Ik ben een meid van 22 en heb een kindje, sinds een paar jaar ben ik samen met mn partner.
Hij was mn eerste echte vriendje waar ik door ben ontmaagd.
Eigenlijk was hij mn grote liefde waar ik de rest van mn leven mee hoopte te delen.
In het begin was alles roze geur en manenschijn.
We hadden het prima naar ons zin en zijn na 3 mnd gaan samen wonen omdat ik voor de eerste keer zwanger was.
Helaas kreeg ik na 3 maanden een miskraam.
Ik weet niet meer precies wanneer alle ellende begon.
Maar op den duur begon hij snachts niet meer thuis te komen.
Niet willen vertellen waar hij naar toe ging en ook liegen.
Eigenlijk had ik toen in moeten inzien dat hij niet de juiste keuze was.
Maar ik was verliefd!!!
Na iets meer dan een jaar moest hij voor een paar maanden de gevengenis in vanwege een oude straf welke nog open stond.
Ik bleef op hem wachten, zocht werk zodat ik het huis kon behouden.
Maar ik was 18 dus na een tijdje had ik met een jongen gezoend en daar is hij achter gekomen.
Dat heb ik ook wel gemerkt, dat is een flink aantal blauwe plekken geworden.
Hij vertelde mij dat als ik bij hem weg zou gaan hij me voor mn leven zou verminken, in mn gezicht zodat er nooit meer een andere jongen naar me zou kijken.
We hebben zo een tijdje aangezeuld met ups en downs.
Hij was onder tussen ook werkeloos dus kwam de hele zorg van de financien op mij terrecht.
Hij heeft nooit actief naar werk gezocht in die tijd.
Tuurlijk het is makkelijk als een meisje verliefd op je is en alles voor je doet.
Na een paar x te zijn verhuisd leek t nog steeds niet alsof de rust was terug gekeerd. Nog steeds die nachtelijke uitstapjes van hem en het liegen.
Helehoop ruzies....
Even later bleek ik weer zwanger te zijn, het was ong 2 jaar na mijn miskraam.
We hebben toen een ander huisje gezocht.
Hij vond werk, had er plezier in.
Was altijd samen met mij en we hadden een hoop plezier.
Ik heb van de zwangerschap genoten.
Hij had wel een paar x een opmerking gemaakt dat ik met opzet zwanger was geworden zodat onze relatie zou verbeteren.
Maar ik wilde een kindje omdat het verlangen niet over was gegaan na de miskraam.
De geboorte was de mooiste dag uit mn leven....
Ik ben zielsgelukkig dat ik een mooi en gezocht kindje heb.
Maar na de geboorte begon het opnieuw.
Op een dag hadden we ruzie, de kleine was misschien 2 mnd oud.
Hij pakte het kindje op zette t in de autostoel en zei dat ik hun nooit meer zal zien.
Ik was doodsbang.... na een paar minuten kwam hij weer terug.
We hebben in een bepaalde periode daarna een helehoop ruzies gehad, waarbij er ook klappen en ernstige bedreigingen gemaakt werden door hem.
Toen overwoog ik om bij hem weg te gaan.
Ik kreeg een huisje, en eigenlijk kon ik opnieuw beginnen.
Maar door de angst dat hij mn kindje zou afpakken, heb ik hem toegelaten in mn huis. DE GROOTSTE FOUT die ik maar kon begaan.
We begonnen in het huis met een hele gespannen sfeer, maar na een paar maanden begon daar langzamerhand verandering in te komen.
Hij zocht werk, en leek in sommige opzichten wel een goede vent, al zou hij dat nooit worden.
Helaas is het weer allemaal weer van voren af aan begonnen.
Ong 6 wkn geleden kreeg ik weer mn klappen.
Tja heb een paar weken met een pijnlijke heup rondgelopen en kreeg ook een stoot op mn kaak.
In paniek rende ik naar boven en dook weg in bed, hij sleepte me het bed uit en sleurde me richting de trap.
Ik was doodsbang dat hij me er van af zou gooien.
Ik smeekte hem omdat niet te doen.
Gelukkig kreeg mijn smeekbede gehoor.
Hij gooide mij mn eigen huis uit.
Na iets meer dan een uur was ik terug gegaan.
In de tussentijd had ik de politie gebeld,
de lieve mevrouw aan de telefoon vroeg mij met nadruk of ik alsjeblieft aangifte wilde doen.
Ik heb er alleen maar een melding van gemaakt, omdat ik meer niet durf.
Hij heeft er geen spijt van dat ie dat heeft gedaan.
Weer de nachten dat hij niet thuis kwam. Weer smoesjes. Leugens.
Mijn afkeer voor hem begon toen echt toe te nemen.
Ik had het hem vergeven, en dacht misschien kunnen we verder als gezin.
Paar dagen geleden vond ik een email in de pc.
Hij was verliefd geworden op de fotos van een meisje en wilde er meer zien
kusjes en zn naam stond erbij onder aan de email.
De fotos heb ik gevonden in de pc, naakt fotos!!!!
Hij onkend alles, maar ze stond wel toegevoegd in de msn.
Toen ik er verder op in ging duwde hij me over de bank heen.
Resultaat was een bloedblaar op mn lip.
Hij vind het normaal om mij te slaan heeft hij gezegd.
Misschien ga ik dan wel luisteren.
Ik verdien het zegt hij.
Hij scheld me uit voor van alles en nog wat, kutwijf, hoer, enz...
2 dagen geleden had ik gekookt, en hij ruimde de tafel af, ja ja mn eten lag over de vloer in de keuken en ik moest het oopruimen.
Hij steekt geen poot uit, behalve soms afwassen of stofzuigen.
De laatste paar dagen zijn hier echt een hel.
Overdag scheld ie me uit en snachts komt ie bij me in bed liggen.
Ik verstijf dan gewoon.
'Hij heeft een msn vriendinnetje.
Deze is me al een paar dagen aan het uitschelden voor hoer en zegt dat hij veel beter verdient dan mij.
Ik krijg de meest vreselijke scheldwoorden te horen.
Ik vroeg of hij er wat van wilde zeggen, maar het lijkt meer alsof hij ervan geniet.
Ik blokker en verwijder haar de hele tijd uit mn msn en hij zet er weer elke keer terug.
Dus daar krijgen we dan ook weer ruzie om.
Ik vind dat hij dan zo helemaal geen respect voor mij heeft.
Drnet schreeuwde hij dat hij van me kotst.
Door zn dreigende houding werd ik bang, maar gelukkig is hij nu weg.
Een paar dagen geleden had ik al mn moed verzameld en heb ik hem gezegd dat ik wil dat hij vertrekt maar het lijkt wel alsof hij daar geen gehoor aan geeft.
Drnet heb ik het hem nogmaals gezegd, maar ik moest mn bek houden.
Toch is ie weg.
Ik hoop dat ie niet terug komt.
Ik wil rust en met mn kleine een normaal leven zonder dreiging leiden.
De kleine doet hij niets daar is ie gewoon pappa voor, maar hij leeft zich wel uit op mij.
Ik wil niet langer op deze manier vernederd en gepijnigd worden.
IK, IK IK IK verdien samen met mn kind beter dan hij.
Ookal zal hij nooit helemaal uit mn leven verdwijnen, vanwege de kleine.
Een ding weet ik wel, door alles wat ik heb meegemaakt zal ik nooit meer een man zo ver in mn leven laten.
Ik weet niet of ik ooit nog wel een man zou kunnen vertrouwen.
Ik sta nu op het punt om de wending in mijn leven te maken.
Ik bid elke dag voor de kracht die ik daarvor nodig heb.
En het zal me lukken!!!
Ookal ben ik bang
Alle vrouwen en mannen die allemaal mishandeld worden op welke manier dan ook.
Probeer toch aub om bij die slechte partner weg te komen.
Houdt niet langer de schijn op dat het allemaal goed gaat.
het is moeilijk, maar het gaat vast lukken
Ik wil nog een ding zeggen, ookal slaat het nergens op misschien.
Maar mam het spijt me eg voor de pijn die ik je hierdoor heb aangedaan.
hoi ik heb je verhaal gelezen , ik heb ook voor het eerst gister mijn verhaal op gezet . En ik zie duidelijk de dingen die ik ook mee maak . Nu is ie gelukkig weg , maar asl ie terug komt wat doe je dan ?
nu moet je eigelijk sterk blijven , maar het is moeilijk . Ik begrijp je helemaal en veel sterkte met alles . groetjes
misschein is het wel eens leuk om op de chat te komen van deze site
kan je ook praten
Elin
12-12-2004 13:19
Hoi Roosje,
Ik hoop dat het je echt gaat lukken zonder dat je hoeft te verhuizen. Je bent wel echt op het punt dat je ook echt met hem wilt breken, en dat is al hartstikke goed! Ik wens je heel veel sterkte en kom hier je verhaal doen. Het is ongelovelijk moeilijk maar het gaat je lukken hoor!!
Ik heb het ook meegemaakt, ben nu alweer bijna 9 maanden vrij!! Als je steun wilt van iemand die hetzelfde heeft meegemaakt of gewoon even van je af wilt schrijven mag je me mailen op elin_zijweghotmail.com
groetjes Elin.
Roosje
29-12-2004 14:34
Paar weken geleden had ik hier ook mn verhaal neer gezet.
Het voelde als een opluchting om alles van me af te schrijven.
Ik was heel zeker van mn zaak om bij hem weg te gaan.
Dat heb ik hem 3 x gezegd en als reactie kreeg ik okay jij je zin ik pak mn spullen wel.
Het is namelijk mijn huis en bijna alle meubels zijn van mij ( dat heb ik dus wel slim aangepakt)
Maar nadat ik het dus zeg maar uitmaakte ging hij dus niet weg, en het leek wel alsof hij mij niet serieus nam.
s Avonds in bed probeerde hij het dan goed te maken, maar zo werkt t natuurlijk niet.
De dagen verstreken en we praaten niet meer met elkaar.
En nog steeds nam hij mij niet serieus.
Totdat ik het maar heb opgegeven en het maar goedmaakte.
Toch heeft hij zn excuses nog steeds niet gemaakt tegen over mij.
Het gaat nu bijna 2weken goed.
Maar wanneer komt de volgende explosie???
We hebben t goed gemaakt en de kerst dagen gezellig gevierd.
Maar toch is er ergens een klein stemmetje dat me er elke keer aan herrinnert wat hij gedaan heeft.
En dat maakt me elke keer weer aan het twijfelen, zou ik blijven of weggaan??
Was het maar zo makkelijk.............
-edit- verplaatst door admin
Angel
07-01-2005 22:14
Beste Roosje,
Ik weet precies wat je bedoelt.
Je doet gezellig,lacht vrolijk mee.
Alleen in je achterhoofd gaat continu een belletje af, je weet dat het gebeurt, maar je weet alleen niet wanneer.
Hierdoor kun je niet echt meer genieten.
Laat je leven niet leiden door hem!!!
P.
09-01-2005 15:34
Hallo Roosje,
Als ik jouw verhaal lees is het alsof het over mezelf gaat. Mijn vriend scheld me dagelijks uit van slet, hoer en alles dat in hem opkomt. De laatste tijd krijg ik om het minste of geringste een klap of iets naar mijn hoofd gegooid. HIj heeft me vandaag al weer geslagen en wel 20 keer op me gespuugd. ALs ik vraag waarom, krijg ik hetzelfde antwoord als jij: je verdient het! HIj dreigt me met iets aan te doen en ik zal je eerlijk zeggen dat ik best geloof dat hij dat zou doen. Ik hoop dat we allebei de kracht vinden om bij deze monsters weg te gaan. Heel veel sterkte!!
P.
roosje
09-01-2005 20:24
Hoi P.
Wat erg om te lezen dat dat vandaag gebeurt is.
Ik hoop dat het toch een beetje met je gaat.
Meid ik weet dat het moeilijk is om bij zon persoon weg te gaan.
Omdat je bang bent voor de dreigementen.
Niemand heeft het recht om je pijn te doen op wat voor manier dan ook.
Ik hoop voor je dat hij je op een dag met rust laat, dat ie je laat gaan en dat je weer een normaal en gelukkig leven kan leiden.
Want dat verdien je.
Sterkte...
Liefs Roosje
hotspot
10-01-2005 12:25
ongeloofelijk wat ik heb gelezen, dat hij je dit aan kan doen. meis keis voor jezelf en je kind. je hebt er genoeg aan gedaan om je relatie te redden. ik wens je sterkte toe.
grt hotspot
roosje
16-01-2005 21:59
nou ik heb hier al eerder geschreven, maar er is eigenlijk niets veranderd.
van de week was het hier weer oorlog.
meneer zn geld was niet binnen, heel de dag ging ie om alles ruzie maken. totdat ie uiteindelijk zei dat ik wel geld aan anderen uitleen en hem niets geef.
Nou ik geef hem elke x genoeg en het meeste gaat op aan wiet.
Dus meneer was tevreden toen ik hem geld gaf zodat ie weg kon gaan.
2 dagen is het goed gegaan.
totdat ie vanochtend weer vet sjagerijnig was.
Niets was goed en alles en iedereen kreeg weer de schuld.
Hij schreeuwde naar me dat ik maar moest luisteren, want de honden doen dat wel en ik niet.
Hij zei dat hij zelf mocht weten wanneer en hoelaat ie weg gaat en dat ik toestemming moet hebben.
Van de week wilde ik gaan stappen, toen zei ie dat als ik thuis zou komen mn spullen buiten zouden staan.
Ik ben al meer dan 3 jaar niet wezen stappen, hij wel hoor, soms gaat ie weg en blijft ie een paar dagen weg zonder dat ik weet wat ie aan het uitspoken is.
Zelfs met oud en nieuw heeft ie me alleen gelaten.
De eikel.
De rest van de middag was het rustig totdat de kleine naar bed moest, toen kregen we ruzie over de tijd.
Gelijk een hoop geschreeuw en gesmijt met deuren.
Ik moest mn bek maat houden en hij zal er alles aan doen om me het leven zuur te maken.
Nou daar is hij nu al hard mee bezig.
Hij loopt elke keer dreigend op me af en als ik in elkaar duik om mn gezicht te beschermen dan roept ie "zie je wel, je zou t wel verdienen.
Op zo n moment zou ik wel van alles willen schreeuwen en gooien, ik zou HEM wel eens een xtje in mekaar willen slaan en schoppen, vernederen, bedreigen, uitlachen.
Maar ik duik weg. best zwak he?
ik voel me net een vogel in een kooitje welk gevangen zit,het lijkt alsof je geen kant op kan en je schreeuwt maar niemand hoort je.
Ooit komt er ook een dag voor mij en voor jou dat t deurtje opeens open gaat en je kan vluchten......
-edit- verplaatst door admin
helena
17-01-2005 14:27
Ik vind het eigenlijk niet zwak van je, hij is sterker en je kan er, waarschijnlijk, niet tegen op. Ik duik ook weg als mijn vriend op me af komt. Wat moet je dan? Als ik hem zou terug slaan zou hij me nog harder gaan slaan, al was het maar om me te "laten zien wie hier de baas is"!
roosje
17-01-2005 22:10
bedankt voor je reactie
roosje
31-01-2005 13:31
tjah ik heb al eerder hier geschreven.
toch lucht het aan de ene kant wel op om hier je verhaal te doen...dan is er in ieder geval iemand die het leest.
en de reacties zetten je aan het denken en bieden veel steun.
alleen al omdat er iemand de moeite neemt om erop te reageren.
Gisteren was het bij mij weer raak.
Hij heeft mij gelukkig niet geslagen van de keer.
ik stond sochtends op en haalde de kleine uit bed zodat hij wat langer kon blijven liggen.
hij kwam beneden en deed normaal maar 2 minuten later liep de kat tegen de pc op en de koptelefoon viel op de grond.
Nou je had hem moeten horen....
Opeens was niets meer goed, ipv als een normaal mens te reageren zoiets van zucht domme kat , nee hoor hij begint te schreeuwen als een varken dat geslacht wordt.
Hij schreeuwde het uit dat het mijn schuld was, en vervolgens gaf hij een schop tegen de pc.
Ook ik kreeg daar de schuld van, ik had de pc gemold.
Toen gooide hij zn telefoon door de kamer en riep het mijn schuld was dat dat ding het ook niet meer deed.
Ik rende maar naar boven en hij kwam achter me aan, schreeuwend dat ik moest stoppen met huilen.
Toen hij weer naar beneden liep hoorde ik hem hoe hij mij aan het uitschelden was. Hij riep dat hij zich had vergist in mij, dat ik een kutwijf was en veel meer...hij heeft helemaal niet aan mij en ik ben lui.
Nou sorry hoor, maar het laatste anderhalf jaar bijna heeft hij nog nooit de was gedaan, en als de wasmand vol is dan begint ie tegen mij te zeuren.
Hij heeft nog nooit de kinderkamer, onze slaapkamer of de douche schoongemaakt.
En zo zijn er meer dingen in huis welke hij nooit doet.
1 x per 2 weken kookt hij en ik doe de rest.
Nou snap ik wel dat als een man werkt en de vrouw is huismoeder dat de taken dan voor haar zijn...
Maar ik wist niet dat werkeloos zijn ook een zwaar beroep is.
Waardoor je te moe wordt om iets in huis te doen.
Alle financiele dingen komen ook op mijn schouders neer.
Ik moet plannen dat we genoeg geld hebben voor heel de maand.
Maar als ik mijn portomonee laat liggen dan pakt ie geld eruit zonder het tevragen. Dus ik moet hiero echt mn portemonee verstoppen.Ena ls ik hem 20 euro geef dan is het dezelfde dag alweer op.
Jah en ik zit met de zorgen dat we niet uitkomen met het geld.
Ik ben het zo zat om het schoonmaakslaafje te zijn, om hem geld te geven, om te wachten wanneer hij weer thuiskomt en te zien dat hij gaat wanneer hij zin heeft, ik ben zoveel dingen van hem beu....
Nu ik hem gisteren zo bezig heb gezien tegen mij, zie ik eindelijk ik dat dit persoon niet goed bij zn hoofd is.
Hoe kun je nou in godsnaam om zoiets klein heel de straat erbij schreeuwen.
Ik vraag me af wat de buren allemaal wel niet horen en zien.
Ik heb het gevoel alsof ze het allemaal weten, waardoor ik me aan de ene kant best wel schaam.
Gisteren in bed probeerde hij heel de tijd lief tegen me aan te liggen...maar ik duwde hem maar weg.
En ik heb het volgende besloten....Ik ga samen met mn kind kiezen voor een normaal leven.
Hem ga ik de deur wijzen, ik ga verhuizen, dichterbij mn moeder wonenen ,waar mn nieuwe buren mij als een gewone vrouw zouden zien.
Want als ik bij hem blijf en mn kind blijft zijn gedrag binnen een gezin zien...
Wat gaat mijn kind dan later doen in zn eigen relaties???
Ik wil mijn kind niet meegeven dat het normaal is om zo tegen vrouwen te doen.
Ik weet dat ik nog een lange weg heb te gaan, dat dit niet allemaal van de een op de andere dag te regelen is...maar dat ik nu weet wat ik wil , is al een hele grote stap in de goede richting.
Want zonder hem bestaat er ook nog een leven, zonder hem kan ik ook ademen en wie weet veel meer plezier hebben in de dagelijkse dingen.
Tjah lekker mn eigen leven leiden zoals ik dat wil en niet meer het leven van een ander vergemakkelijken waardoor ik mezelf uit het oog verlies....
-edit- verplaatst door admin
Suzanne
31-01-2005 17:36
Heej roosje,
Ik vind het heel goed van je dat je je eigen leven weer wil gaan leiden en je kind wil beschermen. Maar kijk a.u.b. uit en plan het heel goed, doe voorzichtig!!!
Hij laat je niet zomaar gaan. Dus denk heel goed na en doe het niet impulsief.
Het lukt je zeker weten. Je bent sterk genoeg.
Heel veel succes!
roosje
31-01-2005 21:06
dankjewel voor je reactie
het idd niet van de een op de andere dag.
ik wacht tot het moment daar is zodat ik hem kan overtuigen dat het beter is om als "vrienden"dan als vijanden uit mekaar te gaan.
helena
01-02-2005 16:27
Zal misschien wel moeilijk worden, maar ik hoop voor je dat je het volhoud!
Ik ken dat zomaar geld pakken wel ja...mijn vriend schijnt ook te denken dat hij "recht" heeft op mijn geld, mijn spullen mijn huis, noem maar op...
Ik hoop echt dat hij je met rust laat als je eenmaal zover bent dat je hem de deur wijst!
roosje
01-02-2005 21:01
jah de zin die hier veel gebruikt wordt :
Er is niks van jouw bij!!!
En het volgende moment zeggen ze dat je alles mag hebben zelfs zn kleding.
maar het ergste is het geld pakken, soms reken je eeb hele week uit aan hoe en wat je het gaat besteden , meestal aan eten, en dan klopt er niets meer van.
helena
04-02-2005 09:11
Hoi roosje, mijn vriend is er vandaag niet. (vandaag is vrijdag) dus ik ben op de chat. Mocht je dit lezen, kom je ook?
lara
04-02-2005 20:49
vond je verhaal heel herkenbaar. Ik heb 12 jaar zo geleefd en mijzelf nooit iets beters gegund dan dat. Uiteindelijk een kind gekregen en rond zijn eerste verjaardag kwam ik tot de conclusie dat mijnkind dit niet verdient. Door voor het welzijn van mijn kind te kiezen heb ik eidelijk voor mijzelf kunnen kiezen. Ik ben nu twee jaar verder en dank nog elke dag god op mijn blote knietjes dat ik weg ben gegaan. Eindelijk begint mijn leven weer inhoud te krijgen en krijg ik een heel klein beetje mijn zelfvertrouwen terug. succes
roosje
05-02-2005 20:10
GELD GELD GELD
Alles draait om geld.
Geld heb je natuurlijk nodig om wiet te kopen.
Ik wordt daar toch zo ontzettend schijtziek van.
Kan mn portomonee niet laten liggen of ik mis wel geld.
Nee dat is geen stelen hoor! Dat is ongevraagd geld pakken met een smoesje dat het voor boodschappen is.
En als ik boodschappen ga doen en ik vraag om het BOODSCHAPPEN geld, tjah dan krijg je natuurlijk ruzie.
Dan gooi je maar al het geld door de kamer heen.
En als ik dan het wisselgeld in mn jas laat zitten, dan jat je het toch nog een keer?
Het valt natuurlijk niet op he...
Maar jah hij maakt zich geen zorgen of er wel eten op tafel ligt.
Of er wel pampers zijn.
Nee joh dat stomme, achterlijke mens, die sloerie, dat k*twijf, IK DUS dat gaat wel weer geld lenen, zodat hij het weer kan stelen om het uit te geven aan wiet.
Ik word er toch zo schijtziek van om zn schoonmaakster, zn kok, zn wasvrouw, zn klusjesvrouw , zn ding als ie zin heeft in sex te zijn.
En natuurlijk niet te vergeten zn geldschieter!!!
Waar draait het nou om hier in mijn relatie?
Het vergemakkelijken van zijn leven?
De moeder te zijn die voor hem zorgt omdat zijn eigen moeder het niet deed?
Kom op zeg! Het is een volwassen vent maar hij gedraagd zich als een achterlijke.
Dan die explosies om de kleinste dingen...waar slaat dat nou op?
Er is zoveel ellende in de wereld, mensen gaan dood van de honger, van de kou, door ziektes omdat ze de goedkoopste medicijnen nog niet eens kunnen betalen, mensen worden zonder reden op straat doodgeslagen.
En dan wordt hij boos om de meest stomme en onzinnige dingen!
Ik vraag me af hoe mn leven zou zijn als ik de ruimte zou hebben om mezelf te zijn.
Als ik aan niemand verantwoording hoef af te leggen, als er niet iemand is die glashard in mn gezicht liegt, en het nog harder ontkend als ik er achter kom.
Er is maar 1 oplossing: Hem uit mn huis gooien.
En of ik dat ga doen, misschien niet vandaag of morgen... maar wel heel gauw!!!
PFFFFFF ff lekker van me afgeschreven!!!!
-edit- verplaatst door admin
dillimen
05-02-2005 21:52
hoi roosje
voor jou is het ook allemaal geen makkelijke situatie ?
wij verdienen dit echt niet hoor.
ik begreep dat je hem ook waarcshijnlijk wel opstraat wou gaan zetten.
ik hoop dat alles goed uitpakt dan .
ik droom erzelfs van om gewon geen verantwoording meer te geven aan hem ,, en mijn eigen beslissinge kunnen nemen.
het is moeilijk
sterkte
helena
06-02-2005 09:32
Verschrikkelijk als je je een ding gaat voelen, in plaats van een vrouw! Ik ken het wel, vooral dat geld stelen. Nooit kan ik ergens geld voor bewaren, want dan maakt hij het op! Ik ben nu zelfs in mijn eigen huis (!) geld voor hem aan het verstoppen....eigenllijk te gek voor woorden!
roosje
09-02-2005 19:13
mijn verhaal is nu even niet een van de ergste , maar pffff ik word hier toch zo moe van hey.
s Middags weggaan en dan pas om 0030 uur thuiskomen.
Hij belt niet, stuurt geen smsje helemaal niets.
Ik maar wachten met het avond eten...
En als ik dan snachts beneden kom om te vragen waar hij vandaan komt dan zegt hij van buiten.
Ja lekker antwoord dat kon ik ook zo raden.
En vanmiddag is hij ook weggegaan, ik kom rond etenstijd terug, nou heb nog niemand gezien hoor.
Dus dat wordt wel weer eind van de avond.
Dit is niet de eerste keer dat hij dit doet dit is de 1000ste x!!!
Dit zou ik ns een keer moeten flikken, dan zou ik mn eigen huis niet inkomen en waarschijnlijk zou hij dan exploderen omdat ie zou denken dat ik een ander had.
Vanochtend stond ik op en ik zat me zo aan hem te irriteren, ik was hemm echt even beu.
Het lijkt hier soms wel op een strafkamp, ik doe alle vervelende rotklusjes en hij vind t een prestatie dat ie de afwas heeft gedaan.
Op sommige momenten zou ik wel alles door het huis heen willen gooien, tegen hem schreeuwen en hem mn zn spullen eruit schoppen.
Ook echt geen enkele communicatie hier in dit huis, het lijkt wel of we huisgenoten zijn en dat het ieder voor zich is.
Ik ga zo mn kleine op bed leggen en ik ga niet wachten tot hij thuiskomt.
Kaarsjes aan, muziekje of tv aan en lekker wat voor mezelf doen en even genieten.
En het eten wat ik vandaag weer voor hem heb gekookt? Misschien lust de hond het wel.
-edit- verplaatst door admin
anne
09-02-2005 19:32
ik zou hem het huis uit gooien. tis misschien niet makkelijk. helemaal niet zelfs, maar dit is geen leven.je word er alleen maar ongelukkig van.
helena
09-02-2005 22:38
Ja, dat ken ik wel ja. Mijn vriend loopt het huis maar in en uit wanneer hij daar zin in heeft, zonder uitleg of excuus. Terwijl ik elke stap die ik zet dubbel en dwars moet verantwoorden. Iedere keer krijg ik een kruisverhoor als ik met een vriendin weg wil, terwijl hij gewoon de deur uitloopt wanneer hij wilt, en pas terug komt wanneer hij daar zin in heeft. Dit heb ik trouwens uiteindelijk wel los moeten laten. Nu is hij weer weg, maar ik trek me er niks meer van aan. Dan ga ik gewoon dingen doen die ik wil, denk ik maar.
Maar leuk is anders!
Jonnepon
09-02-2005 23:52
Hey roosje leuk ff gechat te hebben....enne verwen je hond maar lekker hoor Die verdient Het!
helena
10-02-2005 15:22
He Roosje, was leuk op de chat gisteren, ff wat te lachen! Vanochtend liep hij heel erg aan me te trekken en aandacht te vragen, ik kon dus niet achter de pc, helaas...
Maar vanaf maandag moet hij weer volle dagen, dus dan kan ik weer gewoon chatten.
roosje
10-02-2005 19:16
hey dames het was gister idd leuk en t lachen deed me goed.
hoop jullie gauw te spreken weer.
liefs.
ps mn hond komt niets te kort hoor. HAahahahah :-)
Moira
15-02-2005 01:23
ja precies zoals het bij ons begon. Nu zit ik hier weer met blauwe striemen in mn nek en een blauw oog, want ik zeik teveel!
roosje
15-02-2005 17:57
Eigenlijk dacht ik dat mijn verhaal hier niet tussen hoorde.
Er zijn heel veel vrouwen welke ergere dingen moeten doorstaan.
Ik heb hier een tijdje geleden toch mn verhaal neergezet en begon ook een beetje van me af te schrijven, door de reacties die ik kreeg , kreeg ik weer een beetje moed. En wist ik dat er mensen waren die de moeite namen om mn verhaal te lezen.
Maar zojuist besefte ik echt dat wat ik meemaak niet altijd lichamelijke mishandeling is, maar ook psygische mishandeling.
Ik vraag me af welk doel hij voor ogen heeft om te bereiken.
Wil hij me zo gek maken dat ik mn kind bij hem achterlaat en zelf uit huis ga?
Of wil hij me bang blijven maken zodat ik alles voor hem doe waardoor zijn leven makkelijker wordt?
Waarom kan hij nou niet begrijpen dat we weinig geld hebben, en dat er gewoon geen geld is om uit te geven aan wiet.
Als hij van me houdt waarom gaat hij dan dreigen als hij geen geld krijgt?
Hij zegt dat ie mij het huis uit gooit en als ik zo door ga dat ie me helemaal tot moes slaat.
Waarom draait alles bij hem om geld?
Nu besef ik dat ik niet degene ben die zielig is.
Hij is zielig en door zn verslaving maakt hij niet alleen zn eigen leven kapot, maar ook mijn leven en dat van een onschuldig kind.
Want ik dacht dat ik mijn kind een gezin kon bieden met ouders die van mekaar houden en altijd voor elkaar klaar staan.
Maar helaas is de werkelijkheid anders.
Nu is ie zn verslavings behoefte op peil aan het brengen.
Ik heb maar weer toegegeven, ik gaf hem geld zodat hij me met rust zou laten, zodat ie een paar uur weg zou gaan.
Maar nu vraag ik me af wat ie de volgende keer doet, wat nou als hij nog meer moet en ik hem dat niet kan geven?
Ik pik dit niet langer, en ik ga er alles aan doen om uit dat bekende spiraal te komen.
Want als ik langer bij hem blijf, dan ga ik op mn oude dag er over treuren dat ik mn leven vergooid heb aan zo n imbiciel.
Ik verdien veel beter dan dit.
Een jonge meid moet lekker in dr vel zitten en doen en laten wat ze wil en niet op deze manier nog langer behandeld worden.
Gauw heel gauw vertel ik hem dat hij weg moet gaan.
En hij gaat dan beseffen, dat het geen wat hij jaren lang zo slecht behandelde, afzeikte, pijn deed en onmenselijk mee omging, dat het geen wat hij eigenlijk had misschien wel het mooiste en fijnste was wat hij ooit zou kunnen krijgen.
Maar dan is het te laat...en ik ben dan mn eigen leven aan t leiden...en hij...hij is dan alleen.
En mij krijgt ie dan nooit meer terug.
-edit- verplaatst door admin
Crissy
15-02-2005 19:00
Wanneer gaan die oogjes van je open.
Gewoon geen eten meer voor hem koken, dat mag hij voortaan voor zichzelf doen als hij honger heeft.
Jullie laten teveel met je sollen.
Doe nu eens gewoon waar jullie zelf zin in hebben.
Het is een partner, geen baas dacht ik zo.
Crissy
15-02-2005 19:13
Dat je daar nog over na moet denken Roosje.
Gewoon de deur uitgooien die hap!!!!!
dillimen
15-02-2005 19:23
hoi roosje
ik weet precies wat je bedoelt en hoe je ,je voelt.
wij hebben ook het niet zo breed en dat vind mijn vriend oom moelijk te accepteren.
en je hebt gelijk zo een leven verdien je niet ..en je kindje ook niet.
ik wens je inieder geval sterkte
groetjes
roosje
15-02-2005 19:30
Het lijkt heel makkelijk om zo n persoon er ff uit je huis te gooien.
Of geen eten voor hem te koken, of zn was niet te doen of het een paar weken volhouden met niet tegen hem te praten.
Maar als je jaren lang met zo n persoon bent, en je hebt in die tijd gezien dat hij echt gestoord kan doen...
Dan denk je eerst na over de manier waarop je het doet en wacht het juiste moment af.
Maar de angst dat hij je slaat, door het huis heen sleept of wat dan ook maakt t een stuk moeilijker.
Want als het zo makkelijk was om iemand de deur te wijzen en voor jezelf te kiezen , dan had ik hier niet eens mn verhaal op de site gezet en had ik ook niet zoveel ellende mee hoeven te maken.
Maar ik denk dat dit voor heel veel vrouwen geld, niet alleen voor mij.
-edit- verplaatst door admin
moira
15-02-2005 21:43
Ik heb je verhaal nooit gelezen, maar jij hebt het over een wiet-verslaving. Ik ken dat probleem. Ik ben altijd blij als hij gaat blowen, daarna is hij namelijk altijd heel lief. Ik weet dat dat natuurlijk geen oplossing is, maar ga zo iemand maar wijsmaken dat ie een probleem heeft en dat ie verslaafd is, terwijl alle "geleerden" beweren dat wiet niet verslavend is. Er is niks wat mijn theorie ondersteund, behalve mijn eigen pijnlijke ervaringen. En blijkbaar ook die van jou.
Ik hoop dat je zo sterk bent om hem de deur te wijzen. Ik weet dat het zwak is maar ik kan het gewoon niet. Ik wil blijven vechten. Nog even. Alleen om mezelf de geruststelling te geven dat ik alles heb geprobeert.
helena
16-02-2005 08:57
Ja, dat dreigen om geld, dat ken ik ondertussen ook wel ja! Aleen bij mijn vriend is het drank en coke. En het interesseerd ze ook geen flikker dat het er gewoon niet is....Als je er maar voor zorgt dat zij aan hun trekken komen.
helena
16-02-2005 08:58
Voor mij geld het ook...Ik wil wel, maar durf nog niet. Ben benieuwd hoe laag ik moet zinken voordat de druppel is bereikt...
blondje
16-02-2005 16:18
hallo lieve roosje
ik wens je veel sterkte en de kracht om door te zetten wat je wil. Je hebt recht op een gelukkig leven met je kind. Alleen zijn is misschien moeilijk, maar ongelukkig zijn en niet weten wat je iedere keer te wachten staat doet een mens ook geen goed.
kus
blondje
roosje
16-02-2005 18:58
ik wou jullie bedanken voor de lieve reacties
xxxxxxxx
Helen
21-02-2005 14:12
Hoi Roosje,
Zullen we samen gaan, kunnen we op elkaars kinderen passen als we stappen moeten ondernemen. samen sta je sterk en ik sta er net zo voor als jij....
steffie
02-03-2005 03:36
die van mij heeft geen eigen woning dus ik zie zijn tyfuskop iedere daag bij mij is er geen liefde meer maar alleen haat. ik ben slaaf in een huis waar ik de huur betaal.
anoniempje
09-03-2005 11:54
hey roosje
ikk snap wel wat je voelt en hoe er gje er mee zit ik hoop dat de rest van je vrienden en familie je een hoop hulp geven zelf ben ik vaak in huis bij mijn beste vriendin en die word vaak mishandeld duz ik zir er vaak over in maar ik hoop dta het nu beter gaat met je leven
burre
11-04-2005 11:52
he meisje,
ik ben een jongen,en herken mezelf als je je vriend beschrijft.
ik was ook zo vroeger,vroeg ook altijd geld aan mijn vriendin of deed al mijn eigen geld op aan blowen en aan coke,waardoor zij alle rekeningen zelf moest betalen.
Toen vond ik ook dat zij altijd zeurde.
Maar nu ik van die verslaving af ben,en dat doe je alleen als je het echt wil!!,denk ik er wel helemaal anders over.
Je moet de fout echt niet bij jou zoeken,echt niet!!!!!
Als hij echt van je houdt,en echt wil afkicken voor hem zelf en voor jullie kindje en relatie,moet dat wel lukken.
Maar misschien moet je hem wel verlaten,maar dat is jouw keuze..
Ik ben ook pas veranderd nadat mijn vriendin me aan de deur heeft gezet.
Nu ben ik er mee gestopt,en veranderd,en we zijn terug samen,al is het voor haar niet makkelijk,en dat begrijp ik helemaal,na alles wat ik haar heb aangedaan.
Ik wens je veel sterkte,
burre
roosje
07-08-2005 00:07
Het is alweer een tydje geleden dat ik mijn verhaal hier heb neergezet.
Sommige verhalen lijken wel op mijn verhaal.
Pff heb geen idee waar ik moet beginnen. Geslagen ben ik ook. Uit mijn eigen huis gegooid ook.
Maar ik heb nooit aangifte gedaan. Gewoon uit angst.
Want ooit zou hij weer voor mn deur staan en bozer dan ooit omdat ik de politie erbij heb gehaald.
Door omstandigheden, en deels buiten mijn schuld, MOET hij mn huis uit.
Ik krijg hier al enkele weken verwijten en beschuldigingen naar mn hoofd toe geslingerd.
Hij zegt dat als hij uit mn huis is dat ik hem uiteindelijk toch wel dump.Eigenlijk is het ook zo. Maar ik zeg het hem nu niet recht in zn gezicht.Puur uit angst. Het is echt zielig dat 2 volwassen personen op zo n ontzettende kinderachtige manier met elkaar omgaan.
Elke keer word t ruzie en dan zegt hij.... Als je nog langer zo woest naar me kijkt, zal ik ervoor zorgen dat je nooit meer zal zien.
Als je tegen me ingaat tydens een woordenwisseling, krijg je een klap.
Of als hij boos is zegt ie : Weet je heb nu echt zin om je k*t kop te verbouwen.
En ik? Ik hou mn mond, uit angst. Het is eigenlijk te belachelijk voor woorden dat een persoon er voor zorgt dat je je zelf niet kan uitdrukken.
Ik mag geen emoties hebben en moet maar gewoon luisteren en gehoorzamen.
De uitspraken van als je bij me weg gaat en ik zie je met een ander dan....
Ik kijk er naar uit om weer alleen te zijn, om weer mn eigen leven te kunnen leiden zonder iemand die mij commandeerd en mij niet goed genoeg vind.
Achteraf denk ik wat ben ik stom geweest, ik had het kunnen weten. Maar de liefde maakte mij blind.
-edit- verplaatst door admin
Tries
07-08-2005 10:27
Het is echt net of ik mijn verhaal lees, ik blijf dat ongelooflijk vinden... Ik zei een keer tegen mijn ex dat ie echt ziek in zijn hoofd is, pakte hij een asbak en hield die gericht op me en zei: 'wat zei je?' Tsja, dan zeg je maar niks meer..
Mijn ex zei ook altijd dat ie me wat aan zou doen als ik een ander zou hebben. Ik moet je zeggen, het is nu al een aantal weken rustig, ik hoor niks meer van hem. Dus als je er echt mee wil stoppen, doe het dan. Op een gegeven moment laten ze je echt wel met rust en kun je aan je eigen herstel werken! ZET HEM OP!!
Jeannette
07-08-2005 14:46
Goh,wat een verhaal en hoe herkenbaar weer.........ik krijg altijd naar mijn hoofd dat ik gevaarlijke spelletjes speel,alles wat ik doe om een eigen leven op te bowen is een gevaarlijk spelletje.
Inmiddels ben ik weg,het is een moeilijke weg,en een zware,maar de moeite waard,en het alleen zijn ,is soms moeilijk maar aan de andere kant wel heel lekker,niet meer gecommandeerd worden en op je tenen hoeven te lopen.
Ik weet nog dat ik voor de eerste keer boodschappen ging doen(was met hem een crime),toen heb ik in de parkeergarage mijn auto lekker op een plek gezet,waa het van hem niet mocht............heerlijk,en zo mijn boodschappen in mijn karretje gesmeten,wat van hem altijd volgens een bepaald systeem moest...........het is heerlijk om niet meer op je tenen te hoeven lopen,en alles fout te doen(in hun ogen dan hé).
En geloof mij maar het went hoor die vrijheid,en het alleen zijn,de rust die je krijgt is het dubbel en dwars waard
anita
07-08-2005 14:55
ik heb wel aangifte gedaan maar er is niks mee gedaan hij heeft gewoon een gesprek gehad en verder niks maar ik heb wel eenboete tegen mishandeling gekregen omdat ik dat meisje aan de haren getokken heb terwijl hij mij zo veel heeft aangedaan snap ik er niks meer van hij heeft mij uit gescholden voor strondhoer en de laatste drek geslagen en niemand doet er wat aan en dan hou je ook nog van zo een man wat moet je ermee beginnen dan is zo moeslijk hoe je dan voelt hoop dat de dag vlug komt dat ik heb vergeet en nietmeer van hem hou daarom is et zo moeilijk allemaal voor mij groetjes anita
roosje
07-08-2005 16:27
bedankt voor jullie reacties.
soms is het gevoel er dat je helemaal alleen bent en dat t wel lijkt alsof iedereen een fijne relatie heeft en gelukkig samen is.maar er zijn zo ontzettend veel vrouwen die in de zelfde ellende ziten of nog erger. en dan zijn er nog de vrouwen die er echt niets over durven te zeggen.ik wens jullie de kracht en de moed toe om je eigen leven weer op te pakken.en degene die dat al doet mag echt trots op zich zelf zijn! mijn beurt komt ook nog wel hoor.
Tries
07-08-2005 18:52
Hee meissie, er zijn zovelen met ons, die (helaas) in dezelfde situatie zitten. Eens komt de dag dat je er echt klaar mee bent en dan ben je sterk genoeg om het vol te houden. Daar geloof ik heilig in. Heel veel kracht in de komende tijd.