|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| E-tje | 27-07-2006 23:37 |
kom naar Zafe4you hotmail.com en ik kan je verder helpen... niet zo in het openbaar | |
| daan | 28-07-2006 09:34 |
| Sterkte!!! Het is heel moeilijk maar niet onmogelijk. Ik was ook bang voor alle concequenties maar laat je goed informeren en zorg goed voor jezelf. Als je goed voor jezelf zorgt, wordt je geestelijk ook sterker. Doe leuke dingen en vraag om hulp of neem hulp aan. En de meeste vrouwen hier op deze site begrijpen je...veel liefs Daan | |
| girl | 28-07-2006 11:00 |
| Niet te bang zijn dat je je ouders pijn doet als je weggaat. Ik ken je situatie natuurlijk niet maar ouders willen normaal gesproken niet dat hun kind mishandeld wordt. Begin idd met het onderzoeken van je mogelijkheden. Linksboven op de pagina van deze site staat een knop 'folder' lees die eens. | |
| Maria | 28-07-2006 12:09 |
| Iemand die de moeder van zijn kinderen in elkaar mept is NIET goed voor zijn kinderen. Kinderen hebben meer door dan je denkt. Voor de kinderen bij hem blijven is wat mij betreft geen reden. Sterkte, Maria | |
| chiara | 28-07-2006 14:00 |
| Hoi lady. Girl heeft gelijk. Je ouders houden van je en misschien moet je ze alles wel vertellen. je hoeft je niet te schamen.,het is niet jouw schuld. Dat je medeparntner van het bedrijf bent is misschien alleen maar gunstig(voor zover je er nu wat aan hebt). Ik ben tegenwoordig heel berekenend aan het worden,Kijk op folder en documentatie voor de praktische kant . Voor zover ik dat kan beoordelen heeft een advocaat zwijgplicht, dus met haar/hem en met een arts kun je alles bespreken. Ik ga er van uit dat je als eigen baas meer rechten hebt en niet op een achterkamer terecht komt. Dat is in ieder geval een zorg minder!!. Wat je kindjes betreft dat blijft moeilijk(ik zit ook met dat probleem,ik wil mijn dochter haar omgeving /vader niet afpakken)E-tje kan je helpen met Zafe4you hotmail.com. Zij zit niet meer in een relatie en ze kan je ook praktisch helpen. liefs chiara | |
| myself | 28-07-2006 14:03 |
| Toen ik vluchtte om het zo maar te zeggen waren er gelukkig geen kinderen in het spel. Maar wat ik tegen mezelf zei was het volgende: "ALS IK MEZELF OOIT NOG RECHT IN DE SPIEGEL WIL AANKIJKEN MOET IK NU WEGGAAN" dat is het moment waarin ik alles gepland heb en ben weggegaan. Ik zag er erg tegenop maar ik weet nog dat ik weer VRIJ was...ik voelde me zo fijn en ik dacht nu is het mijn tijd. Mijn leven begint weer. Ik kan begrijpen dat het anders is met kinderen. En ik zeg ook nooit zeggen je MOET weggaan. Bekijk het rustig wat zijn de voor en nadelen. Een ding is zeker. Jullie kinderen zullen heel goed begrijpen als hun moeder weggaat bij een man die hun moeder op deze manier pijn doet. Wat mij ook hielp om de knoop door te hakken was om een beejte te gaan dagdromen over alle leuke dingen die gaan gebeuren als ik bij hem weg zou gaan. Probeer je voor te stellen hoe fijn het zou zijn als er geen spanning meer is. En hoe prettig het is als je weer zelfvertrouen hebt en hoe je dit kan overdragen op je kinderen. maar geen overhaaste beslissingen maar mocht je besluiten weg te gaan dan heb ik 1 advies: GA NOOIT MEER TERUG! | |
| Lady | 11-08-2006 23:59 |
| Ik lees net de reactie en bedankt... e-tje ik hoop je snel te spreken via msn. Als ik ga... kom en kan ik niet meer terug. Dat wil ik niet. Het is raar als je je voorbereid op iets wat je niet kent weet en begrijpt. Ik ben vooral bang... zo alleen... maar het moet eens van komen... hij heeft me weer belooft te stoppen... het is niet goed wat ie doet... maar het is te laat daarvoor ( ik weet dat hij het weer zal doen)en heb er geen kracht meer voor liefs Lady | |
| nadine | 12-08-2006 13:17 |
| hoi ik ben claudia en heb zelf al 5 jaar een relatie en ook twee kinderen.ik word ook geslagen uit jaloezie en ik durf of wil niet bij hem weg mede voor de kinderen en ik kan nergens naartoe.mijn ouders weten van niks omdat ik ze geen pijn wil doen en ik heb wel vriendinnen met wie ik kan praten maar wil ook niet bij hun intrekken en hun priveleven verstoren.soms gaat het maanden goed tussen ons maar dan gebeurd er weer iets en dan knapt er weer iets bij hem en timmerd hij me in elkaar.ik vraag me vaak af waar ik zo'n leven aan heb verdiend en of ik ergens voor gestrafd word.ik doe alles voor hem echt alles.ik verdien dit niet, maar toch vregeef ik hem elke keer weer.gisterennacht ben ik ook weer in elkaar geslagen en nu zegt hij dat hij spijt heeft maar niet weet wat hij moet zeggen.en nu is hij met zijn vrienden lekker de stad in en laat mij thuiszitten met een rotgevoel en veel geestelijke en lichamelijke pijn.ik voel me zo leeg en eenzaam.het is dat ik door moet voor mijn kinderen maar anders had ik er allang een eind aan gemaakt.ik kan niet meer ik ben moe van het strijden en op mijn tenen lopen,maar durf niet bij hem weg te gaan.en wil het aan de ene kant ook niet.groetjes claudia | |
| Lady | 06-10-2006 15:43 |
| Mijn leven is momenteel een hel en kan dit niet verdragen. Weggaan ... ik wil wel maar kan het niet aan met mijn kinderen. Er zijn ups en downs maar dat is in precenten 95% tegen 5 % . En in die 5% ben ik mezelf niet. Ik kan niet veranderen, ook al zou ik het willen. Zo ben ik nou eenmaal. Ervoor vechten omdat ik kinderen heb. Hoe kan ik er wat aan doen als hij alleen maar schijt aan mij heeft. Het kan hem niet schelen niet meer. Hij wil nergens meer moeite voor doen behalve voor zichzelf en voor zaken. Hij is gelukkig als ik alles voor hem doe, als ik doe wat hij wil dan ben ik zijn lieve vrouw. Ondertussen scheld hij tegen me vernederd hij mij praat slecht over mij tegen mensen die ik dagelijks zie. Respect vind ik zo belangrijk en eerlijk helemaal. Maar hoe als je geen zelfrespect meer hebt en niet eerlijk tegen jezelf bent. \heeft je leven dan nog zin. Heb je dan nog zin om te leven. Ik niet meer. Ik huil me kapot omdat ik niet snap waarom ik dit leven heb. ben ik dan toch de slappeling de zwakke. Eenzaam pijn mijn ogen branden. Leven is niks. Waarom doet God mij dit aan denk ik. En daarna denk ik dit doe ik zelf. Op Sterke momenten denk ik nee... hij doet dit. Maar waarom. Moet ik onderdanig zijn en zijn slaafje spelen. Maar dat ik wil ik niet dat kan ik niet. Wil ik independet zijn, hoe dan. Dan kan ik niet. ik kan niks. Niks goed doen. Ik droom over dingen die nooit kunnen. Ik voel me blij en goed bij de gedachte als ik er niet meer zou zijn. Maar dan denk ik aan mijn kinderen..... dan huil ik me kapot met me hele lichaam. Begrip... alleen van wie dit meemaakt. Maar dat lees ik alleen maar. Dat maakt je even rustig. De geestelijke mishandeling is erger dan de lichamelijke. | |
| coco | 06-10-2006 16:15 |
| Beste lady, Ook ik zat 12 jaar lang in een relatie wat verschrikkelijk was. Hij mishandelde me zowel geestelijk en lichamelijk,Ik ging er kapot aan.2 maanden geleden besloot ik plotseling om bij hem weg te gaan, ik was op en kon niet meer. Ik zag dat mijn kinderen er ook veel last van hadden en ik wou gewoon weg van hem, Ik ben gevlucht naar een opvang en zit nu hier al weer 2 maanden. Ik voel me vrij en ben zo blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Alles is anders en ik hoef nooit meer bang te zijn. Mijn kinderen moeten af en toe nog wennen aan deze situatie maar ik merk wel dat ze zich steeds beter gaan voelen. Het is het echt waard om weer je eigen leven te gaan leiden zonder die angst, en vernederingen van zijn kant. Ik voel me weer sterk HEERLIJK. Veel liefs van coco | |
| rampje | 07-10-2006 08:59 |
| toen ik vluchtte was ik alleen heb alles allen gedaan kon deze site jammer genoeg niet. Ben terecht gekomen in de vrouwen opvang toen ben ik gaan inzien dat ik niet die gene was die alles verkeerd deed. IK heb me fam terug gekregen die er juist veel verdriet van hebben dat ik niet eerder naar ze ben toe gekomen maar wilde hen beschermde ,hij dreigde ook met dan maak ik je fam af .Wees niet bang weg is beter enkelt die ene grote stap .En voor de kinderen die mogen ook niet langer in die omstandigheden blijven. liefs rampje | |
| Lady | 07-10-2006 22:01 |
| Ik ben bang dat ik het niet ga redden met 2 kinderen 3 en 5 jaar. Om er alleen voor te staan. Hoe moet ik dat met werken als het met een uitkering niet lukt. Mijn familie daar heb ik niets aan. Ze zouden het niet begrijpen. En alleen zien wat de goede dingen zijn. Ik heb alleen een vriendin die het begrijpt maar zij kan ook niks voor mij doen. Ik denk wel heel goed na over weggaan... maar stel dat in een blijf van mij lijf huis je niet goed geholpen word... Ik ben bang dat de situatie zo moeilijk zal worden dat het voor de kinderen alleen maar erger zal worden. Als ik de kinderen niet had was ik allang weggeweest, maar moet aan hun 2 denken. | |
| rampje | 07-10-2006 22:06 |
| in de opvang woord alles geregeld ook je uitkering daar hoef je niet bang voor te zijn .je krigt zakgeld niet veel .maar eten bed ze gaan je helpen met alles , je komt tot rust. De strijd om nu te overleven is vele malen groter . Daar heb je steun van andere mensen begrip . Als je kans ziet probeer wat geld opzij te zetten en zo snel mogelijk weg .Kan je geen hulpinstantie inschakelen maatschappelijk werk iemand die je even bij geleid met opvang regelen . zet hem op je kan het best liefs rampje | |
| Lady | 08-10-2006 02:33 |
| Rampje, Jou n ervaring is dus goed... ik ben erg bang. Ook omdat ik eigenlijk best afhankelijk ben van hem .. zo wil hij dat natuurlijk... Maar het probleem is ook dat we samen een huis hebben een zaak ... niet dat hij dat zo ziet, hij was mij daarvoor nodig voor de bank zeg maar. Maar straks krijg ik geen uitkering ofzo... heb jij ook een verhaal hier ervaringen zijn goed. | |
| Lady1980 | 08-10-2006 03:58 |
| Ik hoop op ervaringen van vrouwen die in een bvml huis hebben gezeten hoe het daar ging en hoe snel daarna. | |
| rampje | 08-10-2006 05:26 |
| Zodra je ergens anders staat ingeschreven heb je gelijk recht op een uitkering .De vrouven opvang vraagt dit gelijk voor je aan .Ze laten je even tot rust komen en dan gaan ze kijken hoe je je leven weer op kan pakken .Het blijft een lange weg je gaat een verwerking proces in daar ben ik ook nog steeds mee bezig .Maar wel de juiste weg .De financieele moet je niet naar kijken .IK zit zelf door hem in een rot situatie met een hoop schulden.Maar kan wel me zoontje een veilig thuis bieden. Kan met hem naar buiten vanneer ik wil .Hoef niet meer natedenken en inteschatten vanneer hij weer eens uit ze dak gaat .Het heeft ook geen zin om nog met hem te praten omdat ze toch niks willen inzien enkelt hun zelf is wat telt .En wij moeten daar altijd aan voldoen .Al maakten zondags ochtend ontbijt op bed zelfs dan was het niet goed was te vroeg of het was niet naar zijn zin.Je kinderen zullen ook tot rust komen want ze zijn er heel gevoelig voor .Bel een opvang huis die kunnen je alles vertellen .ook heb je steun en aanpraak van andere in dat huis .net zo als hier word je daar ook goed opgevangen . liefs rampje | |
| Lady | 09-10-2006 21:30 |
| Dank jullie wel voor de reactie en ook de verhalen die ik lees. Ze maken me sterker. Maar ook de waarheid ga ik onder ogen zien. Zoveel gelijkenissen. Somd denk ik wel heb ik het erg genoeg. maar wat is genoeg. Helaas doet ie nu weer 'lief' dan raak ik in de war. Gelukkig denk ik wel verder..... | |
| Lady1980 | 22-10-2006 20:53 |
| De afgelopen weken waren ineens vol spijt lieve woorden begrip etc etc... ik gaf hem dus een nieuwe kans... alhoewel ik noem het maar een halve kans want mijn plan om bij hem weg te gaan bleef hoe hij was alleen dan op pauze. Tot gister... we hadden in de afgelopen weken nieuwe afspraken gemaakt want hij had spijt en bla bla dus nu zou hij wat dingen veranderen omdat ie ZO veel van mij houdt. Waaronder op tijd na huis.. Het was 4 uur in de nacht en mijn voordeur op slot. Heb hem daarvoor aantal keren gebeld en als laatste gezegd slaap maar ergens anders want hier kom je niet in. Helaas was ie aangeschoten en heeft meteen de ramen er naast in gegooid . Walgelijk, wat een klein kind. De maat is vol. Ben vanaf vanochtend bezig kleren in te pakken en spullen die ik niet direct nodig ben zet het in de garage en breng het stiekem ergens heen waar hij niet komt. Dan hoef ik op D day niet zoveel te slepen. Heb voor het eerst na de politie gebeld begon met stoer de telefoon te pakken maar in het gesprek werd het moeilijk. Ik kan hier echt niet makkelijk met iemand over praten. Maar HIJ mag er niks van weten dus geen politie wagen voor de deur, naar bureau met kinderen ook niet want de oudste (5jr) begrijpt gewoon alles en praat veel. En een agent in burger was er niet ( zondag ) Dus als ik morgen de moed heb ga ik richting bureau. | |
| rampje | 22-10-2006 21:31 |
| beried je goed voor op morgen .Papieren idkaart.En goed zet die stap voor je zelf en de kinderen.Zorg dat je veilig bent .En pas als je iemand vertrouwd te zeggen waar je zit ,beter is het even helemaal niet.Meid zet door wees hem een stap voor met alles wat je doet.Veel sterkte liefs en knuffels rampje | |
| rampje | 22-10-2006 21:47 |
| Ik weet hoe moeilijk het is .Alle moed verzamelen en gaan.Toen ik binnen kwam huilen ,gek genoeg voelde ik me ineens veilig en praten is heel moeilijk.Maar de ervaring die ik heb dat ze alle tijd en begrip nemen.En ook kijken waar je terecht kan.Of hulp inschakelen. liefs rampje | |
| Lady1980 | 23-10-2006 01:19 |
| Dankje, twijfel nu al n kan er nu al niet van slapen. btw hij bedankte me voor hij na werk ging voor het opruimen. en merkte vanavond ook dat hij mijn auto sleutels meegenomen heeft. | |
| Lady1980 | 23-10-2006 20:02 |
| ben niet gegaan. Soms wil ik 90 procent weg.... maar bang dat ik het alleen niet red. of ben ik bang voor het nieuwe dat gaat komen. Hoelang hou ik nog vol | |
| rampje | 23-10-2006 20:37 |
| Iedereen is sterke dan die denkt .Je hebt kinderen daar moed je de kracht vandaan halen.Hoe langer je wacht hoe gevaarlijke het word .Als hij iets gaat vermoeide dan word het enkelt maar erger. IK kan je zeggen door weg te gaan word alles enkelt maar beter .Denk enkelt aan jezelf en de kinderen .Dat is het alle belangrijkste . Maar ik begrijp je wel heb er ook heel lang over gedaan om die stap te nemen.probeer anders al contact op te nemen met vrouwen opvang dan heb je al een steuntje in de rug . liefs rampje | |
| Lady1980 | 24-10-2006 00:04 |
| Hoi rampje dank je. ik verwacht ook van mijzelf dat ik kracht heb maar toch bang . hoe gaat het met jou nou | |
| rampje | 24-10-2006 02:25 |
| Lief dat je dat vraagt .Ik zit in de fase dat je alles gaat verwerken.Op dit moment moet ik even veel dingen op rijtje zetten .En hulp inschakelen .Maar ik besef dat ik toen de juiste stap heb gedaan .Nu heb ik het heel moeilijk omdat hij wil beweren dat ik gek ben en opgenomen moet worden ,ik heb met zelfmoordneigingen gelopen .Enkelt ik ben gelijk hulp gaan zoeken.maar je wordt er onzeker van.Nu ga ik me hele verhaal van a t/m z proberen op papier te krijgen van wat hij me heeft aangedaan.Buiten de aangiften om is er nog veel gebeurd en dat ga ik er uit gooien.Toen ik hem leerde kennen heb ik van mijn verleden verteld ik ben in me jeugd verkracht een vader die me moeder mishandelden .In me eerste huwelijk stond ik er alleen voor heb moeten vechten voor me kinderen die vaak op het nipertje aan de dood ontsnapte door ziekte .Ook zelf bijna niet gered door een spoedkeizersnee.Kinderen die naar bijzonder onderwijs moesten heb ik jaren voor moeten vechten voor ze gingen testen .Met gevolg grote achterstanden me huwelijk liep toen op de klippen want ik moets me niet zo aanstelllen .Hij kwam weer bij me inwonen maar wist niet waar ik moest wezen kon het niet meer aan .IK werkte zorgde voor de kinderen elke avond sport wekend .Ik werd dakloos omdat de hulp instantie had gefaald kreeg ik binnen 3mnd een huisje.En heb daar me ex leren kennen die van mijn probleem afwis en me zo steunen enz ik dacht dat ik de droonprins was tegen gekomen .Gelijk trok hij bij me in en het ging al heel snel mis .De kans is heel groot dat ik weer de opvang in moet .Of ik moet me mond houden en de schulden die hij heeft gemaakt zelf heeft hij nooit gewerkt maar van mij geleeft op me nemen. Dit laat ik niet gebeuren en ga er voor vechten .IK heb 2jr voor hem gevochten ondanks wat hij me aandeed wilde ik hem helpen laten inzien dat zijn gedrag en alles niet kloptte.Nu ga ik voor me zoontje vechten en voor mezelf en daar de komende dagen mee bezig zijn .dat was een heel verhaal .IK was er ook heel lang mee bezig maar op eens was het zover en ben direkt naar de politie gegaan .Vaak denk ik daar aan terug beneneden in de gang me eigen omgekleed me kind in pyama kon maar 2tassen meenemen.Daarna in de trein naar de opvang.toen ik daar was een grote opluchting .Zet hem op liefs rampje | |
| Lady1980 | 28-10-2006 01:38 |
| Lieve rampje, wat erg allemaal. jij bent heel sterk dat weet ik wel. Ik ben ondertussen naar de politie gegaan en er is wat op papier gezet. Ik zou op mijn mobiel gebeld worden om nog een keer langs te komen om met een deskundige erover te praten. En dat heb ik gedaan. Maar voel me er niet beter door. Leek alsof ik niet serieus genomen werd maar mijn probleem wel... hij maakte me eerder bang dan hoop geven. En daar baal ik van. Mijn volgende stap is na bvlh bellen voor een gesprek. telefonisch of gewoon ergens. Ik weet niet hoe dat gaat. Maar hoop dat dat wel beter gaat. Want nu durf ik niet meer weg te gaan. Sterke ! liefs Lady | |
| rampje | 28-10-2006 03:23 |
| rampje Dat klopt met de politie ,ze mogen het niet doen maar toch. Als je zo huis belt kon je verwachten dat ze je helpen .Zeg wel duidelijk dat je bang en niet meer terugkan.En waarom omdat er vaak geen plek .En echt niet dat ze niet willen maar ze vaak geen plaats .Dit kan je gewoon vertellen hoor .IK had toen gemaild ,maar toen moest ik bellen .IK heb terug gemaild toen van dat ik dat niet kon ,dan moet ik gelijk een plek hebben.Gelukig kon ik nog een paar flessen stieken inleveren .En bellen .Maar ze begrijpen en luisteren naar je.Vaak zoeken ze waar wel plek is .wees voorzichtig. liefs en knuffels rampje | |
| rampje | 30-10-2006 00:01 |
| hoop dat alles oke met je is.En dat je inmiddels veilig bent . liefs rampje | |
| lady1980 | 01-05-2007 02:13 |
| Nou eerlijk gezegd zit ik nog steeds waar ik altijd was. geen stap verder. maar heb overal pijn ben tegen de muren aangegooid en getrokken veel bloed op mijn lichaam. uiteraard niet mijn gezicht. daarna verplicht moeten werken. kinderen waren er godzijdank niet bij zoals de laatse paar keer. als ik de kans had was ik meteen vertrokken. heb een beetje geld maar veelste weinig. maar wil me daardoor niet laten tegenhouden. Morgen ben ik weer zwak wedden dat ik niks kan. maar moet bij de les blijven. Dit zal nooit stoppen. het moet ik kan dit niet zo goed meer. ben bang om voor 2 kleine kinderen te zorgen ik voel me zo fout en waardeloos. mijn hoofd brand. slp lekker jullie | |
| lady1980 | 04-05-2007 13:29 |
| ik heb vanacht niet kunnen slapen, werd met kloppend hart wakker. hij slaapt nu na de laatste ruzie ergens anders. Waar ik blij mee ben maar ben bang dat ie ineens snacht thuis komt en weer aanvalt. vanacht een aantal keren met een bonzend hart wakker geworden. | |
| Jonnepon | 04-05-2007 15:14 |
| Hoi Lady, Lieverd ik heb een stukje geschreven op prikbord. Kop op meis kies voor je kinderen en jezelf! Ik hoop gauw wat van je te horen/lezen.je kan toch zo niet blijven doorgaan. Voor het zelfde geld loopt het eens verkeerd met je af! En dan wat moet er met die kinderen gebeuren?? Ik hoop echt zo dat je hieruit gaat en voor een beter/veilig leven gaat kiezen echt lieverd Doe het voor je kinderen dan! Ik hoop nog wat van je te horen. Geef de moed Niet op he lieve schat...Je Kan Het!! Je bent Sterker dan je denkt echt waar! Heel Veel Sterkte en Kracht verders toegewenst!! Warme Knuffels ookvoor je kindertjes! Jonnepon | |
| lady1980 | 05-05-2007 02:41 |
| dank je wel jonnepon je bent een schat hij kwam vandaag even thuis denk voor de kinderen maar daar was hij na 10 min al klaar mee dus misschien toch voor kleren kwam bij mij slijmen maar was ik niet van gediend! beetje negeerd hij was met half uur weer weg. naar werk. misschien dat ik een dag moet plannen volgende week . ik heb me thuis al wel goed voorbereid alles ligt klaar op de juiste plek kan alles zo in de tassen gooien. Niet te opvallend natuurlijk. durf ik dan nog wel... wil ik nog wel (echt wel) maar ik zoek smoesjes of heb er fout gevoel bij. Ik wacht op iets maar wat zou het zijn. Bah. ik dacht deze week ben ik weg maar zit er nog. volgende week zou ik moeten gaan maar gok op 50 % dat niet doorgaat. maar wil het proberen. liefs Mij | |
| lady1980 | 07-05-2007 00:33 |
| ik ben soms eng rustig en anders helemaal paranoide. tassen staat klaar... moet ik al inpakken. heb nog niet zoveel geld bij elkaar. papieren liggen wel klaar. moet een oplossing voor de auto ik ga niet zonder auto maar staat ook op de zaak wil geen problemen mee. klein nood auto kopen. merkt ie toch. gister bedreigde hij als ik grote mond heb hij al me botten zou breken maar ging hij vandaag wel bij mijn ouders langs.IK NIET ik kan mensen niet onder ogen komen. schaamt hij zich dan helemaal niet. en mijn vrienden.... zucht niet zoveel, maar voel me er alleen voor staan ze kennen het verhaal ik ga niet smeken om hun hulp klote leven ben zo in de war leef op een draadje lijkt het wel | |
| denny | 23-06-2007 16:31 |
| 0485021655 bel mj | |
| Reageer |