|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Iris | 03-11-2005 17:27 |
| Je hebt een trauma. Kun je naar het RIAGG. Mij helpen gesprekstherapieen heel erg! | |
| marit | 16-11-2005 19:31 |
| mijn verhaal staat verder op de site. ik wou al maanden de foto,s die we samen hadden gemaakt hebben ff de goeie tijden herrinderen het heeft geholpen ik denk nu minder negatief voor het eerst in 3 jaar want niks is altijd maar slecht en dat is zo gevaarlijk van dit soort mannen. maar ik denk dat het voor andere ook zal helpen als je tenminste al helemaal zeker er van bent dat je de juiste keus heb gemaakt het lucht op anders heb je alleen jezelf er maar mee en hem echt niet hij gaat gewoon door met zijn leven en jij je maar k.t voelen. ik hoop dat het helpt ook bij anderen -edit- verplaatst door admin | |
| xxx | 18-11-2005 13:33 |
| Ik heb na een relatie van 20 jaar, vorig jaar de stap gezet. Ik denk nog vaak terug aan vroeger, en heb het er nog vaak moeilijk mee.Hij had ook zijn goeie kanten, anders had ik het niet zo lang volgehouden.Maar dan denk ik aan de slechte kanten van hem, en aan het feit dat ie me ook nog bedrogen heeft.En die wegen wel het zwaarst.Ik ga nooit meer terug,maar het voelt vaak wel kloten!Hoe lang gaat het duren, voor ik echt verlost van hem ben?Soms zie ik het niet meer zitten. Ik ben aan het afkicken van een slechte man.Is dat normaal? | |
| marit | 18-11-2005 21:38 |
| ja dat is normaal. je hebt jaren gehoopt dat hij zou veranderen en dat deed hij niet nu ben je weg en heb je het pas echt door en dat is even wennen. maar als je het vol houd dan gaat het langsaam beter. maar doe niet wat ik gedaan heb (ik heb het er nooit meer over gehad) praat met mensen er over want als je dat niet doet dan komt het toch ooit weer boven. ik kan nu b.v niet eens meer normaal ruzie maken omdat ik bang ben dat ik een trap krijg en ben heel afhankelijk geworden en soms ook wel erg ongevoelig. dus praat er over!!! | |
| xxx | 22-11-2005 10:22 |
| Ja, dat doe ik wel. Ik ga om de paar weken naar een psycholoog, en praat over alles wat me bezig houd.Maar soms heb ik een periode, dan gaat het goed, en denk ik;ik had dit 10 jaar eerder moeten doen.En dan heb ik weer dagen dan voel ik me kloten, en denk ik; waarom heb je mij dat allemaal aangedaan? Dan denk ik ook aan de mooie tijden, want die heb ik ook gehadi in die 20 jaar. En dan loop ik te janken,en ben dan net een automatische piloot voor mijn dochter.Ik hoop dan dat deze rot dagen zo snel mogelijk voorbij zijn.Net wat ik al zei; afkicken is het.Ik hoop dat ik ersnel van verlost ben.Groetjes xxx | |
| marit | 26-11-2005 14:53 |
| hoe lang ben je eigenlijk al bij hem weg? ik ben nu 5 jaar bij die van mij weg en heb het er nog steeds wel moeilijk mee. ik vraag me wel eens af of je er helemaal wel vanaf komt. ik hoop het wel en dan altijd nog de vraag doet hij dit ook bij een ander? ik hoop het niet natuurlijk maar ergens diep van binnen mischien toch wel want dan weet ik tenminste dat het niet aan ij lag maar aan hem | |
| marit | 30-12-2005 20:57 |
| hallo iedereen!!! elke keer als ik denk aan de kop die hij trok toen ik vertelde dat het echt over was zou ik nooit meer vergeten!!! een van de mooiste dingen uit die tijd. ik word er nog steeds blij van!!! -edit- verplaatst door admin | |
| ellie | 30-12-2005 22:52 |
| Jeetje wat lijkt jouw verhaal op dat van mij. Ik was 15 toen ik mijn "eerste" vriendje leerde kennen en dat heeft 3 jaar geduurd. De eerste paar maanden waren geweldig ik had eindelijk ook een vriend; hand in hand lopen, samen uit etc. Totdat hij aan de drugs ging en compleet paranoie werd. Ik weet het niet meer zeker maar volgens mij was de eerste keer dat het fout ging om ook iets heel stoms. Ik was bij mijn vriendin thuis en haar vriend was toen de beste vriend van die van mij. We waren met zn alle aan het kaarten en ik moest om half elf thuis zijn, maar het was gezellig dus ik had mijn moeder gebeld of ik iets later thuis mocht zijn en dat mocht 23:00uur moest ik thuis zijn. Om 10 over half elf stond hij pislink voor de deur ik was een vieze kankerhoer en waarom was ik nog niet thuis hij had al die tijd voor mijn flat gestaan zodat hij me nog even kon zien. Hij werd zo link dat het een haar scheelde of hij had me hersens ingeslagen met zijn helm. Ik met mijn domme gedrag toen de tijd gaf hem nog gelijk ook want ja dat was toch zielig want het was toch lief dat hij op me gewacht had?? De ruzie werd uitgepraat en we gingen gewoon "vrolijk" verder. De reden waarom hij zo jaloers was was omdat ik 2 jaar ervoor een keer met de broer van mijn vriendin gezoend had. Dit was in een of andere bui want ik vond hem wel aardig maar ben er nooit verliefd op geweest. Volgens hem was ik daar blijven zitten voor hem en was ik een gore hoer. Vanaf dat moment heb ik dit bijna 3 jaar dagelijks aan moeten horen en de rest. Mijn vriendin wist hier ook vanaf maar reageerde gewoon niet. Ze zagen het ook wel als ik blauwe voeten had bij de gym of onder de blauwe plekken zat. Ik was altijd voor die tijd een meisje met veel vertrouwen en dat was snel over. Zelfvertrouwen straalt er op het moment bij mij wel vanaf, maar heb ik het ook??? Ik geloof het niet ik ben nu ook ruim 6 jaar verder en ik kan er nog steeds niet mee omgaan. Dit is een van de vele voorvallen maar ik wilde het je vertellen omdat het overeen komt met jouw verhaal. Ze gaan ineens ruzie maken om helemaal niks en op een gegeven moment weet je jezelf helemaal geen houding meer aan te geven. Als wij uitgingen staarde ik altijd maar zoveel mogelijk naar de grond als er teveel mannelijk volk was want stel je voor dat je iemand aankeek en hij zag het. Ik denk ook dat de leeftijd die jij en ik hadden toen het gebeurde een rotleeftijd is. Ik bedoel voor iedereen is het natuurlijk erg en zeker als je bijv ook kinderen heb. Maar op deze leeftijd word je gevormd en gemaakt dan hoor je je persoonlijkheid te krijgen. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik een soort product ben van wat hij van me heeft gemaakt en ik kan er absoluut niet mee omgaan. Ik heb nu ook al 4 jaar een andere vriend waar ik in het begin veel mee heb gepraat alleen kon ik nooit echt praten omdat ik teveel verdrongen heb en ik denk dat ik er daardoor niet mee om kan gaan. Ik zag bij jou een reactie staan van iemand die zei dat je een trauma hebt en naar het riagg zou kunnen gaan. Ik geloof ook wel dat ik er een soort van trauma aan over heb gehouden. Ik ben nadat ik bij hem weg ben gegaan van 59 kilo naar 49 gegaan en heb aan de antidepressivia gezeten. Ik heb er alleen altijd moeite mee gehad om een soort van hulp te zoeken omdat ik het niet eerlijk vind dat ik eerst 3 jaar me leven heb laten vergallen en daarna nog eens moet gaan praten terwijl hij vrolijk verder leeft. Ik weet dat dit nergens op slaat en dat ik het moet doen anders gaat het gewoon nog een keer fout soms voel ik mezelf zo klote en ben ik als de dood dat er dingen boven gaan komen die ik niet meer wil weten. Ik zou van jou graag willen weten wat jij ermee gaat doen of hoe jij er verder mee omgaat. Ik praat er niet meer over met me vriend omdat ik me dan een zeikerd voel en hoe kan hij mij begrijpen hij was er niet bij. Ik hoop nog een reactie van je te krijgen en ik ben net zo als jou blij dat ik ook niet de enige ben met een soort gelijk verhaal. | |
| marit | 02-01-2006 10:35 |
| wat ik nu doe is af en toe eens op deze site kijken en lezen wat andere hebben mee gemaakt dan weet je tenminste dat je niet alleen bent. en het komt bij mij allemaal weer boven omdat mijn vriend het er juist over wil hebben hij merkte namelijk dat ik het na 5 jaar toch nog niet af heb gesloten.nu weet hij waarom ik reageer zoals ik dat doe en kan hij er een beetje rekening mee proberen te houden. b.v als mijn hoofd weer eens te vol zit of ik dingen vergeet. als we ruzie hebben ben ik 9 van de 10 keer helemaal gek en dat is waar wij nu de meeste moeite mee hebben. gaat dat bij jullie wel normaal? wij schreeuwen erg veel tegen elkaar en ik luister niet en als hij in mijn buurt komt dan wil ik hem het liefst een ram verkopen. ik denk dat ik dit uit zelf bescherming doe. ik heb ook aan de anti depressieva gezeten en ook ik ben daar ruim 15 kilo van af gevallen maar voor mij was dat goed het gaf me zoveel zelf vertrouwen terug dat ik een ander vond die mij beschermde en toen durfde ik het pas.ik snap dat jij iets heb van mijn vriend was er niet bij dus wat weet hij er nou van maar voor mij is het een opluchting dat ik het kwijt kan bij hem. en je bent echt geen zeikerd het heeft een deel van je leven vergald en als je er nu nog last van heb en er niet over praat dan blijf je dat houden. ik heb er 5 jaar niet over gesproken en ik zie nu pas in hoe fout dat was. | |
| marit | 24-01-2006 13:47 |
| ik heb al eerder mijn verhaal op geschreven. vrijdag de 13e is bij mij de bom gevallen*op mijn verjaardag nog wel*ik kon het gewoon ni meer ik heb de woede uitbarsting gehad die er al een heletijd aan zat te komen. ben uit huis gegaan en tijdelijk bij mijn moeder ingetrokken ik kon alleen maar huilen ..hoe kan zn klootzak toch je leven verpesten zelfs nog na 5 jaar? ik ben nu sinds die tijd ziek gemeld op mijn werk en slaap slecht snachts en denk er zo vaak aan. ik ga vandaag voor het eerst naar een psygoloog toe en ben vandaag al bij de arbo van me werk geweest heb daar een gedeelte van mijn verhaal gedaan en ik was zo bang dat ze het onzin zou vinden dat ik na 5 jaar er nog zo erg mee zit maar gelukkig was dit niet zo. wel zijn er een paar dingen duidelijk geworden voor mij b.v het uitstellen van sommige dingen b.v een andere baan zoeken of een sportschool op zoeken heeft allemaal te maken met een depressie en ik heb daar al jaren last van dat ik mijn afspraken ni na kom ik dacht dat ik gewoon alleen maar lax was maar zelfs dingen die ik leuk vond om te doen die stelde ik uit. nu weet ik beter en ben daar dan ook meteen mee aan de slag gegaan en heb met meerdere mensen afspraken gemaakt om dingen te gaan doen eerst zal het wel moeilijk zijn maar ik ga er voor!!! ook heb ik door dat de mannier waarop ik nu ruzie maak met mijn nieuwe vriend gewoon een soort van bescherming van mezelf is zoiets van nooit meer loopt iemand over mij heen nooit doet ooit iemand me nog pijn!!! maar dat pakt nu wel heel erg verkeerd uit want mijn vriend die weet dit ni en ik weet ook ni of hij dit accepteerd want dit is iets wat het einde van onze relatie kan gaan betekenen wat ik dus echt ni wil. ook is het moeilijk dat mensen je ni begrijpen waarom je doet zoals je doet gewoon om maar ni gekwetst te worden geen pijn meer te hebben niemand over je heen te laten lopen nooit meer een voetveeg te zijn een box bal een opblaas pop waar iemand maar mee kan doen waar hij zin in heeft wat jij er ook van vind. ik heb dingen mee gemaakt die ik nooit meer vergeet die mijn lichaam nooit meer vergeet gedwonge sex ,slaan ,schoppen, de dingen die hij tegen me zei waardoor ik me helemaal niks voelde en soms nog voel. ik ben zo makkelijk te kwetsen op het moment dat ik alles me te erg aantrek en ik maak mezelf er alleen maar gek mee. maar langzaam heel langzaam zie ik toch verrandering in mezelf ik praat met meer mensen zoek hulp schaam me minder dan eerst. ik wou eerst ni dat mensen het wisten maar sommige dingen kun je gewoon ni verborgen houden in iedergeval dit ni en ik probeer het ook ni meer te verbergen of er luchtig over te praten ik doe dat gewoon ni meer. dit heeft een deel van mijn leven verpest en ik laat het niet verder gaan ik laat me niet alles afpakken iedereen van wie ik hou want dan zou hij winnen en dat sta ik ni toe!!!!! -edit- verplaatst door admin | |
| Steenbokje | 24-01-2006 21:04 |
| Hoi Marit, Ik weet precies hoe het is. Ik ben het de laatste tijd zo zat dat mijn vriend mij zo onder de duim wil houden als hij kwaad is. Ik wil ook wat terug te zeggen hebben! Als we ruzie hebben, mag ik toch ook terugschreeuwen! Maar dat werkt in zo'n ruzie alleen maar averechts. Vorige week was ik het zo zat dat hij me sloeg, omdat hij het belangrijker vind om zijn punt duidelijk te maken, terwijl ik er niet eens doorheen kom. Ik schreeuwde toen "IK HAAT JE!!!" | |
| Steenbokje | 24-01-2006 21:08 |
| (vervolg)"IK HAAT JE" bij iedere keer dat hij me sloeg. Ik wilde gewoon net zoveel effect hebben als hij met zijn klappen. Ik stond compleet machteloos. Ik weet niet waarom, maar daarna schreeuwde ik "SLA ME DAN HARDER, KLOOTZAK!!". In de hoop dat hij zo stoppen. Maar hij sloeg juist harder en harder... Ik snap heel goed dat je na al die tijd gaat denken dat je iets terug moet zeggen. Dat je niet meer over je heen laat lopen. De hele tijd alles opkroppen gaat gewoon niet. En dat begrijpt hij natuurlijk niet, want alleen wat hij denkt is belangrijk. Ben je nog steeds bij hem weg? Want dan ben je al een stap verder dan mij. Ik zal binnenkort ook echt weg moeten gaan bij mijn vriend. Ik weet niet waarom ik het uitstel... Maar ga alsjeblieft niet bij hem terug. Wat hij ook zegt. Ik ben vorig jaar ook terug gegaan bij mijn vriend. Hij had me gezworen dat hij me niet meer zou aanraken... Pfuh! Ik hoop dat die psycholoog je goed kan helpen. Gebeurt dat niet, vraag dan hulp bij een andere hulpinstantie. Misschien kan je moeder je daarbij helpen. Mij is bv het advies gegeven om naar een blijf van mijn lijf huis te gaan. Daar kunnen ze je nog meer hulp bieden, 24 uur per dag. Misschien is zoiets ook geschikt voor jou. Ik wens je ieder geval heel veel sterkte. | |
| watervrouw | 24-01-2006 22:07 |
| hee steenbokje, goed zo....nu jij nog he!! | |
| Steenbokje | 24-01-2006 22:17 |
| tsja, ik weet het :S. Maar ik ben al bezig. Ik heb vandaag al een afspraak gemaakt met mijn gezinsvoogdes van bureau jeugdzorg. Ik ben net achttien geworden en dan word je automatisch uitgeschreven. Maar toch wil ze met mij kijken wat mijn mogelijkheden zijn. Het gaat misschien heel langzaam, maar ik ben op de goede weg. Ik heb altijd gedacht dat ik er alleen voor stond. Omdat ik mijn hele leven ben geslagen. Als kind door mijn moeder. Tot zij psychotisch werd en een zelfmoordpoging deed en in het ziekenhuis belandde. Toen moest ik bij mijn vader wonen. En die sloeg mij ook. Hij had een alcoholprobleem. Toen werd ik "geholpen" door bureau jeugdzorg, en kon ik in een internaat wonen... Toen kreeg ik mijn vriend.. En die sloeg me ook. En toen ik uit het internaat werd gezet moest ik wel bij mijn vriend wonen. Maatschappelijk werk zei dat ze verder niets meer voor me konden doen. Alleen maar om van me af te zijn... Maar hier ben ik erachter gekomen dat er nog veel meer mogelijkheden zijn. Jullie hebben me echt heel veel geholpen. En ik kom er wel, hoe vaak het ook tegenzit... 30 januari heb ik die afspraak. Het gaat echt goedkomen, dat weet ik zeker. | |
| marit | 25-01-2006 09:50 |
| hoi steenbokje, het is mijn nieuwe vriend en hij heeft mij nog nooit geslagen ik denk dat je het verkeerd heb begrepen. ik ben al 5.5 jaar weg bij die jongen en ga nu pas naar een psygoloog toe omdat ik er nooit met iemand over heb kunnen praten. mijn nieuwe vriend wil dit wel en dat gaat erg moeilijk en omdat hij nog nooit door iemand is geslagen weet hij ni hoe ik me voel hoe het allemaal werkt. en omdat ik deze dingen mee heb gemaakt schreeuw ik tegen hem uit angst dat het weer gaat gebeuren maar het enige dat er gebeurt is dat ik een hele lieve jongen aan het kwijt raken ben. ik herken het wel bij mijn ex dat schreeuwen van sla me dan harder en is dat alles wat je kan kan je ni eens harder slaan. maar wat berijk je daar mee het geen wat je vraagt hij gaat harder slaan zelfs zo hard dat je ruggewervel er van verschuifd en je de rest van je leven pijn in je rug heb dus doe dit maar ni kies dan een andere mannier. wat mischien een idee is zoek een ander die je kan en wil beschermen dat heb ik gedaan en toen durfde ik pas weg te gaan om nooit meer terug te gaan naar hem.en je kan het beter vroeger doen dan later want als hij je ni vermoord dan ben je wel getekend voor de rest van je leven en zit een gewone gezonde relatie er ni meer in word ni zo als mij en ga bij hem weg voor hij je helemaal heeft verpest!!! marit | |
| dita | 26-01-2006 22:08 |
| lieve marit na het lezen ven je verhaal moest ik wel reageren.ik herkende er veel van me zelf in.de manier hoe je je zelf verdedigt om maar niet gekwetst te worden. ook ik heb een nieuwe relatie mijn vriend weet het wel maar heb soms het gevoel dat hij me niet altijd snapt. hij is gewoon een perfecte partner voor me. hij respecteerd me zo en zou nooit een hand op me leggen of me met woorden de grond in trappen. maar daar in tegen ben ik niet altijd aardig voor hem en dat doet me ongelooflijk veel pijn. ik weet ook niet hoe ik hier mee om moet gaan. ik heb vroeger nooit het goede voorbeeld gekregen. mijn vader mishandelde mijn moeder al zolang ik me kan herrineren. nog steeds .maar ze wil niet bij hem weg, wat we ook zeggen of doen. dan heb ik nog een zus ook zij is een geweldadiger relatie zij is wel een keer weggegaan. maar heeft besloten om terug te gaan en er samen met haar man uit te komen. ik ben de enigste die wel is weg gegaan en weg is gebleven maar ben later weer in een geweldadiger relatie gekomen. gelukkigf is dat nu achter de rug maar nu is het probleem ik kan niet met een lieve man omgaan ik hou zielsveel van hem en wil hem voor geen goud meer missen.en ik wil zo graag lief voor hem zijn. maar ik kan niet met een man omgaan die lief voor me is .dat is tog te gek voor woorden dat is tog wat we allemaal willen.soms zeg ik wel eens tegen hem misschien moet je me maar slaan dan weet ik wel hoe ik er mee om moet gaan. ik weet niet meer wat ik moet.ik weet het echt niet mee.ik hoopte op deze site wat te vinden maar tot nu toe weet ik niet waar ik moet aankloppen | |
| marit | 27-01-2006 09:58 |
| nou wie weet kan ik je een beetje helpen. wat ik heb gedaan is me ziek melden op het werk na een ruzie en ik heb hulp gezocht bij een psycholoog maar eerst ben ik zelf heel goed gaan na denken. ik keek welke reactie ik had op welke dingen en hoe dat komt dat ik zo reageer, is het omdat ik het er gewoon echt ni mee eens ben of is het iets van vroeger? ik kwam er achter dat bijna alles van vroeger was en nu zeg ik dat dan ook tegen mijn vriend en samen vertellen we dit tegen de psycholoog. ik werd b.v pist als iemand een opmerking maakte dat ik dom zou zijn en dan was er bij mij geen houden meer aan terwijl mijn vriend dat zo helemaal ni bedoelde. ik heb hem verteld dat ik dan boos word en waarom en daar houd hij nu rekening mee zelfs ookal bedoeld hij het ni zo.ik praat veel met hem en daarna doen we iets leuks om onze gedachten opzij te zetten en ik praat er nu ook echt met iedereen over die het maar wil horen en ook dat lucht op. ik doe dit nu 2 weken en mijn hoofd die eerst helemaal vol was is nu bijna weer leeg en dat alleen maar door praten en ik heb ook mijn verhaal helemaal opgeschreven voor mezelf zodat ik kan zien dat ik me ni aanstel zoals sommige mensen wel eens denken dat je doet. ik hoop dat jij en je vriend er uit komen en veel sterkte | |
| tomatje | 27-01-2006 10:28 |
| Thx dat je bij me langs bent gekomen het geeft me een enorme steun. Hoe gaat het met het sporten ? | |
| marit | 28-01-2006 16:36 |
| nou het lucht zeker wel op!!! ik ren buiten en ik kan me flink afreageren je moet het echt ook een x proberen. ik heb je stukje gelezen ik vind het echt knap van je. ben je al eerder zo ver geweest? maar zoek wel hulp ik merk gewoon echt dat ik nu voor het eerst in 5 jaar tijd weer een helder hoofd heb ik schaam me ni meer en mijn vertrouwen i mezelf en mijn vriend is ook enorm gestegen!!! het lucht zo erg op ik vertel het nu gewoon aan iedereen die het maar wil horen en natuurlijk krijg je wel neg. antwoorden zoals mijn moeder zei ooohhh dat viel toch allemaal wel mee. en als je dat dan hoort dan weet je dat dat ni de mensen zijn waar je veel mee om moet gaan. ik hoop echt dat je er iets aan hebt en vol houd!!!! | |
| tomatje | 30-01-2006 11:29 |
| Dit is voor mij niet de eerste maal dat ik hem verlaat neen. Ik schaam me nu voort naar andere mensen zie ze ook denken goh ja daar gaat ze weer en wanneer gaat ze terug? Of ze doet het zichzelf toch aan ! Zij heeft het toch allemaal in de hand .......... Natuurlijk kom je ook mensen tegen die de oorzaak nog bij mij gaan zoeken. Zo van goh maar had je toen dan niet beter dit of dat gedaan ...... of zoals je moeder zegt oooohhh dat viel toch allemaal wel mee ...... Langs de andere kant heb ik een geluk dat ik echt wel veel mensen ken ben altijd heel sociaal geweest al had ik bijna geen contact meer met anderen tijdens de relatie. Veel mensen willen dat ik gelukkig ben en blijf daar zal ik heel men leven blij om zijn dat ik zoveel enorme lieve en goei vrienden heb al kunnen ze me soms echt niet meer volgen in men gedachten en men doen. | |
| marit | 31-01-2006 13:36 |
| nou voor dat ik 'de zet'heb gemaakt heb ik het eerst ook een paar x eerder uitgemaakt maar was er duidelijk toen ni aan toe, dat kan gebeuren en is normaal maar op een gegeven moment dan ben je wel zover en dan doe je het ook. ik hoop dat het nu jouw tijd is en dat je bij hem weg blijft. gelukkig heb je die vrienden nog want die zal je hard nodig hebben. hoe gaat het nu met je boeken? leer je er ook echt iets van? | |
| marit | 31-01-2006 13:39 |
| hallo dames!!!! ik ben zo blij dat deze site er is. ikk heb er heel erg veel steun aan en ik denk dat er meerdere zijn die dat zo voelen. ik heb al eerder mijn verhaal geschreven. ik ga sinds kort naar een psycholoog toe. ik dacht eerst altijd dat dat niet zou kunnen helpen maar tot mijn verbazing helpt het wel! ben gister voor de 2e x geweest en ik snap mezelf nu een heel stuk beter. ik kan het iedereen aanraden dit is namelijk niet iets waar je mee moet blijven rond lopen want het vreet je op van binnen. -edit- verplaatst door admin | |
| tomatje | 31-01-2006 18:28 |
| Fijn dat je nu hulp hebt die ook voor je werkt, en dat je inzicht krijgt in jezelf.Ik denk ook dat het vaak is doordat je geen inzicht krijgt vanwaar iets komt of groeit dat je er blijft in hangen. Twee oplossingen ofwel zie je het in maar dan moet je er ook zelf aan toe zijn denk. Wat mijn ervaring ook is als je het zelf niet inziet of niet wilt inzien (om eender welke reden dan ook - kijken naar jezelf, door een verlangen het zo te willen houden .......). Als je die inzichten naar je toe wilt laten komen wat echt niet altijd even gemakkelijk is voor jezelf soms is het ook een gevecht met je eigen gevoelens. Maar eenmaal je het ook toelaat of kunt toelaten kom je een heel eind op weg ja. Wens je veel succes met je inzichten en het zoeken vanwaar ze vandaan komen (jeugd, opvoeding, karakter......) veel succes !!! liefs tomatje | |
| tomatje | 02-02-2006 13:29 |
| Ik heb door het ene boek van mezelf ingezien dat ik vaak beslissingen laat afhangen van anderen. Terwijl ik voor mezelf het idee had dat ik ze zelf nam. Idd ik heb maar geluk met men vrienden waar ze de kracht blijven houden om me te blijven steunen na al die keren weet ik niet. Ik kan me inbeelden dat ik het andersom al lang had opgegeven. Ze geloven in me, in men zijn, in men kunnen staan voor de honderd procent achter me. Ze verstaan ook niet dat iemand zo met me wil omgaan. Soms denk ik ook wel als al die vrienden in mij geloven en me respecteren en me graag blijven zien waarom zie ik mezelf dan niet graag. Waarom blijf ik niet bij hem weg? Gewoon omdat ik me mezelf graag zie en voor mezelf wil zorgen. Vele onder degeen die hier zitten geloven sterk in anderen denk ik vandaar ook dat we de ander niet willen opgeven. Maar waar is dan het geloof in onszelf? Is ons geloof dan enkel naar de anderen toegericht mss ? Moeten we zelf ook niet zorgen voor onszelf? Lief zijn, zorgen voor onszelf? Wat daar ook bij komt is dat we onzelf niet mogen wegcijferen voor het geloof in de ander. Goh nen hele uitleg he ik zit weer in men denken :o) veel liefs | |
| marit | 02-02-2006 14:55 |
| ik weet ook ni hoe het komt dat je er zo over gaat denken maar misschien komt het er wel door dat naast het slaan krijg je natuurlijk ook naar je hoofd dat je niks bent en dat geloof je vanzelf als het maar vaak genoeg word gezegt en er ook nog klappen bij krijgt die het bevestigen. ik dacht op een gegeven moment: hij heeft vast gelijk want anders zou hij me toch ni slaan en hij kent me echt want ik leef met hem en die andere kunnen wel zoveel zeggen maar hij heeft gelijk. maar ja dat dacht ik dus. en het zelf beslissingen nemen ....dat mocht ik ni eens dus dan weet je ook ni beter | |
| tomatje | 04-02-2006 11:02 |
| Hé marit, het boek "als hij maar gelukkig is" is gisteren in de boekenwinkel binnen gekomen. Ik bent gaan halen en ben er in begonnen en daar sta mega veel herkenbaar voor me in. Ben tijdens het lezen ook even gaan piepen achteraan int boek en daar stond dat ik best wel hulp kon zoeken dat ik het niet alleen zou kunnen. Ik ga dus verder met lezen en lezen het wordt een verslaving dat boek ;o). Gisteren nog eens langs men vriend geweest ik was zo blij dat ik zoveel zag. We hebben zitten praten en door te praten werdt het me ook duidelijk hoe hij alles zag: het zou wel overgaan en het zou weer allemaal heerlijk en goed komen door enkele aanpassingskes te doen. Dat gaf me een slecht gevoel (als ik me dan bedenk dat hij me ooit als een uitgeperst vodje zag zonder levensvreugde). Het stemde me triest in de eerste plaats. Maar het werdt me eens zo duidelijk dat hij echt niet de zin heeft om maar iets echt te veranderen. Hij had boeken bij zich liggen van "de kracht in jezelf" enz. Als je alleen maar leest en ik denk dat hij het ook zo ziet "ik ben geweldig in alles en ze moeten me maar aanvaarden zoals ik ben" waar zijn we dan mee bezig. Hij voelde al een afstand komen zei hij ook.......... moest even men verhaaltje kwijt en je bent voor mij een ware steun en ik wens je heel veel succes met alles in je leven. | |
| marit | 06-02-2006 14:03 |
ik denk dat ik dat boek ook maar eens ga lezen. ik heb er al vaker goeie dingen over gehoord maar toen was ik nog ni zover. knap van je dat je met hem bent gaan praten en dat je toch weer weg bent gegaan. wel raar dat hij nu na zn korte tijd al een afstand voelt je zou toch denken dat hij daar langer voor nodig heeft. maar ja het is in iedergeval wel beter voor jou. en ik neem aan dat als hij die boeken leest er ook nog wel iets zal blijven hangen en dat hij er toch wel een beetje wat aan heeft. voor jou maakt het ni meer uit want jij bent ontsnapt maar het meisje na jou heeft er misschien iets aan. en als je ff iets kwijt moet dan mag je me ook gewoon mailen hoor het is hier altijd zo zoeken. mijn e mail is mgerhardt83 hotmail.com. | |
| marit | 09-02-2006 14:39 |
| het is ni makkelijk om de dingen die zijn gebeurt een plaatsje te geven. het is zelfs heel erg moeilijk en het maakt me zelfs hel erg bang. bang dat ik er nooit overheen zal komen, bang dat ik nooit een normaal leven zal hebben. gister heb ik een test gedaan over of je depresief bent. uit die test kwam dat ik dat dus ben. ik merkte het al en probeer er iets aan te doen maar dat is zo moeilijk want ik wil geen medicijnen, ik heb die al een x gehad en het was zwaar en ik was mezelf ni meer. ik heb een korte tijd gehad dat mijn hoofd weer wat leger was maar langzaam word die weer steeds voller. ook heb ik echt helemaal geen zelf vertrouwen. ik ben het zo zat om me zo te voelen maar ik weet steeds meer wat er met me aan de hand is en als ik dat eenmaal weet kan ik er ook iets aan doen. ik voel me ook zo belachelijk dat ik nu nog steeds me zo lelijk en dik voel terwijl er zoveel mensen zijn dat dit ni zo is, maar ik heb al zo vaak gehoord dat het wel zo is enwaarom zou iemand die van je houd en je mooi vind je anders slaan? het is ruim 5 jaar geleden maar ik denk daar nu nog zo over. soms denk ik wel eens als ik wat mooier was geweest wat dunner zou hij me dan ook geslagen hebben of zou hij echt van me gehouden hebben. maar ja dat is nu te laat voor hem. maar nu ben ik bang dat mijn nieuwe vriend die echt een schat is!!! ook nooit van mij zal gaan houden want zijn ex was wel dun en had lang blond haar. en ik ben bang als ik later kinderen krijg dat ik mischien mijn geduld verlies en ze zal gaan slaan. er zijn zoveel dingen die ik al die tijd verborgen heb gehouden al mijn angsten heb ik altijd weg gestopt nu komt het er uit en ik weet ni wat ik er mee moet! ik moest gewoon het even kwijt mischien is er iemand op deze site die het herkend en weet hoelang het gaat duren want ik wil zo graag me goed voelen het is al zo lang geleden dat ik ni meer weet hoe dat is -edit- verplaatst door admin | |
| tomatje | 09-02-2006 17:57 |
| ik weet totaal niet hoelang dit allemaal kan duren; hadden we maar een toverstaafje dan wisten we het wel maar je komt er wel liefs tomatje | |
| - | 11-02-2006 01:21 |
| och jeetje marit...dan ben je weg bij je ex, heb je een nieuwe vriend en dan denk je dat alles weer goed is. Maar niet dus he? Juist dan komt alles er uit. Ik herken wel wat je schrijft. Als er elke dag tegen je wor gezegd dat het gras blauw is, wor het vanzelf blauw. Kunnen anderen wel zeggen dat het groen is, maar degene waar jij van hield riep jaren dat het blauw was en dat ben je gaan geloven...zoiets. En denken dat je lelijk bent, dat je niets waard bent, dat je nix bent. Nu zie ik er wel redelijk uit, ben geen ugly dugly, maar ook niet mariah carey die meneer zo geweldig vind. Ik zeg dan wel es, als beyonce voor je neus stond, zou je die dan ook slaan? Dan beweert hij, dat als ze net zo dom doet als ik,dat hij haar heus ook zo slaan. yeah right...denk je dan... Ik denk ook adt het komt doordat alles zo ingeprent wordt. Elke klap, elke scheldpartij, alles had volgens hem wel een reden. Elke keer heb jezelf wel iets gedaan waardoor het heus je eigen schuld was en er omgevraagd had. Dit alles maakt nou niet eg dat je je lekker voelt over jezelf! Ik zou in iedergeval zeggen, praat zoveel je kan met je vriend.Ik hoop voor je dat je goed met je vriend kan praten, want dat is mega belangrijk! En kan je niet een curus, therapie volgen, voor jezelf? Misschien een lotgenoten groep, slachtoffer hulp ofzo. Je hebt het ook niet verwerkt lees ik en houd nog helemaal niet van jezelf, dus verwacht je ook van je vriend dat ie vast wel niet echt van je zal houden!! En je toekomstige kinderen, oef ja dat vin ik wel wat wat je zegt...daar moetje ook niet aan beginnen als je je nog zo voelt. Weet niet hoe oud je bent, maar doe rustig aan. Want als je moeder bent, moet je echt sterk zijn, dat weet ik wel!! PS; hoop niet dat je denkt wat loopt zij wijs te lullen, zit zelf nog bij haar vriend...is ook zo, maar ik weet alles dondersgoed...i just don't act upon it...ahum... | |
| marit | 12-02-2006 20:47 |
| nee ik denk ni wat loopt ze nou te lullen je snapt het tenminste wat ik bedoel endaar ben ik blij om. eindelijk iemand die het snapt.ik wou alleen maar dat anderen dat ook deden. ik heb zo het gevoel dat ik pas goed genoeg ben voor anderen als ik iemand anders ben je weet wel slimmer mooier liever dunner alles wat anderen wel zijn. ik ben nu 23 jaar en ik weet het gewoon ni meer. en mijn vriend houd echt ni van me dat heeft hij zelf gezegt maar ja wat kan ik ook verwachten op dit moment helemaal nix. ik ben het allemaal gewoon zo zat aan het worden!wanneer ben ik het wel een x waard dat iemand van me houd wat heb ik mis gedaan om dit te verdienen. nou dat waren weer een x wat gedachtens gaat lekker zo | |
| tomatje | 13-02-2006 08:53 |
| deze morgen begon ik te schrijven in men dagboek voor ik hier nog eens kwam kijken. Wat heb ik geschreven net als jij : ik heb het gevoel dat ik pas goed genoeg ben voor anderen als ik iemand anders ben. Door al die jaren zo te leven weet ik niet meer wie ik nu zelf ben. Ik heb me voorgenomen van daar eens werk van te maken gewoon opzoek naar mezelf. Wie ben ik? Wat wil ik ? ..... ik moet toch ergens starten al zal ik nog vaak in die valkuilen vallen door me te laten leiden (lijden) door anderen daar ben ik me ook bewust van maar ik geef mezelf niet op heb ik deze keer besloten. Ik ga ervoor maar deze keer niet voor men relatie of voor anderen maar voor mezelf. Ga eens een keertje zorgen voor mezelf zoals ik jaren voor anderen heb willen zorgen en als me dat lukt :o) ziet het er mooi uit voor me want als ik even terug in het verleden kijk was ik toch voornamelijk bezig voor te zorgen dat anderen zich goed voelden al verloor ik daar men levensvreugde door. Ik ga voor men eigen levensvreugde, toch niks mis mee ? Voel me nu sterk door dit te typen al begint me al de twijfel binnen te sluipen (ben ik dan niet een egoist blablablabla). En toch ik wil deze keer eens voor mezelf zorgen ik heb geen andere keus meer denk liefs tomatje | |
| - | 13-02-2006 15:04 |
| Ik denk dat het wel heel goed is dat we elkaar hebben, nou ja, via het internet maar toch. Door verhalen van anderen te lezen, door je eigen verhaal neer te schrijven, door te praten en alles...je gaat meer relativeren en sterker worden, rustig worden enz en je gaat door krijgen dat het helemaal niet allemaal aan jou ligt, omdat je ziet dta je echt niet enige bent. En dat bijna al onze verhalen op elkaar lijken en onze gevoelens ook...dan moet er toch een lichtje gaan branden bij ons...wij zijn wel leuk en het ligt niet aan ons!!! ok, geloof ik zelf niet elke dag in, maar het begint te komen!! | |
| kreeftje | 14-02-2006 09:22 |
| Kom op dames, wij zijn wel leuk en vooral lief. Alleen wordt daar door anderen misbruik van gemaakt.het ligt niet aan ons hoor.Ook ik dacht altijd dat het aan mij lag als we weer zo,n ruzie hadden, dat zei hij ook.Maar nu weet ik wel beter.En ik geloof vast dat het bij jullie ook zo is.Als je dat maar beseft ben je al een stuk verder.Blijf dicht bij jezelf en besef dat het bij hem vandaan komt.Ik heb altijd gedacht als je zoveel van mij houd zoals je zegt hoe kan je dan zo vreselijk tegen mij schreeuwen en me slaan? Daar is maar 1 conclusie voor nodig, Je houd helemaal niet van mij.Ik heb het boek ,, de Partnermishandelaar, gelezen. Er werd mij zoveel duidelijk het hoe en waarom. Alles wat altijd een vraagteken voor mij was.Ik besef heel goed dat dit niet voor iedereen opgaat, maar voor mij wel.Mijn man is dus typisch een cyclische labiele parnermishandelaar.Een man met 2 persoonlijkheden. Jeckel & Hyde zal maar zeggen.Het is te lang om hier te beschrijven maar als je intresse hebt moet je ff kijken bij literatuur.Daar staat hij bij en ook een stukje inhoud.het is een moeilijk boek, en zal hem wel een paar x moeten lezen voor ik hem helemaal snap.Maar dat lukt wel geloof ik. De therapeut van mijn man beaamde dat dit wel heel veel overeen kwam met de symptonen en besteld het gelijk voor zichzelf.Kan je na gaan.Zo hopen we er stukje voor beetje uit te komen,het wordt nog een hele lange weg.Ik begrijp nu in ieder geval hoe een man als de mijne zo kan worden, en van oorsprong komt het allemaal door zijn moeder, vreselijk toch.Nu is het de tijd om de beerput open te trekken en te houden zodat alles eruit kan komen, maar dat valt niet mee.liefs kreeftje | |
| marit | 14-02-2006 12:33 |
| hallo dames dit ik een nood kreet!!! mijn lieve vriend heeft het met me uitgemaakt omdat ik onhandelbaar ben ik ben zo erg onzeker dat ik overal leeuwen en beren zie die er helemaal niet zijn!! ik verpest mijn eigen leven ik weet niet meer wat ik moet doen ik wil hem ni kwijt hij is het beste wat me ooit is overkomen!!! wie kan mij tips geven of goeie boeken om weer mezelf een beetje lief te vinden zodat we dan mischien samen kunnen leven weer. ik weet het echt niet meer help mij alsjulie blieft!!! -edit- verplaatst door admin | |
| tomatje | 15-02-2006 01:03 |
| boeken over zelfzekerheid kunnen je een beetje op weg helpen denk ik maar tis ook maar een denken van mij.Ik lees veel van je en marit hier op dit forum (of hoe het ook noemt) ik ervaar je als een lief en tof iemand die veel in haar mars heeft je komt er wel waar je ook wezen moet je komt er wel ik geloof in je ff een denkertje: wil je iemand bij je houden die zegt dat hij niet meer van je houdt ? Aan wie denk je dan ? Als hij de ware is komt ie vast wel terug geloof me maar. Mocht hij niet terug komen dan is het rouwen om een verlies dat je niet wilt (tis maar denken dat ik doe) liefs tomatje | |
| Sterre37 | 15-02-2006 06:55 |
| Ik sluit mij aan bij de vorige reactie. Hoe naar het ook is, maar je kan niet iemand dwingen om van je te laten houden. Door je vast te pinnen om iemand, maak je ook niet (op termijn) de weg vrij om het geluk vrij om iemand anders te ontmoeten. | |
| anoniempje | 15-02-2006 20:07 |
| Goh het is of ik mijn eigen verhaal lees door mijn angsten is mijn relatie ook kapot gegaan. Ik kan je aanraden om veel te lezen bijv het boek:als het leven pijn doet van rene diekstra. Ik ben al een eind op weg maar ben er nog lang niet. sterkte | |
| - | 15-02-2006 23:26 |
| och marit, dus het is nu echt uit? WAt rot voor je. Je hebt juist 2 armen om je heen nodig en iemand die zegt dat je geweldig bent en van je houd. En nu dit...Ik hoop voor je dat het niet het echte einde is tussen jullie. Als het echt voorbestemd is, dan komt het nog wel goed. Maar je moet echt veel gaan lezen en naar therapie ofzo gaan en er over praten, met ons, met anderen. Je moet sterk worden meid. En je moet van jezelf gaan houden. Want als jij niet van jezelf houd, hoe kan je dan verwachten dat iemand anders dat wel doet??? Je moet het echt zelf doen nu. Niemand anders kan dat doen. Helpen kan wel, maar alleen jij moet anders naar jezelf gaan kijken. Weet je welk boek ik nu lees. Misschien heel dom, maar vna dokter Phill, van oprah weet je wel. Oo dat boek helpt mij zo en maakt me sterk. Het gaat erover jezelf te vinden, van jezelf te houden en te leven zoals jij het wil. Is echt een aanrader. En ook niet een moeilijk boek, leest fijn! Lag een paar maanden terug bij het kruidvat voor 3 euro, ik heb meerdere gekocht!! Stort nu niet in meis, het is nu jou tijd, tijd om voor Marit te gaan leven en nergens anders voor. | |
| marit | 17-02-2006 16:28 |
| hey dames heel erg bedankt voor jullie reacties ik heb er erg veel steun aan. jullie horen nog van mij hoe het verder verloopt ik blijf hoop houden!!! | |
| marit | 21-02-2006 11:39 |
| nou even een up date ik heb toch nog wel hoop dat het weer goed komt. het was ons allemaal gewoon ff te veel geworden we hadden ook nog ni zo lang en dan al meteen die moeilijke dingen dat is ni de bedoeling natuurlijk. ik begin ook steeds zekerder te worden van mezelf en vind mezelf ook waardig. en het doet natuurlijk altijd goed als een arts interesse in je heeft!!! ( ik ben dokters assistente en dat was vroeger mijn droom)maar ik blijf wachten op mijn ware lover!!! hoe gaat het met - en met tomaatje? gaat het nog een beetje? - ben je al weg bij hem of gaat de terapie goed? en tomaatje ben je nog steeds bij hem weg? ik hoop dat het goed gaat met jullie!!! | |
| tomatje | 22-02-2006 22:28 |
| hoi marit goh lees deze berichtjes nog maar net die je aan me richt. Ik ben nog altijd niet weg met dat forum hoe ik er best mee kan werken. We leven niet meer samen neen en hij heeft me gisteren toch nog maar eens laten merken hoe gevoelloos hij met me kan zijn. Daarom gisteren ook zo een waterval op deze site. Vandaag is hij naar zijn therapeut geweest ik heb nog niks vernomen van hem ik zal het wel horen neem ik aan. Ik wil ondertussen ook aan mezelf blijven werken want das ook nodig !!! Heel hard nodig zelfs !!! Ik heb wel een mega geluk met jullie hier en mensen om me heen (vrienden) die me blijven steunen wat ik soms ook zeg of doe daar put ik kracht uit thx ga ervoor marit ga ervoor !!!! je hebt het allemaal in je maar dat ontdek je zelf ook vlug genoeg je bent op de goeie weg!!! | |
| - | 22-02-2006 23:43 |
| Nou ik hoop eg voro je da het goed komt Marit...hier gaat het nog steeds het zelfde liedje... Ben van de week geopereerd en n umoet hij voro kleintje zorgen maar ik ben spook benauwd, want hij kan dat echt niet en scheld en doet...kleintje huilen, doet zo pijn dan he, kan ik niet zelf alles doe. Vanavond viel hij om 7 uur in slaap, ja moe natuurlijk vn het vroege opstaan opeens en medicijen...dus ik heb half kruipend kleintje op bed gedaan en 2 uren opgelet van te voren. Ben trots op mezelf!!! Heb wel veel pijn en ga nu me bedje weer in!! Maar hij heeft nu lekker wel door wat ik dus altijd allemaal doe en dat hij dus helemaal niet zelf voor kleintje kan zorgen..lekker puh...(zei hij altijd, rot jij maar op, dan blijf ik wel met kleintje) yeah right, in his dreams... | |
| marit | 09-03-2006 11:44 |
| hallo dames. ff een up date. het gaat super met mij!!! ik ga ni meer naar de psycholoog toe ik vind dat ik dat ni meer nodig heb. mijn vriend en ik komen ni meer samen en dat vind ik best ik vond het eerst heel moeilijk maar hij heeft mij in de steek gelaten toen ik het heel erg moeilijk had en sla je echt van iemand houd dan doe je dat ni. ik ben nu hellemaal weer mezelf aan het worden en denk ni meer aan mijn verleden want dat wil ik ni meer. ik wens iedereen heel veel sterkte en iedereen die weg is bij hun lover toppie ben trots op jullie en de andere die er nog zijn geef de moet ni op jullie komen er nog wel!!! -edit- verplaatst door admin | |
| - | 09-03-2006 13:11 |
| Hee Maritje, ik vroeg me al af waar je was gebleven hoor. Fijn om wat van je te horen, en nog beter te horen dat je het goed doet! Jammer dat het niet goed komt, maar ja, not meant to be dan he...maar is wel au natuurlijk...goed dat je zo bezig bent met jezelf,je klinkt ook totaal anders, echt super, wees maar lekker trots op jezelf!! | |
| tomatje | 09-03-2006 14:33 |
| hééééééééé !!!! toffe up date !!! blij dit te lezen mega mega go for it girl !!! toppie!!! groetjes tomatje | |
| tulp | 09-03-2006 15:33 |
| goed zo dat je de stap hebt durven nemen!!! Ik hoop dat het je goed blijft gaan. | |
| marit | 14-03-2006 11:26 |
| hey dames ik kom echt wel nof een paar x kijken hoor want ik wil weten hoe het met jullie gaat!! laat nog eens iets van je horen | |
| Reageer |