|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| dilimmen | 12-05-2004 14:38 |
| ik ben blij dat ik deze site heb gevonden om mijn verhaal op kwijt te kunnen , want ik wil nu bijna alleen maar alles kwijt. voor dat ik zwanger was ben ik al een keertje weggelopen bij D. vanwege dat hij nooit thuis was en ik had hem betrapt op vreemd gaan {en wie weet hoeveel vaker hij nog wel niet vreemd is gegaan.} hij was bijna nooit thuis , in het weeekned naar de disco , wie weet waar nog . hij gokte in die tijd , ging met slecht mensen om.e ik kwam maar op de laaste plek , ik kan mij herineren dat D. maar 1 keer is mee geweest naar de verloskundige . al die andere tijd was mijn moeder er altijd voor mij. ook heeft hij heel veel ruzie gehad met mijn moeder en heeft haar banden lek gestoken , en hij maaktealtijd ruzie om kleine dingen. op een geven moment kon ik er niet meer tegen. zijn moeder zat hem ook op te stoken dat wij bij hun moesten gaan wonen, nou toen ik dat hoorde raakte ik helemaal in paniek. want ik wou daar voor geen miljoen wonen, echt waar die ouders zijn echt wel aardig , maar ze hebben een andere cultuur{moslims} die moeder is de beste vn het schoonmaken denkt ze , alle andere mensen in haar ogen zijn vies , ze bemoeit haar eigen overal mee. nee ik wou niet daar wonen , ik vertikte het.hij kon de pot op. toen besloot ik om weg te gaan, maar ik durfde niet tegen hem te zeggen dat het uit was en dat hij mij met rust moest laten. dus ik liep weg {ik was net 18 en woonde samen met hem in een duplex woning} maar ik zei tegen mijn moeder dat ze ook mee moest gaan met mijn zusje , ik was doodsbang dat hij hun iets aan zou doen , als ze thuis bleven. wij weggelopen naar mijn tante ,ik had die nacht ook heel slecht geslapen , en smorgens toen ik wakker werd liep ik naar beneden . mijn tante en moeder zaten in de keuken aan de tafel . ik keek ze aan en zei :wat is er "? er was in gebroken bij mijn moeder thuis en de buren hadden D gezien. toch moest ik elke dag huilen want ik moest alleen maar aan de goede dingen denken , en wat hij nu aan het den was . ik kon niet meer ik moest hem bellen , die stap had ik niet moeten maken. want ton ik weer een week bij hem terug was begon het gezeik weer opnieuw. ook werd ik heel erg ziek toen ik 5 maanden zwanger was , ik had nierbekontsteking . ik heb tot mijn einde van zwangerschap in en uit het zwangerschap gelegen , in totaal 7 keer. en meneer is mij maar 2 keer komen opzoeken in het ziekenhuis. ik weet zo dat hij fout is , maar mijn hart hij heeft ook echt zulke lieve leuke kanten , hij kan zo spontaan zijn en voor een moslimse jongen is hij zo streng nog niet, wel jarloers. hij was geen eens bij de bevalling , mijn moeder was erbij. en daar ben ik nu wel blij om. doordat zij erbij was kon ik G.{zoontjes naam} op mijn achternaam zetten en ik had D. ook niet erkend als vader. ik hield en hou nog steeds altijd in mijn achterhoofd dat hij G> zal kunnen afpakken en naar irak brengen.maar omdat hij op mijn naam staat mag dat niet en hij mag alleen het land uit als ik er bij ben. .G staat ook op mijn paspoort. nu ik dit weer zit te vertellen krijg ik gewoon pijn in mijn schoudes , in mijn nek . stress. die jongen ik vraag mij af waarom hij dit altijd deed . ik voel mij zo onzeker door die jongen,ik was en ben nog steeds heel goed voor hem . maar als het hem niet zint ben ik een hoer , kankerwijf noem maar op. ook in mijn zwangerschap sloeg hij mij, op de dag dat ik moest bevallen kwam door hem , ik was uitgerekend op 27 januari. maar ik had 12 januari ruzie met omdat ik trouwens weer hoorde dat hij die avond daarvoor vreemd was gegaan met zo'n meisje die ik ook kenden en zij wist dat ik zijn vriendin was. maar iniedergeval we kregen daarover ruzie zijn neef was er ook bij. en schreeuwen tegen elkaar heftige ruzie en hij sloeg mij , door alles strees gewoon werden mijn weeen opgewekt , ik ben naar mijn moeder gegaan. we zijn daarna samen naar het ziekenhuis gegaan en 2 uur daarna was ik bevallen van een mooie prachtige zoon . ik hou met heel mijn hart van hem. D. heeft mij zovaak geslagen en vernederd waarom -edit- verplaatst door admin | |
| dilimmen | 09-12-2004 20:25 |
| Ik ben chantal , 21 jaar oud . ik woon samen met mijn vriend en ons zoontje. we zijn nu bijna 5 jaar bij elkaar. hij was mijn echte eerste vriendje en ook mijn eerste liefde. toen we elkaar leerde kennen was alles zo prachtig , hij was zo lief en deed echt alles voor me . ik stond helemaal in vuur en vlam.Het is een irakese jongen en ik dacht van zo dat is echt een goede jongen , hij is niet met verkeerde dingen bezig . ik was helmaal verliefd gewoon. maar langzaam begonnne er eigelijk dingen voor te vallen . eerst was het van ; ja kom lieverd zullen we niet meer uitgaan , samen zijn is toch veel leuker. Nou ik vond het allemaal best zolang ik maar bij hem was. Maar ik vergeet gewoon nooit meer toen we uitgingen en ik zag al mijn vrienden die ik al een hele tijd niet had gezien . Praten lachen , me vriend ook mee doen. opeen gegeven ging ik wat te drinken halen voor ons en een jongen die ik kende die vroeg gelijk van kan je ook wat mee bestellen voor mij , ik kreeg er ook geld voor. op dat moment keek ik naar mijn vriend en hij had een heel boos gezicht en hij liep weg. ik had zoiets van ; WAT IS DIT NOU WEER. ik achter hem aan ! en vroeg wat er was. ja hij vond het niet leuk dat ik voor die jongen drinken mee bestelde . en dat hij nu mijn vriend was en dat ik hem niet voorschut moest zetten . en hij werd heel boos in de auto en 5 min later wou hij weer uitgebreid gaan zoenen . als ik daar nu aan terug dan zie ik gewoon dat het toen echt begon. maar ik had het niet in de gaten . k vond het wel leuk , hey een vriendje die jarloers is en die mij absoluut niet kwijt wil. nou tot nu zijn we nog wel samen en hou ontzettend veel van hem, ben eigelijk ook nog wel verliefd op hem . Dat is nou het gekke ik begrijp niet dat ik nog verliefd op he ben , nawat hij mij (ons ) allemaal heeft aangedaan. ik woonde in een andere stad als me moeder , ik zat daar op school dus zat daar op kamers. al gauw had me vriend me zover dat hij weg wou uit die stad en ik besloot terug te gaan naar mijn moeder en ik smeekte of mijn vriend ook bij haar mocht wonen totdat we 18 waren en zelf een huisje konden krijgen . ze kende hem gelukkig allang en vond hem ook heel aardig. Dus na een tijdje accepteerde ze het. maar toen begon het , hij verzon allerei smoesjes om niet te gaan werken , ik werkte ondertussen al in de albert hein. maar we waren nog zo verliefd , jong alles was nieuw spannend . ik was een paar maanden daarvoor ook ontmaagd door hem. en je eerste liefde die doet het je gewoon. hij was zo belangrijk voor mij ( eigelijk nog steeds wel voor een deel}. eindelijk had ie werk , en dat ging wel goed. maar toen werd ik zwanger , we hebben er gelijk voor gekozen om het tehouden , omdat het gewoon op dat moment heel goed ging tussen hun.Ik ziek misselijk , w=gaf gewoon geen aandacht meer , hij had ondertussen ook al mensen leren kenenen. dus hij ging als maar weg en werd steeds vaker , we kregen vaker ruzie om geld en hij wou zijn zin . Mijn moeder begon te merken dat hij steeds vaker ook begon te liegen over waar ie was en wat ie deed . ging zich ook vaker ziekmelden . ondertussen was ik alweer 3 maanden zwanger en er was een bruiloft van zijn nichtje. wij naar zijn ouders en familie ,, heel leuk voor mij, want ik had nog nooit een irakese bruiloft mee gemaakt. ik ook die jurken aan ik was zo blij , maar hij had ondertussen ookal een auto gekocht waar die wel vor gespaart had , moet ik zeggen . maar hij met mijn moeder afgesproken dat hij er nog niet inn zo rijden omdat ie zijn rijbewijs nog niet had. na die bruiloft gingen we naar zijn ouders huis en hij was zijn eigen aan het omkleden en gel in z'n haren . ik zei waar ga je naar toe en hi gaf geen antwoord en behandelde me als oud vuil daar . hij liep gewoon de deur uit en bleef tot de volgende ochtend weg.Ik ontplofte dat had ik gewoon nooit verwacht van hem. En toen vermelde hij ook dat hij niet mee naar huis ging omdat ie nog iets te doen had, maar hij oest de dag er na werken. ik naar huis en alles verteld tegen me moeder. me moeder hem opgebeld en ze kreeg min of meer eigelijk niet echt antwoord en ze zei als je nu niet kom hoef je niet meer terug te komen , ze deed gennoeg voor die jongen . savonds kwam ie met zijn kwade kop bij ons aan de deur en wou de sleutels , me moder wou de sleutels niet gevn van de auto . Het was wel zijn auto , maar stond op mijn naam. hij dreigen en schreeuwen en banden lek gestoken van me moedr , ik wist niet wat me overkwam. en van af die dag is het knudde met een rietje. Ik heb het hem uiteindelijk toch vergeven , ik was tenslotte zwanger van hem . ik heb gewoon echt een rot zwangerschap gehad en ik had nierbekonstekingen en ook veel stress met me moeder en met me vriend zelf . toen ons zoontje is geboren , ben ik door de kinderbescherming weg gehaald bij hem omdat hhet geen goed leefomgeving was voor ons zoontje . ik koos naatuurlijk voor me kind. ik heb een 8 maanden in opvanghuizen gzeten . uiteindelijk mocht ik dan met hem en ons kind bij zijn ouders gaan inwonen. dat was helmaal eerste klas , een ramp . ik had daar gewoon geen leven , hij deed alles wat ie wou en begon ookal te meppen . ik ben er ook achter gekomen dat hij toen aan het gokken was . maar elke keer die woorden en als ik zijngezicht maar zag en als ie dan een grapje maakte en dan was ik weer verkocht en dan ging het weer een dag goed. het was zo een ander cultuur waar ik in terecht kwam , terwijl ik eerst heel goed met zijn ouders kon opschieten .Maar ik kreeg gewoon een hekel aan iedereen en heel dat huis daar . ik voelde me zo ongelukkig. I ik kon geen kant op hem , hij zei alles waar iedereen bij was , hij vernederde me gewoon. ook is er een paar keer voorgevallen dat we bekant begonne te vechten , ik won toch niet , hij was altijd sterker het is tenslotte een man . zijn moedre zat er gewoon bij , ik werd wel eens aan me haren naar boven gesleurd en echt voor alles uitgemaakt :hoer , slet 'alle nederlanders zijn vies en hoertjes . ik dacht hoe kan ie dat nou zeggen .ik verdomme door hem ontmmagd nooit vreemd geweest .ik was gewoon niks vor hem hij ging uit en liet mij thuis en ik zat hel dagen bij die ouders opgescheept . op het laatst kwam ik bina niet meer beneden . ben ook heel erg verbiiterd geraakt . Eindelij kreeg ik bij me moeder een huisje in de buurt me vriend ging niet mee , want die had werk en zou dan in de weekenden komen. bij de verhuizing heeft me bijna alles alleen op laten knappen , gelukkg dat me moeder er was . mar het weekend dat ie erw as , was het ruzie , en ik haat dat van hem altijd dat schelden , ik weet dat ik hem afkan met mij woorden zeg maar hij weet gewoon dat ik gelijk heb en als hi die onmacht voelt dan gaat hij maar schelden of slaan . elke iets erger. eerst was het dat ik een klap kreeg op me kin, je zag bijna niks . toen was het een keer een tets tegen me wenkbrauw , op me gezich t elke keer ging je er meer van zien . Ik was zo bang voor hem geworden . we zijn weer verhuist naar een dorp iets dichterbij me ma. ondertussen hebben me moeder en me vriend weer bij gelegd , wat al vaker is gebeurd {hij heeft ook al een keer de ramen bij haar erin gegooid} ik heb gen vader dus me moeder staat er ook alleen voor samen met me zusje , tuurlijk is me vriend niet bang , hij denkt het zijn toch maar vrouwen . hij heeft ook vast gezeten voor die bedreigeningen naar me moeder en die ramen die er door heen waren. maar me moeder heeft het weer bijgelegd voor mij. want hij vertelde mij toen hij vast zat dat hij wel zou veranderen. ik geloofde hem nu echt , ik dacht ja die gevangenis zal hem wel leren . hij kwam thuis ondertussen al in dat andere nieuwe huisje. ons zoontje was ook vaak bij die ruzies aan wezig , hij was altijd zo bang , hoe klein die ook was. eerste maanden , nou het was een vent waar je van kon dromen , maar uiteindelijk weer fout . hij begon schulden te maken ,, werd heel verantwoordelijk en begon ook te gen ons zoontje te vertellen als we ruzie hadden van . JA JE MOEDER IS EEN HOER . MAAR HIJ WAS TOEN 2 DIE JOMGEN BEGINT ALLES NA TE ZEGGEN EN LEERT PRATEN. EN ZO GAAT HET NU NOG STEEDS , VORIGE WEEK WAS IE BOOS SLOEG IE OP MIJN WENKBRAUW EN HELMAAL DIK/ Ik weet gewoon dat ik elke dag wel een scheldwoord kan verwachten ik probeer zo min mogelijk naast die kleine ruzie te maken. ik ben wel het af gelopen jaar sterker geworden . ik laat niet meer zo over me heen lopen . want hij wil dat ik ook echt alles voor hem doen , sokken pakken terwijl ik bezig ben met iets anders en hij zit gewoon op de bank . ik lijk wel zo'n slaaf in dit huis. ik ben beu , ik ben zo vaak gestressr=t , maar als ie n slaat , sla ik terug en als ie scheld loop ik gewoon de deur uit , ik doe veel meer me iegen dingen , er was een tijd dat ik gewoon niet meer buiten kwam omdat hij dat niet pwu ,. ik het gevole dat ie helemaal me binne wil houden en geen contact met iemand , hij wil ook absoluut niet dat ik ga werken . Want oh yee ik moest maar toevallig opeens op iemand anders verliefd worden . misschien is het beter om voor gesprekken te hebben met iemand . want blijk baar ben ik er toch niet aan toe om bij hem weg tegaan . maar ik ben zo ongelukkig. mijn verstans zegt , meisje je kan 10 keer een beter leven krijgen en mijn hart is stapel verliefd op hem, en ik wil nog zoveel meer schrijven ,er zij 3 redens waarom ik niet weg wil. 1--- ik hou nog ontzettend veel van hem 2--- Ik wil zijn kind niet ontnemen 3---- hij heeft me zo vaak bedreigd , dat ik niet meer weg durf te gaan . ik wil graag mijn verhaal een andere keer verder vertellen , want het is nog lang niet klaar. ik ben wel al opgelucht over dit stuk en ik wens alle mensen op deze site veel sterkte toe. ps let niet op mijn spelfouten , soms typ ik te snel tot volgende keer -edit- verplaatst door admin | |
| suzanne | 10-12-2004 11:24 |
| hoi meid, Het klinkt voor mij zo bekend wwat je schrijft. Het enige wat ik kan zeggen is : GA WEG BIJ HEM, ik weet nu al dat je dat waarschijnlijk niet doet, maar toch. Onthoud wel een paar dingen.. Als een kind merkt dat een van zijn ouders slaat , zal hij later zelf ook sneller slaan dat is echt zo! Ook kan je je zoontje toch geen respect voor vrouwen meebergen als hij ziet dat zijn eigen vader dat niet heeft voor jou en jij niet eens voor jezelf!! Ik zit met hetzelfde probleem ik heb een dochter van 5 maaanden en mijjn 'vriend'is aan de coke, soms slaat hij me maar vooral het schelden doet pijn zo van ík trouw later toch met een marokkaanse,want alle nederlandse vrouewen zijn toch maar hoertjes'of zo vaak kankerhoer, kankerslet enz'een hoer vraagt er in ieder geval nog geld voor'. HIj is mijn eerste vriendje, ik ben ook door hem ontmaagd, ik ken zijn ouders en zijn hele familie, dat zijn allemaal hele aardige mensen, en zo was hij ook vroeger. Nu niet meer, toch kan ook ik de stap niet nemen om weg te gaan. Soms ben ik kwaad, maar ne een half uur mis ik hem alweer. Maakt niet uit wat hij doet. Denk aub aan je moeder, aan het verdiet wat zij heeft. Je bent nu zelf moeder, stel; je een s voor als iemand dit jouw kind aan zzou doen... Denk na en heel veel sterkte!! | |
| dillemmen | 10-12-2004 18:10 |
| ja inderdaad wat je schrijft , soms ben ik zo boos en na een half uur denk ik van ja laat maar zitten . het is zo moeilijk , ant mijn gevoel gaat boven mijn verstand . ik ben er zo over aan het nadenken en ik weet als ik bij hem weg ga dat ik het een heel stuk beter zal hebben | |
| dilimmen | 10-12-2004 18:17 |
| ik zou nog de rest van het verhaal verder vertellen ik schreef dus dat ik drie redenen had , dat ik dus absoluut niet weg wil. kijk hij ij wel gek op zijn zoontje en ik vind het zo zielig als ik die bij hem weg zou moeten houden . als hij ons zoontje bij mij weg zou houden , zou ik ook flippen. Als ik normaal bij hem weg zou kunnen gaan ,maar dat gaat niet als ik weg bij hem ga ,kan het alleen maar op de manier van weglopen . En ik wil niet heel mijn leven achter me blijven kijken . en bag zijn. ook wil ik niet weg omdat hij mijn familie zker weten gaat lastig vallen en hij pakt me moeder , dat weet ik bijna zeker. Dan krijgt zij de schuld en geloof me hij is er toe in staat om iets te erg te doen. als hij echt boos is of iemand heeft hem verdriet gedaan , dan is mijn vriend zijn eigen niet meer , hij heeft dan schijt aan alles. IK Ga niet weg voordat ik zou weten dat me moeder en zusje ook ergens anders naar toe zouden gaan , maar dan komt de rest van de familie weer (opa en oma die zijn harstikke oud) die krijgen gelijk een hartverknetterring. en dan denk ik weet je wat ik blijf wel bij hem , anders breng ik iedereen in de problemen . Ik gehoorzaam wel en dan is er ook zo min mogelijk ruzie. maar ik hou ook nog zoveel van hem , ik wil het niet , hield ik maar niet meer van hem , dan was ook alles veel makkelijker voor mij. En dan zou ik ook denken van ja pech voor hem als ie zijn zoontje niet meer kan zien , moest ie maar normaal doen thuis. het is zo moeilijk allemaal . hij breng ons ook zo erg in de problemen , van de ene schuld in de andere schuld.Hij heeft wel 10.000 euro schuld en die betalenw e wel in termijnen , maar als ik onder hem zo zijn , dan had ik altijd geld over. en maar auto,s kopen en dan weer een ongeluk maken , die jongen denkt overal zo makkelijk over . hij kijkt alleen maar naar morgen . ik moet wel zeggen dat hij van ons geld bijna niks pakt , maar hij werkt nog in een bar en van dat geld zie ik geen bal . maar het is niet leuk hij komt thuis wanneer hij wil en ik zit maar thuis . Ik heb bijna geen contacten , hij komt zijn afspraken niet na. maar bv zoals gister dan komt ie thuis en dan wil ie effe praten en dan weet hi wat hij allemaal fout doet . hij wil me geen pijn doen ,maar dat hij ook nog jong is . ik zei ik ben ook nog jong. ik wil ook wel eens weg . en dat ie vaker met ons weg gaat en ze best zal doen . wetje wat het probleem bij hem is , hij staat altijd paraat voor zijn vrienden , Maar thuis zet ie op de laatste plek. ik fantaseer soms erover hoe mijn leven zal zijn als ik weg bij hem ben . dat ik met iedereen om kan gaan met wie ik wil , kan weg wanneer ik wil , en dat ik ooit hoop dat ik weer een leuke man tegen kom , die geen schulden heeft , dat we het gewoon goed hebben . maar ik ben zo bang dat ik geen een man meer kan vertrouwen. en ik denk ook van ik kan van niemand anders houden , zoals van mijn vriend. ik word het gewoon gewend dat deze dingen allemaal dagelijks gebeuren , maar het is dus echt niet normaal. kan ik ooit een normaal leven leiden. Ik wil het leven van mijn moeder ,zusje en de rest van de familie ook niet verpesten . ik ben bang als ik de politie moet inschakelen , dat het dan l te laat is . de politie kan mijn familie niet 24 uur per dag beschermen . waarom wordt hij gewoon niet de man , waar ik altijd van droom. dan zou mijn leven en van mijn zoontje perfect zijn. -edit- verplaatst door admin | |
| roosje | 10-12-2004 21:27 |
| dat zou hij dus ook bij mijn ma doen | |
| Zilva | 10-12-2004 22:37 |
| Beste Dillemmen Weet heel goed wat je meemaakt, snap ook je liefde voor hem, dat is hij gewoon niet waard, een hand die lief kan hebben gebruiken als wapen, om jou te onderdrukken, je te kleineren. Denk ook niet dat je hem kan veranderen, dat dacht ik ook al die tijd, maar het werd steeds erger. Wilde ook niet weg vanwege de kinderen, want daar was hij best lief voor, maar hij kreeg een ander en ging uiteindelijk wel weg. Maar uit eindelijk voel ik me nu verschrikkelijk schuldig dat ik nooit ben weggegaan, weet je wat mijn oudste dochter een keertje zei:"Mama ik dacht dat het normaal was dat een papa, mama sloeg", ze was toen 15 jaar oud. wil je alleen laten zien hoe een kind later over jou gaat denken, ook later tegen jou gaat reageren, je kunt het ze niet echt verwijten, want ze zagen niet anders. En begrijp wel dat je bang bent, voor zijn bedreigingen, maar wat dreigt er later nog voor jou, hoe dreigend is de situatie nu niet voor jou, hoop niet dat eindigt zoals bij mij zo dat jij het leven niet meer aan kan en dan zelf maar probeert weg te gaan, waar door je je kind ook in de steek laat. Vraag om hulp ga weg, want veranderen gaat hij niet, en je liefde moet later slijten, en dat zal best een hoop verdriet geven, maak niet de zelfde fout als mij. Ook al snap ik je wel als je anders beslist. Wens je bij deze heel veel sterkte, en als je wilt mag je me mailen, en gerust vragen stellen. Maar denk vooral aan jezelf en je kind, je kan weg hier op de site zijn adressen waar je hulp kan vinden, maak daar aub gebruik van. Just me | |
| Zilva | 10-12-2004 23:03 |
| Beste Dillemmen, Heb ook op je andere verhaal gereageerd. Maar zou toch informatie inwinnen bij instanties die daar voor zijn om te kijken wat je mogelijk heden zijn, want veranderen doet hij niet, wordt waarschijnlijk alleen maar erger. Was zelf getrouwd met een griek, en die had de zelfde verhaaltjes over nederlandse vrouwen. Hoop dat je een oplossing vindt, en kies voor je zelf. Just me | |
| Elin | 12-12-2004 13:44 |
| Meisje, je moet daar echt weg hoor! Hij is niet lief voor jullie kindje, hij vertelt dat zijn moeder een hoer is, dat is ook mishandeling. Hij ontwricht jullie hele gezin! Je bent bang dat je later geen man meer kan vertrouwen.. hoe langer je bij hem blijft, hoe erger de schade zal zijn. Wat jouw "vriend" doet is strafbaar, je moet niet buigen voor iemand die strafbare dingen doet. Het is natuurlijk heel vervelend dat ie jouw familie bedreigt maar daar kan jij niks aan doen! Dat doet hij. Je bent niet verantwoordelijk voor zijn daden. Als je bij hem blijft weet je zeker dat hij jouw leven en dat van je kind vergald. Als je weg gaat zou het kunnen dat ie zich tegen andere mensen keert. Het klinkt heel lullig maar je bent echt alleen verantwoordelijk voor jou en je kindje, niet voor de rest van je familie, en ze kunnen het jou ook niet kwalijk nemen als je weggaat. Ze zullen je eerder steunen, je moeder houdt van je hoor, ze wil ook dat het goed met je gaat! Ik snap dat je probleem reeel is, en absoluut niet overdreven, probeer hulp te krijgen. Ga informatie inwinnen, schrijf je vast in voor woonruimte, desnoods in een paar plaatsen, zorg dat je iets achter de hand hebt op het moment dat je weg wilt. heel veel sterkte!! | |
| ly | 13-12-2004 01:23 |
| Hi dilimen,.......... Ik heb mezelf geleerd om nooit het woordje nooit proberen tegebruiken. Ik was ook 1000 % procent verliefd op iemand geweest, en bang nooit op iemand anders verliefd te kunnen zijn. HIJ had me ook mishandeld. Liefde was te sterk om bij hem weg tegaan en nog om andere reden. Sorry dat ik iets schrijft waar jij heel anders overdenkt en terwijl je nog steeds met je vriend bent opgeschept. Liefe meid, misschien is het niet nu, dat je van iemand anders kan houden of zoals van hem houdt, maar msschien ooit zal je hopelijk de goede persoon ontmoeten die om jouw geeft en je liefe kindje. JOuw liefde zal bij step bij step hopelijk bloeien. ( lijkt op een sprookje, maar leven is soms accepteren en waarderen en verder leven, en niet bij de klok stilstaan) Meid misschien niet nu ben je sterk om het teverlaten, hopelijk zal je onder ogen kunnen zien en je verstand gebruiken en je liefde doden step bij step door zijn gedrag die jij het niet waardt bent. IK wil proberen nutige dingen teschrijven en je bij verstand brengen, meid hij is je het niet waard, maar jij ben de gene die dat moet doen en wilt doen. Over je familie, weet ik niet veel tezeggen, maar hij kan je toch niet je leven en je dierbaarste mensen het leven zeur maken als jij weg wil van hem. IK hoop echt dat er een andere oplossing is voordat. ZOdat je toch bij hem weg kunt en je verstand sterker is dan je hart. Misschien heb je kind zonder hem het beter dan met hem, om steeds die ruzie tezien aan tehoren is geen pretje. MIjn vader is ook zon persoon, hijmishadneld mijn moeder geestelijk, maar ik als kind zijnde heb mielijk respect voor hem, al is hij soms een goede vader. ! ding weet ik , ik zou nooit alleen met hem kunnen wonen, zonder mijn moeder ( zij gehoorzaamd hem ook om de domste reden). Het zal aleeen een hel zijn voor mij en mijn broertje. Hoop je dat hij verandert. IK zou zeggen welcome in dromenland!!!! Meid het ligt aan jouw om die knop door tehakken. Veel sterkte en geluk. Liefde is blind. Liefs Ly | |
| Ly | 13-12-2004 01:36 |
| Wil zeggen dat mijn liefde voor hem step bij step is vervaagd. Kwam door zijn eigen gedrag, het heeft wel een paar jaren geduurt, maar uiteindelijk is die liefde steeds minder geworden, er was een tijd dat ik hem had gehaat. Al moet ik toegeven, dat ik nog niet de juiste jongen hebt ontmoet, maar wel iemand die een goed persoonlijkheid hebt, maar jah van fouten leer je. zo step bij step leer je iets maar je gaat er voorzichtiger om. Wie weet kan jij dan ook , misschien ga je er veel beter mee om. veel sterke en geluk, Je bent het meer waard, als jij vindtdat jij het niet waard bent je leven van je zoontje dan. Maar je bent het meer waard zeker weten meer dan hem. veel liefs | |
| dilimmen | 18-12-2004 17:35 |
| hallo ,, ik moet mijn verhaal gewoon even kwijt wat er de afgelopen dagen weer is voor gevallen . Donderdag zijn er met ons familie van me vriend mee naar huis gekomen ( neef en zijn vriendin}. Maar de waren al de hele tijd van die opmerkingen van mijn vriend naar mij toe , die soms best wel vernederend waren. maar goed ik had al een paar keer gezegd dat ie er mee moest stoppen heeft ie ook gedaan. maar mijn vriend moest we gewoon werken terwijl hun er ook waren , maar dat geeft niet want dat wisten ze van te voren , maar als mijn vriend dan thuis kwam savond bleef iedereen nog lang op , omdat hte gezellig is met zijn allen dus we gingen eigelijk al 2 dagen pas rond 5 nar bed. maar ik moest wel de volgende morgen weer heel vroeg op..want die kleine word weer om 8 uur wakker , maar dat vond ik nog helemaal niet zo erg want dat heb ik er wel voor over. maar vannacht toen we druk aan het kletsen waren hebben we met zijn 4 afgesproken dat we morgen naar een andere stad zouden gaan. we zouden al om 11 uur vertrekken omdat mijn vriend weer om 17.00 moet gaan werken. omdat we zo laat naar bed zijn gegaan alle 4 , was het ook heel moelijk om zo vroeg wakker te worden zo ie zo was ik al vroeger wakker , maar ik dacht ja laat ze toch wat uitslapen ,, iedreeen was ondertussen bekant al wakkker , behalve mijn vriend die wou niet en deed moeilijk en reageerde alles op mij af . hij wou niet en ging niet omdat hij moe was , NOU ik werd gek , dat had ik echt niet verwacht , want je kan toch wel dat respect opbrengen om dan gewoon uit je nest te komen en doen wat je afgesproken heb.. NOu op een gegeven moment zei zijn neef van ja gaan jullie maar samen dan als je vriend niet wil wakkker worden . Ik zei dat tegen mijn vriend en hij zei nee , want ik wou oh zo graag alleen maar weg , maar het ging bij mij gewoon alles om het princiepe omdat hij verdomme gewoon zijn afsprakem moet nakomen. nou half 2 kwam hij eindelijk uit zijn bed kakken , afdat er niks aan de hand was . nou zijn neef zei ook van ja wat is dat , we hadden toch dat en dat afgesproken ,, maar ze hielden het maar op een misverstand. geloof ik ?? was ondertussen alweer naar de winkel... ik verte het later wel me vriend komt eraan -edit- verplaatst door admin | |
| Lin | 21-12-2004 09:59 |
| Hoi Dillemen... Jammer dat we niet meer hebben kunnen praten, dat moest ik je ff laten weten. Wat rot voor je dat hij weer zo doet!!! hier is ook niet alles goed, maar dat vertel ik nog wel een x omdat ik nu gewoon ff wou reageren, maar ik moet snel zijn. xjes lin ook voor je kleine | |
| dilimmen | 13-01-2005 11:34 |
| hallo ik heb pas geleden ook een paar keer hier mijn verhaal geschreven. ik denk dat ik eindelijk bij hem weg wil gaan ,maar eerst wil wat dingen zeker weten ,en dat ik goed voorbereid ben op alles. ik hoop dat jullie mij kunnen helpen . vraag 1 de vader van ons kind is niet erkend als vader ,als ik nou wegloop van hem ,kan hij mij dan iets maken om bv omgangsregelingen te treffen met zijn zoon via kinderbescherming bv? 2 Mijn moeder en twee zusjes vertrekken ook mee ,omdat hij hun anderstoch niet met rust laat,we zijn van plan om wel ver weg te gaan ,als hij een DNA test aanvraagt moet ik dan mee werken?o ze ons natuurlijk eerst vinden {via een advocaat ofzo. Kan hij dan achter het nieuwe adres komen misschien heb ik later nog wel een paar vragen mar dit zijn de belangrijkste denk ik hoop snel iets van jullie te horen -edit- verplaatst door admin | |
| hotspot | 13-01-2005 14:48 |
| ik kan hellaas geen goede antwoorden op je vragen geven.Als hij het kind niet heeft erkend, dan zou ik zeggen dat hij er geen recht op heeft, maar heb jij ook geen recht op allimentatie voor je kind.Of hij jou kan verplichten tot een dna test, ja dat weet ik niet. maar ik denk dat dat erg verstandig is om dat aan een advokaat te vragen. die weten precies wat jou rechten zijn. ik hoop dat iemand anders wel een antwoord op jou vragen heeft. sterkte meis. liefs hotspot | |
| Naam onbekend | 13-01-2005 15:07 |
| ja bedankt hotspot ,ik zat er ookal aan te denken om het aan een advocaat te vragen of misschien aan bureau rechtshulp..ik hoop dat hij er geen recht op heeft , en die alementatie hoef ik geen eens als hij ons maar niet vind en zeker met rust gaat laten . | |
| hotspot | 13-01-2005 18:42 |
| ik weet wel dat je aan de gemeente waar je gaat wonen op kan geven dat je gegevens niet worden vrijgegeven.dus dat je anoniem blijft, hoelang dat van kracht blijft weet ik niet. dus dan kan hij zoeken waar hij wil. sterkte hotspot | |
| tulp | 14-01-2005 10:27 |
| je kunt bij de gemeente verzoeken om geheimhouding van je adres en dat blijft zolang jij dat wilt. maar meld aan instanties ook dat je wilt dat er zorgvuldig met je gegevens om gegaan wordt. en misschien is het handiger om voor belangrijke post, het adres van je advocaat te gebruiken. heel veel sterkte tulp | |
| dilimmen | 15-01-2005 00:12 |
| hier ben ik weer .... ik zit zo in de knoop ik weet het allemaal niet meer hoor. ik wil echt bij hem weg ,ik moet nu gewoon de knoop doorhakken.. me moeder en me zusjes gaan ook mee,ik heb alles aan me moeder verteld. en zij vond allanger dat ik weg moest gaan, maar ik durf gewoon niet zonder hun weg te gaan ...hij doet ze echt iets aan .. nu gaat ze wel mee.maar me ene zusje moet gewoon eerst de cshool af maken in onze stad .. dit is haar laatste jaar anders zakt ze en dat is zonde natuurlijk, ze pas ik mei of begin juni klaar met school em tot die tijd moet ik nog thuis blijven . ondertussen kan ik natuurlijk wel alles voorbereiden . maar ik krijg verdomme zo'n schuld gevoel tegen over hem, omdat ik nu al aan het plannen ben enz. hoe zou hij zich gaan voelen als zijn kind hem ontnomen word ? hij word gek,krijgt pijn alles... maar ik zou hem zijn kind nooit meer kunne laten zien ,anders heb ik de kans dat hij het misschien afpakt en naar irak brengt ofiets dat hooor je zo vaak. ik weet gewoon dat het een klootzak is van de bovenste plank, maar hij heeft ook ziijn goede kanten ...oke die zijn meer negatief dan postitief.. ik weet het niet meer .. ik kan wil me moeder zeker niet teleurstellen om te zeggen dat ik het niet meer weg ga. en als eerste natuurlijk ...mijn zoon ik wil niet dat ie opgroeit tussen ruzies in dit huis en scheldwoorden ..dat kind krijgt een verstoord leven .. hij is wel beter af zonder vader. ik ben bang dat ik zoveel verdriet krijg en dat ik helmaal in de put raak ,omdat ik nog wel om hem geef . kon ik dat verdriet en de pijn maar overslaan ,,helaas zal dat niet gaan. ik ben al helemaal vooruit aan het kijken, en geef mij eigen een negatieve instelling dat ik het niet ga redden .. ik zie al helemaal voor me dat ik diep in de put zit . en ik ben bang dat ik niet naar buiten durf,bang dat hij ons gaat vinden ..hij maakt me af ,als hij me vind .. ik ben zo gestresst niet normaal.. ik wil wel graag rond de zomer weg ,dan kan ik misschien nog een beetje genieten van de zomer, en me afleiden en dingen vergeten .. en dan ben ik rond de kerst hoop ik al een stuk opgeknapt . Me moeder zegt dat als we weggaan dat ik mij natuurlijk eerst helemaal op mijn vrijheid gaat concentreren, daarna toe en daar enz.. omdat ik hier mijn vrijheid niet heb en ook nooit zal gaan krijgen, ik wel zelf weten wat ik doe,als ik weg wil ,dat ik dan weg kan ,zonder toestemming te vragen. maar als ik zeg een tijdje mijn vrijheid heb gehad dan ga ik de klap van eenzaamheid krijgen zegt me moeder.. en dat wil ik echt niet. ik ben ook zo bang dat ie DNA test wil gaan afleggen en dat ie er alles aan gaat doen om zijn zoon te zien of bij hem te krijgen . straks gaat hij leugens over mij vertelle. maar geen rechter staat toch niet een kind aan zo'n vader toe of bezoek zelfs maar..? ik weet het echt niet meer,ik zit echt diep in de shit.. kan iemand mij hier meer over vertellen die weg zijn gegaan van hun man/vriend,, en die het dilemma al hebben meegemaakt de pijn het verdiet ,de eenzaam heid.>> hoe jullie zijn ongegaan met de angst toen jullie zijn weg gegaan? of hoe het is gegaan met de kinderen en het contact met de vaders? ook heb ik nog een vraagje, weten jullie iemand of mss een van jullie zelf die stacaravan hebben en die er deze zomer niet van plan zijn om naar toe te gaan, of een camping die niet zo prijzig is, want ik vertik het om naar een opvanghuis te gaan . ik hoop snel iets van jullie te horen -edit- verplaatst door admin | |
| Lin | 15-01-2005 18:12 |
| Hoi Dillemen Gelukkig zie je nu wel in dat je bij hem weg moet... en neem van mij aan het is inderdaad niet makkelijk om weg te gaan. Al het verdriet wat je krijgt slijt met de tijd en veel dingen zul je nooit vergeten maar ik weet zeker dat je er veeeeel gelukkiger van zal worden. En inderdaad je wilt toch ook dat je zoontje een gelukkig leven krijgt. Ik ben eindelijk weg bij m'n vriend maar hij heeft mijn dochtertje nooit erkend, en ik denk ook niet dat hij dat ooit gaat doen, omdat hij toch niet alleen voor haar kan zorgen. Maar inderdaad, ik heb al veel verhalen gehoord van mannen die hun kinderen mee nemen naar Irak en dan is het heel moeilijk om je kind weer terug te krijgen. Maar als je ergens hulp bij nodig hebt laat het me dan weten!!! je hebt m'n mail adres!!! en echt voor mij is het geen moeite!!! Ik ben al lang niet meer online geweest omdat ik zelf ook een beetje in de knooi zat maar we komen er wel weer boven op!!!! veel kusjes aan je kleintje... xje Lin | |
| roosje | 15-01-2005 20:16 |
| hoi hoi jah ik begrijp dat je bang bent dat ie je kind ontvoerd. maar er moeten toch mogelijkheden en kansen zijn om bij zon man weg zien te komen? het alleen voelen zou na een tijdje wel over gaan dan ben je het gewend je hebt gelukkig ook nog een lieve familie die je steunt. sterkte | |
| dilimmen | 16-01-2005 10:58 |
| dag dilimmen, als ik jou verhaal lees, voel ik de spanning waar je nu in zit maar ook de verwachting van een nieuwe toekomst van hoop en vrijheid.Gelukkig heb je veel steun van je moeder enzij zal je straks ook helpen.Je zegt dat je niet naar een opvang huis wilt, zelf ben ik daar wel twee keer naar toe gegaanen het is me eigelijk heel goed bevallen.ik vond het heerlijk om tussen zoveel vrouwen te zijn.Ik heb heel veel steun gehad van andere vrouwen, maar ik had waarschijnlijk ook geboft. de samenstelling in een blijf van mijn lijf verandert steeds en met de ene klikt het beter als met de andere. De vrijheid die ervaarde en de rust die ik kreeg is niet te beschrijven. Ik werd een ander mens, ik genoot van de kleinste dingen die voor andere mensen heel normaal zijn.Ik ben heel vaak weggegaan en weer teruggekomen.Ik had daar zo mijn redenen voor(het is rot voor hem als hij zijn kinderen niet ziet,ik ben bang dat hij hij mij iets aandoet, of negatieve dingen over mij vertelt ect) In alle jaren dat ik bij hem ben gebleven, heeft hij steeds meer invloed op de kinderen gekregen. Hij kreeg steeds meer invloed op de kinderen en het heeft niet veel gescheeld of de kinderen hadden afstand van mij genomen. Achteraf besef ik dat ze al die tijd gewoon bang voor hem waren. De laatste jaren ben ik zonder de kinderen weggegaan, omdat ik ze niet van de middelbare school af wilde halen. dit heeft erg in mijn nadeel gewerkt. Mijn man kreeg in die periode steeds meer invloed op de kinderen.Ik dacht ook dat zijn agressie alleen op mij gericht was. Waarschijnlijk heb ik gewoon al die jaren de klappen opgevangen, toen ik weg was waren de kinderen aan de beurt. Nu zegt mijn zoon over die periode.Het half jaar dat jij weg was is het ergste geweest in mijn hele leven. Weer terug naar jou verhaal. Ik denk dat je het heel goed doet door je nu voor te bereiden op de stap die je gaat maken. het zal je ook helpen om het nu vol te maken. Om het straks te redden moet je nu alle steun gaan organiseren die je later nodig hebt. Je moet nu even een soort dubbel leven gaan lijden. Ik heb me daar heel vaak schuldig over gevoeld, maar ik weet nu dat het niet anders kan omdat je eerlijkheid betekent dat je nooit wegkunt.Ik ben nu twee maanden bij mijn man weg, ik weet dat ik nog steeds van hem hou. Misschien zal dat altijd wel zo blijven het is voor mij alleen geen reden meer om bij hem te blijven. Dit laatste is misschien wel mijn grootste vergissing geweest. Ik dacht dat ik moest blijven omdat ik van hem hield.nu weet ik dat dat geen goed argument is. Hij verandert niet en zal dat waarschijnlijk ook nooit doen. Intussen ging mijn leven voorbij.Uieindelijk gaat het nu beter met mij dan ik had duren dromen. Nadat ik de politie had gebeld, is mijn man gearresteerd en heeft een contactverbod gekregen wat geldt voor mij en mijn kinderen. Mijn man woont inmiddels vrij dicht in de buurt maar nemmt geen contact op omdat hij dan onmiddelijk weer in de cel beland.Ik denk dat ik in mijn huis kan blijven, de kinderen willen bij mij wonen. Ik heb weer contact met mijn familie. Ik ben de gelukkigste vrouw op aarde. Nu geniet met volle teugen van mijn vrijheid ( zoals jou moeder voorspelt)en de eenzaamheid die ongetwijfeld nog gaat komen, dat kan ik aan er zijn mensen genoeg op de wereld.Ik kijk uit naar de zomer,naar de warmte en ik zal er van gaan genieten.liefs en sterkte | |
| dilimmen | 16-01-2005 15:36 |
| wat een gedoe weer vandaag... vanacht kwam hij weer pas om 5:03 aankakken ,strondbezopen natuurlijk. hij had die vieze hik en hij stonk helemaal naar de alcohol. nou hij vertelde me dus dat hij een ongeluk had gemaakt . ik werd kwaad want ten eerste die auto is niet van ons ,dat was een leen auto van de gargage. en dit is niet de eerste keer dit is ondertussen al de 3e keer dat hij een ongeluk veroorzaakt in een half jaar tijd.niet te geloven gewoon ,hoe verantwoordlijk kan iemand zijn om met zijn dronken kop in een auto te stappen. nou later ben ik weer terug in slaap gevallen en hij ook. ons zoontje was bij mijn moeder thuis.nou we werden rond 11 uur wakker en hij moest natuurlijk die auot gaan halen, maar het bleek dus dat hij een groot ongeluk gemaakt heeft ,hij had tegen een auto aangereden (stilstaande) en die auto reed weer door de harde knal tegen de volgende aan. de auto van de gargage die hadden ze weggesleept en de politie had de garage opgebeld natuurlijk. nou me vriend ontploft te helemaal ,hij schrok zich dood. en opeens zegt hij tegen mij ; JIJ MOET DE SCHULD OP JE NEMEN DAT JJ HET ONGELUK HEB GEMAAKT. nou ik wist niet wat ik hoorde , hoe kon hj het vragen , hij maakt zoveel problemen en dan wil hij dat ik het oplos van hem , nou knallende ruzie natuurlijk . en hij had dat niet verwacht van mij , en waarom ik dat niet voor hem wilde doen . En dan zei hij zo van sarcastisch OKe is goed hoor geeft niet. ik zei verdomme het is altijd wat met jou ,je kan wel je tot snachts wegblijven ,hij kan zich volgooien met alcohol en hij gaat zo'n een auto in , daar is ie wel een man voor ,maar als hij dan eindelijk het probleem heeft dan wil hij dat ik het voor hem oplos. ik heb dus echt niet de schuld op me genomen he ,kan hij vergeten , hij moet maar eens leren .het is al de derde keer en elke door alcohol.en hij geeft natuurlijk de auto de schuld ,dat bv de rem het niet. nu is me moeder mee gegaan naar de garage toen heeft de meneer alles verteld , en mijn vriend moest zich eigen natuurlijk gaan aangeven ,me moeder is wel mee gegaan .als het goed is zijn ze nu bij het politiebureau , ik moet nog horen wat er verder is gebeurd. ik weet niet of ze nog kunnen testen dat hij gister gedronken had. en misschien word zijn rijbewijs wel afgepakt , nou hij zoekt het maar uit hij moet voor zijn daden gestraft worden ,hij denkt altijd overal ongestraft onder uit te komen ,maar ik weet zeker dat hij nu wel is geschrokken. hij is zo'n een sukkel echt letterlijk gezged. voor het zelfde geld rijd tegen een persoon aan . maar ik vond het zo belachelijk dat ik voor zijn fout moest gaan boeten om te zeggen dat ik het gedaan had. belachelijk gewoon weg. nou ik heb weer effe van me afgeschreven . ik heb veel steun aan deze site bedankt -edit- verplaatst door admin | |
| helena | 16-01-2005 16:59 |
| Die hik en die geur...ja die ken ik...helaas! Zo smerig, vooral als hij een paar dagen achter elkaar drinkt, dan komt die lucht echt uit elke porie! Mijn vriend word ook heel vervelend van drinken. Vooral als hij "doorzuipt", daarmee bedoel ik dat hij met een kater opstaat en dan meteen weer gaat drinken. | |
| Ilone | 16-01-2005 17:06 |
| Mijn ex overkwam ook zoiets. Hij rijd altijd met (een hoop) drank op. Nu had hij net een nieuwe2de hands auto. Het was glad van de ijsel en hij ging met zijn dronkenkop scheuren. Toen is hij dwars over een fietspad heen zo bij mensen hun tuin in gereden. Gelukkig alleen materiele schade. Er zal er net een op dat stuk gefietst hebben. Hij heeft een vriend om hulp gevraagd de auto er uit te trekken en heeft hem toen verderop op een parkeerplaats gezet en is de naastgelegen kroeg in gelopen. Daar kwam de politie binnen en ondervroeg de gasten. Hij deed of zijn neus bloede. De mensen waarbij hij de tuin in reed waren niet thuis en andere hadden de politie gebeld. Het ergste is nog dat hij zijn auto tijdelijk op naam van een ander had staan. Deze jonge(die later ook nog eens ernstig mishandeld is door hem) werd natuurlijk door de politie opgezocht. Hij vertelde dat hij er niet in gereden had en gaf het telefoonnummer van mijn ex. Mijn ex is met een smoes over geschrokken zijn en toen een stukje te zijn gaan lopen na het ongeluk waaraan hij geen schuld had, maar de gladheid er mee weggekomen. De politie heeft hem niet getest op alcohol in zijn bloed niets. Alleen toen hij het buro uit wou lopen vroeg de agent, had u eigenlijk gedronken meneer? Nee, zei mijn ex en hij kon gaan. Het heeft zo ook in de krant gestaan. Hij heeft de schade aan deze mensen zelf vergoed en gaf dit ook zo bij de politie aan en daarom vonden ze het wel goed zo. Hij komt altijd overal mee weg en koopt mensen af of om. Hij leert dus ook nooit van zijn fouten. Wat een Lul jouw vriend zeg. Jou een beetje de schuld op je willen laten nemen. Heel goed van je dat je dat geweigerd hebt. Ik ben benieuwt hoe het is afgelopen op het politieburo. Houd je ons op de hoogte? Liefs Ilone | |
| Lin | 17-01-2005 14:29 |
| Hoi Wat een sukkel ja... dat hij wou dat jij de schuld op je nam... hopelijk wordt hij flink gestraft voor wat hij gedaan heeft!!! en goed van je dat je niet de schuld op je genomen hebt!!! xje Lin | |
| dillimen | 17-01-2005 20:05 |
| nou de politie heeft zijn verklaring ook opgeschreven en alles wordt door gestuurd na justitie ,maar ik denk niet dat zijn rijbewijs word afgenomen ,anders hadden ze dat volgens mij toch wel gedaan. maar hij heeft zich er ook wel een beetje uit geluld bij de plotie ,hij zei dat hij on paniek raakte en daarom weg ging . nou we horen het nog wel .en dan horen jullie het ook nog wel doeg | |
| echica | 18-01-2005 19:51 |
| Inderdaad wat een sukkel zeg goed van je dat je niet de schuld op je hebt genomen laat hem maar boeten voor zijn eigen fouten. Die van mij had een jaar geleden ook op een auto gezeten notabene een die stilstond hij wilde weg rijden maar kreeg de kans niet hij had de pech dat er snel politie kwam omdat hij op een al eerder gebeurd ongeluk was gereden. Met geluk kreeg ie zijn rijbewijs terug en heeft 3 dagen curcus moeten volgen in het begin had ie er van geleerd maar de laatste paar keer wilde die een blowtje en ik wilde niet halen is ie toch zijn bus ingestapt. Echt goed van je dat je het niet hebt gedaan. Groetjes Echica | |
| dilimmen | 18-01-2005 19:53 |
| hier ben ik weer ... wat een eikel is het toch ook he . gisterenavond kwam hij even thuis en ging daarna weer weg . hij melde dat hij rond 23;00 thuis zou zijn. nou om 12 uur nog geen meneer te zien, dus ik uiteindelijk gebeld naar hem en hij zei dat hij eraan kwam en ook een vriedn meenam. ik zei, zou je dat nou wel doen, dan blijft die vriend weer zolang plakken en je moet morgen werken . en ik weet precies hoe dat gaat dan ben je weer te moe morgen om te gaan werken .. nee nee lieverd ik ga morgen echt werken, zei hij. nou om 5 uur kwam hij pas zijn nest in en ja smorgens niet willen wakker worden natuurlijk. nou ik werd heel boos en zei dat hij zo zielig was en dat hij de vieste persoon was die ik kon. ja ik was gewoon boos, dit is al weer de hoeveelste dag dat hij weer niet gaat werken, en die lul komt er ook elke keer weer goed van af bij zijn werkgever. nou ik was al snel weer een kankerhoer en hoer en slet en zo kan ik nog wel effe door gaan vervolgens gaf hij me ook nog een schop vanuit het bed, ik dacht rot op, dus heb hem laten liggen . ik had mijn zoontje naar school gebracht en terug ging ik opruimen en ik dacht ik ga het dressoir en de laaien maar eens uitpluizen . nou meneer kwam om 14:15 ongeveer uit zijn bed kakken. hij belde de politie hoe het nou daar mee ging en toen vertelde de politie dat hij waarschijnlijk geen straf zult krijgen omdat hij zich binnen 12 uur had aan gegeven, dus van dat ongeluk kwam hij ook weer gemakkelijk vanaf. na dat telefoontje wou hij dat ik eten ging maken en hij probeerde ook sex te krijgen, maar ik wou niet ik zei ik moet zo onze zoon ophalen en ik kan ook geen eten maken . nou het begon natuurlijk, ja je kan nooit eeens met mij samen zitten, hoer, je bent niks waard , ga maar een andere man zoeken, die zijn goed voor jou .. hoer hoer hoer en dat blijft hij dan achter elkaar zeggen .ik zei als jij zo gezellig met mij wil zijn, kom je savond maar vroeger naar huis. en opeens zei hij ,ja het gaat jou om neuken ,echt zulke woorden gewoon, ik zei wat lul je nou man je draait alles om jij bent gewoon boos omdat ik niet zin had in sex en omdat ik geen tijd had om eten te maken. hij wil dat ik klaar sta voor hem als hij dat wilt ..dat kan gewoon niet altijd en ook begon hij weer over dat ik niet van hem hield ,anders had ik dat ongeluk wel op mijn schuld genomen, kregen we dat gezeik weer .. ik schrok wel toen hij zei van ja, rot op ga weg van dit huis ,maar je laat onze zoon hier ,denk je nou dat ik mijn zoon in jouw handen laat ,bij zo'n hoer als jou. dan ben ik zo bang, dat hij het straks eerder doet, dan mij, ik kan pas in mei weg .. ik weet niet of ik het allemaal wel volhoud. gelukkig was onze zoon er niet bij . die doe ik nou ook al de hele da naar school in belgie omdat ik niet wil dat hij ij de ruzies zit, als onze zoon thuis komt om half 4 dan is die lul wel weer vertrokken en hij komt toch pas na 19:00 thuis en dan ligt die kleine al wer op bed, dan maakt ie zo weinig mogelijk mee. ik vind het zo zielig het is allemaal mij schuld, dat ik niet allanger bij hem weg ben gegaan, dan voel ik me zo,n slechte moeder . hoe heb ik ooit mijn kind in zo'n situatie laten terecht komen .de kinderen zijn er het meest de dupe er van en dat is echt zonde en zielig -edit- verplaatst door admin | |
| ellen | 18-01-2005 20:56 |
| Dat deed mijn man nou ook altijd alles omdraaien. Het heeft alleen zolang geduurd voor ik daar achter kwam. Ik ging steeds meer aan mezelf twijfelen. Wat de kinderen betreft; ja lijden er heel erg onder. Ik begrijp je schuldgevoel. Je kunt er alleen op dit moment niet zoveel aandoen. Je probeert er duidelijk het beste van te maken voor je zoon. meer kun je niet doen op dit moment.Zorg ervoor dat de relatie tussen jou en je zoon goed blijft.Dat is het enige waar je zelf wel iets aan kunt doen. Vertrouw daar op.Ik heb veel verdriet over hoe mijn kinderen hebben geleden omdat ik niet in staat ben geweest weg te gaan,of in mijn geval weg te blijven. Het vertrouwen tussen mijn kinderen is wankel en zal moeten groeien. Vertrouw op jouw liefde voor je kind.Jou man doet dit, niet jij. Als je straks alleen met je zoon bent kun je hem het leven geven wat jij altijd voor hem gewild hebt. Veel sterkte. | |
| Jonnepon | 18-01-2005 23:32 |
| Hoi Dilimmen, Het klopt precies wat ellen schrijft,ze draaien alles om het zijn gewoon psyghopaten. Goed van je dat je je zoon uit de situatie haalt. Misschien kan je voor jezelf dat ook doen,het beste is om niet op ze te reageren en ze geen voer te geven(aktie-reaktie. Of in sommige gevallen gelijk geven,(terwijl je toch je eigen gang gaat),en zodat ze niet verder kunnen strijden e/o mishandelen. Ik vind het heel erg goed van je dat je al bezig bent om bij het weg te gaan. Het duurt nog wel tot mei heb ik gelezen,dat je weggaat dus probeer het voor jezelf ook nog een beetje dragelijk te maken. Straks als je bij het weg bent,ga je rust krijgen. Je gaat het in het begin niet makkelijk krijgen,maar echt het gaat daarna alleen maar beter. Ik ben in juli j.l.met Het gekapt,en ik moet je zeggen het is hier een zee van Rust,Heeerlijk!!! Heb je al een nieuwe woning? Ik weet zeker dat je het gaat redden voor jezelf en je zoontje. Laat je nog eens wat van je horen? Liefs Jonnepon | |
| bloedend hart | 19-01-2005 16:25 |
| jeetje onder dit verhaal kan ik zo mijn naam zetten Waarom laten wij dit eigenlijk toe ik snap het niet of eigenlijk wel het sluipt gewoon in je leven en wanneer de alarmbellen gaan rinkelen is het te laat of putten we moed en hoop uit de momenten dat het wel weer goed gaat. Heel goed van je dat je in mei weg kan. Nog even doorbijten en je bent hoop ik van harte van die man af.liefs bloedend hart. | |
| hotspot | 19-01-2005 19:53 |
| ik vind het goed van je dat je de schuld niet op je hebt genomen. laat hij maar boeten voor wat hij zelf heeft aangericht. hoe is het afgelopen. liefs hotspot | |
| dilimmen | 20-01-2005 18:39 |
| het lijkt wel hij elke dag meer doordraait. ik begrijp gewoon niet wat er met die jongen aan de hand is en ik snap er echt drie keer niks van.ik vraag me af ,waarom doet hij zo ..komt het door de opvoeding van zijn ouders ? ik ga me al heel vaak afvragen van oh ,misschien komt het toch wel door mij . ik word er gek van gisteren ook we kregen ruzie om iets , weet geen eens niet meer waar het over ging. uiteindelijk gooide hij de huistelefoon tegen de kastdeur en de telefoon helemaal aan diggelen natuurlijk. vandaag weer we hadden afgesproken dat we geen ruzie zouden maken omdat onze zoon vandaag thuis was ,want hij heeft koorts. nou vanmiddag kreeg ik al weer te horen dat ik niet goed voor mijn kind kan zorgen omdat hij ziek is en me moeder en zusje werden er ook weer gelijk bij betrokken. en ook zei hij ja dat kind word ziek omdat jullie hem altijd op de trap zetten . ja als hij stout en hij heeft al een keer waarschuwing gehad moet hij op detrap ja. ik werd boos en ik zei , moet het dan zo'n etterbak worden als jou . gelijk wat zei je kankerhoer , hoer sletje weer allemaal naast onze zoon. ja en dan denk ja ik had ook niet etterbak tegen hem moeten zeggen , maar ik word het op een gegevn moment ook strond beu . eerst loopt ie me helemaal te vernederen dat ik geen goede moeder ben , ja dan op het laatst onplof ik ook. stom van me eigen ,ik moet slimmer zijn als hem en gewoon me kop dicht houden . nou alles was weer niet goed en fout en schreeuwen en tegen kastdeuren slaan . en dan wou hij opeens weer ons kind meenemen naar zijn ouders . dat wou ik natuurlijk niet , en trouwens hij is ook ziek dus dan laat ik hem ook niet meegaan. nou hij zei ik wil dood , als ik nu in de gevangenis zou moeten dan vind ik dat echt niet erg.en maar zielig gaan doen hij hj zei als ons kind hier niet was , dan zou ik jou en dit huis helemaal slepen . nou eindelijk kwam me moeder en hij vertellen en hij draaide heel dat verhaal om ,er was nog zoveel meer gebeurd. hij koelde af en me bracht hem weg naar een vriend en nu is het gewoon rustig lekker in huis. alleen me zoontje heeft 39,0 grden koorts . hij zat er vandaag maar weer bij of die ruzies de normaalste zaak van de wereld zijn. ik weet niet of ik het nog wel volhoudt om tot mei te wachten . ik heb trouwens van de week een afspraak bij het slachtoffer hulp misschien kunnen hun ook weer een beetje helpen .. -edit- verplaatst door admin | |
| roosje | 20-01-2005 19:50 |
| hoi meis wat vreselijk om elke keer weet te lezen dat je ruzie hebt gehad en al het gedoe er om heen, ik hoop voor je dat slachtofferhulp je kan helpen of dat je daar in ieder geval een schouder hebt om op uit te huilen. bij mensen die je niet kent werkt dat t beste. ojah nog 1 ding, hoe vreselijk je man je ook behandeld, laat je niet van de wijs brengen dat je een slechte moeder bent. je wilt bij hem weg gaan en je doet je best, jij kan er ook niet aan doen dat je net die idioot hebt getroffen. Ik vind jou een hele goede moeder jij bent de gene die hele dagen voor je kid(s) moet zorgen, je brengt ze naar school, geeft ze eten en liefde. Dat zegt genoeg en die onzinnige woorden en verwijten slaan helemaal nergens op!!!!!! | |
| Naam onbekend | 20-01-2005 20:42 |
| Ik ben het met Roosje eens het is absoluut niet jouw schuld. Het is heel normaal dat je een excuus zoekt voor zijn gedrag, maar geef jezelf nooit de schuld. Al zou jouw gedrag te wensen over laten dan is dit nooit een reden om jou te mishandelen. Er is geen enkele reden om iemand te mishandelen en al zeker niet je vrouw, moeder van je kind. Waarom hij zo doordraaid weet ik ook niet dat kan verschillende oorzaken hebben. Hij kan een verkeerde drugs gebruikt hebben en er in blijven hangen of hersenbeschadiging hebben opgelopen, Het kan iets uit zijn jeugd zijn waardoor hij een persoonlijkheidstoornis heeft opgelopen die nu getriggerd is door iets. Het kan zijn dat hij momenteel iets gebruikt wat hem zo doet reageren. Het kan van alles zijn. Wat het ook is het is linke soep. Ik hoop dat de tijd vliegt voor je tot aan mei. | |
| dilimmen | 20-01-2005 21:58 |
| Lieverd ik weet dat het niet makkelijk,is maar laat je Niet onderuit halen! Jij bent een supergoede moeder,met veel liefde en bescherming voor je kind. Jazeker bescherming want net wat de andere lotgenoot schrijft "het is linke soep" Weet dat ik weet waarover ik praat. Ik heb 2 psyghopaten overleefd! In het begin behandelen ze je als een prinses,...later slaan ze naar een totaal andere kant door. En dan treiteren,pesten en zuigen ze je he-le-maal leeg. Dat soort(mannen)heeft een gespleten persoonlijkheid. En een grote persoonlijkheids stoornis,ook wel te lezen bij www.moeilijkemensen.nl Zoals ik al in het stukje hiervoor van je heb geschreven,probeer het geen Voer(aktie/reaktie te geven,zodat het voor jouw ook nog een beetje dragelijk is. Lieve dilimmen ik Weet Hoe moeilijk dit is. Ik heb het zelf meegemaakt met die doodskop=ex zo tegen mijn zoontje toen 2jr heeft geschreeuw....hou nou eens je kop...dat die kleine met ingehouden adem en grote ogen in shok lag in zijn box(en dit alleen maar omdat die kleine zijn tandjes doorkwamen) Toen die kleine daar zo lag heb ik zo hard gegild tegen die doodskop ERUIT ERUIT!!!!!dat ze me 3 huizen verder konden horen. Nou hij is toen het huis uit gevlucht. Ik heb mezelf toen beloofd mij nooit meer uit mijn tent te laten lokken,en begon hem te analyseren. Iedere keer vernederen en treiteren ze je,en kijken Hoever ze kunnen gaan,dus vragen Negatieve aandacht! Als het ene niet werkt dan kijken verzinnen ze weer wat anders,b.v.dreigen met zelfmoord e/o zoals jij zegt de gevangenis...het interseert ze niet,als ze maar aandacht en Hun ZIN krijgen! Het zijn figuren wat totaal GEEN gevoel voor andere mensen heeft. Het is IK IK en de rest STIK,denken alleen aan zichzelf,het zijn zeer grote manipulators,en egoisten. Ze hebben Geen normen en waarden en totaal GEEN GEWETEN! De doodskop(waarom deze naam voor hem?)die heeft hij verdiend. Het is vreemd gegaan toen de kindertjes 2 en 4jaar waren. Toen ik het uit mijn leven had,dacht het goh ze red het wel(ondanks dat ik nooit/niet geen steun of hulp van mijn familie?? of vrienden?? heb gehad/ Ja toen heeft het zijn(eigen) kindertjes toen 5 en 7jaar maar even kapot gemaakt en seksueel-misbruikt tijdens bezoekregeling. Mijn familie hielp mij niet en keek maar de andere kant op. Ik heb geknokt als een tijgerin voor mijn kindertjes. Na een uitputtend gevecht van 8jaar zoals die doodskop het noemt is het beide kinderen kids kwijt voor het leven,betaald het een forse alimentatie,plus ik ben nu met de naamswijziging voor de kinderen nu 15,13jaar bezig. Dit ga ik ook voor ze winnen!! Dus lieverd praat met je moeder en zus zodat jullie op 1 lijn zitten,ontloop hem(ga veel weg)en neem desnoods een cursus als je het op kan brengen,en wil. Nogmaals het allermoeilijkste is ze(in sommige gevallen)een beetje gelijk geven...dan kan het niet meer strijden,dus krijgt het geen kans meer..snap je. Het is moeilijk maar als het je lukt dan lach jij van binnen...en niet hij!! Het wil een machtstrijd met jouw,tsja en als je het dan geen voer(aktie/reaktie krijgt/geeft...dan is de lol er gauw voor hem af hoor. Ik lees dat je v.d.week een afspraak bij slachtoffer-hulp hebt,ben je al bij Maatschappelijk Werk geweest?(die hebben ook zwijgplicht i.v.m.privicy-wet he. Misschien iets om over na te denken e/o over te praten met sl-hulp,kijk als je instanties achter je hebt sta je sterker! Heb je wel eens aangifte gedaan?je kan ook een melding(mutatie)maken van geestelijk mibruik(vraag maar na als je wilt blijft dit geheim). Dit staat dan gewoon bij de politie beschreven,en kan dan eventueel als je ooit aangifte gaat doen meegenomen worden. Dit heb ik ook gedaan,zo bouw je een zaak(aangifte)op. Het is allemaal vreselijk,maar het is niet anders. Wat ik hiermee bedoel te zeggen,je zit nu helaas nog in die situatie,dus maak jezelf daarin sterk. Je kan b.v.ook wat je wilt vragen bij slachtofferhulp opschrijven,zodat je dan niets vergeet. Lieverd Hou Vol he,ik Weet je kan het!! Als je wilt kan je me ook mailen. Liefs, Jonnepon | |
| Jonnepon | 20-01-2005 23:04 |
| Nog even mijn email-adres als je wilt mailen e/o info wilt. indiangirl2_9  hotmail.comJonnepon | |
| helena | 21-01-2005 09:37 |
| Jij mag echt wel voor jezelf opkomen hoor! Denk maar niet dat ik altijd mijn mond kan houden, vaak wel maar ook mij word het wel eens teveel. Het is alleen zo jammer dat je dan naar zijn niveau moet afzakken. Ik vind het heel erg dat hij niet eens rekening kan houden met een ziek kind.... Mijn vriend kan ook zo raar doen, totaal geen medegevoel met anderen. Als hun een kater hebben of ziek zijn moet je op je tenen lopen en hen vertroetelen, maar oh wee als je zelf eens ziek bent! | |
| natasja | 21-01-2005 17:39 |
| Hoi Ik lees net de verhalen en zit al heel lang te denken om mijn verhaal te schrijven. En dit verhaal spreekt me aan omdat ik sinds december 2 jaar bij mijn exman weg ben. Ik zou dan ook tegen al die vrouwen die mishandeld worden willen zeggen. Ga aub weg. Nu na 2 jaar zit ik nog met alle gevolgen van de mishandelingen. Lichamelijk en geestelijk. Hij heeft me dan ook geestelijk en lichamelijk mishandeld. ook ik heb twee kinderen die heel veel geweld meegekregen hebben. En de vernederingen gehoort hebben. Het allerergste wat gebeurt is, is dat mijn zoontje vertelde met een geheim van zijn vader te zitten. Ik heb alle hulp gezocht die je je maar kunt bedenken om erachter te komen en niemand kon helpen. En alles werd op lange baan geschoven en uitgesteld. In iedergeval ben ik er sinds een klein jaar achter doordat mijn zoon me dat verteld heeft, dat zijn vader hem en zijn zusje ook mishandelde. En ook op sexueel gebied. Nou meer pijn als die pijn, die machteloosheid, dat ik dat toen niet gezien heb vreselijk. Ik ben blij dat ik bij hem weg ben, want nu heb ik mezelf en de kinderen van een zeer groot leed bespaart, tenminste meer pijn en leed dan wat hij al ons aangedaan heeft. Hij dronk iedere dag bier en was zeer agressief en dominant en commandeerde mij en de kinderen. Dit mishandelen van mezelf heeft 7 jaar geduurt en de kinderen zijn denk ik ongeveer zo'n 3 jaar door hem mishandeld geworden. Mijn zoon heeft hierdoor een ontwikkelingsstoornis gekregen heeft eorme last van verlatingsangst paniek aan vallen, bang, bang en geen vertrouwen in volwassenen. Hij is heel druk kan zich niet concentreren en is heel onrustig en bang. Hij is een begaafd kind, maar door de mishandelingen kan hij zich niet ontwikkelen, zoals een kind zich zou horen te ontwikkelen. Nu na 2 jaar heeft het nog zo'n enorme inpact op ons drietjes, mijn dochter heeft dagelijks nachtmerries. Ze was nog heel jong en kan zich minder tot niets herinneren ik denk dat ze dit verdrongen heeft. En de hulpverlening doet niets, niets en nog eens niets. Tenminste ik denk dat ze me niet geloven, want nu na weer eens een jaar onderzoeken, kwamen ze met het idee, de vader uit te nodigen voor een gesprek, want ja hij heeft wettelijk gezien nog rech op omgang, want tiojdens de scheiding heb ik alleen van mijn mishandelingen verteld, wat hun vader bij mij gedaan heeft, omdat ik toen nog niet wist van de mishandelingen van de kinderen. Ik heb toen gezegt dat hij op bezoek mag komen, maar de kinderen niet van mij mee krijgt, zolang ze het zelf niet wilde, hij ging hier mee akoord en zo kwamen we bij de raad voor kinderbescherming tot een in onderling overleg omgangsregeling. Vader had al weer meteen een vriendin gelukkig en liet ons daardoor metrust. Hij belde eens in de 14 dagen en kwam eens in de drie maanden een uurtje de kinderen bezoeken, tja echte vaderliefde dus.... BAH BAH. Nou ik moet echt kostesne van heel dit gebeuren en vind het diep triest dat hulpverleners hier zo makkelijk en onnozel mee omgaan. En helemaal niets doen, tenmisnte mijn kinderen en ik krijgen niet de therapie die we verdienen. En vooral zo hard nodig hebben. Want EErst moet het blijkbaar bewezen zijn voordat je de juiste hup kunt krijgen/. Tja ik heb het mezelf niet gefilmt toen ik de klappen kreeg en mijn kinderen, die waren nog zo klein, mijn zoontje had in die tiojd wel blauwe plekken, maar omdat hij zo druk was dacht ik dat dat door stoeien kwam, maar nu in de tijd dat we bij hun vader weg zijn hebben ze geen blauwe plekken, meer dus kom ik er meer en meer achter, achter deze gruwelijke waarheid. Ik ga eventjes stoppen, want in een keer krijg ik helaas toch niet alles opgeschreven | |
| dilimmen | 26-01-2005 20:49 |
| hallo ...hier ben ik weer . ik moet wel zeggen dat het de afgelopen dagen wel rustig thuis is geweest ,, gelukkig. hij was ook niet zoveel thuis en ik had zoiets van ik ga ook niet zeiken ,had er geen eens de fut voor. want mijn zoontje en ik waren strondziek , eigelijk nog steeds we zijn allebei langzaam aan het opknappen. ik heb 2 nov een miskraam gehad ,toen wou ik nog graag een kind , want toen eieglijk ookal niet zo verstandig was ,maar toen ging het nog niet zo slecht als nu. na die miskraam heb ik veel gebloed en allemaal weer gezeik gehad voordat alles weer normaal verliep (menstruatie} . ik was bij de dokter geweest 15 dec voor een conrtole of nu alles weer in orde was. en hij vertelde dat ik nu weer in tijd zat om zwanger te raken , nou ik kwam thuis en de 18e begon het bloeden weer opnieuw. toen dachten ze dat het dus gewoon weer menstruatie was. mar ik zei dat kan niet want de andere dokter zei dat ik nu weer zwanger kan worden. nou ik heb toch sex gehad ondertussen met hem .maar de laatste 2 weken wou ik zo min mogelijk sex hebben omdat ik bang dat ik weer zwanger werd. en ik zei dat we beter nog even konden wachten ,omdat de situatie nu zo moeilijk allemaal is .hij antwoorde daar natuurlijk op , ja maar eerst wou je zo graag een kind ,,waarom nu niet meer . hij wil een kind , dus ik daht ik zet gewoon een spiraal als ik ongesteld word en dan zeg ik gewoon dat het niet lukt om zwanger te raken. maar ik dacht al van de week van ,ik ben nog steeds niet ongesteld en ik begon terug te rekenen en wat blijkt dat ik dus overtijd was. ik gisteren een zwangerschaptest gedaan...... ja ik ben zwanger .nog een probleem er bij ,ik ga weg bij hem ,maar ik ben wel zwanger .ik weet niet of het goed gaat ,ik kan misschien wel weer een miskraam krijgen. ik weet het niet meer. ik weet niet of ik het weg wil halen.ik zal ook uitleggen waarom. ik heb al 2 miskramen gehad en een abortus . 2 keer na de bevalling ben ik al snel zwanger geraakt , en ook keer omdat me spiraal niet goed zat . ik weet niet of ik het aan kan om het kind weg te laten halen .ik heb al zoveel meegemaakt in zwangerschappen. ik dnek zo ,,waarom als ik 1 kind kan opvoeden kan ik er ook 2 opvoeden. als je echt iets wil met je leven , dan kan je dat er ook van maken,Als ik bv later wil gaan werken ofiets ,dan kan dat ,je kan dingen regelen .maar bv nu ja met me vriend hij staat niet achter me als ik ga werken hij zou alleen maar tegen werken . ik bedoel dus te zeggen .als ik alleen voor 2kinderen moet zorgen dan kan ik me eigen beslissingen nemen hoe ik het wil .ik heb steun van me moeder en zusje. ik weet het niet meer ,het is moeilijk om uit te leggen allemaal. en volgensm mij heb ik ook alles heel verwarrend op geschreven. aan de andere kant weet ik dat dit geen goede situatie is om nog een kind te krijgen ,ik ga weg bij hem , ik ga het nog zeker moeilijk krijgen.maar moet ik dan dit kindje in buik daar voor vermoorden {klinkt hard ,maar het is wel zo} ik weet dat ik gelukkig kan zijn als ik het wil ,alles kan ,maar je moet er zelf het beste van maken. me vriend was vandaag ook weer chago na zijn werk(hij is maar weer eens gaan werken vanaf maandag } we hangen de vlag omhoog. gelukkig bracht me ma hem thuis en liep mee naar binnen anders had ik dus echt wel de volle laag gekregen , want we hebben het gewoon moeilijk met geld , ja we kunnen het goed hebben , maar hij maakt ongelukken met iemand anders zijn auto, ja dan moet ie wel betalen. hij heeft altijd stress , en hij doet het echt zelf. ik weet het niet meer , me moeder heeft het er ook moeilijk mee , en me zusje wil het eigelijk allemaal niet horen . ook me kind krijgt met de dag een grotere mond. het is zo'n moeilijke situatie. ik weet niet wat ik moet doen met de zwangerschap , ik voel me ook wel weer schuldig tegenover me vriend ,dat ik niks tegen hem zeg ,, en dat hij misschien wel over een jaar nog een kind heeft rondlopen ,zonder dat ie hetw eet -edit- verplaatst door admin | |
| ellen | 26-01-2005 21:16 |
| Nou dat lijkt nu ook wel heel verwarrend. Als jij het kindje wilt houden, moet je dat gewoon doen. Je kunt in je eentje ook wel voor twee kinderen zorgen. Dat gaat je best lukken. Ik kan me wel voorstellen dat je nu helemaal niet kunt beslissen wat je wilt, je hoeft nu toch ook niet meteen te beslissen?Ik wens je veel sterkte,want dit maakt het er niet gemakkelijker op. | |
| helena | 26-01-2005 21:21 |
| Je hoeft je absoluut NIET schuldig te voelen! Hij weet best dat hij verkeerd zit, het enige dat hij niet weet is dat je weg gaat. Tenminste: ik hoop zo ontzettend dat je dat doet! Ik hoop het niet voor je, maar mocht je een miskraam krijgen, dan kun je daarna altijd de prikpil nemen. Gewoon een spuitje en je vriend merkt zeker niks. Veel succes ermee, en voel je maar niet schuldig, je vriend heeft het er zelf naar gemaakt! | |
| wilma v | 26-01-2005 21:46 |
| hallo dillimen, ik weet wat je voelt, niet dat ik ooit een miskraam heb gehad... maar ik moest tegen m'n zin in zwanger worden van mijn ex. toen ik eenmaal zwanger was, heb ik alleen gehuild, want nu zat ik voor altijd aan hem vast! hij maakte misbruik van mijn zwangerschap, en maakte mij geestelijk kapot. ik ben altijd heel bang geweest, dat ik een miskraam zou krijgen door alle spanning die hij op mij losliet. lichaamelijk heb ik wel een goede zwangerschap gehad, maar geestelijk heb ik er geen moment van genoten. wel was ik blij dat ik nu iemand had, het kindje in m'n buik, ik mocht geen vrienden meer hebben, en nu had ik iets helemaal van mij zelf. maar ontdanks dat heb ik angstige tijden gehad, en ik zie het als een wonder dat m'n kindje nog leeft. het moet erg moeilijk voor je zijn, en ik voel zowat met je mee. maar om nou je kindje weg te laten halen, of het te laten groeien..... dat is een beslissing die je niet zo makkelijk op de weegschaal zet. als ik in jou situatie had gezeten had ik die keuze denk ik ook niet kunnen maken. ik hoop dat je een beslissing kunt maken, hoe moeilijk dat ook is. ik denk aan je. | |
| Lin | 26-01-2005 22:56 |
| Lieve Dillimen... Ik snap niet waarom je je schuldig zou moeten voelen, en als ik jouw was zou ik ook niet te veel stressen over alles, zeker niet als je je kindje wilt houden want dat kan alleen maar kwaad, maar volgens mij ben je toch wel een beetje blij om zwanger te zijn of niet???? Alles komt wel goed, je kan het ook wel alleen af zonder hem, je zal zien dat dan alles veel gemakkelijker gaat ookal heb je er een kindje bij... Ik zal voor jullie bidden ENSHA-ALLAH (God zij met jullie) HEEL VEEL LIEFS LIN | |
| Ilone | 27-01-2005 00:01 |
| Lieve Dilimmen, Gepast of niet, ik wil je graag feliciteren met je zwangerschap. Ik begrijp dat dit je beslissing nog ingewikkelder maakt. Ik hoop dat je wijste beslissing maakt voor jou en je kinderen. Als ik je een goede raad mag geven, dan moet je hem jouw kind nooit laten erkennen. Dat scheelt je een hoop ellende als je straks verwikkelt raakt in omgangsregelingrechtzaken. Heel veel sterkte met alles. Liefs Ilone | |
| dillimen | 27-01-2005 10:37 |
| hoi lin , je dacht dat ik misschien toch wel blij was ,dat ik zwanger ben . kijk het is niet makkelijk en zeker de situatie niet ,maar of ik blij ben weet ik niet ,als ik er aan denk wat er straks voor een kottig kindje voor me kan liggen ,dat maakt me wel blij .en ik denk dat ik het ook wel aan kan als ik echt wil. maar echt blij ,ik weet geen eens hoe ik me voel.ik ben helemaal door de war . iedereen bedankt voor zijn brichtje | |
| roosje | 27-01-2005 14:09 |
| hoi hoi tjah wel erg verwarrend voor je ik kan begrijpen dat je niet weet of je nou blij of verdrietig moet zijn. ik heb vroeger ook een miskraam gehad dus wat dat betreft weet ik wat voor gevoel erbij hoort. je moet nu echt doen wat je hartje je zegt. hem heb je echt niet nodig om voor je kinderen te zorgen. en als je van plan was om bij hem weg te gaan dan moet je dat gewoon doorzetten. sterkte en succes liefs roosje | |
| dilimmen | 27-01-2005 14:53 |
| ik ben vandaag naar de dokter geweest en na het slachtofferhulp. bij de dokter barste ik in tranen uit, voordat ik begon met praten. ik ... ben zo in de war , dat ik niet meer weet ,waar ik moet beginnen met denken . de stap is zo groot om weg te gaan ,maar ik weet niet waarom. je hoort zoveel mensen zeggen van ...{ik begrijp niet dat ik niet eerder bij die vent ben weggegaan} ik vind het zielig voor me vriend omdat hij dan thuis komt in een leeghuis ,zonder mij en zijn kind. ik zou kapot gaan als hij mijn kind zou afnemen . en waarom zou ik het dan wel bij hem kunnen doen ......? ik zie volgens mij pas nu de ernst van de situatie in , en ik ben natuurlijk ook weer zwanger ,de dokter zei dat ik er een week de tijd voor krijg om er over na te denken. maar weetje het klinkt misschien stom,, ik wil echt geen abortus plegen ,dan ga ik me schuldig voelen ,dat weet ik zeker . als ik bv een spontane miskraam zou krijgen ,dan zou het ook weer makkelijker zijn.niet dat ik me iegen een miskraam gun , helemaal niet. het is net als ik zeg van ...ja als die lul nou gewoon tegen een boom aanrijd .dan is ook alles makkelijker, waarom ik kan hier blijven wonen , ik kan nog op bezoek bij zijn ouders{ik ontneem nu ook een kleinkind van hun} dan kan ik zo makkelijk verder leven als hij de pijp uit zou zijn. maar zulke mensen gaan niet dood .die blijven lang leven. ik ben zo door de war .....ik heb er geen woorden voor . ik weet het niet meer echt niet.. als ik zie wat voor verdriet en ellende en angst ga meemaken denk ik soms van weetje wat laat maar zitten. maar ik weet wel dat deze situatie echt niet goed is voor mij en me kind. echt asjeblieft vertel me asjeblieft iemand die is weggelopen naar een andere stad, hoe je je voelde ,hoelang ben je bang geweest ,hoelang duurde heel dat proces voordat je erover heen was. want ik weet niet meer hoe ik dit moet aanpakken..... ik weet geen eens waar ik moet beginnen met denken... -edit- verplaatst door admin | |
| ellen | 27-01-2005 22:51 |
| Lieve dilimmen, Je moet nu allemaal moeilijke beslissingen nemen terwijl je juist nu zo in de war bent.het is moeilijk om te zeggen hoe jij je in een andere stad gaat voelen.Ik ben een paar keer weggegaan naar een blijf van mijn lijf in een andere stad.De eerste dagen rende ik steeds van de bushalte naar het blijf van mijn lijf. Na een paar dagen ging ik me al rustiger voelen en daarna ging het snel beter. mijn man is me nooit komen zoeken anders was ik waarschijnlijk wel langer bang geweest.We maakten als vrouwen ook wel afspraken, om met elkaar mee te gaan bv als we ergens naar toe gingen.Toen mijn man (nu een paar maanden geleden)na mij bedreigd te hebben, door de politie opgehaald werd heb ik aangifte gedaan.Ik ben pas gaan beseffen hoe in wat voor afschuwelijke situatie ik heb gezeten door de reakties van politie en later van hulpverleners. Ik vertelde het toch op een manier alsof het heel gewoon was wat er thuis allemaal gebeurde en hoe er met me om gegaan werd.Eigelijk begon het toen pas echt pijn te doen en tot me door te dringen hoe ik heb geleefd.Het is verschrikkelijk te voelen dat als gewoon eens kijkt wat je man met je doet,dat dat geen liefde is. terwijl je zelf er zoveel jaren voor geknokt hebt om er iets van te maken. Ik voel nu zo'n rust, ik ben zo blij dat ik de stap gemaakt heb. Nu denk ik ,ik had het tien jaar eerder moeten doen.Maar ik weet ook dat ik het eerder niet kon omdat ik toch bleef hopen dat het beter zou worden. Uiteindelijk maak je zo'n stap pas als je er aan toe bent. Over je zwangerschap denk ik ook dat je moet doen wat je hart je ingeeft. Je moet je niet schuldig voelen over hoe je man zich voelt. Als hij zich niet zo slecht gedraagt zo je toch ook niet weg gaan? Mijn zoon is nu bijna volwassen. Ik wilde ook mijn man niet zijn kinderen afnemen.Een paar dagen voor ik de stap nam om ermee te kappen, vertelde hij mij dat hij in zijn leven nog nooit zo bang voor iemand is geweest als voor zijn eigen vader. Hij is altijd, ook als klein jongetje zo bang geweest en ik wist dat niet.Hij sprak daar niet over. Ik wilde mijn man zijn zoon niet afpakken, maar ik heb mijn kind zijn jeugd afgenomen. Hij zegt nu ook dat hij geen kind heeft kunnen zijn. Dit kan ik hem ook niet meer terug geven en dat doet pijn.Probeer niet meer voor hem te denken, maar aan dat wat jezelf nodig hebt.Dat moet je nu gaan leren. Jouw kind heeft jou nodig,ben er voor jezelf en voor je kind en laat anderen maar voor zichzelf zorgen. hier heb je je handen aan vol. Ikhoop echt dat je voor jezelf kiest. Heel veel sterkte. | |
| Mir | 28-01-2005 16:13 |
| Hallo Linn, Ik heb zelf ook een miskraam gehad dus weet wat het is. Neem de tijd om een beslissing te nemen, doe niks overhaast waar je later spijt van krijgt. Je kan, als je beslist de kleine te houden en het is eenmaal geboren, jou achternaam geven.Dat is wettelijk door. Dus dan hou jij het recht in eigen hand. Ik wens jou veel sterkte toe. | |
| dillimen | 02-02-2005 20:23 |
| hoi ellen, dank je voor je reactie .maar ik wil nog graag wat dingen vragen ? toen je weg was, dacht je wel dat hij je ging zoeken om jullie kind? had je verwacht dat hij je niet ging zoeken ? ik vind het zo moeilijk, het is allemaal zo ingewikkeld. | |
| dilimmen | 03-02-2005 14:28 |
| het was weer ongeveer een week rustig !!!!.....maar de bom is vandaag weer ontploft.had het kunnen voorspellen natuurlijk. gisteren zat hij heel de dag op een plek waar ook een zaal gokkasten staan. en ik dacht dat hij aan het gokken was , hij had tenslotte een paar weken terug ook ongeveer 600 verspeeld aan die kutkasten. en dat geld was geen eens van hem , maar van zijn neef . nu had hij weer 500 euro op zak ,dus ik dacht die is gokken. ik was heel boos en zei dat ik dat geld wou zien. hij wou het niet laten zien en ik zwoor dat als hij het mij vanavond niet liet zien dat ik het aan zijn ouders en neef vertelde wat hij met dat geld had gedaan. nou savonds thuis en hij had het geld gelukkig nog steeds. .....echt waar ik was zo blij ,maar omdat ik het zo sneu vind voor zijn neef. maar ik ging nog door over alle andere dingen die hij verkeerd deed.ook dat hij eens moest nadenken waarom ik bijna geen sex met hem wil hebben. hij was stil ,dus ik dacht hij begrijpt he allemaal wel. vandaag moet ik naar de dokter , ik had moeten beslissen wat ik ging doen , baby houden of weghalen... maar ik kom er gewoon niet uit...ik heb echt nog bedenktijd nodig.ik heb het idee dat ik nooit een beslissing kan nemen. maar ik was met de auto naar de dokter geweest (zijn heilge rot opel calibra die goud voor hem is }. en ik moest nog even langs me ma voor de stofzuiger die van ons is kapot. maar de auto viel weer eens uit en kreeg hem nier meer gestart , en dat is al de zoveelste keer ik werd echtgek van die rotte rot auto. nou ik mijn vriend gebeld dat ik hem niet meer kreeg gestart .nou naar al 5 minuten begon hij al helemaal te flippen .en te schelden ...dat als ik in die auto rijd dat ie gelijk weer kapot is en schelden ..ik werd zo boos. ik zei jij met je zielige autootje ,,ik rijd nooit meer in dat rotding ,want ik heb het toch altijd gevreten.. nou toenwerd hij helemaa boos. hij zei als je niet binnen 10 minuten thuis bent , maak ik van jou een auto. sukkel wie denkt hij dat hij is . nou ik toch de auto gestart gekregen en ik naar huis en gooide de autosleutels naar hem , ik zeg ik heb nog noit zo'n vieze persoon gezien als jjou die gaat flippen om zijn autootje. ja en het ging niet om zijn auto en ik was alweer een k*ankerhoe r en een k*nkerbitch en ik had een st*nk kut en ik had natuurlijk me mondje terug en toen stond ie op en pakt zijn riem uit zijn broek en sloeg me 2 of drie keer ermee. niet hard voelde niks ,,gelukkig sloeg ie niet met de gesp. anders had het denk ik wel pijn gedaan , en wat was ik voor vrouw als ik sexhem wou doen , dan kon hij net zo goed vreemd gaan , en nu pas ging hij mij pijn doen.hij zei ik zal je laten zien wat weg gaan is .. ik kom thuis wanneer ik wil ..ik zei dat doe je toch al..maar hij zei ja maar ik ga niet vreemd en ga ook niet naar disco"s oke hij gaat misschien niet vreemd , maar ik ben zo boos op die jongen . hij wil het allemaal hoe hij het wil//als hij zo graag wil vrijen dan komt ie maar vroeger thuis ,, maar hij komt snacht als ik lig te slapen , ja dan moet ik maar wakker worden . phoooooooo ik word er zo moe van echt waar . en hij als maar ja waarom moet je elke keer naar de dokter toen heb ik gezegd dat ik een beetje ziek ben aan mijn nieren , ( HEB IK EERDER LAST VAN GEHAD} en dat ik misschien geopereerd moet worden , ja je weet maar nooit stel je voor ik laat het kindje weghalen ,moet ik ook een smoes hebben . haha ook begon hij er weer over dat hij nog steeds niet kon begrijpen waarom ik toen niet de schuld voor hem heb opgenomen toen met dat ongeluk. als ik van hem houd en zijn vrouw ben ,moet ik dat voor hem over hebben . echt gewoon zielig is hij maar als ie rustiger word dan vind ik het echt weer zo zielig voor hem ... wat is er moet die jongen aan de had waarom maakt hij zijn eigen leven kapot en hij trekt ook iedereen mee erin.. waarom nou?????? ik ga wel meldingen maken bij de poltie over wat er nu gebeurt . weetje ook over die riem hij slaat ermee en nee het deed geen pijn ,maar het is niet goed , maar ik zit er 2 min later al niet meer mee, en dan denk acht het viel wel mee ,, deed toch geen pijn ..maar welke idioot gaat nu met een riem slaan ., ik zag wel dat hij me meer probeerde bang te maken en dat hij daarom niet echt sloeg met die riem. ik vind het zo erg allemaal. het ergste is gewoon allemaal voor mijn kind , gelukkig was hij op school die arme ziel... wacht maar ..mijn kind en ik en miscchien ongeboren kindje echt een goed leven ,,dat beloof ik hem ,, ik ga echt weg bij die eikel ,, en hoe vaker dit gebeurt deze ruzies hoe meer ik er weer achtersta.. ookal heb ik weer medelijden snel met hem ... maar ondertussen heeft hij zijn zin dan weer gekregen met dingen ,bv dat hij niet wil dat ik naar dat meisje gaat. wat een drama echt me leven lijkt wel een film. -edit- verplaatst door admin | |
| helena | 03-02-2005 19:49 |
| Wat afschuwelijk! Jouw leven beheersen met angst, drama en leugens...krijg je ooit rust? Ik heb trouwens die psychopatentest gedaan. Eh...we kunnen er rustig vanuit gaan dat mijn vriend blijkbaar een psychopaat is... | |
| dillimen | 03-02-2005 20:44 |
| ja bij mij vriend waren er ook echt punten dat je denkt van dat hij wel zo iemadn is , maar je vind het raar , ik sta er zo raar van te kijken en kan gewon niet geloven ,dat hij echt niet in orde is .omdat je het van zo dichtbij mee maakt ,ja dan raak je het gewend en je denkt dus echt niet dat iemadn een psyco is .....toch?? | |
| dilimmen | 03-02-2005 20:46 |
| het leven is zo raar.... op het nieuws is er weer gekomen over dat eerwraak enz. veel vrouwen zijn gewoon niet veilig in opvangs of blijf van lijf huizen. ja vind je het gek dat ze niet veilig zijn. heel veel adressen van de opvangs etc staan op het internet , die mannen hoeven het maar in te typen en het komt te voorschijn. waarom zetten ze niet gewoon 1 meldnummer neer en vanuit daar verwijzen ze je door . elke stad staat vermeld ,,ik kan daar zo boos om worden. ik begrip wel dat ze hun best willen doen voor vrouwen om de adressen op het internet te zetten ,,maar ook mannen kunnen aan die informatie komen. en er zitten gewoon mannen bij die elk opvang afloopt en een paar dagen blijft rond scharrelen. kijk maar naar die vrouw die vorig jaar of jaar daar voor is dood geschoten door der man , die er op zat te wachten om de hoek van het opvang. ik vind het allemaal maar eng. ik weet dat de opvangs hun best doen om elke vrouw te beschermen. en ze hebben echt al honderden vrouwen geholpen. maar ik denk ,zoals je nu ook op het nieuws hoord? dat iemand bijna niet meer weg zou durven gaan ,omdat ze zeggen dat de opvangs niet meer zo veilig zijn. ik hopo dat er verbetering komt en daar zijn ook al mee bezig volgens mij. ik moest het effe kwijt hoor.wat vinden jullie ervan.. -edit- verplaatst door admin | |
| Ilone | 03-02-2005 23:16 |
| Hoi dilimmen, Ik heb een prikje voor je op het pribord gezet. Heb je het nog niet gelezen, want je hebt nog niet gereageerd? Het staat in het prikje dat door de admin verplaatst is van het verhalen boek naar het prikbord over het meisje dat zelfmoord heeft gepleegd. Ik hoop dat je nog een reactie geeft. En je hebt gelijk het leven is zeker raar. Het lijkt wel of ons land met de dag onveiliger wordt en de inwoners met de dag gekker. Ik vindt het heel deprimerend om in deze tijd te leven. Liefs Ilone | |
| Truus | 04-02-2005 11:32 |
| Hoi ik ben even weggeweest,maar heb alle verhalen wel gelezen.Het is bij ons op het moment heel erg rustig.Het gaat zelfs heel erg goed.Voor zolang het duurt natuurlijk.Maar goed.Ik heb even een vraag aan julie,waar kun je die psygopatentest doen? want daar ben ik wel heel nieuwshierig naar. | |
| helena | 04-02-2005 14:04 |
| Nou...ik vond al heel veel dingen aan hem raar. Maar het is wel vreemd om het zo expliciet beschreven te zien staan. Dat iemand waar ik van hou zulke vreemde en nare karaktertrekken heeft is wel heel confronterend ja. | |
| dillimen | 04-02-2005 14:05 |
| waar staat het dan in het prikbord , kan het nergens vinden ..... | |
| dillimen | 04-02-2005 17:03 |
| hoi truus . die test kun je doen bij documentatie ... sterkte | |
| dilimmen | 04-02-2005 17:11 |
| gezellig die carnaval lijkt me , alleen het wordt mij natuurlijk niet gegunt dat ik daar heen kan. wat denkt hij nou dat hij is die klootzak. hij loopt hier maar de dictator uit tehangen en respect af te dwingen.omdat hij het natuurlijk niet echt krijgt. maarja wat hij noemt hij nou respect en wat betekent respect bij hem ... dat ik alles voor hem moet doen en maar moet luisteren ,en als ik dat niet doe .....dan heb ik geen respect voor hem...sukkel. ik ben zo boos en voel me zo vernederd elke keer weer opnieuw. ik was vorige week bij zijn ouders ,,en zijn moeder weet ook wel hoe hij is. ik vroeg aan haar hoe mijn schoonvader tegen haar was ,uit eerdere verhalen weet ik dat hij ook de grootste etterbak was . maar ik dacht nog eens vragen. en ze antwoordde:zij durfde geen bijna te douche ,omdat hij dan zei ,voor wie ga je douche.zelfs haar ogen kon ze bijna niet wassen. hij sloeg haar ook heel veel ,. HIj leerde zelfs dat zijn zoon ook een grote mond mochten hebben tegen hun eigen moeder . het werd zo erg dat ze hun moeder al eens hebben geslagen ..hun eigen moeder. het komt allemaal door die vader .die kinderen {mijn vriend dus}is ook zo opgegroeid en gedraagt zich net als zijn vader. zijn vader was wel erger. hun woonden toen nog in irak ,je weet wel hoe dat gaat daar ,daar mag je gewoon niet scheiden en als je wegloopt heb je kans ,dat je kapot gemaakt word. toen ze nederland zijn gekomen ,is zijn vader wel gelukkkig wat rustiger geworden .en weetje wat ik het zieligste vind voor die moeder.....ze is nu 48 en vanaf der 15e getrouwd en kinderen. die vrouw is helemaal verbitterd . ze slaapt niet meer bij der man ,ze slaapt apart . ze wil geen eens met hem op de foto of hem aanraken. Zij is van de zomer pas in opstand gekomen ,,dat ze weg ging en geen eten wou maken voor hem. die vrouw heeft zoveel pijn geleden,maar ze kon er niks van zeggen.Bij hun cultuur is de man de baas. belachelijk maar waar. haar kinderen zijn ook zo geworden ,ze heeft drie zoons ,en allemaal even erg . mijn vriend is er gewoon mee opgegroeid ..jarenlang ,,en hj vind dat normaal allemaal. omdat hij het gewend is. ze zullen ook altijd de vader beschermen en niet de moeder.ze zijn altijd tegen haar. echt zielig.. ik weet gewoon dat dit niet verder kan gaan zo . ik wil niet zo leven als die moeder en ik wil al helemaal niet dat mijn kind zo een leven gaat krijgen.straks scheld hij mij ook uit en heeft hij ook geen respect meer voor mij. nee , hij is geen goed voorbeeld en hij zal ook nooit veranderen ,dat weet ik zeker. die jongen is zo opgegroeid.het zit er in en het zal er moeilijk uitgaan. me zoontje had vandaag carnaval op school.HIj was piet piraat.hahahah hij vond het prachtig ..ik was zo blij voor hem ,dat ie een leuke middag heeft gehad. me vriend moet werken he in de shoarmazaak..hij blij ..zit natuurlijk middenin de carnaval . en ik zit hier maar weer thuis te zitten zoals gewoonlijk. ik wil ook genieten van mijn leven , het is gewoon zo belachelijk dat ik mijn eigen beslissingen niet kan nemen. ik wil steeds sneller weg ,ik weet niet of ik het wel allemaal zolang kan volhouden. ik begin steeds ,bij steeds meer te haten. het enigste waar ik me nog fijn bij voel is .als ik smorgens wakker word en dat hij me vasthoud met zijn grote handen.en zijn lichaam tegen me aanvoel ,maar zo raar want sex daar hoef ik helemaal niks van te weten nu. hij lopt altijd achter iedereen zijn rug te zeiken ,maar in hun gezicht doet ie zo lief.en hij voelt zich zo snel gepasseerd als iemand hem te weinig aandacht geeft, bv als iemand moe ,je hoeft toch niet altijd vrolijk te doen. mijn zoontje is een gevoelige jongen en kan helemaal niet goed tegen ruzies ,ik moet hem snel uit deze situatie eruithalen ,anders komt het ook echt niet goed met me zoontje.. ik ben wel trots op me eigen dat ik zeker weet , dat ik ervan door wil. eerst maakte ik me druk ommijn spullen ,maar nu kunnen me spullen verrekken ,als ik maar me foto,s heb en kleren en belangrijke papieren ben ik tevreden.Laat hem maar gelukkig worden in dat huis met alle spullen.morgen ga ik wel met die kleine naar carnaval smiddags ,er is iets te doen voor die kleintjes ..daa verheug ik me op.... en ik hoop dat het super word voor die kleine..... -edit- verplaatst door admin | |
| helena | 04-02-2005 17:41 |
| Mijn vriend doet ook heeeel moeilijk als ik ergens heen wil. Soms dan vraagt een vriendin mij mee, en dan zeg ik dat ik niet kan of geen geld heb, omdat ik geen zin heb in die discussie. Hij verbied het me niet, maar zorgt wel dat ik er helemaal geen plezier in heb. En dat kruisverhoor achteraf.... Heb jij dat nou ook, dat kruisverhoor als je ergens heen wilt of ergens vandaan komt? Waar was, met wie, hoe lang, waarom..enz enz? | |
| helena | 04-02-2005 18:18 |
| Je hebt trouwens groot gelijk over dat "respect". Hoe kun je nou respect hebben voor iemand die zich zo gedraagt? | |
| Ilone | 04-02-2005 22:03 |
| Bij algemeen. Titel: Door Mir, verplaatst uit het verhalenboek. | |
| helena | 04-02-2005 23:04 |
| hoi, dillimen, ik had net een hele bezorgde leslie op de chat. Kun je iets van je laten horen? We zijn eigenlijk allebei heel erg ongerust! Hopelijk is alles goed met je. ik heb al tegen leslie gezegd dat je kunt doen alsof je elkaar van de Flair-site of de Viva of zo kennen, van die vrouwenbladen weet je wel. groetjes, Helena | |
| dilimmen | 05-02-2005 20:39 |
| myn god .... echt ik ben zo dankbaar dat ik nog leef..wat een klootzak is het toch ook. ik was gisteren in gesprek met een vriendin op msn en we hadden het over opvanghuizen etc. opeens kwam hij binnen en ik drukte het weg , hij boos natuurlijk en hij zag nog dat ze zei ,,,je moet gewoon een keer bellen.. ik drukte die computer uit want ikwas bang dat ze verder ging praten over waar we het over hadden. nou hij werd helemaal gek ,hij draaide helemaal door ...en hij wou haar nummer en ik moest dat vragen toen heeft hij haar opgebeld ,maar gelukkig viel haar telefoon uit . weetje ik begrijp dat hij boos werd , ik zou ook boos worden als hij de computer uitdrukte .en niet meer willen aanzetten. uiteindelijk heb ik hem verteld dat ik haar via jongeouders site heb leren kennen ,en dat ik soms me verhaal bij haar kwijt wil ,,ik zei beter bij haar dan bij mijn moeder of jouw ouders zei ..nou toen was hij even rustig en begreep het wel .hij wou liever ook niet dat ik aan bekenden mij klacht deed. en na 3 min flipte ie weer opeens ,,,en trok bekant heel het scherm uit de computer ,ja het ging zo snel en schelden en maar tieren en roepen....toen moest ik opeens mee,,ik moest de buurvrouw laten opppassen even ..zij hoorde de ruzie al natuurlijk en lette ook even op. ik mee de auto in ,reed naar de zaak en wou me daaropsluiten in een kamer .ik vertikte het om uit de auto te stappen en deed alle knopjes opslot.. die had hij weer zo open natuurlijk en hij schreeuwen over heel die carnaval ..kankerhoer kom uit de auto.. ik was zo bang he ..toen stapte hij weer in en begon keihard te scheuren over de weg e over de rotonde ,ik dacht nu krijgen we een ongeluk.. het kwam erop neer dat hij onze zoon van mij af wou nemen ..ergens naar toe.ja ik was bang dat hij mijn kind zu afpakken .toen besloot die gek om mij maar in de verre polder te droppen en dan kon hij rustig zijn kind meenemen, daar vertikte ik het ook om uit de auto te stappen .gelukkig belde ze ouders opdat moment en stelde hem gerust en zei dat hij nu mij naar huis moest brengen .en dat hij weg moest om fa te koelen en ons kind gewoon bij mij te laten. dat deed hij gelukkig ,maar ik heb bijna heel de nacht geen oog divht gedaan elke geluid die ik hoorde dacht ik onee het is hem ,hij probeert stiekem mijn kind weg te halen .maar dat was gelukkig niet zo....nou hij was heel de nacht niet thuis gekomen . en ik had die kleine beloofd om naar de carnaval te gaan .want die kleine stond vanmorgen al op van jah we gaan feesten en dansen .dus ik kon het niet maken om niet te gaan , ik me vriend gebeld , voicemail.ik berichten gestuurd en gezegd dat ik nar de carnaval ga en hoop dat hij ook nog komt onwil van zijn kind.ja ik moet wle slijmen als ik dat niet doe ontploft de boel helemaal. ik naar de carnaval en ja hoor op het einde komt hij me weghalen met ons kind en begon me uitschelden jah de muziek stond wel hard maar de mensen die vlkabij stonden hoorden het wel .kankerhoer nu meekomen ,,ik zei nee doe normaal ,blijf voor je kind je kan hem niet opeens hier uit halen. er is nog zoveel meer gebeurt maar niet waar die kleine bij was gelukkg hij heeft hier niks van gemerkt. maar de boel is weer gesust . het komt erop neer dat me vriend zo bang dat ik hem verlaat en die kleine van hm afneem ,,dat hij mij daar mee gaat dreigen. daarom weet ik niet wat ik moet doen,,kan ik zijn kind wel ontnemen????ik weet alleen dat ik heel erg bang ben geweest .ik dcaht nu is het zover ik ben me kind kwijt.ik kreeg geen lucht meer.. ik weet nu ook wat ik ga doen met de zwangerschap ik ga hem afbreken ,als ik weg moet en ik ben niet veilig kijk eens hoe gestoord hij is , moet ik er dan nog een kind bij laten komen in geen goede situatie ..als ik doorga met de zwangerschap ben ik zelf geen goede moeder...ik ga stoppen ...en ik vind het zo erg dat mijn vriendin er bij betrokken is geraakt en dat wou ik echt niet .dat spijt me heel ergg!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! -edit- verplaatst door admin | |
| roosje | 05-02-2005 21:34 |
| hoi hoi jeetje wat een gestoorde gek. ik weet hoe het voelt als je vent zegt dat hij je kind afpakt. het liefst zou je dan schreeuwen, slaan, op je knieen vallen en smeken. er gaat op zn moment zoveel door je heen. dat je niet weet wat je moet doen. Maar het ergste is dat je moet slijmen zodat je geen ruzie krijgt of zo proberen de ruzie niet erger te maken. wat je zwangerschap betreft...het kan een wijze keuze zijn. maar let op dat je het niet uit woede tegen hem doet. wat dat betreft kan ik je geen enkel advies geven, sorry maar ik zou dan ook niet weten wat ik zou moeten doen. het enigste wat ik denk is dat je je hart moet volgen. | |
| dillimen | 05-02-2005 21:49 |
| hoi het is zeker geen woede tegen hem ,dat ik het wil laten weghalen. mijn kind moet tsraks al opgroeien zonder vader , moet ik dat nog een onschuldig kindje aan doen.aan de andere kant wil ik het dolgraag houden ,maar de situatie is zo vet klote.stel je voor hij vind me ,en als hij dan achter kom dat ik nog een kind van hem heb ...ooohhh dan is het pas oorlog | |
| helena | 06-02-2005 09:25 |
| He dillimen, ik ben ontzettend blij dat alles goed met je is, is wel een hele opluchting! Je vriendin was helemaal niet boos alleen ontzettend ongerust! Ze heeft een oproepje hier achtergelaten en toen ben ik naar de chat gegaan. We hebben er ff over gechat, terwijl ze je probeerde te bellen. Ik heb gisterochtend nog gekeken of je iets geschreven had. Maar gelukkig ben je er nu! Voel je maar niet schuldig tegenover hem. Want je ziet het wel, als jij het niet doet, doet hij het wel. En je kind is beter af bij jou als bij hem. Misschien moet je er nog eens over nadenken of je niet eerder weg kan. Want dit loopt uit de hand! Heel verdrietig van je kindje. Denk er nog eens over na, ik zou niet willen dat je er later spijt van krijgt! | |
| lin | 06-02-2005 14:22 |
| Hoi Dillimen... Ik ben meteen naar de site gegaan toen ik je mailtje had gelezen, maar maak je geen zorgen ik zal doen wat je vraagt, wel jammer... Hopelijk lees je dit wel nog, want je moet weten dat er altijd mensen zijn die aan je denken en voor je bidden. Weet je het zeker dat je deze zwangerschap wilt afbreken??? want inderdaad je moet het niet doen met als reden woede tegenover hem... want dan krijg je zón spijt. Maar ik kan je niet zeggen wat je moet doen, want als je nog bij hem blijft en je krijgt je kindje dan moet deze hetzelfde mee maken als je zoontje, en ik vind helemaal niet dat jij moet gaan nadenken of je wel zijn kind bij hem kan weg halen. Dit is allemaal zijn eigen schuld, zón persoon verdient het niet om een vader te zijn!!! Ga alsjeblieft met je zoontje ver weg... want dit heeft geen zin zo... je maakt jezelf en je zoontje ongelukkig en ook je ongeboren kindje. Een abortus of niet is je eigen keuze maar dan moet je er wel helemaal achterstaan, als je twijfelt zou ik het niet doen. En dat hij je achter wou laten in de polder... niet normaal... stel je voor dat hij vandaag of morgen weer zón ID in z'n kop krijgt! dadelijk doet ie het echt, dwat een zieke!!!! Als ik je moet helpen met iets moet je het maar zeggen! ensha-Allah Dillimen! (ps met mij is alles nu weer goed hoor, ook wat drama mee gemaakt maar nu ben ik weer een beetje mezelf) xxxje Lin | |
| leslie | 06-02-2005 20:06 |
| hallo ik ben echt blij dat het goed met je gaat zover als dat dan kan hou je sterk en boos zijn op jou apsoluut niet maak je daar maar geen bange over ik hoor je snel weer hoop ik en als ik wat kan doen dan hoor ik het van je | |
| dillimen | 07-02-2005 16:22 |
| weetje waarom ik het ook wil weghalen ,ik moet al weg met 1 kind ,daar moet ik voor gaan vechten en beschermen..als ik het hou het kindje dan moet ik 2 zielen beschermen en ik heb ook kans als hij me ooit vind dat ik dan wel 2 kinderen kan kwijt raken.nee het is beter van niet .. | |
| dilimmen | 08-02-2005 11:03 |
| nou het gaat weer lekker... mijn moeder heeft gisteren het contact met ons verbroken.! want mijn moeder wil er niet meer inzitten in al die ruzies. en ze zegt ook een jongen van 21 die verpest niet alleen jouw leven ,maar ook die van ons ,en echt waar ze heeft gelijk. het is misschien beter dat ze maar even der handen van ons aftrekt. want zodra ik straks pleite ben,dan denkt hij dat mijn moeder en ik geen contact hebben en dan gaat hij misschien niet naar haar toe.maar zeker weten doe je het niet natuurlijk.. ze heeft wel een mobieltje voor me gekocht voor noodgevallen. dus hij weet niet dat ik nu een telefoontje heb.ook een bussenkaart heb ik gekregen .voor als ik opeens weg moet ,dat ik dan ook spullen heb om te vertrekken. het is wel moelijk ,want ik moest tegen me vriend nog gaan zeggen dat mijn moeder met ons het contact heeft verbroken. ik heb er zo opgespeeld bij hem ,dat ik ook heel boos op haar bent en dat ik nu zelf ook geen contact meer wil met haar.mijn vriend was er nog behoorlijk rustig over ,maarja hij vind het wel best nu dat mijn moeder zich er niet meer mee bemoeit dan heeft ie meer macht denkt hij. ik heb mijn moeder eigelijk een beetje zwart lopen te maken,met tegenzin .maar om mijn moeder enz te beschremen en mezelf natuurlijk .moet ik hem duidelijk maken dat ik zelf ook nisk meer met haar te maken wil hebben,het valt wel zwaar .want ik had alleen nog maar me moeder. maar zoals ze zeggen .ik ben in deze situatie terecht gekomen en moet er zelf ook weer uitkomen .mijn moeder heeft al gennoeg voor ons klaar gestaan .hij is alleen zo zielig dat hij heel mijn familie erbij betrekt .stom ..stom ..en super dom .. nu ga ik vandaag naar zijn ouders en ik wou deze week meldingen maken enz en nog naar de dokter ,gaat nu ook niet door. maarja misschien moet ik wel even lekker weg.ik wil wel snel terug komen anders word ik gek daarzo. nu moet ik helemaal met de trein echt 3x keer geen zin in.maarja die stomme auto vanons is weer krak zoals gewoonlijk. ohhh poehhh wat een leven ,,ik zie overal tegenop ,omdat ik het allemaal niet meer weet .ik weet wel dat ik niet moet blijven en dat doe ik ook niet.Maar wanneer is de goede tijd om te vertrekken? ik zie het allemaal wel.ik doe het gewoon op mijn gemakje. maar voel mij wel klote.. ik ga weer ...... -edit- verplaatst door admin | |
| geen | 08-02-2005 11:42 |
| Je ontneemt hem zijn kind niet, je zou het alleen maar beschermen | |
| helena | 08-02-2005 13:03 |
| Ik hoop voor je dat hij erin trapt. Verstop je mobieltje en je buskaart goed. Probeer hier en daar ook stiekem geld te sparen, al is het maar een paar euro per keer. Gewoon in een kistje of doosje ergens waar het niet opvalt. Als je dat een paar maanden doet dan kun je zo met al het kleingeld en een beetje papiergeld een paar honderd euro bij elkaar hebben. Alle kleine beetjes helpen. Probeer ook alvast hier en daar een beetje kleding (ondergoed, sokken) naar ergens anders mee te nemen. Dan kun je op een dag gewoon vertrekken voor een wandelingetje of zo, zonder dat je veel bagage mee moet slepen, en nooit meer terug komen! Ik hoop dat het lukt! veel succes! | |
| roosje | 08-02-2005 13:38 |
| ik ben het er helemaal mee eens wat helena heeft geschreven. ik vind het wel kloote voor je dat je nu geen contact met je moeder kan hebben, maar hoe dan ook ze houdt zielsveel van je, want op haar manier heeft ze je nu toch een beetje kunnen helpen. denk maar zo , op een dag zijn jij en je moeder weer samen. en ik hoop echt voor je dat hij erin trapt liefs roosje | |
| dilimmen | 11-02-2005 17:28 |
| ik ben gisteren terug gekomen.. die hele rotreis met die trein.mijn zoontje vond het prachtig ,dat deed mij wel plezier. ik was eerder thuis als mijn vriend die was op zijn werk. hij kwam om 17.00 thuis ,ja hij deed heel hartelijk tegen onze zoon ,maar voor mij kon er nog geen kusje vanaf,{niet dat ik daar zit op te wachten},maar toch. hij ging op de bank liggen en viel meteen in slaap ,ik had echt zoiets van hallo ..je kind moet ook weer over 2 uur naar bed ,geef hem wat aandacht.niet doen natuurlijk. en hij maar zeggen ,ja ik mis jullie als jullie weg zijn. jah wat mist ie dat zijn eten voor zijn neus wordt geschoven. ik had ondertussen lekker gegeten met mijn zoon. en ik maakte hem om half 7 wakker en zei.ik wil dat je nog effe speelt met hem ,hij deed het wel ,maar was wel een beetje chago omdat me zoon iets te wild deed. nou zoontje naar bed ..en hij vetrok een half uurtje later ook weer. ik snap het niet als ik niet thuis ben,zit hij juist thuis ,als ik thuis ben ,smeert hij hem.misschien wil hij ook wel niet bij mij zijn.? hij was om 21:15 alweer terug en ik moet zeggen dat hij wel te verdragen was. vanmorgen was hij wel een beetje chago..je moet gewoon oppassen dat je niet iets verkeerd zegt , eigelijk als hem iets niet bevalt is het al niet goed..en dan vaak zeg je gewoon iets,en dat laat hij me niet uitpraten en dan komen er ruzies he. vanmiddag is ie weggegaan en bracht net chinees voor mij. hij weet dat ik zwanger ben ik heb het hem verteld en ik ga ook vertellen dat het kindje niet meer "'leefd''.dat het weer weg gehaald moet worden. het is zo klote allemaal..want eigelijk voel ik me best wel fijn .ik weet dat er een kleintje in me groeid en soms vind het ik het zo moeilijk en dan wil ik het helemaal niet weg laten halen.maar ik heb geen andere keus... ik ben zo bang dat ik hier heel veel spijt en verdriet van ga krijgen. maar ik moet nu een mama zijn voor mijn zoon ,straks als we weg zijn ,heeft hij mij heel hard nodig. stel je voor ik word net zo ziek als bij mijn eerste zwangerschap van mij zoon.. dan heeft mijn zoon niemand als ik straks elke keer in het ziekenhuis komt te liggen.en dat is pas erg.. maar aan de andere kant denk ik van..ik kan het zo mooi krijgen met 2 kindjes en ik zie het al helemaal voor me.. maar ik moet ook dan straks 2 kinderen beschremen tegen hem ..en dat is een stuk moeilijker ,en ontverantwoord vind ik.waarom moet ik nog een kindje op de wereld zetten {ook zonder vader} ik weet het niet meer .ik ben volgende week 2 maanden .ik heb niet meer veel tijd om erover na te denken . maar ik blijf denk ik wel bij mijn besluit dat ik het weg laat halen..wat ik diep in mijn hart niet wil....... -edit- verplaatst door admin | |
| helena | 11-02-2005 18:36 |
| Jeetje, dus hij weet het? Denk je niet dat je het vertelt hebt omdat je het misschien niet weg wilt halen? Moeilijk hoor, ik wens je veel sterkte! Ik ken dat wel, dat ongeïnteresseerde gedoe. Toen ik van vakantie terug kwam, ik was meer dan een week weggeweest met de kinderen, was het eerste wat hij vroeg "hoeveel geld heb je nog?" Hij wilde niet eens weten of ik een leuke vakantie had gehad, of een prettige vlucht, niks! | |
| dillimen | 11-02-2005 19:08 |
| hey helena ik had het verteld omdat ik bijna zeker weet dat ik het laat weghalen. ik moet toch vertellen wat er gaat gebeuren,waarom ben ik straks anders in het ziekenhuis.ik kon het beter zo zeggen en dan uiteindelijk zeggen dat ik na controle ben geweest en dat het niet goed zat en dat het weggehaald moest worden..ik weet het ook allemaal niet hoor. | |
| ellen | 14-02-2005 19:49 |
| hoi dilimmen, ik zag net pas jou vraag van twee weken terug. Toen mijn kinderen klein waren.(lagere schoolleeftijd) nam ik ze mee. Hij kon me niet vinden omdat ik in een onbekend tehuis zat.Ik heb altijd mijn eigen inkomen gehad en dat maakt het gemakkelijker om onderdak te krijgen.Toen de kinderen op de middelbare school zaten ben ik ook twee keer weg geweest. Ik had toen het idee dat mijn man goed voor de kinderen zou zorgen. ik wilde de kinderen niet uit hun omgeving halen omdat ze het dan niet zouden redden op school.Als ik er over nadenk,was ik wel heel erg bang dat mijn man me echt iets aan zou doen om de kinderen terug te krijgen. het heeft bij mij wel meegespeeld om toch weer terug te gaan. het is zo moeilijk om te zeggen wanneer je iets goed doet. Achteraf gezien had ik toen door moeten zetten. Jaren heeft mijn man mijn kinderen zo beinvloed dat ze mij als dader gingen zien. Ik was degene met de problemen. Ze wilde niet eens meer met me mee als ikmet hun weg wilde gaan. De laatste keer in het blijf van mijn lijf was ik dus alleen. Wat ik bedoel te zeggen, ik heb me toen waarschijnlijk door angst laten leiden. Nu pas weet ik hoe ontzettend de kinderen geleden hebben.En ze vertrouwde mij de laatste jaren niet meer.Als ik toen doorgezet had was mij maar ook mijn kinderen heel veel ellende bespaard gebleven. Vorige week kwam ik er achter dat mijn man, (Hij is nu bijna drie maanden weg, maar de scheiding is er nog niet door) | |
| ellen | 14-02-2005 20:13 |
| vervolg waarschijnlijk verwacht dat het allemaal wel weer goed komt. Nu ben ik wel bang geworden, want gaat hij merken dat het echt afgelopen is en dat hij mij en zijn kinderen echt kwijt is.Daar zal hij mij kwalijk nemen.Ik weet nu echt niet wat ik kan verwachten, misschien gebeurt er ook niets.Ik ben nu constant op mijn hoede. Het is niet anders of ik zal op dit moment met deze angst moeten leven.Ik ben wel gelukkig nu, met mijn kinderen en alle mensen waar ik nu contact mee kan hebben.Maar de angst overviel me eerlijk gezegd wel een beetje.Het is door buitenstaanders altijd makkelijk praten,als ze zeggen dat je weg moet gaan.Als je bang bent is het veel moeilijker.Ik regel nu dat ik steun van andere mensen heb,dat lukt me steeds beter. | |
| steffie | 02-03-2005 03:47 |
| het is je plicht te vertrekken een kind heeft liever geen vader dan eentje die zijn moeder mept. ga ervoor meid , wat je voelt is geen medelijden met hem maar een gebrek aan liefde voor jezel en verantwoordelijkheid nar je kind, kom op ga zo snel mogelijk weg doe het voor ons en je kinderen | |
| Maai | 21-06-2005 15:38 |
| Hoi, dit is een reactie voor alle vrouwen die geslagen worden. Ik vind het zo erg wat jullie meemaken. Dit verdienen jullie niet. Wat denken die eikels wel niet dat ze zijn. Ik wil niet te cru overkomen, maarre...laten jullie het niet zelf zo ver komen. Die mannen denken dat ze alles kunnen maken, maar dat hebben ze aan jullie te danken. Ik heb al 8 jaar een vriend en het belangrijkste in onze relatie is wederzijdse respect en waardering voor elkaar. Niet dat mijn relatie perfect is, maar slaan en wreed uitschelden komt er echt niet in voor. Het belangrijkste is dat IK het niet toelaat en dat weet ie. Jullie vergeten dat dit JULLIE leven is en jullie hebben de regie erover.Jullie laten maar alles (zelfs je eigenwaarde en gevoelens) aan jullie man over. Alsof jullie perfecte barbiepoppen zijn. Ik kan er zelfs boos om worden (ook op jullie) want wat denk je het jullie kinderen doet?? Jullie bezorgen ze alleen maar trauma's en de kinderen gaan het normaal vinden om zo tegen elkaar te schelden en geen respect te tonen voor de ander. Kom op, zoek hulp, ga weg bij hem!! Want als hij je 1 keer slaat en uitscheld (jullie mannen kennen het woord respect niet eens) dan zal hij het blijven doen. Vooral als jullie in de slachtofferrol blijven hangen. Willen jullie leven als een voetveeg, nee toch, doe er dan wat aan, dan de hele tijd maar slachtoffer te spelen. Jullie hebben ook recht op respect, liefde, veiligheid en genegenheid. Het is moeilijk om in 1 keer die stap te wagen, maar als je eenmaal van hem af bent,(niet helemaal als je kinderen met hem hebt) dan voel je je een vrouw van de wereld. Je hebt het dan voor JEZELF opgenomen en niet te vergeten, voor je kinderen, die gun je toch ook een geweldige jeugd!!!!! Kom op en neem de stap in de goede richting en wees een voorbeeld voor alle andere duizenden vrouwen die door hun man vernederd en geslagen worden. | |
| E-tje | 21-06-2005 23:58 |
| nou maaitje dat wat je schryft is niet helemaal waar hoor... wat nou regie, als je een gestoorde partner hebt... ik ben een hele sterke vrouw en dat was ik ook in die relatie die ik had... nooit is mn lach afgenomen en ik kwam op voor wat ik was en nog ben... ja ik heb hem wel verlaten en zit nog steeds ondergedoken... Einde horrorfilm... maar soms word je zo klem gezet dat er geen sprake is van weg kunnen komen... want ze zyn zo doortrapt... ergens nog slim ook.. ze sluipen er heel langzaam in als je eenmaal van ze houdt.. maar 't allereerste momentje dat ik kreeg heb ik ook gelyk aangepakt om te vluchten met mn kidz.... Ik heb voor deze redelyk korte relatie altyd heel goede en op eerlyke voet zynde relatie's gehad... Wees bly met wat je hebt maar oordeel niet over een ander. | |
| helena | 22-06-2005 18:41 |
| Maai...schrijf hier maar niks meer!!! Dat die klootzakken hun vrouw/vriendin/ex proberen aan te praten dat zij verkeerd zitten en niks kunnen, geeft jou niet het recht om mensen te vertellen dat ze zwak en stom zijn. Hoe haal je het in je hoofd? Het kan jou ook overkomen hoor, of dacht je soms dat je bij de eerste date een klap krijgt. Sommige vrouwen hebben jarenlang een relatie voordat ze de eerste klap krijgen. Dus pas maar op.... | |
| baby | 06-11-2005 12:35 |
| ik heb een probleem ik ben sinds 4 maanden getrouwd super gelukkig ik heb een zoontje van5 uit een vorige relatie dinsdag kwam hij dronken thuis en sloeg me een gebroken neus ik ben 4 maanden zwanger van hem ik wil het ene moment er mee stoppen en abortus laten plegen andere moment het nog een kans geven zijn pa heeft hem vroeger mishandeld help!!!!! | |
| Mug 40 | 06-11-2005 12:54 |
| hallo, Ik wil ook even reageren. Ik heb zelf hier ook mijn verhaal neergezet. Ik ben dus ook slachtoffer van geweld. ook ik heb er niet om gevraagd. Maar ik heb wel zoiets van, waarom heb ik de eerste klap die ik van hem kreeg geaccepteerd. Waarom pas ik me nu gelijk aan als hij kwaad wordt? Soms denk ik dus ook van mezelf, dat het stom is geweest om in feite een klap te accepteren. Waarom ik niet weg ben gegaan??? Omdat je in het begin denkt, het gaat wel over, hij slaat uit onmacht en hij kan zich niet goed uiten, en hij heeft een slechte jeugd gehad, en dus moet hij leren dat het anders kan. Maar nu na 23 jaar weet ik inmiddels wel dat hij niet verandert. Tuurlijk het is hier al veel minder dan dat het in het begin van onze relatie was. Maar weet je hoe dat komt? Doordat je je aan gaat passen aan zijn karakter. Als hij een rotbui heeft ga je hem proberen om te turnen om een goede bui te krijgen, want zijn buien zijn al aanleiding om bang te worden dat hij het op jou af gaat geven.Als hij boos is, probeer je je klein te maken. Je denkt misschien als ik niks zeg dat het dan goed is, ook niet, want dan ben je weer een arrogant kutwijf. Je probeert hem te sussen, je probeert op hem in te praten, dan ben jij weer degene die of de ruzie uitlokt of degene die alles weer om probeert te draaien omdat je hem overal de schuld van te geven. Constant pas je je aan, aan de egoïstische nukken van je partner. Want zo zie ik het nu. Het zijn gewoon een stelletje egoïsten die eerst aan zichzelf denken en dan pas aan jou. Een voorbeeld? Ik ben de laatste weken meer in mezelf teruggetrokken, wat stiller, maar absoluut!! niet ongezellig of chaggarijnig naar hem toe. Ik weet waarom ik stil ben, maar tegen hem heb ik gezegd dat mijn hormonen in de war zijn omdat ik waarschijnlijk aan het begin van de overgang zit. Even wil hij luisteren, even is hij een en al begrip, maar dat moet niet te lang duren, want dan begint hij bij wijze van spreken te stampvoeten, want de aandacht moet naar hem gaan, en ik moet nu maar weer is een beetje enthousiaster worden in mijn gedrag, want HIJ kan er niet meer tegen en HIJ zit er mee. Onzin, hij krijgt dan niet alle aandacht van me. Want dat heb ik in die jaren ook gedaan, ik heb hem tot op zijn botten toe verwend!!! En dat is dom van me, want het is altijd eerst hij, dan de kinderen en ergens onderaan onder mijn eigen voeten bungel ik. En nu merk ik dat ik mezelf niet meer onder mijn voeten wil laten bungelen, ik wil er weer zijn. Voor mezelf, omdat ik het waard ben om van mezelf te houden en omdat ik het waard ben om gerespecteerd te worden om wie ik ben. Dus ik kom langzaam onder mijn eigen voeten vandaan en klim omhoog, terug in mezelf. Ik hoop ook dat ik sterk genoeg zal zijn om niet meer terug te kruipen en ergens onderaan te bungelen. liefs Mug | |
| dillimen | 02-12-2005 12:03 |
| ik word zelf ook mishandeld, maar niemand heeft het recht om gaan te vertellen dat wij zwak en bla bla bla zijn . weetje wij kunnen de mannen heel goed aan met praten en we lullen ze er allemaal uit ,maar wanneer hun onmacht krijgen ,dan gaan ze lopen schelden en meppen ,en tuurlijk worden wij dan bang en dan gaan ze ook nog lekker lopen bedreigen en manipuleren .MAAI ALS JE HET ZELF NIET HEB MEEGEMAAKT KAN JE ER BETER NIET OVER PRATEN OKE . | |
| sammie | 02-12-2005 14:29 |
| Het is inderdaad erg makkelijk oordelen voor iemand die het zelf niet mee heeft gemaakt,maai.Je krijgt inderdaad niet de eerste klap of vernedering als je net met iemand uitgaat of een relatie hebt.Dat komt later en dan hou je al veel van diegene.Dan denk je dat het wel overgaat en blijf je denken aan die leuke tijden die je hebt gehad,en door de dingen die hij telkens tegen je zegt ga je aan jezelf twijfelen waardoor je denkt:zal het dan toch niet aan mij liggen?En als je bij hem weg gaat is dat nog niet makkelijk want je mist hem terwijl je niet meer met hem samen kan leven en dat verscheurt je en je wilt ook graag een gezin voor je kinderen blijven.Dus Maai je hebt het duidelijk nog nooit mee gemaakt want je snapt er geen snars van!.De andere vrouwen op deze site dus wel en die wens ik ook allemaal veel sterkte met de situatie waar ze in zitten!! Knuffel van Sammie | |
| kaat | 18-12-2005 14:11 |
| aan de vrouw met de baby? heb je ondertussen die abortus laten doen? zit in soortgelijke situatie, heeft nog niet echt geslagen maar heeft al meermaals woedeaanvallen gehad waar ik heel bang van wordt.Bij mij speelt ook de vraag van abortus, wil je aub antwoorden? zie het niet meer zitten | |
| sanie | 18-12-2005 17:31 |
| hallo allemaal, als ik dit lees zie ik mijn leven in snel tempo voorbijgaan. ook ik ben slachtoffer huiselijk geweld. dit heeft jaren geduurd voor ik weg durfde te gaan. toen begon de ellende pas goed. na 3 jaar touwtrekken om geld en spullen hoop ik even rust te krijgen.spullen heb ik niet gekregen, en het geld wordt je ook niet wijzer van, want je moet het eerst opmaken, voor je een uitkering kunt aanvragen.ik laat nog wel eens iets van mij horen. | |
| Anoniem | 02-02-2006 13:00 |
| Ik ben christen en ben een christelijk Irakese man uit mijn kerk leuk gaan vinden. Hij vind mij ook leuk en er is echt iets aan het opbloeien tussen ons. Van hem èn van andere mensen uit de kerk die hem al lang kennen hoor ik dat hij echt de Bijbelse normen en waarden in acht neemt qua hoe je met je vriendin/vrouw om moet gaan. Maar nu ik dit verhaal en deze reacties hierboven lees, ben ik toch bang dat ik een groot risico neem als ik een relatie met hem aanga. Hebben jullie tips/adviezen voor mij? Alvast bedankt! Anoniem | |
| Naam onbekend | 02-02-2006 13:48 |
| Lieve anoniem, vergeet niet dat het heel erg per persoon verschilt ! Ik ben zelf met een marokkaan (moslim) getrouwd en het kan af en toe knap lastig zijn om met iemand van een andere cultuur samen te zijn, maar het ligt natuurlijk vooral aan de persoon zelf. | |
| carola | 09-03-2006 20:58 |
| he het eerste wat mij opvalt is dat je zegt dat je bang bent dat straks anders 2 kinderen moet beschermen, denk alsjeblieft goed na, ik hoefde mijn kindje niet te beschermen tegen mijn ex omdat hij zich gelukkig alleen tegen mij keerde maar dan nog denk ik dat je voor je kind(eren) moet kiezen die kunnen zich zelf niet redden zonder jou en je vriend wel hoor die zit je alleen te pesten tot je kapot bent, denk aan je kind en begin opnieuw zonder hem. Denk aan wat je kind meemaakt voor ruzies of ander raar gedrag. Dat is echt niet goed hoor. Sterkte met alles | |
| Reageer |