Partnermishandeling

Voor en door slachtoffers van huiselijk geweld

Kapot

Partnermishandeling / thuisgeweld

Kapot

Berichtdoor dopje86 » 19 jun 2015, 14:57

Eindelijk een forum gevonden. Ik wil zo graag van me afschrijven, maar weet niet waar ik moet beginnen. Weet ook niet of ik hier wel ga vinden wat ik zoek. Ik zoek geen oplossing, maar ik denk begrip. Want ook ik ben nu zo ver dat ik geestelijk en lichamelijk wordt mishandeld door een man. Ook ik dacht dat het mij nooit zou overkomen. Ook ik dacht dat ik dan gewoon uit de relatie zou stappen. Nou niet dus. Mijn enige antwoord op het waarom niet weggaan is heel simpel: Ik hou van die man!

Ik heb geen zin om uitgebreid mijn verhaal te doen. Wel om eens voor mezelf samen te vatten wat er tegen me gezegd wordt en wat hij me heeft aangedaan. Misschien kan ik dan zelf eens inzien hoe ver dit gaat.

Fysiek:
-Schoppen
-Slaan
-Bonken
-Duwen
-Spugen
-Wurgen

Wat heb ik er tot nu toe aan overgehouden: Bloedneus, vele blauwe plekken, spierpijn. Goddank nog niet meer.

Mentaal:
-Schelden, ik ben een bitch, een domme koe etc etc
-Kleineren, ik kan niets, ik ben niets, ik ben nutteloos, waardeloos, niemand moet me, iedereen in mijn omgeving denkt dat ik gek ben, ik ben psychisch gestoord, ik zou zelfmoord moeten plegen dan is ie van me af, ik ben nog lager dan een hond, "i make a show of him".
-Dreigementen, ik ga bij je weg, ik wil je niet meer, ik hou niet meer van je, ik ga nog liever dood dan bij je te zijn.

Wat heb ik er aan overgehouden: ontzettend veel tranen, onrustige nachten, onzekerheid, angst, zelfmoordgedachten, hopeloosheid.

Ik merk ook aan mezelf dat ik bang ben/word hem te verliezen. Als je de ene dag hoort hoe gek ie op je is en de volgende dag wil ie bij je weg, wat kan je dan nog geloven? En wie ben ik in een relatie als het respect zo wegvalt?

Het zou nooit in me opgekomen zijn hem ooit te slaan of te bespugen, maar in mijn woede heb ik het wel enkele keren teruggedaan. Niet dat het helpt, want hij houdt er niets aan over. Het doet hem niets en maakt dingen alleen maar erger.

We hebben fantastische weken en dan weer een paar dramatische dagen. En zo gaat het al 2 jaar. Waarom kan ik nu niet gewoon die stap zetten weg te gaan? Waar ben ik bang voor?
dopje86
 
Berichten: 2
Geregistreerd: 18 jun 2015, 18:26

Re: Kapot

Berichtdoor anoniem24 » 01 jul 2015, 16:36

Hoi,
Helaas herken ik me in jouw verhaal. Mijn inmiddels ex zei bijna precies dezelfde dingen tegen me. Ik zit wel in een iets ander schuitje want mijne is weg maar zit me ontzettend te mindfucken; het ene moment wil hij me terug en het andere moment niet. Ik heb zelf goede momenten waarop ik realiseer dat dit zó niet oké is en ik was vanochtend heel dichtbij aangifte doen tot ik een mailtje van hem kreeg.. Ik weet dus precies hoe dubbel het voelt allemaal.
En ik snap het ook, want ondanks alles, ondanks de rotte momenten, ben je zo gek op hem. Ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden en heb nog nooit iemand gehad waarmee ik oud wilde worden. Dus dat maakt het moeilijk. En daarom snap ik heel goed wat jij doormaakt. Maar het verschil tussen jou en mij is dat jij tijdens de relatie al de stap maakt om hier een berichtje te sturen. Daardoor denk ik dat jij wat sterker in je schoenen staat dan ik. Heb je zelf het gevoel dat het gaat veranderen ooit, of niet? En voel jij je toevallig soms ook schuldig alsof het je eigen schuld is omdat je hem boos hebt gemaakt? Of ben ik dat alleen?
anoniem24
 
Berichten: 2
Geregistreerd: 01 jul 2015, 11:57

Re: Kapot

Berichtdoor dopje86 » 10 jul 2015, 17:03

Fijn dat je op mijn verhaal reageert. Ja, ik voel me ook altijd schuldig. Alsof ik zelf iets gedaan heb. Vandaag was het weer zover. Er zijn natuurlijk al een paar dagen vooraf gegaan waarin hij woedend is. Nu was het even goed en gingen we samen boodschappen doen. We komen thuis en ik besluit plaats te maken in de koelkast. Haal wat eten weg en zei dat ik het aan de katten ging geven. Terwijl ik bezig was de katten eten te geven stormt ie opeens het huis uit. Ik kom de kamer binnenlopen, zie al onze boodschappen op de grond liggen en weg is ie... :cry: Ik bel hem op en hij schreeuwt iets over de katten wat ik niet versta en zegt dat ik niet meer moet bellen anders vermoord ie me. Ik heb hem maar gesmst dat ik niet begrijp waar dit vandaan kom. Dat ik juist hielp de koelkast leeg te halen en dat ik het misschien beter had kunnen weg gooien als hij zo boos wordt. Dan had dit voorkomen kunnen worden. Ik snap het niet en ben al dagen weer overstuur. Ik wil niet dat hij weggaat, maar zie het toch somber in. Hou ik echt van hem, of ben ik bang alleen te zijn? Die vraag stel ik mijzelf nu regelmatig, want is dit liefde? Ik denk het niet. :cry:
dopje86
 
Berichten: 2
Geregistreerd: 18 jun 2015, 18:26


Keer terug naar Huiselijk Geweld



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group • phpBB.nl Vertaling
Theme created by StylerBB.net
cron