Het is voor mij gelukkig al weer iets langer dan een jaar geleden dat mijn relatie van 3 en een half jaar het dieptepunt bereikte.Op een zaterdagnacht zonder enige aanleiding heeft hij mijn woonkamer kort en klein geslagen.En ook ik kwam aan de beurt.Hij vertrok met de woorden:ruim die teringzooi maar op.Daar lig je dan midden in de woonkamer tussen van allerlei scherven.Alles doet zeer en het enige wat je kan denken is als het maar niet over is want ik hou zoveel van hem.Na de hele nacht niet te hebben geslapen van e pijn moest ik toch echt naar het ziekenhuis.Kon mijn arm niet goed meer bewegen.Daar bleek dat ik een zwaar gekneusde schouder had en ik zat verder onder de blauwe plekken.Mijn nek stond vol doordat hij mijn keel had dicht geknepen.Ik ben bij hem gebleven.Maar na een maand vol met schelden en doorgaan op dezelfde voet heb ik een punt achter de relatie gezet.Per sms want ik kon het niet aan om heb te zien.Ik ben nog veel lastig gevallen 's nachts.Mijn leven stond op zijn kop.Ik wilde niet meer leven.Na mijn poging om van het leven af te komen heb ik besloten weer thuis te gaan wonen.Na 2 maanden kreeg ik een zielig mailtje en ben met mijn stomme kop weer terug gegaan naar hem.In die 2 maanden dat ik terug bij hem was deed hij super lief en beloofde vanalles.Achteraf bleek dat hij zo deed omdat hij wilde dat ik de aangifte zou intrekken.Want ja die had ik wel gedaan.
Dus aangifte ingetrokken maar ben na 2 maanden weer opgestapt.Het was genoeg geweest.Heb toen de aangifte weer door laten gaan.Ondertussen heb ik bij de maatschappelijk werk gelopen en loop nu bij de pschycoloog.Heb nog steeds nachtmerries en ben nog steeds bang dat hij me zal opzoeken.Hij stuurt nog wel eens een mailtje maar daar reageer ik niet op.Volgende maand moet hij voorkomen.Ik ben benieuwd.Wat hij mij heeft aangedaan zal ik nooit vergeten, maar ik moet verder.Heb alles anders aangepakt en op sommige momenten kan ik zelfs zeggen dat ik wel weer een beetje gelukkig ben.Maar heb nog altijd ook mijn slechte dagen.Een nieuwe relatie?Daar ben ik nog lang niet aan toen.Ik ben nu wel veel sterker geworden dan ik ooit ben geweest.
Dus meiden neem die stap, het is echt de moeite waard.Ookal is het een lange weg.
Ik stuitte gisteren bij toeval op deze site en val door jullie verhalen van de ene verbazing in de andere.
Mijn verhaal in het kort;
Na een, naar ik nu weet misogyne relatie van 37 jaar ben ik een half jaar geleden vertrokken. De Vut van mijn ex zorgde voor extra extreem gedrag en ik voelde mij niet meer veilig. Ben naar een geheim adres vertrokken en hoop over 3 maanden gescheiden te zijn. De afgelopen maanden ben ik bedreigd, gestalkt en sinds een week weet hij mijn adres.
Een aantal aangiftes gedaan wegens mishandeling, bedreiging en stalking. Deze zaak zal binnenkort voorkomen met hopenlijk een straat- en contactverbod.
Nu wacht hij mij regelmatig op, uit bedreigingen, vanwege de aanstaande boedelscheiding en vraagt middels briefjes (in de bus) om een gesprek.
Vragen:
moet ik hier op in gaan in de hoop dat hij mij dan met rust laat?
wat zijn jullie ervaringen met deze mannen, helpt een straat- en contactverbod?
zijn deze mannen in staat om de bedreigingen, o.m. met de dood echt uit te voeren of zijn het loze kreten?
Alvast bedankt voor een eventuele reactie!
Groet,
Annette
Ikke
23-07-2006 16:31
Hallo Annette,
Mijn advies is om niet te reageren op zijn briefjes.Begin niet aan zo'n gesprek, want meestal is dat weer het begin de van de eindeloze cirkel waarin je je begeeft.Hij heeft weer mooie praatjes en jij trapt er in.Ik kijk nu ook naar mezelf.Zo is het bij mij ook gegaan toen ik reageerde op zijn mailtje.Hij stuurt mij nu ook af en toe nog mailtjes en hoe moeilijk het soms ook is ik reageer er niet op.Want ik weet dat ik mezelf niet kan vertrouwen dan.Op de een of andere manier blijven die mannen zon grote invloed hebben.En of zulke mannen menen wat ze zeggen en het ook echt doen.Dat weet ik niet.Zover is het bij mij niet gekomen.Maar in een vlaag van woede of wat dan ook denk ik dat dat soort mannen daar wel in staat toe zijn.Ik denk dat ze behoorlijk ver kunnen gaan.Ik zou het risico niet nemen.Ik zou het doorgeven aan de politie.Zodat ze zoveel mogelijk tegen hem hebben wanneer het erop aan komt.Sterkte ermee.Laat zien wie je bent, laat zien dat je veel sterker ebnt zonder hem
groetjes ikke
Annette
24-07-2006 07:44
Hallo Ikke,
Bedankt voor je reactie, ik zal niet reageren en hoop dat de stapppen van justitie helpen om hem tegen te houden.
Groetjes en een fijne dag1
Annette
Girl
24-07-2006 14:18
he ikke,
heel goed dat je weg bent gegaan! Moeilijk is het he. Maar alles gaat langzaamaan steeds beter. En het is het idd waard.
@annette: ik zou er ook niet op ingaan. maar idd wel de politie op de hoogte houden. dat is ook bewijsmateriaal.
Ik denk net als ikke dat ze idd in een vlaag van woede echt wel te ver kunnen gaan. Gevaarlijk is het zeker maar bij hem blijven is dat ook. Ik snap dat als je bij hem bent je meer controle hebt op zijn humeur maar je hebt nu de stap gezet dus volhouden! Als ik terugkwam trouwens, dan was ie in het begin heel lief maar na verloop van tijd kreeg ik altijd straf voor wat ik uitgevreten had (ja weggaan en naar de politie gaan). Ik denk dat de meesten van dit soort mannen dit wel doen.
sterkte!!
Girl
rian
29-07-2006 16:53
He hoi,
Ik las je verhaal en las tevens dat hij voor moet komen volgende maad. Ik ben erg benieuwd wat de uitspraak is. Misschien vind je mij alleen maar nieuwsgierig maar dat ben ik echt niet. Mijn (ex)man moet ergens in november voorkomen voor het zelfde vergrijp, maar dan bij mij. Ik ben zo benieuwd hoe dat afloopt, straf of behandeling en of ik (hopelijk niet want dat kan ik ECHT NIET AAN) ook zou moeten getuigen. Of weet je al dat jij dat niet hoeft te doen?? Zou je mij op de hoogte willen houden??
ikke
29-07-2006 18:49
Hoi Rian,
Ten eerste wil ik even zeggen dat ik je absoluut niet nieuwschierig vindt.we zijn hier om elkaar te steunen en te helpen op welke manier dan ook.Dus als ik jou gerust kan stellen door te laten weten hoe het is gegaan allemaal dan doe ik dat graag.
Mijn advocaat heeft aan de officier van justitie laten weten dat ik er absoluut niet bij wil zijn en dat ik dat emotioneel ook niet aan kan.En ik doe het ook gewoon niet.Dan maar geen rechtszaak.En verder heb ik er nog niets over gehoord.Dus ik wacht nog af.
Maar zo gauw ik meer weet zal ik het laten weten.
liefs ikke
Ikke
29-07-2006 20:03
Diep van binnen ben ik bang en kwetsbaar
en begin je over de liefde dan raak je een gevoelige snaar.
Ik dacht altijd dat liefde teder en fijn zou zijn
maar zo is het absoluut niet gegaan bij mij.
Ik ben vernederd en geslagen
zo erg dat ik er mijn leven voor ging wagen.
Pillen slikken en krassen op mijn lichaam
ik wilde naar de zon, de sterren en de maan.
Daar hoopte ik weer gelukkig en vrij te zijn
niet op deze wereld vol verdriet en pijn.
Ik hab besloten dat het op moest houden
en dat ik weer op mezelf moest gaan vertrouwen.
Nu is het alweer een jaar geleden
en ze zeggen;alles gebeurd met een reden.
Zal voor mij nu eindelijk de zon gaan schijnen?
Ik laat me door niks of niemand meer terug deinen.
Ik heb al zo een aantal gedichten geschreven sinds vorig jaar en ik moet zeggen dat ik niet beter mijn gevoelens kan uiten dan zo.
Als ik ze nu zo bekijk, deze is van een een paar maanden geleden, dan ben ik toch alweer sterker geworden.
Het is een lange weg maar zo de moeite waard.Ik heb eindelijk weer zin om te leven en om dingen te doen die ik anders nooit zou doen.Ik ga er van genieten want nu ben ik nog jong en vrij.
Geloof in jezelf en geloof in de toekomst dan komt alles langzaam maar zeker weer op zijn pootjes terecht
liefs ikke
-edit- verplaatst door admin
Freedom
30-07-2006 14:25
Hoi Ikke,
Erg mooi gedicht, ik heb er tranen van in mijn ogen gekregen. Knap dat je je gevoel zo op papier kan en durft te zetten. Geloof in de toekomst vind ik een erg mooi motto. Zet hem op, veel succes.
Knuffel,
Freedom
daan
31-07-2006 20:48
MOOI!!!! Goed dat je een gedicht hebt laten lezen..zeer ontroerend..liefs daan
chiara
02-08-2006 00:12
Hoi, ik vind dat je mooie gedichten schrijft, maar daar gaat het niet om. ;ieffie,in het gedicht doe je jezelf pijn / dat mag je nooit doen!!!!
Annette
02-08-2006 10:02
Hallo Ikke en allen,
Wat goed dat je voor jezelf een vorm hebt gevonden, het schrijven van gedichten, om je pijn te verzachten. Door het van je af te schrijven plaats je het wat verder van je af. Wat mij enorm heeft geholpen zijn de gesprekken met een contactpersoon van maatschappelijk werk (moet klikken!!) en mijn therapeute van het CPH te Dronten.
De laatste gaf mij het boek "als liefde pijn doet en je weet niet waarom" van Susan Forward. Door dit boek viel alles op zijn plaats, de vijandigheid naar mij en de kinderen, overal de schuld van krijgen, verwijten dat je niets voorstelt, het totale gebrek aan respect, kortom het voelt zo goed om te lezen dat jou niets valt te verwijten.
Het is een warm geschreven adviesboek met tips om je leven weer in de greep te krijgen, wat je kunt verwachten als je besluit te vertrekken en hoe je, (voor de toekomst) dit soort mannen kunt herkennen!
Warm aanbevolen!
Een hartelijke groet,
Annette
Zij
Ikke
07-08-2006 18:17
Hallo allemaal,
Ik heb een jongen leren kennnen.Nou ja ik ken hem al een tijdje via het werk maar op de een of andere manier klikte het nu pas.Ik ben van de week wat bij hem gaan drinken en het was super gezellig.Er is wel iets meer gebeurd dan alleen kletsen maar voor de eerste keer in anderhalf jaar had ik daar geen problemen mee.
Hij heeft van te voren gezegd dat hij geen relatie wil.Nou perfect toch, ik ook niet.Leuk met elkaar hebben zonder de lasten.Tenminste dat dacht ik.Op de een of andere manier beginnen er toch wel een aantal kriebels te komen elke keer als ik een smsje krijg of als ik hem zie.
En eigenlijk wil ik dat helemaal niet.Ik wil niet weer gekwetst of wat dan ook worden.Maar hij is lief, romantisch en ontzettend grappig.We vinden dezelfde dingen wel en niet leuk.Ik zit hier niet op de wachten en hij wil geen relatie.Wat moet ik nu doen??Gewoon doorgaan met lol maken en gnieten en wie weet wat er nog van kan komen.Ik bedoel hoe stellig iemand ook zegt dat ie geen relatie wil verliefdheid houd je niet tegen toch??Of moet ik er mee stoppen voordat ik dadelijk verliefd wordt en alles afgelopen is?
liefs xxx ikke
-edit- verplaatst door admin
Blondie
07-08-2006 20:16
Meissie, hartstikke leuk voor je. Wees blij dat je weer dat gevoel kunt hebben. Niet iedere man is zo! Kijk het aan, wees voorzichtig, want... je zult het herkennen als het niet goed is. Je kent de signalen, hoop ik. Onbewust wel.
En verder: tip die ik van een vriendin kreeg... je kunt ook alleen genieten van het feit dat er iemand is die je wel weer leuk vindt. Ook al zou het uiteindelijk niet wederzijds zijn.. Het is mooi te merken dat niet (letterlijk) al het gevoel uit je weg gestompt is.
chiara
08-08-2006 14:34
Blondie heeft helemaal gelijk. Geniet ervan.Ik ben blijk voor je!!
romy
08-08-2006 21:45
oh meid wat heerlijk voor je,
zeg nou zelf dat had je toch nooit gdacht?
geniet er maar van, en ik sluit me aan bij de andere dr meningen,
liefs romy
Anne
09-08-2006 13:43
Lieve ikke, wat is er nou mooier dan verliefd te zijn in dit moeilijke leven? geniet er lekker van meis, het leven is veel te kort , dus geniet van de momenten waarvan je kan genieten .Ik heb zelf ook de kriebels in mijn buik voor iemand die heel lief is ,maar mijn angst door mijn verleden blijft me achtervolgen, maar ge tijd zal dat heel moeten maken . Schat geniet er lekker van , liefs Anne
anne
09-08-2006 22:28
hoi allemaal,
Ik heb inmiddels een rechtzaak achter de rug. Na jaren van mishandeling en onderdrukking heeft hij niet mij, maar mijn vader wat aangedaan.
Hij is hiervoor veroordeeld tot 20 mnd en 10 mnd therapie en twee jaar contactverbod. Helaas is dit incl. de straf die is opgelegd. In december loopt het contactverbod af, ik ga nu aan de slag om dit proberen te verlengen. Ik ben inmiddels wel heel gelukkig met een nieuwe partner die totaal geweldloos is.
Annette
10-08-2006 09:13
Hallo allen,
Nog een stukje van mijn verhaal om met jullie te delen dat justitie tot veel bereid is, mits je zelf actie onderneemt.
In mijn situatie zou de eerste aangifte, mishandeling en bedreiging met de dood (toen ik nog thuis woonde) afgelopen juli tot een rechtzaak komen. In de kennisgeving las ik echter dat dit specifiek over deze bepaalde periode ging. Terwijl er nadien zoveel gebeurde!
Na mijn gedwongen vertrek, okt.2005, de situatie was inmiddels onhoudbaar, ben ik zelfstandig gaan wonen, tot voor kort op een geheim adres. Hij wist me te vinden bij het werk, de kinderen, vrienden en de ellende begon. Stalken, achtervolgen, bedreigen, auto beschadigen etc. In verband hiermee heb ik om een gesprek met de officier van justitie gevraagd en gekregen. In dat gesprek heb ik een verslag(advies slachtofferhulp) overhandigd van alle feiten en het e.e.a. toegelicht. Dat was maar goed ook want het bleek dat alle latere aangiftes niet gekoppeld waren aan de eerste.In mijn geval was van elke aangifte een apart dossier gemaakt met een eigen nummer.In het eerste dossier zat zelfs een positief advies van de reclassering, hij was te ver gegaan, dat wel maar had berouw getoond, geen strafblad.
Er stond ook beschreven, aldus bijna ex-lullo; "ik ben te ver gegaan maar, ze had het wel over zichzelf afgeroepen"!! Niet te geloven, dan moeten toch alle reclasseringsbellen gaan rinkelen?
De rechtzaak is nu afgeblazen, er komt een nieuwe waarbij alle feiten tot nu toe worden meegenomen. Doel, contact en straatverbod.
Verder heb ik bij de recherche een vast contactpersoon toegewezen gekregen die ik kan bellen bij calamiteiten en die mij informeert als hij b.v. wordt aangehouden c.q. vrijgelaten.
De moraal van dit verhaal;
Onderneem zelf actie richting justitie indien nodig, het kan!
Hou bij wat wat je overkomt, het liefst met plaats, datum en tijdstip. Men kan daar wat mee!
Ik dank jullie voor alle verhalen, daardoor wordt het mijne ook herkenbaar en duidelijker. En meiden, "het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar moet voorwaarts geleefd worden!"
Groetjes,
Annette
toHet Dit betekende daantekeningenbedreigingen deze z
Annette
10-08-2006 10:08
Het laatste is geen PS-je maar een hoop gestuntel na een PC crash.
GrrAnnette
Ikke
10-08-2006 19:35
Nou lieve meiden,
Het was allemaal van korte duur want omdat hij geen relatie wil leek het meer op een sexrelatie.Dus had hij toch maar gezegd dat we er mee op moesten houden omdat hij mij niet wilde kwetsen.Nou dat was al gebeurd.Die avond heb ik mezelf in slaap gehuild.De volgende ochtend hebben we nog gesmst en is me wel een en ander duidelijk geworden.En nu heb ik een goede vriend erbij.En dat voelt toch wel fijn.Ik ben gisteren naar de zee geweest en dat is echt een aanrader.Alle zorgen heb ik daar achtergelaten.Ik kan mijn glimlach niet van mijn gezicht halen.
Ik heb me een paar dagen zo heerlijk gevoeld en dat had ik echt nodig.Ik voel me mooi en de moeite waard.Ookal was het allemaal maar voor korte duur dit was misschien een belangrijke stap in de goede richting.Ook bewijst het wel dat er toch ook nog lieve jongens zijn op deze gekke wereld, want welke jongen zou nou niet gebruik maken van de sex die hij kan hebben.
Ik heb weer wat geleerd en gevoeld.Eindelijk begin ik te geloven dat echt wel alles goed gaat komen.En eigenlijk heb ik zon hekel aan die uitspraak.
liefs ikke
-edit- verplaatst door admin
Andrea
11-08-2006 11:39
Hoi Ikke,
Nou in ieder geval is hij wel eerlijk en verstandig dat hij je niet wil kwetsen.
Maar het lijkt me wel moeilijk om dat in het positieve te trekken want het is juist dat beetje liefde en aandacht wat je zo nodig hebt.
Aan de andere kant is het wel een bevestiging dat je nog leeft,dat je er mag zijn en dat er ook nog mannen in de wereld zijn met wie je het wel leuk kan hebben en die een vriend voor je kunnen zijn.
Veel geluk, Andrea.
Ikke
25-08-2006 22:27
Hallo allemaal,
A.s maandag moest het er dan eindelijk van komen.Hij moet voorkomen.Tenminste dat was zo tot vandaag.Ik heb een brief gekregen van de officier van justitie dat het is ingetrokken en dat de zaak nioet door gaat maandag.Maar dat ze nog wel terug komen op de strafzaak, dat het nog niet helemaal afgelopen is.
WAT HOUD DAT NU WEER IN???
Ik vraag me echt af hoe dit toch zomaar allemaal kan.Ik denk eindelijk kan ik het echt afsluiten.Dat zou het laatste zijn van die anderhalf jaar ellende, maar nee hoor nu gaat heel dat gedoe weer gewoon door.Ongeloofelijk.
Een lichtpuntje is er wel, ik heb een eigen plekje.Eind dit jaar zijn er nieuwe appartementen klaar en ik heb gisteren te horen gekregen dat ik er een heb.Dus dat is wel fijn.Lekker een eigen plekje weer.Maar goed ik was zo happy, eindelijk en nu dan weer een domper.Ik hoop maar dat ze snel weer een datum prikken want het wordt nu wel eens tijd dat die xxx gestraft wordt.
liefs ikke
-edit- verplaatst door admin
pebbles
25-08-2006 22:57
Hoi Mijn ex moet maandag ook voorkomen...het gaat wel door...maar is hiervoor wel 4 x uitgesteld...ik weet niet wat er precies aan de hand is in jouw geval, ...maar bij mij komt het er dus uiteindelijk toch van. Ik weet wel hoe vervelend het is als het steeds word uitgesteld...maar als ze zeggen dat ze er nog op terugkomen zal het wel hoop ik..wat dat eigen plekje betrefd:fijn voor je!!!! Zoeken wij ook naar!
sterkte en liefs,pebbles
- streepje
25-08-2006 23:34
Mijn vriend moest meer dan eenmaand geleden voorkomen en is ook uitgesteld. En een neiuwe datum is er niet. hij zit er al 5 mnd, ik begrijp er niets van. Ik merk dat dit vaker voro komt, hoe kan dat dan, waarom, hoe en wat, ik vin het maar idioot hoor...
E-tje
25-08-2006 23:48
dit komt vaak doordat ze het vooronderzoek niet afgerond hebben en de straf zal er niet lichter op worden...
mischien toch een klein lichtpuntje op de domper ;o)
Annette
26-08-2006 17:43
Hallo Ikke,
Zit in een soortgelijke situatie.
In mijn geval is de rechtzaak ook ingetrokken omdat het hierbij om een bepaalde periode ging. Na deze periode zijn er nog zoveel aangiftes gedaan die allemaal onder een ander nummer waren opgeborgen. Deze hele rechtzaak had geen zin vanwege de nieuwe feiten en alles moet eerst samengevoegd worden om een volledig beeld te krijgen.
Is er bij jou soms ook zoiets gaande,dan is de kans groot dat je hetzelfde overkomt en anders bellen of langsgaan. Vraag naar de reden, om jezelf gerust te stellen!
Enne, gefeliciteerd met je huis!
Sterkte en groetjes,
Annette
ikke
27-08-2006 18:29
Wat fijn dat jullie meteen reageren.Ik voel me nu iets beter.In gedachten dat het dan toch nog wel een keer voor gaat komen.
Bedankt lieve meiden
xxx ikke
pebbles
28-08-2006 16:20
Ja...bij mij is het ook een paar keer uitgesteld en onder andere omdat er nieuwe feiten waren en het daardoor samenvoegd moest worden...de laatste keer omdat het doorgestuurd is naar de meervoudige kamer, vanwege de ernst van het geheel.....het was vandaag,...duurde 2 1/2 uur...slopend wel...ik heb gebruik gemaakt van mijn spreekrecht...over 2 weken is de uitspraak...weer wachten dus...jij sterkte...het zal vanzelf wel duidelijk worden hoe en wat...maar kan dus ook positief zijn het uitstel.
liefs,pebbles
Ikke
30-09-2006 18:13
Hallo meiden,
Hier ben ik weer.Dacht eigenlijk dat het weer een stuk beter met me ging, voelde me weer gelukkig en doe leuke dingen.Ben bezig met de voorbereidingen van mijn huisje.Dus eigenlijk alleen maar positief.Ja ok de rechtszaak is uitgesteld en er is nog geen nieuwe datum bekend maar ik dacht dat overleef ik ook nog wel.
Maar gisteren zag ik dat hij een mailtje had gestuurd.Hij wilde de vakantiefoto's van ons om die nog eens in te zien om die dan misschien bij te bestellen.Of als ik er toch niks meer mee deed wou hij ze wel hebben.O ja en of ik zijn dvdtje nog had.
Is het niet ongelofelijk.Het is nu anderhalf jaar uit.
Hoe komt hij daar bij??Ik heb hier geen logische verklaring voor.
Maar kwaad dat ik ben.Wat denkt hij wel, om de zoveel maanden een keer een mailtje sturen en in mijn leven blijven.Dat wil ik niet.En elke keer denk ik , het doet me niks maar niets is minder waar.Ik wil dat het ophoudt.
Veel liefs ikke
-edit- verplaatst door admin
sannie
01-10-2006 10:49
Nou beste ikketje,
dan zou ik gewoon mijn nummer veranderen
en mijn mail-adres. Of komt ie je dan thuis lastig vallen?
Jammer ikketje, dat je na zo lange tijd
weer met hem geconfronteerd moet worden. Snap dat dat pijnlijk voor je is.
Liefs Sannie
- streepje
01-10-2006 14:10
Ja dat is ok het eerst ewat ik dnek, gewoon zijn emailadres blokkeren en op msn blokkeren, alles in de computer, of zelf een ander mailadres nemen kan ook nog, ander telnr nemen enz. Je huis blijft je huis, maar zolang hij daar niet komt...Kan me voorstellen dat je nu zo goed bezig bent en niet hem opeens weer in je leven krijgt op wat voro manier dan ook!
Succes en ga vooral
Just-mii
12-10-2006 04:52
Ik snap je helemaal. Ik word ook nog lastig gevallen door mijn ex-vriend. Het is al meer dan een jaar over tussen ons, maar nog blijft hij me bellen.. Heb al 3 keer een nieuw nummer genomen, maar elke keer komt hij er weer achter wat mijn nummer is, dus ik heb de hoop opgegeven en ga dus niet nog een keer 25 euro betalen voor een nieuw nummer. Hij heeft ook steeds een andere boodschap. De ene keer is het: 'Kutwijf! ik had je helemaal dood moeten slaan', dan is het huilend: 'Ik wil je zo graag terug. kunnen we het niet nog eens proberen?' en dan is het: 'Mijn oma is dood, kom je naar de begrafenis'.. :S Om gek van te worden!
Ik zou zeggen, blokkeer zijn emailadres en hopen dat het ophoudt! want elke keer worden je herrinneringen weer opgerakeld, en dat is klote (om het zo maar ff te zeggen)
Sterkte!
xxx
Ikke
05-04-2007 15:42
Hallo Allemaal,
de laatste keer dat ik een berichtje achterliet is al weer even geleden.Ondertussen is mijn ex voor moeten komen.En wat ik nooit voor mogelijk hield is gebeurd.Hij is vrijgesproken.Onvoldoende bewijs zeggen ze dan.Is in het ziekenhuis liggen niet voldoende bewijs??Ow wat voelde ik me klote zeg.Ik kon hem wel wat aandoen.Nu ben ik weer een paar maanden verder en op dit moment heel gelukkig.Mijn nieuwe relatie loopt eindelijk hoe die moet lopen, na heel wat mindere momenten.
Ik ben laatst naar een infoavond geweest over huiselijk geweld.En daar heb ik iemand van de maatschappelijk werk gesproken.Ik wil iets doen.Al kan ik maar een iemand mee helpen met wat ik heb meegemaakt dan is er tenminste nog iets positiefs uitgekomen.Ben nu al even in contact met een mevrouw en nu is het zover.Ik mag binnenkort een intervieuw gaan geven op de radio, over huiselijk geweld.Ik vind het ontzettend spannend.Maar ik moet het gewoon doen.Ik moest al iets op papier zetten en er kwam niks.Het begin stadium is aan het vervagen.Eindelijk na dik 2 jaar worden de herinneringen minder.Met af en toe nog een nachtmerrie kan ik eindelijk weer lachend door het leven.
Dus dames hou vol, ookal duurt de weg nog zo lang.Het is de moeite waard om vol te houden en door te gaan.Want wij verdienen het om gelukkig te zijn en niet meer bang te zijn.
liefs ikke
-edit- verplaatst door admin
sannie
05-04-2007 16:55
Wauw Ikke, petje af voor jou,
wanneer is de uitzending en op welke zender? Ik wens jou alle succes.
Geweldig dat je dit doet. En dat het zo goed met je gaat.
Liefs Sannie
E-tje
05-04-2007 17:09
dat is heel mooi ikke... huiselijk geweld word al zo vaak in een doofpot gestopt en afgewimpelt als een klein onenigheidje tussen de 4 huiselijke muren.
ik merk de laatste tijd ook nogal eens dat het gewone klootjesvolk geen idee heeft wat de omvang ervan is en hoe erg het is, welke impact het heeft op de slachtoffers.
en wat betreft iets op papier zetten... tjee ik weet hoe moeilijk het is... ik moet spreken op de landelijke dag tegen geweld en heb nog maar 2 stukjes op papier staan... nu heb ik gelukkig tot september de tijd om het af te ronden.
ik zou ook graag willen luisteren, dus misschien kan je de tijd en station doorgeven.
kan je via het internet natuurlijk altijd beluisteren, want op mn wekkerradiootje zal ik niet veel ontvangen ;o)
marianne
29-09-2007 06:33
hoi hoi ik heb donderdag de rehtzitting ben benieuwd na vier pogingen om me wat aan te doen
laatste was keel dichtknijpen maar collega redde mij
ga nu ook verhuizen maar hij zal mij vinden wil er heel mlamg voor zitten
hoe krijg je een rechter duidelijk gemaakt dat hij echt nooit stopt
Laura
18-07-2008 11:23
Hallo Iedereen,
Echt verschrikkelijk wat ik hier allemaal lees. Kan het ook echt niet begrijpen dat dit steeds gebeurd. Helaas heb ik het twee keer zelf ondervonden met nog twee verschillende mannen ook.
De brief hieronder heb ik naar mijn werkgever moeten sturen om uit te leggen waarom ik ziek thuis ben. Dit alles is twee maanden geleden gelukkig afgerond en inmiddels hebben beide een boete en een waarschuwing gehad.
Maar ik zit nog thuis met veel geestelijke problemen en voornamelijk angst voor herhaling. Woon samen met mijn zoontje van bijna 2 dus dan ben je al erg kwetsbaar. Heb vanmiddag een afspraak met de woningbouw voor een urgentieverklaring. Want ik kan en durf hier gewoon niet te blijven wonen. Toch het feit dat het hier is gebeurt maakt me snachts zo bang dat ik niet meer slaap. En zie alles weer voor.
Ik heb een behoorlijk rot jaar achter de rug. Met een scheiding, mishandeling en poging tot doodslag door mijn exman. Dit heeft veel impact gehad op mij en op mijn zoontje van 19 maanden. Met wie ik inmiddels alleen woon. Ook heeft mijn exman te kennen gegeven aan de rechter het kindje niet meer te willen zien.
Voor de mishandeling en poging tot doodslag loopt nog steeds een zaak(vanaf mei vorig jaar).
Het ligt nu bij de officier van justitie. Hij is militair dus het gaat via defentie en niet via de politie.
Na 10 maanden alleen te zijn geweest met mijn zoontje, leerde ik een man kennen. Op zich niets mis mee. Vriendelijk en kwam normaal over. Na twee maanden liep de relatie toch niet. En nadat ik de relatie had verbroken bleek die aardige man een psychopaat te zijn.Hij kon het niet accepteren.
Dit had tot gevolg dat hij doordraaide. Stuurde steeds rot emails en smsen. Ook met de tekst dat mijn exman me beter dood had kunnen rijden dan was zijn leven nu niet verziekt.
Hij gaf mijn nieuwe geheime nummer aan mijn exman. Ik werdt midden in de nacht steeds door een onbekent nummer gebeld. Ik kreeg dreigmails met je krijgt nooit rust. Ook maakte hij een hyves accound aan uit naam van mijn zoontje, met foto's van de geboorte. Deze foto's heeft hij uit mijn pc gestolen. Ik kreeg emails uit naam van zijn vader, die later niet van zijn vader bleken te zijn. Hij heeft een emailadres met naam van zijn vader aangemaakt en dat gebruikt.
Want later bleek dat zijn vader zelf nooit 1 email had verstuurd. Toen ging het op 11 apris s'nachts echt fout. Ik lag rond 00.00u al op bed, toen mijn telefoon ging. Onbekent num.
Na 3x weggedrukt te hebben hoorde ik een klap tegen het slaapkamerraam. Dit bleek een steen te zijn.En weer telefoon. Dit bleek mijn exvriend te zijn die onderaan het raam stond. Hij wilde dat ik naar beneden kwam, want ik moest met hem praten. Heb dit niet gedaan, want kon zien en horen dat hij helemaal was doorgedraaid. Ik was alleen met de kleine. Toen ik duidelijk had gemaakt dat ik wilde dat hij wegging werdt hij gek. Ik hoorde harde klappen. Later bleek dat hij mijn schutting en poort compleet had vernield. Ik heb 112 gebeld en gelukkig waren zowel de politie als mijn ouders en zus en zwager er zo. gelijk kreeg ik een sms van hem met de tekst"NU IS HET JE POORT, DE VOLGENDE KEER MEER". Hij is er vandoor gegaan. de politie kon hem ook niet vinden op dat moment. Deze hebben de aangifte opgenomen. Intussen belde hij me nog een keer. Toen heeft de politie hem ook gesproken, maar hij was niet voor reden vatbaar.
Die nacht ben ik met de kleine naar mijn ouders gegaan, omdat het te gevaarlijk was om thuis te blijven. Niemand wist waar hij was e wat hij nog meer zou gaan doen.
de volgende dag kreeg ik een email van zijn vader(die hij wat later bleek zelfs heeft verstuurd), dat hij die nacht een ernstig ongeluk had gehad met de auto. Over de kop op de snelweg en zwaar gewond. Er stond bij dat dit niet was gebeurt als ik even met hem had gesproken. Daar krijg je een flinke tik van. Ook al was het helemaal mijn schuld niet. Maar toch vertrouwde ik het niet helemaal. Want had hem die nacht om 2u nog op msn online zien komen. En dat was raar. want dit alles is tussen 00.00u en 2.00u gebeurt. Hij woont in Eindhoven dus kun je niet om 00,30 uit Woudrichem vertrekken een ongeluk krijgen, zwaar gewond zijn en dan toch om 2.00u thuis achter je pc zitten. Toen heb ik toch zaterdagavond de politie gebeld. Of er de vorige nacht een ongeluk was gebeurd op de a27, a58 of a2. Deze hadden geen meldingen binnen gekregen. Dat gaf mij een angstig gevoel, want als hij niet gewond thuis zat, wat zou hij dan gaan doen.
Toen ik zondagavond niet naar huis durfde heeft mijn moeder zijn vader gebeld. De beste man wist van niets. Het hele ongeluk had hij verzonnen en de emails die is steeds van zijn vader kreeg kwamen dus ook van hem. Zijn vader had nooit een email naar mij verstuurd.
Zowel zijn vader als de politie vonden het niet verstandig als ik met de kleine naar mijn eigen huis zou gaan. Zijn ouders wisten wel dat hij agressief kon worden( dat bleek in het verleden wel vaker gebeurd te zijn) maar dat hij zo door zou draaien had niemand verwacht. Zijn ouders krijgen ook op geen enkele manier contact met hem. Hij heeft een zoontje van zes en zelfs die haalde hij niet op. Wat hij normaal altijd deed. Inmiddels gaat hij gewoon door met emails sturen. Hij valt mijn exman en diens nieuwe vriendin lastig. Met mails uit naam van mijn zoontje. Stuurd email uit naam van vrienden van mij naar mij toe, zodat het lijkt dat hun dat zelf doen. En uit naam van vrienden van zichzelf. Stuurt zichzelf via de pc email en smsjes met mijn nummer(het schijnt dus te kunnen) zoat het lijkt dat ik hem lastig val. Ik krijg dreig smsjes.
Ik heb ook een uur of 2 op het politiebureau gezeten voor nog een aangifte voor stalking en bedreiging. Dit is naast de aangifte die al stond van vernieling. Dit alles is nog steeds gaande en niemand weet wanneer het ophoud. Ik kan dus ook niet terug naar huis en weet niet waar ik wel en niet veilig ben. Kreeg gister nog een mail dat hij mij toch niet met rust laat. Deze gaan allemaal steeds naar de politie toe. Die gaan toestemming of ze hem mogen oppakken. Maar de wet zit gewoon heel krom in elkaar. Hij moet mij eigenlijk eerst zwaar verwonden of nog erger, dan mag de politie gelijk ingrijpen. Ook al willen ze hem heel graag nu gelijk oppakken. Van dit alles krijg je zowel geestelijk als lichamelijk een behoorlijke klap. Heb inmiddels ook een verwijsbrief voor een psychologe en krijg slachtofferhulp.
Maar helaas weet niemand wanneer dit ophoud. Hierdoor slaap ik slecht en ben erg gespannen.
Dit veroorzaakt veel lichamelijke klachten bij mij en bij mijn zoontje veel spanningen.
Ik vond het daarom ook heel moeilijk om het verhaal te vertellen, dus vandaar dat ik het opschrijf.
Ik vind het ook echt heel erg dat dit gebeurd. Heb dit ook nooit gewild, maar het gebeurd me en kan er niets tegen doen.
Het is aan u wat u met mijn verhaal doet, maar wilde graag eerlijk zijn.
Ik hoop echt voor iedereen die zulke dingen hebben meegemaakt dat ze het een plekje kunnen geven en niet steeds bang hoeven zijn. Heel veel sterkte voor allemaal.
Groetjes Laura
manon2
18-07-2008 12:35
lieve laura, watt vind ik dit erg voor jou en je kindje, heb er bijna geen woorden voor, het is ook van de zotten dat er zoveel van die idioten rond lopen en niemand er iets tegen doet, dit heb je niet verdiend, dit verdient niemand, zo,n (geen) leven, ik kan me voorstellen dat je helemaal op knappen staat,vooral als je dan ook nog overal, onbegrip, krijgt, ik kan je alleen heel veel sterkte wensen en hoop voor jou dat deze nachtmerrie eens n einde neemt, veel liefs van manon2
Stacey
18-07-2008 20:45
Hoi lieve Laura, misschien wil je een keer met me praten, ik heb een soort gelijk iets meegemaakt met mijn ex toen mijn dochtertje net 1 jaar was. Ik hoor het wel
Liefs Stacey
Laura
19-07-2008 15:16
Bedankt voor jullie lieve reacties, dat doet me echt goed. Het is idd heel moeilijk en je probeert je groot te houden in het begin, maar heb echt ondervonden dat de klap toch wel kom. Nu ben ik aan het proberen of ik een ander huis zou kunnen krijgen, want hier wil ik echt niet blijven met de kleine. Het is een super huisje echt, maar hij weet het altijd te vinden. Maarja ik kreeg gister van de woningbouw te horen dat ze het vervelend vonden maar je heb toch een dak boven je hoofd, dus we geven geen urgentie. Nou daar kan je het dan mee doen.En tuurlijk wil ik graag een keer praten, want het helpt zeker als je ongeveer het zelfde hebt meegemaakt.
Liefs Laura
moedertje
11-08-2008 00:20
Ha Laura en andere meiden.
Ik zit sinds 7 weken bij mijn moeder met
2kinderen.7weken geleden heb ik het eindelijk doorgezet,na dik een jaar mishandelijk geestelijk en lichamelijk.4keer opgestapt te zijn en toch elke keer terug gegaan,en ma denken nee we hebben 2 kids.altijd aan een ander denken en nu werd het tijd om aan mezelf en de kids te denken.de laatste keer had ik een gekneusde kaak,rondom mijn oor en schouderblad en mijn pols zwaar gekneust.we hebben 2dagen en nachten geen oog dicht gedaan.heb 112gebeld ma had nog geen aangifte gedaan,weer denken dat kan ik me kids niet aan doen.ben bij mijn schoonouders gekomen en gepraat en die zeiden zelf dat ik aangifte moest doen.dat heb ik gedaan en heb 6,5u gezeten en ben de helft pas kwijt.hij kreeg 2weken contact en straat verbod.de uitspraak moet nog komen.nu gaat het aardig.maar hij gaat gewoon door met feesten en genieten zonder de kids.Ik ben een nieuw leven begonnen nou niet helemaal want ik heb ook urgentie aangevraagt en afgewezen.de kids durfde eerst niet meer het huis in.ze zeiden;de kinderen moesten maar in therapie anders had ik maar eerder moeten vertrekken.ik had verwacht dat ik de volle urgentie punten kreeg.mijn zus heeft nog gebeld ma hij heeft gewoon opgehangen dus op urgentie hoef ik niet meer te rekenen.nu gaat de maatschappelijkwerk van de woningbouw erachter aan.maar de vakanties zijn nog niet voorbij.dan duurt wachten heeeeel lang,mijn moeder kan het ook niet meer aan.en de kids worden steeds opstandiger.dit is zo geen leven nu hopen dat de woningbouw dit ook ziet.heb alles voor ons nieuwe huisje alleen huisje ontbreekt nog.jullie ook allemaal veel sterkte.
liefs een zorgzame moedertje
bianca
11-08-2008 07:54
hallo ikke!! wat een gezeur zeg van de woningbouw!! maar houd vol hoor!! gewoon steeds weer bellen en vragen!! en met maatschappelijk werker er achter aan ..komt het echt wel binnenkort goed!!
en trouwens goed!! dat ook jij het volhoud het wegblijven bij je ex!! ook dat volhouden he..ja ja is even behelpen voor iedereen jou,kids,moeder. maar houd je vrijheid voor ogen!!
liefs bianca
mijn hoop
11-08-2008 09:10
hoi ikke
tja ikke lees mijn verhaal je bennet op tijd erbij geweest anders was ooit kids ook kwijt ps om woning te krijgen met spoed ja moet naar gemeente gaan en je verhaal daar doen en naar woning verening binnen stappen ook daar jhe verhaal doen en dan zul wel woning krijgen net als ik ik ben in maart 2006 nadat wis dat gescheiden was heb een ugrentie gevraagt in 1 april 2008 krijg woning toe gewezen en die nu nog woon erin van 24 april 2008 leeeeeees mijn verhaal maria - mona - ab-mona en nu mijn hoop
positief verhaal
11-08-2008 09:31
Ik wil toch even schrijven dat het goed kan gaan, qua justitie en wonen enz. Ik heb aangifte tegen mijn ex gedaan. De politie nam het heel serieus en heeft hem gelijk op de telex gezet en binnen een week zat hij vast in voorarrest. Hij heeft 2 jaar in voorarrest gezeten. Constant werden de rechtzaken uitgesteld. Maar ze hielden hem wel in voorarrest. Hij is veroordeeld en heeft oa tbs met dwang gekregen. Alle instanties zijn super lief en werken goed mee. Ik heb binnen 3 weken een woning via urgentie gekregen en hulp en bescherming voor mezelf en de kinderen.
Ik wou dus toch even laten weten dat er ook verhalen zijn waarbij het wel goed gaat. Rustig blijven, eerlijk en open zijn en overal bovenop zitten, dat is wat ik heb gedaan.....
Maar zo kan het dus ook! Iedereen succes met alles he! Kom op!
manon2
11-08-2008 11:15
lieve ikke, inderdaad zoals de rest al zegt, blijf er bovenop zitten, bij iedereen, maatschappelijk werk, woningbouw enz enz, laat je niet kisten en blijf bij hem weg!!! neem je eigen leven met de kids in eigen hand, je kunt ook nog de afd huiselijk geweld in jouw provincie in de hand nemen, ook die kunnen mischien helpen, veel sterkte van manon2 xxx
Mij
17-08-2008 22:22
Tijdje geleden ben ik weer es geslagen, gaat al ongeveer een 2 jaar zo, wel soms met een flink aantal weken ertusen, maar in die tussenliggende weken wel geschreeuw en gescheld naar mij toe, en proberen mij het huis uit te trekken, ook soms in het bijzijn van de kinderen.
Maar t'was weer es zover, was de 2de keer die week. Stelde hem een vraag, waar ie bot op reageerde, ging naar boven, kwam weer beneden en daar ging het heen. En toen volgden de klappen. Ik was helemaal van de kaart, riep alleen maar, 'laat me met rust', maar hij bleef maar doorgaan met schelden en schreeuwen en slaan. Op den duur stond ie met een mes voor me, dat ik moest oprotten, nou, toen ging ik wel. Het was de eerste keer dat ie een mes pakte.
Ik ben naar vrienden gegaan en die zagen dus wel dat het weer raak was, vertelde in overstuurheid ook dat ie me bedreigd had en toen hebben zij de politie gebelt. Die zijn toen gekomen, en heb mijn verhaal gedaan waarna ze me dus meedeelden hem op te pakken.
Ik was bang en onzeker, wat zouden de gevolgen zijn. Op dat moment had ik zoiets van, ja maar in mijn achterhoofd wilde ik het niet. Ik wilde hem niet verliezen.
We hebben al een aantal jaren een relatie, 2 prachtige kinderen. Ik was de laatste tijd veel aan het werk, weinig thuis, maar daar had ik ook niet echt behoefte aan. Mijn liefde voor hem was in een dieptepunt gezakt.
Al een aantal jaren gaat het op de manier van, hij vind mij dominant, ik overheers hem, ik toen hem mijn liefde niet, praat niet. Nou, praten, ik ben geen praten, ik kan moeilijk mijn gevoelens uiten, dat geef ik toe. Ben van mezelf iets eigenwijs, maar goed...
k'Was ook een keer een beetje aan t'ouwehoeren met een vroegere vriend van mij op de msn. En op den duur stond mijn partner contstant bij me, dat ik op den duur een beetje geheimzinnig bezig was. Hij dacht dat ik een nieuwe liefde had, omdat er ook een keer naar me werd geschreven, 'ik mis je', maar dat kan zoveel betekenen en ik wist wel wat. Maar door alle frustratie door de jaren heen praatte ik daar niet met hem over en als ik al wat uitlegde dan was het toch niet waar volgens hem, nee, hij had het beeld van hoe en wat al helemaal in zijn hoofd. Dus daar schoot ik dan ook niets mee op.
Hij zit in de WAO, werkt niet, t'is ook niet echt iemand dat ik zeg, t'is een man, een echte vader voor z'n kinderen. Deed soms leuke dingen met ze, maar hij lag liever op de bank of zat achter z'n computer enzo. Wilde zelden ergens mee heen, naar school voor de kids, hun feestjes... hij bleef liever thuis. Hij kan niet zo goed onder de mensen zijn heeft ie wel eens gezegt.
Als ik aan het werk was deed ie de huishouding wel hoor, dat vond ik wel tof, maar echt een huisman, naar mijn mening niet zo, maar ja, nou heb ik ook nog een karakter eigenschap van een beetje perfectionist zijn...
Hij heeft dus 3 dagen vastgezeten, is daarna bij zijn ouders in gegaan, wisten ook nog van niks en ik had hun niet gebelt om te vertellen dat hun zoon was opgepakt, vond ik niet mijn taak, achteraf zeiden ze van, had dat maar gedaan.
Ik was alleen, met de kinderen, vond het heerlijk, geen spanning, maar ik miste hem vreselijk. Ben ook veel na ga denken over mezelf ook wel, en ik vond ook dat ik ook wel fouten had gemaakt. Waar 2 zijn hebben ook 2 schuld toch....
Ik heb hem mails gestuurd met verhalen waarin ik hem vertelde dat ik hem niet kwijt wil, ik nu hij niet thuis was, echt verder met hem wil, ik miste hem zo, heb m'n excuus aangeboden voor mijn fouten, dat ik hem heb laten oppakken, maar dit wilde ik niet zo langer.
Uiteindelijk is ie teruggekomen, na een, voor mijn gevoel goed gesprek. Was ook wel wat aan vooraf gegaan, want van hem kreeg ik dan ook weer mails, met daarin, dat ie het moeilijk vond om terug te komen, hij was zo bang dat het weer zou gebeuren, en dan bedoelde hij, dat ik weer in het oude patroon zou vallen, dus een dominante wijf weer zijn met m'n klusjes. Hij zei zelfs wel eens tegen mij dat ik Borderline had.
Maar ik beloofde hem dat dat niet zou gebeuren. Dus, hij wilde wel terugkomen, paar dagen later kreeg ik een mail dat het voorbij was, hij voelde niets meer voor me.
Maar toen weer na praten kwam ie uiteindelijk toch terug.
Dat heeft twee weken geduurt, het ging echt heel leuk en goed naar mijn gevoel, ik begreep hem ook wel dat het tijd nodig had, maar we waren meer aan het praten, zaten s'avonds gezellig t.v te kijken, lekker bij elkaar zijn.
Wel had ik 1 ding wat me niet lekker zat. 1 van de kinderen had hem zien kussen met een ander toen ie bij zijn ouders in woonde. Maar volgens hem was dat op de wangen, als steun, hij kon goed met haar praten over de situatie, was gewoon een goede vriendin. Nou, dat geloofde ik dan, leek me ook niet het type om zoiets te doen. Nou, toch leker mis dus, ben erachter gekomen dat ie wat met haar heeft. Ze is getrouwd heeft ook kinderen, maar wat hij allemaal in mails naar haar schreef, dat was wel duidelijk. Ik hou van je, en ik wil bij je zijn en ik vertouw haar niet, ze doet wel haar best, maar ik vertrouw haar niet.
Toen was mijn hart echt gebroken, een messteek ging er door heen.
En het speelde al voordat ik hem had laten oppakken, en hij mij maar verwijten dat ik iets met een ander had terwijl dat helemaal niet zo was.
We wonen nog wel samen, we willen allebei niet uit het huis vertrekken, t'staat wel op zijn naam alleen, maar omdat ik hier ook al zoveel jaren woon, heb ik ook mijn recht hier te blijven, maar daar denkt hij anders over. En dan is het ook nog zo, ik heb in dit huis alles opgeknapt met mijn geld. Zowel van binnen als buiten, want toen ik hierbij in kwam wonen was het een uitgeleefde puinhoop.
Maar wat moet ik nu, hij zegt, het is voorbij, hij voelt niets meer voor me, maar dat geloof ik niet. Mijn mening, hij is blind door de liefde van haar op dit moment. Bij haar voelt ie zich heel erg prettig nu, ik heb dat gevoel ook eens gehad, toen met die msnvriend, die zei, je bent een leuke meid, ziet er goed uit en kletsen over vroeger en lieve dingen tegen me zeggen, maar ik heb er verder nooit iets mee gedaan.
Maar hij neemt nu wel de stap, tenminste, hij wil wel iets met haar, ze sturen elkaar mails enzo, en hij gaat ook wel eens naar haar toe als haar man aan het werk is natuurlijk.
Hij zegt ook dat die man er van af weet, maar daar heb ik mijn vraagtekens bij.
Ik zit best vol met wraakgevoelens maar ik doe er niets mee. Ik wil me niet tot dat nivo verlagen. Hij wel, hij negeert me, praat me zo zwart tegen anderen. Zegt tegen z'n ouders dat ik aan het haatzaaien ben enzo, en dat ik vanalles aan het doen ben, sfeer verpesten en dat dat niet goed is voor de kinderen, en dat ie me zo goed onder de duim heeft nu. Sjonge, ik vind het best heel erg, maar dan komt die eigenwijsheid weer naar voren, ik ga hier niet weg. De kinderen hebben hier ook alles, de buurt en ikzelf ook.
Ik weet gewoon niet wat ik nu moet doen.
Had van de week al z'n spullen ingepakt, z'n kleren enzo. Hij was weg en had me s'middag voorgenomen, als ie weg zou gaan, zou ik z'n zooi voor t'huis neerzetten en de deur op slot doen, haken erop. Ging ie maar naar haar, dat wil hij toch en anders maar naar z'n ouders.
Dus ik belde hem, dat ik dat gedaan had, dat ie maar een slaapplaats moest zoeken. Dus zij driegen met de politie en toen trok ik terug. Ik durfde eerst sowieso al niet, en toen al helemaal niet meer hé. Had ik het nou toch moeten doorzetten.
Hij is gewoon terug gekomen om weer in dit huis te zijn en hij weet dat ik niet tegen hem op kan.
Van vrienden met wie ik praat krijg ik tips, zoiets van, negeer hem ook, hij gaat z'n kop vast nog wel stoten als je wel weggaat. Laat hem gewoon met die nieuwe vriendin van hem. Maar dat is zo moeilijk.
Sjonge, ik blijf maar aan het typen zo, dus ik stop maar eerst even.
Bedankt voor de luisterende ogen.
Groetjes Mij
Mij
17-08-2008 23:25
Sorry, volgens mij had ik mijn verhaal ergens anders moeten neer zetten.
Dit is voor mij ook de eerste keer dat ik zoiets doe. Sorry daarvoor.
abby
18-08-2008 02:15
hoi mij,
geeft niet hoor meis we helpen mekaar gewoon ff,ik heb je verhaal neergezet en nu kunnen er mensen onder reageren:als je een nieuw verhaal wilt schrijven klik je op het logo re-boven met een pen........
maar je kunt gewoon onder je gekregen reacties,verder praten dan is het echt jou plekje succes zal het morgen(strax) zelf lezen doeggg abby
pijntje
13-11-2008 15:51
Hallo
Ik heb ook een relatie dat als het ware aan trekken met lieve woordjes en een arm om je heen en dan weer met, woorden van ik heb me grote twijfels en ik weet het niet??? en nu is het voor goed over en uit ik wil je niet meer horen of zien. En dan weer sorry ik heb het zo niet bedoelt ik hou van je wil je niet kwijt. Geef me nog een kans ik heb hier van geleerd.
In tussen heeft hij het al zo ver laten komen dat mijn kinderen uit een ander huwelijk niet meer willen komen. Ze huilden dat ik weer bij mijn vriend zou gaan wonen. ( 23 en 21 jaar) Mam je weet toch wat hij je aan heeft gedaan!!!
En weet je dat is zo gek doordat hij dan weer zo leif is vergeet je de rottigheid en hoop je dat het nu echt goed gaat na al weer een paar keer gestopt te zijn. IK heb een jaar en een maand bij hem gewoont. Ik mocht niet zappen op de T.V dan ging die stuk , alle duren moesten boven dicht anders werd hij boos, enz hij kon soms zomaar heel boos worden om eigenlijk niets bijzonders.
Ik stop het brengt me in tranen, en toch hou ik van hem.