|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| odilia | 20-09-2004 09:31 |
| beste anja geloof me die menssen van de raad zullen het beste voor je kinderen beslissen. Ik weet dat ze in het begin vervelend doen en ik weet dat ze onderhand de lamp op je zetten. maar dat doen ze alleen maar om er achter te komen wat goed voor je kind is. als hun merken dat je een goede moeder bent die bang is dat wat aan haar kleintje komt.dan zullen ze nooit maar dan ook nooit het risico nemen zon kind aan gevaar bloot te stellen. je moet ze alleen duidelijk maken dat die man gevaarlijk is dat je hem niet vertrouwd .en dat je niet in een kamer met hem gaat nooit.want dat willen ze afdwingen samen praten.doe het nooit. dan komt alles goed.lees mijn verhaal maar eens wat ik alemaal heb mee gemaakt en hoe ik het gered heb staat allemaal onder odilia groetjes odilia | |
| ilone | 20-09-2004 22:45 |
| Ik ben het met Odilia eens. Je kunt mijn verhaal ook lezen. Ik had dezelfde angsten als jij en mijn ex zijn verzoek tot omgang is al twee keer afgewezen. Als je wilt mag je mij ook mailen als je advies wilt. Heel veel sterkte. Ilone | |
| anja | 21-09-2004 02:42 |
| Oke als jullie denken dat deze mensen zo goed zijn, waarom verwerpen ze de dreigbrieven, gaan ze toch een confrontatie aan met mijn zoontje en hebben ze tegen mij gezegd dat ze het al bepaald hebben; dat er toch een omgang komt. Wat mijn ex heeft gedaan daar luisteren ze niet naar!! Dat is verleden tijd zeggen ze. en als mijn ex mij of mijn zoontje had willen vermoorden had hij dat allang gedaan volgens hun. Ze onderzoeken niets over de vader, zetten mij in een donkere hoek. Sorry voor deze heftige reactie; want dit oordeel krijg ik vaak van mensen. de kinderbescherming denkt aan het beste van het kind. De kinderbescherming heeft mijn zoontje al beschadigd.....en dan krijg ik de opmerking dat mijn zoontje door mijn schuld angstig is. als je vraagt naar een nadere verklaring hebben ze die niet..... Ik las een tijdje terug van iemand die in de friese krant wat had gelezen. namelijk de kinderbescherming wilt toch een omgang tussen dochter en vader. dat de vader geestelijk gestoord was wisten ze wel, maar dat was geen bezwaar. Het kleine meisje kan het nu niet meer na vertellen!!! mijn angst is terecht | |
| anja | 21-09-2004 03:08 |
| Nogmaals mijn excuses voor mijn heftige reactie het zit me ook allemaal zo hoog! heb inderdaad jullie verhaal gelezen. ik ga zometeen mijn verhaal hier ook neerzetten. ik heb deze op mijn site staan, heb ook een web-log waar ik mijn ei in kwijt kan. maar hier kom ik er pas achter dat er nog meer mensen zijn met het probleem. | |
| Anja | 21-09-2004 03:11 |
| deel 1 Zwanger??? Mijn verhaal begin ik vanaf dat ik in H. terecht kwam: Het begon eigenlijk vanaf het moment dat wij echt alleen gingen wonen. We woonde namelijk eerst bij zijn moeder. Vanaf toen is het begonnen…. Ook al waren er eerder kenmerken…..maar drong nooit tot me door. Bij zijn moeder kreeg ik wel eens lingerie setjes wat ik eigenlijk helemaal niet aan wilde, ik dacht toen ook van ja in een relatie is het geven en nemen. Dus deed ik dat maar aan voor hem. Zelfs toen hij een vakantie ging boeken vroeg hij aan mij of ik al ooit naar Gran Canaria was geweest. Waarop ik ja zei, en erbij vertelde dat ik er niks aan vond. Toch heeft hij die reis geboekt. Het was onze eerste vakantie, dus ik zei er maar niks van. Een gegeven paard mag je niet in zijn bek kijken, zoals ik altijd heb geleerd…. In die vakantie bepaalde hij zo’n beetje wat ik aan deed, of wat ik zou doen. Alles ging van zijn kant en mijn inbreng was niet van belang. Ik dacht vaak ach ja hij heeft die vakantie betaald, ik heb niks te zeuren. Zelfs door zijn bepalen en geregel hebben we het vliegtuig gemist. Dat ik zei dat hij ongelijk had, werd hij boos. Ik dacht laat ik maar niks zeggen we zijn nou eenmaal op vakantie. Toen we nog bij zijn moeder woonde ging alles vrij lekker….ik was dan ook verliefd en tja liefde maakt blind. Als ik een keer voor het gezin had gekookt, zei hij aan tafel dat het heerlijk was. Maar sávonds in bed kreeg ik te horen dat ik maar eens moest leren koken. Toen het moment dat ik dacht dat ik zwanger was. Ik droomde er wel van om moeder te worden, maar vond mezelf nog te jong, had nog geen eigen woning of werk. Nou ja ik zat in mijn proeftijd in een call-centrum. Dus mijn toekomst was onzeker. Tot ik op een nacht duidelijk droomde dat ik zwanger was.Op mijn werk bleef die gedachte rond spoken, ik heb toen een gesprek gehad met mijn supervoicer en zij zei dat ik maar naar huis moest gaan en een test gaan kopen. Dat heb ik gedaan. Ik moest van die onzekerheid af. Ik deed de test onder op de wc, en ging met de test naar boven, want de moeder had bezoek van de zus van hem.Daar kwam ik tot de ontdekking dat ik niet gedroomd had, maar dat het gewoon weg de werkelijkheid was. Ik heb toen gehuild, s’avonds kwam hij thuis en ik heb het hem meteen verteld. Hij werd boos op mij. Hij zei dat ik de pil beter moest slikken, maar ik slikte ze iedere avond om 21 uur. Iedere dag geen een dag sloeg ik over. Maar hij was boos op mij. Ik was de schuldige……. Na een gesprek met de huisarts, hebben we het pas onze ouders verteld. Ze schrokken, net als wij. Maar een abortus nee dat kon ik nog niet eens overwegen. Ik ben verantwoordelijk ervoor en wie a zegt moet ook b zeggen.hij wilde alleen maar een abortus, iedere avond zei hij op een dwingende toon dat ik het weg moest laten halen. Nu was niet alleen mijn toekomst onzeker maar ook nog mijn toen nog grote liefde…… We hebben zelfs een gesprek gehad bij het RIAGG. Zij zei dat het beter was om te luisteren naar hem, want IK maakte onze relatie kapot. Nadat gesprek heb ik met zijn moeder gepraat en heb haar duidelijk gezegd, hij kan straks kiezen mij en het kind of niks. Schijnbaar had hij naar de vrouw van het RIAGG gebeld en tegen haar gezegd dat ik me voor mijn familie schaamde als ik het weg zou laten halen. Dus bij het volgende gesprek, zei zij zonder maar aan mijn gevoelens te denken, Anja weet je wat jij moet doen, het gewoon weg laten halen en tegen je familie zeggen dat je een miskraam hebt gehad. Ik heb tegen haar gezegd dat ik dat niet wilde. Ze drong maar aan toen ik vroeg hoe zij erbij kwam om dit tegen mij te zeggen. Bekende ze dat hij dat tegen haar heeft gezegd. Ik zei tegen haar, dus jij trekt zonder aan mij te vragen een conclusie. Ik WIL geen abortus en zal het nooit doen. Ik ben toen daar weggelopen. Hij liep achter me aan. In eerste instantie wilde ik niet met hem mee terug rijden, maar ik besefte wel dat het een heel eind lopen was. Dus ben ik maar in de auto gestapt. Maar de hele rit zei ik geen woord. Toen we thuis kwamen hebben we nog een gesprek gehad met zijn moeder. Zijn moeder begreep dat ik mijn besluit had genomen. Het was mij en het kind of helemaal niks. Hij zei waar zijn moeder bij was dat hij het wel wilde proberen. Ergens was ik blij met zijn besluit, ik was nog steeds heel verliefd. Maar aan de andere kant vond ik wel dat hij geen rekening hield met mijn gevoelens. Na een paar weken er na mocht ik een echo laten maken, om te kijken hoever ik precies was, ik bleek toen al 5 maanden en 3 weken te zijn. Dus toen de volgende zorg, woning. Mijn baan was ik ondertussen kwijt. Met al die zorgen aan mijn kop kon ik me niet concentreren op mijn werk en daarom hebben ze ook mijn proef periode niet verlengd. Weer een zorg meer. 1 inkomen geen huis, een relatie die niet meer 100% is, een kind opkomst. Niet de beste combinatie dus. Zijn moeder moest een fundering laten leggen, en zij zou een tijdelijke woning toegewezen krijgen. Zij stond dat aan ons af en zij trok in bij haar moeder. Dus een tijdelijk dak boven ons hoofd hadden we al. Tot de verbouwing klaar was mogen we erin blijven. Dan moeten we eruit. Werk zoeken was niet meer mogelijk, zwangere vrouwen nemen ze nou eenmaal niet aan. Dus ik moest van zijn inkomen gaan leven. Ik kreeg een klein bedrag per week 10 gulden, voor mij. Ja 10 gulden per week om mezelf te onderhouden. Dus iedere dag groente en vlees was voor mij niet weggelegd. Ook al zei ik er iets van dan kreeg ik het antwoord jij moest zo nodig zwanger worden eigen schuld dus…… In die tijd dacht ik wel, hoe komt deze relatie ooit goed. Hoe kan ik hem recht in de ogen kijken als hij mij dit al verwijt…… Toch wilde ik vechten voor mij en de toekomst van mijn ongeboren kind. Ik had mijn 2e echo en ik kreeg alles mee op video. Toen ik thuis kwam heb ik die video wel tig keer gezien. Mijn en zijn ouders hadden hem gezien. Op een dag wilde ik hem weer zien, maar dat ging helaas niet meer. Op een avond vroeg hij of wij nog een lege video hadden. Ik zei ja je mag alles gebruiken maar de echo band niet. Waarop hij zei; die band waar F. op staat NIET? Ik nee daar staat de echo op, de andere mag je wel gebruiken. Toch stond zijn voetbal op de echo band, precies wat hij die ene bewuste avond wilde opnemen. Ik was zo boos. Ik heb 2 dagen niet met hem gesproken. In een volgende ruzie komt het naar boven hij verwijt mij nog steeds dat IK zwanger ben geworden…..en dat die onzin allemaal niet hoeft. Welke onzin vroeg ik. Waarop hij zei, ik hoef geen foto’s in de buik of een video. Gelukkig had ik de echo foto’s al goed opgeborgen. Nu zorgde ik er alleen voor dat deze niet gevonden konden worden. -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:12 |
| deel 2 1e keer!! We hadden vaak ruzie over het opruimen van de huis kamer en zo. Maar ik was na zijn buien het zat om voor hem alles op te ruimen. Ik zorgde dat het netjes was om te leven. Ook al stond mijn hoofd er niet naar. Ik had even goed nog steeds mijn zorgen. Maar dan kwam hij thuis en gooide in nog geen 5 minuten heel de kamer overhoop en ik kreeg een regenbui met scheldwoorden over me heen dat ik niet had opgeruimd. In die buien riep hij wel eens dat hij mij zou verkrachten net als toen ik 13 was. Ik ben inderdaad op mijn 13e verkracht, dat heb ik nooit iemand verteld alleen hem in vertrouwen…..toen het nog goed ging tussen ons. Nu dreigde hij dat hij hetzelfde met mij ging doen…. Ik ging nog minder doen in het huishouden. Ik kon mezelf niet meer oppakken…ik was op mijn verleden werd herhaald, de zorgen van nu…. Het was een warboel en niet alleen in mijn hoofd….ook in het huis. Toen gebeurde het de eerste keer…… Deze dag hadden weer ruzie omdat ik het huishouden nog steeds niet kan bij houden. Ik was het zat en ging naar bed. Ik kon zijn hoofd niet meer zien, hij riep weer dat hij mij zou gaan verkrachten…. In mijn tranen ben ik in slaap gevallen. Midden in de nacht werd ik wakker, hij lag boven op me. De eerste gedachte was misschien heeft ie wat goed te maken, maar meteen begreep ik dat, dat niet zijn bedoeling was. Hij lag al boven op me. Toen hij zag dat ik wakker begon te worden. Spuugde hij in me gezicht. En riep ik zei het toch als jij niet luistert zal ik je verkrachten. Ik gilde van nee nee nee nee nee nee, ik wilde ontsnappen, maar hij was sterker. En ik moest uitkijken voor mijn kindje. Want hij zat er met zijn volle gewicht op.toen hij het deed vroeg ie steeds, doe ik het goed zo, deed die verkrachter dat ook zo…..of ben ik beter. Ik huilde en riep alleen nog maar zachtjes nee, nee, nee,nee. Toen hij klaar was spuugde hij nogmaals op me… Ik viel in slaap maar werd regelmatig wakker bij iedere beweging, zat ik recht op in mijn bed. Vanaf die nacht werd ik iedere nacht wel 10 keer wakker. Na een week dacht ik dat het iets eenmaligs was. Hij heeft dan ook sorry gezegd na een tijd. Maar verder durfde ik er niet over te praten. Ik hield stijf mijn mond dicht. Ik was bang voor herhaling. Wat als hij weer een bui zou krijgen wat dan…. Na 2 weken…gebeurde het weer. Ik kon het nog steeds niet het huishouden bijhouden er was een wond bij gekomen. Ik was echt in de war. Maar dat interesseerde hem niet. Want op een nacht gebeurde er weer het zelfde alleen nu maakte hij me wakker, door mij te slaan. Na een week rust….werd ik op een ochtend wakker, maar toen lag ik vast gebonden op bed. Hij was niet meer op onze kamer. Ik begon te gillen. Ik raakte flink in paniek. Hij kwam naar boven en zei alleen maar. Doe nou maar rustig vanavond ben jij de eerste. Wie niet naar mij wilt luisteren moet maar voelen.ik ga naar mijn werk, dag schat. Ik schreeuwde dat hij me lost moest maken, ik was totaal in paniek. Toen werd hij kwaad en kwam dicht op me af, hij hield zijn vinger voor mijn gezicht en zei; als jij je niet gedraagt meissie, zal jij nog wat eens wat beleven. Ik heb hier de regels. Ik werk voor jou en dat geval (hij wees naar mijn buik), ik bepaal wat hier in huis gebeurd. Jij hebt niks maar dan ook niks te vertellen. Ik huilde Hij zei nog “kop dicht”. En liep weg. Ik hoorde de voordeur dicht vallen. Hij meende het dus echt, misschien komt hij over een paar minuten terug, als hij uit zijn bui komt. Ik lag daar maar te denken, wat ik moest doen. Hoog zwanger, problemen hier en daar….. ik kon alleen maar huilen. Ik kon mijn rust vinden om aan de veiligheid aan van mijn kind te denken. Mijn ademhaling was niet meer abnormaal ik huilde wel…..de hele dag lang.toen ik moest plassen heb ik dat heel lang kunnen inhouden, maar op den duur deed dat zo’n pijn in mijn buik, dat ik het maar heb laten lopen. Ik had het koud, mijn kop door de war, maar de angst wat dit kon betekenen voor mijn ongeboren kindje was het grootst. Bang wat er zou gebeuren als hij thuis kwam. Ik hoopte erop dat hij zijn bui was vergeten….. Tot dat hij thuis kwam…hoopte ik dat hij nooit terug was gekomen. Hij zag meteen dat ik in bed had geplast, hij schold me uit voor hoer en dergelijke. Hij maakte zich nog kwader om het feit dat ik in bed had geplast. Het enigste wat ik steeds heel zachtjes herhaalde kijk uit voor mijn kindje, doe hem geen pijn. Waarop hij de eerste keer antwoordde; nee mijn kleine meid overkomt niks,maar….. hij maakte zijn zin niet af en liep weg. Na een poosje kwam hij terug. Hij ging achter mijn hoofd zitten en zette een mes op mijn keel en zei; jou maak ik kapot als je gaat praten of bij mij weggaat. Toen sneed hij ruw het touw los, waardoor ik hier en daar kleine wondjes had. Ik bleef stil liggen, ik durfde niet de bewegen, bang voor hem bang voor mezelf mijn kindje….. toen hij onze kamer uitliep zei hij met jou ben ik nog niet klaar. De hele avond ben ik in bed gebleven. Ik durfde er niet uit. Ik heb het matras omgedraaid en ben lekker warm onder de dekens gaan liggen. Slapen kon ik niet. Die nacht heeft hij op de bank geslapen….gelukkig. Na dit heeft hij me nog 1 keer s’nachts gepakt. En vanaf die dag begonnen de voorweeen voor B.’s geboorte.de verloskundige vroeg nog of er iets ergs was gebeurd…maar ik heb daarop niet geantwoord. 1 week later werd B. geboren. -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:13 |
| deel 3 De geboorte van B. Door hem werd ik totaal niet gesteund. Ik vertelde tegen iedereen dat hij de kamer had verlaten, omdat dat makkelijker was om te zeggen. Ik kon niets vertellen. Bang voor hem en naderhand te moe om erover te praten. Ik was totaal uitgeput begonnen aan de bevalling. Op den duur had ik zelf moeite om te ademen. Ik riep het ook uit dat ik bijna geen adem kon halen.ik was kapot en was nog niet eens op de helft……hij zei gewoon waar de verpleging bij stond, als dat zo moet, dan ga ik. De verpleging keek echt zo van nou nou. Maar door die reactie van de verpleging bleef hij. En ging naast me zitten en fluisterde keer op keer in mijn oor; als het geen meid is zal jij ervoor boete, en denk er maar niet aan dat ik hiervoor jou ben, maar voor mijn kleine meid. Steeds als hij dat zei werkte ik de weeën tegen. Ik wilde niet dat het geboren werd, ik had al vanaf het moment dat ik het wist een gevoel dat het een jongen zou worden, ik wilde niet meer. In plaats dus dat ik aan het bevallen was, was ik met de gevolgen daarvan bezig…. Toen B. geboren werd, kreeg ik een woedende blik toegeworpen. En fluisterde dan ook…met jou ben ik nog niet klaar. Daarna draaide er weer iets om in zijn kop en speelde de gelukkige kersverse vader. Van de bevalling had ik nogal last ik had een flinke bloeduitstorting overgehouden, zelfs de verpleging schrok ervan. Mijn moeder trok een week in, dus ik hoefde niet te vrezen voor wat zou kunnen gaan komen. Vanaf hier is het heel gedetaileerd!!!sorry ca. 1 maand later Had ik nog steeds na pijnen van de bevalling, ik had ook nog steeds last van mijn bloeduitstorting. Toen hij op een dag vrij had, pakte hij zijn tiran gedrag weer op. Die ochtend stond ik op ik wilde koffie pakken, zoals dagelijks. Maar hij hield me tegen en zei; ik heb een ander idee. Hij zei het lief, dus ik zocht op dat moment er niks achter. Maar zei toch eerst even een koffie. Nee zei hij hard en kortaf. Hij pakte mijn hand en sleurde me naar de woonkamer en duwde mij met grof geweld op de bank. Op mijn blauwe plek. Ik wilde wel gaan verzitten, wat ik kon het toch niet verbergen dat ik een enorme pijn had, maar hij ging op mijn schoot zitten. Ik riep; nee niet doen, dit doet zo’n pijn. Waarop hij zei; weet je wat pijn doet, ik moet zo meteen voor mijn zoon zorgen. Voordat ik er een woord tussen kon krijgen pakte hij mijn handen en sleurde me mee naar het schuurtje. Ik stribbelde wel tegen ook al wist ik dat, dat zinloos was. Er stond een stoel in, waarin hij mij gooide. Weer op mijn blauwe plek. mijn handen had hij nog steeds vast, deed deze op mijn rug, over de rugleuning en werd daaraan vast gebonden. Ik voelde pijn kou. Ik hoorde B. huilen het was etenstijd. Dus ik had geen tijd voor deze spelletjes, en zei dat tegen hem. Hij zei; wil je hebben dat, dat jong nog te eten krijgt. Ja zei ik. Dan moet jij nu meewerken zei hij. Mijn kind is mijn alles. Ik hield me stil en deed wat hij wilde.hij deed mijn lange broek uit en mijn onderbroek, mijn benen werden vervolgens vastgebonden. Toen hij weg liep zei hij; koel maar vast af. Na een tijdje kwam hij terug met B. op zijn arm, B. werd gevoed. Ik was opgelucht. Ik dacht als ik zijn zin geef, komt alles goed met B. Na een langere tijd dat hij uit de schuur was gegaan, kwam hij terug, hij had ijsklontjes bij zich. En het was al zo koud…. Hij kwam met zijn hand tussen mijn benen en zei deze lekkere frisse lucht is goed voor je blauwe plekken, maar ze moeten goed gekoeld worden en stopte eerst 1 ijsklontje erin en daarna nog meer. Het deed pijn en het was zo koud…. Hij liep weer weg en zei ik ga met B. boodschapjes doen. In de tussen tijd dacht ik alleen maar aan B….als hem maar niks overkomt. Na een lange tijd kwam hij terug met een biefstuk en legde die tussen mijn benen en zei alleen maar, straks is alles over en liep weer weg. Net als of hij dacht dat dit allemaal oké is.zou hij dat denken…..?????????????? Na weer een hele tijd kwam hij weer. Maar nu had hij een wortel en een bloemetje meegenomen. Hij legde de bloemen op de grond en kwam met de wortel op me af gelopen. Zo dit is jou ontbijt. Hij bracht het naar mijn mond en ik wilde happen, want verse groente had ik al heel lang niet meer gezien en ik had ook wel reuze honger. Maar hij trok hem weer terug en draaide hem om duwde het met geweld het groen in mijn mond. Ik moest eten, ik spuugde het uit. Hij pakte de bloemen, waaruit hij een mes haalde en zette die op mijn keel en pakte het groen van de grond en in mijn mond. Ik at het op, tot aan de wortel. Toen ik alles had doorgeslikt legde hij het mes weg, haalde de biefstuk van me af en duwde de wortel erin. Ik klemde mijn tanden opeen, ik kon het wel uitschreeuwen van de pijn, maar hield me in, want wat zou er anders gebeuren, met mij of met B…….Hij beweegde de wortel, haalde vervolgens de wortel eruit en duwde die in mijn mond. Ik kotste alles uit. Maar hij gaf daar niks om, pakte het mes, met de scherpe kant naar mijn vagina, pakte in zijn andere hand de wortel weer en stopte die in mijn mond ik spuugde het weer uit, ik voelde het mes, hij ging met de punt bijna naar binnen. Ik huilde, maar at toch maar.kokhalzend heb ik 2 stukjes weg kunnen krijgen, toen vond hij het zat, deed vervolgens zijn broek omlaag en zei; wat is het hier koud, ik snap niet dat jij het hier zo leuk vind. Ik dacht; ik vind het niet leuk….ik wil hier weg. Hij deed zijn broek omhoog, maakte me los. Ik verroerde me niet. Hij zei dat ik op de grond moest gaan liggen. Ik deed het zonder erbij na te denken.na een paar keer gedraaid te hebben voor hem, want ik lag steeds niet goed, moest ik uit eindelijk op mijn knieën gaan zitten, ik moest zijn broek uit doen, 1 seconde dacht ik zal ik hem pijn doen, maar dacht daarna nee, anders breng ik B. misschien wel in gevaar…waar moest ik zo snel heen….. toen moest ik mijn handen op de grond zetten en hij nam me. Het deed helse pijn het enigste wat ik hoopte was; als de kou zijn behoefte maar niet uitstelt. Toen hij klaar was moest ik me gaan douche. Toen ik er onder uit kwam rook ik dat hij aan het koken was, mmm…lekker dacht ik…zou hij weer bijgedraaid zijn??? Ik wilde me gaan aankleden, maar dat mocht niet. In een tussen tijd dat ik in de schuur zat had hij B. naar zijn moeder gebracht. Hij zei heel zacht en lief; ik heb een diner voor 2, omdat ik met kerst niet thuis ben. In de kamer liggen je kleren. Ik kwam in de woonkamer de gordijnen waren dicht overal theelichtjes en op de bank lag een lingerie setje (van een hoer dacht ik nog). Yak dacht ik maar ik wilde zijn goede bui niet bederven en trok het aan.langs de bank lagen naald hakken, die deed ik ook maar aan. Nog nooit aan gehad, dus kon er ook geen meter op lopen. Ik oefende maar wat rond door de kamer, toen kwam hij binnen en zei met een lach, dat leer je gauw zat….maar ga nou maar eerst lekker zitten. De tafel was mooi gedekt. Hij vroeg of ik ook vlees wilde, ik ben namelijk niet zo’n vlees eter. Ik zei maar ja, hij had zo zijn best gedaan……Op zijn bord lag groente, aardappels en 2 schnitzels en op mijn bord lag 1 rauwe biefstuk en verder niks. Ik dacht o nee…..het is nog niet afgelopen. Hij begon smakelijk te eten en zei; je moet goed eten hoor, an!! Ik reageerde niet ik was totaal verbouwereerd. Hij was klaar en nam me mee naar de bank en moest mee kijken naar een of andere vieze film. Ik keek langs de tv af, niks interesseerde me meer. Na een half uur zette hij plots de tv uit en zei; nog even naar mij luisteren en je bent klaar voor vanavond. Ik betaal voor jou, dus doe maar wat ik zeg!of wil je B. niet meer zien????? Ik reageerde niet volgde zijn commando’s zonder meer na te denken. Ik was op, leeg…..uitgeput….. Ik moest op handen en voeten door de kamer heen. Toen moest ik staan voor het raam met gesloten gordijnen, het deed me niks… en moest mijn schoenen en panty’s uit doen. Toen moest ik richting de openslaande deuren lopen en hij deed de deur open en zei tegen mij kleed je uit en deed de deur dicht, hij stond buiten en ik binnen voor het raam. Ik kleedde me uit. Hij kwam binnen en zei jij hebt geen gevoel meer. goed zo, je bent klaar je kunt naar boven. Inderdaad ik was gevoelloos, ik durfde niet te gaan slapen, kleedde mij warm aan voor de nacht. Toen hij naar bed kwam deed ik alsof ik sliep. De hele nacht lag ik wakker toch ben ik ergens in slaap gesukkeld, want ik werd wakker van de telefoon, het was zijn moeder of ik B. nog kwam halen of dat zij brayn moest brengen. Brengen maar. Het enigste wat hij op tafel had gelegd was een briefje met daarop sorry en die bos bloemen. Waarom heb ik nou een hekel aan een leuk bosje bloemen -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:15 |
| deel 4 Konijn Op een dag kwam hij thuis van het werk. ik had een keer weer de moed gevonden om mijn huis aan kant te zetten…. Hij komt binnen laat het konijn uit zijn kooi en in een mum van tijd lagen overal konijnen keutels. Hij werd kwaad. Waarom? Hij meende een pluisje te zien op de grond. Hij werd giftig, hij kreeg zijn bui weer. Ik bereidde me voor op wat komen zou…… even werd hij rustig en ik dacht maar als ik ook rustig blijf en niks zeg, valt het misschien nog wel mee.en ineens werd hij weer giftig. De hond meende mij te helpen, toen hij mij in mijn gezicht sloeg. De hond viel hem aan, maar ja hij is het baasje van de hond en had de hond in een mum van tijd weer onder controle, de hond kon kalmeren in de schuur. Even werd ik met rust gelaten heel even maar….. Toen hij terug kwam van de hond in de schuur doen, was hij best wel rustig, weer hoopte ik dat het vandaag mee kon vallen…..toen ik aankondigde dat ik naar bed wilde , zei hij alleen maar; dadelijk voel ik me beter. Met angst ging ik naar boven, ik keek of B. sliep, die sliep nog heerlijk. Ik moest ook nog naar de wc, dus moest ik weer naar beneden, toen ik klaar was en weer naar boven wilde hoorde ik hem aankomen. Halverwege de trap pakte hij mijn enkels vast en ik viel. Hij zei alleen maar; je hebt de kamer nog niet gepoetst. Toen sloeg hij een aantal keer in mijn gezicht. Ik schreeuwde niet…omdat ik wist dat het dan alleen maar erger zou worden….het enigste wat door mijn hoofd ging, wat heeft hij nou weer….Ik verstijfde en hoopte dat het snel voorbij was die bui…… Hij trok met geweld mijn kleren uit, ik moest gaan poetsen, naakt. Die konijnen keutels moesten worden opgeruimd …dus daar stoorde hij zich aan….. ik kreeg een bakje en moest de keutels een voor een in een bakje doen… ik reageerde als een robot en deed wat hij zei….. toen alles was opgeruimd mocht ik naar boven. Hij zei; je slaapt in de logeerkamer. Nu wist ik dat dit niet het enige zou zijn. Ik voelde het……ik ging liggen en sliep toch al gauw…. Toen ik wakker werd, was het midden in de nacht. Ik merkte dat ik op mijn buik lag en dat ik geen kant op kon, ik lag vastgebonden op bed…..ik had dus een keer vast geslapen…..ik dacht aan die keer dat ik zwanger was….hoe lang zou hij me nou weer laten liggen……….ik merkte ook dat hij in de kamer was, ik hoorde zijn ademhaling. Ik probeerde niet te laten merken dat ik wakker was. Zo af en toe voelde ik dat hij aan mijn achterste zat, maar wist niet wat ik voelde. Daardoor denk ik dat hij in de gaten kreeg, dat ik wakker was. Misschien van het aantrekken van mijn spieren wie weet. Hij wist dat ik wakker was….hij begon te vertellen wat hij aan het doen was….dat deed ie toch wel vaker, op een hele rustige manier, waar ik bang van werd. Op den duur voelde ik dat hij er niet alleen maar aan zat, maar dat hij er ook wat in deed, wat….ik wist het niet.Hij liet mij het bakje zien…..hij vertelde er bij; ik moet toch maar weer alles zelf opruimen….. en ik vond dit gaatje de perfecte oplossing…. Ik walgde hij was gewoon weg die konijnen keutels in mijn achterste aan het stoppen.Hij zei erbij; het konijn kan er niks aan doen, maar jij zal er voor zorgen, jij zal alles opruimen morgen, want jij bent toch al zindelijk, op een enkele keer na dan. Toen hij klaar was, was ook het bakje leeg. Hij liet me liggen vastgebonden, en liep van de kamer af. Ik ben toen toch ergens in slaap gevallen, want hij maakte me wakker, en het was al licht…dus ochtend. -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:16 |
| deel 5 Mijn redding……of toch niet??? Ik kreeg snel een broek en een trui toe geworpen en moest me aankleden. Ik dacht dit is mijn redding…..maar na een ruim half uur was er niemand te zien of te horen. In die tussen tijd zat hij tegen mij aan en vertelde mij wat hij van plan was; dadelijk als het rustig wordt, heb ga jij wat lekkers beleven. Je moet dadelijk op staan en met je gezicht naar de boom staan, dan verwen ik jou met kleren aan. Ik moest opstaan, dat zei hij met een dwingende fluisterende toon. Ik stond tegen de boom, hoopte dat die mensen toch nog zouden langskomen….. hij stond ook op en liep wat rond. Ik keek niet op of om, ik dacht misschien is hij aan het onderzoeken of die mensen er nog zijn… hij kwam achter me staan en fluisterde in mijn oor; geniet van moeder natuur. Ik voelde gras en takken in mijn broek, en dennenappels… eerst ging er gras naar binnen, toen een paar takjes, wat ontzettend zeer deed. Hij zei, om het kunstwerkje af te maken….en stopte ruw de dennenappel naar binnen. Het deed zeer, maar ik durfde het niet te laten merken. Ik dacht alleen maar aan B., en aan overleven…Toen we een tijd zo hadden gestaan en niks en niemand meer hoorde, deed hij mijn broek uit, en haalde de dennenappel, de takjes en het gras eruit. Het leek of het er nog in zat…… hij liet mij een stok zien, en zei; buk voor over… ik deed het, en hij stopte de stok in mij, hij ging niet ver…gelukkig dacht ik want het doet al zo’n pijn….. Hij zei; dit had ik moeten doen toen je zwanger was. Ik dacht toen; inderdaad dan was ik nu dood en had ik dit niet te hoeven doorstaan…… snel haalde hij de stok er weer uit. En hij deed het met mij. Hij haalde hem eruit en spoot in mijn anus en zei nu is er toch iets gewassen…en lachte heel gemeen. Nog steeds stond ik voor over gebogen met mijn gezicht naar de boom, en hij duwde me hard weg, zodat ik met mijn hoofd tegen de boom kwam. Het volgende moment dat ik wakker wordt lig ik naakt in de auto, met mijn handen en voeten vastgebonden... Ik werd zo bang, ik dacht echt dit was het leven dan, dit is mijn einde, in mijn gedachte vertelde ik tegen B. hoeveel ik van hem hou en dat ie sterk moet worden, ik nam gewoon afscheid van B. in mijn gedachte…. Na een tijdje rijden stopte hij. Hij pakte mijn kleren en stapte uit de auto en stapte na een tijdje weer in. hij zei tegen mij dat ik voorin moest gaan zitten. We waren op een soort van picknick plaats. Ik zag mijn kleren voor de auto liggen… hij zei; dit gebeurd er met jou erin als je bij mij weggaat of iets hierover aan iemand verteld wat ik doe. Hij reed vooruit met de wagen en weer achteruit en dat een paar keer. Hij stopte en deed de deur open hij zegt; je broek ligt onder een wiel en je trui ga je NU zelf pakken. Hij bleef in de auto, die liep nog. Ik dacht met uitstappen, tot ziens iedereen….heel voorzichtig pakte ik mijn trui, die voor de auto lag. En wilde instapen en zag die walgelijke lingerie op de stoel liggen. Toen ik in wilde stappen, stapte hij uit…ik wachtte op wat er komen zou, maar durfde niet verder in te stappen. Hij pakte me vast. Hij trok me mee naar de tafel. Daar moest ik op gaan zitten. Hij zei; ik wordt zo geil van je als je kennis maakt met moeder natuur…hij haalde een lange dichte dennenappel uit zijn jaszak. En stopte die bij mij binnen, hij liep een stukje terug keek naar het, en liep op me af en trok hem er weer uit, hij trok me van die tafel af en duwde me richting de auto. Ik moest met benen wijt en mijn handen op de motorkap gaan staan. Hij liep naar zijn auto stapte in, hij gaf een paar keer gas. En ik dacht, schiet op, het kan maar gebeurd zijn….heel zachtjes kwam de auto in beweging. Ik schrok, ik draaide me om en rende weg. Ik hoorde hem de auto uitzetten en uitstappen. Ik dacht ik kan geen kant op, naakt, pijn in mijn buik, pijn in mijn voet. De tranen stroomde over mijn wangen, ik stopte…het volgende was een klap in mijn rug, ik viel op mijn buik en ik voelde dat hij bij mij binnen drong en me verkrachtte. Toen hij klaar was zei hij; nu mag je, je aankleden en gaan we naar huis. Ik raapte mijn broek op en trok de trui en broek aan en stapte in de auto….zou hij nou echt klaar zijn, dacht ik… in de auto zei hij; ik ga B. halen, kun jij je eigen even opfrissen, want je stinkt een uur in de wind. Wat jij gedaan hebt weet ik niet….daarna begon hij te praten, maar ik hoorde het niet….ik dacht aan B, ik dacht ik heb het gered vandaag ik zie hem weer…..Toen we thuis waren ging ik eerst even zitten op de bank. Ik zou dolgraag naar de wc gegaan zijn, maar durfde het nog niet goed…ik wilde een sigaret opsteken en hij zei; doe dat maar niet ik hoef hier geen stinkhoer in huis…ga je lekker wassen, doe maar rustig aan want ik en B. eten bij mijn moeder. Ik stond op en liep richting de douche, hij pakte mijn arm vast en zei; schat je moet vaker wat vergeten op te ruimen, dit was een onvergetelijke dag, je bent geweldig. Ik heb zeker een dik uur onder de douche staan, daarna eindelijk naar de wc gegaan, en ben toen in de kamer gaan zitten, ik huilde maar… na 2 uur op de bank gezeten te hebben, kwam hij thuis met B. Eindelijk kon ik hem weer in mijn armen sluiten.Die nacht heb ik op de grond geslapen in B.’s kamertje… -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:16 |
| deel 6 Die ochtend Ik moest me aankleden, hij had de kleren uitgezocht die ik aan moest. Een lingerie setje (hetzelfde als toen zijn diner…wat weer een hoop emoties losmaakte) daar op een zwarte broek en een dikke trui. Ik miste B., ik hoorde zijn gehuil niet. Ik was bang dat hij hem wat aan had gedaan. Ik vroeg naar B. en hij zei, die is bij mijn moeder, en ik heb een dagje vrij zoals je weet.Ik wist het was nog niet afgelopen….ik…..ik dacht alleen maar aan B. die was veilig…ik was aangekleed en ik mocht me niet wassen en ook niet naar de wc, ik mocht alleen mijn haren doen. Ik probeerde stiekem toch een beetje water over mijn gezicht te laten gaan. Maar hij pakte me vast, ik moest krom gaan staan en hij deed mijn haren drogen. Ik moest in de woonkamer gaan zitten, normaal als ik opstond pakte ik een bakje koffie en stak een sigaret op, maar nu durfde ik dat niet. Ik was zo bang….ik dacht wat gaat er nou met me gebeuren….was 1 nacht niet genoeg. Ik voelde me vies, maar dat B. in veiligheid was, vond ik belangrijker. Ik moest terug naar boven en hij bond me met handen en voeten op het bed. Hij ging weer naar beneden. Het leek wel of hij uren weg bleef. Ik dacht hier lig ik dan de hele dag weer. Ik was al aan het bedenken, als ik moet plassen of zo, moet ik het maar inhouden, want ik wil niet nog meer pijn. Ik dacht na over die nacht, ik walgde, ik moest bijna overgeven, maar heb het terug geslikt. Bang voor de gevolgen daar weer van. Ik kreeg hoge nood, maar durfde het niet te laten lopen, bang…voor wat komen zou. na een hele tijd kwam hij terug de trap op, mijn hartslag gaat te keer, ik probeerde niet na te denken…..Hij maakte me los en zei; ik heb lekker gegeten en gedouched. Ik zwijg. Hij zegt weer; als je niet mee werkt heeft je zoon vandaag geen moeder meer…Ik zwijg….er loopt een traan over mijn wang en vreesde voor wat komen zou…..We liepen naar beneden ik moest voorop de trap op, ik mocht alleen langzaam lopen, halverwege de trap moest ik stoppen. Hij zei; kun je niet doorlopen trut. En duwde me vervolgens van de trap af. Gelukkig deed het niet al te veel pijn alleen mijn rechter voet doet zeer. Ik moest opstaan, want ik was lui en vies. Ik gehoorzaamde. Ik stond op en hij bracht me naar zijn auto. Ik moest achterin gaan liggen. Ik kreeg een doek voor mijn ogen en hij begon te rijden. Ik kon opstaan en er tegen in gaan, maar ik kon dat niet opbrengen, hij was toch te sterk voor mij….geluidloos was ik aan het huilen. Ik was bang dat dit het laatste was wat ik nog zou doen. Ik dacht vooruit je mag mij lichamelijk en geestelijk kapot maken, maar laat me bij mijn zoon, hij heeft mij nodig. Mij…..Op zulke momenten wenste ik dat ik nooit zwanger was geworden, of dat B. een meisje was. Ik gaf op den duur soms B. de schuld dat hij een jongen was. Dan had ik misschien dit niet mee hoeven te maken…maar ik wist diep in mijn hart dat het onzin was.Ik droomde ervan om dood te zijn, maar mijn liefde voor B. was groter…..Voor hem zodat hij het beter heeft, dat hij B. niks aan zal doen….als B. maar veilig is…De wagen stopte. Ik moest mijn trui en broek uit doen. Ik deed wat hij vroeg, de doek voor mijn ogen was eraf en ik probeerde te ontdekken waar ik was. In een bos, midden in een bos…. Of zoiets. Hij stapte uit en trok mij er hard handig uit. Ik meende dat dit het ergste was, ik meende dit is het dan het is afgelopen met mij. Hij was hardhandig en grof, ik dacht echt vandaag ga ik dood. Hij smeet mij tegen een boom aan, ik bleef staan, ik kon amper op mijn benen staan. Maar verzamelde alle moed op toch te blijven staan. Hij bond mij vast aan die boom. Hij liep naar zijn auto, ging erin en deed de deur dicht, startte de motor en reed achteruit weg. Ik dacht hier sta ik dan als een hond aan een boom gebonden, in een hoeren ding, nog steeds niet kunnen plassen, niet gewassen. Toen dacht ik als mij iemand hier vind….denken ze vast dat ik een goedkoop hoertje ben…….Een paar minuten later hoor ik zijn auto, hij kwam terug. Toen dacht ik; zou hij zich bedacht hebben, zou hij niet zonder mij kunnen, zou hij anders niemand hebben om mee te spelen…..hij stapte uit, had een lange regen jas aan. Hij liep op me af en zei tegen mij; ach meissie kom maar hier, ik bescherm je wel. Ik zorg dat je alles krijgt wat je lief is. Ik verzorg voor je. En hij maakte me los. Ik dacht hij is van gedachte veranderd, we gaan naar huis en deze nachtmerrie is afgelopen.Helaas…..hij was gewoon aan het spelen. De redder in nood!!!!maar dan op zijn manier…. Ik moest terug tegen de boom gaan staan en hij zei; nou mag je met mij mee, maar je moet er wel om smeken. Ik schakelde mijn gevoel uit en dacht als ik doe wat hij zegt haal ik het vandaag wel. Ik smeekte, eigenlijk wel uit de grond van mijn hart, want ik wilde ook weg daar. Toen ik zei; neem me mee naar ons huis. Toen werd hij kwaad en zei, we hebben geen ons huis, het is mijn huis….. dus door dat ene woordje werd hij kwaad. Hij trok met geweld mijn lingerie van me af, deed zijn regen jas uit en zag dat hij naakt was. Toen trok hij weer woedend zijn jas aan. Open en dicht wel een aantal keer…..en zei; je denkt toch niet dat ik zo gek ben als jou, ik ga zo maar niet naakt lopen, net als jou. Je lijkt zo wel een hoer.ik zei niks en hij zei; je stinkt ook nog een naar shit. Het wordt tijd dat jij je gaat wassen. Hij liep weer weg naar zijn auto, hij kwam terug met die doek, die liet hij aan mij zien, en zei; als die nou nat was zou jij je lekker kunnen gaan wassen, maar dat is ie niet…en daarbij heb ik hem straks nog nodig als…. Hij maakte zijn zin niet af.we hoorde gekraak en gepraat. -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:18 |
| deel 7 Tatoeage??? Rond augustus in dit jaar kreeg ik van hem een tatoeage, na lang zeuren eigenlijk…..Maar het moest wel volgens zijn plan…ik kreeg van hem een tekeningetje mee en moest die erop laten zetten. Hij liet mij een beertje zien, die ik zelf ooit eerder had getekend, en dat zou die worden, met een kleine aanpassing. Maar ik mocht het niet zien, want het moest een verrassing blijven. Omdat ik wist dat hij van die rare dingen deed met mij vertrouwde ik het niet….maar toch ging ik naar de man die hij had uitgezocht om het te laten doen. Ik dacht immers dat het dat beertje zou worden. De man vroeg vaker of ik dat wel wilde…..ik zei maar ja….want ja als ik het niet zou doen, wat zou hij met mij doen????? Pas s’avonds thuis zag ik dat het een totaal ander beertje was, er stond zijn naam in en er stond er rond omheen de tekst: “wil je met me trouwen?”. Toen ik het zag…. Ik meende dat ik erin bleef…. Zou afschuwelijk. Ik heb er nog met een schuurspons er over zitten poetsen, in de hoop dat het eraf zou zijn. Maar ja dat ging dus niet… Tegen de familie moest ik het trots laten zien, want als ik dat niet deed, dreigde hij mij of B. iets aan te doen. Ik deed wat hij vroeg. Ik liet het iedereen met pijn in mijn hart zien, ik deed net alsof dat het mijn idee was…. Want ik dacht als hij maar wat argwaan zou krijgen dan is het gedaan met mij of B.….. Later heb ik via iemand anders er een tatoeage eroverheen laten zetten…… Zijn vakantie…niet het mijne…. Hij had 1 maand vakantie. 1 week daarvan, had hij voor ons gereserveerd. B. bleef bij zijn moeder. Ik was bang voor wat komen zou…sinds dat mijn moeder ziek was geworden, bleef het bij de nachtelijke verkrachtingen….toch had ik een angstig gevoel… De 1e dag van die dag begon het al. Ik werd wakker door het geprikt in mijn rug. Met een slaperig hoofd liep ik de trap op ik besefte dat ik maar beter kon luisteren (ik sliep in die tijd beneden….) op de logeerkamer was het een ontzettende troep. (en nog geen paar dagen geleden had ik in een opruimbui die kamer uitgemest….) ik moest niets anders doen dan mijn T-shirt uit trekken. Mijn onderbroek werd door hem losgesneden. De inbouwkast deur deed hij open. Die was leeg…ik moest erin gaan zitten. Hij deed de deur dicht. Na een tijdje probeerde ik de deur open te krijgen, maar dat ging niet. Pas een hele lange tijd erna kwam hij terug. En deed de kast open en zei; och arm schaap zit jij hier? Tja dat krijg je als je de troep niet opruimt en hij gooide de zomerkleding en de boeken en het wasrekje zo de kast in en ik kreeg alles over mij heen.voor hij de deur dicht deed zei hij nog; zo opgeruimd staat netjes… Weer een hele tijd later ging de deur weer open.alles viel naar buiten en wie zat er op bed. Hij zat op bed. Hij lachte heel gemeen naar mij, toen ik uit de kast probeerde te komen.hij kwam op me af gelopen greep mijn handen vast en trok me tussen de puinhoop uit en smeet mij met geweld op het bed. Hij bond me vast. Er lag een boterham met pindakaas naast het bed. Ik kreeg een hapje. Het was precies zoals ik hem vroeger maakte. ik kreeg precies een hapje ik genoot er van…..dat was lekker. Toen deed hij de raam open en gooide de rest naar buiten, voor de vogels zei hij….. en zei; stoute meisjes zoals jij, hoeven dat niet te hebben. Hij trok zijn broek omlaag en piste over mijn gezicht. En zei; dit is gezonder en goedkoper. Dit is alles wat jij nog van mij krijgt…Toen liep hij weg. Kwam even later terug, met een haarlak bus en stopte die in mij. En ik kreeg een waarschuwing als ik morgen niet braaf ben, zou ik nooit meer iets kunnen.Hij zei er meteen bij wat hij daarmee bedoelde. Hij zei; Morgen niet luisteren, dan ga ik nog voor je naar de gamma en dan mag jij timmeren. Dus zelf je eigen kistje maken…..En liep hij de kamer uit. Ik lag daar vast op het bed. Te bedenken wanneer mijn laatste dag zou zijn.Tegen de avond kwam hij terug en haalde mij van bed. Ik mocht me gaan douche. Hij zat op de bank tv te kijken en ik kroop in mijn bedje… hij maakte me wakker en lag boven op me stond op en toen hij klaar was vertrok hij naar zijn kamer… Dat was de eerste dag van onze vakantie…. De laatste dag werd ik dacht gelukkig ik heb het overleefd…..toch werd ik s’middags voordat B. terug kwam nog even verrast.Ik had me die ochtend gewassen en wilde net mij gaan aankleden het was tegen elf uur ongeveer. Toen zei hij dat ik even bij hem op de bank moest zitten. Hij had wat te vertellen; En vroeg aan mij of ik B. nog wilde zien. Waarop ik ja antwoordde. Hij vroeg aan mij waarom ik B. zo belangrijk vond. Ik kon daarop niet reageren. Want wat als ik iets zei wat niet in zijn straatje paste….. doordat hij geen antwoord kreeg, pakte hij mijn koffie af en gooide die over mijn benen. Gelukkig was ie niet meer zo warm…Hij zweeg verder en na een tijdje zei hij…we hebben allang geen sex meer gehad. En vroeg of ik wist hoe dat kwam. Ik zei niks. Hij werd kwaad, pakte mijn hand sleurde mij mee naar boven. De logeerkamer op…Hij gooide me met geweld op het bed, ik dacht alleen maar over 3 uurtjes komt B. terug….. nog 3 uurtjes volhouden en dan is het weer voorbij vandaag….. Ik moest mijn trui uit doen en mijn broek. En vervolgens op mijn rug op bed gaan liggen. Hij scheurde mijn T-shirt van me af en mijn onderbroek. Hij begon me te vingeren heel ruw, het deed vreselijk pijn. En vroeg nogmaals hoe het kwam dat ik geen sex meer met hem wilde. En zei erachteraan komt het door dit. Ik knikte van ja. Hij liep weg en kwam even later terug met een haarlak busje en stopte die erin. En zei; dus je vind dit lekkerder. Ik huilde knikte van nee. Hij zei; jawel hoer je houd niet meer van mij maar van dingen die ik abnormaal vind. Jij wilt dit toch, jij luistert toch niet naar mij. Jij wilt dit… en ik geef het je nog een keer. Hij bewoog heel ruw met de haarlak. Daarna ging hij weg, ik bleef achter met de haarlakbus nog tussen mijn benen. Hij kwam terug met de hond. En een zak honden koekjes. De hond moest op de overloop blijven, hij haalde de haarlak eruit. En legde overal op mijn lichaam hondenkoekjes. Ik kreeg eerst een koekje in mijn mond. Als ik die zou opeten, zei hij; zou ik het overleven vandaag. Ik deed wat hij zei. Hij ging naar beneden, en kwam terug met een stoel, die zette hij langs het bed en ging erop zitten, toen liet hij de hond binnen. Die natuurlijk de hondenkoekjes rook en op at. Overal likte de hond mij…. Ik voelde me vies walgelijk….ik dacht wat gaat er nou gebeuren…wat nou weer….Toen de koekjes opwaren trok hij de hond langs zich en die moest gaan liggen. In mij stopte hij de kluif van de hond. hij beval de hond om op mij te gaan liggen. Er lag 80kilo boven op me….ik meende dat dit het laatste was….ik moest moeite te doen om te ademen. Hij liep de kamer uit. Ik bleef achter met de hond boven op me. De hond begon te kluiven.na een hele lange tijd kwam hij pas terug, ik was in slaap gevallen, ik dacht ik doe mijn ogen dicht, misschien is dit wel het einde voor mij, laat mij dan in mijn slaap vertrekken. Ik werd door hem wakker gemaakt. Hij maakte me los. Ik moest op mijn handen en knieën zitten met mijn hoofd naar de muur. Hij nam mij, bij iedere stoot kwam mijn hoofd tegen de muur. EN toen ging de bel. Hij was nog niet klaar. Ik moest blijven liggen. Hij en de hond gingen naar beneden. Vanuit onder riep hij, anja schiet eens op het is mijn moeder………… Dat was de laatste dag van zijn vakantie….. -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:18 |
| deel 8 Even rust…..Of toch niet????? Iedereen zag dat ik het niet meer trok, ik was magerder en het huishouden ging nog verder achteruit…. De moeder van hem stelde voor dat zij een week de zorg van B. op zich nam, zodat ik er een week tussenuit kon. Ik vond het moeilijk om B. achter te laten, want hij zei dan ook als je na die week niet terug komt zal ik er voor zorgen dat B. en jij niet meer samen zullen zijn.Op ieders verzoek, heb ik B. achter gelaten. Ik was te verzwakt op er tegen in te gaan. 5 tegen 1……ik gehoorzaamde maar… Ik ging 1 week naar mijn ouders. Ik praatte nergens over alleen over het feit dat ik zo weinig geld had om van te leven en dat hij wisselvallig was. Mijn vader had het te druk, met mijn moeder het huishouden en de zaak, dus om hem te belasten met mij…. Dat kon niet. Mijn moeder was ziek, en mijn toenmalige beste vriendin had toen zelf ook problemen. Ik kon het aan niemand kwijt, maar ik wilde het ook niet. Ik moest B. bij mij houden, daar is hij veilig….Ik dacht ook, als ik positief doe over hem, dan zal hij het goed vinden en laat hij me echt met rust, en kan ik ooit op een dag weg met B.…Want ik dacht als er nu al iemand argwaan krijgt, wie weet wat hij met B. doet. Wie weet. Die week kreeg ik vreemde sms berichtjes op mijn telefoon, ook van hem…maar dat wist ik toen nog niet. Pas na een paar dagen zei hij; dat is een vriend van mij en moet sex met jou hebben. Geef hem die via je telefoon en je zult B. terug zien. De eerste dag ging ik er niet op in. Maar toen ik sávonds een sms van hem kreeg, met daarin ik heb gehoord dat je weigerde…. Dus je wilt B. niet meer zien…Ik smsde terug oké ik doe wat je wilt, maar blijf van B. af.Dus als ik sávonds in bed lag moest ik smsen met een vreemde. Die vroeg het hemd van mijn lijf.pas naderhand bleek dat hij een telefoon bij had gekocht zonder dat ik dat wist en wat ik dacht dat het zijn vriend was, was hijzelf gewoon. De week was om ik was 7 kilo aangekomen door gewoon te eten…… Hij kwam, mijn vader vond het belangrijk dat wij eerst zouden praten, hem beloofde mij dat hij in therapie zou gaan voor zijn buien en dat ik meer financieel krijg. Die avond stelde hij voor om uit te gaan naar de kroeg. Ik zei maar ja…. Want tegen hem ingaan kon ik maar beter niet doen, hij had nog steeds B. onder zijn hoede…. In de kroeg zei hij, als je niet mee naar huis komt zie je B. echt nooit meer!!! Ik ging dus maar mee terug naar H., en hoopte dat misschien zijn beloftes waar zouden zijn die hij bij mij en mijn vader had gedaan. Maar eenmaal in H. was het al afgelopen. Hij pakte mijn arm vast en smeet me op de bank, ik kreeg een paar klappen in mijn buik, schouder en rug. Ik kreeg een nieuwe belofte van hem, mijn zakgeld zou terug gebracht worden naar 12,50 gulden (dus net niet eens genoeg voor B.'s voeding) en een half brood. Ik ging er dus op achteruit en B. ook. Gelukkig was ik bij mijn ouders 7 kilo aangekomen, dus kon ik wel een gedeelte van mijn brood aan B. geven…..De luiers voor B., daar zorgde hij voor. En zo af en toe kreeg ik ook sigaretten…En toen zei hij…..Therapie? Ik? En begon gemeen te lachen, sloeg tegen mijn schouder, droom lekker verder meissie!! En toen werd er niks meer gezegd, ik pakte mijn moeilijke leventje weerop. Met niks doen… -edit- verplaatst door admin | |
| anja | 21-09-2004 03:21 |
| deel 9 Eindelijk ik kan vluchten….. Ergens in november heb ik de kans gekregen om mijn vader een brief te schrijven. Hij had zijn sleutels thuis laten liggen, ik kon dus die dag het huis uit….ik schreef een brief naar mijn vader, wat er in stond weet ik niet meer, maar dat ik hier weg moest was duidelijk.Want binnen een paar dagen belde mijn vader. Hij was ook thuis, dus moest ik het geheimzinnig doen. We spraken een tijdstip af wanneer hij was werken. Mijn vader belde toen weer. Ik moest weg… hij zou mij 29 november komen halen. Op 28 november kwam hij thuis met een enorme bos roze.Ik had de dag daarvoor een vriend laten komen. Ik had al duizende malen gevraagd of hij dat niet erg vond. Het was goed, en daarbij zou hij die dag tot 20.30u dienst hebben. Dus hij was er dan ook bij…De volgende dag kreeg ik die roze…hij zei; als je die gozer dumpt dan neem je deze bos rozen aan. Ik zei; ik neem niks meer van jou aan, en ik hoef niemand te dumpen… Ik kreeg telefoon van K. Stiekem meldde ik dat ik morgen naar huis ging. Hij zei ineens tegen mij; ik ben naar mijn werk. Ik kreeg een kus op mijn wang. Ik was zo in mijn gesprek verzeild geraakt, dat ik niks had gehoord.Ik hing op en dacht, heb ik eigenlijk de voordeur wel gehoord. Ik keek door het raam en zag zijn auto nog staan. Hij was dus nog niet weg……….. Ik hoorde hem boven strompelen. Ik dacht aan B., die lag in zijn bedje te slapen. Snel ging ik naar boven. Ik hoorde iemand in ademsnood. Ik dacht o nee niet mijn B, niet B……ik kwam boven en toen had hij een dunne touw boven de deur gehangen en om zijn nek gedaan, was er onder gaan staan en hing daar met zijn knieën ingetrokken. Ik schopte hem, en haalde hem ervan af. Ik pakte B. Belde zijn moeder op, dat hij door was gedraaid, belde vervolgens mijn vader, dat ik NU METEEN weg moest. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en na 2 en een half uur zat ik op weg naar huis. Ik was weg samen met B. Ik dacht onderweg….ik heb het gered…ik en B. zijn veilig. Wij hebben het levend gehaald…… -edit- verplaatst door admin | |
| odilia | 21-09-2004 15:54 |
| beste anja. ik heb je verhaal gelezen o meid ,wat erg. ja dat is voor die mannen wat zon kronkel hebben normaal.ik ben van 1992 tot 2oo1 zo behandeld als een hond hij deed het met gereedschap,hij vond gereedschap geweldig.die ex van jou natuurproducten. wat zou zon menssen toch in hun hoofd hebben.ik weet wel dat je je kind moet beschermen echt wel.je moet dat echt duidelijk maken op de raad dat je bang als de dood bent voor die kerel. dan hoef je nooit bang te zijn dat wat aan je kindje komt echt niet ik had twee meiden (nu 3)kinderen waar ik alles voor over heb echt aLLES MIJN KINDEREN ALLE 3 ZIJN MIJN LEVEN ik heb op de raad gezegd,u moet mijn kinderen beschermen.daar mag niks aan komen help me aub en zo als ik al zei nooit maar dan ook nooit in een kamer want dan bespeeld hij je in bij zijn van de raad doe dat nooit .dan kan geen omgang plaats vinden.daar moeten ze de ouders voor bijmekaar hebben ik heb echt een slecht leven gehad maar door mijn kracht en man mijn enigste liefde hebben wij het gered en we hebben zelfs een godsgeschenk gekregen ons derde dochter heel veel sterkte en groetjes odilia email darling_lia  msn.com voor als je met mij eens een gesprek wild hebben | |
| ilone | 22-09-2004 08:57 |
| Lieve Anja, Ik begrijp je heftige reactie. Je zit met je handen in je haar. Mijn instelling is altijd geweest dat al zou de koningin mij bevelen mijn kinderen aan mijn ex mee te geven ik zou dat nooit doen. Gelukkig is het afgewezen door de raad en ook tweemaal door de rechter. Als dat niet gebeurt was hadden ze met boetes mogen zwaaien wat ze willen, maar mijn kinderen zijn voor mij het belangrijkste in mijn leven en ik bepaal met wie zij wel of niet mee gaan. Geen enkele rechter kan mij dwingen. Het is heel erg belangrijk dat je een goede advokaat hebt. Nu weet je dat niet als je met iemand in zee gaat, maar misschien ken je mensen die goede ervaringen hebben op dit gebied met een advokaat. Leg je verhaal bij de advokaat neer en vraag of hij in procenten je kans wil inschatten en als je merkt dat deze man/vrouw begaan is met je en zich dus 100% voor je in wilt zetten, maak dan je keuze. Zelf onderzoek doen naar de mogelijkheden en je rechten b.v. op internet kan je beter voorbereiden op wat er komen gaat en hoe je daar het beste mee om kunt gaan. Hier op de site zal je ook veel info vinden en nog maals als je advies wilt mag je mij altijd mailen. Ik ga nu je verhaal lezen. heel veel sterkte met alles Anja. Liefs Ilone | |
| Ilone | 22-09-2004 09:35 |
| Lieve Anja, Ik ben er stil van............ Wat een verhaal zeg. Deze man is ernstig gestoord. Weten jouw ouders en die van hem inmiddels het hele verhaal? Dat liefde blind is dat weet ik, maar zo blind. En als jij er zulke vreselijke dingen voor over had om B. te beschermen waarom heb je dan niet voor een andere weg gekozen? Ik weet dat je nog jong was/bent. Dat je situatie zonder hem onzeker was. dat je afhankelijk van hem was. dat je B. wilde beschermen. Dat je blind was. Dat je je schaamde. Enz enz. dat zulke mannen bestaan dat weet ik, maar als iemand zo lang tegen haar wil dit ondergaat op de manier hoe jij het onder ging dan heb ik daar mijn ? bij. Ik wil en kan niet oordelen over jouw situatie want ik heb hem god zijn dank niet meegemaakt. Ik heb alleen heel veel vragen die ik je eigenlijk niet durf te stellen, omdat ik het niet nog moeilijker voor je wil maken als dat het al is. Een daarvan is heb je nooit iets opgelopen een infectie of zo? wat zegt je dokter dan? Mijn dokter vroeg mij eens waar mijn ex bij was of wij wel normale sex hadden? Stomme vraag waar mijn ex bij stond natuurlijk. Ik hoop dat je hulp hebt gezocht om alles te verwerken. Graag hoor ik van je hoe het nu met je gaat. Liefs ilone | |
| odilia | 22-09-2004 09:45 |
| beste anja ik ben het helemaal met ilone eens.een advocaat is in zon zaak echt belangrijk. en als jij als moeder het kind niet mee geeft kunnen ze je niks maken.jij hebt de verantwoording,mij hadden ze eerst dood moeten maken voor ze de kinderen konden mee geven aan die smeerlap.ik had nooit maar dan ook nooit toegelaten.dat hij mijn kinderen nog verder kon beschadigen.geef goed aan dat je bang bent dat wat met je kleintje gebeurd.dan komt alles goed.hou je rustig op de raad.hij veraad zich zelf wel groetjes odilia | |
| Jonnepon | 22-09-2004 11:46 |
| Lieve Anja, Geschokt heb ik jouw verhaal gelezen. Echt ik heb hier geen woorden voor vre-se-lijk! Gelukkig dat jullie gered zijn,en veilig bij je ouders,al moet je waakzaam blijven. Jeetje wat een beest zeg...voor een dier heb ik nog respect,maar dit...sorry hoor maar ik had hem laten hangen! Verschrikkelijk HOE heb jij dit volgehouden? Kijk ik weet ook dat liefde maakt blind,dat hebben we allemaal wel met zulke figuren meegemaakt,en ga jouw ook niet veroordelen....maar WAAROM heb/kon je die sprong dan niet eerder waagen? Voor hetzelfde geld had je het met de dood moeten bekopen...en dan. Angst is een slechte raadgever...en gelukkig heb je godzijdank net op tijd die knop omgedraaid,om uit die HEL te stappen. Net wat Ilone,en Odilla al zei je knokt voor je kinderen te beschermen tegen die zieke figuren...jij hebt die verantwoording. Ik heb mijn 2 kinderen gelukkig ook van die dader kunnen redden,die ze na de bezoekregeling,seksueel misbruikt heeft (biologische verwekker). Ik heb het van de dader gewonnen,(na 4jr,en 4 advocaten)....maar als de rechter anders had toegewezen....ECHT die dader had ze nooit/niet meer gehad,al had ik de bajes ervoor in moeten gaan...ik had ze over mijn lijk meegegeven!! En nu Anja...moet je verder. Het is goed te lezen dat je al contact hebt gehad met de Raad v.d.Kinderbescherming...alleen(lees ik)word je niet serieus genomen. Heb je deze verhalen ook aan hun verteld/opgeschreven en laten lezen? Ik heb 4 jaar rechtszaken gehad,met 4 advocaten....als jij die dreigbrieven bij je advocaat neerlegd,en hij doet er niets mee,HUP dan ga je naar een andere advocaat die jouw zaak wel kan behartigen. Je kan informeren of dit onder de wet (stalking)valt er staat weet ik wel e....boete op het schrijven van dreigbrieven,die dat zwijn dan moet betalen. - edit - Commerciele boodschappen worden verwijderd Heel veel kracht,en sterkte Van Jonnepon | |
| anouk | 22-09-2004 20:19 |
| beste Anja Ook in mijn situatie is de omgang afgewezen, op advies van de raad. Het heeft wel erg lang geduurd en in eerste instantie was begeleide omgang geadviseerd. Ik begrijp je angst volledig. Zorg voor een goede advocaat (er bestaan gespecialiseerde advocaten) en ga niet accoord met een proefomgang of zelfs maar een observatie. Hopelijk wordt er een uitgebreid onderzoek ingesteld, dat is een goed teken. Heel veel sterkte! | |
| anja | 27-09-2004 18:12 |
| @jonnepon: Hoe ik het volgehouden heb? door maar door te willen vechten...het klinkt misschien heel raar...maar ik waardeerde het leven nog heel erg, en kon dus die sprong niet wagen. a; of ik zou het bekopen of b. de kleine was de dupe!!! en geen van 2 zag ik zitten!!! de RvK zegt dat wat er IS gebeurd verleden tijd is....en als mijn ex mij of de kleine had willen vermoorden...dan had hij dat allang gedaan volgens RvK....kom ik niet ver mee dus!!! @ilone: Je hebt een aantal vragen, dat mag natuurlijk... Ik kon daar niet weg, ik had geen geld...helemaal niks. en hoe ga je dan een afstand van 200km overbruggen, om terug bij je ouders te komen???? Je vroeg naar infecties, in die tijd daar had ik wel eens kleine nare bultjes of irritaties, ik mocht van hem niet naar de dokter.... maar ik heb vorig jaar toch maar een alles in 1 test gedaan...en bleek...ik ben kern gezond en heb niks overgehouden van zijn ***** Hoe mijn huidige dokter overdenkt, ik had hem dit verhaal laten lezen, omdat ik hulp aan het zoeken was. deze verwees me meteen door naar een psycholoog. ik heb dus inderdaad hulp!! Als er nog vragen zijn, mag je me best mailen. | |
| Sheima | 28-09-2004 23:15 |
| hoi Anja, Ik heb net heel je verhaal gelezen, GVD dat er zulke mannen bestaan zeg. En ik maar denken dat die van mij erg is. Ik heb in je verhaal gelezen dat je aangifte hebt gedaan, is hij daar voor veroordeeld? Ik wilde ook even vragen hoe oud je bent en of het nu een beetje gaat met jou en je zoontje.(emotioneel gezien) Ik wens je heel veel sterkte toe. groetjes Sheima | |
| anja | 29-09-2004 12:59 |
| @sheima Allereerst wil ik zeggen, dat jou verhaal net zo erg is als de mijne!!!het had geen van alle mogen gebeuren. Ik heb inderdaad aangifte gedaan, maar dat is nog in onderzoek.....dat duurd nog wel een tijdje. Emotioneel, ben ik momenteel heel erg zwak..er komt nu ook zoveel op me af!!! Je vroeg hoe oud ik ben, nou ik ben geboren in 1978 dat wil dus zeggen 26!!! Jij ook heel veel sterkte | |
| anouk | 01-10-2004 10:37 |
| Lieve anja Tjongejonge, wat ontzettend knap om je verhaal zo gedetailleerd op te schrijven. Ik kreeg er kippevel van, hield het ook niet vol om het helemaal te lezen, omdat het te zwaar is. Ik herken teveel. Jouw ex lijkt wel een copy van de mijne, net zo'n absurde, ziekelijke tiran. Ik heb ongeveer dezelfde dingen meegemaakt. Mijn ex is echter vrijgesproken. Aan de andere kant is hij uit de voogdij van mijn dochter gezet. Misschien heb je iets aan tips daarover? Ik zou je liever willen mailen dan alles via internet (voor de veiligheid), ok? liefs, Anouk | |
| anja | 04-10-2004 15:53 |
| He anouk.. Tja het is me maar 1 keer gelukt om het zo te omschrijven.....als je het me nu vraagt gooi ik alles door elkaar.... ik heb dit opgeschreven ivm de aangifte...zodoende heb ik niet alles hoeven te vertellen...gelukkig!!! Ik wil graag met je mailen, mijn email adres staat hier boven. | |
| anouk | 08-10-2004 08:54 |
| Hoi Anja Ik heb je inmiddels een mailtje gestuurd. groetjes, anouk | |
| anja78 | 10-10-2004 12:45 |
| He anouk, Jee zeg.....ik ben er gewoon stil van....maar ik mail je zeker zo terug!!! | |
| anja | 19-10-2004 13:50 |
| Zoals ik al op het prikbord had gezet; de raad heeft het recht tussen vader en zoon voor de omgang afgewezen!!!!! half november is de rechter aan de beurt voor een uitspraak!!!! | |
| odilia | 20-10-2004 10:40 |
| zie je nou anja dat alles goed komt,de rechter zal nooit het advies van de raad inde wind slaan dus meid maak je maar niet druk alles komt goed groetjes odilia | |
| sabrin | 01-11-2004 15:19 |
| lieverd, ik voel met je mee heb dit ook meegemaakt werd op dezelfd manier mishandeld nog steeds achtervolgt mij dat wil je erover praten kun je me altijd mailen sterkte , Sabrin | |
| anoniemmetje | 02-11-2004 14:12 |
| Hallo.. ben nog nieuw hier heb veel verhalen gelezen en had eigenlijk een vraagje..Weet niet zo goed waar ik terecht moet.. Valt deze site onder lichamelijke mishandeling of kan je hier ook terecht voor emotionele chantage/geestelijke mishandeling?/ | |
| anouk | 02-11-2004 19:17 |
| Hoi annoniemetje, je kunt hier met al je verhalen en vragen terecht, ivm mishandeling (lichamelijk, geestelijk, sexueel, financieel). Als je een vraag hebt, kan je die misschien beter op het prikbord zetten, als je gewoon je verhaal kwijt wilt onder verhalen. groetjes, Anouk | |
| anoniemmetje | 10-11-2004 16:33 |
| Bedankt Anouk, Ik blijf nog even lezen en misschien over een tijdje mijn verhaal.. | |
| bo | 14-11-2004 13:59 |
| Mijn god, ik zou ooit begrepen hebbben hoe je dit volhoudt. Nu begrijp ik het niet meer. Ik hoop dat je ooit de kracht vindt om bij hem weg te gaan. Je bent sterk genoeg om dit allemaal te doorstaan, gebruik die kracht alsjeblieft voor jezelf en je kind. Je zult zo ongelooflijk gelukkig worden dat beloof ik je!!!!KNUF Bo. | |
| kimberley | 15-11-2004 21:40 |
| hallo ik vindt dit heel moedig dat je dit vertelt...en heel veel sterkte !!! dit is heel erg !! echt heel veel sterkte !!! groetjes kimberley | |
| Zilva | 01-12-2004 02:27 |
| Wat goed van jou dat je je verhaal zo goed kan verwoorden, heb het in etappes gelezen, want het riep een heleboel op, wat zijn sommige mensen ziek, verrot, en ze kunnen zich zo netjes voor doen, bij andere mensen, maar zodra die deur dan weer dicht gaat, dan is er toch weer die vernedering, de zieke dingen die dan gebeuren en vaak in alle stilte, en zo alleen want wie vertel je nu eigegnlijk zo iets. Maar wat goed van je dat het je gelukt is dat te over leven en dat je weg kon. Groetjes Zilva | |
| Jill | 08-12-2004 16:48 |
| Ik ben verbijsterd.... wat vreselijk is dit wat vernederend! Als ik dit lees wordt ik dus echt woest. Meid ik wens je heel veel sterkte | |
| Jill | 08-12-2004 19:21 |
| sprakeloos ben ik van jou verhaal, en wat heb ik een bewondering voor jou!! sterkte | |
| anja | 24-12-2004 09:05 |
| Dank jullie wel..jullie ook allemaal heel veel sterkte | |
| Lin | 24-12-2004 11:08 |
| Hoi Anja, wat een verhaal zeg, ik ben gewoon helemaal versteld van wat ik gelezen heb, die man is geen mens meer, maar een beest! En dat hij maar mag branden in de hel, want wat hij heeft gedaan is niet normaal. Dan mag ik nog van geluk spreken want zo erg heb ik het nooit gehad. Ik was echt helemaal geshockt van je verhaal. Gaat alles nu wel goed met jullie, volgens mij kun je zoiets nooit meer vergeten? en heb je nu zelf hulp? om alles te verwerken, wat is er eigenlijk met dat beest gebeurt? sorry dat ik zoveel vragen stel, maar ik hoop in Allah's naam dat alles goed met jouw en je kleintje gaat!!!! Want ik zal voor je bidden zodat de rest van je leven je veel geluk en echte liefde zal schenken voor jouw en je kleintje... Heel veel liefs LIN | |
| anja | 01-02-2005 01:34 |
| @lin Ach..vragen zijn er om gesteld te worden... het gaat nu redelijk goed met me... ja ik heb hulp bij mijn verwerking.... Vergeten zal ik het nooit...maar zoals het nu op het moment gaat, heb ik er vrede mee... buiten de nachtmerries, het slecht slapen en het angstig zijn...gaat het redelijk. met dat "beest" wordt nog niks gedaan, het onderzoek is in volle gang...alleen geloof ik dat ze er niet zo hard aan trekken. ze hebben 6maanden geleden een dna test gedaan en daar is tot heden toe nog geen uitslag van... als je dan kijkt bij die ramp in azie, was er zo'n uitslag binnen 1 week. als ik er naar vraag krijg ik dom een antwoord, tja wij weten ook van niks. Ik vind dat ik niet serieus wordt genomen, eerst zeggen dat ik ziek ben...want zoveel kan een mens je toch niet aan doen...dan zou je toch op het minst aan zelfdoding denken... nou iedere dag lig ik in strijd met mijn gevoel en mijn verstand!!! heb zat pogingen (helaas) achter me naam staan.... ach ja....ik voel me aan de kant gezet door de maatschappij. maar ja...ik heb een lieve vriend en een schat van een zoon...en meer heb ik even niet nodig!!! PS fijn dat je bid....ook al geloof ik nergens meer in!!!! | |
| anja | 02-02-2005 18:14 |
| Ik ben al ruim 4 jaar bij hem weg!!!! | |
| dillimen | 03-02-2005 18:13 |
| wat een gestoorde freak zeg , gelukkig ben je bij hem weg . echt hoe gestoord kan iemand wel niet zijn zeg. ik hoop dat nu alles goed met je gaat | |
| anja | 04-02-2005 00:20 |
| het gaat redelijk...zit ff in tijdelijke dip...op het prikbord laat ik af en toe van me horen | |
| Nicole | 13-03-2005 01:30 |
| Wat afschuwelijk. Hier zijn geen woorden voor. Ik weet niet hoe ik op deze site terecht ben gekomen, via via. Ik heb zelf geen mishandeling of wat dan ook meegemaakt. Wel een vriendin die midden in een situatie van vooral psychische mishandeling zit. Maar dit. Zoals ik al zei, hier heb ik geen woorden voor. Ik wens je heel veel sterkte met het verwerken cq een plaats geven. Ik wens voor jou, je zoon en je vriend heel veel geluk en liefde in de toekomst. | |
| koen | 26-12-2005 16:42 |
| ik keur elke vorm van geweld af verbaal of non verbaal ieman die dermate veel geweld pleegt hoord uit de buurt van kimnderen te blijven wat veel mensen niet weten is dat gewejd verslavend is net als drugs ik was zeer geweldadig tot het extreme tien jaar geleden ben ik vrijwillig in psychoterapie gegaan dit heb ik sesenhalf jaar gedaan ik ben nu een softie het is werkelijk een wereld van verschil als er een conflict dreigt loop ikm weg en kom er laterb op terug als de boel is gekalmeerd ik weet maar eeen ding wordt het te gek ga naar blijf van mijn lijf of een goede vriend | |
| Reageer |