Pluis21-07-2005 17:32
Een jaar geleden kreeg mijn man een relatie met een jeugdvriendin. Wij waren 21 jaar samen en hadden het goed. Wel was hij'"zorgzaam" maar nu ik er over nadenk heeft hij mijn leven 21 jaar geleefd. Geen contact met familie, mijn vrienden mochten niet op visite komen. Alles draaide om hem. Ik heb er nooit last van gehad tot op een jaar geleden. Hij werd twee personen. Soms herkende ik hem niet meer. Eerst werd mij een vermeende verhouding in mijn schoenen geschoven. Ik heb hier 3 dagen en 3 nachten met hem over moeten praten. Hoe ik het lef had iets met een ander te beginnen.
(Zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten.) Hij begon met schoppen en slaan. Bont en blauw ben ik naar de huisarts gegaan. De verwees mij door naar maatschappelijkwerk. Ik wilde maar een ding, hij moest naar zijn vriendin, zij had een huIsje en ik kon dan mooi mijn leven weer oppakken. Nou mooi niet dus. Hij wilde de controle niet kwijt, hij bezit me, dus bleef hij, ondanks dat ik alles gepakt had en hem buitengesloten had en ging op gezette tijden naar zijn vriendin. Zij werd lastig en begon mij te stalken. Kan ik er net nog bij hebben. Zaarom ik mijn koffer niet pakte en de wenste me de longtyfes toe.


Laatste 20 reacties:
 hurt(v)  08-09 01:00 
 hurt(v)  07-09 21:19 
 hurt(v)  07-09 21:08 
 hurt(v)  07-09 08:38 
 hurt(v)  06-09 22:35 
 hurt(v)  06-09 19:31 
 hurt(v)  05-09 23:19 
 bianca  04-09 23:34 
 madeliefj  04-09 23:31 
 Dinah  03-09 21:49 
 madeliefj  02-09 21:19 
 madeliefj  02-09 16:36 
 madeliefj  02-09 16:34 
 bianca  01-09 21:21 
 Helena  31-08 01:00 
 najat  30-08 17:43 
 najat  30-08 12:59 
 tweeling  29-08 11:30 
 geitje  24-08 12:39 
 Helena  18-08 17:33 
56 reacties:
Pluis22-07-2005 12:56
Vandaag voel ik me iets zekerder dan gisteren, ik moet hier weg. Het is die piek, die me op de juiste voet zet. Dan komt dat dal, waarin ik hoop dat het weer goed gaat komen. Zo wordt ik door het leven wat ik nu leef heen en weer geslingerd. De ene dag is er de toenadering, de andere dag weer het wegduwen. Ik ben in de war en kan niet normaal meer denken. Was ik maar sterk, dan zou ik dezelfde klappen teruggeven. Voel wat ik voel, denk ik dan. Is praten en eerlijk zijn dan echt zo moeilijk? Liegen en begriegen is hier alleen maar aan de orde. Niets geloof ik meer van wat er wordt gezegd. Niemand begrijpt het, want hij is toch zo aardit. Ja, totdat het licht aangaat wacht hij zijn kans af. Het lijkt wel een rat die uit zijn hoek komt en mij bespringt. Was ik maar sterk dan kreeg je de gelijke klappen terug, heb ik vaak gedacht.

-edit- verplaatst door admin


Pluis25-07-2005 10:42
Gelukkig het weekende is weer achter de rug. Heerlijk weer met mezelf samen. Geen gezeur. Geen slaag en geen treiterpartijen.
Ongeveer een jaar geleden kwam hij thuis met de mededeling dat hij een vrouw ontmoet had die helemaal weg van hem was. Mijn wereld storte in. Sindsdien is mijn leven totaal veranderd. Hij is begonnen mij te slaan. Geestelijk te mishandelen etc. etc.
Verschillende keren heb ik hem gevraagd bij haar te gaan wonen. Hij werd een gespleten persoon en veranderde van een aardige vriendelijke man in een duivel. Kinderen bleven weg. Familie kreeg keer op keer een beurt en bleef weg en nu ben ik aan de beurt.
Bont en blauw elke keer naar de huisarts. Doorverwezen naar maatschappelijkwerk. Daar begint het. Graag had ik plaats gmaakt voor die ander, laat het nu haar beurt maar zijn er is niets zo frustrerend als je moet zorgen voor iemand die een ander heeft en als dank je een hoek in trapt. Hij woont bij mij in. Sociale raadslieden raden mij aan niet weg te gaan maar hem eruit zien te krijgen. Gevecht op gevecht zit ik hier noodgedwongen te wachten totdat bij zijn biezen pakt. Politie zegt kijk het nog even aan.
Hoelang, tot de dood erop volgt. Dat is makkelijker oplossen dan mishandeling. Vrienden en familie drukken dun snor. Stel dat hij bij hun het huis kort en klein komt slaan. Afgelopen vrijdag las ik (stiekem) in zijn sms, dat hij afgesproken had met haar. Ze had door het hele huis kaarsjes aangestoken en lag in haar nieuwe lingeriesetje te wachten op hem. Waar hij bleef. Hij is niet gegaan omdat ik hem een week geleden vertelde dat ik wist waar zij woonde en dat ik zijn spullen daar heen zou brengen.
De vrijdag daar voor zei hij dat hij even weg moest. Ik ben naar boven gegaan heb de was van hem gepakt en gezegd "laat haar dan meteen de was voor je doen, zeg maar dat je het zondagochtend, wanneer je de auto gaat wassen, weer op komt halen". Meppen, hij had niets met die vrouw en ik moest ophouden met dat gezuig en getreiter. De spanning is nu een beetje weg. Alleen weet ik nu niet of ik er goed aan heb gedaan, omdat ik zo nooit van hem afkom.

-edit- verplaatst door admin


Iris25-07-2005 11:29
Lieverd, wil je wel echt dat hij weg gaat? Waarom nog toespelingen maken over zijn vriendin? Gooi zijn spullen buiten zet op dezelfde dag een nieuwe slot op de deur en ga lekker op vakantie. Of vertrek dan tijdelijk naar een opvanghuis (geheim adres). Als je op krachten bent gekomen en je je weer sterk voelt kom je terug. Of redeneer ik te simpel? Ik hoor het graag van je! Liefs, Iris


Pluis25-07-2005 12:00
Iris,

Dank voor je reactie. Ik heb 22 jaar met deze man samengewoond (voor elk jaar een maand om ervan af te komen) en mijn gevoel zeg dat ik hem bij me wil houden. Het is uiteindelijk ingeslagen als een bom en niet te voorzien geweest.Mijn verstand zeg weg met deze man. Van twee walletjes eten kan niet bij mij en dan ook nog eens je agressie botvieren. Daarnaast zit ik met het probleem dat ik, als hij niet uit zichzelf weggaat, nooit van hem af zal komen en dan bedoel ik stalken. Zelf heb ik met de gedachte gespeeld voor langere tijd naar het buitenland te vertrekken en hiervan 1 iemand op de hoogte te stellen. Nu gaat het heel slecht met mijn moeder (geen excuus) en wil niet dat dit de rede wordt dat ik geen afscheid van haar kan nemen. Maar actie komt er zondermeer, denk alleen dat ik er nog niet helemaal aan toe ben, maar zeerzeker wel mee bezig.

Liefs Pluis


Iris25-07-2005 13:49
Pluis,

Dank voor je reactie. Je moet niet luisteren naar je gevoel, die is verraderlijk. Je hebt geen trots en waardigheid meer. Heb je professioneel hulp? Zo'n therapeute sleept je er doorheen, maar je moet wel een PLAN met jezelf hebben. Je moet wel willen!

Voor stalken staat een straf! Mijn vriendin heeft vrijdag haar man aangegeven bij de politie toen hij haar weer mishandeld had (haar arm lag uit de kom). Hij zit nu vast. Waarom doe jij dat ook niet na een mishandeling? Bel 112 en voor je het weet wordt je geholpen. Als hij de gevangenis in verdwijnt voor 2 jaar voorwaardelijk heb jij de kans om je leven weer op te pakken. Geen gestalk of gestress, maar gewoon aanpakken! Wat vind jij? Laat het me me weten!

Liefs, Iris


Iris25-07-2005 13:57
Hoe lang wil je nog slachtoffer blijven van deze situatie waarin je zit? Waarom geef je hem niet aan bij de politie als je klappen krijgt? Hij heeft ook hulp nodig. Meid dit blijft een gebed zonder eind. Het komt niet door jou!


Pluis25-07-2005 15:31
Iris,

Wanneer je normale relatie heb gehad, het is niet altijd zo geweest, wil je deze ook normaal beeindigen. Toen ik erachter kwam dat mijn man een antisociaal gedrag ging vertonen, heb ik via mijn huisarts profesionele hulp gevraagd. Dit is in behandeling. Kan lang duren voordat ik hiervoor opgeroepen wordt. Misschien kan hij deze hulp beter gebruiken.


Iris25-07-2005 16:05
Lieverd,

Je hebt gelijk hij kan hulp gebruiken, maar jij ook. Want waar moet jij naar toe om er uit te kunnen kruipen?

Hou van je zelf. Ga weg.

Liefs,
Iris


Pluis25-07-2005 16:28
Iris,

Je heb mij in een korte tijd een heel stuk over de streep getrokken, dank je hiervoor. Je heb me aan het denken gezet, wat er met zijn ex is gebeurt toen hij een ander kreeg. (was ik niet). Hij heeft haar toen het ziekenhuis in geslagen en zij is moeten vluchten naar een blijf van mijn lijf huis. Dit is wat mij nu staat te wachten. Zijn volgende slachoffer. Dank je dat je mij een beetje wakker geschud heb. Was hard nodig.

Liefs Pluis.


Julia25-07-2005 17:01
beste Pluis,

Ik vind de politie bellen een heel goed idee wanneer je echt van hem af wilt.
Als de politie komt en zij nemen waar dat er inderdaad fysiek geweld naar jou heeft plaatsgevonden, dan nemen zij hem mee, blijft hij in voorarrest, twee dagen. Meestal krijgen ze daar wel al een flinke opdonder van. Mijn partner was kwaad omdat zij (agenten)hem niet eens waren komen vragen wat hij wilde eten. Ik denk dat hij in de war was met een hotel.
Het maakt dan ook niet meer uit of je aangifte doet, de officier van justitie gaat dan een onderzoek beginnen. Hij wordt geadviseerd bij jou uit de buurt te blijven. Etc. Verhalen die je waarschijnlijk wel bekend zijn.
De kans dat het dan ooit nog goed komt is dan wel erg klein. Vooral als je wel aangifte doet.
ik ga zo verder, even een zakelijke bespreking tussen door


iris25-07-2005 17:04
Graag gedaan! Ik heb zelf pas geleden kanker gekregen, dat doet je ogen open. Het leven is maar kort, geniet er asjeblieft van. Laat je niet leven door zo'n man. Ik weet hoe moeilijk het is, maar hou vol. Hou eerst van je zelf, dan pas kun je van anderen houden.

Heel veel liefs,
Iris


Jeannette25-07-2005 19:44
Moeilijk he Pluis,om de echte stap te nemen,verstand en gevoel gaan met elkaar een enorm gevecht aan,en als je je dan bedenkt ,ben ik er wel vanaf als hij weg is,dat maakt de drempel weer groter en groter.
Maar je word geslgen en meneer houdt er ook al een jaar een geliefde op na,welk respect heeft hij voor jou???,je kan doorgaan en hopen op een verzoening tussen jullie beiden,maar kan je leven met het feit dat hij je dit al die tijd heeft aangedaan??kan je daar mee dealen,ik denk dat er voor jou wel een mooier leven is weg gelegd dan dit.
Er is een nieuwe wet,die mishandeling anders kan aanpakken,gebruik die wet,als hij weg is ,doe andere sloten op de deuren,en als hij een poging doet om binnen te komen,gelijk 112 bellen......weg met die man........die eigenlijk een monster is!!!!


Julia25-07-2005 22:08
Beste Pluis,

Jeanette is verder gegaan waar ik moest stoppen. Inderdaad er is een nieuwe wet. Die wet maakt het mogelijk dat je partner wel vervolgd wordt, zonder dat jij daar aangifte voor hoeft te doen. Al zal de politie dat wel adviseren. Ik heb het wel gedaan. Ik vond wat hij gedaan had (mij slaan) niet kon worden overtroffen door een aangifte. Hij had al vaker beloofd het niet meer te zullen doen. En bij de aangifte werd mij de ernst van de situatie pas duidelijk. Odat ze je dan vragen gaan stellen hoevaak er geweld plaatsvindt gemiddeld. Of dreigen naar geweld te grijpen, of dreigen je te verlaten, of met meubels of andere dierbare spullen van je te gooien, of kleren kapotscheuren voor je neus, of gewoon schelden (wat natuurlijk ook niet gewoon is).
Als je belt tijdens of vlak na een uitbarsting van geweld, komt de politie direct polshoogte nemen. En wanneer zij sterke vermoedens hebben dat er geweld heeft plaatsgevonden, nemen ze je partner mee voor een nachtje of twee nachtjes cel. Dan volgt er een onderzoek, buigt de officier van justitie zich er over en volgt er mogelijk een strafzaak die gepland gaat worden. Tot die tijd mag jij sloten vervangen aan je huis, mag je verwachten dat hij uit je buurt blijft, als hij zijn spullen wil halen, komt hij dat samen met de politie doen en kun jij weg gaan en bijvoorbeeld iemand anders open laten doen voor jou. Ik zou al zijn persoonlijke bezittingen die hij hoog nodig heeft gewoon op de stoep zetten, of klaar in de gang.
Tot die zitting moet hij het niet in zijn hoofd halen vervelend of lastig te doen. Dit verzwaard alleen zijn (taak-)straf en/ of boete maar.

Maar dit zijn allemaal praktische dingen. Jouw gevoel is natuurlijk ook heel belangrijk.


Julia25-07-2005 22:17
Vervolg Pluis

Je hebt er wel goed aan gedaan om aan te geven dat je dan ook geen zin hebt in zijn was. Dat is tenminste een eerste grens. Uit je verhaal lijk ik op te kunnen maken dat je al heel wat afstand hebt genomen.
Als je vertelt dat hij in zijn vorige relaties ook geweld heeft toegepast, ernstig zelfs, waarom dan nog het risico nemen dat het jouw straks in nog ernstigere maat gaat overkomen.
Het bevreemdt mij dat je huisarts zo weinig doet. Vooral als je daar nota bene met blauwe plekken naar toe gaat.

Je moet toch echt van deze man af. Afschuwelijk zoals je beschrijft. Zijn huishoudster zijn, de persoon waar hij zijn ongenoegens op af reageert en dan gaat hij nog met een ander op feestelijke wijze naar bed.
Heb je al eens overwogen om "de ander" op de hoogte te brengen van zijn daden? Waar zij zin in heeft. Misschien wil zij zich niet aan hem binden en alleen de kortstondige pleziertjes met hem. Miscchien is hij daarover gefrustreerd. En reageert hij dat op jou af.

Ik vind het wel erg moeilijk voor je. Je schrijft over een relatie die al 22 jaar bestaat. Die eerder goed was. En dan na 22 jaar gaat hij opeens slaan? En dat heb je nooit zien aankomen? Die spanning is niet opgebouwd.
Op aanraden van de vrouwen die regelmatig schrijven op deze site, heb ik het boek van Robin Norwood gelezen, en monsterverbond. Daar heb ik uit geleerd dat je je relatie het beste helpt door je zelf te helpen. Misschien gaat je dat ook lukken. Trek een grens. Het gaat zo toch niet langer. Wat heb je te verliezen? Je kan alleen nog maar winnen.

Ik wens je zoveel kracht en wijsheid. Het moeilijkste is dat je het zelf moet doen. Iedereen weet je te vertellen welke keuze je moet maken, maar jij moet hem uitvoeren. En dat is het moeilijkste.
slaap goed zodadelijk!

Julia


Iris26-07-2005 10:13
De man van mijn vriendin is inderdaad na een paar nachten cel gisteren weer thuis gekomen. Gelukkig hadden wij zaterdag alle spullen verhuisd naar een veilig onderkomen. Daar kan ze voorlopig even zitten.

Verder had hij van de officier van justitie een waarschuwing gekregen, omdat dit pas de eerste keer is dat ze aangifte heeft gedaan. Hij was vreselijk geschrokken van alles en heeft gister zijn zus een charme-offensief laten uitbrengen op mijn vriendin. Hij heeft spijt, bla, bla. Hij durfde mijn vriendin ook niet te bellen, hij kreeg inderdaad een heel lijstje mee waar hij zich aan moest houden anders zou hij alsnog vervolgd worden. Mooi zo, want bang dat hij was!! Joepie. Ze gaat trouwens pas met hem praten als zijn therapie is afgerond. Ze wil dan in een nieuw huis aan een nieuw leven met hem beginnen. Dus hij zal nu voor t eerst in hun relatie iets moeten DOEN!

Ik vertelde haar dat zij niet moet denken dat hij nu ineens spijt heeft na zes jaar mishandelingen. Die gedachtenkronkel gaat er pas uit na de therapie. Ik zei dat ze geen contact met hem moet opnemen totdat hij de therapie heeft afgerond. Meneer kan zoveel zeggen, dat heeft hij in het verleden ook al gedaan. Ze was het zelf ook met me eens.

Ik hoop dat meer vrouwen het gaan durven om 112 te bellen en aangifte te doen. Mijn vriendin deed net alsof ze de ambulance belde, anders had ze nooit kunnen bellen. Wat ook kan is dat je de volgende dag belt (als hij er niet bij is). Laat je niet mishandelen, dat hoeft in deze tijd niet meer, justitie doet nu veel meer dan vroeger!


Pluis26-07-2005 10:44
Bedankt allemaal voor de goede raad waar ik heel wat uitput. Heb sommige dingen nog niet zo bekeken. Zoals Jeanette al schrijft het respect is weg en er is frustratie voor teruggekomen. Wederzijds.
Ik ben alleen maar bezig om op een nette manier van die man af te komen, dat ik niet eens zie wat er aan de andere kant afspeelt. Julia heeft gelijk ik heb in dat jaar flink afstand genomen en wat betreft die ander op de hoogte brengen heeft geen zin. Ik heb allang door dat het gebeurt zoals zij dat wil. Zij de lusten en ik de lasten.
Ze zijn dit gemakshalve aan mij vergeten te vertellen. Dus sla je het erin. Zij heeft voor hem haar ernstig zieke man verlaten. Dus een echt monsterverbond. Dankje Iris jij heb me meer wijzer gemaakt dan dat ik bij maatschappelijkwerk te horen heb gekregen.
Liefs Pluis


Pluis03-08-2005 06:30
Vanmorgen werd ik wakker met het liedje van Marco Borsato "Ik leef niet meer voor jou". Heel toepasselijk want zo is mijn gevoel nu. Totaal leeg. Ik laat de laatste mooie jaren van mijn leven niet meer uit me slaan, mijn energie uit me zuigen, zoals een vampier met zijn slagtoffers doet. Dan maar onder een brug leven. "Je krijgt het bij niemand anders zo goed meer als bij mij" waren zijn laatste woorden toen hij mij gisteren in elkaar stond te slaan.
Hup, naar z'n vriendin de leuke man uithangen. Zij de lusten en ik de lasten? Nee, niet voor lang meer.

-edit- verplaatst door admin


Meggie03-08-2005 07:24
"Je krijgt het bij niemand anders zo goed meer als bij mij".
Ik hoor het mijn man zeggen.
Laat je toch a.u.b. niet meer zo vernederen? En, hij heeft je gisteren weer geslaan? Niet twijfelen, naar de politie. Hoe oud ben je Pluis? Je schreef iets over je laatste jaren. Heb je nog minstens de helft voor je liggen? Maakt niet uit, toch? Elke dag, dat je LOS van hem bent, zal de moeite zijn en worden. En maak je over de praktische kant (onder de brug slapen) niet al te veel zorgen. Er zijn genoeg hulpinstanties die je zullen helpen een nieuwe, mooie start te maken. Was je al aan een van de aanbevolen boeken begonnen met lezen? Ze zijn zo een ontzettend hulpmiddel, echt waar. Zeker doen. Ik steun je in gedachten, liefs, Meggie


Meggie03-08-2005 07:41
Lieve Pluis,
Ben nog even terug gaan lezen. Je bent nog zo ontzettend jong.
24 Of dit jaar 25? Zorg er a.u.b. voor dat je later tegen jezelf kunt zeggen: "Ooit had ik ook zo'n man, gelukkig heb ik op tijd voor mezelf kunnen kiezen en dus... voor een fijn, goed en gelukkig leven". Liefs, Meggie


Naam onbekend03-08-2005 09:32
Het lijkt net of ik mijn verhaal lees... Maar als zij nu de lusten heeft krijgt ze vanzelf ook de lasten hoor. En dat is niet belangrijk, het gaat om jou, jij moet loskomen van hem.. Laat hem het maar lekker uitzoeken met zijn nieuwe vriendin, reken maar dat zij ook een hoop mee zal maken (als het zo ver komt).


Pluis03-08-2005 10:52
Ik weet dat we allemaal de regie over ons eigen leven hebben. Dat we weg kunnen gaan wanneer we willen. Ik weet het allemaal. Toen ik deze relatie dik 20 jaar geleden begon had ik geen checklist voor Psychopaten bij de hand. Ik heb hiervoor een normale relatie gehad, met een normale man, dus ik weet hoe het hoort. En dat het hier goed fout zit en heeft gezeten. Deze mannen tonen in hun gedragingen weinig respect voor de gevoelen en welzijn voor anderen. Ze beschouwen andere mensen als potentiele slachtoffers, die te manipuleren zijn en beschouwen zichzelf als de belangrijkste persoon die er is. Daar zijn wij ingestapt met ons gevoel. Eerst de madonna en daarna de hoer, waar ze weinig respect voor tonen en alleen maar manipulerend gedrag ten toon spreiden.
Ze nemen geen verantwoording voor hun gedrag, omdat het ontbreekt aan diepgang. Als ik hier een gesprek wil beginnen, wat best mag, na een avondje meppen. Ben ik aan het treiteren en zuigen.
Ben momenteel met de papieren soldaadjes bezig om niet alles kwijt te raken.

-edit- verplaatst door admin


Naam onbekend03-08-2005 12:44
Natuurlijk mag je er niet meer over beginnen, het was toch allemaal jouw schuld...? Ik vind het ongelooflijk en ook eng dat er zoveel mannen zo zijn! En het erge is inderdaad dat je niet aan die mannen kunt zien dat er iets niet goed bij ze zit! Want ik ben nu van hem af, maar wie wordt de volgende...? Ik heb nu al medelij met haar...


Pluis03-08-2005 13:52
Heb net een reactie op mijn laatste verhaal gekregen van (Naam Onbekend). Kan je in de verhalen niet vinden, dus even zo.Je slaat elke keer de spijker op z'n kop. Dus we moeten het wel over het zelfde type hebben.
Hij manipuleert en bedriegt mij zonder aandacht voor wat dit met mij doet. Hij kent geen schuldgevoelens of spijt over wat hij mij aan doet. Het is uiteindelijk mijn verdiende loon. Vergeet dat hij altijd op mijn zak heeft geteerd. Zijn omgang met geld is vaak bedroevend. Wat ik fijn leven noem is voor hem verveling. Hij houd van een snel leven met veel risicogedrag.
Ben benieuwd of ik het nog steeds over hetzelfde type praat?


Iris03-08-2005 14:13
Lieve Pluis,

Allereerst een dikke knuffel. Meid, ik weet niet of je het weet maar je leeft maar 1 keer en je komt niet terug. Hoeveel klappen heb jij nodig om eindelijk wat van je leven te maken?

Ik heb kanker moeten krijgen om dat te beseffen. Voor jou moet het niet zover komen. Ga nu weg!

Liefs,
Iris


Tries (Patricia)03-08-2005 14:14
Ik ben degene (sorry dat ik geen naam ingevuld had) die elke keer reageerde. Maar het is precies mijn ex waar je het over hebt, echt precies! Beangstigend, maar ook een opluchting om te merken dat het toch echt niet aan mij ligt.


Meggie03-08-2005 15:47
Ha Pluisje,
Hoe oud ben je nu eigenlijk, als ik zo vrij mag zijn? In je verhaal van 26-03-2002: 21:11, staat in het begin van de zin: nu 21 ??? Lees ik toch wel het goede verhaal? Omdat je het nu over 20 jaar geleden hebt. Leeftijd is wel niet belangrijk, maar ik probeer me toch een beeld te vormen bij en over je verhaal.
Dat is bij een jong persoon anders dan bij een wat oudere. Niet erger of wat dan ook, maar je staat er op elke leeftijd toch anders in, volgens mij dan.
Liefs, Meggie


Pluis04-08-2005 06:29
Hoi Meggie,

Begrijp jouw verwarring, ik ben 22.07.2005 voor het eerst op deze site gekomen. De pluis van 26-03-2002 heeft de leeftijd van mijn relatie.


Meggie04-08-2005 09:44
Dag Pluis,
Ben dus nu even opnieuw gaan lezen.
Wat ik nu zo erg vind, wel dat je relatie al die jaren eigenlijk wel goed is geweest.
Tot ongeveer een jaar geleden.
Zonde dan toch dat dit kon en moest gebeuren.
Verliefd worden op iemand kan in principe altijd gebeuren, maar meestal zit de verliefd wordende persoon dan al met een “gemis� in zijn relatie (of in zichzelf). Je gezin is toch het allerbelangrijkste, dat geef je niet zo maar op voor een “VERLIEFDHEID�.
Wat mankeert die man?
En waarom na al die jaren ineens zo vernederend naar jou toe. Zijn onmacht natuurlijk ???
Natuurlijk !!! Hij is de onbegrepene (Zeg ik dat)?
Lieve Pluis, probeer voor je eigen gevoel Ă©Ă©n normaal gesprek met hem te voeren.
Waarbij hij ook echt naar je zal moeten luisteren.
Misschien, nee waarschijnlijk is er het laatste jaar al teveel gebeurd, om nu nog een gesprek te voeren.
Waar haalt hij het recht vandaan om je zo intens in meervoudig opzicht te vernederen?
Zet hem inderdaad maar buiten. Of ga weg. Dat is de enige manier om hem wakker te schudden. Om hem te laten zien en voelen wat een doorgedraaide man hij is.
En met wakker schudden bedoel ik, dat hij degene is die later ziet en vooral voelt wat hij allemaal gedaan heeft.
Je verdient zoveel meer, zoveel beter!
En, daar hoeven zij niet meer voor te zorgen, dat gaan we zelf doen.
Liefs, Meggie


Pluis05-08-2005 14:29
Lieve Meggie,

Hij is niet verliefd geworden op deze vrouw, maar deze vrouw is verliefd geworden op hem. Hij voelt zich hierdoor enorm gevleid, dat ZIJ op hem viel. Zij vind hem mooi en rijk en zij raakt daarmee een gevoelige snaar. Want zoveel bevestiging van vrouwen had hij niet gekregen. Deze aandacht is een enorme opsteker voor zijn vertrouwen en gevoel van mannelijkheid. Een gevoel dat hij niet zomaar op wil geven.
Wat ik van haar gehoord heb lijkt ze mij lichtelijk hysterisch (net als hij) en behoorlijk problematisch met haar eetstoornis. Ik zit behoorlijk in de weg. Gisteren zij hij tegen mij dat hij wenste dat ik een hartstilstand kreeg, dan was hij tenminste van mij af. Terwijl hij alleen zijn spullen hoef te pakken en te vertrekken. Makkelijk toch. Maarja, die vervelende controle.....
Liefs Pluis


Eindelijk10-08-2005 07:12
Je kent geen schuldgevoelens of spijt.
Je zegt je verdient het, werd tijd.
Je manipuleert en bedriegt.
Ik zie aan je wanneer je liegt.

Je emoties zijn dramatisch en onecht.
Als ik zeg dat ik je niet begrijp, gevecht.
Voor mijn gevoelens heb je weinig respect.
Voor de buitenwereld schoneschijn, een act.

Scheldpartijen, bedreiging en geweld.
En dan ook nog je omgang met geld.
Je hebt schulden en ben mij enorm tot last.
Leef van dag in dag en niets is vast.

Met je oppervlakkige charme, een gladde prater.
Je seksuele losbandigheid, een vrouwenhater.
Ik heb nu genoeg slaag gehad.
Ik laat je zitten en kies het hazepad.

Dag schat....

-edit- verplaatst door admin


Eindelijk10-08-2005 09:23
Voor ik vertrek nog even dit.
Ik verlaat de bende waarin ik zit.
Ik werd niet geslagen, ik heb me laten slaan.
Ik had al die tijd de vrijheid om weg te gaan.

Onze mannen zijn ziek en abnormaal.
Zij hebben gezorgd voor dit schandaal.
Je wilt ze redden door te blijven.
Geloof me, voor hen zijn wij alleen maar wijfen.

Zo heb ik al deze jaren.
Ervaren.

Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht.
Ik vertrek naar een nieuw leven dat op mij wacht.

-edit- verplaatst door admin


Jeannette10-08-2005 11:18
Maar 1 woord voor ....... Prachtig!!!


Pluis12-08-2005 23:12
Het is weer zover, vernederd, mishandeld en alleen met zoveel vragen achtergelaten. Ik zit hier alleen met een dik gezicht, blauwe armen en benen van het schoppen en slaan. Meneer moest naar zijn vriendin en kan dit alleen oplossen door te slaan. Wijven is haat ze. Zo ging hij de deur uit. Ik moet hier weg, dat is wel duidelijk. Maar waar naar toe. Het enige wat blijft is een blijf van mijn lijf huis. Maar waar op dit moment. Nog langer blijven heeft geen zin. Radeloos, paniek, niemand om mee te praten. Ik weet het even niet meer, moet mijn verhaal kwijt, maar aan wie.
Kinderen zeggen wij willen niets meer met onze vader te maken hebben en als jij kom gebeurt dat weer. Net zo rustig. Help is weet het niet meer.

-edit- verplaatst door admin


cathy12-08-2005 23:26
Wat erg voor je zeg. Moet je niet langs een dokter om naar je gezicht e.d. te laten kijken? Ik weet niet waar je woont, maar volgens mij zijn er allerlei hulpinstanties die dag en nacht hulp bieden. De SOS telefonische hulpdienst is in ieder geval bereikbaar. Misschien kunnen zij je verder helpen. Als je even wilt praten, kan je ook op de chat komen. Heb je overwogen om aangifte te doen? Dan kan je in ieder geval in je eigen huis blijven. Heel veel sterkte.


cathy13-08-2005 00:04
Is het allemaal goed gegaan gisteravond. Laat je even weten hoe het met je is?


Meggie13-08-2005 09:31
Had je de telefonische hulpdienst nog gebeld? Goed idee van Cathy, zij kunnen je wel helpen met de eerste opvang. Maar, als hij je zo toegetakeld heeft, dan zou ik nog -nu nog- naar de politie bellen.
Misschien had je beter vannacht 112 gebeld? Je kunt toch niet zo met je blijven laten sollen en bovenal heeft hij je niet te slaan. Nooit.
Kies a.u.b. voor jezelf en je kinderen.
Hou a.u.b. op met hem zo zijn gang te laten gaan en jou zo te vernederen. Waar is je vechtlust? Kom op! Ik weet dat het heel erg moeilijk is, maar je kunt het niet op deze manier laten verder gaan. Dat weet je zelf ook, meer dan wie ook. Laat je nog wat van je horen? Liefs, Meggie


Iris13-08-2005 17:55
Pluis, wil je altijd in deze situatie blijven zitten? Hij gaat wel verder met zijn leven hoor, nu jij nog!

Zo lang jij je als zijn deurmat laat behandelen gaat hij lekker door!


indiaan15-08-2005 14:46
Pluis

Ookal denk je alleen te zijn en voel je geen kracht meer om wat dan ook te doen.

Negeer die gedachten.

Want je staat er niet alleen voor, er zijn instanties die kunnen helpen als JIJ ze laat helpen.
Politie, Slachtofferhulp, Blijf van mijn Lijf, Korrelatie ook op internet
Maatschappelijk werk, Huisarts, Vertrouwensarts,En laat je Helpen. een advocaat kost weinig met een bewijs van onvermogen, formulier halen bij de sociale dienst van de gemeente.
Advocaat bellen, afspraak maken. Hem eruit laten zetten. allemaal mogelijk Voor mijn part schakel je ze allemaal tegelijk in.

En ookal denk je geen kracht meer te hebben, Ik zeg je die kracht heb je wel, ergens diep zitten, waar is je boosheid, je woede om wat die man jou en je kinderen aandoet.
Daar zit ook je kracht.
Kom op, en laat die man los
want beter geen man dan een kwaadaardige man.

Pluis. Pak je zelf aan! .
Wat jij nu nodig hebt is Moed.
Als je hierdoor heen komt dan kan je het weer veroorloven op de bank te zitten en Niets te doen.
met een verschil: Nu in en in triest
Dan: rust, vrede en wie weet een beetje geluk met jezelf omdat je het geklaard hebt.

Indiaan.


indiaan15-08-2005 15:02
Over welke man heb je het.
de Jouwe?
die van de verhalen hier?
de Mijne?

Griezelig hetzelfde.

indiaan


odilia16-08-2005 23:05
meisje meisje wat een geweldig gedicht.
een vrouw naar mijn hart bravooooooooooooo
precies zo heb ik het 23april 2001 ook gedacht.
ben vrij meer dan 4jaar vrij vrij vrij.
wel vaak nog emoties en pijn maar vrijjjjjjjjjjjjjjjjjjik gun jou alle liefs en het zelfde geluk veel liefde en respect groetjes odilia


Eindelijk20-08-2005 16:52
Na een week voelde je alleen
Je sms-te waar ben je heen.
Je hoort hier thuis bij mij.
Je hoort gevangen en niet vrij.

Je wil weer manipuleren en liegen.
Je hebt me nodig om te bedriegen.
Ik zal goed zijn, erewoord.
Ik denk, nee, ik ben niet gestoord.

Blijf lekker waar ik ben
en helemaal niemand ken.
Reageer je frustratie maar op een ander af.
Ik ben vrij en verdien geen straf.

-edit- verplaatst door admin


Lonely25-08-2005 18:14
Je geeft duidelijk weer wat ik op dit moment voel... en ik ben trots op je!

kus, Lonely


Hesseline30-08-2005 14:34
Met tranen in mijn ogen zit ik dit te lezen...!!!

Velen KUNNEN nog weglopen. Ik zelf helaas niet meer (door ziektes).
Meiden GA WEG zolang je nog kunt!!! Laat het niet zover komen als ik heb gedaan.

Sterkte voor ALLEMAAL en HEEL VEEL LIEFS!!!

Hesseline


Eindelijk31-08-2005 06:18
Je blijft me stalken, idioot.
Begrijp het dan, je ben dood.
Laat me gaan, laat me met rust.
Stalk degene die je nu kust.

Je heb daarvoor veel moeite gedaan.
Laat mij nu leven, laat me gaan.
Ik heb zoveel meer in huis,
dan te leven met jouw als kruis.

De vrijheid voelt geweldig aan.
Laat me met rust, laat me gaan.
Ik wil weer leven als een mens.
Laat me gaan, dat is mijn wens.

Hoe durf ik voor mijzelf te kiezen.
Zo'n man wil toch niemand verliezen.
Je zeg niemand krijg mij bij jou vandaan.
Laat me met rust, laat me gaan.

Hou op met je rare fratsen
en met mijn leven te verpatsen.
Ik heb mijn keuze nu gemaakt.
Niets van jouw meer wat mij raakt.

Het is over voor nu en altijd.
Je heb wat je wilde, een andere meid.
Bel haar maar elk uur van de dag.
Laat me gaan, ik leef, ik lach.

Ik ga nu mijn leven leven.
Geen angst, nooit meer beven.
Laat me gaan idioot.
Voor mij ben je dood.

-edit- verplaatst door admin


Jeannette31-08-2005 09:52
Mooi hoor,en zo waar!!!!


Eindelijk06-09-2005 09:52
Ze zijn zo leuk, zo lief, zo aardig.
Ze mogen ons slaan, ze zijn het waardig.
Ik ben gevlucht, mijn huis is leeg.
Het is nog maar 45 kilo wat ik weeg.

Ik ben ozooo trots op mijn besluit.
Leef niet meer in de hel, ik ben eruit.
Ik heb een hoge tol betaald, t was duur.
Maar ik hoef niet meer door 't vagevuur.

Geen huisraad of kleding op transfer.
Maar wel een leven zonder licifer.
Ik heb niets meer, ben alles kwijt.
Geknakt, gebroken, een nieuwe strijd.

-edit- verplaatst door admin


kiamy06-09-2005 12:38
is zeer goed verhaal en komt erg overeen met dat van mij groetjes kiamy


Someone07-09-2005 09:42
Hoe ongelovelijk herkenbaar, zit in dezelfde situatie. Alles, maar dan ook alles kwijt omdat we hebben moeten vluchten. (Hulp)instanties verschuilen zich achter allerlei wet en regelgeving. De dader wordt als een "prins" behandeld. Wanneer houdt het nu eens op!


anoniem10-09-2005 01:03
ik heb een vriendin die constand wordt geslagen door de vriend door de drugs wat kan ik er aan doen hij dreigt mij ook moet ik naar de politie gaan anoniem


Pluis29-09-2005 11:29
Hoe bestaat het, dat je alles moet verlochenen wat je lief is. Verlochenen om het te behouden.


Wanneer ik zeg dat ik van de kinderen hou, is het huis de eerstkomende weken te klein. Ik wordt om de meest kleine zaken mishandeld. Lichamelijk en geestelijk.
Dus hou ik mijn mond.


Wanneer ik zeg dat ik in huis iets leuk vind staan, wordt het binnen de kortste keren vernield in een ruzie die hij veroorzaakt. Dus hou ik mijn mond.


Wanneer ik zeg dat ik van mijn kat hoi, wordt het beest leven zuur gemaakt. Dus hou ik mijn mond.


Wanneer ik zeg dat ik wat ik op dat moment draag lekker vind zitten, wordt het in de eerstkomende mishandeling verscheurd. Dus hou ik mijn mond.


Wanneer ik zeg mijn familie te missen, wordt er met mijn familie ruzie gemaakt. Dus hou ik mijn mond.

Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wat heb ik in godsnaam verkeerd gedaan in mijn leven vraag ik mij af. Ik heb om God gevraagd, maar de duivel gekregen.

-edit- verplaatst door admin


helena07-10-2005 13:32
Wat verschrikkelijk dat je niet eens mag zeggen dat je van je kinderen houd.... Word hij dan jaloers of zo? Wat is zijn probleem?! En ik maar denken dat de duivel alleen bij mij woonde...
Ik ken het trouwens wel dat ik niet moet zeggen dat ik iets vervelend vind, want dan doet hij het 10 keer erger de volgende keer dat hij het op zijn heupen heeft!


...08-10-2005 19:48
zeg dat je van hem houdt.
hopelijk vernield hij zichzelf de eerstkomende keer.


Pluis08-11-2005 11:24
Ik heb nu voor mijzelf besloten om te kappen....per direct. Ik laat me door niemand meer slaan/pijn doen!!!!....gewoon omdat hij z'n agressie kwijt moet. JA DAGGGGGGGG. Ik zie het aankomen...de spanning wordt opgebouwd. Ik zie de signalen. Alles is zo vaag en niet te begrijpen....en dan uiteindelijk....slaan, schoppen, spugen, keel dichtknijpen. Kortom poging tot moord. Hij heeft weinig last van spijt of schuldgevoelens en zoekt de schuld buiten zichzelf. Hij is leugenachtig en manipulatief. Ik ben er nu achter dat de huidige behandelingen totaal ongeschikt zijn om veranderingen te weeg te brengen. Eenmaal zo, altijd zo. Ik laat me niet meer om de tuin leiden door de beloften van deze asociaal. Hij kent geen schuldgevoelens en het is onmogelijk een echte relatie met hem op te bouwen. Ik had je dood moeten maken riep hij laatst. Hij wordt gekenmerkt door afwezigheid van "'gevoel".

-edit- verplaatst door admin


wilma v08-11-2005 12:41
he goedzo meid!!!!!

het moet nu ook maar eens afgelopen zijn.
kies maar lekker voor je zelf, alles beter dan dit.
wees trots op jezelf.

veel succes.


a07-07-2006 15:26
anoniem, wanneer je vriendin geslagen wordt en je ziet dat, dan zou ik zeer zeker de politie bellen. Ik zie je partner mishandelen als een misdaad. DOEN!!!!!!!!!


a07-07-2006 15:57
Eindelijk, heb jouw gedichten gelezen.
geweldig weergegeven. Liefs a.


   Reageer