Schrijf in het verhalenboek

Verhalenboek

Mededeling: Gebruik het verhalenboek (de naam zegt het al) alleen voor het schrijven van je levensverhaal! Het prikbord is bedoeld voor de rest (vragen, oproepen, updates over jezelf, toevoegingen etc). Anders wordt het verhalenboek erg vol en onoverzichtelijk.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 > >>
Zoeken:
 Top 100 Verhalen: 
 Linda  (260) 
 Helena  (245) 
 Mug 40  (238) 
 Ik ben er weer in  (196) 
 Japke  (189) 
 Mickey83  (180) 
 E-tje  (180) 
 Kreeftje  (133) 
 Patsy22  (133) 
 Jeannette  (130) 
 Tamara  (120) 
 Godislove  (115) 
 Abbygail  (114) 
 Sammie  (113) 
 Sannie  (112) 
 -streepje  (107) 
 Blue eyes  (98) 
 Dilimmen  (95) 
 Wilma v  (95) 
 Kimyajax  (93) 
 Nienke  (92) 
 Bianca  (91) 
 Nathalie  (89) 
 Tomatje  (84) 
 Rampje  (80) 
 Tries  (78) 
 Hellepie  (76) 
 Qq  (74) 
 Madeliefje2  (69) 
 Meggie  (68) 
 Butterfly1980  (65) 
 Joanne  (65) 
 Odilia  (64) 
 Daan  (64) 
 Coco  (63) 
 Ingridje7  (63) 
 Ina  (59) 
 Pluis  (56) 
 Meloen  (55) 
 Cathy  (53) 
 Chiara  (51) 
 Ikke  (51) 
 Romy  (50) 
 Najat  (49) 
 Ik (sharone)  (48) 
 Marit  (48) 
 Roosje  (47) 
 Nada  (46) 
 Xxx  (46) 
 Jenny22  (46) 
 .....  (46) 
 Anja  (45) 
 Madeliefje1/Madel  (45) 
 Hulya  (45) 
 Meneer  (45) 
 Zonn  (45) 
 Camel123  (44) 
 Rachel  (44) 
 Lin  (41) 
 Anoniem  (40) 
 Just-mii  (39) 
 Marjolein  (39) 
 Suzie  (39) 
 Serina  (38) 
 Cassandra  (38) 
 Bobo  (38) 
 Ellen  (37) 
 Moria  (35) 
 Moeder  (35) 
 Rose  (35) 
 Lady2  (34) 
 Chanel  (34) 
 Pricilla  (33) 
 Bloedend hart  (33) 
 Aafke  (33) 
 Sanne  (32) 
 Pebbles  (32) 
 Els (sola)  (32) 
 Lady  (32) 
 Kris  (32) 
 Agirl  (32) 
 Dinah  (31) 
 Christa  (31) 
 Barbara  (31) 
 Anne  (31) 
 Visje  (31) 
 Ellis37  (30) 
 Anoniempje1980  (30) 
 Elv  (30) 
 Indiaan  (30) 
 Patries  (30) 
 Moira  (29) 
 Mayo  (28) 
 Mariek1981  (27) 
 Madeliefje  (27) 
 Carli  (26) 
 Just me  (25) 
 Senna  (25) 
 Jaidy14  (25) 
 Sarah  (24) 
moeilijk allemaal12-12-2011 21:02
 
hallo mensen
te vaak in elkaar geslagen door mijn vriend gelukkig was daar toch altijd iemand bij om hem bij mij weg te trekken want dan was ik allang doodgegaan maar nu ben ik weer alleen met hem, ergste nog heb gevraagd aan mijn stalker of hij mij komt redden ik heb blijkbaar liever dat hij mij komt redden dan dat ik een keer vermoord wordt nou is mijn stalker niet zo extreem hij denkt gewoon dat hij recht over me heeft ook al leef ik met een ander ik ben gewoon zot geworden denk ik
Er is 1 reactie   Reageer


AltJan08-11-2011 12:53
 
Ik heb niet de kennis, ook niet de behoefte mijn situatie te labelen. Ik zit erin en het voelt rot.
Ik ben 60 jaar mijn vrouw is een paar jaar ouder. We zijn 3 jaar geleden getrouwd omdat we samen oud wilden worden en een mooie nieuwe woning hebben gekocht. Ik houd van haar.
Maar wat gebeurt er nu? Mijn vrouw voelt zich depressief (voelt zich oud en onaantrekkelijk) en zegt mij steeds dat dit door mij komt. Terwijl ik probeer het haar naar de zin te maken, het is onmogelijk. Het nare is dat ik zo langzamerhand ook zelf begin te geloven dat het allemaal door mij komt.

Het laatste wat ik heb meegemaakt is illustratief. Aangezien wij 3 jaar waren getrouwd heb ik haar voorgesteld een reis naar Egypte te maken. Een cruise langs de Nijl omdat zij dat altijd al graag wilde. Ik heb dat tevoren met haar besproken en zij was enthousiast. Uiteindelijk was het best vermoeiend, veel tempels, koetsjes en kamelen maar ook varen en relaxt op dek zitten kijken naar een exotisch land. Prachtig, natuurlijk.

Na terugkomst was het weer zover. Zij was, volgens haar, verreisd en grieperig en dan meent ze dat een paar glazen Beerenburg haar weer op de been helpt. Of ik maar even een fles wil kopen. Ik, stomkop, doe het ook nog, terwijl ik vanuit het verleden vaak genoeg heb gemerkt waar dit toe kan leiden. Voor het eten had zij al een halve liter soldaat gemaakt en dat is al genoeg om totaal door het lint te gaan. Dat betekent huilbuien, depressie, agressie, geschreeuw en lichamelijk geweld. Ik heb op dat moment 2 opties: bij haar blijven of vertrekken. Vertrek ik dan sloopt zij ons interieur. Blijf ik, dan sloopt zij mij. En zij blijft doorzuipen tot de fles leeg is.
Daarna is de herinnering aan een mooie reis voor ons beiden verpest en beweert zij dat ik haar zelfs heb gedwongen tot een reis naar de hel!

Die liederlijke dronkenschap en het daaruit volgende lichamelijke geweld is iets waar ik niet mee kan omgaan. In het verleden had ik nog wel eens de neiging om terug te slaan. Dit werd dan door haar steevast uitgelegd alsof ik haar had mishandeld. Zelfs heeft zij de politie gebeld om dat te melden. Maar ik ben nooit begonnen met slaan. En als ik al heb teruggeslagen, dan is dat uit pure machteloosheid en het voelt als een nederlaag. Ik mag dat niet doen en ik doe dat ook niet meer. Maar dat betekent dat zij mij nog wél blijft slaan en mij vervolgens uitmaakt voor zwakkeling. Een “echte” vent laat zich dat natuurlijk niet gebeuren. Maar geweld is fout van welke kant dit ook komt. En misschien ben ik wel sterker dan een “echte vent” omdat ik mij nu wél kan beheersen niet terug te meppen.

Het maakt mij diep ongelukkig. Het is kennelijk voor ons onmogelijk nog iets leuks te doen. Wanneer zij zich naar mijn idee heeft vermaakt, dat volgt steevast een avond met bovengeschetste narigheid en is alles weer verpest. En ik zit weer onder de blauwe plekken.

Welke zijn mijn opties?
Er zijn 4 reacties   Reageer


Sonja09-10-2011 11:20
 
Hier mijn verhaal. Ik zal het samenvatten in de periode van ongeveer 15 jaar.

Ik ben sonja 34 jaar. 3 kinderen van 13, 12 en 6 jaar.

Ik ben op 18 jarig leeftijd getrouwd met een man waar ik helemaal gek op was. Hij was toen 30 jaar, gescheiden en 1 zoon.

Hij woonde toen in frankrijk en wou hier in nederland zijn leven weer opbouwen. Na mijn huwelijk in 1997 ging alles heel goed. Ik werkte toen en hij was toen in de inkoop verkoop in frankrijk en ik moest toen nog alle papieren voor hem regelen. We hadden weleens ruzie maar dat ging heel snel weer over. omdat hij 2 maanden in frankrijk was en 2 weken in nederland vond ik het niet nodig om overal ruzie om te maken. Dus ik vond alles wel goed wat hij zei en wat hij deed.

We gingen zo 2 jaar verder. Na de geboorte van mijn 2 kinderen vond hij het niet meer leuk om steeds heen en weer te gaan en dus besloot ik om met hem in frankrijk te gaan wonen. Ik heb dus alles achtergelaten. mijn familie mijn baan huis enz.....

In frankrijk begon de ellende toen begon ik hem better te leren kennen. Hij was steeds de baas ik mocht met niemand omgaan, ik moest doen wat hij zei en als ik er niet mee eens was kreeg ik klappen in mijn gezicht en dan kon ik opdonderen.hij heeft me zo vaak de huis uitgeschopt met mijn kinderen. Ik kon nergens heen en kwam weer huilend terug en gaf hem gelijk dat hij zo heeft moeten gedragen. ik hield van hem. en was bang.

En zo ging het 5 jaar lang, totdat hij cancer kreeg in 2008. We hebben 2 jaar moeten lijden en ik heb toen voor hem gezorgd. ik kon het niet maken op hem in de steek te laten in die periode. Toen dacht ik hij is nu echt veranderd en we beginnen een nieuw leven.

Maar nee hoor. Hij is daarna nog erger geworden. Nadat hij weer is gaan werken en dat hij nu gezond verklaard is is hij weer agressief geworden. Elke keer zegt hij dat het mijn schuld was dat hij ziek is geworden. Elke keer als we ruzie hebben slaat hij mij en mijn kinderen ook. Als zegt dat hij met slaan een goede opvoeding aan zijn kinderen geeft.

Ik heb het een beetje samengevat en snel gescheven. ik zit hier nog in frankrijk en ben bang en machteloos. heb slapeloze nachten. Ik wil graag terug naar nederland maar heb geen geld en weet echtniet wat ik moet doen. Kan iemand mij raad geven a.u.b.




Er zijn 2 reacties   Reageer


jongemama27-09-2011 22:53
 
Ik weet niet precies waar ik moet beginnen. vanaf december 2007 tot augustus 2010 had ik een relatie met een leuke vent tenminste dat dacht ik. Uit deze relatie heb ik in december 2008 een prachtige zoon gekregen. Na ongeveer een half jaar in de relatie begon mijn ex zich anders te gedragen. Hij werd erg jaloers, wilde altijd weten waar en met wie ik was, problemen maken met wie ik wilde omgaan, contacten verbieden, mij als zijn bezit behandelen en controle hebben over alle aspecten van mijn leven. Met de tijd werd dit alleen maar erger en werden de ruzies intenser. Ik heb dit een lange tijd vol gehouden totdat ik het niet meer aan kon en mijn zoontje uit deze situatie halen. Nu zijn wij al een jaar uit elkaar en er is weinig veranderd aan zijn gedrag. Hij wil nog steeds alles weten van mij, belt en sms't hij mij elke dag soms wel 30x en word kwaad als ik niet reageer of hem vertel waar of met wie ik ben. Nu is het afgelopen zondag helemaal fout gegaan. Vanaf zaterdagnacht probeerde hij contact met me te krijgen via de telefoon. Ik kreeg dreig berichten en telefoontjes. Zondag stond hij dan voor mijn deur en heb ik met mijn domme kop open gedaan en wilde hem niet binnen laten. Hij is toen met geweld naar binnen gedrongen en heeft mij de huiskamer in geduwd. Hier heeft hij mij voor alles uitgemaakt en uitgescholden. Ik heb hem meerdere keren gevraagd om te vertrekken of anders bel ik de politie. Hij heeft toen de telefoon weg gepakt zodat ik dat niet kon doen. vanaf dit moment is het allemaal erger geworden. Hij heeft mij meerdere keren bij mijn haar gepakt en mij tegen de grond en muur geslingerd. Hij heeft mij door de hele huiskamer heen geduwd terwijl hij tegen mij aan het schreeuwen was. Hij heeft me regelmatig bij mijn gezicht en haar vast gepakt en me hoofd naar achteren naar de zijkant geduwd omdat ik hem niet wilde aankijken terwijl hij tegen mij aan het schreeuwen was. Hij heeft mij in een hoekje gedreven me haar vast gepakt en me hoofd naar achter geduwd en zei tegen mij ik zou je nu ruig moeten nemen en pakte me bij mijn kont vast. Hij heeft toen nog een hele tijd staan schreeuwen tegen mij en heeft me toen op de bank geduwd waarop ik het niet meer aan kon en heb hem van me af geschopt en een klap gegeven waarop hij mij een klap op de zijkant van me hoofd heeft gegeven. Na dit is hij toen eindelijk vertrokken en bedreigde dat als ik weer iets fout dat dit dan niks is vergeleken met wat hij dan met me zou doen. Ook zei hij dat onze zoon bij hem zou blijven. (gelukkig was mijn zoon bij zijn oma en hier niet bij aanwezig). Ik ben naar de politie gegaan en daar werd mij verteld dat ze hier geen aangifte van maken omdat er waarschijnlijk niks mee gedaan word en hebben ze een mutatie hiervan gemaakt. Ik ben hier erg verdrietig om geworden. Mijn ex belt en stuurt nog steeds de hele dag vervelende berichten waar ik niet op reageer. Ik voel me erg vernederd, alleen, beschaamd, klein, overstuur en begrijp nog steeds niet hoe dit kon gebeuren en waarom.
Er zijn 3 reacties   Reageer


Proud Mum04-09-2011 22:46
 
Hallo allemaal,


Eind 2002 leerde ik een hele leuke jongen (A) kennen. Het was gewoon liefde op het eerste gezicht. Mijn ouders en familie waren niet op hoogte van onze relatie omdat ik bang was voor mijn vader. Mijn zusje was de enige die het wist en ging wel eens me als wij afspraken. Mijn tante die van niks wist koppelde mij met een ander (J). Dus J wilde een keer afspreken en ik zei is goed. Ik belde naar A en vertelde dat J een keer wilde afspreken en dat ik ja had gezegd vanwege mijn tante. Op een middag spraken wij in de stad af. Ik stelde J aan A voor en zei dat A mijn vriend was en dat mijn familie niks wist. J was blij dat ik eerlijk was en ging al heel snel weg. Later die avond belde J mij op en vertelde dat A ook een relatie met zijn nichtje had. A ontkende het eerst dus wij waren na dat verhaal nog steeds samen. Na een tijdje leerde ik een vriend van A kennen R. R leek opzich een rustige jongen. Na R. een paar keer gezien te hebben met mijn vriend A vroeg hij mij om zijn haar te vlechten. A vond dat niet zo een goed iedee. Ik ben toch uiteindelijk R zn haar gaan vlechten. Maar R. had was anders in gedachten. Eenmaal bij R aangekomen vroeg hij mij of ik nog maagd was, waarop ik antwoorde ja. Grootste fout in mijn leven, ik had achteraf beter nee kunnen zeggen. Ipv van R. zn haar te vlechten heeft hij mij verkracht. Ik schaamde me zo erg dat ik dat tegen niemand durfde te vertellen. Nadat R mij verkracht had chanteerde hij mij dat ik een relatie met hem moest beginnen of anders het bekend zou maken bij mijn ouders dat ik geen maagd meer was. Doordat ik zo bang was gaf ik toe en brak mijn relatie met A.


Nu kwam ik terecht in een hel. Ik moest al mijn vrije tijd met hem doorbrengen. Ik mocht geen vrienden hebben. Ik had met niemand meer contact. Op een dag had ik met R. afgesproken en hij kwam mij ophalen van school. Ik ben toen betrapt door een nicht die mij met hem zag wegrijden. Zij vertelde het weer aan een andere nicht en zo kwam het bij mij vader. Mijn ouders wilde kennis maken. Ik wou het niet. Ze begrepen niet waarom. Door dat mijn ouders bleven aandringen had ik dat tegen R gezegd. Hij zei dat hij kennis zou maken. Toen ik vertelde dat ik dat liever niet had dreigde hij dat hij tegen mijn ouders zou vertellen dat ik geen maagd meer was. Mijn ouders hebben ook kennis gemaakt met R zn moeder en al heel snel wilde onze ouders dat wij zouden gaan trouwen. Omdat R de achternaam draagt van zijn moeder wist mijn vader niet wie de vader van R was. Toen mijn vader naar de vader van R vroeg vertelde ik hoe die heette en dat hij in het buitenland woonde. Mijn vader was woest en zij dat ik als zijn dochter niet met R mocht trouwen. Mijn vader kende zijn vader van vroeger en wist hoe zijn vader zijn moeder mishandelde. R was ook zo een type netals zijn vader. Ik was zo blij dat mijn vader alles wilde afblazen. R werd woest toen hij het hoorde en kwam met een hakbijl voor de deur van mijn ouders. Hij dreigde dat als ik niet mee zou gaan met hem dat hij mijn ouders, broertjes en zusjes iets zou aandoen. Mijn vader was aan het werk en kon mij niet beschermen. Uit angst ben ik met hem meegegaan. R heeft mij mishandeld, vernederd en keer op keer verkracht. Ik mocht van R nu ook geen contact hebben met mijn familie omdat ze R niet mochten. Ik mocht mijn school niet afmaken, omdat R geen werk had en zijn huur van zijn huis moest betaald worden. Zijn moeder die bij hem inwoonde gaf R gelijk. Omdat ik daar nu ook woonde moest ik aan het werk zodat de huur betaald kon worden. Na een jaar kon ik niet meer tegen de mischandelingen en de verkrachtingen en besloot stiekem mijn moeder op te zoeken. Ik zei tegen R dat ik naar werk ging. Hij bracht me naar altijd werk en haalde me altijd op. Toen ik hem zag wegrijden liep ik naar de metro station en pakte de metro richting mijn moeder. Eenmaal aangekomen voor de deur bij mijn moeder durfde ik niet aan te bellen en besloot weg te gaan. Mijn moeder zag vanaf het keukenraampje dat ik wegliep en riep mij. Ik had haar zo gemist. Ze zag dat ik een blauwe plek bij mijn oog had en vrieg ernaar. Ik zei dat ik was gevallen. Na een paar uur ging ik weer terug naar werk en zag dat hij eral stond. Ik was dus betrapt dat ik niet aan het werk was. Weer vielen er klappen. Op een dag ben ik eerder van werk weggegaan en heb ik ontslag genomen. Ik ben weggelopen van R. Mijn oom had een leegstaande huis waar ik mocht verblijven. Waar R me ook zocht hij kon me niet vinden. Ik had weer contact met mijn familie en niemand wist waar ik verbleef behalve mijn oom. Toen ik wegliep had ik geen kleren niks. Ik had zelf mijn bankpas niet omdat R die had afgepakt. Na anderhalve week vertelde ik pas aan mijn ouders en familie dat ik was weggelopen, maar niet waar ik was. Mijn tante die mij voorstelde aan J was de enige die ik in vertrouwen nam naast mijn oom en vertelde waar ik verbleef. Na een tijdje kwam ook mijn nichtje erachter en vertelde dit aan R. Mijn rustige leven was weer een hel. R dreigde opnieuw mijn ouders, broertjes en zusjes iets aan te doen. Ik wist waar hij toe in staat was. Hij had een wapen onder een steen in zijn tuin verstopt en was heel geweldadig. R kwam bij mij oom voor de deur en trapte de deur in. Ik had geen keus en ben met hem meegegaan. Zo zijn er weer eens 2 jaar voorbij gegaan. De mishandelingen en de verkrachtingen.



R kreeg in 2006 last van waanideeen. Hij toonde raar gedrag en praatte over dingen die nergens op sloeg. Hij begon mij netals voorheen in huis op te sluiten alleen om mij te beschermen tegen de politie. Hij belde vanaf een mobiel waarin geen simkaart zat naar de politie en zei dat ze hem nooit zouden vinden en dat hij zijn vrouwtje had opgesloten. Terwijl hij aan de telefoon was zocht ik de sleutels en vluchte naar de buurvrouw boven ons. Ik vertelde waar R mee bezig was. Wij zijn gewoon weggegaan naar werk. Ze zei dat als ik klaar zou zijn met werken haar moest bellen zodat wij samen naar huis konden gaan. Na werk belde ik haar op en we gingen samen naar huis. Onderweg naar huis kwam een buurman aangelopen en zei dat R was meegenomen door de politie. Ik was bevrijd van hem. R had een buurjongen achterna gezeten met een hakbijl en dreigde hem in stukjes te hakken. De jongen deed aangifte en buren legden verklaringen af. R heeft toen 8 maanden gezeten en werd behandeld voor pshychose. Na zijn vrijlating was R omgewaaid in een raar verwarde jongen. Mijn broertje en moeder had medelijden met hem en nodigde hem uit om op de verjaardag te komen van mijn broertje. R kon die avond niet terug naar zijn broer en mocht van mijn moeder overnachten. Toen iedereen sliep is R in mijn kamer geslopen en heeft mij toen opnieuw verkracht. Daarna is hij terug gegaan naar zolder. De volgende ochtend hebben ik ruzie gemaakt met mijn moeder en zei dat hij moest opdonderen en dat hij hier niks te zoeken had. Na 2 maanden kwam ik erachter dat ik zwanger was geraakt na die verkrachting. Ik kreeg het niet over mijn hart om een abortus te laten plegen en besloot het kind te houden. Ik werd steeds dikker en je kon zien dat ik zwanger was. Toen R erachter kwam dat ik zwanger was zei hij dat ik abortus moest plegen omdat ik hem niet wilde dan wat moest ik met een kind van hem. Hij vergat dat het ook mijn kind was en in mijn groeide. R begon opnieuw met dreigementen en zei dat mijn zoon niet levend geboren zou worden. Na 2 maanden kwam R weer vast te zitten omdat hij een gewapend overval had gepleegd. Ik was weer vrij en mijn zoon is gezond geboren. 5maanden na de geboorte kwam hij vrij en wilde mijn zoon zien. Mijn moeder die vond dat hij recht had. Zij wist niks over die verkrachting omdat ik het niet durfde te zeggen. Ik heb me altijd geschaamd voor dit. R kwam uit eindelijk op bezoek bij mijn moeder thuis omdat ik daar inwoonde. Hij vroeg om het opnieuw te proberen. Ik wou dit niet. Hij ging dacht ik hiermee akkoord. Na twee maanden kwamen de mishandelingen en de dreigingen weer omdat ik niet verder met hem wilde gaan. We waren bij zijn moeder op visite omdat zij mijn zoontje wilden zien. Niemand van zijn kant had ooit de kleine gezien omdat er geen contact was. Mijn zoontje begon ineens te huilen en nam hem mee naar de kamer. R volgde mij en vervolgens krijgen wij opnieuw ruzie omdat ik niet met hem verder wilde en dat er nooit iemand zoveel als hem van mij zal houden. Ineens greep R mij bij mijn keel en drukte het dicht. Ik kreeg geen adem en mijn zoontje bleef maar huilen die ik op het bed had neergelegd. R liep naar mijn zoontje toe en gaf hem 1 klap omdat hij niet tegen het gehuil kon. Ik rende naar R toe en duwde hem opzij. Ik schold hem uit omdat hij het lef had om mijn zoontje een klap te geven. R liep mijn kant weer op. Net toen ik mijn zoontje wilde pakken trok hij mijn haar en ik gilde van de pijn. Mijn jongste broertje die ook in dat huis aanwezig was hoor dit en kwam de kamer binnen en duwde R opzij. Ik pakte mijn kind en rende het huis uit. Na 20 min was mijn moeder er eindelijk en we gingen terug naar huis. Mijn ex bleef voor de deur van mijn moeder komen en bleef dreigen. Ieder keer dat had mij in het verleden heeft mishandeld en bedreigd had ik aangifte gedaan. Er was alleen helaas nooit iets meegedaan. Ik ben zelfs naar de Farr arts geweest die mijn verwondingen aan de politie heeft doorgegeven. Ik belde iedere keer als hij voor de deur bij mijn moeder kwam de politie en heb toen een urgentie aangevraagd.


In juli 2008 kreeg ik de sleutels van mijn veilige haven. Het huis voor mij en mijn zoontje. Ik kwam erachter dat R weer een terugval van psychose had gekregen en in Delta Rhoon was opgenomen. Het kon me allemaal niks schelen. Wij waren veilig. In november 2008 kreeg kwam ik weer in contact met A via Hyves. Het was weer netals vroeger. We konden goed praten en er kwam weer een band en ik was eindelijk gelukkig. Hij kwam terug in mijn leven en in het leven van mijn zoontje. Alles lijkt perfecht. A zag mijn zoontje als zijn kind en mijn zoontje hem als pappa. A wilde mijn zoontje erkennen als zijn kind. We hebben alles opgezocht en kwamen erachter dat het mogelijk was. Eindelijk het perfecte leventje dacht ik. Toen wij op het punt stonden om het definitief te maken krijg ik een brief van de rechtbank in de brieven bus dat R een omgangsregeling wilt en mijn zoontje wilt erkennen. Bij de brief is ook een bevolkingregister van mij en mijn zoontje waarop mijn adres staat vermeld. Die brief heeft R ook gehad waarom mijn adres staat vermeld. Mijn zoontje is net 2 en is heel slim. R kwam bij mij voor de deur en begon weer te dreigen. Mijn zoontje kreeg last van nachtmerries omdat R voor mijn zoontje mij met de dood dreigde. R. is door een van de buren in de portiek gekomen en begon tegen de deur te trappen en te gillen. Mijn zoontje werd na die nachtmerries uit het niets druk en toonde agressief gedrag. Vindt je het gek na wat R flikte in zijn bijzijn. Ik werd op het consulatie door verwezen naar een kinderpedagoog. Uiteindelijk werd mijn zoontje doorverwezen naar een specialist om te kijken hoe erg mijn zoontje door R zn stalking voor onze heilige haven is beschadigd. R hield maar niet op met stalken, ondanks aangiftes. Dus ik besloot om steeds met mijn zoontje te vluchten. Na een tijdje toen ik erachter kwam dat wij zo niet verder konden schakelde ik een advocaat in die mij doorverwees naar Stichting Arosa. Ik kreeg gesprekken met een medewerkster van Stichting Arosa om over mijn angst heen te komen. Tijdens het eerste rechtzitting ben ik inmiddels 5maanden zwanger van mijn dochtertje waarvan A de vader is. R heeft ook tijdens mij zwangerschap gedreigd dat mijn dochter niet levend geboren zou worden. De rechter besluit dat er een onderzoek moet komen of het wel verstandig is dat R in het leven komt van mijn zoontje. Ik krijg na een half jaar het eerste gesprek met de Raad voor de kinderbescherming die uiteindelijk besluit dat het niet verstandig is om R toe te laten in het leven van mijn zoontje vanwege zijn verleden en stabiliteit. Ik kon me niet beter wensen. Nu was het afwachten totdat de rechter zijn besluit zou nemen. En ja hoor er kwam weer een brief met de datum van de rechtzitting. Mijn advocaat adviseerde mij dat ik niet aanwezig hoefde te zijn. Foute advies. Ik ben toen niet geweest. Ik heb netjes een brief geschreven waarom ik niet aanwezig was. Ik was als de dood voor R. Ik legde in die brief uit over mijn verleden met mijn R. Die brief kwam volgens mijn advocate te laat bij haar en zo kon zij de brief niet meenemen na de zitting. De rechter twijfelt en wilt een beschrmingsonderzoek. Een maand na de rechtzitting kwam ik toevallig een nichtje van R tegen die vertelde dat R 2weken voor de rechtzitting tot 8keer is neergestoken omdat hij ruzie zocht met de buurman en dat hij blowde, zuipte en met iedereen zomaar ruzie zoekt. Ik krijg nu allerlei onderzoeken van de Raad voor de Kinderbescherming en Instanties buiten af. Mijn dochtertje wordt nu ook in al die onderzoeken gemengd. Onderzoeken die R zou moeten krijgen. Hij is niet instaat om voor mijn zoontje te zorgen aangezien zijn verleden en zijn losse handjes. Ik heb mijn contactpersoon van de Raad van Kinderbescherming op de hoogte gebracht dat R is neergestoken na een burenruzie. Hij was hiervan niet op de hoogte. Wat voor onderzoeken worden er daardan gedaan als ze hier niet van op de hoogte zijn.
Wat als hij die omgangsregeling had gekregen en mijn zoontje hier bij betrokken was geweest. Hoe zit het met deze Rechtssysteem. Hoe is het mogelijk dat de rechter twijfelt. Ik heb bewijzen ingeleverd bij mijn advocaat en de contactpersoon van de Raad van Kinderbescherming dat R deigde mijn schoonzusje wat aan te doen als A en ik niet uit elkaar zouden gaan. Ik snap niet dat na het besluit van de Kinderbescherming en het bewijs van dreigementen er niks door de rechter wordt gedaan. Nu over 6 maanden zal alweer de 3de zitting komen. Na de 2de had het duidelijk moeten zijn!
Het is diep triest dat men niet inziet, of niet wil inzien hoeveel impact dat heeft op kinderen! R zou moeten nagekeken en onderzocht worden. Hij is geschift.



Met vriendelijke groet,


Proud Mum
Er zijn nog geen reacties   Reageer


zeeuwtje10-07-2011 14:07
 
hallo allemaal

ik wilde even me verhaal kwijt
ik heb een vriend die me niet lichamelijk maar psygisch mishandeld
elke dag worden er dingen tegen me gezecht zodat ik me steeds rotter gaat voelen ik heb een zoontje van 3 die die gebruikt tegen me om me nog rotter te voelen hij neemt hem overal mee naar toe waar ik ook graag heen wil maar ik mag natuurlijk niet mee (heb ik niet verdiend of hij zeg dat is je straf had je maar beter moeten luisteren enz) en geef hem cadeautjes zodat hij altijd de lieve papa is
nu ook weer mijn zoontje is met hem lekker een dagje weg naar zijn broertje (van me vriend)
dat broertje bel ik veel op om te vragen of hij daar is of dat hij hem gebeld heeft ofzo zijn broertje begrijp mij zegt die en vind het rot voor me enz ook zijn vriendin vinde het niet leuk wat die doet maar die mag wel overal mee naar toe
maar uiteindelijk hebben ze met zijn allen veel lol en zit ik hier alleen thuis niemand die voor mij op komt en zeg tegen me vriend dat die niet goed bezig is en mij een keer mee moet nemen NEE dat doen ze nou dan weer niet maar dat wil ik graag want zolang die denkt dat wat die doet maar normaal is en niemand zeg behalve ik dan dat die niet goed bij zijn hoofd is enz blijf die vrolijk doorgaan en nog meer genieten van die dagen maar eerlijk gezegd wil ik eigenlijk dat hij zich ook zo rot voel als ik maar dat heeft die niet
ik zit trouwens 120 km van me familie af en heb nog geen vriendinnen hier al zijn familie woont ook 120 km hier van daan
dus als die weg is met de auto kan ik geen kant op
ik wilde alleen even zeggen ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld iedereen gaat gewoon door en maakt lol met hem terwijl ze me allemaal begreipen terwijl uiteindelijk IK alleen thuis zit en niemand mij op komt halen
gr zeeuwtje

Er is 1 reactie   Reageer


unknown26-06-2011 00:57
 
Ik ben eindelijk weg bij me ex zit nu met me dochter hopelijk veilig. Hij dreigde met slaan probeerde me bang te maken alleen maar om zijn zin te krijgen, en alles wat hij deed was altijd mijn schuld ik zorgde ervoor dat hij zo moest reageren. Ik mocht van hem ook niet naar het feest van me moeder omdat ik van hem niet zo ver mocht fietsen maar paar jaar terug mocht ik wel naar dezelfde stad fietsen omdat ik daar werkte snachts. De kat sloeg hij ook in elkaar omdat ie miauwde.Naar zijn dochter keek hij ook zo goed als niet naar om. Luier verschonen deed hij niet omdat hij alleen pampers wou gebruiken maar ook al waren die in huis deed ie het niet omdat hij dan weer hoofdpijn had. Na de bevalling wou de kleine savonds niet slapen zodra ik haar in bed legde werd ze meteen wakkker of ze nou 10 min bij me sliep of een uur ze werd wakker. Dat heeft een week geduurd dus ik sliep die week maar een uurtje op een dag hij was echt niet van plan om ook een keer wakker te blijven hij was bang dat ie alsnog in slaap zou vallen dus moest ik het maar doen terwijl hij lekker lag te slapen. Ik mocht van hem ook geen brommer omdat hij dat maar niks vind maar ik mocht ineens wel een brommer als ik voor hem naar de shop zou rijden. En nog veel meer van dat soort dingen. Jammer genoeg ken je hem nie aanklagen wegens geestelijke mishandeling.
Er zijn nog geen reacties   Reageer


zomaar een man21-05-2011 00:59
 

Slaap vanavond maar buiten de deur, of bij je moeder, broer of zuster, schreeuwde ze. Eruit! nu direct, of ik bel de politie en die komen je dan wel halen!

De eerste keer dat ik de deur uit werd gestuurd, heb ik een nacht doorgebracht op een oud matras in de berging. Wij wonen in een appartement op de 11e verdieping met berging op de 1e verdieping. Momenteel staat het vol oude spullen. Daarna een keer bij mijn ouders, ik had geen plek om te overnachten. De dag daarna, uiteraard had ik het gedaan. Wie dacht ik wel niet dat ik was om te overnachten bij mijn moeder. Kon je geen hotel nemen?

Ik heb haar een jaar of wat geleden leren kennen tijdens een vakantie. Het was liefde op het eerste gezicht, en in het begin was alles koek en ei. Voortreffelijk, een heerlijke tijd samen doorgebracht. Na een periode besloten om samen te wonen, ik had voor we gingen samenwonen al een paar woedenuibarstingen van haar gezien en meegemaakt. Maar ik dacht er nooit zo veel van.

Het is nooit haar fout, op de een of andere manier is het altijd mijn fout of die van een ander. Het woordje, sorry, komt niet voor in haar vocabulaire. En ze schuwt er ook niet voor om mij te slaan in het gezicht of om een kop heet water over mijn been leeg gooien.

ik heb geen zin meer om te tikken.

Ik zit vast in een relatie waar ik uit wil. Maar niet kan.
Er zijn 2 reacties   Reageer


Isabel18-04-2011 00:20
 
Hallo allemaal,

Eindelijk is het zo ver, mijn ogen zijn open gegaan (zie mijn oudere berichten).

Wij waren in relatie therapie, wij vochten voor onze relatie dacht ik. Hij is met andere vrouw aan chatten en dat zegt genoeg voor mij. Hij zegt dat ik niet genoeg doet voor onze relatie, dat hij niet met mij kan praten en daarom zoek hij iemand anders. Hij is in de war en heeft gevoelens voor die vrouw.

Ik verdiend beter en ik laat mezelf niet meer, niet één dag meer slecht behandelen. Eindelijk zijn mijn ogen open en het doet heel veel pijn, voor mij en ook voor mijn dochter, maar ik kies vandaag voor mezelf.

Ik heb veel mee gemaakt en nu denk ik, waarom ben ik niet eerder weg gegaan. Ik heb de scheidingsprocedure via een advocaat aangevraagd en een voorlopige voorziening, dit betekend dat ik terug naar huis moet gaan, dat hij niet meer binnenkomt zonder mijn toestemming, dat ik mijn dochter krijgt en dat hij 200 euro alimentatie voor haar moet betalen. Mijn schoonfamilie is erg kwaad geworden, Hij heeft leugens over mij verteld, hij is de zielig slachtoffer, ik heb hier niemand, geen familie, ik kom uit buitenland, gelukkig ken ik mensen, mensen van mijn kerk en God staat in mijn kant.

Je kan ook een advocaat nemen, als je geen of niet genoeg inkomen heb, de overheid betaal de advocaat, wij als mishandelde vrouwen hebben gewoon recht op een advocaat.

Ik ben bang natuurlijk dat hij iets tegen mij doet, dat ik een mes in mijn buik krijgt, dat hij de huis in de brand steek. Misschien is gek maar ik denk ook dat hij zelfmoord pleeg of dat misschien dat hij iets aan onze dochter aan doet als ik de voogdij krijgt, ik weet het niet, je hoor zo gekke dingen in de nieuws, maar ik heb mijn mobile bij me en ik zal deze keer de politie bellen en direct aangifte doen als hij iets probeer. Ik ben bang maar dit moet stoppen.Het is erg belangrijk dat jullie aangifte doen, ik vindt jammer dat ik niet eerder aangifte heeft gedaan. 10 jaar heb ik volgehouden maar vandaag niet meer.

Jullie moeten opnames en foto's maken met de mobile telefoon, e-mails en sms bewaren als bewijs, met de huisarts praten, met mensen van de kerk, met instanties zoals huiselijk geweld. Wees niet bang, wees creatief, dit moet stoppen. Kom voor jezelf en vooral denk om je kinderen. Je verdient beter. Zoek informatie op internet, lees alles over mishandeling, je rechten, je staat niet alleen, je kan een uitkering aanvragen als het nodig is.

Ik bid veel naar God en ik heb vertrouwen dat het goed zal komen.
Ik ben nu stekt en ik ken mijn rechten.

En wanneer ga je bij die man weg? hij is gewoon ziek. Ik heb mijn beslissing genomen, ik ga bij hem weg en ik sta sterk in mijn schoenen. Hij heeft vandaag weer geprobeerd, hij wil mij terug, ik kwam mijn dochter ophalen, zij was de weekend bij hem, hij gebruikt onze dochter om mij te pakken. Maar ik ben sterk geweest en gezegd, oké, zij mag bij jou zijn. Hij is kwaad geworden, hij dacht dat ik zou smeken, maar ik weet dat wij allebei recht op onze dochter hebben en hij kan mijn dochter niet zomaar van mij afpakken.

Ik wil de volledig voogdij van mijn dochter en ik zal als een leeuw vechten voor haar. Zij en ik verdienen beter.

Een groot knuffel meiden en wens mij veel succes met de scheiding. Ik hoop dat jullie niet langer wachten. Ik hoop dat jullie ogen ook open gaan.

Er is 1 reactie   Reageer


Ikke08-03-2011 18:24
 
Ik wil ook even mijn verhaal vertellen. Ik heb mijn partner 3 jaar geleden ontmoet, eerst was alles leuk en aardig. Tot hij mij zomaar zonder reden begon uit te schelden voor alles en nog wat. hij begon ook met kleine tikken te geven op mijn handen en armen. Ik ben zwanger van hem geworden, ik wou een abortus laten doen maar als ik dat zou doen , zou hij mij vermoorden zei hij. De gehele zwangerschap heeft hij mij geslagen, en waarom.. ik weet niet eens de reden. Hij is het type van ene moment agressief en dan weer poeslief aardig zodat je aan jezelf begint te twijfelen. Ik schrijf nu elke keer op als hij mij slaat en ik schrik er gewoon van hoe veel keren het wel niet voorkomt. Hij slaat mij ook voor de ogen van ons zoontje van 1,5, nu ons zoontje een eigen willetje begint te krijgen slaat hij hem ook, ik voel mij zo'n slechte moeder. Het erge ook nog is dat ik financieel afhankelijk van hem ben, ik studeer nog en heb geen inkomen verder. Ik moet vaak de vreselijkste dingen doen om geld te krijgen. Het erge nog is dat ik met hem in het buitenland woon, ik wil graag weggaan maar hij zou mij vermoorden zei hij, en mijn kind zou ik nooit meer terug zien. Zijn moeder weet van de mishandelingen af, maar ze doet er niks aan, ze is bang voor hem want hij slaat haar ook. Over 5 maanden is het zover, dan heb ik een ticket om naar nederland te gaan, hij weet het niet en ik ben van plan om stiekem te gaan. Gelukkig heb ik al het gezag over mijn kind en kan hij mij niks maken op dat gebied. Nu maar hopen dat ik veilig weg kan gaan en een nieuw leven weer kan opbouwen in nederland.
Er zijn 3 reacties   Reageer


nicolle28-02-2011 22:40
 
Grote ruzie gehad om niks,het eten was niet optijd klaar. Ben geschopt geslagen met mijn hooft tegen de grond gedrukt mes op de keel...nu zit hij beneden in de kroeg te zuipen..
Er zijn 3 reacties   Reageer


Loslaten? 25-02-2011 22:39
 
In de zomer van 2008 gebeurde het, ik leerde mijn vriend (of nu ex) kennen. Hij was zo zorgzaam en lief. Hij belde me hoe het met me ging en had veel interesse in me. Een aantal maanden later kregen we onze eerste ruzie, een kleine ruzie. De dagen daarna volgde al snel een tweede, een derde en een vierde ruzie. Het begon met schreeuwen, keihard schreeuwen voor mn neus. Later werden er ook dingen gegooid, maakt niet uit wat. Een borstel of een kaars. Als het bij hem lag en ik was volgens hem een kutwijf, een stom wijf of een hoer, gooide hij het gewoon. Ik kreeg voor het eerst een bobbel op mijn hoofd. Ik moest maar vertellen tegen mijn vriendinnen dat het kwam omdat ik gewoon mijn hoofd had gestoten want anders zou ik hem zwart maken en dat wilde hij niet. Alsnog kon ik geen einde aan onze relatie maken. Ondertussen duurde deze ruzies al een jaar. We gingen op vakantie en ik moest altijd naar hem luisteren. Zullen we uiteten gaan? Nee geen zin in. Nergens had hij zin in. De ruzies werden nog erger, als ik niet ophield met een discussie pakte hij zijn gasfles waarmee je aanstekers vult en hielt er een deo bus bij ( het effect: een steekvlam) . Hij manipuleerde mij hiermee, zodat ik maar zou ophouden. Ik kon het gewoon niet uitmaakte omdat hij na een uur weer lief deed. Ik bleef naar hem toegaan. In de bus zat ik met een gevoel dat ik zin had om hem te zien ook al wist ik toch dat we ruzie zouden krijgen. Elk weekend hadden we ruzie. Rollend over de vloer dat hij mijn armen bij elkaar hield en zijn hand voor mijn mond deed omdat ik niet luisterde naar hem. De volgende dag ben ik naar huis gegaan en hij zei dat het uit was. Dit was 3 weken geleden. Hij belt en smst mij en ik blijf dit ook doen. Ik snap niet waarom ik er niet mee kan kappen.
Er zijn 3 reacties   Reageer


Zuchtje03-02-2011 18:40
 
Dit doet zo raar en goed tegelijk, al deze verhalen zijn zo herkenbaar, ik dacht dat ik alleen stond, want zo voel ik me, stikalleen!!! Voor ik hem kende was ik zelfstandig, verdiende dik, spaarde mooi en kende tonnen mensen en stilaan ben ik geïsoleerd geraakt, want ofwel sloeg ik uitnodigingen af omdat ik wist dat ik sowieso heibel kreeg als ik de deur uit ging en was ik bang, ofwel durfden mensen me stilaan niet meer mee vragen om mij te beschermen of omdat ze zelf geen zin in scènes hadden. Maar hij ging altijd alleen. We zijn 5 jaar samen geweest, als ik dat al zo kan noemen, want hij was vies van het woord 'relatie'...verwachtte wel van mij de toewijding en verantwoording, maar was zelf enkel lief als er een reden achter zat. Ik herken heel erg dat je soms zo vernederd wordt en denkt dat dit nu wel de druppel is geweest en toch even later is hij poeslief en denk je dat je het misschien toch allemaal mis hebt. Ook heb ik moeite met te vatten dat iemand moedwillig je zo pijn kan doen en dit puur uit eigen belang of zelfs voor de lol je te zien spartelen voor erkenning, voor het gevoel dat je wel voor hem telt. Gelukkig kwam ik vorige week weer in contact met een vriendin die ik vroeger al vaak in vertrouwen had genomen en die ondertussen ook een dergelijke relatie achter de rug heeft. Ze gaf me een artikel over misogyne relaties en mijn puzzeltje viel al wat meer samen. Zodoende dat ik vandaag het woord eens googelde en op deze site terecht kwam. Ik weet niet hoe ik het allemaal best aanpak...ik wil geen ruzie, geen scènes en ben bang te gaan en staan zoals ik wil... de stad is klein en hij zal me zoeken. het helpt ook niet eerlijk te zeggen wat ik allemaal doe, want hij gelooft me nooit en verdenkt me van vanalles. Het is een soep en ik krijg hier onmogelijk heel het verhaal neergepend, ook omdat ik precies een geheugen als een zeef heb en veel vergeten ben, maar het gevoel kan ik niet van me afgooien. Soms voel ik me schuldig als ik toch met iemand erover praat...alsof ik hem zwart maak, maar eigenlijk zeg ik het alleen zoals het is.
Wat me vooral vreet is dat ik vroeger veel vrienden had en nu totaal geen sociaal leven meer heb, hij daarentegen is meneer populair, kent hopen mensen, staat voor iedereen dag en nacht klaar, meneer gezellig, lief en behulpzaam en niemand kent mij nog en iedereen is dol op hem...hij heeft me ook meerdere keren fysiek aangepakt en vorig jaar is dat zelfs vrij ver gegaan, er zijn mensen die mijn bebloed gezicht hebben gezien en die toch beste vriendjes met hem zijn, die me dan zeggen dat hij toch zo'n fijne gast is en zo veranderd is....maar niemand weet wat ik meemaak, want velen denken dat wij uit elkaar zijn, omdat ik vorig jaar terug in mn eigen huisje ben gaan wonen, maar het spelletje blijft duren... duwen en trekken en soms mijd ik hem enkele weken, maar hij weet me te vinden..dus officieel zijn we uit elkaar, maar toch bepaald hij nog heel erg mijn leven en hij leeft lustig erop los zoals het hem zint en verwacht mij op te kunnen nemen en weg te kunnen gooien zoals het hem uitkomt. Wat ook heel herkenbaar is, is dat ik toch blijf twijfelen of mijn geval wel hetzelfde is, hij zegt immers dat ik teveel aandacht zoek, dat ik hem opjaag, hij vergelijkt me constant met z'n ex... ziet hij me tijdje niet, mist hij me, ben ik toch zo slecht niet en trekt hij me bij en ben ik dan weer een paar dagen in de buurt, op zijn eigen uitnodiging, hangt hij me aan mijn neus dat ik hem beperk, dat hij niet kan doen waar hij zin in heeft. Eigenlijk kan ik nooit goed doen, op dat gebied is hij misschien wel wat gebeterd, vroeger brak hij altijd mijn kookkunsten af en tegenwoordig smaakt het hem zelfs...soms gaat het dus periodes heel fijn tussen ons en dan denk ik dat het betert en dan plotsklaps, om een futiliteit, ontploft de boel in mijn gezicht...en hoe langer hoe meer begin ik te denken dat hij dat dan zelf uitlokt omdat hij ruzie met me wil, zodat ik wegloop en naar huis ga en hij onbelemmerd kan doen wat hij wil, wetende en heel zelfzeker dat hij me met een vingerknip wel weer kan bespelen en naar zich toe trekken wanneer hem dat uitkomt...hoe pak ik het aan??? Ik wil mijn rust terug, maar hoe?
groetjes
Er zijn 3 reacties   Reageer


malika31-01-2011 08:12
 
Het kost me veel moeite dit verhaal op te schrijven, maar het moet er een keer uit. Ik ben niet alleen slachtoffer van mishandeling, maar ook dader.
In mijn jeugd ben ik lichamelijk maar vooral ook emotioneel mishandeld. Ik heb er nu nog nachtmerries van en een gevoel van achterdocht. Ik ben moeilijk in de omgang. Eindelijk had ik de liefde van mijn leven gevonden. Echt de liefde van mijn leven. Maar na een jaar ben ik hem gaan slaan. Ik weet de eerste keer nog. Hij schrok zich rot. Ik ook. Nu is het gebruikelijk. Ik draai helemaal door, om de kleinste dingen. Ik sla, schop, gil, knijp, bijt. Soms zitten we allebei helemaal onder de blauwe plekken. Het gebeurt met vlagen, niet elke week. En soms niet eens elke maand. Mijn man vlucht regelmatig ons huis uit. En hij vergeeft me altijd. Ik zeg soms niet eens sorry meer. Natuurlijk heb ik spijt, ik schaam me kapot. Ik hou ongelofelijk veel van hem. En ik zou willen dat hij voor zichzelf opkwam. Hij hoopt alleen maar dat het stopt. Maar ik denk dat het in mij zit, en er niet uit kan. Natuurlijk, dat is een gemakkelijke gedachte. Daarom doe ik er ook wel wat aan. Ik heb drie psychologen versleten. Maar die willen vooral meehuilen over vroeger, alsof ze niet horen wat ik vertel over het heden. Ik ben zelfs naar een psychiatrische kliniek gegaan, maar daar begrepen ze niet wat ik kwam doen. Ik weet niet wat ik hiermee aan moet. We willen kinderen, maar dat kan zo niet. Wat als ik... ?
Er zijn 6 reacties   Reageer


analylah01-01-2011 18:24
 
Hallo,
ik ben een meisje van 15 jaar en ik heb een relatie met een 18-jarige jongen van 2 jaar en 8 maand. Ik word physisch en lichaamlijk mishandeld en werd een lange tijd ook seksueel mishandeld, maar dat is nu gestopt.

het begon allemaal na ongeveer 5 maanden... in het begin ging het eel goed tussen ons, hij liet mij voldoende vrijheid, was niet echt zo jaloers en we hadden helemaal niet zoveel ruzie's! in de zomer van 2008 is hij een maand naar zijn geboorteland gegaan, toen heb ik een paar foutjes begaan, ik had teveel gedronken op een feestje en heb hem bedrogen... ik heb hem dat wel meteen vertelt aan de telefoon, en hij zei dat we er gingen over praten als hij terug was. toen hij terug was hadden we erover gepraat en hij deed alsof hij het niks vond, alsof het doodnormaal was...
enkele weken later merkte ik wel verandering in zijn gedrag, hij sprak mij meer en meer aan als zijn hond en werdt boos voor kleine dingens.

dan na 1 maand en een half ongeveer begon hij mij van alles te verbieden, ik mocht niet meer naar buiten, hij belde mij zelf om het uur om te zien of ik thuis was, ik mocht niet meer met mijn vrienden praten of hun dag zeggen, en later moest ik ook heel veel vriendinnen laten vallen... ik heb mijn nummer moeten veranderen, mijn msn en heb al mijn contactpersonen moeten wissen...

ik besefte zeer goed dat er iets mis was, maar ik liet hem doen, ik ben zo dom geweest! toen ik hem erover wou aanspreken zei hij mij dat ik mijn mond moest houden, dat het mijn schuld was omdat ik de hoer heb uitgehangen terwijl hij op vakantie was... hij schold mij uit van slet en hoer enzo,... ik zei hem dat hij moest zwijgen. Toen heeft hij mij voor de eerste keer gelsagen, hij had mij een boks gegeven op mijn oog en mij vastgepakt aan mijn nek. ik duwde hem weg, en liep huilend weg, hij kwam achter mij aan en vertelde mij dat hij spijt had en dat hij het nooit meer ging doen... ik geloofde hem...

enkele dagen later begon hij op mij te schreeuwen omdat ik zogezegd met een jongen geflirt had, ik zei hem dat hij normaal moest doen, hij duwde mij op de grond en sloeg me in het gezicht en stampte met zijn voeten in mijn maag. hij sloeg mj alsmaar vaker en het werd erger... ik heb al 2 keer gekneusde ribben gehad en mijn arm heeft hij ook eens gebroken. dit waren de ergere dingen. meestal sloeg hij mij met zijn centuur of nam hij me aan mijn keel vast en botste mijn kop tegen de muur...

later begon hij mij ook te slagen wanneer ik hem geen seks wilde geven, hij begon me van alles te verplichten op dat gebied...

dit ging heel lang door, tot op het moment dat hij mij op school had geslagen, een leerkracht zag dit en kwam mij daarover aanspreken, ik barstte in tranen uit en werd naar de directrice gebracht. ik heb toen alles opgebiecht, ze waren geschokt, zeker wanneer ze mijn blauwe plekken zagen. toen hebben ze het CLB ebij gebracht, ik heb ook aan hen mijn verhaal vertelt, zij hebben mij toen doorverwezen naar een psycholoog die hierin gespecialiseerd was. ik maakte het uit met mijn vriend en verbleef uit angst bij een vriendin... ik ging elke woensdag en vrijdag bij die psycholoog, het deed me goed om er over te praten. 1 week later ben ik terug met hem gegaan, ik miste hem en ik geloofde hem weer. het ging goed voor ongeveer 2weken maar daarna begon het weer,alleen he seksueel mishandele stopte.

ik zit nu nog altijd dus in een situatie waar ik niet uit geraak... ik heb bang, hij bedreigt mij vaak dat als ik hem nog eens verlaat hij me gaat vermoorden, dus ik blijf bij hem en vreemd genoeg hou ik nog van hem... maar ondertussen ga ik kapot, ik kan niet meer en soms denk ik eraan om alles op te geven...

waarom kan ik hem maar niet verlaten ?!


( ik wens jullie allemaal veel succes ! )

analylah
Er zijn 5 reacties   Reageer


Isabel13-12-2010 11:27
 
Hallo,
Dan ben ik weer, ik heb paar dagen terug een bericht geplaatst.
Vorige week was veel spanning in huis, niet echt ruzie, maar als ik iets zei, krijt ik meteen een commentaar.
Zaterdag nacht ging weer mis. Hij werd gek. Begon tegen mij te schreeuwen dat sinds de relatie therapie niets deed voor onze relatie en hij wel. Dat ik een schijt aan hem heb. Daar zei tegen mij ik ga je vermoorden, ik doe je wat. Hij wou een lege kop tegen mij gooien en gelukkig heeft hij niet gedaan.

Mijn begon te trillen, maar gelukkig was ik niet zo bang, in ene kant dacht ik deze is mijn bewijs dat ik snel van hem weg moet.
Ik wou weg gaan, hij heeft mij niet gelaten.

De zondag ging ik met mijn koffers weg, maar mijn dochter was bij hem, ze hadden naar mijn verzoek een paar uurtjes samen in een speeltuin. Ik wou niet terug komen maar ik kon mijn dochter niet met hem laten in deze kerstdagen. Ik ben voor mijn dochter teruggekomen, ik weet geen raad meer, ik wil graag mijn dochter mee nemen. Weet iemand hoe regel jij zo iets?

Hij heeft daarna weer gehuild, sorry gezegd. En ik snap nog niet waarom ik nog steeds van hem houd.

Wat is wrong with me?

Er zijn 3 reacties   Reageer


onbekendelimburger09-12-2010 23:06
 
Sorry, er staat ; 'we hebben het bijgelegt omdat hij niet meer de deur uit durfde' maar ik bedoelde; ik durfde niet meer de deur uit.

heeft iemand misschien advies.
want hij woont een straat achter me, dus zie em redelijk vaak. en durf ook bijna niet meer weg ..


Liefss .
Er zijn 8 reacties   Reageer


onbekendelimburger09-12-2010 22:39
 
Nou het begon zo, ik leerde op 6 augustus 2010 een leuke jongen kennen, atans dat dacht ik. Ik kreeg een relatie met hem.
tot een maandje later hij begon te spotten met kanker, en omdat ik daar niet tegen kan, gaf ik hem een klein klapje. waardoor hij helemaal door et lint ging me een flinke klap tegen mijn slaap gegeven.
ik heb het toen uitgemaakt, en kreeg alleen maar dreigsmsjes, en mailtjes.
hiermee ben ik naar zijn huis gegaan, daar konden ze niks doen.
nee moest ik maar met angstgevoel naar mijn stage en school gaan. als ik naar de stad ging met vriendinnen en hij zag me , kreeg ik ook meteen een smsje dat ik beter kon weggaan voor hij me iets zou aandoen.
weglopen heb ik niet gedaan, je kan toch niet 24/7 thuis zitten.
maar vervolgens hebben we het bijgelegt , omdat hij bijna niet meer de deur uitdurfde. het is een halfjaar goedgegaan , we hadden ook een leuke relatie.
vorige week begin december leerde ik een hele leuke jongen kennen, waarmee het gelijk klikte. ik heb het toen uitgemaakt met mijn vriend, omdat ik geen gevoelens meer voor hem had. maar toch bleef hij me bellen en smsen dat hij niet zonder me kan. op een dag stond hij voor me deur met een ring om te vragen naar nog een kans. maar toen we buiten waren met wat vrienden. Belde M [ de jongen die ik leerde kennen in december ] mijn exvriend hoorde dat en opeens veranderde hij van lieve aardige jongen, in een geweldadig, aggresief monster.
hij pakte me vast bij mn armen kneep heel hard , en heeft ook een paar keer mijn telefoon afgeduwt. maar 'M' belde terug. 2 straten verder, terwijl die me nog steeds vasthield en in mijn armen kneep. vroeg hij zn spullen terug, ik gaf hem zijn ringen terug en het moment dat ik die in zijn hand had gelegd, begon ik bang te wrden, hij ging tegen me schreeuwen waar ik mee bezig was. Hij duwde me zo hard tegen een auto die daar stond. [ ik was blij dat er een auto stond, anders hadk geen kant opgekunt als ik op de grond lag ] vervolgens kreeg ik zo een harde vuistslag tegen mijn hoofd dat ik even van de wereld was. hij begon me bij mijn polsen te pakken die hij zowat omdraaide. hij probeerde mn telefoon uit mijn hand te pakken dat is hem ook gelukt, maar nu zit ik wel met een gebroken duim. ik rende hem achterna , wantja hij had me telefoon. nu paar dagen later word ik met de dood bedreigt, hij laat aan iedereen voltrots zijn mess zien , die hij heeft gekocht. gisteren stond hij bij mijn moeder voor de deur, en heeft tegen haar gezegd : ook jou maak ik af. terwijl mijn moeder hem niets heeft gedaan. ik durf niet eens alleen naar mijn stage, of thuiskomen moet iemand mij komen halen by de buss. nu maar hopen dat de aangifte gaat helpen .. maarja ik zit hier nu wel met een gekneusde pols, gebroken duim, hoofdpijn, en pijn aan mijn rug.

Er is 1 reactie   Reageer


Isabel07-12-2010 11:48
 
Hallo allemaal,

Mijn verhaal is niet zo heftig als veel van jullie.
Ik ben 10 jaar getrouwd met mijn man. In deze periode heb ik 6 incidenten mee gemaakt, het gaat over hard duwen, in de hoofd slaan, drukken, alleen 1 keer een blauwe plek gekregen. Verder niet zo erg, vergelijken met jullie verhalen. Ik ben ook niet seksueel mishandeld.
In augustus deze jaar, na een heftige ruzie ben ik uit het huis gegaan, voor mij was genoeg geweest. Ik ging bijna scheiding maar hij heeft beloofd in therapie te gaan. Ik vond dat ik een laatste kans moet aan hem geven. Wij zijn nu ander half maand in therapie, de geweld is gestopt maar de negativiteit en hoe hij snel boos over iets stom kan worden, wordt voor mij te zwaar, wij hebben 1 dochter van 7 jaar, en ik wil graag dat wij een gezin blijven. Maar het is erg moeilijk, ik ben zo moe. Ik vraag me af, gaat hij ooit veranderen? kan ik zo doorgaan voor mijn dochter? zij is zo gek op haar papa.
Ik vind erg moeilijk om bij hem weg te gaan. Ik vind ook moelijk te geloven dat hij van mij houdt, ook zeg hij "ik hou van jou", 20 keer in een dag, en als hij weer boos wordt, soms gebruikt hij k*t wijf of iets dergelijks.
Hij doet zijn best om niet meer slechte worden te gebruiken, maar ik ben erg erg moe van deze situatie. Ben ik te naaief om te kunnen denken dat hij gaat veranderen? kan dat wel of moet ik mijn leven en die van mij dochter niet meer verpesten? Ik vraag me ook af, als mijn dochter last krijgt van onze scheiding? en ik weet zeker dat hij, als een scheiding komt, erg moelijk gaat doen en ga zeker niet mee werken, dat hij gaat mijn dochter tegen mij zetten.
Ik ben ook gelovige en ik wil graag dat het goed komt, mijn hart zegt wacht en mijn hersens zeggen ga snel weg.
Graag hoor ik advies.
Bedankt.
Isabel
Er zijn 2 reacties   Reageer


Isabel07-12-2010 11:48
 
Hallo allemaal,

Mijn verhaal is niet zo heftig als veel van jullie.
Ik ben 10 jaar getrouwd met mijn man. In deze periode heb ik 6 incidenten mee gemaakt, het gaat over hard duwen, in de hoofd slaan, drukken, alleen 1 keer een blauwe plek gekregen. Verder niet zo erg, vergelijken met jullie verhalen. Ik ben ook niet seksueel mishandeld.
In augustus deze jaar, na een heftige ruzie ben ik uit het huis gegaan, voor mij was genoeg geweest. Ik ging bijna scheiding maar hij heeft beloofd in therapie te gaan. Ik vond dat ik een laatste kans moet aan hem geven. Wij zijn nu ander half maand in therapie, de geweld is gestopt maar de negativiteit en hoe hij snel boos over iets stom kan worden, wordt voor mij te zwaar, wij hebben 1 dochter van 7 jaar, en ik wil graag dat wij een gezin blijven. Maar het is erg moeilijk, ik ben zo moe. Ik vraag me af, gaat hij ooit veranderen? kan ik zo doorgaan voor mijn dochter? zij is zo gek op haar papa.
Ik vind erg moeilijk om bij hem weg te gaan. Ik vind ook moelijk te geloven dat hij van mij houdt, ook zeg hij "ik hou van jou", 20 keer in een dag, en als hij weer boos wordt, soms gebruikt hij k*t wijf of iets dergelijks.
Hij doet zijn best om niet meer slechte worden te gebruiken, maar ik ben erg erg moe van deze situatie. Ben ik te naaief om te kunnen denken dat hij gaat veranderen? kan dat wel of moet ik mijn leven en die van mij dochter niet meer verpesten? Ik vraag me ook af, als mijn dochter last krijgt van onze scheiding? en ik weet zeker dat hij, als een scheiding komt, erg moelijk gaat doen en ga zeker niet mee werken, dat hij gaat mijn dochter tegen mij zetten.
Ik ben ook gelovige en ik wil graag dat het goed komt, mijn hart zegt wacht en mijn hersens zeggen ga snel weg.
Graag hoor ik advies.
Bedankt.
Isabel
Er zijn nog geen reacties   Reageer


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 > >>
Laatste 100 reacties:
 onbekende  -  
 odilia  -  
 odilia  -  
 odilia  -  
 onbekende  -  
 odilia  -  
 onbekende  -  
 odilia  -  
 odilia  -  
 onbekende  -  
 odilia  -  
 odilia  -  
 onbekende  -  
 odilia  -  
 jongemama  16-01 16:11 
 Ikke  09-01 16:49 
 Ikke  09-01 16:48 
 AltJan  04-01 21:20 
 moria  02-01 10:39 
 moeilijk   17-12 23:21 
 moria  16-12 12:26 
 moria  16-12 12:16 
 Sonja  12-12 16:56 
 AltJan  07-12 13:22 
 E-tje  24-11 15:14 
 AltJan  23-11 13:16 
 E-tje  20-11 21:48 
 AltJan  17-11 21:01 
 E-tje  14-11 08:42 
 malika  04-11 00:46 
 Isabel  03-11 04:01 
 E-tje  31-10 11:55 
 geheim  18-10 20:50 
 E-tje  17-10 11:08 
 jongemama  17-10 01:27 
 jongemama  17-10 01:26 
 Sonja  17-10 01:22 
 E-tje  08-10 00:24 
 E-tje  24-09 01:29 
 kris  21-09 14:47 
 bloempje  29-08 21:37 
 zomaar ee  28-08 00:36 
 zomaar ee  26-08 02:33 
 Moeder  20-08 16:32 
 nicolle  19-08 12:34 
 nicolle  18-08 02:07 
 Moeder  14-08 20:20 
 weggecijf  14-08 12:37 
 E-tje  14-08 04:56 
 kris  13-08 13:25 
 kris  28-07 08:45 
 E-tje  25-07 23:36 
 E-tje  25-07 02:06 
 E-tje  23-07 04:22 
 Tamara  22-07 17:14 
 E-tje  22-07 06:24 
 Mug 40  21-07 15:16 
 zeeuwtje  20-07 17:02 
 E-tje  20-07 03:34 
 Tamara  19-07 01:36 
 E-tje  15-07 19:06 
 E-tje  14-07 13:54 
 Just-mii  14-07 08:21 
 E-tje  13-07 21:12 
 E-tje  13-07 09:01 
 kris  12-07 13:09 
 E-tje  12-07 06:49 
 E-tje  09-07 17:27 
 E-tje  09-07 12:58 
 E-tje  09-07 11:01 
 E-tje  08-07 08:38 
 E-tje  08-07 00:18 
 E-tje  06-07 21:45 
 E-tje  05-07 23:46 
 Loslaten?  11-05 02:23 
 odilia  24-04 21:16 
 malika  14-04 06:47 
 niek  28-03 23:09 
 malika  24-03 22:26 
 Ikke  20-03 15:55 
 kris  15-03 14:37 
 Loslaten?  12-03 20:15 
 nicolle  12-03 20:13 
 Ikke  12-03 20:12 
 Ikke  12-03 00:06 
 Loslaten?  06-03 00:48 
 Zuchtje  03-03 14:35 
 Mug 40  02-03 15:50 
 tulp  19-02 17:09 
 analylah  11-02 11:14 
 Zuchtje  10-02 21:27 
 malika  04-02 21:36 
 malika  04-02 18:19 
 malika  03-02 20:58 
 Zuchtje  03-02 20:52 
 kris  03-02 18:39 
 blackwido  24-01 14:27 
 moria  23-01 18:49 
 moria  21-01 12:38 
 moria  21-01 11:06