|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Anita | 03-02-2006 11:25 |
| Wat vreselijk allemaal. Maar wat verwacht je van therapie? Waarom ben je afhankelijk van Hem? Ik denk dat jij moet gaan kiezen voor jezelf en je kinderen. Dit laat je je toch niet weer gebeuren. Niets geeft hem de aanleiding en het recht om jou zo te behandelen. Ga je eigen leven opbouwen. Sterkte ermee. | |
| B | 03-02-2006 18:31 |
| lieverd, kijk eerst eens wat voor leven je voor deze man had, verlang je daar niet naar terug? deze man heeft je echt helemaal niets te bieden ,alleen maar grote mond en slaag als waardering. denk aan je kinderen en jezelf. je bent nu boos en verdrietig en denkt dat je alleen bent zonder vrienden en kennissen, zolang je bij deze man blijft, verdwijnen die negatieve gevoelens niet. wees niet bang ook al is het nog zo moeilijk. er zijn genoeg instanties die je kunnen helpen, en weet via deze site ben je zeker nooit alleen. heel veel sterkte xx | |
| marit | 03-02-2006 19:18 |
| als je bij hem blijft zal je altijd alleen zijn. mensen hebben het echt wel door als er iets ni klopt en dat schrikt af. dus laat hem lekker de ...... krijgen en kies voor een beter leven! | |
| - | 04-02-2006 15:14 |
| kweet wel dat ik een eigen leven kan krijgen, dat dat misschien goed zou zijn.. Maar tog hou ik van hem, ben soms verliefd. En dan snap ik van mezelf niet waarom? Na alles wta hij gedaan heeft. Hoe gek ben ik dus dan zelf?... Na alles wat er is gebeurd erkent hij het wel en weet hij dat het anders moet....hij slikt netjes zijn medicijnen en gaat naar therapie. Moet ik hem dan laten vallen? Hij is ziek, en weggaan omdat iemand ziek is, das discriminatie en nie eg aardig (wat hij doet ook niet naturuljk). Zelfde als hij bv kanker zou krijgen en ik dan zou zeggen, ja maar doei, daar heb ik geen zin in, dat heeft teveel effect op mijn leven...Klink ik nu raar?? Eerlijk zeggen wat jullie vinden hoor. Ik heb altijd zo'n gevoel dat ik het juiste moet doen, dat ik anders fout ben. Voor me kinderen, ik wil ze later recht in de ogen aan kunnen kijken en zeggen dat ik tot het uiterste ben gegaan en mama er alles aan heeft gedaan zodat papa beter zou worden en we gelukkig zouden zijn...zoiets... Bang om alleen te zijn ben ik niet, lekker rustig juist. En de liefde die ik wil, krijg ik nu ook niet, dus wat is het verschil...dus waarom ben ik er dan nog haha kweet het soms zelf ook niet. Maar weet 1 ding, als hij me weer slaat en de kinderen zien het, dan is het bast! Gister in de auto had hij opeens een bui. Kleintje lag te slapen achterin en we moesten nog een half uurtje. Ik vroeg of niet even kon wachten. En opeens werd hij woest, bof, klap op me kop. Ik zei, ben jij gek me te slaan terwijl ik met 140 op de snelweg rij met je kind achter in, hopla nog een keer. En dan zeggen dat ie me er uit gaat zetten en alle gemene dingen....dan is het stil en 10 minuten later vragen of ik nou es op hou en normaal ga doen. Hij doet tog ook weer gewoon, niets aan de hand???? ...knopjes...ik heb zoveel knopjes, kan ze aan het uit zetten en ik elk standje... | |
| - | 04-02-2006 23:56 |
| hee maar ik ben tog niet de enige die zo'n man een kans wil geven? Er zijn tog meer stellen die samen in therapie gaan, er zijn hele projecten voor. ik vraag me af of er mensen zijn die dit ook hebben gedaan en waar het wel goed bij is gegaan dan...ik hoor alleen maar slechte eindes.... | |
| marit | 06-02-2006 14:10 |
| ik was gewoon benieuwd hoe het nu met je gaat en of je het nog een beetje red | |
| - | 07-02-2006 00:51 |
| hee marit, dank je wel... tja de ene dag is zo, de andere zo. Daarstraks kon ik opeens met hem praten en kon ik dingen zeggen en tot hem doordringen. Vroeger kon dat vaak, nu af en toe nog. Ik besef heel goed dat als hij zo scheld, slaat, dreigt enz, dat hij eigenlijk heel onmachtig, reddeloos en dwaas is. En dus heel kwetsbaar klein en zieleg, hij heeft geen controle en is overgevoelig. En dat uit zich in zulk gedrag vaak. bv in jaloerzie gevallen. Ik krijg bijvoorbeeld een borstvergroting. Als hij zegt; als je met je tieten showt en sjanst dan snij ik ze er weer af....najaaaa denk ik dan. Maar ik moet dat dan vertalen; ik hou zo van je en ben bang dat je dan opeens zekerder wor en aandacht krijgt en een beter iemand dan ik tegen kom...Met alles wat hij doet of zegt moet ik dus de vertaling er bij zoeken, de ondertiteling. Als hij dan weer normaal is, kan ik vragen waar hij nou zo bang voor is, wat het probleem is. En dan komt het er wel uit en kan je er eventjes over praten. Maar ja daar wor je soms zo moe van, constant alles te moeten vertalen en over je heen laten gaan. Ik zie het als een waterval met giftig water. Als ik me regenjas maar aan heb, dan wordt ik niet nat en voel ik het niet. Maar ja, soms krijg ik die jas niet snel genoeg dicht en wor ik nat en koud...ben ook maar een mens. En niemand die mij dan troost of opvangt. Dat moet ik dan allemaal maar alleen doen. Het helpt bv wel om over borderline bijvoorbeeld te lezen en met lotgenoten te praten. Dan weet ik dat het niet aan mij ligt en ik neit de enige ben. .... dat maakt me dan weer sterk en kan ik er weer even tegen aan. | |
| marit | 07-02-2006 16:25 |
| ik nhoop dat ik het nu zo goed aan het verwoorden ben en dat je me begrijpt. als hij dat soort dingen zegt is het ni uit liefde. hij wil jou een rot gevoel geven, een onzeker gevoel zodat jij nooit bij hem weg gaat wat hij ook doet omdat je toch te onzeker bent. vergis je er dus svp ni in want iemand die zegt van je te houden zou juist trots zijn op jou en helemaal als jij je zeker voelt dat is liefde! ben blij dat je steun hebt aan anderen ik hoop dat het goed gaat ook met je borst vergroting | |
| - | 07-02-2006 22:58 |
| marit, dat klopt hoor......helemaal! Ik zou degene waar ik van hou nooit pijn doen, niet lichamelijk maar ook zeker niet met woorden.Hebik nog nooit gedaan en zal ik ook nooit doen. Maar weet je, hij is echt ziek he, persoonlijkheidsstoornissen. En hij moet dingen, samen met medicijnen gaan leren. En hij heeft het altijd op een andere manier geleerd, zo opgegroeid, opa sloeg oma, vader sloeg moeder, vader sloeg kinderen, moeder schreeuwt dat je klappen krijgt, internaten, jeugdgevangenis, gewonen gevangenis, overal is het slaan voordat je geslagen wor....en dan zou je denken, alsje dat mee maakt, dan ga je dat zelf tog niet doen? Maar helaas is dat bij de meeste mannen wel zo, dat gedrag gaat door en als je zo bent opgevoed en ook nog es stoornissen hebt en dingen mee maakt.... Hij weet dat het ook anders kan en wil dat leren. De vraag is uiteraard of dat gaat lukken...heb er ook een hard hoofdin hoor, maar ja, wil hem wel die kans geven. Hij heeft een emotieregulatie stoornis en geen grenzen, moet als eerste leren zichzelf te gaan leren kennen, signaleren en in de hand houden. De rest komt daarna. Een heeeele lange weg. Of ik het volhou weet ik niet, zeg ik eerlijk....maar doe me best... | |
| marit | 09-02-2006 14:57 |
| mijn ex zag ook hoe zijn vader zijn moeder en zussen sloeg dus het is ni zo raar dat hij dat ook deed. je doet toch wat je geleerd word. maar ik vind het geen excuus ook ni als iemand een ziekte heeft het gaat om gezond verstand. laat hem lekker een box bal kopen en daar al zijn woede op uit oefenen dan heeft hij er niemand mee. ik hoop dat het je man gaat lukken maar als je het ni vol houd dan kan je echt beter weg gaan ookal doet hij zielig. je kinderen leren het nu ook op zijn manier op te lossen strax doen ze het zelfde. veel succes! | |
| daan | 10-02-2006 15:47 |
| hoi...wat erg allemaal weer om te lezen. Ik zat ook in zo'n situatie. Ik ben weggegaan en begin dit jaar weer terug gegaan. Hij was gisteravond ook weer agressief omdat het niet ging zoals hij het wil. Hij wilde mij slaan. paar keer daarvoor ook. Tegenwoordig als ik die blik weer in zijn ogen zie en denk'daar komt het weer. Probeer ik niet terug te deinsen. Ik schreeuw alleen (als een grammofoonplaat die blijft steken) "jij, slaat mij nooit meer'. Zo hard dat de buren het zeker horen. Mocht het weer gebeuren dan weet de buurt in ieder geval hoe of wat. Dat sterk me een hoop en wonder boven wonder...slaat hij niet en scheld me alleen uit; stomme hoer, kankerkop moet je houden, etc. Waarom blijf ik? waarom blijf jij? waarom blijven zoveel vrouwen? Iedereen heeft zijn eigen redenen. 1 ding weet ik zeker! Wij zijn sterker..ook al voelt dat vaak niet zo. Slaan is zo zielig. Ze hebben gewoon geen vaardigheden om een conflict, of onvrede in zichzelf op een goede manier te uiten. Het zijn neanderthalers. Wij hebben ook onze gebreken (net als elk ander mens)...maar vergeet niet; wij zijn sterk! Ik denk dit ook niet altijd en er zijn dagen dat ik mij enorm klein voel. Ik probeer dan (tegen mijn zin in> ben aan de anti-depressiva- mirtazipine) iets voor mezelf te gaan doen. Ergens naartoe lopen..bv. de bibliotheek in en lezen. En binnenkort moet ik van mezelf nog meer activiteiten ondernemen. Puur en alleen om mezelf nog sterker te maken. Om het leven weer leuker te gaan vinden. En als hij weer 'boos'is en mijn hart gaat tekeer...zeg ik in gedachten'ik ben sterker'ik ben sterker. Over jou man met borderline... In de bibliotheek kun je boeken vinden hoe je met zo'n persoon het beste om kan gaan. Hij is gewoon doodsbang en reageert dat af op jou. Hij is waarschijnlijk als de dood om jou te verliezen. Mijn 'vriend'heeft weleens gezegd dat hij het doet om mij te testen. Of ik wel bij hem blijf. Ik kan zoveel schrijven...maar kan beter zeggen..veel sterkte en hou je taai. Liefs daan | |
| anoniem | 10-02-2006 21:27 |
| Mannen die eens slaan GAAN ALTIJD DOOR GELOOF MIJ NOU ik ben 3 jaar bij me vriend en na 1 jaar begon hij te slaan ik ben zijn bezit hij is degene die vreemdgaat:'( en als ik het uitmaak en een andere vriend heb breekt hij bij me in slaat hij mij gister met bezemstok uur lang op me hoofd geslage ik verstoppe bij de bed van me 2jarige dochter ze werd wakker en zag het ik word er egt gek van ik ben van plan zo snel mogelijk te gaan verhuizen naar een andere plaats als hij op het werk is SAMEN ERVANDOOR MET MIJN DOCHTERTJE EINDELIJK WEG VAN HEM VER WEG!! want anders word het mijn dood! | |
| - | 11-02-2006 01:07 |
| een boxbal...op sport gaan...de deur uitgaan...een timeout nemen, alles geroepen maar niets doet hij of niets werkt...ik moet wel zeggen dat hij zijn best doet, het is echt lang zo erg niet meer als vroeger, maar toch. En ik blijf er ook bij, er is nooit een excuus om iemand te slaan. Om je eigen ziekte of frustratie af te reageren, juist op die persoon die van je je houdt. Dat is tog super erg. Ze doen het omdat ze aan de ene kant bang zijn dat je weg gaat, maar zich toch zo veilig voelen om het wel te doen, en je uit te lokken om te kijken wat je reactie is. zoiets...En wat je zegt daan, slaan is zieleg. Ik heb me ook nooit verlaagd tot zijn nivo. Nooit terug gescholden, geslagen en weet ik wat.nooit.ik hou de eer aan mezelf. En ik ben inderdaad info aan het opzoeken over borderline. En daar wor je niet blij van. Ik weet niet of ik het nog aan kan, ik weet het echt niet meer hoor. Tis zo heftig en je blijft een leven met pijn houden...maar ook met geweldige ups (want dat is weer een positief iets van zoiemand, het kan meeega super zijn..zucht). Wat ik ook heel moeilijk vind is om nou te ontdekken wat nu ziekte is, en wat nou gewoon de etterbak is...misschen maak ik hem zieker dan hij is en pik ik daarom te veel. Of ik hou te weinig rekening met zijn ziekte en moet me beter opstellen...ik weet het niet hoor! Ik denk vaak, ben je nou in en in slecht, of in en in ziek...of gewoon allebei een beetje?..snappen jullie me? En anoniem, ik begrijp dat jullie uit elkaar zijn en hij komt toch langs? Mocht hij weer komen, verstop je dan niet bij je kind. Ik deed dat ook, zo van, dan houdt hij wel op. Maar mooi niet. En wie is er dan de dupe, het kind. En je meisje werd nog wakker ook. Mijn andere 2 kinderen zijn nu 3 en 5, waren 1,5 en 3/4 toendertijd en weten nu nog wat mijn vriend bij ze gedaan heeft. Ze hebben er problemen mee. Bij mij is de grens nu dan ook. Nog ooit 1 keer zo doen waar kinderen bij zijn en het is echt basta. Dat is de enige grens die ik heb...Maar ano, ik hoop dat het je lukt om ergens anders te gaan wonen. Is er niemand die je kan helpen?? Tegen mij wordt ook gezegd dt ik van hem ben. En als ik ooit wegga, of ik ga met een ander, dan maakt ie me dood...en het werkt ook nog, want ik ben er nog steeds en blijf me best doen hem te helpen... | |
| anoniem S | 11-02-2006 22:34 |
| ja klopt het helpt nix als ik bij haar mezelf verstopt:s hij is ziek hij komt via de achterkant trekt hij de deur open een slot is stuk door hem dus hij ken zo binnen komen en de politie doet niets niemand helpt:snu heeft hij weer spijt en o ik hou van hem en o ik haat hem gruwelijk ik lijk wel een gestoorde net of ik het leuk vind wat hij me aandoet maar ben diep ongelukkig:'( ik hoop dat ik ooit van hem af kom vandaag wou hij het zogenaamd goedmaken enlief naar me kijken KOTS ik trapte er bijna in ik ken me verstand niet eens meer gebruiken:s | |
| - | 12-02-2006 23:11 |
| hebje min gedicht wel es gelezen anoniem? hier verder op de site, bij verhalen ook? komt je vsat bekend voro, lees maar es! | |
| - | 13-02-2006 15:11 |
| ik had me voorgenomen dat als hij ooit weer me zou slaan waar de kleine bij was, zou ik weg gaan.. Vandaag zat ik de kleine broodje te geven aan tafel. Laatst had hij zijn geld aan mij gegeven omdat hij er niet mee om kan gaan, dus heel goed bedoeld. Maar opeens was hij weer in een "bui" en wou hij het terug. Kwam mot van natuurlijk. Hij zette zijn hand op mijn neus en mond (nagel afdruk staat weer in me wang) en later duwde hij me nog van de stoel af...geen geschreeuw of erge dingen verder, gewoon rustig gebleven. Maar ja, ik zit hier wel weer ..nog steeds... Denk ik, ja dit was niet zo erg, hij heeft zich nog ingehouden. En de kleine was niet bang of had het door of weet ik wat...' Ben ik nou gek? Dit telt niet mee ga ik dan denken en blijf dus hier. Maar weet ook dondersgoed dat wat hij deed ook niet mag..maar tog telt het ook weer niet...uuuh...jemig wat is dit moeilijk altijd zeg. Ik geef mijn grenzen aan, ik kom voor mezelf op enz, en toch lukt het dan niet he?... En dan zijn excuus later? Hij pest me vaak en nu pestte ik gister 1 keer terug door iets flauws over hem te zeggen. Daar was ie dus kwaad. Heb later thee gebracht en sorry gezegd, dat het het flauw van me was. Maar meneer bleef er boos om. Ik ben toen weg gelopen (time-out) en hij is gaan slapen...Ik wor geslagen en gepest en weet ik het, maar hij heeft het lef om beledigd te zijn, snap je dat nou? Zal die borderline van hem wel wezen. Zelf kunnen ze nl niet tegen kritiek ofzo en dat blijft dan borrelen en ontploft door iets anders... Ik weet het niet hoor, hebben we zo'n leuk weekend gehad, en dan weer zoiets doms...ik lees ook veel op een borderine site, heb ik veel steun aan. Want alles wat hij doet en zegt, vind ik daar terug. Maar ondertussen blijft het wel ontzettend moeilijk!! Trouwens, vandaag belde de kinderbescherming. Ze doen een opvoedingonderzoek. Dat is gekomen naar aanleiding vanmijn laatste verblijf in een blijf van me lijf huis. Die lui maken zich niet druk, want is al half jaar geleden. Eerste wat me vriend zei toen die man ophing...en nooit zeggen dat we ruzie hebben waar de kleine bij is he?...hij weet dus dondersgoed dat het fout is... aaaaaaaaaaah zucht........... | |
| - | 13-02-2006 15:34 |
| Weet je, als je al echt wilt breken met je vriend, hoe doe je dat dan in hemelsnaam. Ik hou van hem, heus, en doe mijn best met zijn therapie enzo. Maar vaak denk ik ook, ik kan dit niet meer. Ik wil rust, wil alleen zijn, veilig zijn, mezelf zijn. Dan fantaseer ik over mijn eigen huisje weer terug in mijn oude woonplaats waar al me familie en bekenden wonen, waar me andere kindjes wonen.... Maar hij laat me nooit gaan. Ik kan niet zeggen, sorry, kleintje en ik vertrekken en het is over. No way, dan houd hij het kind (is eerder gebeurd) of als ik em mee neem dan komt ie me achter na. Of ik moet stiekem weg, gaat ie me opzoeken enz. Blijf huis wil ik echt nooit meer heen. Ik treed niet in details, maar wat ik daar mee heb gemaakt, weegt me even zwaar als thuis bij me vriend. Vraag me echt af hoe andere vrouwen dat doen.. Als ik hem aangeef, komt hij, of vriendjes, me ooit wel opzoeken Als ik em peer, gaat ie me zoeken Als ik zeg ik ga bij je weg, krijg ik klappen enz...snap niet hoe andere vrouwen hier uit komen... Ik heb het hier wel over iemand die echt een idioot is he, niet de eerste de beste lullo die ook wel es agressief is (is ook erg)...hoe hebben jullie dat gedaan dan?En niet zeggen, gewoon het risico nemen en gaan, wat ik neem geen risico, no way! Ps; ik schrijf dit natuurlijk wel weer in een bui dat ik het niet meer zie zitten omdat hij vannochtend weer wat gedaan had, zal je zien, morgen heb ik weer alle hoop van de wereld hihi -edit- verplaatst door admin | |
| anoniem S | 13-02-2006 22:04 |
| ja mannen zijn raar en nee heb nog niet je b ericht gelezen ik bedoel die gedicht ik zal even kijken maar mannen die eenmaal zo zijn veranderen niet ik wou het zo graag geloven maar het kan niet elke keer als ik hoop krijg zakt de moed weg als hij me weer beledigt:( | |
| tomatje | 15-02-2006 01:36 |
| Je blijft positief naar jezelf toe bewonder dat in je. Je weet zelf hoe het allemaal bij je werkt. Zie dit aan je ps Wat bij mij ook wel heeft gewerkt naar mijn partner toe is. Weet natuurlijk niet of het bij anderen werkt of ze daarvoor open staan of niet. Maar hij had weer rot gedaan echt lelijk tegen me uitgevlogen en zag het verkeerd en hij het dit en dat gedaan daarvoor. Eigenlijk alleen maar zichzelf goedpraten. Toen zei ik hem wat wil je nu dat ik begrip ga tonen voor je gedrag dat ik je dit zo ga vergeven? Jij doet me pijn en maakt er een mooi verhaaltje rond en ik moet degene zijn die begrip moet tonen ? Begrip voor hoe je met me omgaat? Dat doe ik deze keer niet. Was je mis en wees nu eerlijk was je gedrag verkeerd ?"ja" zei hij awel dan hoef ik geen begrip te hebben waardoor dit kwam door wie het kwam niks. En zweeg nadien. Zo legde ik alles terug bij hem en hij was degene met het rotgevoel want ik nam het niet aan van hem al zijn smoesen uitvluchten blablabla. Hij zat toen met het ongename gevoel en dat wou hij niet. Het heeft hem even aan het denken gezet want hetgene dat die mannen niet willen is dat het probleem naar hen wordt gekeerd. Ze zijn machtig in het verleggen van schuldgevoelens tis altijd de andere. En dat doen ze ook als ze zeggen sorry ik was mis maar wanneer zeggen ze dat pas als jij niet meer kunt. Neem geen uitleg of verhaal meer aan hij is verkeerd en daarmee uit! Mss kan het bij jou ook helpen ik weet het niet tis in mijn relatie een begin geweest van veel inzichten. Doe dit dadelijk als hij een rotopmerking doet niet pas na enkele om ze dan allemaal op te rakkelen. Mss een tip mss ook niet maar ik voelde me in ieder geval deze keer niet de schuldige en ik had ook geen schuld op dat moment. Terwijl ik vroeger begrip toonde voor al zijn verhalen en het kwam daardoor en hierdoor en blablablabla liefs tomatje | |
| - | 15-02-2006 23:10 |
| Dankje voor je tip.Maar nee, schuldgevoelens kent hij niet, of wil ze niet hebben. Kan niet tegen kritiek of de schuld krijgen of uitlachen ofzo, dan wordt hij altijd helemaal dol. Ik ben nu de afgelopen tijd "stoerder" en kom voor mezelf op. In kwade buien zei hij wel dat ik een watje ben. Nou, nu ben ik stoer, maar ook dat valt verkeerd. Vandaag weer aanvaringen gehad.. Hij was zenwuachtig over iets, en ik moest het ontgelden. Kleintje was er ook bij (achter in de auto)en die begon op een gegeven moment te huilen. Ik zei, denk nou om kleintje, kijk naar dat gezicht. Eerst riep hij nog van, kan me niets schelen, kan hij ziet dat zijn moeder een kuthoer is enz....Maar toch hielp het wel en was hij stil en ging naar kleintje toe en hij hield op. Later zegt hij dan tegen mij; hou jij nou op. Je moet ophouden met de hele tijd mij uit te lokken. Jij vraagt er de hele tijd om bij mij. Jij moet ophouden met uitdagen. Toen vroeg ik hem dat hij liever een vrouw wilde die als een dood musje in een hoek zit, of 1 die voor zichzelf op komt. Zegt ie dat ik een grote mond moet hebben, maar niet tegen hem. Dus ik zei; dus jij hebt het alleenrecht op het uitschelden?? toen was hij stil.ha.puh. En weer zeggen dat hij er niet tegen kan en me echt nog een keer vermoord als ik niet ophou blabla. Die therapie is moeiijk. Ik leer nu voor mezelf op te komen en sterk te zijn. Maar het werkt nu (nog) averechts bij hem.....kweet niet wat ik nu weer moet verzinnen hoor... | |
| tomatje | 16-02-2006 00:37 |
| we blijven verzinnen das al een goei punt dat is ook een teken dat we onszelf niet aant opgeven zijn toch ? bij mij werkte het alleen doordat ik zweeg en daardoor ook de schuld bij hem liet zijn. Vanaf ik terug zou reageren denkt hij dat hij weer de sterkere is twas niet makkelijk. goh zit ik me hier nu zelf blaasjes wijs te maken ? nee toch ? wat een twijfels toch altijd :o( voila ik heb da toen goed gedaan !!! :o) tis me één keer gelukt toch das een begin. Keep the good vibes !!! liefs tomatje | |
| - | 17-02-2006 00:36 |
| ja joh, goed van je. Het gaat er ook om dat jij je er goed en sterk bij voelt...maar jullie hebben ook therapie dan? Vind het tot nu toe wel half zacht die therapie. Ze mogen wel es wat opschieten en gericht met dingen komen wat mij betreft...het gaat mij te langzaam, want ondertussen gaat alles wel gewoon door. 1Ding doet mij wel de moed in de schoenen zakken. Als ik hem vraag of hij me altijd blijft slaan, zegt ie, ja als je er om vraagt wel...En daarbij zegt hij dat hij me kan vermoorden als ik hem ooit bedrieg. Ik vroeg of hij dan neit bang voor zichzelf is. En zijn antwoord was ja...en verder wou hij niet meer praten en slapen en moest ik niet zo zeuren... Zulke praat maakt weer dat ik het niet zie zitten. Maar ja, elke dag, elk uur is weer anders, ik weet het niet hoor... Ik blijf maar me best doen in iedergeval, meer kan ik niet! Oh ja, wat je zei over je schuldig voelen. Laatst was er ook weer iets en ik werd kleiner en kleiner en dacht weer dat ik een dom wijf was en slechte moeder blabla en dat het aan mij lag en ik er om vroeg enz...Maar plots werd ik weer sterk en dacht, rot op jij, ik laat me niets aanpraten.Ik weet zelf heel goed dat het mijn schuld niet is. En ik stond op, droogde me tranen en zei dat hij niet zo;n gote bek moest hebben en ik me er mooi niets van aan trok en ging vrolik verder. En dat werkte ook nog, zijn bui was ook gelijk over...goed he...haha | |
| kreeftje | 17-02-2006 00:51 |
| Heel goed van je - ik heb nu ook in de gaten dat jou of mijn reactie op die belachelijke uitspraken er heel veel toe doen, dat heeft mijn therapeut ook gezegd.Als je sterk overkomt ( al doe je maar alsof ) dan is hij zijn slachtoffer kwijt en zal eerder stoppen. Heb het ook uitgeprobeert en je hoor het lukt. Maar soms ben je niet zo sterk en ja dan ben je weer terug bij af. Je word er doodmoe van. Moeten we dan altijd maar vechten??? gr kreeftje | |
| seray | 18-02-2006 03:36 |
| laat die man van je stikken doe het voor je kinderen doe het voor hun kijk mij nou ben 22 en denk nog seeds aan vroeger hoe me vader me moeder uitscheldde en verrot sloeg hij is nu wel veranderd maar of me zussen en ik in goede staat zijn wil je niet weten oudste zus van me heeft ms ziekte andere zus slechte relatie ik pschys niet in orde en de kleinste van ons een junk. | |
| - | 19-02-2006 20:27 |
| tja...zo lijkt het wel ja. We moeten altijd maar ons best doen. Het het klote is dat het nog niet opgemerkt wordt ook. ZE hebben het echt niet door, snappen niet hoe het voor jou is....Vannacht waren we op stap geweest, 6 uur thuis, maar wel om half 8 was kleintje wakker (oma was er maar die sliep gewoon door) dus ik uit bed...hele dag in de weer geweest. 's middags sliep kleintje ook maar half uurtje, dus ik ook niet gerust maar ok, heb ik wel over voor een leuke avond. Maar meneer, slaapt eerst tot 10 uur en daarna smiddags van 1 tot 5. Om 5 uur maak ik em wakker, voor zijn medicijnen. SAgerijnig joh. En uit eidelijke weer grote bek en schelden en trappen...kleintje stond er bij en gaf mama nog een klap erbij ook...dat doet pijijijn. Op therapie hebben we geleerd dat als hij zegt stil, ophouden, dat ik dat meot doen. Maar hallo, ik laat me niet meer alles zeggen en slaan en omdat meneer stop zegt, moet ik maar roll over and play dead? Ik probeerde keurig uit te leggen dat ik het niet verdiende, had de hele dag lekker me best gedaan, ookal had ik niet geslapen. Hij had lekker gepit en hij was sjagie en ik moest het ontgelden..dacht het niet!!!Ja tog, ik ben gekke harrie niet!!! Maar zulke mannen zien alleen zichzelf he,kunnen zich dan totaal niet inleven in hoe de dag voor de ander is geweest. En wij moeten dan maar in alle bochten wringen en de klappen op vangen en taktieken bedenken en vechten om het allemaal een beetje ok te houden...doodmoe...doodmoe... | |
| - | 27-02-2006 21:55 |
| Weten jullie wat ik eigenlijk niet snap? Dat instanties en iedereen maar aan je trekt en zegt dat je weg moet gaan en aangifte moet doen enzo. Maar als je aangifte doet, gebeurt er geen ruk. Ook hier lees ik iedere keer weer dat de straf die ze krijgen, als ze al wat krijgen, echt niets voorstelt. Hoe moeten wij vrouwen nou voor ons recht op komen en aangifte doen, als je man na een kleine tijd alweer bij je voor de deur kan staan. En dan kunnen ze hem een straat/contactverbod geven, alsof je daar de rest van je leven wat aan hebt...Nee, waarom niet een goede straf en goeie therapie voor zulke mannen...Want op deze manier zakt bij ons toch ook de moed in de schoenen en blijven we vaak veel te lang bij zo'n man, met alle gevolgen van dien... | |
| - | 06-03-2006 20:56 |
| Dag lieve dames, ik lees en leef veel mee, maar wil nu toch weer even zelf wat schrijven, want ik voel me zo alleen en zo moe van alles. Zoals jullie weten, wij zijn nog bij elkaar, en zijn bezig met therapie. Maar ze zijn zooo sloom met die therapie, vorig jaar mei opgegeven en de diagnose is nu pas klaar!! Nu moet alles nog beginnen...maar ondertussen gaat alles door en wordt het met de dag erger en erger. Van de week moest ik plots ergens naar toe. En ja, plots dat kan hij niet verwerken (lang leve de borderline) dus de hel brak los. Zijn moeder kwam voor mij op, zijn vader kwam er bij, we zouden allemaal vermoord worden en weet ik het. Ik scheet 7 kleuren. Zijn moeder pakt hem gewoon bij zijn strot (ja dan doet ie dus niets) en ze is gaan bellen met therapeuten enz en toen werd het later weer rustiger en kon ik toch gaan (hij wou eerst nog mee ik dacht neeeee!) . Maar ja...toch alleen gegaan gelukkie. Saves kon ik niet terug, vanwege het weer. Kwaaaad dat hij was, wnt dat was neit de afpraak (weer die borderline) het was uit, hij wou me nooit meer zien scheld scheld enz. Volgende ochtend, doodleuk, kom je zo, we hebben tog een afspraak voor visite. Ok, ik weer voorziggies naar huis. Eerst weer schelden, ik was vast op stap geweest, ik was een hoer en loog en hij zou me wel weer blauwe ogen slaan en me uit de auto zetten en in het bos dumpen enz... Ok, later ook weer over. Wij saves op stap. In de auto al zeiken over hoe ik rijd (ja rij zelf dan) en in de diccotheek vroegen meiden later of ik mee ging rondje lopen. Ikke, nee ik blijf bij mij vriend (ja ik ken hem langer dan vandaag dan krijg ik achteraf te horen dat ik loop te hoeren)...maar ja, iedereen had wel doro waarom (kennen hem inmiddels ook wel), dus hij voelde zich voor lul staan. Dus in die tent mij schelden en doen. Ik moest alles inleveren, geld, sleutels, jas dingetje en ik moest maar alleen de straat op...hij sloeg meg elukkig net niet daar, zo slim is hij nog wel...Ikke na een uur trillend op 1 plekje zittend, gingen we lopen en was het weer enigzins opeens over (ja net doen of er niets is en hem aanhalen werkt het beste)...Ik ga zooo over mijn grenzen heen, mijn eingen trots, slik mijn verdriet in, want daar is geen plaats of gesprek voor... Nou dit zijn zo eventjes 2 dagen uit mijn leven. En zo gaat het elke dag. Een klapje hier, een trapje daar, de meest gemene dingen zeggen, hele dag door afwisselend pesten, weer aardig, lachen, weer gemeen. Ik wordt er stapel dol van...en ben constant doodsbang....Lief zijn is er echt niet meer bij, elke dag gaat het zo. En die klote therapeuten duren 10 jaar met 1 keer per 2 weken een afspraakje enz...ondertussen zit ik mooi met hem, samen met kleintje!! Ik voel me zo alleen, wil zo graag anders, ben zo moe, heb vaak zo pijn van de klappen en zo pijn in me hart. Ben pas geopereerd maar moet alles gewoon doen want anders ben ik een luiwammes...iets in mij houdt nog van hem en probeert vol te houden met die therapie...maar iets anders in mij heeft er zooo genoeg van en wil gewoon dat het ophoudt....Ik weet dat ik heel sterk ben en het lang volhou...maar hoe lang gaat het nog duren!!!! -edit- verplaatst door admin | |
| schorpioentje77 | 06-03-2006 21:33 |
| hoi hoi, waarom ben je dan met hem in therapie?? Misschien dat hij zijn bordeline onder controle krijgt en een iets stabiler persoon word maar jou wonden helen niet meer! Jij en je kleintje verdienen een veel betere toekomst!!! Denk aan je zelf en aan je kleine en ga niet voor hem in therapie! Ik wens je heel veel sterkte, moed en kracht toe!! liefs schorpioentje | |
| - | 06-03-2006 21:43 |
| Tja, waarom...nou ja omdat ik heus nog wel van hem hou...ik doe het voor kleintje, voor ons gezin. Doe het ook omdat ik me verplicht voel..en doe het misschien ook wel omdat ik bang ben en geen andere uitweg weet...doe het ook omdat ik tot het uiterste wil gaan, zodat ik later oprecht tegen mezelf kan zeggen dat ik echt alles alles alles heb gegeven en het niet aan mij heeft gelegen wat dat betreft. Mijn kinderen wil ik later recht in de ogen kunnen kijken en zeggen dat ik alles heb gedaan om papa te helpen...zoiets...? Zoveel redenen he...Het is mijn laatste en enige hoop, die therapie.En nee, mijn wonden zullen nooit helen, en hij zal nooit beter worden, controle gaat hij hopelijk wel krijgen..? Ik zou ook niet weten hoe onze toekomst er uit moet gaan zien hoor...eerlijk gezegt... Maar ja, zoals ik zei, het doet zo pijn allemaal, en die angst maakt je zo moe en het duurt en het duurt...heb hoofdpijn van daarstraks, ga lekker liggen en mezelf trakteren met een zakkie chips.... | |
| Eindelijk | 07-03-2006 09:37 |
| Lief -, Tja hoe lang gaat het nog duren? Ik denk net zolang als jij dit wil. Want jij bent degene die hier een eind aan moet/kan maken. Hij blijft doorgaan met je leeg te zuigen, totdat je geen energie meer over heb. Geen kant meer uit kan en niet normaal meer denken kan. Alleen jij kan het net zolang laten duren als je wil. Hij zal geen stappen ondernemen om hier een einde aan te maken. Vind maar weer eens een vrouw die dit allemaal pikt! Maak een plan voor jezelf en je kleintje om weer een normaal leven op te bouwen. Doen. Ben zelf ook door deze hel gemoeten en heus het is de moeite waard. Dat zie je pas achteraf. Wens je heel veel sterkte en liefde Eindelijk | |
| - | 07-03-2006 21:23 |
| Tja...hoe lang...ik voel me zo verplicht, zo verantwoord...en hoe kan je nou iemand dumpen die ziek is, vind ik ook zo gemeen van mezelf...en tuurlijk hou ik van hem...ik zie zoveel problemen aan alle kanten. Zou ook graag alleen willen wonen met de kids, en dat hij dan zijn eigen dingen doet, therapie enzo..maar dat wil en kan hij niet...ik weet het niet hoor! | |
| - | 08-03-2006 17:08 |
| ok ben ik weer...vannacht veel gebeurt dat ik toch wil vertellen. Zoals ik al schreef het weekend was verschrikkelijk. Gisteravond was mijn vriend naar maten en ik zat achter de computer. Plots stond hij naast me (lekker sneeky he) ik schrok en drukte de computer uit. Hij woest, wat was ik aan het doen, ik loog ik bedroog enz. paar klappen, me keel dichtknijpen enz...toen ging hij plots de honden uit laten en toen dacht ik; wegweze!! hij had alles al verstopt, geld, sleutels enz, dus ik ben em zo gesmeerd. Als hij terug zou komen en de compu zou gaan checken, dan was ik de lul geweest. Ikke renne, kom ik mensen tegen die het zagen en me hielpen en in huis haalden...zo lief..goede mensen bestaan!!... Ik met hun praten en ondertussen op politie wachten.Toen die kwamen had de ene zoiets van, ja wat moetn jullie nu weer, wat wil je nou...ik voelde me rot en in de stekengelaten door de politie hoor.En ik was zo bang. Ik ben 250 km van huis,midden in de nacht, kon nergens heen, niets bij me en politie kon ook niets doen. Uiteindeijk gingen ze toch met mij mee naar mijn vriend zijn huis om mijn sleutels te halen en de auto en te zeggen dat ik weg zou gaan. Midden in de nacht ben ik dus gegaan, de politie vond ook dat ik niet zo kleintje mee moest nemen, dat moest ik de volgende dag regelen. Om 4 uur snachts kwam ik bij me ouders aan. Ondertussen had me vriend huilend alweer gesmsd van dat het niet uit moet gaan en hij wil het oplossen enz...vannochtend gelijk kinderbesherming gebeld, omdat kleintje wel daar is he...goed gesprek gehad, kinderbescherming vind dat kleintje gewoon naar mij moet. Daarna belde me schoonmoeder, die had ook kinderbescherming gesproken en reclassering en therapeuten enz. Zij vroeg mij, of kleintje asjblieft een paar dagen bij hun mag blijven (kinderbesherming komt bij ze thuis) zodat ze ondertusen op mijn vriend kunnen inpraten en hulp regelene, zonder dat hij gaat flippen. Ze zei ook, als hij nu flipt, flipt hij echt en ik staat hij bij jullie voor de deur en maakt hij jullie echt kapot, daar is ze van overtuigd en ook zij kan hem niet meer tegen houden. Ze staat wel achter me, wil ook dat kleintje bij mij komt, maar we zijn er allemaal overeens dat we dit rustig en goed moeten doen, zodat mijn vriend geen rare dingen gaat doen.... raar he, wij zijn allemala afhankelijk van hem he? Hij is de grote gek en dan moeten we hem nog met handschoentjes aanpakken ook terwijl wij verdriet hebben...nog gaan we over onze grenzen heen. We zouden hem allemaal de waarheid willen zeggen, het huis uit zetten en het hem uit moeten laten zoeken. Maar hij is zo gestoord, dat dat niet kan, dat zou gevaarlijk zijn...idioot eigenlijk...je bent afhankelijk van hem en evetuele hulp van instanties. Ik krijg smsjes dat hij kapot gaat zonder mij en hoe nu verder...ja weet ik het!!!! mijn weblog is www.loveandwar.web-log.nl -edit- verplaatst door admin | |
| blue eyes | 08-03-2006 18:42 |
| - oh ik voel zo erg met je mee echt waar.het feit alleen al dat je zelfs door politie niet serieus wordt genomen.zo van oh jij weer.je moet er echt gewoon lak aan hebben. die smsjes die hij je stuurt die krijg ik nu ook nadat ik maandagavond spullen bij mn ex gebracht heb.vanmiddag sms, ik wil niets anders dan dat jij van mij bent!!!! - jij weet net zo goed als ik diep in je hart....dat t 1,2,3,4 dagen goed gaat en dan begint t weer van voren af aan..... ze blijven op een of andere manier ons leven invullen. jammer.. heeeeel veeeeel sterkte. xxx | |
| - | 08-03-2006 19:53 |
| ja joh, ik had het gelezen van je...jij bent er echt klaar mee he, goed van je. Bij mij is het wel anders. Wij hebben een kind en hij is psychies echt niet ok (borderline, antisoiaal en psychotiese aanvallen) en het moet allemaal heel goed aangepakt worden...das zo moeilijk he...kom je nog nie aan jezelf toe...draait nog weer alles om hem... | |
| daphne | 08-03-2006 20:26 |
| hoi ik ben net een maand weg bij mijn vriend en die sloeg me en mishandelde me geestelijk ik ben blij dat je weg bent gegaan en goede stap maar wat idioot van de politie ik heb ook aangifte gedaan en bij mij speelt er ook een kleintje bij en gelukkig is hij pas 4 maanden maar hij zit nu vast al meer dan een week hij heeft me gestalkt en bedreigt ik wens je heel veel succes en ik weet wat je door hebt gemaakt | |
| - | 08-03-2006 20:49 |
| echt waar? raar dan he...hij is zo bekend bij de politie en heeft straffen open staan en hoger beroep, nog een keer voorkomen enz...en nog doen ze mooi niets....ze wouden me gewoon op sokken met niets 250 km van huis achterlaten hoor! Gellukkig gingen ze nog mee de auto halen... Weet je wat die agent ook zei. ik zei dat ik me niet veilig voelde maar daarop reageerde hij door te zeggen, maar mevrouw we sluiten geen mensen op voor uw gemoedsrust, zodatu rustig over straat durft te lopen en voor mensen die roepen ja maar wat als...?... najaaaaaaaaa slachtoffer? welnee, je bent gewoon een domme doos die haar vent niet aan kan en daar hebben ze geen zin in, wat is dit nou he...tis belachelijk... | |
| - | 09-03-2006 10:10 |
| Maar ik wil ook helemala niet dat hij moet vastzitten ofzo hoor. Ik wil gewoon dat hij beter wordt...maar hoe, wanneer...Ik hou echt van hem, zelfs nu nog, na alles wat hij heeft gedaan. Ik weet dat het raar is. Ben heel helder, besef het heel goed. Die strijd in mijzelf maakt me kapot. Ik hou van hem met mijn hart maar mijn verstand zegt wegblijven...Als hij dan belt, huilt en bang is...ik weet dat dat wel oprecht is. Hij heeft het ook moeilijk, hij heeft er ook niet omgevraagd om zo ziek te zijn. Maar ik kan hem niet meer helpen. Hij moet het nu echt alleen doen... | |
| marit | 09-03-2006 11:42 |
| hoi tijd ni gesproken. ik ben zo trots op je dat je weg bent!!! blijf weg want je bent op de goeie weg!!! zorg dat je je kids krijgt en blijf bij hem weg dan komt alles goed!!! | |
| daphne | 09-03-2006 20:43 |
| hoi ik had ook een vriend die me dagelijks sloeg en me heel hard de grond in trapte toen kreeg ik een zoontje 4 maanden geleden toen heb ik voor mezelf en me zoontje gekozen zodat hij een beter leven krijgt dan met zo`n vader en dat lieve gedoe erna is altijd ik ken het was bij mij ook zo het duurt inderdaad net zolang als jij gewoon blijft hij zal niet veranderen omdat jij bij hem blijft want hij weet dat je het pikt en de therapie duurt inderdaad lang want mijn ex vriend zat er ook en er gebeurde een tijd niks en toen weer wel hij zit nu gelukkig vast en komt misschien over een week vrij ik hoop het niet. ik weet dat je van hem houd want ik doe het ook nog namelijk maar ik pik het niet meer en het slijt alleen maar gelukkig ik snap je innerlijke strijd ook en je word er heel moe van. doe wat het verstandigst is en wil je een leven voor je zoontje dat hij met geweld te maken heb denk nu niet aan jezelf maar je zoontje is nu nummer 1 heel veel sterkte en succes | |
| kreeftje | 10-03-2006 15:53 |
| hoi - Ik leef heel erg met je mee -, ik begrijp nu wat je bedoeld, je vriend heeft bordeline en is dus ,,ziek,, maar het mag niet ten koste van jou gaan hoor. Je hebt ook recht op een goed leven toch? Het is zooo moeilijk om afstand van zo,n iemand te nemen, zeker als je zoveel van hem houd. sterkte meid, liefs kreeftje | |
| kreeftje | 10-03-2006 16:23 |
| goh meid wat een ellende, ik begrijp je zo goed die tweestijd je leverd.Houden van en weten dat jullie geen toekomst hebben op deze manier. Het moeilijke gedrag van je vriend waar hij eigenlijk weinig aan kan doen. Krijgt hij geen medicijnen voor zijn depressie, Het verdriet van hem omdat je weg zult gaan, is denk ik wel echt he, mijn man doet dat ook zo erg, die verlatings angst. En wij die er altijd maar de dupe van zijn ziekte zijn. Fijn voor je dat zijn ouders (moeder) achter je staan en zien hoe moeilijk het is om van zo een moeilijke man te houden. Wat je zei over die computer, dat is mij exact het zelfde over komen, zoooo achterdochtig zijn zij en wij zo bang. Heel veel sterkte meid voor de toekomst. Liefs kreeftje | |
| - | 10-03-2006 17:13 |
| Ja ik ben er zo moe van he...net hij weer bellen. Ik probeer hem rustig te houden want kleintje en al me spullen zijn nog daar en volgende week moet ik daar heen alles ophalen en wil hem niet kwaad hebben. Hij was me spullen aan het inpakken en dan wor hij verdrietig en vraagt ie weer en nu dan, waarom ik het niet weer probeer en terug kom. Dat we zo geen relatie kunnen hebben. Dat hij niet op mij kan gaan zitten wachten...och hij snapt er geen bal van.. Ik wil wat leuks gaan doen, maar ik ken niet eens iemand meer haha, maar ik wil zo graag mezelf kunnen zijn, lol hebben, alles even loslaten..... | |
| - | 20-03-2006 14:02 |
| Voor alle mamaas die vechten voor hun gezin....en voor alle mamaas die nog weten hoe het voelde toendertijd...voor alle mamaas eigenlijk. Een lief klein gedichtje die ik had gemaakt een keer voor mijn Kleintje; Kleintje, Je ligt in je bedje Zo klein en tevree Je weet niets van de wereld Maar maakt nu al zoveel mee Mama doet haar best Mama zal altijd voor je zorgen Maar mama weet ook niet Wat de dag brengt morgen Ik hou van je kleintje Hou voor ons gezin de moed En blijf maar volhouden Ooit komt alles goed...... Liefs van Streepje www.loveandwar.web-log.nl -edit- verplaatst door admin | |
| marit | 22-03-2006 13:04 |
hey meid!!!! altijd die mooie gedichten van je! hoe is het nu met je red je het nog? ik kijk ni meer zo vaak op deze site maar ben toch elke x weer benieuwd hoe het met je is en of je de stap hebt gezet. mijn e mail is mgerhardt83 hotmail.com mischien heb je wel zin om gewoon te mailen zo ja dan ben ik er voor je! | |
| - | 22-03-2006 13:32 |
| ooo wat lief van je.......ja zeker, ga ik doen, mailtje komt er aan.......je kan mij trouwens ook mailen via mijn site, en anders krijg je wel wat van mij!! | |
| - | 24-03-2006 14:22 |
| hoi allemaal... Nou hij heeft zich laten opnemen, gisteren. Ik was echt super blij. Het gaf me echt het gevoel van erkenning. Dat hij beseft dat hij ziek is en er wat aan moet doen...Hij belde gister helemaal trots dat hij het gedaan had en van me houdt enzo...ik heb 20 mooie gedichten en liefdes verklaringen gehad. Vol goede moed praatte hij over wat hij fout had gedaan en dat we nog een toekomst hebben nu enz.Maar vanochtend is de reclassering langsgeweest en hebben ze hem verteld dat ik aangifte heb gedaan. Dus hij mij bellen, vol ongeloof, hoe ik dat nou heb kunnen doen en dat ik dus niet van hem hou en een leugenaar ben enzo....Ik voel me nu echt kut...ik weet dat het het beste is, die aangifte, maar het voelt zo dubbel, ik ben er beroerd van. Voel me gewoon schuldig ook nog aan de ene kant.... De politie doet nu trouwens niets. Alleen als hij daar de deur uit loopt pakken ze hem gelijk op. Blijft hij netjes dan is het wachten op de GGZ, die beslist nu over hem, of hij verhoord kan worden, of behandeld moet worden enz. En als hij verhoord mag worden, dan beslist de rechter of hij of, naar buiten mag, of moet vastzitten, en daarin zijn dan ook weer 2 keuzes, detentie of kliniek...Dus hoe het nu verder gaat weet ik nog niet.. In iedergeval heb ik urgentie gekregen van de woningbouw en krijgen we een huis. Project huiselijk geweld hebben me gebeld en heb al een afpraak, die gaan me verder helpen. En zelf ben ik bezig me financiele dingen, papieren enz...ik ben op de goede weg wat dat betreft. Maar neemt niet weg dat ik me klote voel, omdat ik heus nog van hem hou...maar voel me ook rustig, want ik hoef nu niet meer bang te zijn...loveandwar...het blijft in me zitten. Irritant gewoon ook...Ik probeer sterk te zijn voor de kids en wat leuks te gaan doen dit weekend (zonder me schuldig te voelen dat hij zieleg op gesloten zit door mij..?) en ik ga me zinnen verzetten en mezelf trakteren enzo...ja tog... Aaah, die 2 strijd, die loveandwar, daar wor je zo gestoord van he. Gelukkig weet ik via deze site dat zoveel meiden het hebben en het dus niet raar is, dat geeft me een fijn gevoel. Want anders had ik mezelf eg voor gek verklaard hoor... Groetjes van streepje www.loveandwar.web-log.nl -edit- verplaatst door admin | |
| marit | 24-03-2006 14:49 |
| ik snap wat je bedoeld. je bent blij dat er iets gebeurt maar je mist hem toch ook om zijn goeie dingen en de dingen die je samen deed. maar het is wel goed dat hij nu daar zit dan gebeurt er tenminste nog iets en wie weet helpt het en komt het toch nog goed tussen jullie. wel fijn dat je een eigen huis krijgt dat zal je goed doen dan heb je tijd om na te denken en jezelf weer te worden. doe lekker leuke dingen met je kids en verwen jezelf dat is goed voor je.en het is waar wat ze zeggen ... haat en liefde liggen dicht bij elkaar | |
| Mug 40 | 24-03-2006 16:14 |
| Hoi -, Ik heb even op je site gekeken. Ik kreeg kippevel van je gedicht....hoe pakkend is die... sterkte, liefs Mug | |
| Just me... | 24-03-2006 19:50 |
| Ik lees je verhaal en krijg weer dat kippenvel. Zelf heb ik een verklaring moeten ondertekenen, dat hij opgenomen moest worden en hij is afgevoerd in een dwangbuis. Dat beeld zal ik nooit vergeten! Dit beeld heeft me naderhand ook verkeerde beslissingen laten nemen. Ik ben van een fysieke mishandelaar overgegaan naar een psychische mishandelaar, gebaseerd op mijn verhalen over dat vorige vriendje. Het is goed, dat je hulp krijgt van diverse instanties, maar zoek ook naar hulp voor jezelf. Een mishandeld mens is een zeer kwetsbaar mens... Ik wens je een heel fijn weekend met je kinderen zonder enig schuldgevoel. Jij en je kinderen hebben er recht op! En heel veel sterkte met het emotionele deel in jezelf. Je bent een mens, dat moeite en warme aandacht waard is, geen mishandeling. Ieder mens heeft goede kanten, ook hij. Ieder mens verdient een knuffel en een warm woord, ook hij. Maar als "hij" alles torpedeert en ondermijnt, dan moet "hij" eerst zelf inzicht krijgen in zijn eigen gedrag en soms moet dat gaan via harde maatregelen. Voel je niet schuldig om te genieten van een weekend met je kinderen en vertrouw op jezelf en je beslissingen! Sterkte en een warme knuffel... | |
| - | 25-03-2006 00:00 |
| Vandaag nog met hem gebeld.......hij is rustig en zegt dat hij echt van ons houd en zijn best doet en gewoon gaat bekennen en beter wil worden. Ik ben echt wel verbaasd, ik heb wel aangifte gedaan en niet een kleintje ook.....er gaat nu veel gebeuren met hem! Maar hij reageerd toch goed (tot nu toe in iedergeval). Het enige wat hij vraagt is of ik dan wel op hem wacht en langs kom en hem schrijf enzo. Hij wil zich dan ook laten overplaatsen zodat hij dichterbij is... Mijn hart hoopt dat het echt zo is...dat er nog een kans is voor ons...maar mijn verstand is voorzichtig.... Vanavond bij mijn zus langs geweest, ook een jaar geleden, lekker gezellig gedaan. Morgen met de kindjes wat leuks doen ik heb er echt zin in. Mijn nieuwe leven gaat echt beginnen nu. Het is eng en spannend maar ook verdrietig. Dit was naturulijk niet mijn droom...maar wie weet komt het ooit nog...wie weet... Ik ga nu slapen...alleen, wetend dat ik van nu af aan echt alleen zal zijn. Aan de ene kant wilde ik dit, vrij zijn, niet bang zijn, dat de ellende over was...Maar nu het zover is voelt het wel leeg en eng en onzeker. Ben echt blij dat ik goed contact met hem heb, hoop dat dat zo blijft.. Oh ja, ik krijg inderdaad hulp voor mezelf. Dat gaat via de politie he, die ssturen het door, wor je gelijk gebeld, heel goed vind ik dat. Just me...een dwangbuis...jemig...dan mag ik nog blij zijn hoe het gegaan is he? Op een rustige nette manier.... Oh ja, ik vin het zo leuk dat iedereen me gedichten mooi vind. Er staan nu eenstuk of 10 op denk ik. Ik zal er ook es wat anderen op zetten. | |
| kreeftje | 25-03-2006 11:43 |
| lieve -, heel fijn voor je dat er nu stappen zijn ondernomen. Ik wens veel moed en sterkte. geniet ervan en misschien kunnen jullie in de toekomst toch verder al is het alleen al vriendschap. Een fijn weekend samen met je kids, verwen jezelf je hebt het verdient. liefs kreeftje. | |
| - | 26-03-2006 22:04 |
| Nou ik heb wel een leuk weekend gehad, alles met de kindjes gedaan, was zo gezellig. Zelf ben ik zaterdag even weggeweest, maar echt leuk kon ik het niet hebben, tvoelt zo raar! Misschien komt dat nog. Ik wor ook telkens gevraagd waar hij is en hoe het gaat of ik wor de hele tijd gebeld...zal even duren eer ik daar van af ben denk ik. Ik heb trouwens goed contact met hem, raar he. Hij is niet kwaad over de aangifte en begrijpt het en gaat zijn best doen en hij hoopt dat ik gauw op bezoek kom enzo...en we bellen en schrijven nu....dit had ik echt niet verwacht, ben er wel heel blij mee. Ook met zijn familie heb ik goed contact, dagelijks haast, dus echt super wat dat betreft!! Gek he, dat dit zo ook kan.... | |
| - | 29-03-2006 21:46 |
| Ik denk dat heel veel weten wat ik hiermee bedoel; Love and war, in mijn leven, in mijn hart Het is alsof ik met mijn eigen lot tart Tegen strijdigheden over en weer Diep in mij, elke dag, keer op keer.... Het doet van binnen zo'n vreselijke pijn Ik moet alleen en toch wil ik bij hem zijn Mijn verstand zegt laat hem nou Maar mijn hart zegt dat ik van hem hou.... Liefs van streepje www.loveandwar.web-log.nl -edit- verplaatst door admin | |
| 30-03-2006 13:36 | |
| heel mooi. | |
| x.x.x. | 31-03-2006 10:23 |
| Heel mooi! Je gevoel is het nu nog aan het winnen misschien, maar eens komt de dag, dan wint je verstand het. En dan neem je de juiste stap.Heel veel sterkte!! | |
| blue eyes | 02-04-2006 17:01 |
| ja dit komt heel erg bekend voor ja.maar gelukkig gaan bij ons onze ogen open.bij de 1 duuirt het wat langer dan bij de ander maaaaar....wij trekken uit eindelijk aan het langste einde.want wij kiezen voor ons zelf!!!!! xxx | |
| - | 02-04-2006 21:26 |
| thanx.....vin het fijn ook te horen dat als ik iets schrijf, dat anderen dat herkennen of ook zo voelen. Dat maakt mij ook weer sterker... Ik ben nu trouwens alleen....hij zit vast en wacht op hulp voor zijn ziekte.....maar zelfs nu nog bijft die tweestrijd inwendig. Blijft gewoon door gaan, alleen dan op een andere manier... | |
| - | 04-04-2006 22:29 |
| Een update van mij; Er gebeurt momenteel zoveel. Ik had aangifte gedaan 2 weken geleden. Hij had zich opgenomen in een kliniek...afgelopen maandag heeft hij zichzelf gemeld op het politieburo. Hij belde me op en zei, ik sta met me tas voor het buro en ga nu naar binnen....En hij heeft het echt gedaan. Een agente belde me om te vertellen hoe het met hem gaat. Ze zijn hem aan het verhoren. Ook familie is allemaal verhoord,(ook de zijne) die moeten getuigen, best eng voor hun. Huisarts, ggz, alles is nagegaan. Dan moet hij voorgeleid worden en dan gaat hij als het goed is weer naar een kliniek, is afwachting van het proces....nu maar hopen dat het rechtsysteem van Nederland ons niet in de steek laat (zoals zo vaak)....ik heb er maar vertrouwen in! Damn, heavy allemaal hoor.Ik doe niets anders dan bellen en dingen regelen en praten, therapie, ggz, politie enz enz en kom helemaal niet aan mezelf toe. Ik denk dat dat wel komt als hij eenmaal echt "onder de pannen" is....dan vertrek ik voor 4 weken naar de bahamaas. Onee, dan moet ik verfen en verhuizen en geld regelen en kinderopvang en pffffffffff haha. Maar ik ben sterk, dat weet ik en ik geloof in mijzelf. Ik kom er wel, ik ben niet klein te krijgen, letterlijk en figuurlijk....en boven alles ben ik zooo trots op mezelf. Dat ik mijn hoofd boven water weet te houden. Dat ik, ondanks alle vreselijke dingen die me overkomen zijn, ik uit eigen kracht, tenmidde van al het geweld, omhoog gekrabbeld ben en mijzelf sterk heb gekregen.En dit nu allemaal voor elkaar heb gekregen.Ik weet van mezelf dat alles wat ik gedaan heb, dat uit goedheid komt, dat ik tot het bittere einde mijn best heb gedaan, voor iedereen. Ik weet dat ik verantwoordelijkheids gevoel heb, doorzettingvermogen, heel veel liefde in mij heb, heel veel kan hebben en heel sterk ben. En boven alles, een goede moeder!!! Ik ben een goed mens....lekker puh!!! Ps; wanneer ik ga huilen weet ik nog niet, ben niet van plan in te storten, maar het zal er vast een keer uitkomen allemaal....... -edit- verplaatst door admin | |
| zomaar iemand | 05-04-2006 12:27 |
| Kijk, met die instelling kom je er wel. Ik ken je niet, maar ik ben supertrots op je. | |
| cathy | 05-04-2006 12:46 |
| Heel goed van je, je kan trots op jezelf zijn. Nu volhouden en doorzetten. En mocht je een keer een mindere dag hebben, kom dan op deze site. Hoop je gauw weer te spreken op de chat. | |
| - | 05-04-2006 13:55 |
| Bedankt, das lief van jullie. En ik vind het ook heel fijn om hier te komen.Want mensen proberen wel met me te praten, maar heb ik nix aan vaak. Bijvoorbeeld mijn familie, dan krijg ik te horen hoe moeilijk het wel niet voor hen was of dat ze ook een keertje bang zijn geweest toen hij boos was...heel rot voor ze. Moet ik me nu schuldig voelen? En bovendien denk ik, moet ik nu medelijden met jullie hebben, heb genoeg aan mezelf en wat zij gezien hebben, stelt totaaaaaal niets voor (in vergelijking met wat ik heb meegemaakt)...Ik kan dat er eg niet bij hebben hoor. Klinkt misschien gemeen, maar zit neit te wachten op dingen als, wat ik beter had kunnen doen, of waarom ik niet eerder weg ben gegaan en hoe rot het wel niet voor hun was, en waarom ik nu nog het beste voor hem wil en bladiebla.... Vandaag weer het amk voor mij gebeld, moet ik ook komen. Heb nu de raad van de kinderbescherming, jeugzorg, amk, ggz en maatschappelijkwerk medewerkers van de politie op me nek hihi, je wor er gek van joh! (maar wel goed natuurlijk) Doe niets anders dan praten en regelen en overal heen gaan... Volgende week kan ik in mijn huis beginnen, daar heb ik pas zin in!!! Mijn zonnetje aan de horizon is dat, daar denk ik alleen maar aan! | |
| - | 07-04-2006 15:15 |
| Hij moet eerst nog 2 weken blijven,in het HVB, ze gaan meer onderzoeken nog doen enzo weet ik het. Daarstraks belde hij mij opeens, ik schrok me rot! Dat dat allemaal zomaar kan, ik snap er helemaal niets van. Hij heeft me ook 2 brieven geschreven en gaf ze adres en wanneer je langs kan komen en vertelde tussen neus en lippen door dat het zware mishandeling is geworden en niet gewoon...Ik snap niet dat we gewoon contact mogen hebben eigenlijk. Jusitite is best wel raar...Ik vind het niet erg hoor, was blij te horen dat hij rustig is (slikt nu al 3 pillen per dag ipv 1 )en zijn best doet. Maar vin het wel gek......me moeder viel geloof ik ook bijna flauw toen ik zei dat hij gebeld had........ | |
| vleugeltje | 09-04-2006 15:02 |
| meid dit heb ik ook gevoel en ver stand gaan niet samen, maar mijn gevoel zegt ook ik kom er wel wanneer is nog de vraag, zodra mijn gevoel zegt ga voor je zelf en denk niet aan wat andere zeggen, want dat maakt het ook moeilijk er hangen zoveel mensen omheen met hun meningen maar uiteidelijk doe je toch wat voor je zelf goed is hoop ik altans gr veel sterkte!!! | |
| Chiara | 30-07-2006 13:31 |
| Hoi, ik denk dat dat laatste het grootste probleem is. In feite wordt geweldplegers niet echt veel in de weggelegd, Als je ze aangeeft staan ze binnen dekorste keren weer voor je deur.Als je een echt aggressief type te pakken hebt is het beste je kindjes mee te nemen en in een blijf van mijn lijfhuis te gaan zitten.Als het goed is(zie prikbord ben je dat goedbeveiligd) Ik hoop dat het intussentijd goed met je gaat . | |
| -streepje | 03-09-2006 16:33 |
| Eventjes over waar 2 vechten hebben 2 schuld? en dat het dus vaak je eigen schuld is of dat je het uitlokt? ok komt ie; Het is mijn schuld dat ik zijn mobiele telefoon vergeet, behoor ik in mijn tas moeten stoppen Het is mijn schuld dat een rekening van hem niet betaald is, dat had ik moeten regelen Het is mijn schuld dat hij zijn idkaart niet kan vinden, die moet ik bij me houden en oppassen Het is mijn schuld dat mijn dochter met haar vieze handen op zijn net gepoetste autoruit zit, want ik moet mijn kind van 1 goeie manieren bij brengen Het is mijn schuld dat die jongen verder op naar mij kijkt, ik had natuurlijk niet zo over straat mogen gaan Het is mijn schuld dat de pizzakoerier te laat komt en ook nog foute bestelling mee neemt, ik heb het natuurlijk verkeerd doorgegeven Het is mijn schuld dat de telefoon onbekend over gaat en er opgehangen wordt, ik heb natuurlijk een geheime minnaar Het is mijn schuld dat de andere mensen op de weg niet snel genoeg optrekken, ik had ze ook wel van rechts kunnen inhalen over de vluchstrook Het is mijn schuld dat de hond gaat kotsen op zijn net gedweilde vloer, ik had hem vast iets fouts te eten gegeven Het is mijn schuld dat de pas gekochte auto en gek geluid maakt en vaaaast een miskoop is, want ik wou die auto toch Het is mijn schuld dat de kleine zijn poepbroek door gelekt is, want ik had em natuurlijk niet strak genoeg vast gemaakt Het is mijn schuld dat er een kras op de auto zit omdat iemand anders met de deur er tegen aan zat, want ik had em daar geparkeerd Ok zo kan ik nog wel een dag doorgaan met voorvalletjes op te noemen waardoor ik zomaar klappen heb gehad, die dus blijkbaar allemaal mijn schuld waren, en wat ik heb uitgelokt........ En laten we het dan helemaal maar niet heb hebben over die keren dat ik bijna kapot ben geslagen, gewurgt, vastgebonden enz. Wat ik toen wel niet allemaal had gedaan joh, ik ben zo'n vreselijk mens dat ik dat allemaal had verdient, tuuuurlijk! YEAH RIGHT!!!! Wij weten allemaal wel beter tog? Laat je niets aanpraten. Maar wat betreft het amk (Nienke) jah je bent mede schuldig als je er niets aan doet, bv je ziet dat een kind geslagen wordt, of je kinderen zijn aanwezig bij gevaarlijke situaties, betrokken in ruzies ed...dan had je weg moeten gaan, zo beredeneren zij het. Dan zien ze je als mede schuldige.... -edit- verplaatst door admin | |
| pebbles | 03-09-2006 17:10 |
| YEAH !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! | |
| inge | 03-09-2006 19:25 |
| inge Inderdaad en zo kunnen we het rijtje met nog 100 en 1 dingen aanvullen .Te veel om op te noemen . inge | |
| Eindelijk | 04-09-2006 10:36 |
| Hoi, zit zo jouw verhaal te lezen en alles komt weer boven. Brrrr.....wat een waanzinnig verbond is het eigenlijk. Hoe vaak ik niet gehoord heb, dat het m'n schuld was. Zelfs vrienden en familie begrepen er niets van. Dat hij mij mishandelde (alsof mishandeling normaal is) moest toch zeker door mij komen. Ben het meest relexete mens wat je maar vinden kan. De ruzies kwamen uit het niets, zomaar.....onaangekondigd kon hij uit z'n vel springen en mij aan mijn haren door door kamer sleuren, in een hoek trappen. 21 jaar was ik de madonna, toen werd ik de hoer 2 jaar lang. Waarom??? Geen idee. Wel weet ik dat hij de laatste 2 jaar er een ander op na hield. Toen is eigenlijk het ware duiveltje uit het doosje gekomen. Altijd latent aanwezig geweest maar zich altijd ingehouden, vertelde hij mij. "Je moet goed begrijpen dat ik een vrouwenhater ben". Jesus, daar had ik nog nooit van gehoord. Ben zo op deze site gekomen. Begon het beter te begrijpen. Het lag niet aan mij. Ben het boek "Als liefde pijn doet" gaan lezen en gegreep als gauw dat een leven met zo'n man voor mij niet mogelijk was. Heb een plan gemaakt. Geld weglegd op een eigen bankrekening, met een postadres, waar hij niets vanaf wist. Heb spullen die voor mij waardevol waren daar ook neergelegd. (vertrouwenspersoon). Toen moest ik me nog losmaken van de man waar ik vreselijk veel van hield. Dit heeft 2 jaar geduurd (de 2 jaar, waarvan ik wist dat hij er een ander opna hield). Het was overleven. Wens je veel sterkte voor de nog komende tijd en denk goed na of je zo verder kan leven. Liefs Eindelijk | |
| odilia | 04-09-2006 10:44 |
| meid zo gaat het wij zijn het schuld raar he dat hun zo perfect zijn ,nou snap ik waarom mijn ex zich zo noemde now body is perfect i m mister nowbody JAMMER DAT MIJN ENGELS NIET GOED IS MAAR JULLIE BEGRIJPEN HET . wat zijn sommige mannen toch klootzakken . | |
| Mug 40 | 04-09-2006 11:36 |
| hoi, Odila, je slaat de spijker op zijn kop!!!!! | |
| - streepje | 04-09-2006 11:53 |
| Najaa zeg wat denkt ie wel niet die gast, mr Nobody...tis eigenlijk om je rot te lachen want ze menen het nog echt ook... Maar goe, dit heeft mijn vriend gelukkig nie, die is zelf heel onzeker, en dus nie zo, gelukkie...Maar mannen die dat eg zo menen en zichzelf verheven voelen boven hun vrouw omdat ze zich zoveel beter voelen bahdiebah...Wat ik bedoelde was dat hij gewoon uit zijn slof kon schieten om nix..en dan ik dan dus toen volgens hem en nu volgens de instanties, daar zelf schuld aan had...jaaahoooor | |
| Annette | 04-09-2006 12:55 |
| Hoi allen, Ik sluit me graag aan bij het verhaal van eindelijk. Ze gaan eigenlijk altijd te ver en jij verlegd continu je grenzen. Toch ontstaat er op een bepaald moment een breekpunt en gaan ze def. te ver. In mijn geval is 1 x vreemdgaan geaccepteerd, tja, de kinderen.. Hij kwam thuis te zitten door een "zelf gekozen" vroege Vut en ik werkte gewoon door. Kreeg ik voorheeen al overal de schuld van, bij het inparkeren van de caravan stond ik altijd verkeerd, bij het aanleggen van de boot kwam de schade door mij, terwijl hij aan het roer stond. Nu kreeg ik zelfs de schuld dat hij niet kon genieten van zijn vrije tijd. Ik zou hem controleren en op een bepaalde manier naar hem kijken waardoor zijn dag bij voorbaat al verpest was. Kortom, wat je ook doet, het is nooit goed. Zo'n verandering is al moeilijk in een "normale"relatie, maar in een ongelijke relatie met een vrouwenhater, waar het in de basis al fout zit gaat het onheroepelijk mis. Ik heb op aanraden van mijn therapeute het boek "als liefde pijn doet en je weet niet waarom" gelezen en alles viel op z'n plaats. Een echte aanrader als je op zoek bent naar het waarom.. Groetjes, Annette | |
| joanne | 05-09-2006 13:08 |
| outch als ik dit ff lees komt alles ff boven, pfffffff... die van mij zei altijd, ik ben de baas, eerst dacht ik haha.. ja hoor... tot ik door begon te krijgen dat die eikel het serieus bedoelde, in mijn huis, waar ik alles betaalde.. over mijn kids en ook over mij. Eerst dacht ik.. als grapje.. nou haha/// meeste mensen denken ook altijd maar dat t met slaan begint, "als die vent van mij me slaat dan....." zodra hij begint te meppen ben je al zo ver heen dat je twijfel aan jezelf. en denk.. misschien ben ik inderdaad wel zo klote, daar maken ze het naar, zodat ze kunnen beginnen met slaan. dat ze je zo gek kunnen maken dat je op gegeven moment zelf doorslaat en dan zeggen ze, zie je nou wel dat je een gestoord wijf bent.. fijn is dat... ben er nu al een tijd uit maar vergeten kan ik niet. dat het zo grote impact heeft op pmijn leven, walgelijk die mannen.... Joanne (http://lovejoanne.web-log.nl/) | |
| - streepje | 05-09-2006 13:42 |
| Heej Joanne, leuk om jou ook weer eens te "zien" hier op de site. Wat je schrijft heb je zo gelijk in. Het gaat zo vanzelf...ze zijn er zo goed in. Iemand die het niet mee heeft gemaakt zal het nooit begrijpen. Heb even (kort) op je site gelezen, goed dat je een opleiding gaat doen enzo. En laat je gewoon niet gek maken dat hij zo dichtbij woont, want dan geef je hem weer de macht meis! Dikke kus -streepje www.loveandwar.web-log.nl | |
| E-tje | 06-09-2006 03:16 |
| als ik dit dan weer lees na een weekend weggeweest te zijn moet ik toch wel even heel hard zuchten en vraag me af... wat hebben ze er eigenlijk aan om zo te doen, zo te zijn. Het leven kan zoveel mooier zijn, voor allebei. ik snap nog steeds het waarom niet. wat is het nut er van? wat kost nou een beetje liefde? als je het nuchter bekijkt mishandelen ze niet alleen de partner maar ook zichzelf, want ze gunnen zichzelf ook geen liefdevol leven. | |
| - streepje | 06-09-2006 09:44 |
| Ja dat snap je niet he? Eigenlijk zijn het hele kleine mannen, bang, ongelukkig en depressief. Ze zien de mooie dingen in het leven niet. Ze zien helamaal niets, alleen maar hun eigen overweldigende gevoel van ellende waar ze niet uit kunnen komen. En als hij zich ellendig voelt, gaat ie het afreageren op een ander, een veilig iemand, dat zijn wij dan. En als hij zich rot voelt, dan moet alles om zich heen ook zo zijn, dus sleuren ze ons mee in hun ellende... Ze mishandelen vaak zichzelf, inderaad, heel zelfdestructief zijn de meesten. Vaak ook opgegroeid in ellende en misbruik/mishandeling en gaan zelf zo door. Omdat ze niet anders kunnen/willen. Ze komen er niet uit en verdrinken zichzelf in hun eigen ongelukkig zijn...Ze hebben geen verantwoordelijkheids gevoel en zijn zwak en geen doorzettingsvermogen. Wij daarentegen zijn zo sterk als een leeuwin en komen er wel uit en gunnen onszelf het geluk wroaaaaaa | |
| x.x.x. | 06-09-2006 10:18 |
| Weet je wat pas jou schuld zal zijn? Als ja eindelijk eens een maal in je leven voor jezelf en je kind of kinderen kisst, en hem in zijn eigen VET gaar laat smoren. Zorgen dat je kind(eren) gelukkig worden zonder dit gestoorde beest, die jou hele leven loopt te verzieken. En als je dan later ziet dat de kids goed terecht zijn gekomen, kun je de hele schuld voor 100& op je nemen, want ja dat heb jij dan mooi even geflikt, zonder hem. En de kids zijn je dankbaar volgens mij , voor de rest van hun leven. En die zogenaamde kerel van je? die krijgt nooit zo een goeie vrouw terug Nou, EIGEN SCHULD,DIKKE BULT voor HEM !!!Sterkte!! liefs x.x.x. | |
| b-angel | 04-10-2006 12:54 |
| tja vervelend allemaal.heb zelf ook een zeer agressieve relatie achter de rug. ben godzijdank al een tijdje weg bij hem,maar met rust laten dat doet hij nooit. Het stomme is dat na alles wat hij gedaan heeft ik nog steeds medelijden voor hem voel. Elke keer weer opnieuw.Hierdoor kan ik zo kwaad op mezelf worden.Heb gelukkig weer een mieuwe relatie. Het vertrouwen ligt nog wat moeilijk maar ben erg gelukkig dus het kan wel | |
| - streepje | 04-10-2006 22:46 |
| Jemig, iemand die reageerde op mijn verhaal van een half jaar terug. Ik schrok er zelf van....zo raar om het weer terug te lezen zeg! Ben nu alles aan het na lezen en dat komt wel hard aan. Want zo besef ik mij dat ik echt alles blok, weet bijna niets meer en heb ook niets verwerkt....ben er ff helemaal van slag van........ | |
| Mickey83 | 04-10-2006 22:50 |
| Ik vond t eerlijk gezegd al bijzonder zoals je nu over jouw situatie schrijft. HEt is haast t verhaal van een ander en niet meer van jezelf. Ik herken dat van mezelf ook heel erg. Ik hou me dan groot voor mijn omgeving of wil hun niet kwetsen met wat ik meegemaakt heb. Want ik weet dat het hun zeer doet als ik vertel wat er bij ons binnen de muren afspeelde, terwijl zij daar geen weet van hebben gehad. Ik heb ook structureel geprobeerd iedereen daarbuiten te houden. Die confrontatie is hard. Als ik nu dan ook over mijn situatie praat met anderen (of t nou bekenden zijn of "vreemden"), vertel ik het vanuit een soort camera positie zonder enige emotie. Maar wanneer ik mijn eigen verhalen teruglees of mijn gedichten schrijf of wanneer ik flashbacks heb, word ik weer keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Zo heb ik bijvoorbeeld nog een videofilmpje van ons (als gezinnetje met zijn eerdere dochtertje) liggen. Als ik daar naar keek, deed me niet veel qua angstgevoelens. Totdat ik die beelden aan een vriendin liet zien. Zij kreeg er de koude rillingen van, hoe hij met mij omging en op mij reageerde. De sfeer die het uitsraalde... Daarna ben ik kritischer gaan kijken en vergelijken met andere mensen. Nu pas zie ik in hoe erg de situatie toen was, terwijl dat nog eigenlijk niks voorstelde... Maar ik begrijp heel goed hoe erg je daar van de leg van kunt raken... Misschien is nu het moment om het te gaan verwerken, om er wel doorheen te gaan. Ik hoop dat je kracht put uit je eigen verhalen en die van anderen. Want ik vind je een sterke vrouw en je bent al zover gekomen. Maar tot nog toe heb ik het idee dat veel voor jou nog om je ex draait. Dat HIJ maar geholpen word. Maar ook jij hebt die hulp nodig, JIJ in de eerste plaats. Sorry dat het een heel langdradig verhaal is geworden, maar de herkenning is groot. Sterkt en liefs, Mickey | |
| - streepje | 04-10-2006 23:13 |
| HEe mickey, terwijl ik aan het terug zoeken was kwam ik jou ook telkens tegen. Rond de tijd dat ik wegging, was jij net zwanger....zit ik aan je te denken en te lezen and of all people reageer jij net hihi, eng gewoon!! toevallig! Maar wat goed dat je dat filmpje hebt zeg. Dat je dat nu kan terug kijken en er op een hele andere manier naar kan kijken. Ik heb wel fotoos en die bekijk ik nu ook op een hele andere manier. ik heb een nieuwe vriendin die mij destijds niet kende en zij herkende me letterlijk gewoon niet in die fotoos...raar he... Maar wat je zegt, dat ik het wegstop en er raar mee om ga. Ja het klopt wel. Als ik over mijn verhaal praat, dan lach ik er ook heel idioot bij. Ik zeg sorry voor mij lachen dan...Maar op de 1 of andere manier ga ik lachend zitten vertellen wat hij allemaal deed...idioot he...Verder praat ik er ook niet over, want ik wil niet dat mensen weten wat hij heeft gedaan. Alleen hier op de site, maar verder niemand. Ik zit bij de ggz, heb intake gehad enzo en ze zijn nu in overleg met wat het beste voor mij is. Emdr had ze het al over...Ik mis veel en ben bang voro wat er in mij zit. Ben ook alleen maar bezig met hard werken en regelen, alles lekker wegstoppen en er voro hem te zijn. Hij leunt op mij, heel erg.Ik hoop dat zijn zaak snel voorkomt en hij therapie krijgt, zodat ik weer kan ademhalen....en echt met mezelf bezig kan... | |
| rampje | 04-10-2006 23:21 |
| schrik hier weer van moet komt bij gelijk weer stukje naar boven . de politie zetten mij midden in de nacht bij het leger des heils af .de volgende dag gesmeekt of ze me wilde helpen wat spullen en me kind .onlang dat hij toen net vrij was van wat hij me had aan gedaan.Ga echt ook voor je eigen leven vechten .IK hoop voor jouw en voor hem dat therapie voldoende is .Maar ga nu voor jezelf leven . liefs rampje | |
| Mickey83 | 04-10-2006 23:29 |
| Precies -Streepje... Probeer met jezelf aan de gang te gaan. Ik hoop dat je het allemaal aan kunt, want t is niet niks zo. Ik heb me ook aangemeld bij ggz en ik hoop binnen een aantal weken (ze hebben een wachttijd)terecht te kunnen. Ik wil niet dat de angsten en flashbacks mij overnemen. Ik heb ook veel weggestopt, dat merk ik wel tijdens de flashbacks... Maar ik hoop wel dat door de EMDR therapie de ergste emoties in mijn hoofd afvlakken en ik me beter oprecht kan uiten tegenover de mensen om me heen... Ben benieuwd hoe het ons afgaat met de therapie. Ik hou je verhalen in elk geval in de gaten. Liefs, Mickey | |
| rampje | 04-10-2006 23:33 |
| ik lees je stukje nog een keer kijk uit .ik heb alles gedaan gepraat een half jaar brieven geschreven geld enz .Veel bellen had me zo nodig .Beloofde therapie ik zeg dit omdat die trap na wil voorkomen voor je . rampje | |
| - streepje | 05-10-2006 09:31 |
| Toenik aangifte heb gedaan in maart, werd ik door gestuurd naar het maatschappelijkwerk. Maar omdat ik in mijn oude woonplaats al intake heb gehad bij de ggz, ging ik hier ook naar de ggz. Maar wachten en vakantie enz en het is nu dik oktober en ik zou 2 weken geleden te horen hebben gekregen wanneer ik behandeld wor, maar ja weer 1 op vakantie. Het schiet niet op met die lui. Ik kan mezelf al 4 keer van kant hebben gemaakt ondertussen....ik wil dus heeel graag aan de slag, maar wacht al 7 mnd op hulp!! Mijn vriend is er al mee bezig sinds mei 2005. Ze zijn nu uiteindelijk een plek voor hem aan het zoeken in een kliniek.Maar ook alleen maar omdat ik aangifte heb gedaan en hij tbs krijgt. Maar ik pas wel op hoor. Ik krijg de mooiste brieven en gedichten en hij belt en belt (ja collect, rekening is voor mij). Hij klinkt zo gemeend en welwillend. Ik weet het niet, ik moet het allemaal nog zien. Maar dan zal ik eerst over me eigen angst heen moeten. Gisteravond (omdat ik hier mee bezig was geweest) was ik weer zo bang voor elk geluidje. De gedachte dat hij er opeens zou zijn. Ik voel dat zweet opeens, me hart, die hele angst reactie komt dan terug, alleen al bij de gedachte....dat ik zo bang ben, dat zegt tog heel wat. Zegt ook dat ik nu noooit met hem alleen zou kunnen zijn... Ik denk ook wel es aan een nieuwe relatie. Maar ik durf dus ook niet bij iemand naar binnen he. Ben een paar keer het huis ingesleurd en daarna geslagen en opgesloten, dus als ik ergens een deur in moet, en ik kan er niet meer uit, dan krijg ik het spaansbenauwd. Ik zie me straks al met iemand mee gaan en dan te hyperventileren bij de deur hehe. Nee, ik heb veel werk te verrichten. En alles heeft veel tijd nodig. Dat besef ik mij heel erg goed... | |
| -streepje | 20-05-2007 01:00 |
| Angst Angst is iets geks Angst laat je beven Angst doet iets met je En heeft grote impact op je leven Angst laat je zweten Angst laat je trillen Angst laat je dingen doen Die je helemaal niet zou willen Angst beheerst je Angst maakt je gek Door angst verstijf je En kom je niet meer van je plek Angst verandert je Angst maakt je niet meer 'jij' Door angst sluit je je af En mag er niemand meer bij Angst maakt je kapot Angst maakt je klein Angst maakt je wanhopig Door angst wil je er niet meer zijn Angst maakt je eenzaam Angst geeft je verdriet Angst maakt alles uitzichtloos Met alleen maar slecht in het verschiet Angst brengt je in een andere wereld Daar ben ik klein en hij heel groot Daar maakt het niet meer uit Of ik nu levend ben of dood.... liefs voor iedereen, -streepje www.loveandwar.web-log.nl -edit- verplaatst door admin | |
| Pebbles | 20-05-2007 12:47 |
| He lieverd, ik zei gisteren al tegen je dat ik je Streepje miste op de site, Dikke knuffel voor jou, Een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele dikke!! liefs,Pebbles | |
| abbygail | 20-05-2007 15:54 |
| oh lief streepje wat mooi,je hebt ALLES wat ik voelde,na mijn bijna-dood ervaring(rede dat ik op de site ben...) oh streepje zo precies als je het schrijft heb ik alles gevoeld,ik liet me meer als een jaar leiden door angst,met inderdaad het idee ik kan niet verder,god kom me maar halen.......en toen kwam ik op deze site,en dat veranderde langzaam de tijd van mijn leven,ik heb gekozen om te vechten,om te overleven,om zekerder te worden,om als een tijger met uigestrekte klauwen me kids te beschermen....ja dat doe ik momenteel maar het belangrijkste wat ik eindelijk weer doe is LEVEN.......echt LEVEN.......ik geniet zo van me kids,me nieuwe huisje,en als de zon schijnt.........en zelfs als het keihard regent geniet ik ook ,ik zie en voel weer dingen die ik nooit meer dacht te mogen voelen......dat ik er gewoon mag zijn.....ik heb zoveel steun gehad....ook al was mijn gebeurtenis maar eenmalig toch hebben jullie me geacepteert,omdat ik ook zoveel in jullie verhalen herken,zodat ik nu minder bang ben........me dader komt bijna vrij,ik word bedreigd maar ga door met leven,want ik heb er maar een,en dat leven heeft hij me 29 01 06 al bijna ontnomen,en 11 WITH maanden lang zaten mij kids en ik in de molen van gevangen binnen zitten,continue van de ene rechtzaak naar de andere te leven, maar door hier te komen en zoveel liefde te krijgen is mijn knop omgedraait.......IK GA OPNIEUW BEGINNEN.....leven zonder angst.......WITH ALL MY LOVE.....ABBY!!! | |
| abbygail | 20-05-2007 15:57 |
| nou ja had het 3 x fout gedaan en gekopieerd en nu mist er nog een stuk....tjee wat jammer....ik schreef het nl uuit mijn hart en dan ken je het de 2 de keer niet meer zo goed verwoorden, enfin ik moest eigenlijk van de neuroloog edmr therapie.........er staat letterlijk conclusie en advies:ptts en een ernstige depressie,wij adviseren opname ggz en edmr therapie...patiente ziet hier zelf de noodzaak niet van in daar ze veel steun en baat heeft op een FORUM,ze zal over het advies nadenken.....dus meiden jullie hebben mij enorm geholpen,ik wou dat ik een toverstok had om iedereen een beter leven te kunnen geven maar die heb ik niet en zal ik ook nooit krijgen,wel geef ik jullie al mijn liefde,en ik lees altijd een paar keer per dag de site om te kijken of er nog iemand een hart onder de riem kan steken......... ik wil dan ook zeggen dat als iemand op of buiten de site mijn hulp kan gebruiken whatever waht....JUST CALL MY NAME AND I WILL BE THERE..........WITH ALL MY LOVE ....abby thanx for all.... misschien staat er nu iets dubbel maar die code,heeft me zitten pesten.....doeggg | |
| Pebbles | 20-05-2007 16:15 |
| HIHI Abby en de code....blijft vervelend he lieverd!;) knuffel! | |
| Kristel81 | 20-05-2007 22:45 |
| Voor Abby, ik vind het het heel erg knap hoe je nu in het leven staat na alles wat je hebt meegemaakt, echt fijn om te horen dat het zo goed met je gaat samen met je kids. Ik heb veel van je gelezen, en vind het echt fantastisch hoe je mensen hier helpt. Echt mooi. Liefs Kristel | |
| Kristel81 | 20-05-2007 22:51 |
| Wat een prachtig gedicht streepje, echt je verwoord het precies, echt mooi! | |
| - streepje | 21-05-2007 12:45 |
| Ik krijg wat van die snert code,alweer 3 keer mislukt grrrrrrr Maar dank je wel schatjes en jullie zijn lief en ik moet jullie maar gauw es spreken....kzag jou gister pas later abby,kwas boven bij me kleine die was wakker... kuzzzzzz voor jullie allemaal! | |
| Anoniem | 25-05-2007 13:20 |
| K sluit me helemaal aan bij Kristel81 Héél erg mooi, gewoon precies zoals het is/voelt! | |
| Bangerik | 02-10-2007 11:43 |
| Hallo moedige dames, kom voor het eerst op de site, omdat ik info zoek over EDMR. Heeft iemand daar ervaring mee? Ik las dat Abby erover schreef, maar kon niet terugvinden of zij deze therapie gedaan heeft en wat zij ervan vindt. Ik vind jullie onwijs dapper en goed dat deze site er is, kan je tenminste alles een sop je gemak lezen. Succes allemaal. liefs | |
| ingridje7 | 02-10-2007 16:13 |
| He lieve Bangerik. Ik heb pas geleden EMDR gehad. Mijn ervaring is goed!! Wel erg confronterend want je moet een situatie die je heel erg heeft aangegrepen weer voor de geest halen en dat gevoel wat je erbij had weer oproepen. De bedoeling is uiteindelijk dat je bij de situatie een ander gevoel gaat plaatsen. Ik kan het moeilijk uitleggen maar het werkt wel. Mijn herbelevingen zijn nu anders. Ik had telkens veel verdriet maar dat is een stuk minder geworden Je kunt informatie op internet vinden. Na de behandeling was ik helemaal stuk en doodmoe. Liefs Ingridje | |
| -streepje | 27-11-2007 14:00 |
| Hallo, ik wil degenen die mij nog kennen, vragen hoe het met ze gaat. Zoals jullie weten schrijf ik hier zelf niet meer aangezien er nogal mee wordt gelezen met mijn verhalen. Maar neemt niet weg dat ik wil weten hoe het met jullie gaat! Veel liefs van mij! -edit- verplaatst door admin | |
| Pebbles | 27-11-2007 15:45 |
| Hoi Lieverd!!! Wat fijn om wat van je te horen! Ik heb al meerdere malen geprobeerd met je in contact te komen via msn, maar dat is niet gelukt.Ik wil ook heel graag weten hoe het met jou en alle 3 de kids is.. Ik hoop je snel weer eens te spreken liefs en een super dikke mega grote warme knuffel voor jou , Pebbles | |
| sannie32 | 27-11-2007 16:19 |
| Hoi Streepje! Lief dat je aan ons denkt. Met mij gaat het redelijk goed. Weer vrijgezellie hi hi , is allemaal nog een hoop verwerken, hoop gevoelens die door elkaar heen lopen, valt nie altijd mee, maar aan de andere kant ook weer een stukje rust en helderheid, dus kom wel op mijn pootjes terecht. Hoop dat met jou en je kinderen ook alles op rolletjes loopt. Liefs van Sannie. | |
| abby | 28-11-2007 11:01 |
| hoi lieverd ff snel ,ben blij je te lezen was ongerust heb je ook paar maandjes geleden een e-mail gestuurd,maar gelukkig ben je er weer mega kus van abby xxx | |
| - streepje | 28-11-2007 14:11 |
| Wat lief dat jullie reageren. Ja ik heb me hele boeltje moeten veranderen, er is veel gebeurt. Einde is nog steeds niet in zicht mja....maar we leven nog en daar gaat het om....maar je weet dat schrijf ik hier niet allemaal neer. Als jullie je adressies geven, of eerst 1 van jullie, dan kunnen we wel via via het doorgeven enzo toch en dan kunnen we verder kletsen en kunnen julie ook nog wat meer vertellen? Liefs van mij! | |
| E-tje | 28-11-2007 19:13 |
| hai meisssss :D we hebben ons met zn allen zorgen gemaakt omdat er helemaal geen mails meer werden beantwoord...en hey ;) hoe kunnen we jou vergeten... met mij gaat het ook toppie...krijg binnenkort een woning waar ik voor onbeperkte tijd in mag wonen...ein-de-lijk...na bijna 3 jaar... en ik heb sinds kort een hele lieve vriend en ben oma geworden van een pracht van een kleindochter :D ik hoop spoedig ook goede berichten van jouw kant af te horen. liefs E-tje | |
| - streepje | 01-12-2007 22:18 |
| Hey gefeliciteerd zeg, een kleindochter wat goed.En gefeliciteerd met je woning. En nog een keer gefeliciteerd met je vriend haha, 3x dus. Goeie berichten kan ik jullie niet geven. Enige wat ik wel kan zeggen is dat het met me kleintje eg heeeel erg goed gaat. Boven verwachting goed, ver voor op zijn leeftijd, hij zingt de hele dag, danst, kletst, speelt, hardstikkene zeker en sociaal, geen slaap of eetproblemen, nix, eg een toppertje. Wie had dat gedacht. Ik ben op tijd weggegaan. Mijn kleintje is er goed mee weg gekomen!!! dat maakt eg alles goed.....wat er ondertussen ook maar gebeurt. Andere 2 zijn ook toppertjes en als we met ze viertjes zijn, hebben we het super. Nou das tog goed nieuws, als het met de kinderen maar goed gaat en die niet weten wat er ondertussen allemaal gaande is, dan is het super toch. Ze moeten hun onschuldigheid behouden en vol vertrouwen de wereld in durven en zin in het leven hebben! zucht.....ik hou zo van ze....hihihi liefs van mij! | |
| - streepje | 09-12-2007 21:44 |
| Hee skatjus, wie stuurt ff ze email dan kan ik ff wat meer vertelle? | |
| inge66 | 10-12-2007 08:30 |
| ingriddenijs_8hotmail.com (rampje) | |
| Naam onbekend | 10-12-2007 08:54 |
| ow ben jij het hihih, dat had ik dan nooit geweten, ik zal je mailen! | |
| Pebbles | 10-12-2007 11:08 |
| Hoi hoi!! Als je dan even mijn e-mail/msn vraagt (mag je geven hoor Inge/Rampje:))kunnen wij ook bijkletsen..Ik heb je echt gemist meis!! liefs, Pebbles | |
| Reageer |