Nu ik deze site bezocht heb weet ik eigenlijk niet of ik hier wel thuis hoor. Ik twijfel want ik weet niet niet of ik wel mishandeld word door mijn vriend.
Ik word namelijk niet geslagen maar goed, laat ik maar bij het begin beginnen.
Ik woon nu al weer bijna 3 jaar samen met mijn vriend, we hebben 2 dochtertjes.
We zitten diep in de financiele problemen, dat ik gekomen omdat mijn vriend internationaal vrachtwagenchauffeur is en toen zijn gehele loon opbelde aan sekslijnen, en ik zo maanden niet de rekeningen kon betalen. Nu is dat wel over(hoop ik) want hij verteld het me niet, kom ik pas achter als ik het loonstrookje thuisgestuurd krijgen, maar als ik hier dan boos om werd toen werd hij kwaad. Ik mocht niet hier boos en verdrietig om zijn want dan negeerde hij me totaal.
Hij is door dat zoveel bellen op kosten van de werkgever steeds zijn baan verloren. Ik werk niet aangezien ik voor de kids zorg. Een oppas kunnen we niet betalen.
Hij is een klein jaar bij huis geweest en in dat jaar hebben we heel veel ruzie gehad.
Ik ben heel emotioneel heb zelf persoonlijke problemen die ik moet verwerken(verkrachtingen, op straatgezet door ouders o.a) en heb daarom nogal wat huilbuien. Aangezien ik geen vrienden hier heb,ik ben toen we gingen samen wonen verhuist naar de anderekant van nederland naar izjn woonplaats)
Dus ik voel me dan vaak alleen en wil graag uithuilen bij hem, ff een arm om me heen. Wat hij in het begin toen we net wat hadden ook deed.
Maar inplaats van dat te doen irriteerd mijn gehuil hem. HIj zegt dan dingen zoals:'hou op met dat gegrien! ga boven verder janken'
Ik moet na zo een afwijzing nog harder huilen en nu vanwege wat hij tegen mij zegt.
Dan word het weer zo een uitspraak of dan negeert hij me, en gaat tv kijken. Ondertussen probeer ik al zijn aandacht te krijgen en vraag bijna smeekt waarom hij dit doet. Nou daar komt dus ruzie van en dan tja dan loopt het vaak in verschillende dingen uit.
Hij gaat weleens weg, laat me alleen zitten in mijn verdriet, interesseerd hem niets.
hij zegt hou op met dat janken voordat ik je helemaal in mekaar sla (asl ik dan nog meer huil dan zie ik zijn handen al samen trekken en dan loopt hij weg.) hij heeft me nog nooit geslagen maar meestal op dat punt dan gaat hij weg om afte koelen, slaat een ruit in, of negeert me.
Ik daarintegen probeert hem hier in huis te houden wil nie tdat hij weggaat. Ik voel me dan erg schuldig over wat er dan gebeurd is.
(nu ik dit schrijf denk ik wel, waarom doe ik dat?)
Hij heeft ook weleesn gezegd in een ruzie dat ik alleen maar bij hem ben voor zijn centen en dat ik met hem seks heb om hem terug te betalen.
Of hij zei in een ruzie , toen ik zwanger was, dat ik maar op moest hoepelen naar de vader van mijn ongeboren kind, terwijl het zijn kidn is.
ELke keer word het me te veel om telkens als ik verdriet heb om genegeerd te worden. Maar dan zegt hij, nou dan ga je toch bij me weg, maar de kinderen krijg je niet. Of hij zegt, nou als ik volgende week terug ben, zorg maar dat het huis leeg is, want ilk betaal de huur.
En ons seksleven tja dat is een verhaal apart.
We hebben sinds november vorig jaar internet. NOu heb ik een opgeslagen msn gesprek gelezen, waarin staat dat hij aan het webcamseksen is met een meid. hij loog hierover dat hij iets had laten zien van zichzelf, maar zelfs toen ik hem met die tekst confronteerde dan ontkende hij het. Nou ik was gekwetst, want naa rmij keek hij niet om. en nu nog steeds is het zo dat hij camseks zoekt
Het is nu zo ver, en ik kan me wel voor me kop slaan dat ik dit doe, dat we nu samen "cammen". HIj zegt dat is spannend. NOu goed om het te probern deed ik het. Maar wel met de voorwaarde dat alleen een meid van mijn leeftijd mij mag zien hoe ik met me zelf speel.(ik lig op de bank en hij typt, cam op mij gericht en ik kan niet zien wie er dus naar me kijkt) en dat diegene ook een cam heeft en ook meedoet.
Mijn vriend blijft anoniem. Dit is een aantal keren gebeurd, en in het begin is het ook zo dat alleen vrouwen naar me kijken maar nu si het zo dat ik nu 3 uur lang op de bank lig te spelen met mezelf, hij me aan vershcillende mensen laat zien maakt niet uit wie, en dan af en toe met zich zelf speelt, maar hij begint pas echt opgewonden te raken als hij ook een vrouw ziet spelen met haar zelf. En dan ja dan krijg ik aandacht, hij wil beredne worden, of gezoend of hij likt me heel ff en dan wil hij bereden worden en dat terwijl iedereen meekijkt.
maar als er geen meid kijkt dan doet het hem niets, kijkt niet eens naar me hoe ik mijn best doet om zijn aandacht te krijgen zodat hij opgewonden raakt. Ik heb het gevoel dat hij mij gebruikt om andere meiden zover te krijgen ook uit de kleren te gaan en dat dat zijn prikkels is om opgewonden te worden.
Ik heb dit tegen hem gezegd dat ik me gebruikt voelde, en als ik dan vraag waarom hij zo doet, krijg ik net zoals altijd het antwoord, weet ik niet. weet ik niet.
En als laatste wat mij erg dwars zit is dat hij als ik iest van hem vraag, bijvb of hij thee wil zetten een commentaar "yes boss" dit doet hij elke keer als ik wat aan hem vraag. En als je willt weten waarom hij dit doet is omdat ik nie tzo bazig moet zijn. Ik weet dat ik nog al bot kan overkomen als de prullenbak 3 dagen uitpuilt en het is nog steeds niet geleegd, maar ik vraag het hem vriendelijk met als jeblieft wil je het doen, maar hij blijft het doen. Ik word er gek van , zelfs nadat ik hem gesmeekt heb om ermee te stoppen blijft hij het doen.
Onze relatie heb ik meerdere keren verbroken, maar ik probeer het altijd weer te lijmen. Ik schaam me ervoor dat ik dit telkens doe. Niemand weet over dit gedeelte van ozne relatie, we zijn voor de buitenwereld gelukkig stel, maar ik ben niet gelukkig zo, maar weet neit meer wat ik moet doen. Ik heb geen contact met mijn familie meer, (dit staat los van mijn vriend, was al voordat ik een relatie met hem kreeg)vrienden heb ik hier niet, en er is geen geld om te sporten of iets dergelijks zodat ik weeer onder de mensen kom.
Hij is wel zo dat hij wel wil dat ik mijn rijbewijs haal zodat ik makkelijker overal naar toe kan gaan met de kids en niet zo afhankelijk ben van anderen. Maar hij wil niets, geen relatietherapie niet praten over onze problemen,want nvolgens hem zie ik spoken en zijn er geen problemen.
Ook tewgen onze oudste dochter kan hij flink een grote mond open zetten ,ze is pas 2. als ze wat fout doet.
Wat moet ik nu doen. Ik weet het niet meer, ik wil niet dat ons gezin uit mekaar valt, wil niet dat mijn kdis net zoals ik zonder vader opgroeid. Ik weet het niet meer, ik ben wel blij dat ik mijn hart kon luchten hierzo. Want ik durf het niet tegen zijn ouders of andere familie lid te vertellen.
Nou, het eerste wat jij moet doen, is erkennen dat jouw verhaal wél in dit rijtje past....helaas...
Dat kleineren, jouw niet inlichten over grote uitgaven, dat webcammen en die sekslijnen: dat is niet normaal. Hoe hij jou behandelt is niet normaal. Dat negeren en weigeren verantwoording af te leggen is niet normaal.
Heb je behalve zijn ouders of familieleden niemand met wie je erover kan praten?
Ik zit zelf ook in een rotsituatie, maar sinds ik hier niet meer over zwijg sta ik soms versteld van de steun die ik krijg!
Jeannette
24-06-2005 10:34
Deze man heeft je geestelijk helemaal in de tang,aan jouw verhaal te lezen doe je het cammen niet voor je lol,maar om hem te plezieren,nou is het niet erg om iemand te plezieren,maar dit is natuurlijk een heel ander verhaal,dit is pure vernedering,wat zal jij je ongelukkig voelen zeg en minderwaardig.
Stop daarmee,laat je niet meer intimideren,ga naar de huisarts vertel je verhaal,zoek hulp en maak je los van deze man,die is niet helemaal fris in zijn bovenkamer.......sorry dat ik het zeg,maar hij is echt de weg kwijt,en jij word hier in mee getrokken,en laat je mee trekken!!!!
Kies voor je zelf
Meggie
26-06-2005 09:43
Jennifer, weet je, als het je moeilijk valt om er over te praten, neem dan even een kopie mee van je verhaal, wat je hier geplaatst hebt. Ga ermee naar de dokter en overhandig het hem. Lees het eventueel voor. Ik, voor mij, zou het liever afgeven. Dan heb je meteen een heel goede, duidelijke opening voor een gesprek. Veel sterkte, liefs, Meggie
Simone
27-06-2005 21:12
Hoi Jennifer,
Je MAG er zijn hoor en je MAG voor jezelf opkomen. Laat niet met je sollen. Pak je leven en dat van je kids op want deze man houdt niet van je. Dat is overduidelijk.
En het verleden is bij jou nog niet uitgewist. Je moet hier echt hulp voor zoeken en je zal zien dat je sterker wordt en dan ook de juiste mannen aantrekt. Maar verwerk eerst je verleden. En geniet van je kinderen en laat dat niet afhankelijk zijn van een man die niet van jou en hen houdt. Je bent sterker dan je denkt.
Alle goeds en veel sterkte!!! Liefs Nicole
jenny22
28-06-2005 11:56
Mijn vriend heeft gisteren een keer sorry gezegd voor dat hij me steeds bedreigd. Ik wist niet wat ik er mee aan moest. Het was gewoon ff spontaan ineens. Ik kreeg een zoen op mijn mond en het woord sorry.
Geen woord meer of minder. Ik heb geprobeerd om er over te praten maar hij wil niet zoals altijd.:( Hij zegt dat hij sorry gezegd heeft en dat het hiermee klaar is. We kregen weer ruzie, omdat ik volgens hem weer zeurde. Nou goed hij is toen naar een vriend van hem gegaan. Daar heeft hij het verhaal verteld. Die vriend heeft me vanmorgen weer gebeld om mijn kant van het verhaal te horen. Ik gezegd dat ik hier niet meer zo goed tegen kan. HIj hier op in gegaan en dat hij tegen mijn vreidn op het hart gedrukt heeft om nooit zover te gaan dat hij me slaat. Want hij weet zelf hoe het is om iemand te slaan. (hij heeft zijn eigen vriendin 3 maal ziekenhuis ingeslagen, veel schulden gemaakt, vaak vreemdgegaan, zeweet dit alles maar ze blijft bij hem) Maar ik vind het bedreigen al meer dan genoeg. Ik heb gezegd dat ik niet meer ga cammen, ik wil geen seks meer, ik heb gezegd je zoekt het maar uit met je gedreig. Ik ben nagaan denken, vooral nu ik een kleine week hier op deze site terecht ben gekomen. Ik heb hem voorgesteld dat ik dit neit langer pik. Hij natuurlijk gezegd van ja dan ga je toch ikhoud je niet tegen. Nu denk ik dus na, waarom wil ikdat hij niet gaat, waarom wil ik bij hem blijven. Ik wil bij mijn ideaal beeld van hem blijven, niet diegene die ik nu heb. Ik bedoel dat afwijzen dat dreigen is nie tdagegelijks, eerder met pieken en dalen, end an gaat het weer ff goed, en dan ineens kan hij weer bot uit de hoek komen. Ik denk er deze week goed over na
-edit- verplaatst door admin
helena
28-06-2005 12:55
Ten eerste moet hij niet omgaan met iemand die zijn vriendin slaat. Dat lijkt me echt een voorbeeld van niks! Een vroegere vriend van mijn vriend sloeg zijn vrouw ook het ziekenhuis in, maar daar is gelukkig mee gebroken!
Sorry...ja dat woordje schijnt alles goed te maken volgen de "heren" he? Mijn vriend denkt ook dat dat genoeg is. En als ik dan mijn pijn, angst en verdriet met hem wil delen, dan zeur ik weer "want hij had toch sorry gezegd?" Maar sorry is niet echt bevredigend als je hele lijf pijn doet...
jenny22
28-06-2005 14:14
Ik kom net terug van de huisarts. Ik heb mijn verhaal gedaan, wat eigenlijk niet makkelijk was. Ik schaamde me hiervoor, ik wilde niet hem en de familie beschamen. Ik wilde niet dat men negatief over mijn vriend dacht, maar ik heb toen hardop tegen mezelf gezegd.HOU OP! dit kan niet zo langer. Ik ben de spreekkamer ingestapt en de arts het hele verhaal gedaan. Mijn huisarts vroeg waarom ik hier zo lange meegelopen heb, en hij snapte me wel toen ik zei dat ik me schaamde. Hij zei ook dat hij nu wel begreep waarom ik zo gesloten ben, zo onzeker. HIj heeft een urgentie opgesteld en ik kan begin volgende week terecht bij een psycholoog. En aangezien mijn vriend vrachtwagenchauffeur is kan ik rustig hier naar toe gaan.
Maar waarom voel ik me nu schuldig? Voel alsof ik hem verraden heb, ik snap het niet.
-edit- verplaatst door admin
helena
28-06-2005 14:28
Dat komt omdat jij een lieve meid bent, die wél denkt aan het gevoel van de ander. En dan is het heel moeilijk voor te stellen dat een ander dat niet doet, maar helaas...dat is wel de realiteit.
Ik ken het, vraag me ook regelmatig af waarom iemand zo koud en gevoelloos kan zijn!
Doorzetten nou, je hebt het verdient om aan jezelf te denken.
Meggie
28-06-2005 14:53
Lieve Jenny,
Ondanks het feit dat ik zelf zo zit te klungelen, sta ik er voor de volle 100% achter wat Helena hier voor jou heeft geschreven. Goed gedaan! Sterkte!
Liefs, Meggie
Freedom
30-06-2005 11:38
Hoi Jenny,
Wat ontzettend goed van je dat je deze eerste stap hebt durven nemen. Ik denk dat het ontzettend goed is dat je over je eigen situatie kan praten met buitenstanders. Zo krijg je een breder beeld en niet alleen zijn perspectief. Ga zo door, je kunt het! Nogmaals klasse.
Groetjes,
Freedom
ymas
30-06-2005 19:57
hoi meid, wat goed dat je dit gedaan hebt! schuldig voelen, is naar mijn idee vrij normaal, tenminste als ik naar mezelf kijk. maar als je doorzet, zal dat snel veranderen. succes, en hopelijk kan je er snel naartoe.
hopeloos
01-07-2005 15:59
hey jenny ik wou even zeggen hardstikke bedankt vooor je advies het doet me goed dat ik weet dat er mensen zijn die luisteren en heel eg bedankt .. en weet meis je heb hem eg nix fout gedaan .. je hebt iest gedaan wat het beste is voor jou .. (})
jenny22
06-07-2005 13:41
Ik kom net terug van mijn psycholoog.HEt was heerlijk om mijn verhaal te doen, en weet je, er gaat een klein beetje last van mijn schouders af. Ik heb nu iemand waar ik mijn verhaal aan kwijt kan.
Tussen mijn vriend en mij is het rustig, we hebben gepraat. HIj was slecht gehumeurd geraakt omdat hij een afstandsbediening van onze dvd speler niet kon terugvinden, en toen sloeg hij bijna door. Nou ik had geen zin om weer een lading bedreiging over mij heen te krijgen, dus ben er deze keer fel tegen in gegaan. En volgens mij schok hijdaarvan en is toen als een klein kind in mekaar gezakt. Ik schok me wezenloos. Maar goed, ik natuurlijk vragen wat er aan de hadn was.nou toen kwam alles eruit, alle agressie, verdriet enz enz. Ik heb 2,5 uur aan lopen horen wat hem dwars zat en heeft volgens mij wel 20 keer sorry gezegd.
En ja ik bleef wel afstandelijk op een manier van ik wil niet gekwetst wordren . Is dit nu echt? of is dit een tijdeliujke fase en begint het strax weer van voor af aan? niemand weett aar ik twwijfel zo, ik wil wel geloven dat hij spijt heeft, maar iets in mr zegt niet doen, wat zou er nders zijn? ik ben verward. Mijn psycholoog zegt volg je hart schrijf em een brief mar goed.
-edit- verplaatst door admin
Sorry
13-07-2005 14:15
Sinds 1,5 jaar heeft mijn man een vriendin. Hij is mij vrij recent daarna gaan mishandelen. Praten is onmogelijk en gezeur. Frustratie, dat is het enige waar ik mee blijf zitten. Ik moet hier uit net als jij. Maar ach wat is dat moeilijk.
Julia
13-07-2005 14:41
Beste Jenny,
Je verhaal klinkt helemaal niet goed.
Ze zeggen ook wel bij twijfel niet inhalen. Het begint met dreigen en in een later stadium worden de dreigementen toch vaak uitgevoerd. Iemand die dreigt, dreigt te slaan, is bezig met zijn machtspositie binnen de relatie. Dat is niet goed, je zou maatjes van elkaar moeten zijn.
Ik ken je gevoel van het ideaalbeeld. En per slot van rekening zijn zij ook niet iedere dag vervelend. Natuurlijk zijn er ook mooie kanten, anders was je niet verliefd geworden. Het helpt mij als ik mijzelf uitleg dat het beeld dat ik heb van mijn ex niet de werkelijkheid is. Je bent verliefd op wat je wilt dat hij is.
Ik neem het mijzelf kwalijk dat ik nooit grenzen trok. En als ik een grens trok, dan hield ik mij er niet aan. Misschien helpt het jou wanneer je opschrijft wat je wel accepteert en wat je niet accepteert. Welke consequenties je er aan wilt verbinden als de grenzen niet gerespecteerd worden.
Ik heb hier ook van geleerd als je zelf niet je grenzen respecteert, zal je partner het ook niet doen.
Het kan natuurlijk best zijn dat je zeurt, al vindt een man dat al heel snel, maar het heeft vast een reden. Misschien onvrede, onzekerheid. Probeer dat bij jezelf te ervaren. En als hij daar geen begrip voor heeft, voor iets wat hij mogelijk zelf veroorzaakt, zou ik stoppen met de relatie.
Ten eerste omdat hij dan erg op zichzelf is gericht en niet ziet wat jouw behoeftes zijn, hij steunt je niet. Ik denk dan altijd stel nou dat je nog het een en ander te verwerken krijgt in het leven, en je kan hier al samen niet mee om gaan, hoe moet je dan moeilijke dingen samen oplossen?
Iemand zei tegen mij ooit "met zo een man wordt het nooit leuker, met de jaren zal het alleen maar erger worden". Uit ervaring kan ik dat nu beamen.
Wa Helena zegt dat hij met iemand omgaat die zijn partner slaat. Inderdaad wat een moraal! Ik heb veel respect voor mijn vrienden gekregen. Die weigerden mijn ex nog te zien. Ook al had ik nog een relatie met hem. Zij wilden er dag en nacht voor mij zijn. Maar hij moest wegblijven. Nu zeg ik: terecht. Het is geen fatsoen. Normale mannen die hebben geen enkel respect voor een man die zijn vrouw slaat. Als dat bij je partner niet zo werkt, zal hij er ook wel een ander moraal op na houden.
Veel sterkte en wijsheid. Kies voor je eigen geluk en hopelijk niet te laat.
jenny22
21-07-2005 19:15
Mijn vriend zijn ex heeft vandaag gebeld, ze is 7 jaar bij hem weggegaan en beld vandaag ineens op hoe het met hem gaat.
Nou ik schok me wezenloos. Ik snapte niet waarom, maar goed. Ze hebben 1,5 uur met elkaar gesproken en ik heb bepaalde gedeeltes van het gesprek opgevangen.
Ik had het alleen erg moeilijk mee, zo erg dat ik op een gegeven moment onder de douche ben gegaan en daar me helemaal heb laten gaan. En daar kwam het, al het oude zeer.
Zijn ex was echt een modepoppetje zeg maar. Blond perfecte lengte, figuur enz enz.
En aangezien zij altijd alle aandacht kreeg, volop kadootjes, allemaal complimenten enz enz. Mijn vriend heeft me heel lang met haar vergeleken. Zij droeg altijd erg seksy kleding, catsuits, naveltruitjes en korte rokjes.
Ik daarin tegen droeg(vooral na mijn incest ervaring) nogal onopvallende kleding. Ik wilde absoluut niet opvallen. Mijn vriend wilde me zo veranderen dat ik dus in die kleding rond ging lopen. ook dat ik zou gaan strippen omdat zijn ex dat deed. en hij daaropgewonden van werd.
Om het verhaal kort te maken hij wilde mij in dezelfde klediing zien als wat zij aan had.
ook de dingen deed die hij met haar deed.
Ik deed dit soort dingen niet. Op een gegeven moment zei hijh in mijn gezicht, Je bent saai!
Nou die woorden die sneden er in als een mes door zachte boter.
Ik hoe raar ik het ook vidn nu ik er op terug kijk. Waarom deed ik al die dingen. Waarom ging ik met hem cammen, waarom liet ik mezelf aan iedereen zien, waarom liet ik mezelf overhalen om korte rokjes en strakke truijtes te passen terwijl ik van te voren wist dat het niet zou staan. En hij me dan dan doodleuk in me gezicht zegt dat het voor geen meter staat.
Zelfs na de geboorte van onze eerste dochter, toen zag meneer mij echt niet meer staan. Ik kon de gekste dingen uithalen, maar hij keek niet. Zelfs een striptact vond meneer niet interresant genoeg, want ik stondin het beeld van de televisie.
Ik heb dit allemaal achter me gelaten. Zijn hele verleden met zijn ex, maar nu ze hem gebeld heeft en hij haar toegevoegd heeft op msn, tel nummers hebben gewisseld. Weet ik niet wat ik er van moet denken. Ja ze willen het uitpraten. samen met zijn 2en een keer wat afspreken en wat drinken.
Ja ik weet ik klink nogal wat wantrouwig, mijn virend is alleen in eht weekend noramaal thuis en hij kan zich nog maar net beheersen om seks te hebben met een vrouw. HIj zegt dan dathij het niet doet omdat hij geen ruzie met mij wilt.
Waarom ben ik wantrouwig? Ja hij liegt heel vaak tegen me, ik mag niet huilen, hij heeft me bedreigd met slaan. Hij verbelde ons hele inkomen, en nu zitten we diep in de schulden.
Ik weet hij kan ook heel lief zijn.
Toen ik onder de douche stond heeft hij me heel lief getroosd enz enz. EN ik heb alles gezegd, dat alles wat met me doet. HIj heel begripvol en sorry sorry sorry.
Maar of hij het meenT? dat weet ik niet.
Waarom geeft hij altijd alle mooie meiden complimentjes maar bij mij kan er geen complimentje van af. Ja alleen asl ik voor hem zou gaan cammen ofzo.
En romantiek , nou dat komt al helemaal niet meer in zijn woordenboek voor.
Waarom ben ik jaloers op de tijd die hij met zijn ex had. Hoe zij voor hem was. Hij was er altidj voor hem enz enz.
Waarom zegt hij dat hoe hij mij behandeld heeft zij de aanleiding voor is. Ik hoef toch niet het slachtoffer te zijn voor zijn fouten?
Mijn therapeute is nu op vakantie, dus tja moet ik ff drie weken zonder. Wat moet ik nu?
Lieve Jenny,
Inderdaad, wat een vernederende toestand.
Waarom is hij destijds bij zijn ex weggegaan? Laat die twee maar weer mooi samen verder gaan. Mooi koppel, dat geloof ik meteen. Jenny, lieve meis, voel diep vanbinnen eens hoe waardevol en mooi je bent. Voel de kracht in jezelf en voel vooral "zelfrespect". Daar heb je hem niet voor nodig. Nu niet en nooit meer. Kom op, kies voor jezelf. Kies voor geluk. Jouw geluk!
Liefs, Meggie
jenny22
22-07-2005 10:31
Lieve Meggie en Jeanette bedankt voor jullie lieve reactie en nee je komt
Mijn vriend is bij zijn ex weggegaan omdat zij toen vreemd was gegaan met een goede vriend van hem. Ook heeft ze hem een aantal keer geslagen ofzo iets. Ik heb de gehele nacht slecht geslapen. Van wat ik moet doen. En het is altijd heel erg verwarrend. Maar het zijn pieken en dalen. Maar goed en het lijkt steeds dat ik de dalen met de koop toe neem. Als je op de piek zit lijken de dalen niet meer zo erg, totdat de piek ineens weer weg is en je weer keihard in het dal valt. Mijn vriend zit nu al een tijdje op de piek, maar sinds gisteren voel ik weer het dal in glijden. Hij heeft dan wel sorry gezegd, maar ik vraag me nu af wanneer ik het dal weer in 'getrapt'ga worden.
Ik weet dat ik aan de ene kant weg wil, wat niet makkelijk zal worden. Maar aan de andere kant, tja wil of kan ik het niet, zou dat die verslaving zijn, de hoop die ik heb dat het ooit beter zal worden?
-edit- verplaatst door admin
Julia
22-07-2005 12:27
Lieve Jenny,
Ik ben helemaal onthutst. Behalve een uiterst vernederende toestand, lees ik geen enkel stukje liefde van hem naar jou toe. Kun jij jezelf nog wel vertellen waarom je van hem houdt? Of waarom je bij hem wilt blijven? Geef hem niet eens de mogelijkheid om te kiezen. Hup weg er mee. Je bent niet iets om uit te kiezen.
Zoals Jeanette schrijft hij wil ongezonde en abnormale dingen van je. Je moet grenzen trekken.
Verder heb ik er geen woorden voor. Vreselijk voor je. Stop er mee. Deze relatie is echt slecht voor jou. Je hebt al genoeg meegemaakt in je leven. Je verdient nu wel een keer iemand die aardig en respectvol is.
Zie in dat hij dat respect voor jou niet gaat hebben. Dat je eerst jezelf dat respect moet geven.
Heel veel sterkte, wijsheid en kracht.
Julia
pluis
22-07-2005 14:35
jouw verhaal lijkt een beetje op mijn verhaal. Ook zijn ex teruggekomen. Alleen na 30 jaar. Het feest en het vergelijken. Ik herken het maar al te goed. Het enige wat helpt is ze samen verder te laten gaan denk ik dan. Want wat toen niet lukte, zal nu ook niet likken, let maar op.
missy
23-07-2005 22:16
Waarom zijn ze toen uit elkaar gegaan?? Als hij zijn ex zo perfect vind waarom zijn ze niet samen gebleven! Praat jij eens met zijn ex misschien heb je dan direct een ander beeld en als hij dit niet wilt zegt het genoeg dat hij niet te vertrouwen is! De relatie is niet gezond als je partner je constant probeerd te veranderen want dan houd hij niet genoeg van je zo als je bent!!
liefs missy
jenny22
24-07-2005 13:10
Mijn vriend heeft gisteren met zijn ex gesproken. Toen hij terug kwam vertelde hij dat er niets was gebeurd en dat ze gepraat hebben. Hij heeft antwoord gekregen op de vraag waarom ze hem
Ik heb de laatste mailtjes gelezen die direct nadat ze elkaar gezien hebben gestuurd heeft.
Daarin stond dat ze spijt heeft dat ze zo afstandelijk deed. Ze had hem wel willen knuffelen en drie zoenen op de wang willen geven maar kon dat niet maken tegen over haar vriend.
En dat ze niet zo close moesten doen omdat anders ze vreemd zouden gaan en dat wilde ze absoluut niet.
Ik maak uit haar mailtje uit dat zij afstandelijk tegen hem deed. En mijn vriend zei juist dat ze hem wilde omhelsen toen ze elkaar zagen.
Wie moet ik nou geloven, haar of mijn vriend.
Een kwartier voordat hij naar haar toe was gegaan, hadden ze elkaar aan de telefoon. Eerst via msn. Mijn vriend zei dat hij het briefje waar haar nummer op stond had weggegooid. en dat hij opniuew haar numme rheeft gehad via msn.
Ik geloofde dat ook, stom dat ik was natuurlijk.
Hij had het nummer niet via msn van haar gekregen en hij had het nummer ook niet weggegooid. Nee hij had het onder de computer verstopt.
Ik heb het briefje gelezen en wat staat daar? Haar naam, gevolgd door een hartje wat wel doorgekrast was en dan haar nummer. De uitleg van dat hartje? Nou als eerste dit: Ik heb een hartje getekend met een scheur erin(gebroken hartje)en dat later doorgekrast omdat ik dat niet gepast vond.
ALs ik het later nog eens vraag, na het papiertje goed bestudeerd te hebben zegt hij: Ik heb het hartje getekend uit gewoonte deed ik vroeger ook(was6 a 7 jaar geleden) en dat vond ik ook niet gepast dus heb dat daarna doorgekrast.
Allemaal tegenstrijdige dingen dus. Niet erg geloofwaardig. En nu wil hij ook nog misschien een 2e keer met haar afspreken? Ja ik denk dat ik wel weet wat ik moet doen.
Maar met haar praten dat lukt niet echt, want zij is wat dat betreft dan vraag het maar aan hem. Ik voel me net een detective. Die de puzzel aan het oplossen is.
-edit- verplaatst door admin
Jeannette
24-07-2005 18:17
Waarom zou je met haar praten????,jouw man hoort jou verantwoording af te leggen,en schijnbaar komt hij niet erg betrouwbaar over bij jou,is dat niet een teken aan de wand???,waarom liegt hij tegen jou???,waarom gaat hij met zijn ex op stap terwijl hij een relatie met jou heeft,en wat wil hij met haar bepraten,ik heb begrepen dat die relatie al behoorlijk lang geleden was,dus neem ik aan dat hij dat wel een plek heeft gegeven en het heeft verwerkt.
Het grote punt in jouw verhaal is,dat hij over jouw grenzen heen gaat,geef jij ze niet goed aan???,of respecteert hij jouw grenzen niet en gaat hij er klakkeloos overheen,dat is wel tekenent hoe hij dan met jou omgaat,ik denk dat jij grenzen moet stellen,en als hij daar over heen gaat de gevolgen aan hem zal moeten laten merken dus je poot stijf houden en een grens stellen,maar het is aan jou welke gevolgen jij er aan verbind als hij toch doet waar hij zin in heeft zonder rekening te houden met jouw gevoelens,het is moeilijk maar zo kom je voor jezelf op,en waarom zou jij detective gaan spelen????,hij mag dit niet doen,en jij moet dit niet accepteren.
iris
25-07-2005 13:55
Die ex denkt zeker dat hij verandert is, omdat hij nu in een lange relatie zit met een vrouw (jij dus). Geloof me, wat is erger een man die je niet respecteert kwijtraken aan een vrouw of zonder hem doorgaan en kans op een nieuwe toekomst?
jenny22
26-07-2005 13:07
Mijn vriend heeft gistermiddag met zijn ex gemsned. En zijn ex heeft opgebiegd dat ze wel nog eens seks met hem wil. Mijn vriend heeft haar uitgedaagd om vreemd te gaan, hij zegt dat dit een wraak actie is.
Maar nu zijn ze dus weer bij elkaar. Hij is naar haar teo, en het doet mij pijn. Ik ben nu klaar met mijn spullen pakken. En ik ga zo met mijn kids er van door. Ik weet niet wanneer ik terug kom, maar ik ga gewoon. Ik wil en kan hier niet meer blijven. Ik wil niet telkens het gevoel hebben en angste dat hij vreemd gaat. Dat hij erover blijft liegen enz. Mijn kinderen hebben ook niets aan een moeder dat steeds zo is.
Ik hoop dat ik heir goed aan doe. Maar mijn hart en mijnv erstand zijn het eens. Ik wil dit mijn kids niet aan doen. En ik wil niet een enge ziekte oplopen, gemanipuleerd te worden en bedreigd enz enz. Ik kies nu voor mijzelf en mijn kids en mijn vriend, tja die mag het lekker nu met zijn ex uitzoeken;)
-edit- verplaatst door admin
Meggie
26-07-2005 14:31
Lieve Jenny,
Ik ben ontzettend trots op je. Wat knap van je! Ik denk aan je. Heel veel sterkte.
Laat je tussendoor wat van je horen?
Liefs, knuffel, Meggie
cathy
26-07-2005 14:52
Hartstikke goed dat je voor jezelf en je kinderen kiest. Heel veel sterkte.
Pluis
26-07-2005 15:12
Lieve Jenny,
Goed gedaan. Als ze eenmaal aan een ander zijn begonnen, is het einde zoek. En ik kan het weten,want ben erin blijven hangen. In de hoop dat het beter zou worden Kan je zeggen, geen pretje. De klappen en vernederingen zijn niet van de lucht. Zij is slimmer, mooier en beter als mij. Nu denk ik als je beter kan moet je beter gaan. Ga voor jezelf en laat ze het lekker samen uitzoeken. Maak niet dezelfde fout als ik.Als ik een jaar geleden hetzelfde had gedaan als jij nu doet, was ik nu gelukkig geweest. Zeker weten.
Liefs en veel sterkte, Pluis
Meggie
26-07-2005 15:24
Lieve Pluis,
Lieverd, het is nooit te laat -voor niemand- om voor je eigen geluk te kiezen.
Nooit! Liefs, Meggie
Felice
26-07-2005 15:37
Lieve Jenny,
wat ik niet alleen goed vind is dat je aan jezelf denkt maar ook aan je kinderen, ben zelf ook een dochter van een moeder waarbij de man vreemd ging en ik ben blij dat ze weg ging. Je kinderen hebben meer aan heen moeder die gelukkig is (aan het begin nog niet maar later wel!) dan aan een moeder die ongelukkig is en een vader die vreemd gaat.
Wat een dapper besluit. Wat goed dat je voorjezelf en je kinderen, je dochters kiest. Ik heb je verhaal net nog even helemaal gelezen, en het is afschuwelijk. Hij gedraagt zich als een pooier. je wilt toch zeker niet dat je dochters getuige zijn van hoe hun vader met vrouwen omgaat en jij bent zo ook geen rolmodel voor hen.
De keuze is niet het moeilijkste, we weten allemaal wel wat het beste voor ons zelf en onze kinderen is. Nu de uitvoering nog. Kun je ergens naar toe? Heb je een vriendin in je oude omgeving of misschien nog een zus of broer.
Ik hoop voor je dat je om kunt gaan met alle wisselende stemmingen en emoties de komende tijd. Dat je volhoudt. Teruggaan zou alleen maar een korte termijn satisfactie geven. Niemand kan gelukkig zijn voor lang met zo een ploert.
Ga, hou vol, knuffel de meiden, en ervaar het geluk in jezelf, als je rust hebt gevonden. Daar word je een heel ander mens van.
Julia
jenny22
27-07-2005 13:54
Het is nu 24 uur nadat ik het huis ben uitgestapt.
Mijn vriend natuurlijk vragen waarom en hoe enz enz. Nou ik kan je wel zeggen dit was het moeilijkste wat ik in tijden gedaan heb. Mijn dochter blijkt er niet zo veel last van te hebben nu, ze is gelukkig gewend dat haar vader niet zo vaak te zien ivm zijn werk. Maar ik voel me toch wel schuldig en ben bang dat hij het niet red. maar ik heb overal briefjes opgehangen met de teksten dat ik nie terug kan gaan. En de redenen waarom niet. Die helpen mij nu op hem niet te bellen. Of naar hem toe te geaan. Het is heel moeilijk, maar dit is het beste voor mij, en de kids en uiteindelijk ook voor hem. Ik mis hem alleen zo, nou ik mis de herinnering aan de mooie begin tijden.Maar ik ben nog hartstikke jong. ik ben 22 en ik heb 2 dochters ds ik heb nog een heel leven voor me. Ik ga lekker nu van mijn leven genieten. Ik ben naar de woningstichting geweest vandaag en naar de sociale dienst. Daar werd ik met open armen ontvangen;) Ik hoop snel een huisje te krijgen. Ik heb urgentiepunten en ze zeggen dat ik snel een leuk huisje kan krijgen voor nie tal te veel geld.
En mijn inboedel, axh dat komt ook wel bij elkaar.
Ik weet niet hoe en ik wee tniet wanneer, maar deze stap is het begin van een niuw leven. Ik hoop dat deze visie kan blijven delen. En een andere man, nee daar heb ik geen behoefte aan, Nu niet in ieder geval.
-edit- verplaatst door admin
Pluis
27-07-2005 14:34
Wat goed dat je direct weg bent gegaan. Ik ben zeker nog 1x ouder dan jij en heb nog steeds mijn twijfels. Misschien wel de leeftijd. Je vraagd je nu af of hij het wel red, nu maar hopen dat hij zich dat ook van jou afvraagt. Dan realiseert hij zich in iedergeval waar hij mee bezig is geweest. Heel veel sterkte en ik hoop dat je dit volhou. Op weg naar een beter leven, want je heb er maar een. Succes.
cathy
27-07-2005 18:04
Ik vind het ontzettend goed van je dat je deze stap neemt. Het is beter voor jou en je kinderen. Het is logisch dat je hem mist en de komende tijd zal nog wel zwaar worden, maar probeer het vol te houden. Plak maar zoveel mogelijk briefjes op om je eraan te herinneren waarom je niet terug moet gaan naar hem. Probeer het vol te houden om hem niet te zien, want als je eenmaal overstag gaat dan wordt het steeds moeilijker. Heel veel sterkte.
Iris
27-07-2005 20:00
Ik vind het goed van je dat je weg gaat. Dat is het enige wat je kunt doen. Heel veel succes!
Liefs,
Iris
nadia
06-08-2005 21:41
wat erg voor je.....dit is echt een moeilijke situatie...vooral omdat je kinderen hebt, het is te begrijpen dat je wilt dat je kinderen opgroeien met een vader...maar bedenk wel dat je kinderen alleen goed en gelukkig kunnen opgroeien met een vader die van ze houdt en liefde geeft..als ik jou was zou ik uiteindelijk toch zijn familie hiermee benaderen, misschien helpt dat wel...je moet echt alles uit de kast halen, om dit op te lossen...alles heeft een oplossing...ik wens je veel sterkte jennifer
jenny22
17-08-2005 15:22
ik ben al een tijje hier niet geweest en het gaat super met me!!!
Ik voel me vrij. Voor het eerst in jaren.
Ik heb ondertussen goede therapie 2 keer per week 2 uur per keer. Ik heb sinds 2 weken een eigen woning. We zijn net klaar met verven en schilderen. Ik heb meubeltjes overal vandaan enz enz. Het is een bij elkaar geraapt goedje, maar het is van mij! Eindelijk iets van mij. Ik heb geen vriend meer die me telkens aan me kop zeurt, bedreigd enz enz. Ik heb wel contact met mijn exvriend. De kids gaan elke 2 weken naar hem toe in het weekend. dit omdat hij dan alleen thuis is.
Ik merk aan mezelf dat ik het aardig goed red en ben zo blijdat ik die stap genomen heb. Ik ;mis hem wel, maar dit vrije gevoel overheerst dan wel. Du sterug gaan nee dat wil ik niet meer. Hij heeft dikke schulden gemaakt en ik heb die angste van deurwaarders ook niet meer enz enz.
Mijn kids zijn vrolijker rustiger en genieten meer, zeker nu de oudste nu op peuterspeelzaal zit.
Ik heb nu nog een uitkering,maar ik kan vanaf 1 oktober aan het werk als verpleegkundige hier in het ziekenhuis. En er is een kinderopvang naast dus dat is geweldig vind ik. Maar ik ga nu mijn kids ophalen want die zijn bij opa en oma.
Ik wens iedereen sterkte.
-edit- verplaatst door admin
Jeannette
17-08-2005 17:52
Wauw........jeetje ik ben onder de indruk,leuk om ook eens te horen dat het niet alleen ellende is,en dat je laat weten hoe het je vergaan is!!!!!
Uiteindelijk lukt het ons allemaal!!!!!
Iris
17-08-2005 18:00
Hou vol, meid! Geen medelijden met hem gaan krijgen. Hij is volwassen genoeg om zijn eigen leven ook aan te pakken met de energie en positiviteit waarmee jij dit nu doet! Sterkte! Iris
Meggie
17-08-2005 18:42
Lieve Jenny,
Wat doet me dat goed.
Heerlijk nieuws, ik slorp het op tot in mijn tenen.
Wat goed en knap van je.
Fijn ook dat je zo'n mooi bericht met ons deelt. Dat geeft kracht. Ik wens je het aller, allerbeste op alle gebied in je leven. Alle geluk. Liefs, Meggie
E-tje
17-08-2005 22:13
het is je gegunt meis :-)
kus
indiaan
18-08-2005 08:29
GOED ZO
EN HOUDEN ZO
BETER ALLEEN
DAN ALLEEN MET EEN KWAADAARDIGE MAN
VEEL GELUK WENS IK JE*
INDIAAN
wilma v
18-08-2005 10:44
he jenny,
wat goed voor je!
echt geweldig dat je deze stap hebt gezet, zie je wel dat het uiteindelijk beter kan, en dat je zelf wat van je leven kunt maken.
ik vind dat je echt heel erg trots mag zijn op jezelf! het komt echt allemaal helemaal goed.
houd de moet erin meid! je bent echt helemaal op de goeie weg...goedzo!!!
het leven kan zo mooi zijn.......en daar ga jij opaf, echt kanp van je!
groeten wilma.
heksje
08-09-2005 09:19
lieve Jenny
Wat doe je daar nog?
Laat hem terug gaan naar die Ex
Hij maakt een slavin van je.
Is dat de liefde die je zocht?
Ik zou willen dat ik een echte heks was, met een bezemsteel en een toverstaf
dan zou ik dit soort mannen veranderen in Brulkikkers...
En jij zou mijn bezemsteel mogen lenen om weg te vliegen naar een beter leven.
Maar helaas..
Ik kan je alleen maar zeggen dat je Hem los moet laten voordat je helemaal vernield bent.