|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - streepje | 21-04-2006 00:30 |
| Och lieverd ik snap heel goed wat je bedoeld....heel herkenbaar wat je schrijft, zo ook bij mij. Zou je trouwens ff naar me site willen gaan en me mailen want ik wil je wat vragen (wat ik niet via deze site wil doen)enhoe gaat het nu met je? Heb je hem nie meer gezien of wel? Liefs van mij! | |
| agirl | 21-04-2006 11:49 |
| Jah echt heel herkenbaar...... | |
| Joanne | 23-04-2006 22:55 |
| mama mama heeft het soms moeilijk liefjes mama voelt zich soms zo zwak jullie kunnen dat niet begrijpen maar door de rusteloze nachten ben ik zo brak mama dacht het niet alleen te kunnen dus zocht ik een papa in een man iemand om voor ons te zorgen zodat alles weer goed kwam mama dacht haar geluk te vinden want om alleen mama te zijn voelt ook alleen en om alles samen te kunnen delen maar die man die werd gemeen het spijt mij dat jullie dit moesten beleven dat deze man in ons leven kwam en dat ik door alle problemen jullie ook geen liefdevolle gezin kon geven om maar toneel te spelen alles is goed en ik maar zeggen, kom op houd erin die moed niet willen weten van alle schade en pijn ik wilde te graag dat gezinnetje zijn nu leven wij met de scherven ervan en weer voelt mama zich moe nu is het moeilijk de draad op te pakken waar gaat dit allemaal naar toe ik voel mijn moed alweer zakken om weer helemaal opnieuw te beginnen alles kost mij 10 keer zoveel maar we komen er wel, ja wij drieen wel sorry dat jullie niet genoeg waren in mijn leven en ik teveel zocht nu wil ik tevreden zijn en dat aan jullie meegeven en voelt het hebben van jullie als een zegen een lach in de ochtend zonder de stress van een man nu weet ik dat ik het wel alleen kan dat jullie altijd zijn blijven houden van mama en ik voor jullie bijzonder ben laat de mensen dan maar praten en laat sommigen mij dan maar haten want elke dag is weer een stapje heel klein dan houden we elkaar bij de hand door alles is zelfs het kleine fijn en straks is mama niet meer zwakjes en komt alles goed, ja heel gauw laat mij dit even verwerken en dan ben ik weer die hele sterke vrouw voor mijn kindjes -edit- verplaatst door admin | |
| - | 23-04-2006 23:02 |
| Heel mooi geschreven vanuit je hart..Ik heb precies het zelfde mee gemaakt Joanne....ik weet nu ook dat mijn kinderen boven alles gaan. En dat ik gelukkig kan zijn met mezelf en niemand nodig heb daarvoor. Ben tevree met mijn kleintjes en ons leventje. Dat is genoeg....maar wel moeilijk.... liefs van mij - streepje | |
| godislove | 24-04-2006 09:16 |
| De 3 musketiers !!! Jullie komen er wel Veel sterkte en kracht.. 1love | |
| Joanne | 05-09-2006 13:30 |
| uitzending van Oprah ik zat giste op bed de herhaling te kijken van oprah ging over vrouwen met anorexia een vraatzucht of hoe je dat ook noemt, en over de relaties en verleden, hoe ze zo zijn geworden. nu heb ik ook van jongs af aan eetproblemen en als ik stress heb van ik kilo's tegelijk af. toen ik bij me ex wegging verloor ik ook meteen 10 kilo. zat net het stukje te lezen van "overal de schuld van krijgen" en dat geeft me een brok in me keel. Nu nog sla ik mijzelf tien keer voor me kop als iets niet lukt, dan hoor ik me ex in me acherhoofd weer bleren, zie je nou wel dat je niks kan. ook heb ik het boek gelezen, "als hij maar gelukkig is" en ook dat brengt je aan het nadenken over jeverleden. als kind voelde ik me altijd vergeten, alleen gelaten, die redt zichzelf wel... uren lang zat ik alleen op pme kamer, toen ik ouder was en thuis kwam van school was er niemand thuis, ook moest ik vaak zelf zorgen voor me eten. Lag er geld ofzo op tafel. Ook ben ik mishandelt geweest, niet door me ouders maar op pschool.. tjah, 1+1=2 In me vorige relatie zat ik ook avond na avond maar alleen, te wachten op phem, voelde ik me vergeten. Vaak voelde het niet eens als een relatie, bedoel, waar is die ander. Mar als ik commentaar had, dan was dat weer teveel he en moest ik mar begrip tonen want hij had een druk zwaar leven en ik niet. Als ik me werk neit af had op school was dat ook de verwachting, alsof ik ergens goed in kan zijn, werd nooit toegejuigt of als ik iets wilde laten zien, een mooie tekening, kwam dat ook neit op pde koelkast terecht, hulp met huiswerk, ho maar. Alles op pschol ging dus ook fout. En ach, alsof ik het met een beetje support goed zou kunnen doen, en dan nog de mishandeling wat diepe sporen heeft achtergelaten. Wie geloofd je nou. Ik sta op phet punt een oopleiding te gaan doen maar voel me erg onzeker.. alsof het me toch niet lukt. En ja, in de relatie, alles werd de grond in gedrukt, kijk schat, lekker eten he.. uren mee bezig geweest, bah.. heb je er geen zout in gedaan? smaakt nergens na, hoe beter ik me best deed, hoe valser hij werd. Als ik ergens lovend over ded, was dat belachelijk, een lachertje. Ik wilde zo graag dat hij geloofde in mij en trots op me zou zijn..\ gister werd naar voren gebracht dat je niet moet willen dat hij dat over je is, maar dat jij trots op pjezelf en moet geloven in jezelf, maar dat valt nieet mee. Hoe moet je dat in godsnaam veranderen als je niks anders gewent bent? Hoe moet je meer zelfvertrouwen kweken en eigenwaarde laten groeien als het op JEZELF NEERKOMT? Dacht altijd dat hij me laatste kans was op een goed leven, uitmaken daarmee sloeg ik me laatste kns in diggelen.. want wie wil mij nou hebben, dat sloeg hij er bij me in, nu is hij opgerot en NO WAY dat hij me laatste kans was etc. Maar toen ik erin zat dacht ik er heel anders over. Het ligt absoluut niet aan jezelf maar ergens heel diep van binnen lijkt het wel alsof je het opzoekt, opzoekt hoe dat in je jeuugd is geweest? Ik twijfel nog elke dag aan mijzelf, bedenk elke dag weer een dag om door tekomen, om met frisse moed het leven aan te gaan, maar meestal voel ik me uitgeput.. misschien heeft t gewoon tijd nodig, verwwerken van de relatie dat speelt niet meer zo'n grote rol, maar verwerken van mijn verleden wel. liefs joanne.... ik vrag me af wie ook deze uitzending heeft gezien en ook een patroon vind in ze leven wat betreft die kutrelaties.. (http://lovejoanne.web-log.nl/) -edit- verplaatst door admin | |
| inge | 05-09-2006 19:27 |
| inge Het is heel moeilijk het gevoel dat je nooit wat goeds kan doen.Ik denk ook dat het komt door ons verleden ,wij zijn bang om iemand anders pijn te doen en daarom laten we dat allemaal toe.Zo denk ik er over ik heb de periode van dat ik niks goed kan doen achter me gelaten omdat ik weet dat ik dat juist wel doet alles gegeven .Ik weet en daar heb ik moeitte mee dat je geen antwoord daar op krijgt .Ik zal als ik jouw was hulp zoeken .En ga aan de opleiding beginnen die van mij begint 19 sept dat is nu mijn enigste lichtpuntje .IK probeer ook op me eten te letten ook al is het niet veel maar ik ben in 8weken 15kl kwijt, waar ik van schrok .En ik heb oprah ook gezien het is je zelfbeeld wat uit je jeugd begint.En ook door dat je dat allemaal heb meegemaakt heb je je nog meer naar beneden gehaald .Ga je studie volgen probeer met iemand te praten en hulp te zoeken . liefs inge | |
| kreeftje | 05-09-2006 21:31 |
| hoi joanne, Ik heb oprah niet gezie maar kan me er wel iets bij voor stellen. Ik was ook zo,n kind dat niets kon en /of durfde. Overal bang voor, dingen doen maar ook voor mensen, ondragelijk verlegen noem maar op. Inplaats van me de buiten wereld veilig laten verkennen werd ik thuis gehouden van de kleuterschool. Dus hetzelfde probleem op de gewone school maar toen moest ik. OOk mijn tekening werd niet bewaard, schoolreisje? geen mama die op je wacht bij de bus als je je verstopt had.Kon rustig blijven zitten in principe. Ze was wel altijd thuis, maar aan het poetsen ze had geloof ik smet vrees. Ondanks dat hield ik veel van mijn moeder. Voor mijn vader was ik eigenlijk ook bang, hij gaf me wel eens een flinke tik?klap of schop, maar die had ik dan ook verdient!!!! Kan je voorstellen dat zo,n bang kind als ik was dat wel verdiende. Mijn moeder zei vaak: lief zijn hoor anders wordt papa boos. Gek he dat je dan later een man vind waarbij je zo door moet leven als je gewent bent, je weet toch niet beter? Was afhankelijk, nu niet meer. Ben nu 10 jr geleden ook naar een cursus gegaan en heb daarin ook werk gevonden, waardoor ik nu onafhankelijk ben geworden en sterker dan voorheen. Je gaat meer met mensen om waardoor je beseft dat het anders moet/kan dan je altijd gewent was. Zelfvertrouwen krijg je vanzelf weer terug heb ik nu wel in de gaten, kleine stapjes vooruit. kom op borst vooruit kin omhoog je verdient dit echt. Ga voor jezelf, vecht voor jezelf. Groetjes kreeftje | |
| Ingrid | 06-09-2006 14:04 |
| Ik heb een deel van de uitzending gezien en ik herken het patroon ook wel. In mijn opgroeien was ik vaak teveel in huis, dus mocht ik vaak op m'n kamer zitten. Rapporten werden laat of te laat getekend want pa en ma hadden veel belangrijker dingen te doen. Ik werd vaak lastig gevonden, mocht zelden buiten spelen, speelgoed waar ik 'te oud' voor was werd weggedaan. Enzovoort eigenlijk. Ik was te veel, mijn ouders wisten zich denk ik niet echt raad met me dus lieten ze me vaak links liggen. Nu snap ik dat dit onder emotionele verwaarlozing valt want het resultaat is geweest (en nog) dat ik kampioen ben geworden in het mezelf onzichtbaar maken, onbelangrijk maken ... de ander is altijd belangrijker, ik ben maar een lastpak. Nu snap ik het pas, nu ik met zo'n eikel samenleef, dat ik weer terug ben bij waar ik was in mijn kinderjaren. Je schuift zo vanuit je cirkel van gebrek aan eigenwaarde van de ene slechte situatie in de andere, omdat ik het onbewust herken, het voelt vertrouwd hoe beroerd zo'n situatie ook is. Ik heb me ook al aangemeld voor begeleiding als ik straks op mezelf woon, want ik voorzie herhaling als ik niets doe aan mijn eigen innerlijk. Ik zal deze cirkel zelf moeten doorbreken, die onzekerheid en ingesleten patronen gaan niet uit zichzelf weg. Groetjes, Ingrid | |
| Joanne | 14-09-2006 22:50 |
| tranen ze komen maar niet maar schuilen ergens achter in me hoofd elke keer weer als ik op deze site kom om toch nog weer, even... scroll ik weer door alle verhalen heen al dat leed zoveel verschillende vrouwen, kinderen verschillende verhalen maar toch hetzelfde veroorzaakt door een paar dingen een klote man, die stomme gevoelens dat verlangen om geliefd te zijn waar begint het verhaal? en beter gevraagt.. waar houd het op? waar houd het nou eens op. Ik snap het niet en maar beter ook, mijn ex is zo stom, eigenlijk moeten we een pol maken, wie is nou de domste vriend/ex. soms heb je goed nieuws en wil je dat ook delen door de ellende heen, leven gaat door natuurlijk.. maar toch voel ik altijd maar die schaduw, zijn schaduw. liefst reageer ik op iedereen, houd de moed erin, ga door! zet em op.. vecht voor je zelf, voor je kinderen als je die hebt! stalking valt ook niet mee, het is net een dikke muur... zo stompzinnig... zo achterlijk? wie is de achterlijke nu dan?! Maar hij weet het precies zo te brengen dat t lijkt alsof ik de hufter ben. Ben em zo zat dat nog ff.... nog ff doorgaan en steek em persoonlijk neer. als je er uit bent, de relatie hebt verbroken komt de haat vanzelf wel. Je moet maar denken.. als hij je slaat, laat hem dan je roze bril ook afslaan... het word niet beter, dit is geen liefde, liefde is houden van, en dan ook daadwerkelijk houden van, dat moet je voelen, niet een enkele moment ergens op pde dag een keertje wat ook zo inhoudloos is omdat hij het een keer zegt. Houden van is een gevoel dat je altijd met je meedraagt. Een gevoel dat zegt, het is okee, het zit goed.. een gevoel waarin je je veilig voelt, waarin je echt oprecht kan zeggen, hij houd van mij. Hij doet zijn dingen niet uit bezorgtheid, of dat hij jaloers is omdat hij zo trots met je is en bang is je kwijt te raken. Voor hem ben je zijn pop, die hij zag staan en waar hij mee wilde spelen, maar op pgegeven moment speelt die pop niet mee en dat is vervelend want dat wilde hij toch niet. Dus word meneer boos op zijn pop. Denk hij, ik maak er wel wat toutjes aan vast, zo heb ik meer controle, maar de toutjes raken op momenten los en dan lukt het hem niet meer, een arm of been dat niet meespeelt dus schopt hij die ff terug op zijn plek. Een pop dat zomaar weggaat kan ook niet, want die moet wel op een plek blijven waar hij het allemaal in de gaten kan houden, in zijn poppehuis. En zijn poppehuis moet er ook op een bepaalde manier eruit zien anders klopt dat ook niet met zijn beeld, en de andere poppen die langskomen moeten het hem ook naar zijn zin maken, anders zijn dat ook maar stomme poppen. een pop, een product... een iets.. geen liefde, een beeld geen echt gevoel, maar een misplaatste emotie lege woorden een lege man alleen dat uiterlijk, dat telt dat uiterlijke vertoon een poppekast is het... -edit- verplaatst door admin | |
| rampje | 14-09-2006 23:15 |
| rampje Alles is zo duidelijk hoe je dit op papier heb gezet. meer heb ik even niet te zeggen maar heb het 2 keer gelezen en alles is zo waar met die mannen. rampje | |
| kreeftje | 14-09-2006 23:23 |
| hoi joanne, wat heb je dit goed neer gezet, echt vanuit je binneste.Het onrecht wat je is aangedaan proef ik door je zinnen heen. voel precies hetzelfde, nog ff en dan......? word gek van die kerel zo gemeen en zou ze kop eraf willen hakken. ik haat die man, als ik hem alleen al hoor door de telefoon slaan me stoppen door, kan het niet handelen, en wie heb ik ermee? mezelf! zo kut (sorry). liefs kreeftje | |
| sannie | 15-09-2006 00:08 |
| Zo goed verwoord. Iedere keer als ik zal gaan twijfelen weer terug te gaan, zal ik dit lezen. Dat weerhoud me er wel van. | |
| Eindelijk | 15-09-2006 06:56 |
| Lieve Joanne, helemaal goed. Een poppenkast waar meneer de touwtjes in handen heeft. Je had het niet beter kunnen verwoorden. Het is een theater waar hij zijn foute gedrag helemaal in uit kan leven. We spelen mee. Houden de uiterlijke schijn op. En als besluit niet meer mee te willen spelen. Drama. Mijn roze bril ligt nu in de kast. Hij leeft nu in een nieuwe poppenkast. Soms heb ik verdriet dat het allemaal zo gelopen is na een vette 20 jaar. Soms. Want ik weet heel zeker dat mijn opvolgster nu aan zijn touwtjes vastzit. Zijn gedrag veranderd niet. Hij neemt het overal mee naar toe. Zijn gedrag waar hij ozoooo verantwoordelijk voor is. Niet wij. Wens je heel veel sterkte. Eindelijk | |
| pukkie | 16-09-2006 10:36 |
| heel mooi gezegd!! | |
| Joanne | 12-12-2006 12:27 |
| http://www.ad.nl/binnenland/article897851.ece Elke keer als ik weer iets zie van dit op het nieuws denk ik, ja dat had ik kunnen zijn. blij dat het met mij niet zo gelopen is, maar huil ik van binnen omdat het haast voelbaar is, en niet eens zo ver weg "van je eigen bed". Wat ooit weer eens nieuws was, is nu toch heel herkenbaar.. Nu kan ik het me zo dichtbij voorstellen, voorstelen hoe die man daar voor je staat.. afschuw.. met je kinderen op de achtergrond, de drama en verdriet. Hoe machteloos die persoon je maakt... Nu vroeg ik mij af, was ze ooit op deze site geweest? heeft ze ooit haar verhaal geplaatst? Ze was al weg bij hem... Ik vraag mij namelijk wel eens af, dat afentoe lees ik nog mee... hoe weten we hoe het afloopt met de vrouwen die hier regelmatig komen? Dat misschien een vaste bezoeker die ene zou kunnen zijn. Ik ben bij hem weg, het stalken is afgelopen, ik ben "vrij" Maar van binnen huil ik om de pijn, niet alleen die van mij, maar van julie allemaal. X -edit- verplaatst door admin | |
| E-tje | 12-12-2006 12:47 |
| dat vraag ik me soms ook weleens af.... zo was er bijvoorbeeld iemand die heeft als laatst geschreven dat ze zo bang was voor als hij weer thuis zou komen en zou merken dat de sloten verandert waren... daarna.... totale stilte!!!! of dat meisje die schreef dat ze heel snel moest afsluiten omdat ze van haar vriend niet op internet mocht en oei als hij erachter zou komen. Ze had al vaker bijna het leven gelaten. wat is er met hun gebeurd vraag ik me nog steeds af. is ze veilig? of is er juist iets ernstigs gebeurd? ik denk wel dat vele vrouwen hier iemand kennen die weten dat ze schrijven of lezen op deze site. ik hoop dat we nooit een bericht zullen lezen dat er iemand is die het niet overleefd heeft. ik persoonlijk zou dit als een stukje falen zien... we hebben net dat ene stapje te weinig gedaan voor de vrouw in kwestie. | |
| E-tje | 12-12-2006 13:35 |
| evenals dit bericht : http://msn.anp.nl/msn/nieuws.do?action=article&id=3490663 welke onmacht heeft de vrouw gevoeld om tot zo'n daad te komen... het leven beroven van hetgeen je het allerdierbaarst is. ik kan me er in verplaatsen omdat ikzelf voor de keuze heb gestaan om mn meiske van nu 2,5 te laten aborteren omdat ik JUIST zoveel van haar hield en haar al die ellende wilde besparen. | |
| Joanne | 12-12-2006 16:54 |
| Dat zijn hele moeilijke dingen, zo ben ik na mijn ex overtijd geweest, nu denk ik, misschien door de spanning, soms denk ik wel anders... Na een paar weken overtijd werd ik weer ongesteld maar werd gek van de gedachte.. dacht alleen maar, dan vlucht ik hier weg of dan maar abortus. Zijn geen makkelijke dingen die taboe blijven. Er zijn ook een paar in mijn hoofd gebleven, hoe gaat het nu met haar, of met haar.. een meid die net bij dr ex weg was maar vreselijk werd gestalkt door hem, hoe gaat het daar nu mee? En dan denk ik ook vaak.. ik zou willen dat ik wat kon doen.. kom maar hier heen ofzo.. iets om maar deze dingen te voorkomen. Of toch blijven overtuigen het word niet beter,, misschien word het ook de dood voor iemand hier.. ik zou het ook zien als falen en hoop echt nooit dat er een bericht komt, deze vrouw is vandaag dood gevonden in haar woning met twee kinderen vermoedelijk om het leven gebracht door haar geweldadige ex-partner. Maar iedereen die heir schrijft maakt daar wel kans op, this maar net, wanneer loopt het uit de hand, wanneer gaat het echt mis.Zo bleef ik altijd ver uit de keuken als het ruzie werd, dan maar geslagen worden in de slaapkamer daar zijn iig geen messen. Zelf dacht ik snachts ook, ik pak gewoon een kussen en leg die op zijn hoofd en dan stikt hij maar. vergeet ook nooit meer die ene keer dat het mij bijna fataal werd, dacht echt.. en dit was het. En toen kwam ik weer bij.. vokomen stilte.. mijn gehoor was uitgevallen ds was compleet doof. Elke keer als ik weer lees weet ik nog hoe wanhopig ik riep om hulp maar het toch zelf moest doen met alle mogelijke gevolgen. En nu zou ik willen dat ik er wel voor een ander zou kunnen zijn en dat geeft net zo machteloos gevoel. Net als horen hoe de buren dik ruzie maken, fo een meid over straat zien lopen met een dik oog. Dan denk ik ook, oh was het weer zo ver? Wat kan je er eigenlijk echt aan doen? Dan schrijven en luisteren? En hopen dat.... | |
| E-tje | 12-12-2006 17:14 |
| dat wat je net beschrijft, daarom ben ik met het netwerk zafe begonnen omdat er toch iemand net dat beetje meer moet doen voor de lotgenoten. ik ben de angst voorbij en kan er daarom zijn voor diegeen die het het hardst nodig heeft en een stukje kennis uiteraard. zo heb ik gisteren gemerkt dat er deuren open gingen voor me die voor anderen gesloten blijven, met net dat beetje meer inzet. nou wil ik zeggen dat als het weer prijs was bij de bovenbuurvrouw dat ik rillend en ijsberend door het huis liep, ook al had ik wel de alarmlijn gebeld. Zoiets gaat je door merg en been. Uiteraard heb ik haar handvatten aangereikt maar dat werd niet in dank afgenomen door haarzelf. mischien angst, mischien schaamte, het ik hou zoveel van hem idee, whatever. ik zal een vrouw die met blauwe plekken rondloopt altijd aanspreken als dat safe is... dus ja! ik doe er wel wat aan. net iets meer dan schrijven en luisteren, maar veroordeel je er zeker niet om als jij alleen het schrijven en luisteren kan aanbieden hoor! dat is vaak ook al een hele steun :) | |
| Joanne | 12-12-2006 17:31 |
| Eigenlijk moet ik bekennen dat ik dat beetje meer ook eigenlijk heel eng vind, vaak zo confronterend. Ik kan nog steeds neit tegen blauwe plekken als ik me gestoten heb. misschien inderdaad als je de angst voorbij bent en inderdaad weer de power hebt om klaar te staan voor anderen. En het idee, je bemoeit je toch met andermans leven terwijl ik zelf denk, was de buurvrouw maar gekomen, had maar politie gebelt. Dan misschien hadden ze hem zo opgepakt.... dan had er misschien een hoop bespaart gebleven, want stomme is.... ik weet gewoon dat iedereen t gewoon zag... en niemad zei wat.. zo werd t zweigent getolereerd en zo wil ik eigenlijk neit zijn :( | |
| Mickey83 | 12-12-2006 21:34 |
| Ik herken het gevoel wat jullie beschrijven. Ik zei het toevallig vanavond nog tegen mijn moeder... In de context van: dat had ik ook kunnen zijn of wie weet is t iemand van t forum. t Maakt me weer zo kwetsbaar. Ik ben ook nog steeds bang voor een hoop dingen. Schreeuwende mannen, stelletjes op straat met een woordenwisseling, roekeloze autorijders, bepaalde blikken zelfs van vreemde mensen... Het beperkt me in zoveel dingen. Ik was ook al bij mijn ex weg, toen ik er achter kwam dat ik al ruim 2 mnd zwanger was. Ik heb hem nog 1 kans gegeven, maar binnen 3 weken lag ik weer tegen de muur en ben ik defintief bij hem weggegaan. Hij staat gelukkig niet geregistreerd als vader en dat zal hij van mijn meisje ook nooit zijn. Ik ben blij dat ik haar dat kan besparen, maar ik hoop wel dat hij ons wel met rust laat, zodat ik haar ook de angst en de onrust kan besparen. Ik voel me gelukkig dat ik van hem af ben, maar als ik naar mijn dochtertje van 4 mnd kijk, is de realiteit zo hard. Mensen vragen altijd maar of haar vader ons verlaten heeft. Terwijl ik juist HEM heb verlaten en dan moet je gelijk zoveel uitleggen, lijkt t. Ik doe me dan vaak zo sterk voor, maar van binnen huil ik nog steeds. Om de pijn en het verdriet en de angst.... Maar ook voor mijn meisje, omdat zij geen vader heeft, die ze eigenlijk ook gewoon verdient. Ik hoop dat uiteindelijk de triggers tot paniek en angstaanvallen minder worden. In ieder geval heb ik samen met 2 andere exen van hem nog veel contact (1 voor mij met een meisje van 3 en 1 na mij nog zwanger van hem...) Maar ik heb ook veel steun aan de site hier. Ook al schrijf ik niet heel veel meer... Maar ik ben gewoon op, ik hang tegen depressiviteit aan en dat kost mij al mijn energie. Liefs, Mickey (P.S.: E-tje, ik heb bijzonder veel bewondering voor je inzet bij iedereen...) | |
| ciske | 12-12-2006 21:35 |
| De laatste 3 x werden mij bijna fataal, ik weet dat ik steeds dacht wanneer houd dit op ?? Wanneer belt de buurvrouw de politie ?? Ze moeten mij hebben horen gillen uren en uren en uren, maar er kwam niemand ook geen politie en ik vroeg me af toen hij eindelijk stopte met slaan, wanneer houd dit op en hoe lang zal ik er nog voor mijn kids kunnen zijn. als een andere vrouw klappen krijgt komt bij mij de leeuw in me naar boven en ga ik door betonnen muren heen, maar als het om mij gaat dan is de angst voor hem te groot !!! Ik moet er ook niet aan denken dat er hier iemand is die het niet red en dat ik te horen krijg dat er een lotgenoot overleden is,of 1 van de kids door huiselijk geweld... Jullie hebben gelijk ik zou het ook voelen als Faallen... Daarom ben ik nu zo kritisch tegen vrouwen die in de situatie blijven, Mijn hart zit op de juiste plek ik hoop ze te kunnen redden ?? Want ik zou het niet trekken als het ze Fataal word ... Steeds weer die vreselijke berichten overal,steeds weer geweld op kwetsbare mensen,het is triest mijn hart huilt. Ik ben blij dat we elkaar kunnen helpen en iedereen die met deze site geholpen word is er weer één. Ooit hoop ik de angst te boven te komen en wil ik genieten van de opvoeding en liefde van mijn kids... E-tje meis je bent goed bezig en ik ben Super trots op je, ik hoop dat we je voorbeeld zullen volgen en dat we met zijn allen er steeds weer 1 kunnen helpen en troosten. Liefs Ciske | |
| E-tje | 12-12-2006 22:20 |
| ik moet er gewoon even van huilen. zoveel goede dingen gebeurd de afgelopen dagen en ook zulke trieste dingen gelezen, zoveel pijn. maar sterk voor morgen!!! E.L.T.O.!!! (Eenheid Leid Tot Overwinning, citaat Abbygail) | |
| E-tje | 13-12-2006 11:16 |
| ik heb als laatste geschreven bij het artikel in het AD: en opeens is het voorbij en is er geen later en ineens is het geen storm in een glas water maar een somber weerbericht en het anker word gelicht jij drijft weg met de haven in zicht. | |
| Joanne | 13-12-2006 14:43 |
| pffff zit hier echt met tranen in me ogen... Elke keer lees ik wel weer iets op het nieuws, de onmacht. Maar het is zo, elke vrouw die hier komt en verhaal doet, of in andere forums hiervoor, het is al 1 stap... 1 stap in de juiste richting, nog net even dat beetje meer. Dat beetje hoop dat wij die eruit zijn, die hoop kunnen geven. Ik sta nog op bijde benen na talloze doodsbedreigingen en een half jaar gestalk worden en kantje boord ruzies. Hoe erg het ook is, van alle vrouwen die er een punt achter zetten staan de meeste nog op bijde benen. 1 is altijd 1 teveel, kinderen zonder moeder door zo'n duivel. Maar toch is die hoop, met bijna allemaal komt het wel goed. En dan nog, ik sterf nog liever dan ooit nog, ooit weer mij zo te laten behandelen. Door ooit weer zo in angst te leven, Het verleden kwelt mij nog wel.. en het doet me wel zeer als ik er aan terug denk, maar ik ben wel vrij, NOOIT MEER! Ik laat hier mijn msn achter, ik ben niet heel vaak online, maar als er iemand is die even niemand heeft om heir over te praten en verder wilt op msn, dan kan je mij toevoegen. En daar kan je mij ook op mailen (ik woon in zuid holland) nr.tah  hotmail.comLiefs XXX | |
| ciske | 13-12-2006 21:55 |
| Ik heb je toegevoegd. En zoals ik altijd zeg : I will die in Freedom / Ik zal sterven in Vrijheid... Maar ik hoop vooral voor mijn kids, dat dit niet mijn dood word, maar dat ik ooit zal sterven in Vrede ! Liefs Ciske | |
| E-tje | 15-12-2006 09:15 |
| ik gebruik jouw artikel even voor het plaatsen van dit stukje. http://www.ad.nl/binnenland/article909383.ece kind ontvoerd in middelburg. | |
| Joanne | 15-12-2006 09:55 |
| NOUJAH!! BEN IK NOU GEK GEWORDEN??? lees dit artikel eens en zeg mij dan maar of dit spoort of niet Komt op mij over van, noujah die kreeg wel es een klap, maarjah te lief he, die ex van em sloeg gewoon terug.. sorry hoor, sta gewoon versteld van dit k*tstuk.. http://www.ad.nl/rotterdam/drechtsteden/article901093.ece Over dat ontvoerde jongetje, heb het laatst hier nog meegemaakt met de buurmeid, daarvan had de ex zo het jongetje meegenomen, mijn zoon kwam toen met paniek thuis want die had het allemaal gezien. Was ook even heel eng. Die werd savonds ook thuis gebraht door de politie. Echt, snap neit wat sommige mensen mankeert, als mij buren zo zouden zijn als die in dat artikel, dan kan je moord en brand gillen en daarna komen ze dr nog es achter dat je dood in de tuin ligt, nou awlgelijk vind ik het.. ugh!! | |
| E-tje | 15-12-2006 10:13 |
| idd nou jaaaa zeg... buurvrouw over exvrouw : ze vond het heel erg en zei dat hij haar praktisch nooit had geslagen....Ja ze had weleens een blauwe lip... niet te ge-lo-ven!!!!... alsof weleens een blauwe lip heel normaal is... | |
| E-tje | 15-12-2006 10:24 |
| http://www.ad.nl/rotterdam/drechtsteden/article908127.ece voor het bedreigen van zn vrouw krijgt hij geen straf maar wel voor het dichtknijpen van de keel van een politieagent | |
| pebbles | 15-12-2006 11:28 |
| Ja vreselijk he..moet je eens een minister bespugen..heb je nog niet eens geslagen..word je direct met een helehoop heisa opgepakt en in geen eeuw meer vrijgelaten..maar een vrouw bijna doodslaan ach ja..mag je toch meteen weer naar huis....schijnt veel minder erg te zijn....ehhhhhhhhhhhh? waar zijn we mee bezig in dit land? | |
| pebbles | 15-12-2006 11:30 |
| ps..wil ook graag dat beetje meer doen!! | |
| Joanne | 15-12-2006 15:00 |
| Nah ik begrijp dat echt niet hoor.. Wat moet ik van me ex krijgen voor mijn dichte keel acties van em.. moet er niet aan denken wat die meid allemaal heb moeten doorstaan als die idioot al zo gek is een agent aan te vallen, die deinst dus ook nergens voor terug. T slaat ook nergens op allemaal.. word er gewoon pissig om allemaal. Bedoel, als je iemand op straat afronselt is dat zinloos geweld en moeten er acties worden gehouden enzo, en media er dik boven op. Is het zinvol dan om vrouwen gewoon maar te bedreigen mishandelen, schoppen slaan strot dichtknijpen verkrachten uitschelden vernederen en zelfs de vrienden ervan bedreigen.. Daarna ook nog stalken, belagen nog erger bedreigen zwart maken, acties proberen uit te halen zodat ze bij de soos mag pleiten voor dr uitkering echt grandioos ook hah hah.. En dan vraagt men zich ook nog dom af... snap niet waarom die vrouw weg gaat...... nou als je mijn ex voor je neus heb staan en hij je met de dood bedreigt en ook nog ff om kracht bij te zetten je strot dichtknijp, geloof me dan pis je in je broek.. achterlijke mensen ook. Vond het ook heel mooi wat (ben effe wie t was kwij) van de uitzending van max... op t laatst dat je je daders wilde bedanken, alleen om die reden dat ik neit zo kortzichtig ben en dus open sta om te helpen en neit weg kijk of oordeel. Daar ben ik ook dankbaar voor. | |
| weer een artikel | 15-12-2006 15:41 |
| http://www.ad.nl/denhaag/article910985.ece | |
| Joanne | 15-01-2007 19:27 |
| Pffffff zoals eerder al eens hier stond... dagen zonder puf.. futloos en doelloos... zo voel ik me best weer vaak de laatste tijd, ik sta op, maak de oudste klaar voor school en als hij de deur uit is kruip ik t liefst onder de dekens en laat de dag aan me voorbij gaan. Gelukkig heb ik dan nog een veeleisende peuter rondlopen die me de dag wel weer doorhelpt. Afentoe voel ik gewoon de nasleep van die kloterelatie, zo vermoeid als ik me voel en ook zo geirriteerd Als internet het ineens zonder verklaarbare wijze traag is, geld ineens afgeschreven is terwijl je op t punt stond om boodschappen te doen en twee kinderen ook nog eens aan je hoofd lopen te zeuren en te klagen. Het huishouden (met name de was) ook steeds groter word en alle gevoel van disipliene weg is. Echt voel me afentoe zo klote, en moe.. voooral moe. Ben ook al afgeeurt waardoor ik me eigenlijk nog rotter voel en kom maar niet tot rust want dr is altijd wel iets. Mama's hebben nou eenmaal geen vakantie! En dan nog me ex die elke dag even me hoofd binnen kruipt en de vraag "waarom?" "waar was het goed voor" :( Met hem was ALLES anders, door hem was het huis ook altijd netjes want hij zei altijd wel hoe het moest en beter kon, en stond er altijd eten klaar en zag ik er elke dag maar weer leuk uit. En het is net alsof ik dat kwijt ben dat ik soms niet meer weet wat ik moet met mijzelf, en... heb mijzelf zelfs aangemeld bij huishoudclubjes met schematjes enzo en zelfs dat lukt me niet. k word al moe als ik er na kjik, terwijl ik alles gewoon voor elkaar wil hebben maar op een of andere manier lukt me het gewoon neit, en ben het ook zat om hulp te vragen. want heb zolang hulp gehad toen ik nog bij hem was. Dat ik daar nu echt klaar mee ben, ik heb daar geen zin meer in. Er zijn echt dagen dat ik opsta en het gevoel heb dat ik de wereld aan kan, en ben ik een ochtend even bezig.. smiddags stort ik net zo snel weer in. Ik merk gewoon dat het daar allemaal van komt, kon ik t allemaal maar eens aflsuiten en gewoon verder gaan. Morgen wakker worden helemaal fris en vrolijk.. en als een theemutsje door t huis gaan en me echt goed voelen aan het einde van de dag. Waarom vergt zo'n relatie zo veel van je, voelde me in bepaalde opzichten beter in de relatie, voel me veloren nu.. moet mijzelf weer terug vinden en das moeilijk en vermoeiend want eigenlijk weet ik neit meer goed wie ik eigenlijk ben. Kijk, alles is beter dan die klootzak, behalve hitler... ik heb gewoon moeite denk ik met alles alleen, zelfs nu nog, hij maakte altijd beslissingen en dat ken ik neit meer, t valt me gewoon zwaar -edit- verplaatst door admin | |
| abbygail | 15-01-2007 20:07 |
| lieve joanne,tjee wat herkenbaar moe ,geen zin nergens in(terwijl je in je hoofd baalt van die stapel was of die brief die bv de deur nog uit moet,aanzetten tot koken,terwijl we eigenlijk blij moeten zijn dat we kunnen koken want financieel is ook k#t.ik ben hier voor een andere rede op de site(geen vervelende ex,maar slachtoffer zinloos geweld,bedreijgingen)......ik heb 2006 ervaren als een zeer zwaar kl##te jaar,en heb met mezelf afgesproken dat 2007 beter moet worden,maar daar neem ik het een beetje te goed van hi hi,ik heb ook nergens geen zin in,moet brieven schrijven(instanties altyd maar weer)normaal doe ik dat gelijk,normaal elke dag wassen nu als de mand vol is en slapen..........nou ik lijk wel een hamster die aan de winterslaap is begonnen,maar ja de ingredienten zijn daar ook voor aanwezig,2 grote 15 en 18 kids,wao,dus tja.....verleidelijk he dat bedje,...maar ben ook echt moe,merk wel dat het beter met me gaat ook o.a door deze site,eerst durfde ik maanden niet naar buiten nu wel,ben zelfs een weekje weg geweest,ik ben niet bang meer moet ik natuurlijk ook voor oppassen want je moet altyd allert blijven,maar abby heeft even zoiets teri##lij## je gaat me leven niet kapot maken.maar heb nou het volgende gedaan maandag is mijn adv dag ik mag dan van mezelf lekker nixen en lekker slapen rest van de week maak ik elke dag een afspraak(soms verplicht)anders koffie leuten.....en dat helpt me wel,en wat huishouding betreft ik denk dat het komt omdat ik weet dat we toch gaan verhuizen(ivm platgooien van de wijk)....maar je kan hier nog binnen komen hoor dus ik hoef niet aangemeld te worden bij hoe schoon is je huis ha ha maar ben gewoon lui,moe,en wil weer leven.......oh is wel een beetje veel over mezelf,maar gelijk een update,dus lieve mensen reageer niet op gekke abby want dit verhaal is van joanne,joanne ik begrijp je heel goed laat het gewoon ff over je heen komen,en elke dag is anders veel liefs knuffels en sterkte van abby,en ken je bv niet met je kleinste tussen de middag samen een tukkie doen xxx lieve joanne alles komt goed geloof me je lijkt me zo lief persoon....en krachtig alleen nu ff niet ........NOU EN !!!!!IS BEGRIJPELIJK XXX-ABBYGAIL-XXX KNUFFELS | |
| barbie | 15-01-2007 21:40 |
| Nou Joanne, je bent niet de enige die zich zo voelt hoor, ik heb precies hetzelfde nergens zin in, vooral s'ochtends als ik wakker word voel ik me echt het beroerdst, denk ik gatver weer een dag die ik door moet komen, heb een zoon dus ik moet mijn bed wel uit komen en alles gaat op automatische piloot, ik doe de dagelijkse dingen maar met zo weinig zin, voel me gewoon leeg, terwijl ik zo graag wou dat er een einde kwam aan alle ellende en nu ben ik er van af en het is of ik in een nog grotere gat ben gevallen. Nou met de tijd zal het beter gaan als je alle verhalen hier leest dus heel veel sterkte aan jou en aan iedereen die zich zo moe en belabberd voelt door die rotrelatie die zijn sporen heeft achtergelaten. Liefs barbie | |
| linda | 15-01-2007 22:58 |
| ja zeker herkenbaar een hoofd vol plannen met als eindresultaat..weer een lege dag! ik doe het tegenwoordig zo..ik maak s avonds een lijstje met wat ik wil/moet doen en steeds als ik dat gedaan heb kras ik het door!.en als ik al het gevoel heb dat het niets word zet ik er een tijd bij!en dan besef ik ..he zoveel tijd kost het niet de afwas doen,maar het is wel gedaan! klinkt mischien beetje raar..maar zo houd ik mijn op de been. veel liefs | |
| Joanne | 16-01-2007 10:17 |
| dank jullie wel voor de lieve reacties.. soms heb ik echt t gevoel dat ik de enige ben die zit te niksen thuis, en inderdaad, het gevoel dat je in een groter gat bent gevallen.. Eerst was alles me gewoon duidelijk zeg maar.. nu even niet meer... De ochtend vind ik ook het ergst, de wekker die gaat.. pffffff, alsof k net in bed lig.. dat met lijstjes ga ik ook proberen, had wel wat schema's maar dat lukt me gewoon neit ofzo, kan geen dagen vooruit denken, wat ik trouwens wel doe is met een kookwekker wat doen, 15 minuten was opvouwen, meestal ben ik al klaar als dat ding afgaat, puur zodat ik niet t gevoel heb dat ik al uren op die bank zit maar dat er nog maar een kwartier voorbij is gegaan. Klinkt raar misschien maar werkt voor mij altans wel. Zelfde als kamers opruimen, daar wil ik neit langer in bezig zijn dan hooguit 10 minuten, nou als dat ding afgaat hou ik dr mee op. Anders zit ik 3 uur later nog op de grond in een kamertje dingetjes bekijken met de tranen in me ogen van.. waar ben ik eigenlijk mee bezig? Het duurt gewoon zo lang ofzo, zelfs na de bevallingen heb ik me niet zo verrot gevoelt. Oh trouwens, over die hamster.. ik ben denk ik al een hamster in winterslaap die een beetje moeilijk wakker te krijgen is.. haha.. Nou lieve schatten van deze site.. ik ga eens een bakkie koffie maken voor mijzelf, en maar eens een begin maken! | |
| sannie | 16-01-2007 18:54 |
| Hoi Joanne, het zal ook wel een beetje de tijd van het jaar zijn. Niet alleen dat natuurlijk, maar als de zon schijnt en je kunt naarbuiten zonder dat je meteen natregent of kou vat, is het allemaal zoveel lichter. Ik begrijp heel goed je vermoeidheid. hamstertje in winterslaap. Ik zie veel mensen om me heen die moe zijn en gedeprimeerd en het liefst wegkruipen onder een warm dekbedje. Winterblues? Bij jou ligt het natuurlijk wel anders, met wat je hebt meegemaakt. Tja, ik zou zeggen. Je mag er best een beetje aan toe geven, want als je te streng bent voor jezelf werk je jezelf ook maar tegen. Als je gewoon zegt tegen jezelf af en toe: pfff, effe geen zin, morgen maar, wat geeft dat? Plan tijd al is het maar kort dat je even iets doet wat je echt voldoening geeft. En voor de rest: Joanne, echt, het valt toch verdorie ook niet mee om er alleen voor te staan met het opvoeden van kinderen en een huishouden. Mag ook gezegd worden. Het lijkt nu misschien alsof je ex je de kracht gaf om alles draaiende te houden, maar je schrijft zelf ook dat je blij bent dat je hem uit je buurt hebt. Je bent gewoon een beetje vergeten hoe het is om dingen voor jezelf te doen, vanuit je eigen doel en streven, en niet omdat hij het belangrijk vindt, toch??? Maar eh, misschien verlang je - dat zou ik heel menselijk vinden - ook naar een partner. Al is het misschien helemaal niet denkbaar voor je nu om weer met een partner je leven te delen, ik kan me zo voorstellen dat je af en toe verlangt naar een liefdevolle omhelzing, iemand die je een beetje opvangt. Joanne, ik vind het zo knap van je dat je alles toch weet te regelen met kinderen in huis ook. Enne die omhelzing, bij deze, die krijg je van mij, Honderd knuffels van Sannie. Ik vind jou beresterk. En het zonnetje gaat echt weer schijnen voor jou. | |
| Naam onbekend | 16-01-2007 20:02 |
| Hoi Joanne..ook ik herken er veel in..wil je graag een langer verhaal schrijven, maar dat lukt nu even niet..ben even gewoon op ..sorry, maar wilde je dus wel even zeggen dat t erg herkenbaar is..liefs en sterkte +knuffel voor jou!!, pebbles | |
| sannie | 16-01-2007 22:24 |
| Hoi pebbeltje, het lijkt wel of iedereen zowat moe en lamlendig is momenteel. Kop op he meid. Je bent niet alleen. | |
| abbygail | 16-01-2007 23:45 |
| HALLO PEBBLES LEUK DAT IK JE LAS IK HEB JE GEMIST EN OOK SCHRIJF JE ALLEEN MAAR JE NAAM IS AL GENOEG VOOR MIJ.wat zal ik heerlijk(nog beter hi hi )slapen strax eerst e-tje,sannie,nieuws over rampje( succes en beterschap met je ventje xxx),en nu jij ook nog pebbles....E.L.T.O.-XXXABBYGAIL-XXX | |
| pebbles | 16-01-2007 23:50 |
| dank je wel liefie! | |
| pebbles | 16-01-2007 23:51 |
| Heeee dank jij ook Abby hihi ook een liefie!! | |
| Joanne | 23-01-2007 16:19 |
| Lieve Meiden, speciaal voor hen die lastig gevallen worden door hufterige exjes die het leuk vinden om in je voortuin in de bosjes te hangen ofzo... uit mijn ervaring met opdringerige exen die nogal eens over de scheef kunen gaan. dit geld voor regio denhaag en omgeving btw, weet niet of het landelijk is.. Maar efin, vanaf 29 januari in de aanbieding bij de Lidl Bewegingsmelder met alarmfunctie (29,99) Voor extra beveiliging van uw huis 3 functies: Belsignaal (bij beweging klinkt belsignaal) Alarmfunctie (de melder kan automatisch 5 telefoonnummers bellen evt. met piepsignaal) Paniek-functie (waarbij de melder d.m.v. de afstandbediening kan worden ingeschakeld) 98 Db. Bereik: 6 meter Zakalarm (5,99) Voor gebruik bij dreigende overval of andere noodsituaties Paniekalarm door aan polsband te trekken Met geïntegreerd mini-lampje Geluidssignaal: 110 Db. Afm: 4.0 x 6.3 x 1.9 cm. Kleur: zwart Incl. riembevestiging, koord en sleutelring en zo nog een paar dingen die je eigen veiligheid kunnen verbeteren, neem maar een kijkje op hun site, lidl.nl en bij de aanbiedingen vanaf maandag 29-01 zoals een kleine camera en een raamalarmset en dat soort dingetjes, helaas geen pepperspray, bulldog of een honkbalknuppel, maar ach, deze dingen kunnen ook bijdragen aan een veiliger bestaan ;) nou ik ga weer... was even snel tussenor zo maar ben neit in een al te beste bui, maar dacht bij het zien van t lidl krantje, misschien wel goed voor een paar op deze site. Het is dat me ex me neit meer lastig valt... nou knuffels iedereen behalve vervelende mannetjes die hun vrouwen slaan.. lekker puh -edit- verplaatst door admin | |
| abbygail | 23-01-2007 16:44 |
| hoi joanne ,lieverd ik ben ook helemaal over de zeik hoor enfin komt goed ;-),maar bedankt voor je tip toch nog normaal nieuws,ik ga die zeker kopen,ironisch is dat de datum 29-01,...precies een jaar geleden is dat ik slachtoffer werd van zinloos geweld......ben er blij mee,met jou tip dan he lieverd,hoop dat ik eraan ken komen dikke kus -xxxabby-xxx + bloemetje hi hi | |
| wilma v | 23-01-2007 19:23 |
| een bewegingsmelder bij je voor en achterdeur is echt een heel goed idee! staat ze gelijk in het volle licht, en kan iedereen ze zien! eigenlijk moet je er dan zo'n grote bouwlamp boven hangen hahahahaha. zal ze leren! | |
| - streepje | 23-01-2007 19:28 |
| hahah ik heb ze ook gezien, uitgeknipt en wel hangt het op me prikbord, was het maar al 29 jan!! Me moeder kwam ook al met die folder aanzetten. Mooi dat ik alles ga halen. Ookal heb ik een gun in huis, dan is er dus al iemand binnen en is het te laat....doe mij maar een alarm dus! | |
| Naam onbekend | 24-01-2007 12:29 |
| Hey Abby, ik ben niet meer zo erg sjaggie hahah... inderdaad erg typisch, precies een jaar zeg.. nou hoop dat t je een beter gevoel geft, en dat ze niet meteen uitverkocht zijn. En lekker goedkoop ook nog! Nou dames, heel veel succes weer! Knuffel en een grote bos zonnebloemen | |
| ABBYGAIL | 24-01-2007 19:40 |
| thanx honey ik hoop echt dat ik het kan kopen vooral die datum........ik moet dat hebben.....ik kijk heel erg tegen de 29 ste aan,maar me kids weten het dus of ik ga struisvogel politiek doen ...slapen dus....andere kant is mijn goede vriendin ook jarig ironisch he maar ik heb jullie en mijn dader heeft nix nu ;-) elto | |
| Joannne (nu snip verkouden) | 30-01-2007 15:53 |
| en?? hangen ze al, ik zag ze vandaag nog liggen bij de lidl trouwens Hey abby, hoe was t gister met je.. nou ik ga weer, moet rennen naar de zakdoekjes haha verkouden!! knuffles | |
| abbygail | 30-01-2007 18:47 |
| hoi joanne,lief dat je vraagt hoe het gister was.......eigenlijk wel goed veel steun op het net,en me kids,en kennisen en fam veel sms jes gehad en veel op msn gepraat......ben wel blij dat het voorbij is raar he zo heftig reageren op een datum,maja........ik heb vandaag besloten dat ik DE REGISEUR WORDT OVER MIJN EIGEN LEVEN........(proberen dan he hi hi ).....en ik heb het systeem helaas niet,want mijn uitkering was geblokeerd ik dacht he wat nou weer,gebeld en HUN hadden mij verwisseld met iemand anders,fijn he....dus vrijdag geweest en over een week me geld :-(..........jammer he,maar als ik toch de regiseur wordt over me eigen leven dan staat er niet in het script dat de dader me iets aan gaat doen...heb ik eruit geknipt.....ja je moet toch wat doen om injezelf en het leven te blijven geloven.........ik stuur je een grote snotlap voor je neusje....die heb ik van E-tje gekregen eergisteren.......dus je moet hem wel ff wassen ..........hahahahahahah lol....nee schat gewassen en al xxxabbyxxx...........ik schrijf voortaan maar abby aangezien E-tje mijn tot die naam heeft gebombardeerd....klinkt wel leuk hoor abby....nou lieverd thanx en geniet van je snotlap......xxxabbyxxx | |
| Joanne | 18-03-2007 22:07 |
| Hallo allemaal, ben al een hele tijd niet geweest op de site, maar alles gaat goed, niks aan het handje. Alleen door de krapte kon ik al een tijdje me internet neit betalen.. ben dus afgesloten, maar sinds me buurmeid een draadloze router heeft (slecht beveiligt) zit ik weer stiekum op et internet Ik zat eigenlijk te twijvelen, na een hele tijd niet meer te zijn geweest op dit forum, of ik wel terug zou komen. Maar nu ik weer voor een week internet heb, besloot ik toch maar eens te kijken. Eigenlijk heeft t me voor even wel goed gedaan om er niet zo mee bezig te zijn. Hoop dat ik niemand ongerust heb gemaakt maar zoals jullie weten is de situatie bij mij veilig en stabiel. ( op de financien na haha ) Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat, al word ik van sommige topics niet vrolijk :( Net als het nieuws, dat is toch zo aangrijpent, dat ik hoop dat neimand hier een van het nieuws is geweest. Een dikke knuffel voor iedereen! XXX -edit- verplaatst door admin | |
| sannie | 19-03-2007 13:24 |
| Hoi Joanne, fijn om te horen dat het goed gaat met je. Houden zo! liefs Sannie | |
| waarom-ik | 10-05-2007 15:53 |
| hoi, ik zit vandaag voor het eerst op deze site en ben net 2 maand bij me ex weg. jij verhaal is het eerste waarin ik echt veel herken. Vooral het feit nooit iets goed te doen. Wou je even zeggen dat ik veel bewondering voor je heb. liefs sandra Zet em op!! | |
| Joanne | 17-05-2007 23:20 |
| Lees dit.. en zie je wel, noem jezelf geen niemand Iedere VROUW is IEMAND, en niet zomaar iemand! kus voor iedereen XXX Toen God de vrouw schiep, was Hij al 6 dagen aan het overwerken. Er verscheen een engel en die zei: "Waarom spendeert u zoveel tijd aan dit model?" En de Heer antwoordde: "Heb je gezien aan welke voorwaarden mijn creatie moet voldoen? Ze moet flexibel zijn, 200 beweegbare delen hebben die allemaal te vervangen zijn, ze moet functioneren op cola light en kliekjes, een schoot hebben waar 4 kinderen op kunnen zitten, een kus die alles kan genezen, van een geschaafde knie tot een gebroken hart én ze mag maar 1 paar handen hebben." De engel was overweldigd door alle voorwaarden: "1 paar handen! Niet te geloven ! En dat is het standaard model? Dat is teveel werk voor 1 dag. Neem op z'n minst morgen erbij om het af te maken. "Maar dat gaat niet" , protesteerde de Heer. "Ik ben bijna zover, ik heb deze creatie die mij zo na aan het hart ligt bijna afgerond. Ze geneest zichzelf al als ze ziek is EN werkt 18 uur op een dag." De engel kwam dichterbij en raakte de vrouw aan. "Wat heeft U haar zacht gemaakt Heer." "Ze is zacht ", zei de Heer, "maar ik heb haar ook heel hardgemaakt. Je hebt geen idee wat zij kan doormaken of voor elkaar kan krijgen." "Kan ze ook nadenken?" vroeg de engel. De Heer antwoordde: "Ze kan niet alleen nadenken, ze is ook in staat om zaken te beredeneren en te onderhandelen." Toen viel de engel iets op, hij raakte de wang van de vrouw aan."Oeps,ik geloof dat deze lekt! U heeft er teveel ingestopt." "Dat is geen lekkage," corrigeerde de Heer "dat is een traan". "Waar dient een traan voor?" vroeg de Engel. De Heer zei: "De traan is haar manier om uiting te geven aan haar vreugde, haar leed, haar pijn, haar teleurstellingen, haar liefde, haar eenzaamheid, haar droefheid en haar trots." De engel was onder de indruk."U bent geniaal, Heer. U heeft aan alles gedacht! De Vrouw is werkelijk ongelooflijk." En dat is ze! Vrouwen hebben krachten die mannen doen verbazen. Zij doorstaan ontberingen en dragen lasten, maar houden vast aan geluk, liefde en vreugde. Ze glimlachen wanneer ze willen schreeuwen. Ze zingen wanneer ze willen huilen. Ze huilen als ze blij zijn en lachen als ze nerveus zijn. Ze vechten voor datgene waar ze in geloven. Verzetten zich tegen onrechtvaardigheid. Ze accepteren geen 'nee' als ze geloven dat er een betere oplossing is. Ze nemen minder, opdat hun familie meer heeft. Ze begeleiden een bange vriend(in) naar de dokter. Hun liefde is onvoorwaardelijk. Ze huilen wanneer hun kinderen zichzelf overtreffen en juichen als hun vrienden in de prijzen vallen. Ze zijn blij met het nieuws van een geboorte of huwelijk. Hun hart breekt als een vriend(in) sterft. Ze betreuren het verlies van een familielid, maar blijven sterk wanneer ze denken dat er niet genoeg kracht over is. Ze weten dat een knuffel en een kus kan helpen een gebroken hart te helen. Vrouwen zijn er in alle maten, kleuren en vormen. Ze zullen rijden, vliegen, lopen, rennen of mailen om te laten zien hoeveel ze om je geven. Het hart van de vrouw zorgt dat de aarde draait. Zij brengen vreugde en hoop. Zij bezitten mededogen en idealen. Zij ondersteunen familie en vrienden. Vrouwen hebben essentie om dingen te zeggen en alles te geven. vrouwen hebben maar 1 fout: ze vergeten nog wel eens aan zichzelf te denken!!!! -edit- verplaatst door admin | |
| sannie | 18-05-2007 00:44 |
| PRACHTIG JOANNE! | |
| japke | 18-05-2007 09:10 |
| prachtig. uitgeprint en opgehangen. wou dat ik worden had om het zo uittedrukken | |
| sannie | 18-05-2007 10:42 |
| Brokkenpiloot wil dit graag kopieren naar een map en heeft helaas geen printer, kan iemand van mijn lieve contactpersoontjes op msn dit stukje misschien op een of andere manier naar mij sturen via mail? Sorry voor de lastige vraag maar ik krijg het niet voor elkaar. Als het niet lukt, geeft niet, dan schrijf ik het wel over | |
| Kristel81 | 19-05-2007 15:09 |
| Oh wat mooi zeg! Echt prachtig! | |
| Jonnepon | 19-05-2007 16:04 |
| Helemaal Schitterend verwoord Joanne, prachtig!!! Knuffel Jonnepon | |
| DINIE | 29-05-2007 17:39 |
| WAT EEN MOOI GEDICHT EN WEET JE WAT HET IS NOG WAAR OOK. WIJ VROUWEN MOETEN EENS OPHOUDEN ONS ZELF MAAR WEG TE CIJFEREN VOOR IEDEREEN TEN KOSTE VAN ONS ZELF OKE GROETJE DINIE | |
| Patsy22 | 06-06-2007 19:05 |
| WAUW! | |
| Reageer |