|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Daan | 08-12-2005 13:43 |
| Beste Mickey..zoals jij je verhaal schrijft..grote klasse. Ik kan dat nog steeds niet...zo in detail. Waarom ik jou verhaal zo waardeer is omdat het mij zo bekend voorkomt. Voor jezelf opkomen maakt ze NOG bozer. Ik zou ook lul gezegd hebben en ik weet dat dat een reden zou zijn om mezelf schuldig te voelen. Ik zou na mijn boosheid denken ; ja, maar ik zei 'lul'tegen hem. Niet zo gek dat hij ontploft. gek eigenlijk hoe je zo jezelf kunt verliezen. de eerste vuistslag die ik op mijn oog kreeg was volgens hem omdat ik het had uitgelokt met mijn gezeik. Ik trok alle schuld naar mezelf toe..ja, ik had een zware baan en hij was pas bij mij ingetrokken..ik was wel humeurig..dus ik pikte het. daarna zijn er heel veel dingen gebeurd en ik leerde niet meer iets terug te zeggen want dan...! Wat ik je hiermee wil zeggen is dat je volgens mij nog genoeg pit in je hebt om hier definitief mee te kappen. Als hij binnenkort smekend belt...ajb ga er niet op in..het wordt steeds erger. Moet je mij horen haha..dat zeg ik anderhalf jaar verder..baan kwijt, flat kwijt en mezelf kwijt. En iedere keer vergaf ik hem. Zelfs toen hij ook mijn keel dichtkneep en nog wel meer. Het is te bizar voor woorden. Ik hoop het eens net als jij zo te kunnen opschrijven. Groetjes, Daan | |
| Mickey83 | 08-12-2005 14:07 |
| hoi Daan. allereerst, bedankt voor je reactie. hij blijft me inderdaad steeds manipuleren. de ene keer door macht, angst en woede en vervolgens door medelijden en begrip te wekken. gisteren kreeg ik weer een sms van hem. hij miste me en had een paar vragen. hij wilde praten. aan de telefoon probeerde ik te peilen wat zijn bedoeling was. in eens draaide zijn bui weer helemaal om. hij werd boos omdat ik er met mensen over gepraat heb. hij vertelde ook dat een vriend mij hem gebeld had om te zeggen dat hij uit mijn buurt moest blijven. hij weet wie het is. ik niet en hij wil het niet zeggen. hij dreigde wel diegene helemaal te slopen...en mij erbij... ik kan voor mijn gevoel niks doen, behalve iedereen waarschuwen. ik ben vanmiddag weer naar de politie geweest om weer een melding te doen. dit keer van bedreiging. de politie heeft een extra notitie bij mijn naam en adres gezet, zodat als ik bel in nood, zij meteen weten waar het omgaat. maar het is nog steeds zo moeilijk om niet weer medelijden met hem te krijgen als hij weer bijdraait. ik kan mezelf daarvoor wel voor mijn kop slaan! ik denk dat ik het voordeel heb dat ik niet heel erg lang in de relatie met hem gezeten heb. misschien dat ik daarom zo nuchter overkom. van binnen heb ik het niet meer... ik hoop in elk geval dat jij ook een punt mag bereiken, waarop je sterker in je schoenen staat! groetjes, Mickey | |
| angelique | 23-12-2005 10:29 |
| Hoi mickey ik heb precies hetzelfde mee gemaakt als jij, ik wil je vragen of je msn hebt zodat we kunnen chatten? Heel erg veel groetjes van angelique | |
| Girl79 | 25-12-2005 23:30 |
| Ik begrijp jullie allemaal niet, maar ook mezelf toendertijd niet..waarom laten we onszelf slaan, intimideren en geestelijk mishandelen..ik ben getrouwd geweest en ben in ernstige mate mishandeld geweest, maar weten jullie ook waarom wij dit toelaten..na drie jaar dag en nacht denken ben ik er inmiddels achter...wij zijn namelijk in ons leven gewend om steeds onzelf weg te cijferen voor n andere, zijn aandacht af te dwingen terwijl hij eigenlijk geen aandacht voor ons heeft..etc...dit alles komt voor uit onze jeugd, vroegere leven...we blijven in dezelfe vicieuze cirkel..soms kan ik er niet bij dat ik mezelf dit heb laten aandoen, maar ja shit happens....er is een book van Norwood over te veel leif hebben...dat moeten jullie echt lezen., en jullie zullen dan ook uiteindelijk begrijpen waarom jullie dit alles toegelaten hebben.... als iemand eens wil praten of zijn ei kwijt wil, kunnen jullie altijd mailen op delikiz_272  hotmail.com.. | |
| Mickey83 | 26-12-2005 10:22 |
| Hallo allemaal. Allereerst: Fijne kertsdagen! Er zijn in mijn verhaal weer een aantal een ontwikkelingen. Ik heb de afgelopen weken weer wat meer contact met mijn ex gekregen en het kwam er op neer dat we toch weer bij elkaar zijn. Hij is erg geschrokken van de hele situatie en doet erg zijn best om allert te blijven op zijn eigen handelen. Afgelopen maandag ben ik er achter gekomen dat ik zwanger ben. Ik ben donderdag naar de verloskundige geweest en nou ik blijk ik al 8 weken zwanger. Dus vlak voordat we uit elkaar gingen, ben ik op de valreep nog even zwanger geworden, ondanks de pil! Ik weet niet goed wat ik nu moet. Het kindje laten we komen, dat in elk geval. Maar enerzijds weet ik niet of wij samen stabiel geneg zijn om ook weer te gaan samenwonen en dit kindje samen op te voeden. Aan de andere kant weet ik nu wel mijn grenzen aan te geven. Mezelf cijferde ik nog wel weg, maar mijn kindje gaat voor alles!! Ik moest het ff kwijt.... Liefs, Mickey -edit- verplaatst door admin | |
| marit | 28-12-2005 18:16 |
| hoi ik las net je verhaaltje en ik hoop dat je dit niet verkeerd opvat ik wil alleen maar helpen. je gaat weer naar hem terug maar je bent zwanger je schrijft dat je je grensen nu aan geeft maar hoe vaak heb je dit al niet tegen je zelf gezegt en nu moet je ook nog eens aan je kind denken denk je nou dat het wel stopt nu je zwanger bent ja mischien even. en natuurlijk is hij geschrokken dat doen ze altijd!!! kies voor jezelf en je kind dat is alles wat ik kan zeggen... | |
| cienna | 04-01-2006 16:42 |
| Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap!! Ook ik denk dat het niet lang goed zal gaan (heel eerlijk) Toch hoop ik dat jullie het wel gaan redden en dat jullie erg gelukkig gaan worden. | |
| s. | 04-01-2006 20:51 |
| helaas weet ik uit ervaring van anderen dat het vaak (niet eens altijd) tijdens de zwangerschap goed blijkt te gaan maar dat het vaak vlak na de geboorte alweer misgaat. Ik wil je niet bang maken maar denk er eerst nog goed over na neem hier de tijd voor ! Ik moet er niet aan denken dat hij iets doet terwijl je zwanger bent :-( dus denk eerst heel goed na als hij van je houd wacht hij wel op je .. | |
| Mickey83 | 05-01-2006 10:06 |
| jullie hadden gelijk... jullie hebben allemaal gelijk gehad. Ik ben nu iets meer als 10 weken zwanger. Gisteravond ben ik eerst een avond weggeweest met mijn moeder. Daarna zou ik naar hem toe gaan en daar blijven slapen. Toen de voorstelling was afgelopen, heb ik hem meteen gebeld. Ik zei dat ik om half elf bij hem zou zijn. Hij had t wel gezellig, hij had een pilsje gehad (hij kan niet tegen drank). Ik dacht 1 pilsje kan geen kwaad. Vlak voor ik bij hem was, belde ik hem om te laten weten dat ik er was, zodat hij de deur beneden open kon doen. Aan de telefoon was t al mis. "ben je er nu al?!" Ik had hem dat een uur eerder al laten weten, maar hij beweerde dat hij nergens van wist. Hij was, naar eigen zeggen, nu zo zat als 7 apen. Ik ben toch naar binnen gegaan. Hij had de muziek heel hard staan en zat geirriteerd achter msn. Toen ik iets zei smeet hij het toetsenbord opzij. Ik besloot dat dit geen veilige situatie was voor mij en mijn ongeboren kindje. Ik pakte mijn spullen en deed mijn jas aan. Hij werd pissig. Hij dreigde als ik nu weg zou gaan, dat hij zijn handen van ons kind af zou trekken. Dat kon mij niet meer schelen, in mijn eentje red ik t ook wel... Hij nam een hele dreigende houding aan. Ik zei heel rustig dat ie dat niet moest doen. Hij werd nog bozer, zijn houding was volgens hem niet dreigend! Ik passeerde hem naar de gang. Hij hield mij tegen en duwde me tegen de muur. Ik weet niet meer wat hij toen allemaal zei, ik was te druk bezig op mijn benen te blijven staan... Hij greep me bij mijn armen en duwde me een meter verder tegen de deur. Hij zei dat t kind waarschijnlijk niet eens van hem was. Nou als ik ooit een trouwe hond ben geweest dan was t wel bij hem!! Hij schreeuwde dat ik een hoer was en dat hij in staat was ter plekke mijn kindje van me weg te nemen. Op dat moment kwam een vriendin van ons binnen, die tijdelijk bij hem woont, op zoek naar woonruimte. Hij reageerde daar niet op. Ik had gehoopt dat hij zou schrikken en stoppen, maar hij ging gewoon door... Zij heeft geprobeerd hem te kalmeren, maar dat lukt pas later. Hij sloeg in 1 keer om en ik was alles voor m. Ik had gewoon niet zo vroeg moeten komen, dan was hij wel weer nuchter geweest... (bull-shit) Ik bleef zeggen dat ik naar huis wilde. Maar hij liet me niet gaan. Uiteindelijk werd hij weer heel boos en duwde me de deur uit. Het laatste wat hij zei, was dat hij niks meer met ons kind te maken wilde hebben... mij best. Ik ben naar huis gegaan en daar kreeg ik m nog weer aan de telefoon. Hij wilde weten of we t kindje nou nog samen gaan opvoeden of niet. Ik heb heel duidelijk gezegd dat ik het nu alleen ga doen. Ineens was alles weer een complot dat ik hem alleen gebruikt zou hebben om zwanger te worden en het kind alleen op te voeden... Hij dreigde ieder moment voor mijn deur te kunnen te staan en de ruit in te trappen. Een einde te maken aan ons kindje en aan mij... Ik heb de politie gewaarschuwd dat ze stand-by moesten staan en ben met kleren aan in bed gaan liggen. Uitindelijk is hij niet geweest, want die vriendin heeft m weten te kalmeren. Ik kreeg meteen weer smsjes dat het hem speet en dat morgen alles weer over zou zijn... Ik heb niet meer gereageerd. Ik weet dat ik m nu los moet laten. Hij is over mijn grens en dat van mijn kindje heengegaan. Ik kan mijn kindje niet zo'n vader geven. Hij heeft nu al zijn rechten verspeeld! -edit- verplaatst door admin | |
| Maria | 05-01-2006 12:13 |
| Lieve Mickey, Ik hoop echt dat je die gedachte vast blijft houden. Het is het beste als zo'n man niet in je leven is. Wat een walgelijke vent, je bent toch zeker 1000000 keer meer waard dan dat? Veel sterkte en hou vol! Maria | |
| Naam onbekend | 05-01-2006 16:55 |
| Hoi, Ik kan alleen maar zeggen: goed zo en hou vol!!!!!! Ik denk dat je er op tijd bij bent!! Had ik maar eerder dingen ingezien en mijn grenzen gesteld...helaas heeft hij het kindje erkend en heeft hij gezag. Iets wat ik nu moet aanvechten en wat een lange en onzekere weg gaat worden. Dus ik zou denken: ga zo door en besef goed wat de consequenties van je keuzes nu in de toekomst kunnen zijn. Liefs, anoniempje | |
| E-tje | 05-01-2006 19:04 |
| gelijk een andere sim nemen dan hoef je die shitsmsjes ook niet meer te lezen van hem. Dit had HEEL fout af kunnen lopen meis... Ben een kindje verloren met 24 weken zwangerschap na geweld van de partner. Hou NU je poot stijf voor een goed leven verder. sterkte en liefs E-tje | |
| S. | 05-01-2006 20:32 |
| Meid wat rot voor je over zoiets wil je geen gelijk krijgen maar gelukkig dat je het nu weet ipv maanden later.. Ik merk aan je dat je een heel sterk persoon bent en ik weet dat je het gaat redden. Echt waar je bent beter of zonder hem ! En je kindje ook. Blijf sterk !! Liefs Suzanne | |
| Tries | 05-01-2006 21:06 |
| Ik heb in precies dezelfde situatie gezeten, alleen was ik 7 maanden zwanger toen hij het nodig vond om me geestelijk te kleineren en me te mishandelen... Ik ben nu al sinds februari bij hem weg (onze dochter is in april geboren). We hebben nog wel contact gehad, voornamelijk voor haar, maar hij is en blijft een slappe zak. Te lang om op te schrijven... Ik vermoed zomaar dat jouw ex precies hetzelfde is... Heel veel sterkte!! Ik hoop dat je veel lieve mensen om je heen hebt, die hebben mij door mijn zwangerschap én bevalling heen gesleept. Veel liefs, Tries | |
| cienna | 05-01-2006 22:03 |
| Ik had heel erg gehoopt dat het goed zou gaan voor je! Duidelijk is dit geen veilige situatie voor jullie, ik vind het superknap dat je zo voor jezelf (en JOUW kindje) opkomt! Vooral volhouden en veel geluk in de toekomst! | |
| liz | 06-01-2006 13:02 |
| Mickey, Mijn vriend mishandelde mij toen ik zeven maanden zwanger was. Als meisje van 19 wilde ik niet inzien dat het van kwaad tot erger ging. Onze dochter werd geboren en ik stond er alleen voor, oh ja hij was er nog wel maar niet voor ons. 1 Dag na de eerste verjaardag van mijn dochter heb ik hem uit huis gezet. Toen begon de ellende pas goed, met stalken en alle narigheid van dien. Het was zo erg dat ik in het ziekenhuis belanden geestelijk compleet ingestord. Het ergste was dat mijn dochter bij hem en zijn ouders in huis was. Toen ik uit het ziekenhuis kwam kreeg ik mijn dochter niet terug. Heb moeten vechten op alle fronten, en geestelijk en lichamelijk was ik nog steeds een wrak. Toen ik meer dood dan levend was kreeg ik mijn dochter terug, door tussenkomst van de rechtbank. Met een arrogante grijns op zijn kop kreeg ik de kleinerende mededeling dat ik een geestelijke gestoorde rot moer was en het nooit zou redden, omdat hij me op geen enkele manier zou helpen!! Zijn familie en hij dachten dat ze me een genadeklap hadden gegeven. Mijn dochter is nu bijna 16 en een geweldige meid. Terug kijkende was het hele gevecht om me dochter het waard. Voor die kleine meid bleef ik op de been en vechten, hoe verdomde moeilijk en zwaar het ook was. Alle vernederingen geestelijk en lichamelijke mishandeling die ik heb doorstaan zijn niet te beschrijven. Als ik toen wist wat ik nu weet had ik direct na de eerste klap, voor mezelf en mijn ongeboren kind gekozen. Het is dan ook het enige maar wel beste advies wat ik iemand in zo een situatie kan geven. Kies voor jezelf en je (ongeboren) kind, want het word nooit beter hoe graag je dat ook wil geloven. | |
| marit | 06-01-2006 21:34 |
| heel goed gedaan je kan trots zijn op jezelf je hebt niet alleen jezelf gered maar ook je kind zet hem op ga zo door!!!!! | |
| Mickey83 | 06-01-2006 22:16 |
| oh mensen.... Wat is dat moelijk. Je poot stijf houden. Hij weet zo goed op mijn gevoel in te spelen... Ik heb echt moeite om me daartegen te verzetten... Bedankt voor jullie reacties. Die slepen me er wel doorheen... liefs -edit- verplaatst door admin | |
| Mickey83 | 07-01-2006 11:35 |
| Nou hij maakt t me wel steeds makkelijker. Ik zat net ff met een goeie internetvriend op msn, bedankt ie me voor t mailtje. Ik heb helemaal geen mail gestuurd. Ik vroeg die vriend om de mail naar mij te sturen... Heeft mijn ex gewoon woensdagavond in mijn mail zitten rotzooien en onder mijn naam een mail gestuurd! Dat ik nog steeds alleen ben en dat dat wel bevalt en dat ik nu zwanger van mijn ex ben, wat best wel zeer doet en of hij een keer langs wil komen (?!). afgesloten met veel liefs en een dikke kus!!!!! Is ie nou helemaal van de pot gerukt. Ik ben blij dat ik net donderdag mijn wachtwoord heb veranderd omdat ik t al niet vertrouwde. Wie weet wat ie allemaal nog meer gerotzooid heeft? Ik sprak hem er net op aan. Maar hij kan zich niks meer herinneren van die avond. Lekker makkelijk, kan ik m dus nergens meer verantwoordelijk voor houden.... liefs -edit- verplaatst door admin | |
| Mickey83 | 17-01-2006 13:11 |
| Jemig, wat kan een mens zich eenzaam en depressief voelen.... Lang geleden dat ik het zo gevoeld heb. Ik ben nu echt definitief bij mijn ex weg en sta er nu helemaal alleen voor met mijn zwnagerschap. Ik sta nog steeds volledig achter mijn keuze, maar het is zo ontzettend moeilijk! Ik weet in elk geval dat ik mijn ex niet mis, maar wel een partner met wie ik dit wondertje kan delen. Iemand die gewoon 's avonds even zijn hand op mijn buik legt en zegt: schat, daar groeit ons kindje.... Dat mis ik. Ik voel me zo verschrikkelijk eenzaam in mijn zwangerschap! Ik doe op moment echt niks anders meer als janken... Dit is nooit wat ik gewild heb. Zo had ik mijn toekomst niet bedacht. Ik zal er altijd voor mijn kleine zijn, maar mijn kindje zal nooit zijn/haar echte papa als papa krijgen... Dat doe ik mijn kindje niet aan... -edit- verplaatst door admin | |
| Sefia | 18-01-2006 09:30 |
| Hoi Mickey,.... Het is een moeilijke tijd. Niemand wil moeilijke tijden doormaken. In deze wereld kan je niet alles krijgen wat je hartje begeert er zijn dingen die we moeten accepteren. Als jij tenminste maar veel liefde aan je kindje kan schenken, betekent dat denk ik al heel veel. Ik weet echt niet veel te zeggen. Maar gevoelens dat je wou dat hij anders is dan nu en dat hij bij je is en voor je kindje. Alleen denk ik dat het beter dat je weg bent omdat hij geen liefdevolle man is, dat het voor jou beter is en voor je kindje in de toekomst. Even door heen bijten Mickey 83. Liefs Sefia | |
| Barbara | 18-01-2006 10:05 |
| Lieve Sefia, Wat vreselijk rot voor je. Ik weet eigenlijk ook niet goed wat te zeggen. Ik wil wel wat over mijn verhaal vertellen, ik heb alleen geen idee wat jij hebt mee gemaakt dus misschien zijn mijn woorden geen troost voor je. Toen ik zwanger raakte ging het eigenlijk al niet goed in mijn relatie, we hadden veel ruzie en mijn ex had mij ook al een keer aan mijn haren getrokken. Maar ik wilde 'het gezin' zo graag een kans geven. Aangezien ik zelf zonder vader ben opgegroeid wilde ik heel graag dat mijn kindje wel een vader/papa zou hebben. Helaas was mijn wens en het feit dat ik hem als een vader wilde zien groter dan de realiteit onder ogen zien. Regelmatig liep hij weg tijdens de zwangerschap, mij in het ongewisse laten. Ik werkte, hij niet, maar hij deed nauwelijks iets in huis of wilde daar veel waardering voor ontvangen, terwijl ik zwanger was en nog fulltime werkte!! ALs we ruzie hadden, zei hij akelige dingen, dan beschuldigde hij mij dat het kind niet van hem was. Hoewel hij aanvankelijk enthousiast op de zwangerschap reageerde, kreeg ik na maanden te horen dat hij vond dat ik het weg moest halen, terwijl dat al niet eens meer kon. En hij trok mijn liefde voor hem constant in twijfel, waardoor ik harder mijn best ging doen en me als het waren ging bewijzen. Hem het kind laten erkennen en gezag geven hoort daar bij, waar ik achteraf spijt van hem. Ik heb zo vaak zitten janken tijdens mijn zwangerschap....ik vond het vreselijk die onzekerheid, dat ik niet wist wat ik aan hem had, hoe ik me moest voorbereiden. Of ik met hem een geboortekaartje moest maken of niet, of of ik een vriendin moest vragen bij de bevalling te zijn of niet enz. enz. Hij maakte allerlei beloftes, sparen voor de kleine, gaan werken etc. etc. Maar daar kwam niks van terecht. Ik wilde het zo graag met hem, maar had te weinig in de gaten dat hij eigenlijk niet wilde en manieren zocht om van mij af te komen. Zo wilde hij een punt achter de relatie zetten in mijn kraambed als ik het contact met mijn ouders niet verbrak.....huilen huilen huilen...ik vond het afschuwelijk maar deed het allemaal voor hem.... Die roze wolk...die had ik niet. Ik wilde graag een vader voor mijn kindje maar eigenlijk was hij er niet voor mij, ik heb me de hele zwangerschap alleen gevoeld en daarna ook....met de verzorging. Hij wilde alleen de lusten en niet de lasten. De mishandelingen kwamen vaker, met de kleine erbij. Op een gegeven moment zag ik in dat dit niet gezond was, voor mij niet en ook niet voor de kleine. En nu...ben ik zo blij dat ik weg ben. In mijn eentje de kleine verzorgen en opvoeden is zwaar, maar ik weet nu waar ik aan toe ben. Al die tijd met hem rekende ik ook op hem, want hij beloofde er te zijn, maar was er dan niet. Dat koste mij veel meer energie!! Vooral omdat ik hem er op aan sprak...wat tot ruzies leidde. Hij heeft geen dag voor de kleine gezorgd, en kijkt nu niet meer naar hem om. Bovendien heeft ie zoveel problemen, z'n verslaving, z'n verleden, hij kan niet eens voor de kleine zorgen!! Die is onder zijn toezicht van de trap gevallen....! Gelukkig alles goed, maar toch...zo'n vader wil je toch ook niet? Ik zie hem nu als biologische vader. Een mannelijke kennis van mij die mij nu helpt heeft in een maand al meer gedaan dan mijn ex in een heel jaar. Hij is meer een papa voor mijn kind dan hij..... Liefs, Barbara | |
| Barbara | 18-01-2006 10:21 |
| Sorrie ik zie dat ik namen door elkaar haal....sefia is ook lief maar ik bedoel natuurlijk lieve Mickey.. | |
| Hellepie | 18-01-2006 12:11 |
| Dat je ogen later pas opengaan omdat je liever leeft omdat je zo graag een leuk gezinnetje wilt met hem, dat ken ik. Meneer hier was er al niet in de kraamweek. "Mijn centen zijn belangrijker" vertaalde ik als "Ik neem mijn verantwoordelijkheid voor mijn gezin". Dat hij het vertikte om anderhalf jaar lang ook maar één keer uit bed te komen 's nachts en ook nog uitsliep werd pas een probleem toen ik ondervoed en verzwakt raakte en constant ziek was. Uiteraard was hij ook altijd net toevallig ziek, zodat hij niet met de zorg belast kon worden. Of die keren dat hij me tijdens een voeding gewoon van bed sleurde omdat ik iets voor hem op de pc moest doen. Het klinkt eng, maar zo'n kind hangt zo vastgezogen aan je borst, dat het dan gewoon meegetrokken wordt. Het is ongelooflijk dat ik toen helemaal niet door had dat dat gewoon niet kon. En dat hij dat nog steeds niet doet...Erg... Die roze wolk heb ik dus ook nooit gezien. Dat vind ik het ergste, dat hij dat soort momenten stelselmatig om zeep weet te helpen. | |
| Mickey83 | 18-01-2006 18:41 |
| Dag lieve mensen, Bedankt voor jullie reacties. Ik ben niet gepland zwanger van hem geraakt. We waren al uit elkaar, maar probeerden net weer de draad een beetje op te pakken, toen ik er achter kwam dat ik zwanger was. Ik was toen al 8 weken zwanger! Het is voor ons in eerste instantie geen bewuste keus geweest. Maar abortus was ook geen optie. Alles bij elkaar hebben we maar 6 maanden een relatie gehad... Liefs Mickey | |
| - | 18-01-2006 21:30 |
| mickey, hou vol meis. Weet dat je zo beter af bent. Ik ben mijn hele zwangerschap verrot geslagen (nu nog steeds) en weet ik wat allemaal. En ik ben maar blivejn vol houden uit goede wil. Maar mijn hele leven is kapot, ik ben kapot. Hij is nu aan de medicijnen, en therapie, ik zelf ook, en samen ook nog es. We doen ons best...Maar nu zou ik willen dat ik toen...toen...toen de moed had om te stoppen. Nu ben ik al zo ver heen, ik zit er te diep in en weet niet hoe ik hier in hemelsnaam uit moet komen. Zet door....geloof me, niets doet meer pijn als je ziet hoe bang je kind is als papa weer es op tilt slaat. Doe je kind en jezelf dat niet aan. Wees sterk, zet door en je zult het later super gaan krijgen. Wordt niet zoals mij, alsjeblieft niet meisje!!! | |
| Hellepie | 19-01-2006 09:50 |
| Nou Mickey, ik vind dat je in beide gevallen een heel moeilijke maar wijze beslissing hebt gemaakt: het kindje laten komen en meneer eruit. Ik wens je veel succes en sterkte met beiden! | |
| Mitjust | 21-01-2006 20:28 |
| Beste Mickey83, De enige en juiste beslissing. Wat goed dat je er ok anderen deelgenoot van laat zijn. Jij hebt in deze laten zien dat je voor jezelf en jekindje kiest. Een kindje verdient liefde, en door de kracht die jij getoond hebt ben je oo in staat om jou kindje die liefde te geen. Beter van een mama heel veel liefde dan uit zo'n relatie helemaal niet. Door jou kracht zullen heel veel mensen naast je staan. Ik wens je veel kracht voor nu en in de toekomst. Mitjust | |
| Mickey83 | 19-06-2006 09:52 |
| Het is al weer een poos geleden dat ik heb geschreven.... Half januari voor t laatst. Inmiddels ben ik over 8 weken uitgerekend voor mijn bevalling en heb ik mijn ex sinds het begin van de zwangerschap nog nergens in betrokken... We waren toen net uit elkaar, omdat hij voor de zoveelste keer zichzelf niet kon beheersen en mij, ondanks mijn zwangerschap, weer tegen de muur had aangegooid in een kwade dronken bui. Dat was voor mij toen de druppel. Een paar dagen daarna zouden we een afspraak hebben voor de eerste echo, maar ik heb hem niet mee laten gaan. Wat ben ik blij dat ik hem er vanaf dat moment al niet meer bij betrokken heb. De periode daarna is met ups en downs gegaan. Ik ben niet meer bij hem teruggeweest, maar steeds weer smeken en dan weer dreigen als hij zijn zin niet kreeg. Zelfs zijn eigen vader drukt me op het hart om in het belang van mezelf en de baby hem erbuiten te houden. Op een gegeven moment heb ik mijn moed bij elkaar geraapt en contact gezocht met zijn ex. Met haar was hij in "mijn tijd" ook nog bezig en ik besloot wat antwoorden te zoeken. Mijn ex had gezegd dat hij nog nooit een vrouw geslagen had (!) Nou niks is minder waar, want zijn ex vertelde me gruwel verhalen waar je lijkwit van wegtrekt. Zij heeft ook een dochtertje van hem en zij wist te vertellen dat ook zijn eerste ex dezelfde problemen had gehad. Ook een kind van hem (al beweert hij zelf dat dat niet van hem is) en ook grof mishandeld. Die twee meiden hebben destijds ook contact met elkaar gezocht. Sinds januari ben ik dus bij hem weg. Ik wist dat hij op dat moment met een nieuwe vriendin bezig was, maar ik kon er niks tegen doen. Hij had mij toch afgeschilderd als een psyochopatisch gestoord wijf, zodat niemand mij zou geloven. Dat zelfde trucje heeft ie destijds bij zijn exen ook gebruikt. Ik heb uit alle macht gehoopt dat haar niet hetzelfde zou overkomen, maar helaas... Ik weet nu wel beter... Mijn ex zoekt nu sinds een poosje weer steeds meer contact met mij en ik heb het enigszins, alleen telefonisch en via internet toegelaten om te zien of er iets bij hem veranderd was. Maar hij hangt nog steeds volop van leugens aan elkaar. Mijn kindje heeft nu dus al 2 halfzusjes als het straks geboren is en nog 1 op komst. En wie weet hoeveel er nog volgen... Hij heeft echt een patroon. Hij legt contact via internet. Doet zich voor als de ideale ridder op het witte paard. Verdraait het verleden en verzwijgt een boel. Na een paar weken wil hij al samenwonen en heeft hij werk. Dat houdt hij ongeveer 2 weken vol, waarna hij in de ziektewet beland, want hij kan het allemaal niet aan en zijn medicijnen werken hem tegen... Dan begint de ellende. Jij danst naar zijn pijpen en hij bepaalt wat er gebeurt. Als hij achter de computer zit doet hij heel geheimzinnig, later kom je er achter dat hij met meerdere meiden tegelijk intensief contact had. Hij heeft zijn ex nog niet losgelaten en tegen haar moet je opboksen, aan haar beeld moet je voldoen. Korte rokjes, lange nagels, strakke truitjes, hoge laarzen enz. En dan ineens wordt alles anders... Hij heeft gedronken of krijgt zomaar een depressieve bui. Val hem niet lastig, want dan barst de bom. Je krijgt alle hoeken van de kamer te zien en na die tijd is het ineens een heel klein ventje met veel spijt en begrip. Je krijgt er medelijden mee. Je vergeeft hem en het gaat weer een poosje goed... maximaal 2 weken.voor het gemak kan hij zich de volgende dag niks herinneren, want dan kun je hem ook niet verantwoordelijk houden voor zijn acties... -edit- verplaatst door admin | |
| E-tje | 19-06-2006 12:09 |
| bekend verhaal... zo gaat het ook met de vader van mijn dochtertje.. de 1 is nog niet bevallen en de volgende ligt al bij een nieuwe partner in de planning. mij verwijtend dat ik kinderen heb van verschillende partners en zelf inmiddels toe is aan zn 4e gezinsplanning op zn 25e en niet 1 bij dezelfde vrouw. De ellende begint zodra hij samenwoont en verergert nog eens dubbel zodra het vrouwtje zwanger is. Het enige verschil in dit verhaal is dat zijn ouders/familie hem nog steeds de hemel inprijzen en er alles aan doen om hun bloed terug te krijgen. maar je kan zeggen wat je wilt... het is wel onvoorwaardelijke liefde.. maar of dat zo ooit bedoelt is geweest voor ouders????????????? heel veel sterkte met je bevalling straks en probeer zoveel mogelijk te genieten van je kindje... maak er een geestelijk en lichamelijk gezond kind van. Er zijn tenslotte al genoeg kinderen van de rekening. | |
| Mickey83 | 19-06-2006 13:13 |
| Bedankt voor je reactie. Mijn ex is inderdaad ook pas 26 met kinderen bij twee verschillende meiden en 2 kinderen bij twee verschillende meiden op komst met net een half jaar ertussen... Ik krijg gelukkig wel alle steun van zijn vader en die zijn vriendin, maar zijn moeder heeft een uitgesproken mening over zijn exen. Met zijn moeder heeft hij goed contact en reken maar dat die alleen zijn aangepaste versie van het verhaal horen... Ik ga zeker genieten van mijn kindje en alles op alles zetten dat dit kind de juiste zorg en liefde krijgt. Maar een vaderrol zal hij nooit krijgen. Ik kan hem nu enkel nog een verwekker noemen en eigenlijk is dat al te veel eer voor hem... | |
| daan | 19-06-2006 20:05 |
| Wat een mooie sterke woorden!!! Je kwam paar maanden geleden al heel sterk op mij over en nu nog steeds. Bewondering meis!!! Geniet straks van je kleine hummeltje en veel goeds toegewenst. Liefs Daan | |
| Dirk | 20-06-2006 11:03 |
| Heel mooi gesproken joh!! jammer alleen dat ik jou ook ken..... Hij is helemaal niet zo slecht als jij beweert dat hij is, je bent zelf ook geen lieverdje maaike en dat weet je. Ik heb genoeg over je gehoord dus hou alsjeblieft die kleinerende woorden voor je. Hij wil al helemaal geen contact meer met je dus laat hem dan ook met rust. Jammer dat je iemand zo op een site zwart moet maken, wees een flinke meid en vertel dan ook jou gebreken. Het is niet goed wat hij heeft gedaan want dat heeft hij me allemaal verteld, maar vertel het verhaal dan ook zoals het werkelijk is gebeurd oke?? Veel sterkte bij je zwangerschap en dta je toch een mooi kindje mag krijgen. Groetjes, Dirk. | |
| Mickey83 | 20-06-2006 11:10 |
| Nou mensen.... dit was dus mijn ex. Dirk staat bij mij beter bekend als Lars. JA mijn naam is Maaike en ik ben niet bang voor Dirk alias Lars. Jammer dat je niet in ik-vorm durft te schrijven en ik nodig je uit om jouw verhaal hier te doen, maar ik denk dat je als dader weinig positieve reacties van de mensen hier zult ontvangen. Mocht je toch nog die behoefte voelen, be my guest... Ik heb niks te verbergen of om me voor te schamen. Ik ben ik en ik ben er trots op... | |
| E-tje | 20-06-2006 11:20 |
| iedereen word een ander mens in een rotrelatie... het slechtste word in je boven gebracht. En wat een vrouw ook doet er is NOOIT een reden om te meppen of wat dan ook... vrouwen leggen het namelijk bijna altijd af tegen een man. dus Dirk/lars wie t ook mag zijn... ga ff ergens anders spelen joh. | |
| blueeyes | 20-06-2006 12:12 |
| Hé Maaike, Je ex is helemaal zichzelf op deze site. Dit gedrag en deze leugens kennen we allemaal van onze ex. Vooral geen verantwoording nemen voor zijn daden en de schuld bij een ander neerleggen. Het had de reaktie van mijn ex kunnen zijn en ik denk dat we dit allemaal herkennen. Mijn ex roept ook altijd dat ik hem zo kwaad maak dus ligt het probleem toch zeker bij mij ;-)) hij heeft niets gedaan alleen maar gereageerd op mij. Gelukkig dacht de rechter er anders over. Ik wens je heel veel geluk met je baby en probeer er zoveel mogelijk van te genieten en Dirk/Lars met deze reaktie laat je zien hoe zielig je bent. Er zal hier geen vrouw te vinden zijn die deze reaktie van je serieus neemt want die hebben we allemaal al te vaak gehoord. | |
| wilma v | 20-06-2006 13:17 |
| goh, waar herken ik dit toch van ?!? ik had al het idee dat je letterlijk mijn verhaal had geschreven, maar dat van die ex.......mijn ex heeft mijn verhalen hier ook gevonden en deed zich ook voor als een ander om zichzelf schoon te praten, wat een trieste en zieke figuren!! ook mijn ex heeft geen contact met mijn kind, en dat blijft ook zo, hij beweerd zelfs dat ze niet van hem is. je moet gewoon doen dat je hart je ingeeft. als je hem buiten je leven van jou en je kind wil houden, moet je dat gewoon doen. we gunnen onze kinderen graag allemaal een vader, maar wel een met gezond verstand, en daar ontbreekt het hier aan. veel geluk voor jou en je kindje. | |
| Maria | 20-06-2006 14:34 |
| Moehahaha, sorry, moet even lachen. Die kerels zouden zelf eens door moeten hebben hoe dom ze overkomen nu, en hoe dom ze ook daadwerkelijk zijn. Mickey had tenminste nog de discretie om schuilnamen te gebruiken. Dirk aka Lars beschuldigt haar van het zwartmaken van mensen, terwijl hij zelf keihard haar naam noemt. Wat een bla! En wat een herkenbaar geval, echt een uit het boekje. @Mickey: je doet het goed meid, je zal een dijk van een moeder worden! Liefs, Maria | |
| Mickey83 | 20-06-2006 14:58 |
| Wat wordt het me makkelijk gemaakt door hem. Hij zet zichzelf steeds verder vast... Blijkbaar ziet hij niet in dat dreigen, smeken of andere manipulerende pogingen geen effect meer hebben... Ik voel me steeds sterker worden, naarmate hij zichzelf verder kleum zet. Bedankt voor jullie reacties. | |
| - streepje | 20-06-2006 15:49 |
| Wat wor ik moe van dit soort gedoe op deze site. Het is erg triest. Ik kom hier al lang en hoe vaak zien we exen of kennissen deze site (mis)bruiken...zucht.... ik meng de dan ook nooit in deze discussies, laten we het allemaal gewoon negeren...wil alleen melden dat betreffende personenen naar aller waarschijnlijkheid niet door hebben dat ze zichzelf voor lul zetten en de boel tog gedeleted wordt door de beheerder van deze site als die het gezien heeft!!!DELETE!!! Maaike, succes je laatste weekies en veel geluk met je guppie! | |
| - streepje | 20-06-2006 23:09 |
| Maaike, wat ik nog tegen jou wou zeggen dat ik best verdrietig was na jou verhaal, omdat het ook weer zo herkenbaar is. Behalve dan dat mijn vriend niet allemaal exen en kinderen heeft, maar wel dat patroon ed. En ik raakte dus ook zwanger maar ben wel door gegaan. Met alle gevolgen van dien, ik woudat ik toen had gekunt, wat jij wel hebt gedaan, weggaan... Wou tegen je zeggen dat je het super goed doet, en niet zoals ik deed. Jij gaat alleen door, hoe moeilijk dat ook is, maar het is wel het beste! Heel veel sterkte en geniet straks zoveel je kan. | |
| Mickey83 | 21-06-2006 09:16 |
| Nog maals weer bedankt voor jullie berichtjes.Gelukkig voel ik me niet meer zo bedreigd en aangevallen door hem. Ik vind het goed dat de berichtjes van hem niet verwijderd zijn. Het is alleen maar een bevestiging van hoe en wie hij is... Streepje, bedankt voor je sterkende woorden. Ik laat me niet meer op dat niveau met hem in... Wees daar maar niet bang voor. | |
| Mickey83 | 21-06-2006 13:02 |
| Wat een hoop gedoe weer allemaal. Mijn ex heeft nu dus gezien wat ik op deze site heb geschreven en er zelfs onder een andere naam op gereageerd! Omdat hij door de beheerder van de site nu geblokkeerd is, durf ik wel weer een update te schrijven en daarbij moet ik het ook gewoon weer ff kwijt. Er is weer over en weer mailcontact geweest. Hij heeft gesmeekt en zelfs gezworen op het graf van zijn overleden broertje dat hij de waarheid had gesproken over de afgelopen maanden... Wat een lef, er was geen woord van waar! Hij probeert nu zijn laatste vriendin/slachtoffer en mij tegen elkaar uit te spelen, maar daar trappen wij niet in. Hij maakt haar wijs dat ik hem gebeld heb, maar ik hoef zijn stem nooit weer te horen. Nu hij ontdekt dat hij geen grip op de zaak krijgt, begint ie weer te dreigen over de mail... Doet me niet zoveel meer als eerst, gelukkig. En over een poosje heb ik een ander huis, dus dan kan hij ook niet zoveel meer. Ook heeft hij (laat ik zijn laatste vriendin maar X noemen) X toegegeven dat hij me wel wat aangedaan heeft. Maar ik was begonnen (!) volgens hem. Ik zou hem namelijk eerst met een paraplu in zijn nek geslagen hebben (?!?) hahaha, alsof ik dat gedurfd zou hebben.... Maar nou moet ie me niet alsnog op ideeën brengen, want ik krijg onderhand wel jeuk van hem... -edit- verplaatst door admin | |
| vlinderr | 21-06-2006 16:52 |
| heb het allemaal nagelezen, enne maaike... go go wijfie, je wordt een toppiemams, dat weet ik zeker :) we houden contact :) | |
| Nienke | 21-06-2006 23:31 |
| Hoi Mickey, Wat een Dombo,s zijn die sukkels van ons he? Sorry maar het woord man, krijg ik even mijn keel niet uit, daar heb ik namelijk een heel ander plaatje bij. Ik heb jouw verhaal gevolgd en nou gebeurt mij hetzelfde. Gaat die .... een stukje schrijven, met de bedoeling.... Gelukkig zetten ze alleen maar zichzelf voor gek. Die van jou is ook raar bezig zeg, met dat gestook van hem. Nou je bent iig al wijzer/verder als ik. Toi toi Liefs Nienke | |
| chiara | 27-06-2006 19:19 |
| je bent verder dan ik. boos is goed. ik wordt wel steeds bozer, maar omdat ik een dochter heb, die van haar vader houd is het zo moeilijk | |
| Mickey83 | 27-06-2006 22:58 |
| daarom wil ik heel bewust niet dat ie eerst een band met die kleine krijgt, als ik toch niet van m op aan kan... ik kan niet eerst een vader bieden en die dan weer wegnemen... ik begrijp dat dat het extra moeilijk voor je maakt... | |
| Mickey83 | 28-06-2006 13:42 |
| Oh mensen, wat is dit moelijk... Ik ben dinsdag bij de politie langs geweest en ik heb een afspraak gemaakt om morgen aangifte te doen tegen mijn ex. Op het politiebureau hebben ze me beloofd dat mijn nieuwe adres niet vrij gegeven wordt en dat ik omwille daarvan het adres van ouders mag opgeven in de aangifte. Mijn nieuwe huis moet mijn veilige basis blijven, mijn veilige haven. Ik sta nog steeds volledig achter mijn keuze om aangifte te doen... Maar mijn beste vriend, die me ook bij de zwangerschap en de bevalling ondersteunt, is bang voor zijn reactie. Hij is bang dat mijn ex doorslaat en dat hij me komt opzoeken. Ik begrijp hem ook wel, maar ik moet dit wel doen. Ik loop zo tegen mijn eigen geweten en gevoel van eigenwaarde aan... Het liefst zou ik tegen mijn beste vriend zeggen dat alles goed komt en dat mijn ex alleen een grote bek heeft, maar die garantie heb ik niet. Ik acht de kans klein dat hij het toch in zijn hoofd haalt om me op te komen zoeken, maar hij is en blijft onvoorspelbaar... Liefs -edit- verplaatst door admin | |
| Mickey83 | 29-06-2006 23:56 |
| Er gaat zoveel door me heen nu. Woede, machteloosheid, alles... Ik heb vandaag eindelijk aangifte gedaan tegen mijn ex voor zware mishandeling en bedreiging. Er komt steeds meer boven. Ik had het verder weggestopt dan ik dacht. Vanavond zijn er heel veel herinneringen terug gekomen. Ik zie alles weer als een film gebeuren, alleen nu vanuit een camerapositie en dan weer vanuit mezelf. Ik word er gewoon misselijk van. Ik voel opnieuw wat er toen door me heen ging in januari. Het enige wat ik me in eerste instantie herinnerde was dat hij dronken was en dat ik bang van hem werd en weg wilde. En dat hij me toen niet wilde laten gaan. Nu besef ik pas dat hij meer dan een uur bezig is geweest met schelden, duwen, bedreigen, vastpakken. Me uitmaken voor hoer, dreigen mij te vermoorden en het ongeboren kind in mij. Dan weer smeken te blijven en vervolgens verbieden om te gaan. Ik hoor mezelf smeken dat ie me niet moet slaan en of ik alsjeblieft weg mag gaan. Dan draait ie weer om in zijn bui en slaat/duwt me tegen de muur en de deur. De scheldtirades beginnen weer opnieuw... Ik kan niet anders meer dan gillen en huilen en proberen toch weg te komen. Ondertussen bescherm ik uit alle macht mijn buik... Ik voel nog de angst dat ie me in mijn buik zou slaan en dat ik mijn kindje zou kunnen verliezen. Ik voel opnieuw het weke gevoel in mijn benen, hoe licht ik ben in mijn hoofd van het huilen en hyperventileren. Ik zie het zwart in zijn ogen en voel de haat. En de tranen blijven stromen... 1 uur en 20 minuten heeft het geduurd. Dit raakt me nog meer dan de keer dat hij me zwaar mishandeld heeft. Dit was slopender dan al die maanden bij elkaar... Vooral ook dat psychisch geweld, dat psychotische gedrag van hem en de intense angst die ik voor hem gevoeld heb... Ik moet zo echt gaan slapen, maar de tranen en de flashbacks zijn nog vollop actief... Ik begin nu in te zien hoe intens de hel is geweest waar ik met de duivel geleefd heb... -edit- verplaatst door admin | |
| E-tje | 30-06-2006 02:32 |
| ik weet... dingen die je niet meer wilde komen met zo'n aangifte weer boven.... hele zware dagen en als je je aangifte terug leest is het net of je het boek/verhaal van een ander zit te lezen. Het is nu wel voorbij en of er nou iets mee gedaan word of niet, je hebt gedaan wat je kon. Hopende dat een volgende niet hetzelfde hoeft mee te maken, maar dat zijn jouw zorgen niet meer ey. jij bent weer een stap verder :o) | |
| Claudia | 01-07-2006 20:08 |
| Jeetje.....erg he als je beseft wat er nu eigenlijk allemaal gezegd en gebeurt is,als je t aan andere mensen verteld is t net of je een filmscenario oprateld,bijna gevoelloos,maar bij aangifte doen gaat dat wel even anders,en merk je hoe bang je was op dat moment,en misschien nog.Ik wens je heel veel sterkte! | |
| Helena | 02-07-2006 00:26 |
| Moeilijk inderdaad, als ineens alles aankomt wat je aangedaan is. Ik zie het soms als een soort film voor mijn ogen voorbijtrekken, heel bizar! Maar je hebt het gedaan, je bent voor jezelf opgekomen. En daar mag je heel trots op zijn. Je bent er doorheen gegaan, en je staat nog! Dikke knuffel Helena | |
| vlinderr | 03-07-2006 22:40 |
| kom ff een knuffie brengen via hier... omdat ik weet wat je meegemaakt heb, en omdat ik hoop dat jij... ik.... wij hier uitkomen! knuffffff | |
| Mickey83 | 06-08-2006 20:41 |
| Even een beetje goed nieuws.... Ik ben bevallen van een dochtertje (Sophie)! Ze is 3 weken te vroeg geboren, erg klein uitgevallen, maar heel gezond en sterk! Ik voel me zo intens gelukkig... Mijn ex kan op zijn kop gaan staan, maar ik heb me nog nooit zo sterk gevoeld. Mij krijgt ie nooit meer klein! Voor mijn kleine meid doe ik alles en ik ben vastberaden om hem er buiten te houden. Sterkte voor iedereen... Ik heb mijn bron van kracht gevonden, ik hoop dat jullie er ook 1 hebben of nog mogen vinden. Liefs, Mickey -edit- verplaatst door admin | |
| E-tje | 06-08-2006 20:48 |
| krijg gewoon kippevel... geweldig meis... gefeliciteerd en ga ontzettend genieten van je kleine meiske en maak er een lichamelijk en geestelijk gezond kind van. XXE-tje | |
| Naam onbekend | 06-08-2006 20:52 |
| Gefeliciteerd!!!!!!!!!!!!heel fijn voor jou...geniet samen met jouw kindje!! en wat fijn dat er niemand is die dat voor jullie kan verpesten!!.ik ben heel blij voor je!! | |
| - streepje | 06-08-2006 22:29 |
| whahoeoeooeeo gefeliciteeeeerd! Eg helemaal super dat ze er is. Te vroeg geboren en wat klein, maar haar leven zal heel mooi zijn. Met zo'n sterke moeder die van haar houdt, is dat kleine meisje een goede toekomst toevertrouwd!! Zorg maar lekker voor je kleine fifi en geniet er van. Moeilijke tijden zal je vast ook nog wel es krijgen, maar samen ben je sterk. En wat jij wilt, dat zal je lukken. Je bent een doorzetter en een lieve en sterke vrouw, dus komt vast helemaal goed! Liefs van streepje en haar krachtbundeltje (1jaar nu) | |
| pebbles | 06-08-2006 23:18 |
| euh...sorry naam onbekend was ik...genietze meid!!!!!ben echt superblij voor je!!!!mooi en lief en schattig en geweldig zo'n kleintje(heb er 2 ..al wat groter nu)... heel veel liefs,nog een keer van pebbles dus!! | |
| romy | 07-08-2006 09:59 |
| ow meid wat geweldig.. hoe is de bevalling gegaan? ik ben zo blij voor je . ga er lekker van genieten meis je hebt het dubbel en dwars verdiend. liefs romy | |
| Andrea | 07-08-2006 11:56 |
| Hoi Micky, Heel erg gefeliceerd met je kleine meisje, dat jullie saampjes maar heel gelukkig mogen worden. ( Mooie naam trouwens, Sophie ). | |
| Jonnepon | 07-08-2006 14:12 |
| Wauw fantastisch,Gefeliciteerd met je kleine meisje mooie naam je ben een Superkanjer van een moeder een sterke vrouw.Ik ben echt blij voor je!!!!Geniet ervan!!! Vanuit mijn hart een knuffel voor jullie beiden. Jonnepon | |
| agirl | 07-08-2006 16:32 |
| heej meis..Gefeliciteerd !! maak er wat moois van... heel veel kracht voor jou.. liefs agirl | |
| Daan | 07-08-2006 17:40 |
| JOEPIE!!!! Ben blij voor je! Geniet maar lekker van je smurfje en heel veel liefs van mij | |
| Anne | 09-08-2006 13:50 |
| Lieve schat , van harte gefeliciteerd, zeg nou eens eerlijk zo,n kindje is toch veel meer waard dan alles op de wereld,in moeilijke tijden keek ik naar de foto,s van mijn kinderen en kleinkinderen en dacht ik, kijk dat is en blijft van mij. Veel geluk ermee meisje. kus en een knuffel aan de kleine Anne | |
| chiara | 09-08-2006 18:13 |
| gefeliciteerd met je lieve knuffeltje, geweldig!! | |
| Mickey83 | 09-08-2006 20:38 |
| Ja, dit kleine gupje maakt t leven een stuk fleuriger, hoewel ik het ook wel confronterend vind... In ieder geval bedankt voor alle lieve reacties en felicitaties. Liefs, Mickey | |
| Patsy22 | 16-08-2006 12:20 |
| Beste Mickey, Ik las hier je verhaal. Wat goed van je dat je ook bent opgestapt en aangifte heb gedaan! Zelf ben ik nu 36 weken zwanger en heb 2 weken geleden eindelijk aangifte durven doen van mishandeling door mijn man. Ook hij was de laatste keer dronken en hierdoor niet voor rede vatbaar. Eerst sloeg hij mijn hoofd helemaal beurs en blauw. Drie keer begon hij opnieuw op me te beuken. Terwijl hij sloeg, beschuldigde hij mij van alles en nog wat en maakte me uit voor hoer, kutwijf etc. Ik probeerde uit alle macht mijn hoofd te beschermen. Toen trapte hij gericht op mijn buik. Dit was voor mij de rede om direct het huis uit te vluchten. Ik woon nu bij mijn ouders in en heb samen met een broer aangifte gedaan bij de politie. Ik zat 4 uur op het bureau! Inmiddels heb ik ook een scheiding aangevraagd. Mijn advocaat vertelde dat hij 'aardig onder de indruk was van deze beslissing'. Ook wilde hij graag dat ik contact met hem op zou nemen, alsof er niets is gebeurd. Maar ik laat me niet meer door hem manipuleren. Erger dan de vorige keer zou alleen doodslag zijn. Daar ga ik niet op zitten wachten. Ik heb het lang genoeg geprobeerd. Drie jaar zat ik al in de ellende. Bovendien staat de veiligheid en een zorgeloze jeugd van mijn ongeboren kind nu voorop. | |
| dolfijntje | 16-08-2006 14:06 |
| hoi mickey, heel knap van je dat je een aangifte hebt gedaan. laat ons vrouwen nu maar eens een grens stellen tot hoe ver de kerels (over het algemeen) mogen gaan. dan al die dingen die langs razen. hoe vreselijk het ook is, en dat is het dat voel ik met je mee, ik kan je zeggen dat het normaal is. bij mij blokkeerde net alles en doe daarom nu de EMDR therapie. ff in het kort gezegt..via klikjes die je hoort en de oog bewegingen die daar bij horen komt de verwerking op gang. dat heb ik geweten. een storm vloed van emoties, angst en die trein die langs alle beelden door raast.ik word er helemaal gek van. maar het hoord blijkbaar zo. dan ben je aan het verwerken. dus probeer het te laten gebeuren en laat het op je af komen.praat erover als je dat lukt om je hoofd wat leger te maken al lukt mij dat moeilijk. of gooi het eruit hier op de siteals je er behoefte aan hebt. ik snap helemaal wat je bedoeld en zal aan je denken. kop op meid, je doet het goed. liefs dolfijntje | |
| Mickey83 | 25-08-2006 17:34 |
| Ik vond vandaag op internet een beschrijving van een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis. Ik vermoedde al eerder dat mijn ex in het profiel past, naast zijn borderline persoonlijkheidsstoornis. Maar als ik dit lees, is het gewoon eng... Alles klopt. Diagnostische criteria voor de antisociale persoonlijkheidsstoornis (DSM-IV) De cliënt: -is roekeloos: hij bekommert zich op een gevaarlijke manier niet over de veiligheid van zichzelf of van anderen. -is oneerlijk: hij liegt en bedriegt herhaaldelijk voor eigen voordeel of plezier -is niet goed in staat een geregeld leven te leiden, met bijvoorbeeld een vaste baan en financiële verplichtingen, -leeft meer van dag tot dag, heeft geen plan voor de toekomst en handelt vaak impulsief -'heeft een kort lontje' en wordt gemakkelijk agressief, komt snel tot vechtpartijen -overtreedt gemakkelijk de wet, zodanig dat hij daarvoor aangehouden zou kunnen worden. -heeft de neiging zijn gedrag goed te praten en laat geen spijt zien wanneer hij anderen heeft gekwetst, mishandeld of bestolen Dit hele rijtje symptomen wordt uitgebreid toegelicht op http://www.moeilijkemensen.nl/info/ASPS1.html Ik heb er zelf veel aan gehad. Ik weet nu dat het niet aan mij ligt, maar dat hij gewoon ziek is. En dat maakt hem niet minder schuldig. Want vergeven zal ik het nooit. Ik wens iedereen sterkte. Liefs, Mickey -edit- verplaatst door admin | |
| inge | 25-08-2006 19:11 |
| mickey Doordat ik hier terecht ben gekomen is me dat duidelijk geworden . Voor mij weet ik het nu ,en ik weet dat alles geprobeerd heb maar hij blijft vol houden dat het komt dat ik niet naar hem luistert,hij heeft me net opgebeld nu mog ik een voorstel doen alles heb ik vele malen gehoord ik zei ik heb je 2jr alles gegeven ik op wil niks meer met je maken hebben,zegt hij doodleuk wat geweest is dat is verleden tijd ,voor mij een nachtmerrie.Hij ging flink te keer en ging me afmaken ik heb opgehangen en klaar telefoon uit.En afwachten maar op geen enkele manier valt er mee te leven en te praten dat maakt het ook zo moeilijk. groetjes inge | |
| - streepje | 25-08-2006 23:21 |
| jah, mijn vriend dus ook......ook nog es met narcistische trekken en hoge mate van psychopate.......daar wor je nie eg blij van he, is schrikken, i know ik vergeef hem trouwens wel... | |
| Mickey83 | 27-08-2006 12:40 |
| Hoi Streepje, Leg me eens uit hoe dat doet. Iemand vergeven dat hij me bijna vermoord heeft en mijn leven tot een hel heeft gemaakt die periode. Nog elke dag zal ik daaraan herinnerd worden... Als ik in de ogen van mijn dochtertje kijk, zie ik ook steeds zijn gezicht weer voor me. Ik reken het haar niet aan. Zij is mijn meisje en ik hou zielsveel van haar. Maar ik zie mezelf het hem nog niet vergeven... Liefs, Mickey | |
| pinky | 30-08-2006 10:44 |
| Kinderen geven je de kracht om door te gaan. Geweldige en goeie keus. Van harte en geniet ervan | |
| ge | 30-08-2006 12:09 |
| Geweldig. Gefeliciteerd. Geluk. Ge | |
| inge | 30-08-2006 13:34 |
| inge van harte gefeliciteerd en een hoop geluk samen ,ga er van genieten ,het geeft je kracht om door te gaan . inge | |
| Mickey83 | 15-09-2006 14:16 |
| Ik heb 3 mnd geleden eindelijk aangifte gedaan tegen mijn ex van zware mishandeling en bedreiging. Ik zou door justitie op de hoogte gehouden worden over de gang van zaken. Inmiddels is mijn dochtertje al geboren en zijn we 3 mnd verder, maar ik heb nog niks gehoord. Dus ben ik 2 weken geleden naar het politiebureau gegaan en gevraagd hoe de zaken er voor staan. De zaak is in behandeling bij de recherche en ik zou de volgende dag gebeld worden over de stand van zaken, maar nog heb ik niks gehoord. Ik wil ook niet zeikerig overkomen, maar ik word er onderhand zo onrustig van. Ik had rond de uitgerekende datum van mijn zwangerschap op zijn minst weer een (re)actie van mijn ex verwacht, maar ook van hem heb ik nog niks vernomen... Ergens word ik daar heeeel nerveus van. Ik weet nu niet wat of wanneer ik iets kan verwachten... Ik wil nu gewoon verder en alles loslaten, maar dat gaat niet. Zelfs het consultatiebureau confronteert me er steeds mee. Volgens hun ben ik een "risicomoeder" omdat de vader er niet bij betrokken is en ik van een minimum rondkom. Waar halen ze het lef vandaan?? Als ik bij mijn ex was gebleven, ja, DAN was er een "risicosituatie"!! Nu niet. Juist daarom ben ik weggegaan. Nu waarschuwen ze mij ervoor dat ik, omdat ik een moeilijk jaar heb gehad, wel eens op een manier op mijn dochtertje kan reageren dat ik van mezelf zou schrikken. Met andere woorden achten ze dat er een kans is dat ik haar iets aan zou doen!! Dat maakt me zo machteloos... Net alsof ze mijn liefde voor mijn meisje onderschatten... Vanmorgen weer eens alles in een gedicht gezet. Om mijn hoofd leeg te krijgen en de beelden uit mijn hoofd. Want die blijven zich steeds vaker afspelen en ik wil ze niet meer... Jouw ogen Waar ik eens zo voor gevallen ben Eens zo helderblauw en liefdevol En plots zo vol van haat en kou Zijn de engste die ik ken En ineens paste dat bij jou Je werd een ander Ik had je niet eerder ontmoet Heel jouw aanwezigheid Voelde nu niet meer goed Je zette me klem Met alles wat je deed Deed me zo'n pijn En zei dan dat het je speet Je gebruikte mijn liefde Had mij in je macht Je hebt me geslagen, gewurgd en vernederd Mijn eigenwaarde volledig verkracht Ik kijk in je ogen Maar zie niet wie je bent Je bestaat uit zovelen En ik heb ze gekend... -edit- verplaatst door admin | |
| rampje | 15-09-2006 14:53 |
| rampje Ik weet wat je nu moet door staan en het is heel moeilijk .Bij mij haalde ze gelijk me kindje weg bij de bevalling met een smoes moet nageken worden .Mij konden ze niks verwijten het tegendeel zelf maar overal krijg een kruisje achter je naam .Op het consultatie buro heb ik steeds alles uitgelegd . En het duurd lang voor ze het gaan in zien maar nu probeerd ze ook te helpen waar het kan .Zet hem op en volhouden, zelf weet je veel beter en het rotte van alles is dat het allemaal zo lang duurt . liefs rampje | |
| sannie | 15-09-2006 14:56 |
| wat is dat een mooi gedicht. Ik zit heel veel op deze site momenteel, heb dat echt nodig. Maar wat een vreemde reactie van het consultatiebureau. Weten ze wel waar ze over praten? Het lijkt me echt zo'n schop na. Ik zou het hen nog maar even duidelijk maken, dat ze wat genuanceerder met je gevoelens om moeten gaan. Er zijn zoveel moeders die bewust voor 1-ouder gezin kiezen. En sommigen van hen zien hun kind nauwelijks omdat ze zich rot werken. Is dat dan ideaal? wat een materialistische instelling. Laat je niet teveel beinvloeden wat anderen zeggen. Je weet zelf best dat je er goed aan hebt gedaan jou en je kind te beschermen. Wees trots op jezelf Liefs Sannie | |
| Patsy22 | 15-09-2006 16:24 |
| Wat een ellende joh! Denk je dat je goed op weg bent door je kind in veiligheid te brengen, krijg je dat gezeik ook nog eens een keer! Ikzelf ben toen ik 7 maanden zwanger was gevlucht voor mijn eigen vent. Inmiddels ben ik uitgerekend en 2 dagen over tijd en ik besef in wat voor een moeilijke toestand je moet zitten. Maar bedenk maar dat je niet de enige bent die in zo'n rotsituatie zit; ik hoop dat je daar enige troost uit kan putten... Kusje voor Sophie Patsy22 | |
| girl | 15-09-2006 16:53 |
| wat??? Risicomoeder?? Mijn eigen moeder was alleenstaand (gelukkig geen mishandeling) en kwam rond van een minimuminkomen. Toch is alles prima gegaan hoor met mij!!!(ja oke, partnerkeuze is niet mijn sterkste kant) Waar halen ze het lef vandaan.... | |
| - streepje | 15-09-2006 20:45 |
| Ik vat em ook niet, waarom ben je een risico moeder dan. Dan ben ik dat dus ook? Ik heb trouwens niets gezegd over wat er gebeurd is en dat ik alleen ben en hoeveel ik verdien weten ze al helemaal niet. Gaat ze ook geen reet aan. Kzou dan ook iedereen aan raden gewoon mooi niets los te laten daarzo. Hee maar is jou es dan gewoon nog vrij joh? De mijne had zichzelf gemeld op het buro omdat ie wist dat ie gezocht werd. Vervolgens hielden ze hem. Hij zit er al 6 mnd en moet volgende maand eindelijk voor komen. Als slachtoffer wor je overal buiten gehouden. Ik heb wel contact met de afdelingslachtoffers van justitie, die houden me op de hoogte. Ook heb ik zelf een afspraak geregeld met de officier van justitie, 1 dag voor dat ze zaak voor komt. Ja want wat nou, die kerel kent me niet eens maar moet wel mijn zaak doen. Tis mijn aangifte, mijn leven, mijn toekomst, ik wil er in betrokken worden. Dus vandaar.... Heej maar Mick, blijf lekker van je schatje zorgen, je doet het hardstikkene goed ondanks alles, laat ze maar lullen en wees trots op jezelf, ben ik ook! Kus van - streepje | |
| rampje | 15-09-2006 21:57 |
| rampje Vaak als je aangifte doet maaken ze melding bij het amk ,dan zeggen ze dat het kind geestelijk later problemen krijgt en dan worden concultatie buro alles ingeschakeld je krijt een andere vermelding in het syteem .Het zal per plaats verschillend hoe ze werken en de aanpak .Maar ergens hebben ze gelijk het kind moet in een veilige omgeving opgroeien . rampje | |
| E-tje | 15-09-2006 21:57 |
| mischien hadden ze het iets tactischer kunnen brengen maar je kan er ook een positive draai aan geven. Dat ze je die "stempel" hebben gegeven betekend wel dat ze iets beter op je letten in de zin van... of je niet te oververmoeid raakt en dat je sneller hulp kan krijgen als een ander. Of voorrang bij later de peuterspeelzaal en je bovenaan de wachtlijst komt terwijl anderen nog niet aan de beurt komen. zoals t hier staat lijkt het net alsof iedere alleenstaande ouder een risicogroep zou zijn maar jij hebt gewoon, zeker tijdens de zwangerschap enorm veel meegemaakt en dat maakt je een risicomoeder. niet dat je slecht voor je meiske zou zijn maar gewoon om het feit dat je strax als je hormoonhuishouding weer beter op peil is, dat je dan in kan storten. Zorg goed voor Sophie en laat zien dat je het kan maar vergeet ook zeker niet aan te geven wanneer je vermoeid of in de war raakt. Je kan ook aangeven dat je er erg mee zit dat je die stempel hebt gekregen en ergens ook bang bent wat ze met die stempel kunnen doen. Het consultatieburo is net als de raad voor de kinderbescherming een machtig orgaan. Want mocht ooit je ex Sophie op willen gaan eisen zullen ze zeker te rade gaan bij het consultatieburo. Geeft die aan dat je het geweldig doet dan heb je de halve zaak al gewonnen. als je heel eerlijk naar jezelf kijkt zal je merken dat je van zulke woorden al behoorlijk overstuur kan raken... niet doen en even diep ademen en jezelf sterk maken en zeggen... ja!!! ik kan het en ga iedereen dat ook laten zien. | |
| Mickey83 | 16-09-2006 00:46 |
| Allereerst ontzettend bedankt voor alle reacties. Rampje: Mijn ex is al sinds het begin van mijn zwangerschap nergens meer bij geweest. Sophie heeft dus gelukkig nooit aan der lijve mishandeling in welke vorm dan ook ondervonden. Dus dat heeft geen invloed op haar. Het enige is, dat ze geen vader heeft. Het houd me gewoon constant bezig op moment. Ik denk er bijna heel de dag aan. De kleinste dingen herinneren me aan hem en wat hij heeft gedaan. Alles komt stukje bij beetje boven en soms word ik er best bang van. Ik ben dan zover in gedachten dat ik niet meer bewust "in het heden" ben. Ik weet niet goed wat ik hiermee moet... Met de mensen die dicht bij me staan, kan ik er niet over praten. Het grijpt hun teveel aan. En ik WIL zo graag dat alles goed gaat. Natuurlijk heb ik geregeld een moment dat ik denk: waar ben ik aan begonnen?? Maar daarover wil ik ook niet te veel uitwijden naar mijn omgeving. Ze weten t wel en houden me in de gaten, spreken me moed in en staan me bij... Maar Ik wil het niet elke keer uitdiepen bij hun. Ik zou nu toch gelukkig moeten zijn met mijn meisje...? Dat ben ik ook absoluut. Maar ik heb ook veel angst en verdriet. Sorry, dat alles nu een beetje warrig eruit komt, maar in mijn hoofd is alles nog veel warriger op moment. Ieder moment dat ik alleen ben, word ik herinnerd aan hem. Hoe hij tegen me schreeuwde. Hoe altijd alles mijn fout was. Hoe hij elke situatie omkeerde zodat de schuld nooit bij hem lag. Hoe diepzwart zijn ogen waren als hij weer eens tekeer ging. Hoe kil de sfeer in ons huishouden. De muziek die als een dreunende tiran altijd aanzwezig was. Ik kan nog steeds voelen hoe ik op mijn tenen liep om te voorkomen dat de bom zou barsten. Hoe ik elke actie van hem incasseerde. Elke klap, elke scheldtirade, elke keer dat ik genegeerd ben, elke dag met hem... Ik blijf maar huilen, ik wil dit niet meer. Ik wil een gum om alles uit mijn geheugen te wissen. | |
| rampje | 16-09-2006 09:03 |
| rampje Dat is heel normaal je denkt eerst dat je alles aan kan het zet het op zij .Probeer een hulp instantie te vinden en kom daar mee naar buiten .Wat e-tje net zij dat klopt helemaal ik durfde eerst ook niks te zeggen maar heb ook gezegd op het buro waar ik tegen aan loop of als ik het moeilijk had nu belt ze om de paar weken ,ik heb maanden om hulp lopen schreeuwen nu zit wordt ik zoveel mogelijk geholpen .En dat geef je toch weer moed om door te gaan . liefs rampje | |
| E-tje | 16-09-2006 09:38 |
| dankje rampje ik was toch een beetje "bang" dat ik niet begrepen zou worden of een hoop kritiek zou krijgen terwijl ik het toch altijd goed bedoel al kom ik soms wat hard open. ik ben zelf ook een risicomoeder en ben niet treurig om die stempel.(leef onder het minimum en heb een behoorlijke relatietrauma) ik weet van mezelf dat ik de ene dag heel strijdlustig ben en op een andere dag de zorg voor mn kleine meiske heel zwaar vind en moe ben tot op het bot. ik heb er zelf voor gekozen om iedere maand een thuisbezoek te krijgen van het consultatieburo. afgelopen dagen vond ik alles heel zwaar ook mede doordat ik een naar bericht had gehad over de zwangerschap van mn oudste dochter en wil dan het liefst diep onder t dekbed kruipen en er voorlopig niet meer onder vandaan komen. Dan merk ik dat ik er nog lang niet ben en ben blij met alle handvatten die me aangereikt worden. Dus schroom je niet om hulp te krijgen en te nemen. En voelt t 1 niet goed aan hulp ga dan een stap verder tot je iemand hebt waarvan je zegt... ja hier heb ik wat aan. Probeer iets te doen met je voor nu op het oog lijkende nare stempel. Je zal het vast heel goed doen met je lieffie maar jijzelf bent er ook nog he!?! jij hebt ook zorg nodig. xxE-tje | |
| pebbles | 16-09-2006 10:05 |
| Hoi mickey,...Weet je..misschien kun je het ook zo zien: Hulp aanvaarden is ook juist een manier om een goede verantwoordelijke moeder te zijn. Ik heb zelf een ramprelatie met mijn ex achter de rug..die inderdaad heel veel sporen achter heeft gelaten en natuurlijk ook op de kinderen...ik merkte juist dat doordat ik aangaf dat ik het moeilijk had en daar wat aan wilde doen de instanties achter mij gingen staan....Buiten dat feit om heb ik een opleiding tot maatschappelijk werker gedaan (jaren geleden al) en weet ik ook vanuit dat wereldje dat het juist als positief word gezien als iemand hulp en steun accepteerd. Natuurlijk is het moeilijk zo even als risicomoeder gekenmerkt te worden. Maar ook wat jij zelf zegt, dat alles nu steeds terugkomt, de manier waarop hij tegen je praatte etc. wijst erop dat je misschien toch een vorm van hulp kan gebruiken....die te accepteren geeft juist aan dat je een goede moeder bent. Begrijp je wat ik bedoel?....Ik weet ook dat het niet gemakkelijk zo alleen met een baby...zelfs als je niet mishandeld bent is dat al zo...(heb het met mijn oudste ook de eerste 5 jaar alleen gedaan)....Ik wil jou heel veel srterkte wensen samen met je meisje..en een dikke knuffel voor jullie allebei!! liefs,pebbles ps: Ik vind Sophie een prachtige naam..had ik er ook bij voor een meisje...kreeg alleen 2 jongens, ook fijn hoor!! | |
| Mickey83 | 16-09-2006 10:33 |
| Bedankt voor jullie lieve reacties. Het is niet zo dat ik geen hulp aanvaard. Maar ik vind het moeilijk om er met de mensen die ik liefheb over te praten, omdat ik ze verdriet doe met alles wat er is gebeurd. Ik heb het ze destijds niet verteld, dus ze weten nog maar half hoe erg t was. En dat vinden ze al moeilijk om te verwerken. Maar van de officiele instanties weet ik niet goed wat er bij mij past. Mensen die verder van me af staan, kan ik wel vertellen wat er is gebeurd, maar ik distancieer me dan van mezelf. Onbewust trouwens. Maar dan vertel ik wat er gebeurd is, maar ik vertel het vanuit een "camerapositie" begrijp je? Heel emotieloos komt het er dan uit. Het geeft niet het gevoel dat wat er los moet komen, dan ook loskomt... Het is weer een warrig stukje, maar ik hoop dat jullie het wel begrijpen. In ieder geval wil ik wel graag hulp, maar ik heb nog niet de mensen gevonden die me daarbij KUNNEN helpen. Overigens helpt dit forum me wel een heel eind. Liefs Mickey | |
| rampje | 16-09-2006 15:40 |
| aan et-je Ik denk dat we heel veel gemeen hebben ,ik kan je goed begrijpen ook voor je dochter mijn kinderen uit mijn eerste huwelijk wonen bij hun vader omdat die finacieel veel sterker was en heel die fam tegen mij had gekeerd terwijl ik alles voor ze heb gedaan zelf artsen die stonden echt stom verbaasd wat als het om mijn kinderen ging bleef ik doorgaan en arsten hebben vaak excuus aangeboden .Mijn ex die klootzak heb het contact met mijn kinderen verziekt dat is nog het aller ergste .Ik hoop dat je je dochter een beetje op kan vangen .En soms vat ik dingen ook verkeerd op dat komt dat ik ptss heb .Nu bedenk ik me pas dat je dan oma word is toch ook weer iets om nog harder te vechten uit het diepe dal . Veel liefs knuffels rampje | |
| Jolien | 16-09-2006 18:54 |
| tje mickey.... Wat een happening allemaal... Maar O zo herkenbaar!!! Ook ik praat er zo goed als niet over met anderen... nu wel meer als vroeger aangezien mijn ex en ik nu bijna 2 jaar uit elkaar zijn. Maar dan nog is het niet afgelopen want we hebben een kind... een zoon. En hij zet alles op zijn kop om te mogen zien!! We hebben al 2 rechtzaken gehad en nu is de raad van de kinderbescherming bezig met een onderzoek of het voor mijn zoon noodzakelijk is om zijn vader nog te zien. Ook ik heb zo een BELACHELIJKE reactie van het consultatiebureau gehad!! Na aangifte van geestelijk en lichamelijke mishandeling, sexueel geweld, wurging en ga zo maar door... vond dat bureautje het nog steeds onterecht dat mijn zoon zijn vader niet meer mocht zien!! "Een kind Moet beide ouders zien!" Wat een onzin!! Dus mijn zoon moet zijn spermadonor (ja zo zie ik het na al die jaren...) in de ogen kijken terwijl de wiskey walm hem overstroomd?! Volg je gevoel mickey!! En geniet vooral van je dochter!! Probeer elke dag iets te doen met je dochter waar je aan het einde van de week weer met een goed gevoel op terug kan kijken! Laat haar nooit aanwezig zijn bij emotionele gesprekken maar laat haat voorla je tranen niet zien... Dat is voor een kind echt niet te begrijpen... Jullie zijn er voor elkaar en probeer je dochter de mooiste jeugd te geven die je je maar kan voorstellen!! Go for it!!! Good luck!! x Jolien | |
| pukkie | 17-09-2006 09:26 |
| laat je aub niet gek maken,je moet gewoon denken,ik kan beter alleen een veilige en liefdevolle omgeving creeren voor mijn kindje,als dat je bij zo iemand blijft. en ik zou zeker het bureau zeggen dat je deze manier van doen kwetsend vind!! ik ben zeker niet agressief,maar de eerste die zegt dat ik niet goed voor dr zorg pak ik bij dr haren,en de eerste die ze van me af wil pakken,wie dan ook,eindigd onder de grond.en dat is geen dreigement maar een belofte... wat ze mij aandoen moeten ze zelf weten,maar mijn meisje blijft iedereen vanaf!!al moet ik naar timboektoe verhuizen. sterkte!! | |
| Mickey83 | 23-09-2006 19:22 |
| Ik heb het gevoel dat ik langzaam gek aan het worden ben... Ik ken mezelf niet meer. Ik heb ineens last van paniekaanvallen en hartkloppingen, ik voel me onzeker en heb steeds meer flashbacks en nachtmerries. Die paniekaanvallen komen nu steeds meer en ik heb het niet in de hand. Ik word er door overvallen tijdens het autorijden of als ik met mijn kleine wandel op straat. Ik hoor en zie dingen die er niet zijn... Nu heb ik ook nog eens nieuwe buren gekregen die flink met de deuren slaan en veel schreeuwen. En telkens heb ik mijn hart in mijn strot zitten. Ik voelde me zo veilig in mijn nieuwe huis, maar nu niet meer... Ze blowen ook en ik krijg de stank in huis door de ventilatieroosters. Dat herinnert me ook weer aan alles waar ik niet meer aan wil denken... Alles herinnert me eraan, en door mijn nieuwe buren wordt dat nog eens extra getriggerd. Net zulke aso's als mijn ex. Ik ben wel donderdag bij de huisarts geweest en hij belt mij dinsdag terug om te laten weten waar en wanneer ik terecht kan voor hulp. Want ik zie het niet meer zitten zo. Het begint mijn leven te overheersen en ik ben bang dat ik me straks nergens meer veilig voel... Liefs, Mickey -edit- verplaatst door admin | |
| sannie | 23-09-2006 20:08 |
| Hi Micky, wat vreselijk naar voor je allemaal. Ik heb zelf ook jarenlang last gehad van paniekaanvallen, en hyperventilatie en straatvrees (kwam ook wel door slechte basis thuis, veel meegemaakt) en eigenlijk werd het pas heel veel later minder doordat ik meer ging sporten, zodat ik mijn ademhaling weer onder controle kreeg, probeerde me ook een tijdlang aan minder overweldigende prikkels van buitenaf bloot te stellen. Dronk minder alcohol. Leerde me beter af te sluiten. Maar misschien is het voor jou echt goed nu hulp te zoeken. Je hebt blijkbaar nog een hoop te verwerken. Die buren tja eng om zulke mensen te benaderen. Als je dat niet aandurft kun je misschien met andere buren overleggen of zij ook last hebben of met woningbouwvereniging praten. Je denkt misschien: ach, wat heb ik hieraan, maar eigenlijk Micky wilde ik gewoon vooral laten weten dat ik met je meeleef, en ach, het is zo moeilijk een ander echt te helpen met woorden. Dus kortom: gewoon sterkte, want ik merk aan je verhaal dat je het momenteel moeilijk hebt. Liefs Sannie. | |
| - streepje | 23-09-2006 20:20 |
| HeeMickey wat klote voor je zeg. Ik herken het heel erg. Ik woon nu sinds 6 maanden in me nieuwe huis. Maar toen ik er net woonde, precies zo als jij. Ik was mega paranoia en angstig en zat met elk geluid al tegen het plafond aan. Ik was continue bang en meende dat hij er opeens was of weet ik wat. Alles altijd potdicht en 4 sloten er op, gordijnen dicht. Ik was bang voro alles en iedereen. Met knuppel in de kinderwagen over straat. Met 2 telefoons en sleutels naast me bed. Altijd kleding aan in bed, een lichtje aan enz....Het wor minder, althans bij mij wel. Eg ik hoop dat het voro jou ook zo is. Ik weet goed dat de aller eerste nacht dat ik hier sliep. De buren hebben zonen van 18 en 15. Sogges om 6 uur in ene een jongens stem; vieze vuile kankerhoer en boembats en weet ik het. Achter hoorde ik dat hij ruzie had met ze zus. Maar tog...ik dacht dat ik een toeval kreeg zeg damn.... Ben nu aan de geluiden gewent en heb routines voro mezelf die me veilig doen voelen en ben een stuk rustiger nu. Hoop dat jij dat ook gaat krijgen! liefs van - streepje | |
| rampje | 23-09-2006 21:43 |
| rampje Heel goed van je dat je naar de huisarts bent gegaan .ik kreeg het zelfde wat jij had en heb nu ook hulp .IK dacht ook pak me leventje op maar op .jammer genoeg werkt dat niet zo .Nu gaat het wat beter nu ik hulp heb . liefs rampje | |
| only | 24-09-2006 16:29 |
| Hoi meid, ik heb dat ook, wat jij nu beschrijft; pa niek aanvallen, hartkloppingen, de angst om dood te gaan, angst voor enge ziekte,s. En als ik dan iets ga voelen, word ik gelijk bang, en dan ga je hyperen.Het is gewoon heel kloten, maar ik krijg wel hulp.Ik denk zelf, dat het komt, omdat je nu een beetje tot rust komt, na jarenlang heel erg onder druk te hebben gestaan.Ik hoop voor jou, dat je hulp krijgt, en wens je heel veel sterkte. Liefs, only | |
| SUUS | 25-09-2006 16:11 |
| VEEL STERKTE, JE LIJKT ME EEN FLINKE KEREL DUS T KOMT WEL GOED;) | |
| Mickey83 | 25-09-2006 16:42 |
| Klwin misverstand, denk ik.... Ben een vrouw van 23 jaar, net mama geworden... | |
| Machteloos | 25-09-2006 16:44 |
| Hoi Mickey, Dat lijkt mij ook een misverstand ja. Misschien was die wel voor mij bedoeld aangezien ik hier 1 van de weinige kerels ben. Maar goed, ik wens jou in ieder gaval veel sterkte en geluk toe voor jezelf en je kindje. | |
| - streepje | 25-09-2006 20:57 |
| hahaha Mickey is een hele flinke meid!!!! Was je wel de eerste man geweest die een kind had gekregen eey.....lol...hoeist nu? | |
| pebbles | 26-09-2006 11:27 |
| Hoi Mickey!!..Goed van je dat je hulp hebt gevraagd!!! Het lukt even niet om zo veel te reageren, maar je bent volgens mij inderdaad een flinke meid!! dikke knuffel voor jou en je dochter!! en veel sterkte, pebbles! | |
| Mickey83 | 26-09-2006 17:04 |
| Ik zou vandaag teruggebeld worden door de huisarts, maar dat is nog niet gebeurd. Dus ik wacht nog maar even af. Inmiddeles ga ik er geregeld even tussenuit, wandelen met een vriendin en de kids. Dat gaat redelijk. Ben vandaag maar weer eens op t politiebureau geweest. Laatst ook al en toen zouden ze me terugbellen hoe de zaak ervoor staat. Maar ik had nog steeds niks gehoord. Was ook weer een misverstand, want zij hadden begrepen dat ze niet meer wilde getuigen (?!). Daarom werd mijn zaak ook ineens een twijfelgeval. Maar goed, nu gaan ze alsnog contact opnemen met mijn getuige en verder werken aan de zaak. Maarja, zo duurt t inderdaad wel even voordat ze hem op kunnen pakken... | |
| Mickey83 | 27-09-2006 13:43 |
| Het zit me zo hoog op moment allemaal. Ik blijf maar schrijven en denken. Ik moet het gewoon kwijt... Je droeg me op handen Ik paste bij jou Je vond me, zo zei je Een prachtige vrouw Nog nooit had een man Zoveel over voor mij Ik was zo gevleid En voelde me vrij Vrij om te zijn Wie ik nu niet meer ben Zoveel veranderd Dat ik mezelf niet meer ken Maar dat kon me niet schelen Op dat moment niet Nu maakt het deel uit Van al mijn verdriet Dan wel naast de klappen De angst en de pijn Zal dat ook een deel Van mijn herinnering zijn Soms kwam ik thuis En ik zag het meteen Je ogen zo donker Zo zwart en gemeen Hou nu je mond maar Nu even geen woord Zo niet, wordt de rust Weer luidruchtig verstoord Dan is er gedonder Geschreeuw en geweld En had ik het liefst De politie gebeld Maar heb niet het lef Want dan zul je 't weten Weer een moment Wat ik niet kan vergeten Je dreigende houding Je hand op mijn keel De angst voor de dood Wordt me nu ook teveel Ik zie mezelf liggen Gestompt en geslagen Ik hoor nog zijn stem En zijn dreigende vragen "Had je nog wat?!" "Je hebt 't verdiend!" "Hoer die je bent!" En dat is dan je "vriend" Na een uur van geweld Wat maar niet lijkt te stoppen Komt hij dan weer Met een excuus op de proppen "Het spijt, me vergeef me" "Hoe kon ik dit doen?" "Hou me toch vast..." "En geef me een zoen!" -edit- verplaatst door admin | |
| Eindelijk | 27-09-2006 14:48 |
| Schitterend weergegeven allemaal. Alles komt weer boven. Ben nog steeds bezig met het verwerken van alles. Heb ook die paniek aanvallen, nachtmerries en zie vooral 's-nachts alles weer gebeuren. Het was een anti-sociaal. Dus niet mee te leven. Langzaam maar zeker voel ik me beter, maar denk dat ik nog een lange weg te gaan heb. Het wegduwen en dan weer teugtrekken is het moeilijkste van alles. Eerst de madonna en dan wer de hoer..... Brengt je in verwarring....het weg willen en dan weer blijven. Kan lang duren, maar op een dag breekt er iets in je. Ga er voor. Veel sterkte. Eindelijk | |
| Patsy22 | 27-09-2006 15:02 |
| Mickey, hou vol he! Het is of ik H. weer hoor in jouw verhaal! Echt precies hetzelfde... Doorbijten meid! We komen er wel! | |
| sannie | 27-09-2006 18:37 |
| Lieve Mickey, wat ik net aan Romy schreef wil ik jou ook zo graag meegeven, omdat ik weet dat je het zo verdient na alle opoffering en het kwijtraken van jezelf: Hoe wil jij je voelen als vrouw? Laat je nooit meer vertrappen, als je van jezelf gaat houden, zul je echt weer als een bloem gaan opbloeien. Niemand anders als jij weet wat jou echt gelukkig kan maken. Je bent sterker dan je denkt. Zo iemand heb je volstrekt niet nodig in je leven. Wees lief voor jezelf. Vecht voor je geluk meisje. Dan zal ik dat ook doen. Weet hoe moeilijk het is. Maar het is de enige weg en dat weet jij ook. Het leven kan mooier zijn. Laat hem maar in zijn eigen ellende omkomen. Klinkt hard, maar ja, lief zijn heeft hem ook niet geholpen. Liefs en veel sterkte gewenst van sannie | |
| - streepje | 28-09-2006 12:50 |
| Mooi mick...khad het zo zelf kunnen schrijven! liefs -streepje www.lovenandwar.web-log.nl | |
| Mickey83 | 16-10-2006 12:40 |
| Nou, het gaat nu echt gebeuren... Ik ben vandaag gebeld door de politie dat ze nu actie gaan ondernemen na aanleiding van mijn aangifte. Ze hebben woensdag een afspraak met mijn getuige. Als zij gehoord is, nemen ze contact op met de officier van justitie. Dan wordt er door hun bekeken of het mogelijk is om mijn ex direct op te pakken. Niet dat hij eerst een oproep krijgt en dan mij eerst nog kan komen opzoeken... Hij wordt dus, als het goed is, meteen opgepakt. Ik hoop het wel, want ik weet niet hoe hij anders zal reageren. Ik vind het nu wel spannend. Woensdag aan het einde van de middag neemt de politie contact met mij op om te laten weten hoe de zaken ervoor staan. Wanneer, hoe en waar mijn ex opgepakt wordt. Ik hou mijn hart vast.... Liefs, Mickey -edit- verplaatst door admin | |
| sannie32 | 16-10-2006 17:46 |
| Succes Mickey, goede stap van je. Ik duim voor je dat alles goed gaat. Liefs Sannie | |
| Just-mii | 16-10-2006 19:51 |
| Hee Mickey, Echt heel erg goed van je! Heel veel succes en sterkte met alles! We zullen aan je denken.. Liefs xxx | |
| pebbles | 16-10-2006 21:40 |
| Hoi mickey...sterkte meid...ik weet hoe spannend het is..heb het hele traject gehad....maar het is goed dat je dit doet..en zo voor jezelf en Sophie opkomt....Veel sterkte en knuffel de kleine meid van me!..liefs, pebbles | |
| E-tje | 16-10-2006 23:24 |
| zo'n zelfde foontje kreeg ik begin juli ook.. getuigen gehoord en niet zo weinig ook...2 weken lang iedere dag een getuige en 4 dagen aangifte... but look at the time...oktober... en nog steeds stil maar t kan me niets meer schelen ook hoor... het is rustig en heb mn plicht gedaan. ik hoop dat het voor jou beter uitpakt. | |
| - streepje | 17-10-2006 00:05 |
| hmm heb ik dan zo'n "mazzel" dat die van mij gelijk op de telex werd gezet, opgepakt werd en al 7 mnd in voorarrest zit en nog nie eens is voorgekomen? Je snapt er niets van in dit land hoor. Veel succes mickey, maar hou in je achterhoofd dat hij inderdaad na een paar dagen weer buiten kan staan he? liefs van - streepje | |
| Mickey83 | 18-10-2006 22:35 |
| Dat geloof je toch niet!! Zit ik heel de dag in spanning te wachten op een telefoontje van de politie, ben ik een tel te laat met opnemen. Natuurlijk bellen ze met nr onbekend, en moet ik nu dus nog weer geduld hebben tot morgen... Mijn getuige heeft de getuigenverklaring afgelegd en dat ziet er gunstig uit. Alles, maar dan ook echt alles, is verteld. Overeenkomstig met mijn verhaal, dus dat is goed. Alle data, tijdstippen, ruzies, scheldpartijen, zijn blowgedrag, alcoholgebruik en medicijngebruik, verwaarlozing van huisdieren, huishouden en zijn dochtertje, geestelijke en lichamelijke mishandelingen, alles is genoemd. Het is een verslag van 6 pagina's geworden. De politie wil ook graag in contact komen met andere slachtoffers van hem en 1 daarvan heeft daar al in toegestemd! De politie wil zoveel mogelijk informatie en voorvallen verzamelen om hem zo lang mogelijk achter de tralies te kunnen krijgen. Het ziet er dus positief voor mij uit... Maar ik wacht af. Ik hou rekening met een matige uitkomst... Bedankt voor alle sterkende woorden... Liefs, Mickey | |
| coco | 19-10-2006 07:16 |
| Hoi Mickey, Ik heb 3 maanden geleden aangifte gedaan tegen mijn ex. En afgelopen maandag werd ik opeens gebeld door de politie dat hij voor verhoor is meegenomen. En vandaag moet hij voor de rechter verschijnen. het is allemaal erg spannend, ik hoop dat hij eindelijk word gestraft voor zijn daden, Groetjes van Coco. | |
| Ik alleen ik | 19-10-2006 09:19 |
| Veel succes en kracht allemaal | |
| - streepje | 19-10-2006 11:34 |
| hee mickey, wat verwacht jezelf eigenlijk, of waar hoop je op? | |
| Mickey83 | 19-10-2006 12:14 |
| Tussen hoop en verwachting zit een grote kloof... Ik hoop dat hij in voorarrest wordt genomen en toch minstens een jaar moet zitten. In mijn grootste wens zou hij ook TBS krijgen... Maar ja, dit is hoop en niet op alle vlakken realistich. Ik verwacht dat hij met "heterdaad" wordt aangehouden en verhoord word. Tja, en qua straf ligt mijn verwachting erg laag...m Ik geloof niet zo heilig in ons rechtsysteem. Ze proberen nu wel zoveel mogelijk getuigeverklaringen te krijgen en dat ziet er op zich wel positief uit. Hoe meer mensen een bijdrage leveren, hoe meer voeten ze in de aarde krijgen bij justitie. Des te meer kans heb ik dat hij aangehouden word ipv dat ie een oproep krijgt waar hij toch niet voor komt opdagen... Liefs, Mickey Ps: Coco, leef ook met je mee... Weet hoe ontzettend spannend het is. | |
| Just-mii | 23-10-2006 04:26 |
| Ik vroeg me af of je dezelfde mickey83 bent als op gedichten-freaks? Want als dat zo is, kan je mooi schrijven. :) Ik vind het een goede stap van je trouwens en ik wil je veel sterkte en succes wensen met alles. xxx | |
| Naam onbekend | 02-11-2006 20:52 |
| Hoi. Ik hoop dat het goed met jullie gaat. Ik voed mijn zoontje ook alleen op en dat is niet altijd makkelijk maar wel de goede en meest verantwoordelijke keuze. Wie kan er anders als jij voor je kind zorgen. Groetjes. | |
| Mickey83 | 02-11-2006 22:38 |
| Dag lieve meiden, Tijd voor weer een update. Ik ben inmiddels afgelopen dinsdag naar de psycho-therapeut geweest. Ik heb een intake gehad die behoorlijk intensief en emotioneel was. Zoals ik eigenlijk al wist, heb ik ook PTSS. Wel prettig om een officiële benaming te hebben voor mijn angstaanvallen, nachtmerries, flashbacks en jankbuien. Normaal gaat er na een intake eerst nog een adviesgesprek aan de behandeling vooraf, maar dat leek haar in mijn geval overbodig. Het is duidelijk een PTSS en ik had n.a.v. de verhalen op het prikbord van deze site gevraagd om EMDR therapie. En die therapie krijg ik nu ook. Doordat het adviesgesprek nu wegvalt, kan ik al over 2 weken beginnen. Ik vind het heel spannend en zie er best wat tegenop, maar doorgaan zoals het nu gaat, is ook geen optie... Met mijn dochtertje gaat het gelukkig heel goed, maar ik wil voorkomen dat ik zelf verder afglijd. De aangifte loopt ook nog steeds volop en er komen steeds meer getuigen bij. Het ziet er positief voor mij uit. Ik kan niet in details treden, want ik hou er nog steeds rekening mee dat mijn ex via deze site op de hoogte probeert te blijven van de ontwikkelingen... Ik wens iedereen veel sterkte met alles... Liefs, Mickey ***Dance like nobody is watching and love like it's never going to hurt*** -edit- verplaatst door admin | |
| rampje | 02-11-2006 23:06 |
| Tegen mij zeiden ze ook ptss ,maar waarschijnlijk heb ik dat niet .EEn zwangerschaps depressie.En geen medicijnen aanvaarde .Na een zwangerschap is medicijnen juist heel slecht .Omdat onze hormoonhuis huiden van slag is ,en ook door wat we hebben meegemaakt verergert dat .En ik ben een paar keer op die site geweest maar daar voelde ik me helemaal niet thuis .Zeg dit ook maar aan diegene die je helpt . Je kan dan exstra vitaminen en zo krijgen die niet in de winkel te koop zijn . Ik moet dit ook nog allemaal doen ,mag ook niet zomaar stoppen met die medicijnen . liefs rampje | |
| rampje | 02-11-2006 23:13 |
| Wat je gaat doen is helemaal niet goed hoor na een bevalling .Ik zou even meer er over vragen . liefs rampje | |
| Just-mii | 03-11-2006 01:11 |
| Lieve Mickey, Ik vind het erg goed van je dat je hulp gezocht heb. Ik ben 3 weken geleden ook gegaan.. Ik vond het niet erg prettig om er over te praten eigenlijk, maar ik hoop wel dat het zal helpen, want ik moet ook van mijn PTSS af. Heel veel geluk met je dochtertje. En veel sterkte verder. Liefs, Just-mii | |
| Patsy22 | 03-11-2006 01:58 |
| K*t he allemaal. Ik zit in hetzelfde schuitje; er vallen bij mij zelfs zenuwen uit. Ik wens je het allerbeste en een kusje voor Sophie! | |
| pebbles | 03-11-2006 11:46 |
| Hoi Mickey..Wat rot dat je je zo voelt..maar heel goed dat je hulp haalt hoor. Heel veel sterkte voor jou en een dikke kus voor Sophie. liefs, pebbles | |
| Mickey83 | 03-11-2006 17:28 |
| Rampje, Mijn psycho-therapeute weet dat ik 3 mnd geleden bevallen ben. Maar toch wijst mijn situatie niet op een postnatale depressie. Met Sophie gaat t namelijk juist hartstikke goed. Ik trek me enorm aan haar op. Mijn therapeute vroeg ook of ik Sophie als een confrontatie met mijn ex ervaarde, maar ik ben er juist van overtuigd dat ik door de komst van mijn dochtertje definitief afstand van mijn ex heb kunnen doen. Ik heb vóór haar gekozen en daardoor TEGEN haar vader. Nee, mijn angstaanvallen staan volkomen los van mijn dochtertje. In ieder geval bedankt voor de lieve woorden, allemaal. Sterkte ook voor jullie. Ik hou jullie op de hoogte... Liefs, Mickey | |
| rampje | 03-11-2006 17:35 |
| Het heeft ook niets met je dochter te maken maar je lichaam.pms klein stukje ervan:lichamelijk ,vermoeidheid,Pijnlijke gewrichten ,Hoofdpijn,Onscherp zien ,Transpiren En noge heel veel dingen.Geestelijk,depressiviteit,prikkelbaar ,angst onzekerheid ,agressie,rusteloosheid,spannining,stemmingswisselingen,Duizigheid flautes pijn in de rug.Jammer genoeg ben ik de naam kwijt van de site ,Ben zelf even niet in staat om het op te zoeken .Zelf vind ik de syptonen veel van elkaar weg hebben .mensen hebben een verkeerd beeld die denken dat je dan je kindje afwijst dat heb ik ook nooit gehad .Dat hoeft helemaal niet in sommige gevallen komt dat wel voor ,daarom zeggen mensen vaak dat heb ik niet. liefs rampje | |
| Mickey83 | 03-11-2006 17:58 |
| Bedankt dat je zo meedenkt, maar de meeste symptomen heb ik niet. Ik geloof ook niet dat jij je kindje afwijst. Bedankt voor je reactie. Liefs, Mickey | |
| - streepje | 04-11-2006 08:59 |
| Heej Mickey wat fijn dat het zo goed gaat met Sophie en dat je zo lief voor haar bent. Mijn kindje is inmiddels alweer 2 jaar. Van de week was hij jarig en ik heb het geveird. Niet dat hij jarig is (ook) maar vooral dat we zijn verjaardag kunnen vieren op een vrije, veilige manier, in ons eigen huis. Voor mij was dat ff heel belangrijk. Vieren dat alles gewoon goed is met ons, dat we leven en dat hij zo veranderd is in een zorgeloos, lief, vrolijk mannetje.... Super dat je therapie zo snel gaat. Ik wacht al 11 mnd op de GGZ, heb nog steeds geen therapie...Ben naar de vrouwenopvang gegaan (ookal woon ik zelfstandig en ben ik veilig) en zij helpen me wel. Via hen krijg ik nu therapie. Dat ik PTSS heb is voor mijzelf zo klaar als een klontje...Wat ik wel kut vin is dat wij alleenstaande moeders aan het werk moeten en ons kleine guppies maar moeten dumpen...dat vin ik eg moesucces en zet em op en ga zo door meis!! leifs van - streepje | |
| E-tje | 04-11-2006 10:30 |
| daar doen we het voor ey... voor de glimlach van onze schatten | |
| Mickey83 | 17-11-2006 11:51 |
| Nou, weer tijd voor n update. Op moment valt t me allemaal erg zwaar. Ben dinsdag begonnen met EMDR therapie. Wat is dat heftig!! We hebben de situatie behandeld waarin hij mij over de bank heen had gegooid en mijn keel afkneep en mijn mond afdekte. Het was net of ik er zo weer lag. Ik werd doodsbang en voelde me opnieuw benauwd worden. Na een aantal keer opnieuw de ervaring en de emoties ontleed te hebben, ging t mis. Ik kreeg geen lucht meer en stikte voor mijn gevoel zowat. Mijn hele lijf verstijfde, ik kon geen adem meer halen en niet meer slikken. Het duurde zo lang voor mijn gevoel. Ik heb zitten vechten om weer lucht te krijgen. De therapeute probeerde me weer bij zinnen te krijgen, maar dat duurde even. Daarna heb ik nog een poos last gehad van hyperventilatie. Ik was zo bang... Ze zei ook dat ik nog niks had verwerkt en dat het daarom zo heftig naar de oppervlakte kwam. Ik had ook nog geen ruimte gehad om het te verwerken. Het is nu een jaar geleden. Ik ben pas in januari bij hem weg gegaan en daarna heb ik me op mijn zwangerschap geconcentreerd. Vervolgens een verhuizing en daarna de geboorte van mijn dochtertje. Wanneer had ik me dan nog bezig moeten houden met de verwerking... Ik hoop echt dat de scherpe kantjes er gauw vanaf zullen gaan. Ik wil ook weer gewoon een coltrui kunnen dragen, zonder opslag het gevoel te hebben dat ik stik. Ik wil weer gewoon kunnen autorijden, film kijken, alles zonder angst... -edit- verplaatst door admin | |
| Eindelijk | 17-11-2006 12:13 |
| Lieve Mickey, je zit nu onderin de put dieper kan je niet, alleen nog maar omhoog. Je zal er sterker uitkomen dan voorheen. Maar eruit komen zal je, dat weet ik zeker. Heb het allemaal mee mogen maken. Zet door. Sterkte Eindelijk | |
| Just-mii | 17-11-2006 13:50 |
| Lieve Mickey, Volgens mij is het alleen maar goed toch dat het er zo uit komt? na een tijdje die therapie wordt het dan minder toch? Ik ben eerst naar een maatschappelijk werker gegaan, misschien dat ik hierna nog een andere therapie moet doen ofzoo, maar ik wilde het wel een beetje rustig aan beginnen.. Hoe gaat het met je kindje? :) Sterkte meis! Liefs, Just-mii | |
| Naam onbekend | 17-11-2006 21:24 |
| jee wat is dat nou voor therapie??? Waarom moet dat zo, dat je alles weer naar boven haalt? Ik heb ook therapie gehad, maar zulke heftige dingen hoefte ik niet te doen. Bij mij ging het vooral om het focussen op de toekomst, en stapje voor stapje alles zelf doen en steeds zeker voor mijzelf zorgen. Mijn therapeut raden mij aan om als ik er aan dacht juist afleiding te zoeken. Of gewoon mezelf even terug te trekken en erover te schrijven. Ik kan zeggen dat het echt heeft geholpen. Ik denk nu bijna nooit meer aan hem. en angst heb ik nooit meer. Dus het kan ook echt anders. Ik denk dat het helemaal niet goed is voor je om al die traumatische ervaringen naar boven te halen. Ik wens je wel veel sterkte en hoop dat het verwerkingsproces je in het vervolg beter mag gaan. | |
| Nienke | 17-11-2006 21:35 |
| Hey Mickey, Ik geloof wel in jouw therapie hoor. Er zijn er natuurlijk verschillende en voor een ieder is er weer een ander. Vind het heel knap van je, dat je het ondergaat. Het is nl helemaal geen makkelijke weg,maar wel erg effectief. Ik heb bewondering voor je! | |
| Mickey83 | 18-11-2006 00:20 |
| Badankt voor al jullie reacties. Naam onbekend: Mijn therapie heb ik gekozen om op een snelle en effectieve manier van mijn dagelijkse flash-backs, nachtmerries en angstaanvallen af te komen. Ik heb het zover weg gestopt dat het er op ongepaste en willekeurige momenten heftig terug komt. Op een manier waarbij ik geen controle meer over de situatie heb. Vandaar dat ik niet gekozen heb om het maar achter me te laten, maar om de confrontatie aan te gaan, zodat ik daarna verder kan. Maar het is zeker niet de makkelijkste weg... Het kost me op moment al mijn energie. Maar ik wil gewoon door. Verder met mijn leven... Just-Mii: Met Sophie gaat t gelukkig heel goed. Ze slaapt de nachten keurig door, zodat ik daar in elk geval niet wakker van lig. Ze is echt een blij gupje en ze trekt me er wel doorheen... Nogmaals bedankt voor jullie reacties. Ik trek me daar wel aan op. | |
| ciske | 18-11-2006 00:35 |
| Ik ben er van overtuigd dat je er goed aan doet,ik denk erover om het ook te gaan doen,want ook ik en mijn kids willen verder met ons leven ! En het is waar wat ze zeggen, je moet eerst terug naar je verleden om verder te kunnen met je toekomst, erover heen stappen werkt altijd in je nadeel... Ik ben super trots op je en wens je veel sterkte en goeds in de toekomst... Knuff Ciske | |
| Patsy22 | 18-11-2006 19:35 |
| Goed hoor Mickey! Tis wel doorbijten hè. Maar je slaat je er vast wel doorheen! Kus voor Sophie, Jannie | |
| Naam onbekend | 18-11-2006 23:02 |
| ik vind het heel dapper dat je de confrontatie aangaat. als je al er op de meest onverwachte momenten angstaanvallen van krijgt is wel heel vervelend! ik hoop dat het werkt, veel succes, liefs s | |
| pebbles | 19-11-2006 12:35 |
| Hoi Mickey, ik vind het ook dapper wat je doet hoor!! Ik wil je veel sterkte wensen en hoop dat je je snel wat beter gaat voelen ,liefs, pebbles ( en een knuffel voor Sophie!) | |
| Mickey83 | 20-11-2006 22:27 |
| Pfffff.... Moet morgen weer naar de psycho-therapeute. Maar ik ben, sinds ik vorige week de eerste behandeling heb gehad, de hele week al gebroken. Ik jank bij alles, heb nergens puf voor. Ik drink nooit koffie, nu 4 á 5 koppen per dag om maar een beetje energie over te houden... Ik zie er nu al tegenop dat ik morgen weer moet en daarna nog een aantal keer. Ze had me wel gewaarschuwd dat ik er nog 1 tot 3 dagen na de sessie last van kon hebben, maar t duurt nu al een week. Slapeloze nachten, en gebroken dagen... Zo trek ik t niet. | |
| Mickey83 | 06-01-2007 14:24 |
| Ik word hier zo machteloos van. Ik heb 28 juni 2006 aangifte gedaan van zware mishandeling en bedreiging. Afgesproken was dat de politie mij van elke stap op de hoogte zou houden. Na het doen van mijn aangifte is er gezegd, dat gezien de ernst van de zaak, mijn ex waarschijnlijk opgepakt zou worden (in zijn woonplaats). Dit ook in verband met onze veiligheid, zodat hij geen kans zou krijgen om mij of zijn andere exen op te zoeken en iets aan te doen. Na aanleiding van mijn aangifte heeft zijn laatste ex een verklaring afgelegd. Haar is geadviseerd om daar ook een aangifte van te maken, zodat de zaken tegelijk behandeld zouden worden. De politie zou daarom ook nog contact opnemen met een eerdere ex van hem. Helaas heeft de politie de zaak moeten overdragen aan een ander korps, omdat mijn situatie zich in die plaats heeft afgespeeld. Ik heb geen bericht ontvangen dat de zaak daar in behandeling is genomen. Op donderdag 14 december kreeg ik van zijn laatste ex een telefoontje dat de politie haar gebeld had. Onze ex zou een oproep (???) hebben gehad om zijn kant van het verhaal te doen. Ik ben niet op de hoogte gesteld en ze hadden gezegd dat hij geen oproep zou krijgen, maar opgepakt zou worden. Ik ben nog de volgende dag naar het bureau geweest om te vragen hoe het zit. De rechercheur die de zaak in behandeling heeft, was er op dat moment niet, maar de agent die me te woord stond heeft alles voor me uitgezocht. Nou blijkt dat mijn zaak helemaal niet bekend is bij hun!! Ik kom niet in het systeem voor en mijn aangifte lijkt van de aardbodem verdwenen. In plaats van dat we nu dus met zijn drieën een aangifte hebben gedaan, is er nu maar 1 in behandeling. Waarbij geen getuigen of bewijzen zijn. Ik en zijn andere ex hebben wel getuigen. Nu heeft hij dus een oproep gehad en is verhoord en komt hij er dus gewoon mee weg! Ik probeer al sinds 15 december in contact te komen met de betreffende rechercheur, maar krijg hem telkens niet te spreken. Of hij is er niet, of in bespreking. In ieder geval hebben ze mij al tig keer beloofd dat ik teruggebeld zou worden. Ik heb meerdere malen per week gebeld, ben meerdere malen op bureau geweest, heb zelfs slachtofferhulp ingeschakelt. Maar die zeggen dat mijn vraag inhoudelijk is en kunnen me niet helpen. Wat moet ik in vredesnaam doen om met die man in contact te komen??? Ik weet het echt niet meer.... En ondertussen wordt de zaak van zijn laatste ex als een nietig zaakje behandeld, terwijl het in totaal eigenlijk een grote zaak is! -edit- verplaatst door admin | |
| - streepje | 06-01-2007 16:11 |
| WAt een raar verhaal? Nog een keer aangifte gaan doen dan...is dat niet iets? En ik weet dat die korpsen met vercshilende systemen werken, daar had k ook altijd last van, ze wisten van elkaar nie wat ze deden en wat er aan de hand was, aleen het strafblad systeem is 1 het zelfde in het hele land.... Een advocaat nemen (op onvermogen kost je niets) lijkt me ook wel een plan? Die moet alles voro je doen. Tis rond uit schandalig als nieman d jou te woord staat of weet wat er aan de hand is!!! | |
| Mickey83 | 06-01-2007 16:36 |
| Een nieuwe aangifte is niet mogelijk, nee. Je kan maar 1x aangifte doen voor een strafbaar feit. En de verklaringen van mijn 2 getuigen zijn er nu ook niet... Ik probeer het maandag nog 1x, maar als ik dan niemand heb gesproken over de zaak, kan ik denk ik niks anders doen als een klacht indienen... Ik zat al te denken om het Juridisch Loket om hulp te vragen. Ik word hier alleen zo onrustig van. Hij weet nu dus dat er 1 of meerdere aangiftes tegen hem lopen en hij krijgt zo alle vrijheid om tegen acties te ondernemen... | |
| pebbles | 06-01-2007 19:33 |
| Hoi Mickey..ik heb erg weinig tijd nu om te typen , maar even dit: ook in de zaak tegen mijn ex ging er veel informatie verloren ....ik heb gezorgd dat ik een vast contactpersoon kreeg en via een advocaat geregeld dat alle zaken bij elkaar gevoegd werden..daardoor werd het 1 dossier destijds..heb je zelf copieen van je aangiftes?..in mijn geval was er namelijk ook veel informatie verloren gegaan en heb ik hetgeen ik zelf had tig keer gecopieerd(en ook de aangiftes van anderen bij hen opgehaald en gecopieerd) en ben het gewoon rond gaan brengen (naar bv. het politiebureau) als je mijn msn wil kun je deze aan patsy vragen..voor het geval je nog vragen hebt...liefs en sterkte, pebbles | |
| Mickey83 | 06-01-2007 19:43 |
| Ik heb alleen een bewijs van aangifte gekregen. De inhoudelijke informatie van mijn aangifte mocht ik alleen nalezen en ondertekenen. Ik had toen al gevraagd of daar ook een versie van mee mocht, maar dat mocht niet. Ik kreeg dus alleen het bewijs van aangifte en het dossiernummer mee. Er is bij alleen niet een beetje info verloren gegaan, maar mijn hele aangifte (de hele inhoud daarvan) is niet bekend bij de politie waar het aan overgedragen is. Ondertussen word ik van het kastje naar de muur gestuurd. Het ene korps zegt: we hebben het overgedragen en ligt dus buiten ons bereik. Het andere korps zegt: we hebben enkel deze ene aangifte en niet die van jou. Terwijl de zaak bij mij begonnen is. Ik heb de eerste stappen genomen... | |
| sannie | 06-01-2007 20:51 |
| Hoi mickey , ik heb je verhaal gelezen. Heb weinig energie om echt te reageren maar ik reageer toch kort omdat ik je gewoon effe sterkte wil wensen. Zit beetje in de put, vandaar. maar mickey, sterkte dus. | |
| pebbles | 06-01-2007 21:00 |
| mmm da's wel vreemd ja , normaal gesproken krijg je bj een aangifte namelijk wel een kopie mee bij een verklaring meestal niet..als ik jou was zou ik inderdaad snel een advocaat nemen en het laten uitzoeken, weet je als er geen aangifte is terug te vinden kan je advocaat misschien toch zorgen dat je opnieuw aangifte mag doen( met eventueel de vraag of deze toegevoegd kan worden)..wel een gedoe voor jou natuurlijk, maar het lijkt het me toch wel waard....succes meid en nogmaals..als je wil kan je mijn msn aan "patsy" vragen..liefs, pebbles | |
| Shanna | 06-01-2007 22:04 |
| Hoi.. misschien kan je gezamenlijk een kort geding aangaan met alle feiten materiaal en dit dan op een zo n kort mogelijke termijn en dan ook je verhaal doen door een advocaat. Veel succes!!! Liefs Shanna. | |
| E-tje | 06-01-2007 22:44 |
| hier was ik een tijdje geleden al bang voor... zei toen ook dat ik je niet wilde ontmoedigen maar dat je er rekening mee moest houden dat na het verhoren van de getuigen dat je daarna niets meer zou horen... jij had exact hetzelfde foontje als mij in mei gekregen en daarna..... stil!!!!!!!!!! en de contactpersoon werkt daar niet meer ineens. ik heb zoiets van... sorry.. mijn leven gaat door, heb mn plicht gedaan. wil die zware aangiftedagen niet nogeens opnieuw beleven want je loopt geestelijk door je oude leven heen. maar mocht je een advocaat hebben laat hem/haar erachteraan gaan. heb je geen goede advocaat, mail me op zafe4you hotmail.com | |
| rampje | 06-01-2007 22:55 |
| Hou vol he ,en dikke knuffel van me. Rampje | |
| Mickey83 | 06-01-2007 23:26 |
| Ik heb via msn een kennis de advocaat is. Ik heb hem nu een mail gestuurd met daar alle info in. Ik hoop dat hij mij ook kan adviseren wat ik verder kan doen. Maar ik geloof niet dat hij persoonlijk mijn zaak aanneemt. Hij woont ergens in de buurt van heerlen, dus das onhandig. Maar je hebt wel gelijk. Het hele systeem deugt niet, daar was ik al wel van meerdere kanten voor gewaarschuwd... Ik had alleen de stille hoop dat het bij mij anders zou zijn. Het kost me veel energie, maar ik ben nog niet uitgevochten. Ik laat me niet aan de kant schuiven en ik wil serieus genomen worden door de politie. Ik laat me niet langer wegcijferen. Ik heb in volle overtuiging aangifte gedaan en daar sta ik voor en als het moet doe ik nog 10x opnieuw aangifte. Koste wat kost... Dat ben ik aan mezelf verplicht. Liefs, Maaike | |
| happy | 07-01-2007 09:40 |
| hoi micky ben niet zo op de hoogte van politie en zo maar wat ik je wil adviseren schrijf eens een brief naar de koningin n leg de situatie uit Je krijgt altijd antwoord hoe dan ook Want vandaag aan de dag doen ze met de mensen wat ze maar willen Weet ff adres niet meer maar ik heb dat toen op postkantoor gevraagd Ik heb zelf meerdere malen geschreven en heb er veel aan gehad ook ivm woning krijgen e ook voor andere mensen Ze weet zeker niet hoe schrijnend hier in nederland de mishandelingen zijn dat moet maar eens kenbaar gemaakt worden denk ik me zo En hoe meer vrouwen zouden schrijven hoe duidelijker word het daar bij balkenende dan kan hij er toch op een gegeven moment niet meer om heen lijkt me Ik wens je heel veel succes liefs happy | |
| Naam onbekend | 07-01-2007 12:05 |
| goed zo meid..ik heb ook meerdere keren hetzelfde verhaal moeten vertellen op het politiebureau..ben tig keer naar de rechtbank geweest etc...uiteindelijk is hij wel veroordeeld..xx pebbles | |
| mandy | 07-01-2007 17:23 |
| contact opnemen met de onbudsman is mischien een optie sterkte er mee meid | |
| Mickey83 | 30-01-2007 21:49 |
| Hey meiden, Ik heb al een poosje niks van me laten horen. Mijn laatste verhaal was dat de politie flink had geblunderd in mijn aangifte tegen mijn ex. Inmiddels is dat opgelost, maar de zaak is nog niet veel verder. Ik kan hierover verder niet in details treden, omdat ik bang ben dat mijn ex mij via deze site nog in de gaten houdt en dan zou ik dus belangrijke info vrijgeven... Inmiddels heb ik een hele lieve man leren kennen. Hij is 11 jaar ouder en heeft een zoontje van 8. Het gaat zo goed nu tussen. Ik ben heel blij met hem en met zijn zoontje klikt t ook goed. Maar toch merk ik wel, dat bepaalde dingen nog steeds in de weg zitten bij mij. Ik ben ook nog steeds bezig met EMDR-therapie. Over 2 weken moet ik weer voor een sessie. Ik zie er zo tegen op. De laatste keer ben ik zo bang geweest. Ik voelde opnieuw zijn hand om mijn strot en kreeg een hele poos geen lucht. Ik kwam er toen bijna niet meer uit en was volledig verslagen na de sessie. Ook nu als ik er weer aan denk, knijpt mijn keel zich al weer dicht en heb ik moeite met ademhalen en word ik misselijk. Ik heb net al mijn verhalen weer doorgelezen en de foto's bekeken. Ik voel me zo leeg en murw geslagen. Iets in mij wil hem bellen en vragen waar hij mee bezig is. Iets in mij... Ik weet alleen niet waarom. Ik heb zoveel onrust in mijn lijf nu... Mijn vriend is vreselijk lief voor me en heeft overal begrip voor. Maar hij weet nog niet de helft van wat er gebeurd is. Ik wil t m wel vertellen, maar ik wil geen medelijden van hem. Alleen ik weet niet waar ik allemaal goed aan doe... Sorry voor de chaos in mijn verhaal, maar in mijn hoofd is het nog veel erger... Sterkte allemaal en liefs -edit- verplaatst door admin | |
| Rina | 30-01-2007 22:10 |
| Hoi Mickey, ik begrijp dat je het je nieuwe vriend niet allemaal wil vertellen maar als hij echt van je houd zal hij geen medelijden met je hebben maar je steunen in je verhaal en je opvangen, en voor jouw zou het misschien ook opluchten als je vrij met iemand kan praten want zelfs op deze site kan je je niet helemaal uiten omdat je bang bent dat je ex het ziet. Mickey ik wens je heel veel sterkte en succes en dat je je rust terug mag vinden samen met je nieuwe vriend (geef hem ook een kans) groetjes en sterkte Rina | |
| Mickey83 | 30-01-2007 22:15 |
| Dank je wel voor je (snelle) reactie. Mijn vriend weet wel dat ik aangifte tegen hem heb gedaan. Ik heb m ook gevraagd om niet met zijn handen in de buurt van mijn keel/hals te komen, omdat ik daar niet tegen kan. Dus ergens weet hij wel ongeveer hoe en wat, maar gewoon het hele gevoel erbij, hoe mijn ex met mij omging, alles... Dat weet hij niet. Hij gunt me ook alle tijd en vertelt me steeds dat ik het heel goed doe met mijn dochtertje. Hij helpt graag mee in de zorg voor haar. Dat voelt enerzijds heel goed en ook een beetje onwennig. Ik heb het steeds alleen gedaan... (ze is nu 6 mnd) Ik krijg van hem dus ook echt alle steun en ruimte en dat is precies wat ik niet gewend (meer) ben. Maar ik wil ook niet steeds met hem over het verleden praten... Ik ben bang dat het tussen ons in kan gaan staan... Bah, wat warrig weer allemaal....sorry... | |
| Rina | 30-01-2007 22:25 |
| Mickey, maar kan het ook niet zo zijn als jullie er niet over praten en hij niet het hele verhaal weet het altijd tussen jullie in zal blijven staan, want jij hebt het nog niet verwerkt (wat heel logisch is). Trouwens ik wil je ook een schouderklopje geven alleen voor een baby zorgen kan heel zwaar zijn. ik heb een zoontje van 3,5 jaar en van 8 maanden en dat mijn jongste 4,5 maand was ben ik bij mijn man weg gegaan, en het kan zwaar zijn vooral de nachten. groetjes Rina p.s. Je verhaal is helemaal niet warrig | |
| - streepje | 30-01-2007 22:26 |
| Snap je heel goed, but count yur blessings girl!!! Joh, je hebt zomaar, zo snel al iemand anders gevonden, weet je wel hoe bijzonder dat is. En hij steunt je, is er voor je, dat is tog prachtig! Turuljk ben je bang, maar laat die angst niet overheersen. Jebent aan het verwerken terwijl je tegelijk aan iets nieuws begint. Dat doe jezelf. Besef dat dan. Je bent met 2 dingen tegelijk bezig, en dat kan heus wel, als je het maar goed weet denk ik. Vertel hem waar je mee bezig bent en dat hij weet, dat als je wat kwijt wilt, je wel bij hem komt en dat je de rest gewoon zelf moet doen. En zo hoort het ook. Want hij is niet de oplossing, die zit in jou zelf. Hij kan je steunen. Wow joh, ik wou dat ik iemand had waar ik tegen aan kon kruipen als ik thusi kwam van therapie, iemand waar ik tegen kan praten als ik daar behoefte aan heb, die me steunt, helpt met de kids enz.....is tog fijn voor je meis! Geef jezelf en hem de ruimte, die hebben jullie beide nodig. alles komt, met de tijd... | |
| E-tje | 30-01-2007 22:47 |
| het is ook zoveel om zomaar te vertellen ey... alles hoeft er ook niet in 1x uit te komen.. net als wat streepje zegt... geef jezelf en hem de ruimte. en ik snap zeker dat stukje wel dat je hem zo graag zou willen bellen de woorden: waar ben jij in godsnaam mee bezig... zie je het dan niet wat je anderen aandoet... dit is ook een stukje verwerkingsproces. ik heb de mishandelaar een brief geschreven.. een brief die hij nooit zal krijgen maar waarin ik wel spreek tegen hem. mn woede, mn onbegrip, mn pijn en wat hij eigenlijk zichzelf ook aan het aandoen is.. dat het leven zoveel mooier kan zijn. en ook dat ik zoveel van hem hield, dat het zo mooi had kunnen zijn als hij maar ingezien had dat ik ongelovelijk veel van hem hield. Nu zit jij momenteel al in therapie maar mischien goed om in je achterhoofd te houden en dat ooit nog eens doet. ook dat is een stuk verwerking zonder dat je nog met hem geconfronteerd hoeft te worden. geniet van alle stukjes die mooi zijn meis | |
| Mickey83 | 30-01-2007 23:02 |
| Jeetje, wat een reacties al. Dank jullie wel. Doet me goed... Ik heb al meerdere van dat soort "brieven" aan hem geschreven, maar het is niet alleen dat ik hem wil bellen om mijn woede te uiten, maar ook wil ik hem eigenlijk vertellen dat hij een geweldige dochter heeft en dat ik het triest vind dat ze nooit haar vader zal kennen.... Want dat is ook nog zoiets.... Mijn vriend gaat zo goed met mijn dochtertje om en ergens doet dat ook pijn. Ik had haar zo graag haar echte vader gegunt, maar ik zal haar nooit in contact brengen met hem... Ik merk nu wat ik gemist heb... Ik weet ook dat hij niet de oplossing is, dat moet ik inderdaad met mezelf aan gaan. Het is wel heel fijn dat hij me steunt en ik ben hem nu al dankbaar voor wie en hoe hij is... Het maakt t allemaal wel een stuk draaglijker. Hij heeft zelfs aangeboden om mee te gaan naar therapie, maar daar is de therapie niet geschikt voor en ik zou het ook (nog) niet aandurven. Nogmaals bedankt voor jullie lieve reacties. Liefs, Mickey | |
| abbygail | 30-01-2007 23:20 |
| E-tje thank you honey voor de tip ik ga ook een brief schrijven naar me dader maar dan natuurlijk in andere context:-)...........goed plan al me woede,frustraties,angst enz schrif ik erin en dan zit het niet meer in mijn kop (tenminste voor een deel)....ja goed plan!!!!! -xxxabby-xxx | |
| abbygail | 30-01-2007 23:24 |
| sorry mickey vergeet jou bijna ik ben erg blij voor je en wens je al het goede toe,je hebt het verdient.........toppie liefs abby | |
| pebbles | 30-01-2007 23:41 |
| Hey Mickey..k heb helaas geen tijd nu voor een lange reactie, maar wens je veel sterkte meis..ik had je gezegd dat als je nog bepaalde vragen had aan me je mijn msn aan"Patsy 22" mocht vragen, weet je nog..is al even geleden? knuffel voor jou en sterkte he..je doet t echt goed hoor!! | |
| Mickey83 | 06-02-2007 15:39 |
| bah bah bah en nog een bah.... Ik kan alleen maar huilen. Ik weet niet waarom, om alles gewoon. Ik voel me op, doodop. Zometeen komt mijn vriend, maar ik voel me (weer) helemaal niet gezellig. Voor hem maakt dat niet uit, zegt hij. Maar ik heb er moeite mee. Ik kan alleen nog maar huilen en hoe liever hij doet, hoe meer pijn t doet. Niks wil me lukken, er komt niks uit mijn handen. Datgene waar ik me op verheugde, is als een ballon geknapt. Ik voel me verslagen.... -edit- verplaatst door admin | |
| pebbles | 06-02-2007 15:44 |
| O ..ik weet even niet zo veel te zeggen maar stuur je daarom een dikkeknuffel..sterkte meis.... | |
| sannie | 06-02-2007 16:25 |
| Hoi Mickey, zo voel ik me vaak, en je kunt er maar beter een beetje aan toegeven. Het is fijn dat je een vriend hebt die je daarin begrijpt. Mickey, hoe meer je eraan toegeeft hoe eerder je je weer kunt opladen, misschien klinkt dat raar? Maar zo is het vaak wel. Ben zelf vandaag ook doodop en beetje depri, en dat is geen schande. Lief zijn voor jezelf meid. Knuffel van Sannie | |
| Just-mii | 07-02-2007 16:42 |
| Bij mij helpt het wel eens om, als ik depri ben, even te gaan wandelen ofzoo.. Gewoon ff uitwaaien. Ik moet juist niet heel de dag thuis in bed gaan liggen, want dan raak ik nog meer in een dip en doe ik heel de dag niks meer. Ga lekker wandelen met je kleine meisje en probeer een beetje te genieten. Ik snap het gevoel. Het is erg fijn voor je om een vriend te hebben die het begrijpt, en als mijn vriend me aan het troosten was ofzoo, dan moest ik ook alleen maar meer huilen. Komt gewoon omdat er iemand zo lief voor je is, daar wordt je soms een beetje emotioneel van. Meid, kop op! Ik weet dat je het kan. Dat heb je al vaker bewezen.. liefs, Just-mii | |
| Patsy22 | 09-02-2007 21:00 |
| Hé Mickey; Hou vol hè meid. Wil je ff hart onder de riem steken;-) Kus Patsy | |
| butterfly1980 | 10-02-2007 13:14 |
| hoi micky, weet je ik zat zo je verhaal nog eens te lezen, en je zei dat je aan de ene kant wilde dat die wist dat die een pracht dochter heeft, maar ik denk wel dat die dat weet hoor, want hij is wel zo slim om alles gelijk van je te lezen toen hier begon te schrijven, maar het klinkt heel hard aar zijn kids intresseren hem niet! behalve van een ex wel dan want daar heeft die dan voor tot zover die dat kan wel echt van gehouden.Heb medelijden met de kids die nog zullen volgen want dat gebeurt helaas. | |
| Mickey83 | 18-02-2007 23:05 |
| Hallo lieverds, Ik raak er een beetje doorheen... Ik heb dacht er een topweekend van te maken, die is iets anders uitgepakt. Dit weekend zou mijn (nieuwe) vriend zijn zoontje bij zijn ex zijn, dus ik had bedacht om mijn dochtertje voor t eerst bij mijn ouders te laten logeren, zodat wij een avondje uit konden... Even geen directe verantwoording, maar gewoon weer genieten. Dus hapje eten in de stad, lekker de late film bij de bios, en daarna nog even het uitgaansleven induiken... Heel gezellig geweest, tot een uur of 1 's nachts. Mijn vriend krijgt in 1x een sms van zijn of we zijn zoon zo vroeg mogelijk kunnen halen de volgende morgen (hij zou het hele weekend bij haar zijn) omdat er bij haar van alles uit de hand liep. Dat ons niet erg lekker en dus bedachten we maar naar huis te gaan, onbezorgd waren we niet meer. Maar toen we naar de uitgang liepen, bleek er gedonder in de tent te zijn. Er was geruzie bij de garderobe. Vanaf het moment dat de relschopper begint te schreeuwen, klap ik dicht... Ik voel mijn knieën wankelen, krijg geen lucht, t gevoel dat mijn strot wordt dichtgeknepen, kon niet meer slikken niks meer.... Totaal in paniek! Ik moest daar weg, maar het gevecht was bij de uitgang. Toen het enigszins bedaard leek te zijn, zijn we toch maar de jassen gaan halen. En net op dat moment flipt die jongen volledig! Moest met 5 man in bedwang worden gehouden en meubelstukken gingen om... Ik had t niet meer. Mijn vriend heeft ons via de achteruitgang weten weg te loodsen, maar mijn avond was vergald. Ik ben zeker een half uur bezig geweest om weer grip op mijn strot te krijgen, het lukte me al die tijd niet om te praten, slikken en fatsoenlijk adem te halen. Mijn vriend reageerde er gelukkig heel goed op. Maar mijn lijf was compleet de weg kwijt. Ik moest constant mijn spieren aanspannen, kon het niet meer onder controle krijgen. Alles bij elkaar heeft mijn bui 1,5 uur geduurd... En dat door een wild vreemde dronken opgefokte eikel... De volgende ochtend kwam de ex van mijn vriend hun zoon thuisbrengen (hij woont bij zijn vader) en bij haar blijken de rapen ook al gaar... Same shit, ruzie, blauwe plekken, waardeloos... Ik ben zoveel bezig met de hele situatie op moment dat ik er aan twijfel, nou ja.... aan alles eigenlijk. Ik ben constant om het minste overstuur en lees mijn eigen verhalen veel door. Maar ik ben ook veel bezig met de ervaringen van zijn andere exen... Ik heb nu ook vrijdag geprobeerd om een kopie van mijn aangifte op te vragen, maar dat kan dus niet... Dat MAG niet, volgens de politie! Ik heb alleen een bewijs van aangifte en ik krijg geen uitdraai ervan. Dat heet de provincie Gelderland zo beslist! Ik vind dat zoiets belachelijks, ik heb m zelf ingediend. Maar als t in een andere provincie was geweest, had ik m wel kunnen opvragen... Hebben jullie daar ook ervaring mee? Nou ja, weer een hoop info in 1 klap en volgens mij weer wat warrig, maar dat komt wel overeen met de inhoud van mijn hoofd... -edit- verplaatst door admin | |
| abbygail | 19-02-2007 02:46 |
| och lieverd toch (let niet op het tijdstip ben nog steeds oppas en me kroost is nog niet compleet vandaar dat ik wakker blijf)maar dit terzijde.......wat ongelovelijk kloote(sorry) voor je en dan ook nog van 2 kanten zijn ex en jou ex....en inderdaad je bent voor het leven getekend dus kan die reactie op die aktie in die tent wel goed begrijpen,we hebben allemaal levenslang.....ik had het bv met carnaval zag letterlijk overal me dader nou die zit toch echt vast hoor.....maar snap je lieverd wat ik bedoel ,wij allemaal hebben littekens op onze ziel en sommige mensen hebben littekens,maar dan op hun lichaam en die zeggen wel eens als het litteken jeukt komt er bv ander weer........waar ik naar toe wil is dat ,dat bij ons ook gebeurt maar dan van binnen....snap je het nog....en dat is een feit waar we mee moeten leren leven,dat is VOOR ons beslist......maar lieverd een ding lijkt me wel prettig als ik het goed gelezen hebt dat jou nieuwe (vriend)in dezelfde f#cking situation zit...en jou daardoor goed aanvoelt en visa versa......dat vind ik in ieder geval een fijne gedachte voor mezelf dat je er niet alleen in staat......lieverd verder kan ik je geen antwoord geven qua vragen over politie en justitie.........maar je weet honderden andere lieverds hier wel,hoop dat je iets hebt aan me woorden ...enne skatje weet dat je er niet alleen voor staat ,en als je wil kan ik je me msn geven voor als je ff wil spuien en er toevallig niemand is ........kijk maar lieverd....with love.....en veronderstelling.......sluit ik af dag lief lief meisie.......(oh ja goedemorgen ha ha ha het is al ochtend ik ben ook niet netjes opgevoed hi hi)ik hoor van je dikke knuffel van mij:abbygailxxx......E.L.T.O.!!! | |
| butterfly1980 | 19-02-2007 06:21 |
| hoi lieve eid, ik weet niet zo goed te zeggen nu, maar begrijp wel wat je bedoelt. Ik vind dit zo erg voor je, eindelijk een weekendje samen.en dan dit er allemaal bij.en ik vind het echt raar je geen kopie krijg! waarom heb ik het wel gehad. wat je wel kan doen als je een advocaat hebt is het aan hem/haar vragen voor een kopie van je aangifte. als je advocaat natuurlijk die aangifte in handen krijgt.weet je meid je zei ook nu veel et zijn exen (ons) bezig te zijn, ik begrijp precies wat je bedoelt ik heb het ook hoor en dat na 5 jaar, maar denk ook wel dat het stukje bij het verwerkings proces ligt. En je weet het he je mag mij dag en nacht bellen als je ff wilt praten maakt niet uit waarover.ik zal je vanavond even proberen te bellen. En je kan met mij over van alles en nog wat praten.we praten gewoon over waar jij het fijn over vind goed, en eid je komt er wel geloof mij. ik vind dat je heel goed op weg bent! alleen is het heel erg confronterend voor je wat betreft zijn ex vrouw in de situati die zij zit, maar meid daar kan jij niks aan veranderen dat zal ze helaas zelf moeten doen. Maar ik begrijp wel heel goed dat dat de heele siutatie van toen weer bij je naar boven roept.Weet je wat meschien ook kan helpen is een dagboek aan gaan schaffen en daarin alles van je af te schrijven. een heele dikke knuffel van ons voor jou en je prachtige meid. Girl power!! liefs butterfly1980 | |
| Nadia | 19-02-2007 16:13 |
| Hallo Micky83 Je hebt wel zeker recht op een kopie van de aangifte. Kijk op de site van Stichtingzijweg.nl kopje politie. Neem anders contact op met slachtofferhulp, deze kunnen je hierbij helpen. Op hun site staat ook dat je recht hebt op een kopie: http://www.slachtofferhulp.nl/index.php?contentID=99 | |
| abbygail | 24-02-2007 20:02 |
| heeeeeeeeeeey wijvie ik was eigenlijk benieuwd hoe het nu met je gaat na hetgeen je hierboven schreef.....gaat het weer een beetje????.....groeyjuuuuuuuus dikke kus abby xxx | |
| Mickey83 | 24-02-2007 21:07 |
| Lieve Abby, Wat lief dat je daar naar vraagt... Helaas voel ik me nog niet veel beter. Ik heb gisteren mijn vriend (sinds 1,5 maand) gezegd dat ik niet klaar ben voor een relatie. Hij doet zo lief met alles, ik kan daar niet mee omgaan. Ik heb nog zoveel te verwerken van mijn ex... Ik vind het heel jammer, maar ik was er hier op het forum al voor gewaarschuwd dat het verwerken van de oude relatie moeilijk samen gaat met het starten van een nieuwe relatie... Heb afgelopen maandag weer EMDR-therapie gehad, was ook wel erg heftig na zo'n weekend. Maar opzich wel goed om er gelijk weer mee aan de slag te gaan. Ben er duidelijk nog niet klaar mee. Wat betreft de aangifte: Ik heb op de site van slachtofferhulp gekeken en daar staat bij huiselijk geweld onder het kopje 'politie' inderdaad letterlijk: U heeft recht op een kopie van de aangifte. Dus ik wil dat gaan uitprinten en daarmee naar de politie gaan. Liefs, Mickey | |
| abbygail | 24-02-2007 21:38 |
| lieve mick........schatje ik begrijp het helemaal hoor.......voel met je mee,en ja lieve mannen...zoals je hem al hierboven beschreef zijn eng he?????.........eigenlijk de omgekeerde wereld he schat......want zo hoort het toch niet...of te wel je weet niet beter dan hoe het niet hoort.........maar daar ben je nu druk mee bezig lees ik ,enne ik denk dat jou vriendje je vriendje zal blijven als vriendje en je zal steunen in jou weg naar geluk..vrijheid van geest..en als je dat lange pad doorlopen hebt..............denk ik dat die persoon waar het nou ff niet mee lukt jou aan het eind van dat lange pad met open armen staat op te wachten.......ik lees graag je vorderingen hoe nu met mick...............kissie abbyxxx p.s suc6 met je aangifte skatje!!! | |
| Mickey83 | 30-05-2010 21:01 |
| Lieve dames, Hoog tijd voor een update. In april vorig jaar is onze rechtzaak eindelijk voorgekomen. Wat een zielig vertoon was dat... Meneer was zich van geen kwaad bewust, begreep de ophef niet zo. Hij is getrouwd en heeft kind nummer 5 bij vrouw nummer 5 verwekt. Twee van de vier vrouwen zijn met hun aangifte in het gelijk gesteld, wegens getuigen. Waarvan ik er dus ook 1 ben. De andere twee zaken zijn niet bewezen geacht. Voor 2x poging tot doodslag, zware mishandeling, kindermishandeling, verkrachting en bedreiging heeft meneer welgeteld 240 uur taakstraf gekregen (lang leve de Nederlandse Rechtstaat). Daarnaast moet hij mij en het andere slachtoffer een schadevergoeding betalen van 1500,-. Indien hij niet betaalt, volgt gevangenisstraf en alsnog betaling (dit wordt bemiddeld met CJIB). Inmiddels zijn we alweer ruim een jaar verder en hebben we natuurlijk nog geen cent gezien... Meneer is weer eens spoorloos. Naast de taakstraf heeft hij wel 3 jaar proeftijd opgelegd gekregen. Met mij en mijn dochter gaat het gelukkig heel goed. Ik heb sinds 2 jaar een hele lieve vriend. Zaakjes goed voor elkaar. Koophuis in een leuke rustige buurt, allebei een goede/leuke baan en heel gelukkige kleine meid die hem volledig tot papa heeft gebombardeerd! Had niet durven dromen dat alles zo goed op zijn pootjes terecht zou komen. Dus voor alle dames die er nog middenin zitten: Hou je poot stijf en vecht voor jezelf! Voor alle dames van wie ik zo ontzettend veel steun en lieve berichtjes heb ontvangen: Bedankt, het is waardevoller geweest dan ik ooit had kunnen inschatten... Lieve Groeten, Mickey83 | |
| Reageer |