Partnermishandeling

Voor en door slachtoffers van huiselijk geweld

vraag " een luisterend oor"

Partnermishandeling / thuisgeweld

vraag " een luisterend oor"

Berichtdoor mona » 12 jul 2012, 20:12

Vandaag had ik een erge ruzie met mijn man.
Vorige week hebben wij te horen gekregen dat ik ene miskraam heb en de curretage is onder narcose gisteren gedaan.
Nu had me man vandaag toegezegd aan zijn broer dat hij op visite kon komen met zijn gezin, zonder daarbij rekening te houden met mijn gevoelens. Zijn broer weet niet vsan de curretage af.
Op zich voelde me ik vandaag wel aardig goed, had zelfs vanmorgen ook alleen nog wat boodschappen gedaan.
Dit trok ik niet en dat had ik ook zo gezegd, hij trok zich daar verder niet veel van aan.
Ons andere kindje zat op dat moment in bad. Daardoor zei ik dat ik naar bed toe ging omdat ik geen behoefte heb aan visite.
Op het moment dat ik de trap op liep gooide me man een soort van kandelaar die op de tafel stond richting mij op de trap en kwam deze op me scheenbeen terecht waardoor ik nu een blauwe plek hebt.
Ik heb toen tegen hem gezegd dat ik het niet normaal vindt wat hij heeft gedaan en dat ik dit niet accepteer.
Toen ben ik verder naar boven gelopen waarop hij mij achterna kwam en zei dat ik hem nooit steun en kreeg allerlei verwijten naar me hoofd waarop hij nog kwader werd en een stoeltje kapot gooide.


Ik sta er nu nog van te trillen en te huilen. Ik weet nu gewoon even niet meer wat ik moet doen.

Door de hele miskraam ben ik al emotioneler en dan komt dit er ook nog eens bij.
mona
 
Berichten: 1
Geregistreerd: 12 jul 2012, 19:59

Re: vraag " een luisterend oor"

Berichtdoor Loek » 14 jul 2012, 21:31

Lieve Mona,

Wat een vreselijke ervaringen. Ik heb met je te doen. Je vraagt een luisterend oor en dat wil ik graag voor je zijn. Misschien mag ik ook met je meedenken... Ik ben een man van 49 en kan misschien helpen door je een ander uit-zicht te geven. Allereerst hartstikke goed van je dat je hulp vraagt hier en bijzonder dat je zo duidelijk bent over je grenzen naar je man. Wat hij heeft gedaan en zijn houding is natuurlijk onacceptabel! Goed dat je dat ook zegt. Ook zeker blijven doen. Jij verdient steun en liefde en je mag er zijn.

Ik denk dat hij niet weet hoe hij moet omgaan met de miskraam. Dat kan gevoeld worden door een man als een falen (biologisch) en het roept in ieder geval vaak gevoelens op van onmacht. Dat blijkt ook uit zijn handelingen. Het is zo liefdeloos dat het niet anders kan dat hij niet over zijn gevoel kan praten en dat hij vast loopt in zijn emoties. Visite op zo'n moment is wellicht een onbewust streven naar al het oude. Gewoon weer alles gewoon doen en ervaren zoals daarvoor. En dat kan natuurlijk niet en dat blijkt wel uit jou reactie. Er is rouwverwerking nodig. Een samen ontdekken van emoties en vooral een diepere betekenis van alles. Waarom overkomt jullie dit en hoe ga je daar nou goed mee om? Wat betekend dat voor jullie kinderwens? En hoe geef je het allemaal een plek? Dat vraagt blootstellen, confrontatie met emoties en zielenroerselen die gevoelens kan losmaken die zeer krachtig kunnen zijn. Mijn ervaring is dat vrouwen dat 10x beter en makkelijker kunnen dan mannen. Dat is dus geen verwijt maar een verzachtende omstandigheid. Ik weet niet of je open staat voor mijn aangeven van dingen en als het niet is wat je zoekt spijt het mij en hoop ik dat je het mij kunt vergeven. Ik blijf een man en wil oplossen, naast er gewoon zijn.

Ik denk dat wat er nodig is is dat je geen verwijten maakt naar hem. Het zou volledig terecht zijn maar het zal als een rode lap werken op de stier. Wees jij de wijste en werk aan samen de weg terug vinden naar elkaar en naar de liefde die jullie bind. Samen zijn jullie een goed koppel en sterk genoeg om alles aan te kunnen. Als je dat niet zou geloven dan zou je een verkeerde keus hebben gemaakt en dat geloof ik niet omdat jullie al samen een prachtig engeltje op deze wereld hebben gezet. En dat kan toch alleen in goed vertrouwen in jou als vrouw? Je kan niet ontvangen als je niet volledig openstaat. Zoek dus naar jullie kracht. Jij hebt die al dat is duidelijk. Dat je twijfels hebt en onzekerheden kent is logisch, maar dat staat los van je kracht. Ook sterke mensen kennen zwakke momenten. Ik stel mij zo voor dat je op een rustig moment eens aangeeft dat je behoefte hebt om te praten over de miskraam. Hij kan aangeven dat hij dat niet heeft. Dus vraag je of hij alsjeblieft wil luisteren naar jou verhaal. Het kan sterk zijn dat als je begint door te zeggen dat je niet goed had ingeschat dat hij zo'n behoefte had aan visite en dat je dat spijt. Daarmee erken je zijn gevoel en zijn bestaan en wensen. Dat is een groot gebaar van jou! Het zou prachtig zijn als hij sorry zegt voor zijn onbehoorlijke gedrag. Als hij dat niet doet kan dat ook later nog gebeuren. Geef het dan even tijd. Je kunt altijd beginnen dat je van hem houdt en dat je zijn hulp vraagt om jou te helpen. Daar zijn de meeste mannen wel gevoelig voor. Als je op jou manier een gesprek mogelijk hebt gemaakt kun je kort iets zeggen over je gevoel. Verhaal over je verdriet, je machteloosheid en je pijn. Hou het bij jezelf. Dat houdt in dat je niet spreekt over hem. Niet over zijn aandeel, niet over zijn tekort schieten o.i.d. maar alleen jouw gevoel, jouw wensen etc. Misschien kun je aangeven waar zijn kracht ligt en dat je geniet van zijn kracht, zekerheid en hoe hij je hielp in een ander moment die ook moeilijk voor je was. Je zoekt dan naar een gemeenschappelijk terrein waar je samen veilig kunt zijn en van waar je elkaar ook weer vinden kan. Op een gegeven moment als jij voelt dat de tijd rijp is kun je vragen aan hem waar hij is met zijn gevoel in dit alles. Wat betekend het voor hem? Hoe raakt het hem in alles? Als hij geen antwoord weet of misschien zelfs kinderachtig gaat doen weet je dat hij het nog niet aankan. Streef naar het hoogst haalbare. Dus als hij niet kan praten over het gebeurde wil hij misschien wel toezeggen dat hij erover nadenkt en open staat om er met jou over te praten en naar jou te luisteren. Dat je dat nodig hebt als mens en als vrouw om dit achter je te laten en om weer samen van de toekomst te genieten. Je mag altijd zeggen wat je nodig hebt. Dat is nooit fout. Een hele krachtige is om te beseffen voor jullie beiden dat niemand fout is aan het gebeurde. Werk van daaruit. Metafysisch (over het lichamelijke, dagelijkse) heen is het een leermoment. Waarom jullie dit overkomt heeft ook een betekenis. Daar wil ik best wat over zeggen maar niet ongevraagd. Jullie moeten eerst zelf verwerken en en nadenken over het hoe en waarom. Het is geen puzzel maar een ervaring. Die breekt je of leert je iets en maakt je sterker.

Een paar tips.

1. Samen praten. Absoluut noodzakelijk anders groei je uit elkaar en zijn er straks 4 slachtoffers.
2. Denk er eens over na. Heeft het kind een naam? Eigenlijk wel goed. Daarmee mag het er gewoon zijn. Misschien ieder jaar de "geboorte" herdenken?
3. Nu een miskraam is zeker niet weer een miskraam de volgende keer!! Er is een goede reden waarom dingen gebeuren. Meestal pas later zichtbaar. Angst is in ieder geval een slechte raadgever. Wees dus niet bang.
4. Ga iets samen doen. Als gezin en vooral met zijn tweeën. Picknicken, bootje huren en roeien of zeilen, een tripje met de boot naar Engeland. Dagboot heen en nachtboot terug etc. Doe dus iets romantisch en sta open voor elkaar. De ervaring loopt niet weg en hoeft niet te worden opgelost. Alleen acceptatie is nodig. En daar mag je ruim de tijd voor nemen.
5. Met of zonder hem zoek je jou manier van verwerken. Ga schrijven in je lief dagboek, (kopen als die niet hebt, werkt geweldig!) lees de verhalen van andere vrouwen, verwen jezelf met een sauna en een schoonheidsbehandeling en een nieuwe jurk. Je verdient het en geld is niet belangrijk. Zeker niet als je het niet hebt. Het gaat om je emotionele gezondheid.
6. Blijf je grenzen bewaken. Toon begrip voor zijn ongevoeligheid maar opzettelijk pijn doen is niet ok. Dat moet je verbieden. Anders zou het niet de goede man zijn die je verdient.
7. Houd van je kinderen. Ook degenen die niet fysiek bij je zijn. In de geest en emotioneel wel.

Sterkte met je te lopen pad. Ik vind het geweldig dat je je zo kwetsbaar wilde opstellen hier en wens je al het goede. Er is altijd een nieuwe weg. Voor iedere gesloten deur opent zich een ander. Je hoeft er alleen maar voor open te staan. Begrip en steun van je man is er als hij de weg terug kan vinden naar zijn kracht en naar jou.

Je klinkt als een geweldige vrouw die het waard is om voor te strijden.

Liefs, Loek
Loek
 
Berichten: 3
Geregistreerd: 14 jul 2012, 20:19


Keer terug naar Huiselijk Geweld



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group • phpBB.nl Vertaling
Theme created by StylerBB.net
cron