|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Just me... | 23-03-2006 18:34 |
| Hallo, Ik heb je verhaal gelezen en herken er wel wat in. Ook ik heb een buitenlands vriendje gehad. Hoewel het een aanname is, dat hij buitenlands is, gebaseerd op je mededeling, dat hij van een andere cultuur is. Ook mijn vriendje was heel jaloers, hoewel hij zelf allerlei andere relaties had. Ook hij heeft mij alle hoeken van de kamer laten zien. Werd soms aan mijn haren het bed uitgetrokken. Maar ik heb wel iets eerder een punt erachter gezet: na 10 maanden. Desalniettemin ben ik bijna 2 jaar daarna door hem verkracht. Hoewel hij mijn vriend was geweest, noem ik het toch verkrachting, want ik moest het doen onder serieuze bedreiging. Vies heb ik me gevoeld en pas na twee dagen heb ik het tegen vrienden durven vertellen. Een vriend heeft toen gezegd, dat ik aangifte moest doen en samen met hem heb ik dat gedaan. Bij de politie konden ze niets doen voor me, omdat ik hem zelf had binnengelaten (tja, als je achter woont op kamers, kun je niet zien, wie er voor je deur staat), maar hij werd wel gezocht voor een andere verkrachting. Ik vind het heel jammer om te lezen, dat je van Slachtofferhulp zo bitter weinig steun hebt gehad. Zelf heb ik 2 jaar bij Slachtofferhulp gewerkt en ik ben dan ook heel verbaasd, dat er zo slordig omgesprongen is met jouw hulpvraag. Het bureau waarbij ik werkte was in ieder geval heel secuur met hulpvragen. Pijnlijk voor je, dat zij je zo in de steek gelaten hebben! Tja, hoe ben ik er destijds vanaf gekomen? Ik heb geprobeerd een einde aan mijn leven te maken, maar toen kreeg ik van de arts te horen, dat ik de mensheid lastig viel. Boosheid... Boosheid is de drijfveer van mijn leven! Nu denk je misschien, dat ik een heel boos mens ben, het tegendeel is echter waar. Boosheid betekent voor mij NEE durven te zeggen. Mijn vriendje, dat mij lichamelijk mishandelde heb ik ingeruild voor een man, die me geestelijk onder duim hield: als jij weggaat gooi ik me voor de trein. Na 13 jaar moeizame relatie had ik de gedachte, dat ik beter een blaadje uit het spoorboekje had kunnen geven..... Toen ik een punt achter de relatie had gezet, met kromme tenen, heeft hij zich niet voor de trein gegooid, maar had hij binnen 2 maanden weer een andere relatie. Het woord liefde heeft voor mij een bittere smaak gekregen. Je zegt van hem te houden en ik heb dat gevoel ook bij beide liefdes gehad, maar is dit wel "houden van"...? Is het niet meer, dat iets/iemand je vertrouwd is, wat echter wel een heel ander begrip is. Deze vraag stel ik overigens ook mijzelf. Ik ben oprecht blij gescheiden te zijn, want het was een relatie vol dramatiek en ruzies. Ook ik heb in het begin veel twijfels gehad over mijn keuze's, maar ik weet ook, waarom ik de relatie's beëindigd heb. Zowel fysieke als psychische mishandeling zou niet mogen bestaan! Het bestaat echter en alleen het "slachtoffer" kan dit tot stoppen brengen. En misschien is het inderdaad verstandig om uit zijn buurt te verdwijnen. Naar het buitenland gaan is wel heel rigoureus, maar misschien is het mogelijk om via een opvanghuis in een andere stad te gaan wonen. Je krijgt dan de tijd om op adem te komen, een stuk ondersteuning en de mogelijkheid om een goed leven op te bouwen. Onder het kopje Hulpinstanties vindt je de benodigde informatie. In ieder geval heel veel sterkte en blijf bij jezelf: Mishandeling is nooit goed te praten! Just me... | |
| angela | 20-04-2006 12:04 |
| als u het goed vind gebruik ik u verhaal in mijn presentatie over huiselijk geweld (voor me examen) met vriendelijke groet A.S. van Son (16) | |
| Suzie | 28-06-2006 22:22 |
| He, Hebben jullie ook het gevoel dat je er alleen voor staat. Iedereen dwingt me aangifte te doen (ik heb van alles melding gemaakt bij de politie). Maar ik kan de moed niet opbrengen, het breekt me!!! Iemand van wie je houdt verraden? Zo voelt het gewoon, het gevoel dat het verdomme je eigen schuld is, terwijl het eigenlijk niet zo is. Was het maar zo makkelijk als iedereen zegt, maar ik zeg weer op mijn beurt, je weet pas wat het is als je zelf in die situatie zit, ik heb jullie raad nodig.....raad van iemand die weet wat het is om in deze hel te leven......houden van iemand die je keer op keer vernederd, in elkaar slaat, kapot maakt en breekt, terwijl diegene ook die leuke kante heeft. Het is zo naief wat ik nu schrijf, als ik iemand advies zou moeten geven dan wist ik het wel maar dat is weer makkelijk gezegd. Ik ben echt op 't puntje beland van instorten, ik weet 't echt niet meer. geef mij alsjeblieft advies...... X -edit- verplaatst door admin | |
| Mickey83 | 28-06-2006 23:31 |
| hoi hoi, Ik heb hetzelfde gedaan als jij. Ik durfde destijds (in november) ook geen aangifte te doen, maar ik heb wel melding gemaakt van de mishandelingen en bedreigingen. Ik heb er toen eerst mee gewacht tot ik bij hem weg was. Omdat ik zwanger van hem bleek te zijn, durfde ik alsnog geen aangifte te doen, bang dat hij mij en/of de baby wat aan zou doen. Inmiddels ben ik over 6 wk uitgerekend en ben ik er aan toe om verder te gaan met verwerken. Ik doe nu alsnog aangifte tegen hem. Het is mijn voordeel dat ik al wel melding heb gedaan toen. Dus dat geldt ook voor jou. Doe van alle zaken melding, zodat t in elk geval geregistreerd staat voor als je er wel aantoe bent om er werk van te maken... Dat maakt je zaak sterker. Ik wens je veel kracht en wijsheid... Maar vergeet vooral jezelf niet. | |
| Maria | 28-06-2006 23:37 |
| Als je aangifte gaat doen, dan doe je dat niet omdat je daartoe gedwongen wordt, daar moet je zelf ook wel achter staan, das een. Twee is, als je aangifte doet verraad je hem niet, hij heeft jou verraden en jullie relatie toen hij je mishandelde. Als je aangifte doet kom je op voor jezelf, daarmee laat je zien dat hij niet de controle over jou heeft, maar dat jij de touwtjes in handen neemt. Een van de redenen dat ik ooit aangifte gedaan heb, was omdat ik zeker wist dat hij een volgende vriendin net zo zou mishandelen, en dat gun je niemand.... Maak anders, wat mickey zegt, in elk geval melding, je kunt later altijd nog aangifte doen. Zorg er wel voor dat je bij een aangifte op later tijdstip wat bewijsmateriaal hebt, als foto's of doktersverklaring o.i.d. Verder heel veel sterkte voor jou en je kindje. Ik hoop maar dat je kindje zoiets nooit hoeft te aanschouwen. liefs, Maria | |
| Andrea | 29-06-2006 10:27 |
| Ik vond het ook heel moeilijk in het begin om aangifte te doen , ondanks ik hele goede redenen had om aangifte te doen waren er altijd verschillende redenen om het niet te doen, hij had het inmiddels weer goedgemaakt met me en had beterschap beloofd, ik vond het zielig voor zijn ouders en wilde hen geen last bezorgen of ik vond naderhand dat we er samen wel zouden uitkomen. Maar we kwamen er samen dus helemaal niet uit, de mishandelingen hielden niet op maar namen alleen maar toe, want hij had vrij spel... Na de zoveelste keer en na mijn gevoel allang vermoord te hebben heb ik hem op een hele rustige toon gezegt dat wanneer hij mij nog één keer met één vinger zou aanraken dat ik hem aan zou gaan geven. Natuurlijk nam hij mij niet serieus en hij deed het weer en toen was de maat vol en heb ik hem aangegeven, ik voelde me sterk omdat ik hem gewaarschuwd had en had deze keer geen enkel schuldgevoel ten opzichte van niemand. Na de aangifte zijn we weer samen gekomen ( zoals altijd...)en alhoewel hij nog steeds een groot probleem had om zijn agressie onder kontrole te houden werd het niet meer elke keer op mij gebotviert, het nam af maar ging niet over en dat was de reden om er helemaal mee te stoppen na vier moeilijke jaren. | |
| claudia | 01-07-2006 20:39 |
| Ik heb de eerste keer ook alleen een melding gemaakt bij de politie,omdat ik t hem niet gunde dat ie zou moeten voorkomen,en een srafblad zou krijgen,enz,en ik hield ook nog van hem,je snapt er zelf geen bal meer van.Wat ik je kan adviseren vanuit eigen ervaring is,doe wat jij denkt dat goed is en waar jij je goed bij voelt,denk daarbij wel aan je veiligheid,jouw dag komt,ookal zie je dat nu niet en zit je met allerlei gevoelens en goedbedoelde adviezen,jouw dag komt,en dan valt alles op zn plaats,echt.Sterkte | |
| anoniem | 02-07-2006 21:51 |
| Ik had dezelfde redenen als Claudia om geen aangifte te willen doen. Wel heb ik meldingen gedaan bij de politie en de dokter ingelicht van iedere mishandeling en alle (blauwe) plekken, striemen, etc. laten zien zodat de dokter er aantekeningen van kon maken. Uiteindelijk na jaren ellende kwam ik eindelijk op het punt om een scheiding aan te vragen. Ik heb een plek voor mezelf gezocht en gevonden en probeer een eigen leven op te bouwen en bovenal een veilige plek voor mezelf creeeren. Ik dacht eindelijk geen gevaar meer te lopen, maar helaas mijn ex heeft me nu ook in mijn eigen huis geprobeerd te wurgen en me gedreigd te vermoorden en heeft behalve heel veel verdriet veroorzaakt, daarmee ook mijn eigen veilige plek (opnieuw) van mij afgenomen. En dat is uiteindelijk de druppel geweest. Ik heb eindelijk aangifte gedaan en heb al mijn meldingen er aan toe laten voegen. Het wordt tijd dat hij eindelijk eens voor zijn gedrag gestraft gaat worden. Dit moet nu echt stoppen. Suzie ik wens je veel sterkte want ik weet hoe moeilijk het voor je is. Maar je moet geen aangifte doen omdat iemand anders dat zegt, maar alleen als jij dat zelf wilt. Uiteindelijk geloof ik dat je dat punt zelf zult bereiken en bepalen. | |
| suzie | 02-07-2006 23:11 |
| hoi anoniem, ik vind het zo onwijs knap van je dat je actie hebt ondernomen!!!! Ik ben trots op je. En idd wat je zegt het moet eens genoeg zijn, want als je niets doet blijft hij je leven beheersen, uiteindelijk ben ik ook op het punt gekomen om er een punt achter te zetten 1,5 jaar geleden, maar nu laat hij me dus niet met rust, gooit mijn ramen in, trapt mij in elkaar tegen mijn hoofd, pfffff. En als ik dat allemaal zo opnoem dan denk ik wie denk hij wel niet dat hij is.....soms ben je opp dat punt zo sterk en denk je rot maar weg in een celletje, dat verdien je, en soms voel je je weer zo afhankelijk van hem, want dat is wat ze bereiken he, niemand meer over houden, jezelf isoleren, en altijd maar thuis zitten en de straat niet meer op durven....dat heeft hij me aangedaan.....anoniempje....ik hoop dat hij gestraft wordt voor wat hij je heeft aangedaan, ik denk aan je al ken ik je niet, de reakties geven mij veel kracht, en ik denk idd dat ik echt sterk genoeg ga worden om aangifte te doen. onwijs bedankt voor je reaktie. XXX | |
| jamie | 14-07-2006 17:44 |
| iemand die echt van je houdt,slaat je niet,vernedert je niet,die behandelt je met respect.,uitpraten kan ook...ik heb zelf ook aangifte gedaan.....het is moeilijk maar heb erg veel steun gekregen van politie en andere instanties....maar je moet voor jezelf kiezen!!!!!anders ga je hieraan kapot.en dat is hij niet waard of wel????????? geloof me ik spreek uit ervaring.. | |
| Suzie | 17-07-2006 20:33 |
| Hoi meiden, Ik heb nu al bijna 3 weken niets meer van mijn ex gehoord, ik hoop dat dit zo blijft want dat is simpelweg het allerbste. Ik zal ook nooit de stap zetten hem te benaderen.....hij doet dit altijd....ik hoop nu echt dat het rustig blijft.....donderdag heb ik een gesprek met de politie om te praten over de situatie....voor als hij weer 's nachts aan mijn deur staat en mij dwingt hem binnen te laten.....ik wil weer vertrouwen krijgen in de politie al is dat nog zo moeilijk....duimen jullie voor mij? dikke knuf..... -edit- verplaatst door admin | |
| Girl | 18-07-2006 15:49 |
| Ik zal voor je duimen hoor ;-) Heel veel sterkte toegewenst. | |
| chiara | 20-07-2006 16:08 |
| Hoi, Bedenk goed dat als je 3 weken zonder hem kan dat dat voor altijd geld. Dus......., geef jezelf de rust om bij te komen.Bel de politie plat. waarschuw ze van te voren, nu, zodat als je belt ze dat serieus nemen.(Ik dank dat velen van ons je daar goede tips over kunnen geven Chiara | |
| Suzie | 24-07-2006 23:36 |
| hoi chiara, heb jij af en toe niet van die zwakke momenten? Dat 't gewoon zo moeilijk is....er komen nu wel meer tijden dat ik me sterker ga voelen, maar toch, soms (of meestal) zit ik 's avonds alleen en dan ga ik aan die leuke tijden zitten denken, terwijl ik dondersgoed weet dat ik dat juist niet moet doen....hij heeft mij alle ellende aangedaan, ik haat die zwakke momenten dat ik medelijden met hem heb terwijl ik het slachtoffer ben geweest? Hoe ga jij daarmee om? XXX | |
| Suzie | 28-07-2006 10:06 |
| verdomme, ik had nu al bijna 4 weken niets meer van hem gehoord, hij stond vannacht weer aan mij deur om half 3....ik was zo bang, hij heeft in de tijd dat hij voor mijn deur stond 13x gebeld en 4 smsjes verstuurd. Ik heb meteen mn ouders gebeld en die hebben 112 gebeld, ze hebben m niet kunnen pakken, maar hij blijft nu wel smsen.....van hoe heb je nou de politie kunnen bellen.....wat moet ik nou doen, ik weet t niet meer. knuf -edit- verplaatst door admin | |
| Naam onbekend | 29-07-2006 18:28 |
| Hoe heb je de politie nu kunnen bellen?? Heel goed dat je dat hebt gedaan! Dat zal die psychopaat leren. Ik zal hem gewoon negeren, zoveel mogelijk, dat werkte bij mij ook. Laat je niet beetnemen door zijn slimme gluiperige praatjes, en zijn smoesjes waarmee hij jouw kan dwingen contact op te nemen, gewoon volstrekt negeren, en een contactverbod regelen. | |
| Suzie | 29-07-2006 23:37 |
| Dankjewel!!! Dat had ik nodig.....Vanaf afgelopen donderdagnacht heeft hij me nog zo vaak geprobeerd te bellen en gesmst, neem aub op, ik hou van je, doet t je dan helemaal niets en ga zo maar door....dat zo een persoon mijn leven kan beheersen he? Ik kan het niet begrijpen dat gasten zo ver gaan....het is alleen nog maar een hel waar je in leeft, want die kloteangst die beheerst mijn leven....nogmaals dankjewel, ik ga het volhouden!!! X | |
| chiara | 30-07-2006 12:15 |
| Hoi suzie, naam onbekend heeft helemaal gelijk. Wat mij helpt is ook op sites voor persoonlijkheids stoornissen te kijken. Sommige dingen sluipen er zo in. Mijn man heeft eiegnlijk al jaren geleden toen ik bij een vriendin op bezoek ging en bleef slapen, wel 30 keer gebeld. toen we de telefoon eraf haalde kwam hij van Amsterdam naar Arhnhem rijden om me op te halen. In tussen tijd had hij mijn glas in lood kastje kapot gemaakt en de arm uit mijn tedddybeer getrokken. Allemaal persoonlijke dingen vernield om dat hij zijn zin niet krijgt. (op het priknbord staan sites waarbij je kunt zien dat 13 keer bellen en 4 smsjes ,oftewel claimen en macht uitoefenen geen dingen zijn die een normaal gezonde man doet.Het woord psychopaat, of toch minimaal persoonlijkheidsstoornis is hier op zijn plaats.Misschien moet je ook een ander nummer nemen. Misschien ook de politie melden dat als je snachts belt dat ze meteen moeten komen. Kijk maar op het prikbord;dat heet melding maken . voor zover de huisarts het nog niet weet ,vertel het , sterkte | |
| myself | 30-07-2006 13:26 |
| hoi allemaal, Ik vind het jammer dat veel vrouwen op zoek zijn naar een verklaring waarom een man zoiets doet. Ook al heeft hij een persoonlijkheidsstoornis dan nog heeft hij de keus om er hulp voor te zoeken of niet. Zoek geen excuses om te blijven!!! | |
| suzie | 30-07-2006 14:16 |
| Hoi meiden, jullie reacties doen mij enorm goed. Het is al sinds december 2004 aan de gang, en vanaf die tijd zijn er meldingen van gemaakt door mij, gelukkig.....ik sta ook als alert in het systeem bij hen, dus als ik 112 bel dan komen ze snel....en wat betreft de verklaring van myself...je hebt gelijk, ik heb hem zo vaak aangeboden hulp te gaan zoeken,maar hij heeft er schijt aan. Alleen als hij zich rot voelt zoekt hij ontact. Hij leeft zijnleven, gaat uit, ziet andere meiden etc. Terwijl ik als een kluizenaar thuis zit, niet meer uit durf te gaan etc. Hij heeft mijn ramen in het verleden ingegooid, me vaak in elkaar getrapt, ik haat hem!!!! Hij laat me maar niet met rust.....nu is het weer vanaf gister rustig, ik ben tot vanmorgen 5 uur opgebleven omdat ik bang was om te gaan slapen....maar goed, ik heb nog steeds de stille hoop dat uiteindelijk deze hel overgaat!!!! Knuf | |
| suzie | 30-07-2006 14:24 |
| moet overigens er nog even bij zeggen dat ik de relatie met hem in december 2004 beeindigd heb, hij kan het vanaf die tijd gewoon niet accepteren......en vanaf die tijd heeft hij mij mishandeld | |
| myself | 30-07-2006 14:42 |
| waarom neem je geen ander nummer? | |
| suzie | 30-07-2006 16:22 |
| he, Dat heb ik al gedaan, maar hij weet overal achter te komen, ik moet dat eigenlijk idd gewoon weer doen....maar ben aan de ene kant bang dat dat hem misschien nog bozer maakt...hij is gek, hij heeft pas nog een paar maanden vastgezeten voor een steekpartij....en ben bang dat ik het volgende slachtoffer wordt | |
| chiara | 31-07-2006 16:05 |
| Hoe is het met je ? Heb je hem buiten de deur kunnen houden? | |
| suzie | 31-07-2006 20:00 |
| Hoi Chiara, Wat lief van je dat je dat vraagt. Ach, 't gaat, misschien dat hij nu is geschrokken van mijn dreigemend om aangifte te doen. Aan de ene kant denk ik een verrader te zijn maar echt he, hij heeft mij helemaal kapot gemaakt, ik was vroeger zo een vrolijke meid die iedereen kende, altijd lekker op stap ging, onder de mensen was, en nu ben ik zo een klein meisje geworden, en dat haat ik zo, hij heeft mij vernederd, geslagen, gekleineerd alles!! Ik snap niet hoe een man zich een vent met ballen kan voelen als hij iemand dit aandoet, hoe kan het allemaal in dit kloteland. ik woon zelf in de buurt bij Den Haag, en de gemeente waar ik woon (zonder Den Haag) zijn al 70 gevallen van huiselijk geweld. Het maakt mij met de dag kwader!!! Hoe kan zoiets zo ver gaan? Ik hoop dat hij nu weg blijft, zo lang hij weg blijft hoef ik niet bang te zijn. Ik ga aan mijn vader vragen of hij een slot op mijn keukenla wilt maken, want daar liggen de messen....en dat maakt mij bang. Tja je gaat de gekste deingen bedenken. Maar hoe gaat het nou met jou? Bij jou is er nog een kindje in het spel, wat vind ik dat erg voor je!!!! Als je maar weet dat ik aan je denk!!! Ik heb een hoop steun aan deze site, het helpt mij er elke dag doorheen, en ik hoop jou ook!!! Knuffel | |
| Dinah | 01-08-2006 14:39 |
| Wat kun je doen = NIET REAGEREN ! En een ander telefoonnummer aanvragen en desnoods een ander abonnement.Ik weet dat dat lastig is omdat je dan een hoop mensen moet inlichten over je nieuwe nummer,maar wat is meer waard= En zorg dat als je een nieuw nummer hebt dat alleen aan mensen geeft die jij vertrouwd en bij het geven van je nummer aan wie dan ook,altijd erbij zeggen dat het en geheim nummer is ! En doe alsjeblieft aangifte ! Dan heb je altijd een stok achter de deur. Het is verstandig dat niet aan je ex te melden )dat je aangifte hebt gedaan' want wat zou het mooi zijn als ze hem op heterdaad kunnen betrappen !! | |
| dinah | 01-08-2006 14:44 |
| Hey ! HIJ is zo zwak dat hij je WEER moet smssen,hij is hier de zwakkere !! Jij bent verder aan het gaan en hij probeert jou nog steeds te bereiken ! Dus wat betekend dat = DAT JIJ VEEEEEL STERKER BENT DAN HIJ ! Goeie he !! knuf van mij | |
| chiara | 01-08-2006 22:00 |
| hoi suzie, dank je voor je belangstelling. Ik heb heel veel steun aan de site. Ik ben momenteel wodend op alles wat er gebeurt. Ik heb mijn man,s psychiater vandaag gebeld, Ik ben zo vals geweest om te zeggen dat zij het blijkbaar normaal vind dat hij vrouwen mishandeld. Heel gemeen van me want ik weet dat die mensen daar meteen actie op nemen. Hij moet morgen op het matje komen( bij de psycholoog) Aan de ene kantvoel ik me een valse rat aan de andere kant. ik wil dat hij van mij part onder de medicijnen komt te zitten, maar me nooit meer slaat of beledigd. Ik voel me een gemeen kreng, dat ik zo diep kan zinken(inprinciepe is dat niets voor mij) maar tegelijkertijd hoop ik dat hij opgepakt wordt wegens mishandeling. Ik voel me een rat en toch ben ik superblij | |
| suzie | 01-08-2006 23:25 |
| Hoi Chiara, Als je maar weet dat ik trots op je ben!!!!! ECHT WAAR!!! Ik herken je dubbele gevoel, jij voelt je een rat(terwijl je dat ik niet bent en ik voel me soms gewoon een verrader terwijl ik zeker weet dat ik dat ook niet ben!!! HET IS NIET NORMAAL dat mannen vrouwen slaan!!!!! ECHT NIET!!!! Ik hoop dat je dat altijd blijft onthouden!!! Dat zegt mijn maatschappleijk werkster ook altijd.....slaan mag nooit!!! En zo is het ook!!! Soms droom ik ervan te kunnen genieten van mijn leven, maar wanneer breekt die tijd voor ons aan?!!!! We moeten sterk blijven en de mensen blijven steunen en hulp zoeken bij de mensen die ook in deze hel leven....wij begrijpen elkaar en dat is zo ontzettend fijn!!! Echt waar Chiara, je bent absoluut niet fout geweest!!! onthoud dat goed!!!! knffl | |
| suzie | 01-08-2006 23:30 |
| Hoi Dinah, Bedankt voor je adviezen!!!! Ik weet dondersgoed dat dat de beste stappen zijn, maar het is zo moeilijk. Ik moet nu wel zeggen dat ik eindelijk op het punt van aangifte doen ben als hij mij nog 1x lastig valt!!! Ik word aan de ene kant allerter en aan de andere kant sta ik op het punt van instorten....ik moet echter sterk blijven, en helder proberen na te denken, alsdat niet zou lukken zou hij mij helemaal in zijn greep hebben....dankjewel!!!!! dikke knuf terug!!!! | |
| chiara | 01-08-2006 23:41 |
| Hoi suzie en dinah, Waarschijnlijk heben we het zelfde probleem. misschien zitten we in een ander fase van verwerken. Eigenlijk heeft mijn man altijd al gezegt dat ik een sufferd was, al van af het moment dat ik hem kende, 6 jaar geleden gooide hij al onze spullen in de tuin en ik vond het nog steeds normaal. Ik schaamde me voor de buren. Hij beloofde het nooit meer te doen. Hoe dom kun je zijn, maar ik geloofde hem. sinds 17 mei hij gooide een laptop naar mijn hoofd)hoogst waarschijnlijk 1 van de vele dingen,maar toch ik ben zo woedend dat ik niet meer weet wat ik moetdoen. Ik heb zijn psychiater en psycholoog gebeld met de mededeling hoe kan dat nou dat jullie dat normaal vinden, dat hij allerlei rotopmerkingen naar mijn hoofd mag gooien, Kutwijf ,zijn middel vinger mag opsteken en mag zeggen dat ik een oud wijf ben.volgens de psychiater was dat niet zo erg, Natuurlijk vonden ze het wel erg. Maar dat bedoel ik eigenlijk met gemeen en erge vrouw. dat we niet zo zijn , . | |
| chiara | 02-08-2006 13:08 |
| hoi suzie, hoe is het nu met je. heb je nog veel last van hem gehad? | |
| Dinah | 05-08-2006 12:28 |
| Lieve Chiara, Je gelooft het misschien zelf niet maar aan jouw woorden te lezen ben je echt al op de goede weg. Onbewust wil je dit niet meer voor jezelf houden en belt dus zijn psych op(you go girl !!) en vertel je hier je verhaal. Ook heb je jezelf een grens gegeven door aangifte te willen doen als hij je nog 1 x lastigvalt. Doe jezelf een plezier en beloof dat ook aan iemand die jouw hart en ziel kent. Bijv. je moeder of een goede vriendin. Iemand die je niet graag teleurstelt. Het is dan gemakkelijker je aan die grens te houden,mocht hij 'm nog een keer willen overschrijden. En ik verzeker je,vanaf dat moment is het lastig en moeilijk,maar o zo lekker om jezelf weer normaal in de spiegel aan te kunnen kijken !!! YOU GO GIRL !!! liefs van Dinah | |
| Suzie | 19-11-2006 21:13 |
| Hoi lieve meiden, dit is voor mij een tijd geleden. Eindelijk heb ik een btje rust voor mijzelf. Net als jullie in een hel gezeten (heb ook meerdere malen mn verhaal hier gedaan), en nu weer het gevoel dat het misschien echt weer goed komt met mezelf. Sinds oktober een andere baan, en sinds oktober de sleutel van een nieuw huisje gekregen, en niemand weet waar ik woon. HIJ ook niet, al 5 maanden heb ik hem niet gezien maar tussendoor wel 112 moeten bellen omdat hij bij mijn oude huis in de nacht voor mijn deut stond en niet weg wilde gaan. Ook nog brieven in mijn oude huis gekregen met spijtbetuigingen, maar voor mij is hij nu kansloos!!!! HIJ VERDIEND MIJ NIET EN ZAL MIJ NOOIT VERDIENEN!!! Ik heb rust in mijn leven en ga naar huis uit mijn werk zonder bang te zijn....nog steeds bang als de deurbel gaat maar ook dat gaat voorbij. Ik vecht nu voor mijzelf en ben er zo sterk uitgekomen! Wat hij wel niet heeft stuk gemaakt in mijn leven....hoeveel jaar hij mij wel niet heeft afgenomen....dat lukt niemand meer!!! Lieve meiden ik denk aan jullie en hoop dat ieder hier stuk voor stuk uitkomt!!!! Zonder professionele hulp had ik hetnooit gered!!! Hele dikke knuf!!!! -edit- verplaatst door admin | |
| meloen | 19-11-2006 22:55 |
| leuk om te horen dat het al een stuk beter met je gaat. dat geeft mij de hoop dat het straks met mij ook helemaal goed komt. wens je verder veel succes met het oppakken van je leven. | |
| Girl | 20-11-2006 11:22 |
| You go girl!!! Heel goed. Dat je tegen het plafond hangt als de deurbel gaat op 'rare' momenten heb ik ook heel lang gehad. Maar dat komt goed. | |
| Just-mii | 20-11-2006 12:58 |
| Echt fijn om te horen dat het nu beter met je gaat.. Ik heb sinds kort ook professionele hulp en heb er nu ook weer vertrouwen in. Ik vind het echt heel erg knap van je dat je zo positief in het leven staat nu. Hoop dat dat iedereen hier over een tijdje lukt! Liefs, Just-mii | |
| abbygail | 23-11-2006 20:26 |
tjonge,wat een positief nieuws zeg en wat fijn dat je dan weer hier komt om het met anderen te delen zodat zij ook weer hoop krijgen echt toppie.ik had een vraagje ik weet niet of je mijn verhaal hebt gelezen (21-11-06)en ik wil ook verhuizen waarschijnlijk......maar ik dacht hij vind me toch wel maar zo te lezen kun je dus wel "verdwijnen"....zou je mij daar raad in kunnen geven.....kan ook via mijn e-mail...(nomannocryisonline hotmail.com)verder ben ik onwijs blij voor je en nogmaals respect dat je het deelt hier ...hoop doet leven..-xxx- abbygail. | |
| suzie | 23-11-2006 22:26 |
| nomannocryisonlinehotmail.com Hoi, het lukt me niet je te mailen....je kan me mailen naar suzie3008 gmail.com.....ik wil je graag helpen!!!XXX | |
| Reageer |