sannie12-09-2006 11:22
Hallo, ik ben Sannie
Ik ben hier voor het eerst, op deze site.
Ik heb een relatie van vier jaar, en ben al heel wat keren mishandeld en vernederd. Ben ook al heel wat keren van plan geweest
de relatie te verbreken. Raar als je bedenkt dat we nog niet
eens getrouwd zijn of kinderen hebben.
Ik wil graag weg bij hem, waarom heb ik daar dan toch zoveel moeite mee? Ik kan wel wat steun gebruiken.
Geloof me, ik heb zoveel moeite gedaan, en mezelf de schuld gegeven
van alles, maar mijn ogen beginnen open te gaan, en ik wil niet
nog verder mijzelf kwijtraken. Mijn leven zag er vier jaar geleden heel anders uit. Niet per se veel beter, maar ik was meer IK.
Ik had meer sociale contacten....ach jullie kennen het verhaal wel.
HELP Ik ben echt moe.



Laatste 20 reacties:
 hurt(v)  08-09 01:00 
 hurt(v)  07-09 21:19 
 hurt(v)  07-09 21:08 
 hurt(v)  07-09 08:38 
 hurt(v)  06-09 22:35 
 hurt(v)  06-09 19:31 
 hurt(v)  05-09 23:19 
 bianca  04-09 23:34 
 madeliefj  04-09 23:31 
 Dinah  03-09 21:49 
 madeliefj  02-09 21:19 
 madeliefj  02-09 16:36 
 madeliefj  02-09 16:34 
 bianca  01-09 21:21 
 Helena  31-08 01:00 
 najat  30-08 17:43 
 najat  30-08 12:59 
 tweeling  29-08 11:30 
 geitje  24-08 12:39 
 Helena  18-08 17:33 
112 reacties:
only12-09-2006 12:57
hoi, sannie.Ik kan alleen maar zeggen; als je de beslissing neemt om bij hem weg te gaan, dan blijft je verdere leed en pijn bespaart. je hebt ook nog geen kinderen van deze man, dus wees blij, dat ook zei dit niet hoeven mee te maken,want voor een kind, os het heel pijnlijk, als mama mishandeld wordt. En ga alsjeblieft niet denken, als ik een kindje zou krijgen, dan veranderd hij misschien wel. Dit is absoluut niet het geval, daar los je het niet mee op.Ik spreek uit ervaring, en heb zelf vroeger ook zo gedacht.Het heeft bij mij meer dan 20 jaar geduurt, voor ik verstandig werd, en voor mezelf gekozen heb. Ik wens je heel veel sterkte, en wijsheid! Liefs en knuffel, only


sannie12-09-2006 14:55
dankjewel, zo snel al een reactie.
Ik ben daar heel blij mee.
Hoop dat ik de kracht heb inderdaad door te zetten


E-tje12-09-2006 15:19
je hebt de eerste stap al gezet door te onderkennen dat je wordt mishandelt en zo op de site terecht bent gekomen.

en iedereen heeft er moeite mee om zn partner te verlaten want er speelt toch altijd nog door je hoofd dat het ooit anders is geweest.. de periode voor alles begon en dat is dan ook de periode dat je van iemand bent gaan houden.
als je houdt van iemand dan kan je niet zomaar die knop om zetten en zeggen.. nou je doet vervelend dus hou ik niet meer van je.
was het maar waar dat dit zo kon.
Vaak als vrouwen hun partner verlaten is er zelfs nog sprake van houden van en dit is niet iets waar iemand zich voor hoeft te schamen.
Dit houdt in dat je in staat bent liefde te geven ;o)

sterkte meis in welke beslissing je ook gaat nemen.


zonnebloem12-09-2006 23:28
Dat van die sociale contacten....

Heb je helemaal gelijk in, maar nog steeds vraag ik me af hoe het zover heeft kunnen komen.

Mijn man, want ik ben inmiddels getrouwd, heeft het door de jaren heen, stukje bij beetje zover laten komen dat ik totaal geen sociale contacten meer heb.

Hij denkt dat hij de enige is die ik nodig heb.
Probeer hem maar eens uit te leggen dat uitgaan met vriendinnen anders "leuk"is,
dan uitgaan met je partner.

Kijk ik hou van mijn man, maar de jaloezie, bezitterigheid en alle ellende daaromheen worden me vaak teveel.

Dan zie ik inderdaad geen toekomst meer.

Reden dat ik deze site bezoek....
gebeurt me net iets te frequent de laatste tijd....

in ieder geval sterkte meid, en een tip:

Laat je niet beinvloeden door wat anderen denken, maar doe wat je gevoel en je verstand je vertelt te doen. JIJ alleen kan bepalen of een situatie niet meer leefbaar voor je is.




Patsy2213-09-2006 00:17
Lieve Sannie,

Wat goed dat je je verhaal hebt gedaan op de site. Ikzelf heb in dezelfde positie gezeten als jou en ben daaruit ook pas een paar weken aan ontsnapt. Ik heb mijn verhaal gedaan onder de naam Patsy22; dan kan je dus lezen wat er kan gebeuren als je bij hem blijft en inderdaad zwanger zou zijn...
Kijk ook maar even op het prikbord en lees de resultaten als je 'relatieverslaving' in type bij de zoekoptie.
Ik hoop dat je op die manier een hoop ellende bespaart blijft! Heel veel sterkte toegewenst voor nu en in de toekomst!


Sannie13-09-2006 11:05
Allereerst heel erg bedankt voor jullie reacties op mijn verhaal.
Het is wel moeilijk je niet te laten beinvloeden door de adviezen
van anderen, zeker omdat hun ratio alleen meespeelt', zo van hij
is niet goed voor je dus ga je weg, en zo simpel is het gewoon niet
als je van iemand houdt.
Maar aan de andere kant is het nu wel even goed niet teveel naar
mijn hart te luisteren, want het resultaat zal dan zijn dat ik weer in diezelfde geeweldsspiraal terecht kom. Weer de hele tijd op mijn tenen lopen en uiteindelijk gaat het toch weer mis, vooral als ik een keer niet 'luister'als hij zegt dat ik mijn bek moet houden. Dan gaat ie helemaal door het lint. En ik weiger vaak gewoon me monddood te laten maken, zeker door iemand die emotioneel gezien een groot kind lijkt te zijn.
Ik ben vandaag naar zijn huis gegaan om wat spullen te halen, dacht dat hij er niet was, maar hij was er wel. Ik sloeg helemaal dicht, en ergerde me eraan dat hij geen verontschuldigingen aanbood, doet ie nooit meer, hij denkt misschien dat ik die klappen verdiende of zo, vind hij het normaal. Of misschien heeft hij wel spijt, maarkan hij zo slecht bij zijn eigen emoties dat ie gewoon niet weet hoe hij zich moet opstellen. Ik zou bijna medelijden met hem krijgen,
OEI weer een valkuil.
Ik heb gewoon gezegd dat ik wat kleren nodig had, en durfde niet te zeggen dat ik definief wegging. Ik heb de sleutel nog en wacht nog even met alle spulletjes ophalen, omdat ik bang ben voor zijn reactie, en eerlijk is eerlijk, omdat dat heel definitief voelt, en dat vind ik nog steeds eng.
OEI OEI< ik weet het, gevaarlijke instelling. Hij omhelsde mij en kuste mij, en ik verstarde maar wilde ook hem niet van me afduwen, eigenlijk vooral omdat ik bang was dat hij dan boos zou worden.
Toen vroeg hij of hij me nog kon zien vandaag, en ik zei nee, ik heb rust nodig. Okee, was goed. Toen zei hij dat hij mij zou bellen vanmiddag. Okee, zei ik. Toen ging hij weg naar zijn werk en ik heb wat spullen gepakt. Ik vroeg trouwens nog hoe het met hem ging, hij zei alleen maar 'slecht'. Ik zei dat ik totaal niet wist wat ik tegen hem moest zeggen, dat ik pijn had.
En die excuses kwamen maar niet, maar eigenlijk maakt dat het alleen maar duidelijker voor mij. Want mensen die geen sorry kunnen zeggen...heb daar zelf weinig moeite mee als ik weet dat ik iets verkeerd heb gedaan of als ik de ander vreselijk gekwetst heb. Ik kan moeilijk inschatten wat er in hem omgaat.
Ik denk dat hij zich totaal machteloos voelt zodra het op emoties en praten aankomt. Maar dat wil ik eigenlijk niet meer tot mijn probleem maken. De vorige keren moest het wat hem betreft gewoon klaar zijn met een kusje en dan weer gewoon verder. Realiseert zich totaal niet wat hij me aangedaan heeft met al die vernederende klappen en vuile taal.
Ik heb een afspraak met de huisarts gemaakt, heb zoveel stress en wil niet teveel drinken, dus kan ik beter wat tabletjes vragen want alcohol maakt me zwak. Ben zo gestressed maar toch lijk ik sterker dan voorgaande keren. Heb ontzettend veel lieve mensen om me heen die me steunen. Ik probeer nu al veel leuke plannen te maken voor mijn EIGEN leven. Dat sterkt ook.
Het valt niet mee, want ik heb geen goeie woning en weinig inkomen, maar ach, met een beetje creativiteit...
Jullie steun hier, is echt goed voor me. Hoop dat ik dat voor jullie ook kan zijn.
Ik hou jullie op de hoogte over de ontwikkelingen.
Liefs Sannie.

-edit- verplaatst door admin


Girl13-09-2006 14:12
he sannie, ff over dat excuses aanbieden. Nu ik jouw verhaal lees, besef ik dat het niet uitmaakt of ze wel of niet hun excuses aanbieden, zolang ze doorgaan met hun gedrag.
Mijn ex bood wel excuses aan, maar hield er echt niet mee op. Dus excuses werden voor mij betekenisloos, ik had het gevoel dat ie het net zogoed niet had kunnen doen. Kadootjes had ik helemaal een hekel aan want dat had ik het gevoel dat ik helemaal nix meer mocht zeggen want dan had hij het immers 'afgekocht'.

ik snap dat het niet simpel is om naar andere 'rationele'argumenten van mensen te luisteren. Die twee strijd hebben we allemaal (gehad).Misschien voel je het zelf ook al als je verhalen van anderen hier op de site leest, dat je denkt; waarom blijft zij in godsnaam bij die kerel??...Totdat jij beseft dat je hetzelfde doet...

let goed op jezelf meid! dat met die alcohol klinkt niet goed(Wel goed van je dat je naar de huisarts gaat).
Sterkte ermee


Sannie18-09-2006 23:01
Hallo allemaal.
Ik moest gewoon even kwijt hoe ik me voel.
Ik zie mijzelf nu, een aantal dagen terug op mijn eigen stekkie.
Heb hem nog wel gezien en gesproken.
Maar heb me behoorlijk teruggetrokken.
Ik zie mijzelf dus. Best veel stress van mijn gezicht.
Alsof het masker er af is gevallen.
Ik lach wanneer ik wil lachen, ben boos wanneer ik boos wil zijn,
huil wanneer ik voel dat dat nodig is. Zonder bang te zijn
om wat die ander ervan vindt. Het mag er gewoon allemaal zijn.
Ik doe er niemand pijn mee. Ik kwets er niemand mee. Ook hem
niet, want hij hoort en ziet het niet. Ik kan dus geen ruzie krijgen. Hoef dus niet bang te zijn voor klappen.
Heerlijk, gewoon een paar dagen zonder angst. Zonder mezelf anders
voor te hoeven doen dan ik ben.
Zonder voortdurend het hem naar de zin te hoeven maken.
Ik probeer me daar heel erg bewust van te blijven. Hoe ik
me nu in mijn lichaam voel. Enerzijds onzekerheid - bij lange
na niet perfect - want alleen is maar alleen - anderzijds
heel erg beschermd en behaaglijk. De spanning in mijn rug is
minder. Mis wel de warmte. Want hij was niet alleen maar
zo. Meestal niet zelfs.
Mijn vriend heeft me zelden heel duidelijk gemaakt wat hij van
me verwachtte. Het ging heel subtiel. Door te laten merken wat
hij vooral NIET van mij wilde zien. Vaak negatieve kritiek.
En omdat ik me steeds geruislozer ging aanpassen (je krijgt er toch een soort antenne voor), heeft hij het ook niet eens gezien, hoeveel ik veranderde. Hield hem ook helemaal niet bezig.
Als het hem maar goed uitkwam.
(Als ik zei dat ik niet gelukkig was, dacht hij dat ik hem beschuldigde, voelde zich machteloos, en werd hij kregelig.
Dan hield ik maar op me te beklagen. Uit angst voor ruzie.)
Maar een echte verandering was het niet.
Vanbinnen ben ik nog steeds een vrouw met passie voor het leven in al zijn facetten. Geen makkelijke vrouw nee, ongetemd zogezegd (nog steeds niet murw geslagen) maar wel een vrouw met respect voor anderen,
en integer. Dat heeft ook moeten groeien. Maar ik zal me niet
snel meer aan een man binden. Eerst eens op mijzelf bouwen.
Hij vond me mooi. Hij vond me lief (als ik over bepaalde dingen mijn mond hield) Maar de echte Sannie is niet
altijd lief. Ik moest doen alsof. De echte Sannie heeft geen
zacht flemend slijmstemmetje, bang en onzeker.
De echte Sannie is gewoon iemand met persoonlijkheid.
Iemand die dromen heeft en vol met pit en levensenergie zit.
Waarom is hij daar toch bang voor?
En waarom kon ik het niet met hem delen?
Ik hoop dat ik het volhoud.
En dat het niet alleen maar de opluchting van het begin is.
Ik vraag me af of ik hem mis.
Ik kan er bijna niet bij.
Omdat mijn hart al zo ver op slot zit voor hem.
Al wil ik dat eigenlijk helemaal niet.
Want het is zo makkelijk om van hem te houden.
Uberhaupt om van anderen te houden.
Met alle respect.
Misschien had ik ook duidelijker voor mezelf moeten zijn,
want eerlijk is eerlijk. Ik wist al snel dat ik me op gevaarlijk terrein begaf. We zijn erg verschilldend, ook in onze normen en waarden. Dat is ook gewoon cultuurbepaald. Misschien ben ik in die zin ook wel egoistisch geweest. Had ik hem ook nodig. Ik heb voor hem echt een thuis gemist. Die gaf hij me toch. Deed er echt zijn best voor.
Maar nu twijfel ik nog altijd of hij het echt voor mij deed, voor ons.
Ik weet dat hij verdriet heeft. Maar daar koop ik niks voor. hij moet toch een keer in gaan zien, dat het een oneerlijke strijd is als een man een vrouw slaat. En dat het het begin van het einde is van een wederzijds respect. Geldt dat niet voor iedere relatie op deze hele wereld? En diegenen die zeggen dat schelden geen pijn doet. Dat is niet waar. Weten jullie toch ook? Sorry
voor deze hopeloos lange brief, maar ik moest me echt even uiten.
Ik hoop dat jullie er ook wat kracht uit putten.
Wens jullie allemaal het allerbeste.
Duim voor me dat ik niet weer in het oude verhaaltje terechtkom.
Ik wil het zo graag afsluiten.
Tot schrijfs.
Liefs Sannie.

-edit- verplaatst door admin


- streepje19-09-2006 00:25
Hee Sannie, ik sprak je vanavond op de chat, het adres van mijn site is www.loveandwar.web-log.nl
liefs, - streepje


sannie19-09-2006 00:43
Hi streepje, tof dat ik je even op de chat tegenkwam en bedankt voor het adres.
Surf ik morgen effe heen.
Daaag. Liefs Sannie


Elsa19-09-2006 05:38
Hallo Sannie,
Ja bij mij brak de hel ook in eens los van woede, ik doe verder geen vlieg kwaad maar eens houd het op. Ik ben ik en we zijn niet altijd lief en aardig en onzelf zijn is zo moeilijk omdat we weten wat ervan komt.

Ik hou ook afstand, doe met je mee.en hij moet nu maar oppassen, terrorist wordt ik anders...en hij weet niet, de rollen zijn nu omgedraaid. Alleen sla ik niet, gebruik me hersens..

Veel sterkte
Liefs,

Elsa


borgje24-09-2006 20:07
hee sannie
dat verhaal wat je geschreven hebt her ken ik eigenlijk heel goed.
ik ben ook sinds een week weg bij mijn ex heb het erg moeilijk maar ik probeer het vol te houden.ze zijn zeker wel lief maar slaan en schoppen dat kan echt niet meid hou vol ik doe het ook. sterkte


Sannie26-09-2006 13:38
Hallo,
Weet je wat ik zo moeilijk vind? Dat als je echt bij hem weggaat,
je weet dat hij het niet eens zal begrijpen. Dat hij je gekleineerd heeft, tot treurens toe, totaal niet open stond voor jouw gevoelens, en als je het dan zat bent, en genoodzaakt bent je hart voor hem te sluiten, al wil je dat helemaal niet, want het doet jou immers misschien nog veel meer pijn, zijn er plots geen woorden meer. Gewoon alleen maar een slopend gevoel van woede en machteloosheid. Het enige wat je nog kunt doen is huilen en wachten tot de pijn verdwijnt. Maar je weet gewoon dat hij die pijn nooit zal proberen te verzachten, al hoop je daar zo op. Hij zal alleen maar nog bozer worden omdat hij denkt dat je hem afwijst, terwijl hij het was die jou afwees.
Ik vind het allemaal zo destructief, zo diep treurig.
Ik zal wel veel huilen vandaag.
Mijn redenen en zelfverwijten om het toch maar steeds weer een kans te geven, zijn op. Iedere keer werd het gewoon weer bevestigd: dat hij me niet ziet staan. Ik heb vaak het gevoel gehad dat hij alleen mijn lichaam wilde. Of mijn oppervlakkige verschijning. En niet mijn echte ik-je. Of dat ik wel een gewillig oor had, iemand bij wij hij al zijn grieven kwijt kon. Ik wil niet pathetisch klinken. En ik wil me ook geen slachtoffer meer voelen.
Daar heb ik schoon genoeg van. Per slot van rekening vergaat de wereld niet, al voelt het nu bijna zo.

-edit- verplaatst door admin


Machteloos26-09-2006 15:49
Ontroerend dit!! Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd.


Mickey8326-09-2006 18:16
Lieve Sannie,

Ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Eerst wordt je afgeranseld uitgescholden en vernederd. Vervolgens weer sorry en nog net niet letterlijk de vraag of je voor m door t stof wil kruipen. Ondertussen neemt ie subtiel, maar structureel je eigen persoontlijkheid van je af. Ik heb het een ander nog op video uit mijn periode met mijn ex, maar als ik naar de beelden van mezelf kijk, zie ik mezelf niet eens. Hij heeft me volledig gekneed tot een persoon waarmee hij kon leven. Iemand die alles voor m doet en desnoods zichzelf volledig wegcijferd of op de achtergrond zet... Ik denk inderdaad dat mijn ex voornamelijk voor mijn oppervlakkige verschijning ging en het feit dat ik zijn majorette-popje was. Je zit in ieder geval in het juiste gevoel. Je wilt geen slachtoffer meer zijn. Als je dat goed vasthoudt, wordt je dat ook niet meer.

Sterkte meis,
Leef met je mee...

Liefs, Mickey


rampje26-09-2006 18:32
rampje

ja dit herken ik en die pijn ,en nooit een antwoord zullen krijgen .Maar we moeten verder met ons leven .

liefs rampje


sannie26-09-2006 19:27
bedankt lieve mensen voor de reacties.
Is mij zo ontzettend tot steun weer.
Echt bedankt!!!!


only27-09-2006 10:40
Ja, dit klinkt mij ook heel bekend in mijn oren. Alleen, zo nu en dan, voel je je toch weer een beetje het slachtoffer. Vooral als je je dagen niet hebt, dan komt tenminste bij mij, heel veel weer naar boven, en moet je weer janken.Ik hoop dat het met de tijd minder wordt.Dat hoop ik voor allemaal, want soms denk ik, dat we voor ons leven getekend blijven, en telkens weer achterom kijken. Ik weet, dat je dat niet moet doen, maar het gebeurt toch.Als ik die dagen heb, ga ik afleiding zoeken, zodat ik niet zo loop te piekeren. En soms helpt het. de tijd zal het leren, ook voor jou, en iedereen op deze site. Heel veel sterkte, en liefs, only


Sannie07-10-2006 20:00
Ja ja,
heb hem de huid volgescholden over telefoon.
Kon dat alleen maar doen omdat hij op afstand was, snap je wel.
Vandaag komt alles als een volle samengebalde vuist en al mijn opgekropte woede komt los. Laat maar gaan. Verdorie. ik heb er genoeg van om het brave meisje te spelen. Ik heb genoeg van zijn hypocriete gedoe, Bah, ik walg ervan. Mogen wij ook een keer BOOS
zijn??? Laat je niet klein krijgen vrouwen. Jullie weten wel beter dan je in intellectueel en emotioneel opzicht als de mindere voor te doen. Ik KOTS van hem momenteel. Ik ken mezelf niet terug.
Want dit ben ik niet en wil ik niet zijn. Ik was lief.
Maar hij heeft een monster van me gemaakt.
Liefs Sannie

-edit- verplaatst door admin


Mug 4007-10-2006 20:16
Hallo Sannie,

hoezo over de telefoon? Was dat omdat jij weg bij hem bent? Of gewoon ruzie gekregen door de telefoon en dat je dan wel durft te zeggen wat je wilt?
Je hebt groot gelijk dat je hebt gezegd wat je wilde, maar vraag me gewoon af in welke situatie je nu zit.

liefs Mug


sannie07-10-2006 20:23
Lieve Mug.
Ik heb jouw verhalen vaak gelezen, en heeft me echt sterk gemaakt.
Ik zal je vertellen hoe het zit.
Ik woon niet samen, heb mijn eigen stulpje.
Vandaar. Maar de tijger is in mij losgebroken. Ook als je niet samenwoont kun je je hopeloos in iemand verliezen.
Omdat je uit liefde handelt. Pure liefde
en respect. Maar als dat niet wederzijds is...
Ik heb er de afgelopen weken voor gezorgd dat ik toch tenminste weer een beetje tot mezelf kon komen. Geen angst om geslagen te worden dus. Als je je hart ten volle geeft maar de ander wil er maar vanaf komen met mooie woordjes en pakweg een paar dagen, als je niet doet wat in zijn straatje ligt, en zegt of laat merken dat je nog steeds pijn hebt, kun je erop rekenen dat je nog een keer geslagen wordt, maar met woorden. Ik ben woest. echt, door het dolle heen. Maar mug, ik heb zoals ik al zei ervoor gezorgd dat ik nog mijn eigen stulpje heb, want als ik bij hem ben speel ik het lieve poppetje zonder karakter en zonder mening. Omdat hij het niet aankan dat ik een vrouw ben met eigen ideeen en opvattingen over hoe mensen met elkaar om moeten gaan, als ze beweren van elkaar te houden.
Zoals jij ook altijd zei. Hij is echt
een schat, zolang ik maar braaf mijn mondje hou over wat echt in mijn hart is. Hoe kan ik dan mijn hart aan hem geven? Ik hield van hem, zoveel. Ik wilde hem ALLES geven. Maar met waardering terug. Mug. ik ben zo gefrustreerd. Hou nog van hem. Maar ik hou ook nog van mijzelf. En ik ga liever kapot aan mezelf dan door een ander begrijp je wel? Liefs Sannie


jac07-10-2006 23:05
Monster,dat is wat ze van je maken,je kent jezelf niet meer terug.Mijn God,ik ben mezelf weer,nu hij vertrokken is,na vele gebeurtenissen.Maar wat komt er veel naar boven....Zoveel wat je altyd verstopt hebt,want het is en was toch allemaal mijn schuld.Ik geloofde erin,en maakte mezelf klein en onzeker!!!!!!!Ik ben zooooo kapot gemaakt in een huwelijk van 18 jaar,ik heb pas aangifte gedaan van zijn mishandeling,maar blijven alle psychische mishandelingen OVER!!!!!Hij is weggegaan,ik hier met 4 kinderen,waarvan 1 zeker met adhd die op het moment wordt onderzocht in een tehuis voor kinderen met gedragsproblemen.Ik ben er aan kapot gegaan om hoe ik dit kind niet de opvoeding kon geven zoals me andere kinderen en durfde ik niet op te komen voor mezelf,omdat dat al die jaren afgestompt was!!!Want zei ik wat tegen hem kreeg ik de wind van voren,of soms woede aanvallen!!!!En nog zoveel meer,maar je wordt gehersenspoeld,ze zijn zo vlug met praten,weten alles beter,geven weinig toe!!!Zijn zelf Nooit fout!!!Ik Merk zoveel rust in huis,ook naar de kinderen,en durf ik nu wel optekomen voor mezelf!!!!!Maar is er ook zoveel verdriet om wat Hij me aangedaan heeft,en ik nog steeds kontakt heb met hem vanwege de kinderen,en eigenlijk kan ik het niet!!Maar het is nog pril dat hij hier niet meer woont en is er nog veel te regelen!Ik Kan er niet uit komen en blijf klein bij hem en het gaat zooo goed zonder M,en zelf ziet hij niet wat een pijn hij mij heeft gedaan!!!Zelfs niet na mijn 4 keer een harde mep gegeven te hebben,haren getrokken,op de keuken vloer gegooid terwijl ik rugklachten had!En ik daar de politie van op de hoogte heb gesteld en niks geen spijt!!!Ik zette hem onder druk,ik schreeuwde tegen hem zegt hij.En nog moet ik respect voor hem hebben vind hij want zo zegt hij heeft hij ook respect voor mij.Ik zei dus vanavond toen hij ons zoontje thuisbracht dat ik erg boos was om alles en geen respect voor hem had,,,hij liep weg,en keerde weer terug om mij nog op een dreigende manier te zeggen dat ik snel mijn giropas aan moest vragen en dat hij daar het geld op over kon maken,dat is zijn middel om mij nog klein te houden!Ik ben het zat,heb verdriet om hoe ik altijd tegen hem geweest ben,en schoonfam,geen haar beter.Klein houden,psychische klein houden en dan net doen of er niks aan de hand is,waar maak je je druk om,stel je niet aan,wordt er dan gezegd!!God ik Ben Kapot en weet ik niet hoe hier uit te komen.Ik ben wel aan een cursus begonnen om sterker te worden maar NU zit ik hier ZO midden in!!!Hij wil maar zo gewoon mogelijk doen,ik kan het niet!!Waarom ziet hij niet wat hij heeft aangericht,kan er ook niet over praten,ga daar mezelf ook weer schuldig in bevinden!Maar dat is gewoon niet waar,hoe komt het toch dat je jezelf klein blijft neer zetten???Het is oneerlijk hoe ze je kunnen beschadigen,en er zelf geen weet van hebben.Ik vond het fijn om te lezen dat jij ook onzeker ben geworden,want heb ik getwijfeld of het niet gewoon bij me hoorde?Maar merkte ik ook wel als ik zonder hem was dat ik veel sterker was dan ik liet zien in zijn bij zijn.En als ik zei tegen mensen dat ik onzeker was begrepen ze er ool niks van,zoon leuke opgeruimde vrouw.Voor de buiten wereld wel,maar thuis zo anders.IK heb zoveel verdriet.....en ik weet gewoon niet waar ik mijn verhaal kan doen????Ik ga maar naar de dokter denk ik,of bel ik slachtofferhulp??Meiden,vrouwen ik heb het veel te lang door laten sukkelen,ook om dat ik de zorg droeg voor de kinderen en je daardoor een hoop vergat,en hij ook weer zooo lief kon zijn..hmhm.Nepzooi.Laat je niet kisten,gooi het eruit!!!!!!!liefs jacqueline


rampje08-10-2006 05:58
Laat zien dat je boven hem staat en niet bang voor hem bent .Gaat geen discussie meer aan dat heeft geen .Gaat je eigen leven op bouwen .Het is moeilijk ik weet het deze mannen gaan gewoon door met hun leven of er niks gebeurd is en niks hebben gedaan .Wij moeten ons zien te redden met alles .Je bent al heel ver hoor je hebt angifte gedaan .Je bent bij hem weg nu de verwerking ga door .

liefs rampje


Annette08-10-2006 08:56
Lieve Jac,

Ik ben het met rampje eens, je bent al sterker aan het worden en het verwerken komt..

Ik ben na 37 jaar vertrokken en nu sinds 1 jaar alleen, heerlijk! Heb na lang aarzelen wel hulp gezocht. Via de huisarts naar maatschappelijk werk en later gerichte therapie. Je verhaal vertellen, begrip en steun ontvangen van deskundigen doet zo ontzettend goed. Er komen nog genoeg hobbels,de strafzaak wegens mishandeling, bedreiging en stalking,de boedel-scheiding. Deze man ontkent elke schuld, (ik heb het altijd zelf opgeroepen)lastig maar steeds beter te hanteren.

Mijn advies, zoek alle hulp die je kan krijgen, het helpt je om in korte tijd je eigen kracht naar boven te halen. Beter voor jou, je kindjes en de momenten dat hij er is.Laat het hem maar zien hoe sterk je bent!

Liefs, sterkte en heeeeel veel succes!
Annette


sannie08-10-2006 09:11
Jacqueline, die onzekerheid hoort WEL een beetje bij me, hoor, maar het is nou juist waar dit soort mannen misbruik van maakt. Hoop dat je er uitkomt, en dat
je hulp vindt. Bedankt voor jouw reactie en de anderen ook.


Sannie08-10-2006 12:00
En na de woede komt de pijn, het verdriet.
Zo erg dat het letterlijk steekt in mijn hart.
Als ik me machteloos voel, word ik meestal zelfdestructief.
Dat doet ook pijn.
Want ik wil mezelf niet nog meer pijn doen.
Zou het makkelijker zijn om gewoon de ander de treffen
met een klap en echte scheldwoorden (als ik scheld is
dat eigenlijk zonder scheldwoorden maar de ander toeroepen
hoeveel pijn ik heb. Luide stem en echt, zonder scheldwoorden,
roepen 'wat doe je me aan?'
Vraag me al heel lang af of daders enig schuldbesef hebben.
Of dat het hen alleen gaat om het WINNEN, de macht behouden.
Want hoe kan die ander zo makkelijk doorgaan met leven terwijl
ik steeds in puin lig? Ben ik nou zo'n zwak mens?
Moet ik harder worden en me niet meer om de gevoelens van
die ander bekommeren?

-edit- verplaatst door admin


Naam onbekend08-10-2006 15:51
ik zit er zo middenin somd ben ik bang dat ik het niet red


mariana08-10-2006 16:43
Nou heel herkenbaar wat je daar schrijft, ik zit me vaak af te vragen hebben ze dan geen enkele schuldgevoel, vinden ze het leuk om iemand pijn te doen en te kwetsen, ik ben bang van wel, die van mij genoot er van, daarom ben ik weg, en lieve meid, ga weg uit die situatie, het zal echt niet beter worden, je verdient het beste, denk daar aan en ga ervoor,
liefs van mariana


sannie08-10-2006 21:21
Hi Mariana,
ik heb niet de indruk dat hij ervan
geniet als hij me pijn heeft gedaan, dat
niet, maar echt medeleven krijg ik ook
niet. Ik hoop wel dat ik uiteindelijk
mezelf het leven zal gunnen waarin
ik gerespecteerd word.
Bedankt voor je reactie, en het allerbeste voor jou toegewenst ook.
Liefs Sannie


gre09-10-2006 19:20
mariana
Het gaat ze alleen maar om 1 ding. en dat is dat hij weet dat hij controle over je hebt.dus laat merken dat het niet meer zo is.en hij zal je dan met rust laten, maar hou dat vol. sterkte gre


doorzetter09-10-2006 22:07
lieve naam onbekend.
heb je helemaal niet iemand die je een beetje advies of steun kan geven?
Vertrouwnsarts,maatschappelijk werker of iet dergelijksmdie je zo af en toe een steuntje in de rug blijft geven en je laat doorzetten.
Maak een plan wat je allemaal ga doen als je alles een beetje op een rijtje heb.Maar vooral blijft inzelf geloven dat je een beter leven waard bent.Volhouden,je kan het.
doorzetter


Just-mii12-10-2006 04:59
Heel herkenbaar. Ik denk dat iedereen hier de vragen die jij stelt al 100 keer aan zichzelf gesteld heeft. Ik wel tenminste.

Wat bedoel je met zelfdestructief? want dat kan op verschillende manieren..

Heel veel sterkte!
Je bent niet zwak, je kan dit.

xxx


Sannie24-10-2006 12:16
Een gedichtje van mij

Je wilde dat ik je alles gaf.
Dat was waarop ik had gewacht.
Overgave.
Thuis komen.

Zo graag wilde ik daarin geloven.

Je nam het allemaal dankbaar aan.
Maar langzaam werd ik een schim op de achtergrond.
Een vrouw gegoten in de vorm van angst.

Hoe meer ik me gaf, hoe meer je me liet verliezen.
Dat ging heel langzaam.

En ik,
ik klampte me vast aan de afgepaste doses liefde die
jij me toediende zo nu en dan.
Maar opeens brak dan weer je masker.

Steeds heb ik de scherfjes bij elkaar geraapt,
en ze wanhopig proberen te lijmen,
zoekend naar jouw oude vertrouwde gezicht.

Maar jouw ware gezicht sprak van iets anders.
ík heb jou niet nodig, schreeuwde je.
En je duwde me van je weg, trok me weer naar je toe,
sloeg blind je pijn op mij los,
sloot je op in de veilige wereld van je verweer.

Ik heb jou wel nodig,
fluisterde ik, maar ik had geen geluid.
Zweefde boven ons, verlamd van angst, een pop
zonder adem, maar met een wilde hartslag.

Geen geluid,
Alleen een ruis...en dan niets meer.

-edit- verplaatst door admin


rampje24-10-2006 13:54
heel mooi
heel herkenbaar

rampje


Tamara24-10-2006 17:38
ontzettend goed geschreven
het maakt wat los

Sterkte!

groetjes,
Tamara


Sannie24-10-2006 22:13
pijnigend waar...

Heel mooi verwoord...

Sannie


Naam onbekend02-11-2006 16:59
Hoi. Wat een mooi gedicht. Ik ken dat gevoel ook wel. Je cijfert jezelf helemaal weg en leeft alleen voor die ander maar gelukkig ben ik hieruit gekomen. Ik hoop jij ook!!! Langzaam aan merk je dan ook dat de beelden gaan vervagen, al duurt dat wel een hele tijd. Als je het er eens over wilt hebben... Groetejs van mij.


Sannie26-12-2006 17:11
Hallo lieve vriendinnen (zo zie ik jullie echt waar)
Ik ben zo blij dat ik hier even mijn verhaal weer kan doen.
Ik heb eigenlijk zo veel te vertellen. Maar in details treden durf ik niet, uit angst. Waarom moet ik in angst leven, waarom?
Is het iets wat ik zelf doe, of overkomt het me?
Ik zag dat er veel reacties waren op het verhaal van Tamara.
Ik begrijp ook hoe pijnlijk het allemaal is en dat haar verhaal woede en verdriet losmaakt, maar ik denk dat Tamara toch een punt maakt. Het heeft denk alles met naiviteit te maken.
Lieve vrouwen, want wat kunnen we naief zijn, met al onze hoop en goede bedoelingen. Maar inderdaad": laten we onszelf niet als slachtoffers zien, want ik lees de verhalen en zie sterke vrouwen voor me. Onrechtvaardigheid bestaat EN HET IS NOG VEEL NAIEVER TE DENKEN DAT ALLE ONRECHT EEN GEGRONDE REDEN HEEFT> DAT IS NIET ZO> DAN KUN JE ALLE ELLENDE IN DE WERELD WEL AFDOEN ALS EIGEN SCHULD DIKKE BULT>
Het lijkt mij belangrijk dat deze site gewoon een plek blijft voor iedereen die de behoefte voelt troost te vinden. In wat voor situatie we ons ook bevinden. Nog met of zonder die man.
En ook Tamara's verhaal waardeer ik, omdat discussie nooit kwaad kan. Ik voel mij echt gefrustreerd en bang en VRESELIJK EENZAAM EN VERDRIETIG. IS DAT MIJN EIGEN SCHULD? MISSCHIEN WEL> maar dat maakt niet uit. Als ik terugkijk op mijn leven, maar vooral kijk naar mijzelf, zoals ik ben, en zoals ik altijd ben geweest, vind ik het helemaal niet zo gek dat ik momenteel jullie steun zoek.
EN DAT IS GOED>
Ik wil dit kwijt. En ben doodsbang helemaal open te zijn in wat ik vertel omdat ik vermoed dat ik herkend word door mijn man.
Ik hou zielsveel van mijn man. We zijn niet getrouwd maar toch noem ik hem mijn man. Omdat ik van hem hou.
Maar liefde is blijkbaar nooit vrij van bepaalde verwachtingspatronen. relaties zijn zo gecompliceerd. Maar wij zin ook gecompliceerd. Anders zouden we wel zo wereldwijs zijn om te gaan begrijpen dat relaties niet zaligmakend zijn.
Ik vraag me af soms: vertel ik hier wel genoeg over mezelf?
Maar alleen al het feit dat ik jullie een troostend woord kan bieden en vice versa doet mij goed. Omdat ik die pijn wel snap.
Ik zou graag een keer willen gaan begrijpen waarom het niet anders kan. En wat voor stappen ik daarin moet nemen zonder gefrustreerd en teleurgesteld moederziel alleen te blijven.
Ik heb zoveel goede mensen om me heen en toch voel ik me soms alsof ik alleen op de wereld ben. REMY.
Hoe kan dat?
En waarom verwacht ik van mijn man dat hij die leegte in mijn hart wegneemt, terwijl hij zelf niet weet waar hij het zoeken moet? WAAROM? IK zit met zoveel vragen maar EEN DING WEET IK WEL.
De steun die ik hier vind maakt dat ik doorga, en alle schoppen en klappen te boven kom, en blijf geloven in mijzelf.
Ik zal wel moeten. Een alternatief is er niet.
Ik vind nog steeds dat er te weinig aandacht uitgaat in de media naar huiselijk geweld en zou graag mijn steentje bijdragen in verbetering hierin. Maar ik weet niet hoe. Ga maar weg bij hem is geen oplossing. Dat is hetzelfde als zeggen: ban de bom
Die bommen blijven wel, maar het gaat om een soort collectief bewustzijn. Wie heeft er een idee? Wij kunnen wat gaan doen.
Zonder mannenhaatsters te zijn.
Liefs Sannie.

-edit- verplaatst door admin


Joanne26-12-2006 17:41
Ik heb zo een twee drie geen reactie, maar na je stukje te hebben gelezne wil ik toch even reageren, misschien late rwat meer. Maar dit maakt toch even indruk.. Je zegt bang te zijn om helemaal open te zijn over jezelf, ik vind dit daarintegen een toch heel open stuk over je gevoelens!

en daarom wil ik je eigenlijk zeggen, dank je wel meid, je zet weer een raampje open om over na te denken.

Ik begrijp je leegte, maar weet even zo geen antwoord. En ik ben ok blij, ook al ben ik weg bij me ex, altijd nog troost te vinden en zou ook meer willen betekenen, dat huiselijk geweld GEWELD is, en neit even een klap van je man tijden een dikke ruzie, nee huiselijk geweld is heel wat anders.

Er is eigenlijk zoveel wat ik wil zeggen, maar woorden schieten tekort, konden we maar eens samen komen bij elkaar.. kop koffie erbij enzo en eens lekker languit praten hierover.

Liefs Joanne (met misschien later wat meer text ;)


sannie26-12-2006 17:55
bedankt Joanne,
Ja, dat zou fijn zijn, effe met elkaar een kopje koffie en als echte vriendinnen lachen en brullen met elkaar.
Liefs en knuffels van Sannie


leeuw27-12-2006 11:33
ik zit ook in een geweldadige relatie ben ook bang om weg te gaan omdat ik niet weet wat hij dan doet veel van zijn vrienden zeggen ook dat ie gek is voooral met drank op dan dreigt hij mij en iedereen die in de buurt is ofwel met messen of gewoon heel agresief vorige week heb ik drei keer de politie gebeld maar ze kunnen niets doen terwijl hij bekend is zijn vader heeft zelfs gesmeekt dat ze hem meenamen maar het was geen levensbedreigende situatie zeiden ze ik wil graag weg maar zou niet weten waarheen mijn ouders weten van niets en zij zijn de enige met wie ik nog contact heb zijn vreinden steunen mij maar ze zeggen ook als je weggaat heb je nog geen rust want hij weet je vroeg of laat te vinden en het eerst gaat ie naar je ouders en dat wil ik niet mijn vader is erstig ziek en ik weet dat ie gekke dingen gaat doen als ie bij mijn ouders op de stoep staat dus wat moet ik doen je hebt gelijk dat hulp hier in nederland ver te zoeken is de enigste is mischien een blijf van mijn lijf huis maar dan moet je alles achter laten terwijl je al zoveel hebt opgegeven familie vrienden je hele leven voor een persoon ik heb drei hondjes die alles voor me zijn omdat dat het enigste is waar ik steun aan heb en waar ik mijn bed voor uit kom maar die zal ik dan ook moeten opgeven


cindy27-12-2006 14:33
hoi
ik vind het moeilijk om te begrijpen dat je zegt dat weggaan geen oplossing is.
uit ervaring weet ik dat je van binnen voelt dat deze man jou helemaal niet wilt niet van je houdt en je niet waardeert. het is gewoon pure haat wat je meemaakt. geloof me als iemand van je houd en als je iets voor iemand betekend neemt hij geen risico om je kwijt te raken dat kan hem blijkbaar niets schelen. ik denk dat je dit van binnen allemaal voelt maar je ben gewoon bang om opnieuw te beginnen bang dat het toch wel goed had kunnen komen. geloof me deze dingen komen nooit goed ze worden alleen maar erger.


sannie27-12-2006 18:14
Hoi cindy,
je hebt eigenlijk wel gelijk daarin.
Meer kan ik niet zeggen.
En dat maakt het zo verdrietig.
Ik wou ook dat ik sterker was.
Ik denk dat ik nog te blind ben.
Tegen beter weten in.
Ik weet het. En ik schaam me daar ook voor. Het is juist dat al die goede dingen die hij voor me heeft gedaan, en dat zijn er heel wat, me nog steeds aan hem bind. Ik weet het: het is een gebed zonder eind.
TOt ik zelf de knoop kan doorhakken.
Misschien ben ik niet sterk genoeg.
Dat geef ik eerlijk toe.
Liefs van Sannie


Mickey8327-12-2006 20:24
Lieve Sannie,

JE komt vanzelf dat punt in je leven tegen waarop je alles beseft. Misschien nu nog niet, maar door hier je verhaal steeds een beetje te openbaren en de reaties daarop, zul je wel steeds meer zelfreflectie krijgen. Daar ben ik van overtuigd en op enig moment weet je wat je moet doen. Ik vind je een sterke meid en je reacties vind ik vaak treffend en troostend. Ik hoop dat je jezelf op waarde leert te scahtten en vecht voor jezelf. Weet dat je hier in elk geval alle steun kunt verwachten. Hier is geen oordeel. Maar elke klap is er wel 1 teveel... Voor vrouwen in onze situaties is 'hoop'de grootste vijand. We hopen altijd maar dat het wel beter wordt, dat hij misschien wel verandert, dat het op zijn minst weer een poos goed gaat... Maar pas als je voorbij de hoop gaat, kun je echte vrijheid vinden. En om nog even op de 'hoop'door te gaan: Ik HOOP dat je jezelf vind en daarmee ook geluk!

Liefs en knuff,
Mickey


bevrijd?27-12-2006 21:24
Lieve Sannie,

je zegt dat je blind bent, maar je bent niet blind, want als je blind was zou je je verhaal hier niet neerzetten, en je hart uitstorten... nee je weet heel goed wat er aan de hand is. Ik weet niet of jullie ook nog kinderen hebben als dat wel het geval is moet je helemaal een besluit nemen of je kiest ervoor om bij je man te blijven en en probeert samen in therapie te gaan of je gaat bij hem weg. Bij mij is het de druppel geweest dat mijn kinderen getuige moesten zijn van zijn geweld. Als jullie geen kinderen hebben zal je ook een besluit moeten nemen want als je je al niet durft te uiten en jezelf kan zijn, op je tenen moet lopen dat kan toch niet. Neem aljeblieft een besluit hoe moeilijk ook, en hopelijk leer je van mij ik heb gewacht tot er kinderen waren voordat ik de stap durfde te wagen waardoor er 4 slachtoffers zijn i.p.v. twee.

succes en sterkte


sannie27-12-2006 22:14
dankjewel voor jullie reacties mickey en bevrijd.
Ja, ik denk dat ik ook wel op dat punt zal komen dat ik voor mijn geluk ga kiezen. Mijn geduld raakt ook steeds meer op.
We hebben geen kinderen, nee, maar ik durf daar ook niet aan te beginnen.
Kan het me bijna niet eens voorstellen eigenlijk. Ook omdat ik bij velen hier lees dat het dan allemaal nog veel moeilijk wordt.
Ik ben ook een keer bijna ten huwelijk gevraagd, een aantal jaren geleden.
Ik heb toen eerlijk gezegd dat ik dat niet aandurfde.
Vanwege het geweld.
Therapie hielp ook niet.
Ze konden niks daar met hem en eigenlijk andersom ook, hij had het zo gezien daar. Terwijl ik zo graag
dat wilde voor ons en alles geregeld had.
Dus tja.
Hoop dat 2007 een jaar wordt waarin ik eindelijk een positieve wending durf te geven aan mijn leven. En inderdaad, deze site kan mij daar best bij tot steun zijn maar uiteindelijk moet ik zelf de knoop doorhakken.
Liefs van Sannie.


Naam onbekend28-12-2006 20:24
shanna
Hoi Sannie. Ik vind je reakties ook doordacht en leerzaam. Het is nou eenmaal heel moeilijk om die stap te zetten en dan nog het proces van volhouden, ook dat is vaak langdurig en ook daarin kan je weer terug gaan. Bij mij hielp het om in te zien dat als iemand zo geweldadig is, ziek zijn is. Een zieke heeft hulp en verzorging nodig en dat is iets waar jij blijkbaar ook goed in bent. Alleen vergeet je je zelf als je dit met je laat gebeuren dan is er ook iets niet in orde..klinkt hard misschien maar we weten allemaal dat dat zo is. Iemand met gezond verstand en genoeg eigenwaarde laat zich niet slaan. Je kunt hoop hebben dat iemand verandert maar daar is therapie voor nodig en ook voor jezelf. Ik heb ook gesprekken gehad met maatschappelijk werk en de therapie gaat nog komen. Je gevoel drijft je steeds terug of laat je blijven maar je bent veel meer waard. Je hebt talenten en mogelijkheden gekregen om iets moois van je leven te maken, om te genieten en leuke dingen te doen en wat gebeurt er...je wordt geleefd en mishandeld en dat mag niet, laat het stoppen en niet meer gebeuren. Er zijn genoeg mensen die van je houden en die hier pijn van hebben, laat ze je helpen eruit te komen. Toen ik er eindelijk uit was..uit die relatie dacht ik weleens waarom hebben ze mij niet eruit gesleurd desnoods ontvoerd naar een geheim adres want zelf kon ik het niet meer.Weet je misschien ben je ook te moe, of teveel eraan gewend geraakt, verslaafd aan de verkeerde man of te bang, of doet het pijn om alleen te zijn ..geloof mij als ik je zeg dat als je die keuze maakt dan zal het langzaam aan steeds beter gaan en je zal er sterker en met meer eigenwaarde uitkomen. veel sterkte en ik denk aan je!!


sannie29-12-2006 11:11
Shanna, ik heb veel aan jouw woorden, ik
heb ze al een paar keer overgelezen en dat zal ik regelmatig blijven doen. Alles
wat je zegt is zo erg waar.
Bedankt.



Naam onbekend29-12-2006 14:25
Fijn en geloof me maar ook jij gaat de goede keuzes maken. Het zal je zoveel gelukkiger maken uiteindelijk. Ik hoop dat je wel kunt genieten van oud en nieuw. Liefs shanna.


Trudy31-12-2006 10:42
Gelukkig is de wet veranderd en moet degene die geweld gebruikt vertrekken.... Vraag om hulp bij de plaatselijke politie en kijk of je in aanmerking komt voor een veilige kamer in huis. Het zal voor hem een grotere drempel zijn om geweld te gebruiken en tevens heb je een bewijs, omdat er opnames van het geweld gemaakt worden!!
Blijf in jezelf geloven......wat je ook doet, niemand heeft het recht om geweld tegen je te gebruiken. Vergeet niet die persoon heeft een zieke geest, het is op de eerste plaats het belangrijkste aan je eigen veiligheid te denken, het is onveilig hem te begrijpen,te vergoeilijken en hem te helpen.

Sterkte Trudy


Sannie06-01-2007 14:08
Er is niks meer van me over.
Ik ben helemaal op.

-edit- verplaatst door admin


xxx06-01-2007 14:22
waarom probeer je dan niet weg te gaan? ben je er nog niet aan toe dan ik heb ook heel vaak op het punt gestaan en weet je heb nu de stap genomen om bij me broer een tijdje te zijn en word er wat sterker van ik merk dat ik me beter voel nu hij niet constant in me buurt is en voel me veiliger


Mickey8306-01-2007 14:40
Lieve Sannie,

Doe wat je moet doen... Dit kan zo niet. Ik denk aan je... Veel sterkte!

Knuffel Mickey


linda06-01-2007 16:45
kom op meid!!

wees sterk je bent sterk!!!!!!

liefs linda


Dinah06-01-2007 17:25
op dit moment misschien wel,maar je bent sterker dan je denkt,je staat nog steeds !!
En inderdaad,doe wat je moet doen,aangifte,iemand in vertrouwen nemen,
kom op meis,er is zoveel meer om voor door te gaan !!
Knuffel van mij


sannie06-01-2007 20:43
dankjewel meiden.
Nou, sorry, ik had even een hele inzinking vandaag, en dat was niet voor niets, maar pufh, ik heb het gehad met die rotgevoelens en de komende tijd ga ik mij sterker maken.
En heeeeel veel tijd nemen voor mezelf.
Bedankt voor jullie reacties, dat doet me altijd vreselijk veel goed.


linda06-01-2007 21:37
de bekende inzinking die we allemaal herkennen er hoeft maar dit tegebeuren en bam alles tolt en word zwart!!

en gelukkig kunnen we hier ff huilen zeuren of steun vragen aan mensen die in het zelfde schuitje zitten zonder de oordelen van mensen die enkel zeggen je wist waar je aan begon je had gelijk weg moeten gaan jaa dat weten wij ook wel maar kunnen ,doen en durfen is wel iets moeilijker!

kom op sannie!! en eigenlijk wij allemaal!! ook wij komen er wel!
veel liefs linda


Naam onbekend06-01-2007 22:09
Hoi. Toch hoop ik ook dat je het kan stoppen jezelf zo ongelukkig te laten maken. Zolang je bij hem blijft is het alleen maar makkelijk voor hem en geen reden om te veranderen. Als je hem loslaat dan kan hij aan zichzelf gaan werken en dan is het nog iets minder definitief maar ben je wel onder die enorme spanning vandaan. Het wordt steeds moeilijker hoelanger je wacht echt!! Gun jezelf het beste, neem dit niet meer en wees sterk en laat zien wie je bent ., dan kom je uiteindelijk als overwinnaar uit de strijd want nu geef je ondanks dat je het niet wilt toch toe aan zijn gedrag...wat te begrijpen is ook maar als je er zoals ik langer uit bent dan denk ik wat een verspilde jaren aangezien mijn ex er bar weinig van heeft geleerd en ik denk maar zo, zij hebben professionele hulp nodig en jij bent niet zijn therapeut. Veel succes. Liefs Shanna.


rampje06-01-2007 22:44
Je kan het echt elke keer als je het moeilijk hebt .Vraag hier om hulp.
Zo ben ik er ook door gekomen en nog steeds.En inderdaad het is veel huilen ,maar dat zal minder worden .
Kom op je kan het .

Veel liefs en knuffels rampje


Joanne07-01-2007 12:30
Tuurlijk ben je moe en op, maar dat betekent niet dat je verslagen bent. Er komt een moment dat er een knop omgaat en je opeens heel veel kracht krijgt.... blijf geloven in jezelf en je komt er wel. Wij heir geloven in je, hou je daaraan vast.

Het is niet erg om even een inzinking te hebben, die hebben we allemaal. Neem inderdaad de tijd vor jezelf, keuzes maken is neit makkelijk...

dikke knuffel!


mandy07-01-2007 17:28
heey Sannie
geef de moed niet op!!! zet alles op een rijtje en bedenk wat je wilt meis,zo lang je daar blijft denkt hij dat je alles goed keurt,ik neem aan dat hij niet genoeg van je houd anders had hij je dit niet AANGEDAAN... en gezien hoe erg je eronder lijd. nou sterkte ermee en TAKE CARE


sannie08-01-2007 23:08
Nogmaals bedankt voor de reacties.
Wou nog effe zeggen dat het voor mij ook wel zo is, dat ik nog op mezelf woon, waardoor het steeds weer mogelijk is me opnieuw op te laden, wat eigenlijk misschien een nadeeel is, op langere duur.
Maar ook fijn.
Maar dan laad je je weer op, ga je weer met elkaar zitten en dan is het wachten tot het weer gebeurd. Je zou denken misschien, o nou, als je toch niet bij hem woont is het makkelijk. Maar dat is niet zo. Ik voel me emotioneel echt zo verbonden (en afhankelijk) en andersom ook. Ook liefde, dat geloof ik nog steeds (jullie verklaren me voor gek)
Maar ja, geen gezonde hee.


Mug 4009-01-2007 09:45
Hoi Sannie,

lees net je laatste reactie. Dat opladen, dat is denk ik inderdaad funest voor je relatie. Het is ook zo bij mij. Ik ben altijd 2 weken alleen omdat hij dan weg is voor zijn werk. Ik kan me dus ook weer opladen. Hij is verleden jaar een maand of 3 elke avond thuis geweest na zijn werk en de weekenden vrij, nou dat was een ramp. Als hij een baan zou hebben gehad van 9 tot 5, weet ik niet of ik het zo lang zou volhouden...misschien ook wel, want dan ga je weer andere dingen verzinnen waardoor je hat langer volhoudt.
Sterkte meid,...ik hoop eigenlijk voor jou dat je op een dag wakker wordt en denkt ...en nu ga ik niet meer terug naar hem, maar blijf ik in mijn eigen veilige huisje...weet je, ik hoop dat voor mezelf die dag ook is aan gaat breken, dat ik voor mezelf ga kiezen. Agressie is hier geen sprake meer van, maar het vertrouwen en een groot deel van mijn gevoel is weg, en dan valt het ook niet mee om elke keer maar weer tegen jezelf te zeggen dat je het toch wilt blijven proberen...het is zoeken naar iets wat er niet meer is denk ik.

Mug


Sannie16-01-2007 22:26
Gek eigenlijk, ik krijg de indruk dat momenteel iedereen om
me heen zo'n beetje opgebrand en moe is.
Ik vind dat een beetje typisch voor januari.
Ikzelf heb er namelijk al zowat mijn hele leven last van.
De winterblues noem ik dat.
Ik merk dat ik ook zo vreselijk moe ben van afgelopen jaar.
Zoveel pijn, zoveel tranen.
En dat ik momenteel echt mezelf afscherm van alles wat me
teveel energie kost of me weer het negatieve intrekt.
Word er wel een beetje kil van.
Trek me terug in mijn eigen wereldje.
Soort overlevingsmechanisme.
Ik ben wel errug lief voor mezelf, dat wel, muah, moet kunnen toch.

Maar ik zie het dus ook om me heen, het moe zijn.
Ik heb soms ook weinig behoefte te vertellen over hoe het nu allemaal gaat. Misschien verstop ik mijn gevoelens wel een beetje, soort automatische piloot. maar
Ik wilde, nu ik in een heerlijk open bui ben toch gewoon even schrijven naar jullie allemaal:
Dat ik jullie ALLE kracht en energie van de wereld toewens.

ENNE: je hoeft toch niet altijd op scherp te staan.
Gun jezelf dat warme dekentje.
Als jij het jezelf niet geeft, wie doet het dan.
Toch? Wil niet belerend overkomen of zo hoor,
maar ik denk dat ik hier niet de enige perfectionist ben,
en snap ik dus wel dat je soms zo aan je eigen behoeftes
voorbij kan schieten. "t is dat ik weet hoe moeilijk het
financieel kan wezen, maar anders zou ik zeggen: koop morgen allemaal een bos bloemen voor jezelf.
Heel veel knuffels van Sannie.

-edit- verplaatst door admin


abbygail17-01-2007 00:24
hoi lieverd weet je in mijn gedachten maak ik een super groot bed en gaan we er met zijn allen lekker inliggen,allemaal onder 1 veilig warme deken........was het maar waar he ,maar ik kan je wel figuurlijk een bossie bloemen geven hoor .....tjoep heb je ze -xxxabby-xxx


linda17-01-2007 15:42
nou het zal zeker wel aan het weer leggen dat iedereen zich zo belabberd voelt!
al moet ik zeggen dat ik juist "opfleur"van dit weer,juist als het mooi weer is voel ik mijn verplicht om naar buiten tegaan en zeker als het mooi weer is! dan heb ik het gevoel kijk allemaal leuke,happy gezinnetjes en ik zwalk weer alleen met mij kinderen!..maar de pest aan de armoe! ik koop morgen echt wel een bos bloemen!en zet ze ook neer. voor jullie allemaal!naast het warme veilige bed van abbygail!
veel liefs linda


pebbles17-01-2007 16:31
Ha goed zo Linda..ik doe mee ook een bos bloemen en dan denk ik aan jullie allemaal!!!!!!!!!


abbygail17-01-2007 18:56
pebbles schatje kom je dan ook in me grote bedje liggen?????xxx abby?


pebbles17-01-2007 21:25
Jaaaaaaaaaaaaaaaaaa tuurlijk liefie!!!! ps...Abby kan je me toevoegen op msn? xxxx


abby17-01-2007 22:02
vraag e-tje mijn msn (dochter) waar ik haar ook op heb ;-)


carmenlita17-01-2007 22:49
kwam het allemaal maar wwer goed met simpel een bos bloemen,makkelyk gezegd ,ti,is niet het weer t,is gewoon alles ,die .... mannen die losse handjes hebben , .en die het keer op keer weer flikken om iemands leven voor de eerste 10 jaar op z,n kop te zetten . therapie ,sbo scholen ,psychi dagbehandeling m,n kids lopen er nog steeds mee . terwyl meneertje niewe slachtoffers maakt . als ik de sraffen in ned moch bepalen ,had hy nu gehangen voor wat hy m,n kids heeft laten doormaken .


sannie18-01-2007 13:27
Hoi Carmenlita.
Natuurlijk komt het niet allemaal door het weer, zoals ik ook zei, en dat bosje bloemen is alleen maar om tegen jezelf te kunnen zeggen: ik verdien iets moois, en dat kan ik mezelf geven.
Een klein lichtpuntje in de duisternis dus, ook jij verdient dat toch?


abbygail18-01-2007 14:52
hoi sannie je hebt gelijk hoor elkaar eens lekker een hart onder de riem steken is juist fijn,en ik heb vandaag iets gedaan waar ik heel trots op ben (verder niet van belang)....maar heb wel een bosje bloemen gekocht......net als linda ff niet gekeken naar de financieen........carmelita,het is natuurlijk makkelijk gezegd zoals jij schrijft maar wij weten ook wel dat het niet alles oplost maar we peppen mekaar hier gewoon ff lekker op,ik stuur je een bosje bloemen via dit berichtje kom op meid,net wat je schrijft het leven is al oneerlijk genoeg -xxabbygail-xxx


sannie18-01-2007 14:59
Geniet maar fijn van je bosje bloemen, abby,
liefs Sannie


Marieke19-01-2007 00:49
Wat een mooi stukje, Sannie!

Ik ga morgen een bos bloemen voor mezelf kopen. Gelijk heb je!

Ik heb een tijdlang op zondag voor mezelf poffertjes/pannenkoeken/tompoezen/brownies/cake/ enz... gebakken, maar dat is er weer uitgeslopen. Ik denk dat ik dat weer op ga pakken: mezelf trakteren.

Liefs,
Marieke


sannie19-01-2007 12:16
Hoi Marieke,
Ja, het is zo heerlijk af en toe he om gewoon iets te doen helemaal omdat je er zelf blij van wordt.
Ik ben blij dat ik hier wat meiden heb aan kunnen moedigen een lief gebaar voor zichzelf te kunnen maken.
Hmm, poffertjes, nou, ik ga vanavond ook maar eens heel lekker voor mezelf koken,
muziekje erbij en glaasje wijn,
gesellig. Ik heb het ook echt nodig nu, want ik heb erg last van de dagen voor menstruatie en dan heb ik dat ook echt nodig.
Liefs van Sannie


abbygail19-01-2007 19:29
hoi sannie,heb je niet al stiekem van de wijn gesnoept.........gesellig schreef je hahahahaahahah het is je gegund hoor schat,lekker ff ontspannen,lust geen wijn anders nam ik ook een glaasje,maar begrijp je wel want ik heb ook van die rare dingen voordat ik weer aan de tampons moet!!!fijne avond proost-xxxabby-xxx


rampje19-01-2007 21:53
Hoi sannie ,heb je mooi geschreven .
Hou de moed er in .

En van rampje en me zoontje een dikke knuffel


Sannie02-02-2007 18:09
Hallo allemaal,
iemand zei me eens dat ik hypersensitief ben, en dat daar veel van mijn probleempjes maar ook mijn talenten vandaan komen.
Hoog-sensitieve-personen van Elaine A. Aron.
Klinkt goed he,.
nee maar toen ik het boek las herkende ik veel, tot in mijn vroegste verleden.
Een tijdlang heeft het me een heel rijk leven gegeven, toen ik nog met mijn gevoel leefde dus, maar daar schoot ik in door.
Het is wennen om wat meer rationeel bezig te zijn. Mijn hele
lijf en geest komen in opstand.
Ik was altijd heel creatief en had een bende mensen om me heen die mijn visie op de wereld wel begrepen, gevoelsmatig.
maar tegelijkertijd miste ik vaak de realiteitszin die nodig is om te overleven en de praktische zaken van het bestaan het hoofd te kunnen bieden. Begrijpt iemand waar ik het over heb?
Soms denk ik dat ik daarom uiteindelijk bij een man terecht gekomen ben die zo aards is en zo nuchter dat ik me nu pas realiseer hoe stom overgevoelig ik ben. Maar dat is ook niet goed.
Want dat stukje gevoeligheid en inlevingsvermogen kan ik ook positief aanwenden. Probeer dat momenteel ook door bezig te zijn met meer socialer werk. Het geeft me veel voldoening.
Veel van onze problemen komen volgens mij voort uit ontkenning van onze mooie aard.
LAAT JE NOOIT WIJSMAKEN DAT JE NIKS WAARD BENT WANT WIJ HEBBEN (VERBORGEN) TALENTEN EN EMOTIES WAAR DE WERELD VEEL BEHOEFTE AAN HEEFT> sorry, ben weer wanhopig gevoelig vandaag, zal wel aan de volle maan liggen, waar ik ook gevoelig voor ben.
HERKENT IEMAND MIJN VERHAAL?
HEEL VEEL LIEFS EN ALLE WARMTE VOOR JULLIE ALLEMAAL GEWENST>
VERSPIL JE GEVOELIGHEID NIET< ZOEK EEN DOEL WAAR JE HET IN KWIJT KAN> JE BENT HET WAARD.

-edit- verplaatst door admin


linda02-02-2007 18:55
nou nou dat klinkt zeker mooi?! nee ik herken mijzelf niet in je verhaal oke enkel dat wanhopige gevoel dan!haha

maar ik wilden toch ff hallo zeggen,dus hallo!

en je dikke getypte tekst spreekt mij wel aan! zo waar als een koe.je hoort wel vaker dat er mensen zijn die gevoeliger zijn bij volle maan..mij persoonlijk nooit opgevallen,(ben altijd gevoelig hihi)

nou wijffie! rustig aan ,je bent een kanjer
veel liefs linda


pebbles02-02-2007 19:15
mmmmmm ja herken het wel hoor Sannie..ben ook zo'n hoogsensitief-wereldvreemd geval haha..begrijp soms ook niksssssss van deze wereld en hoe mensen op zo'n vreselijke manier met elkaar om kunnen gaan....zucht..knuffel , Pebbles..


abbygail02-02-2007 19:31
hello i really really doesn,t understand anything of this world.....people are just the same as the weather......hahahahaha,oeps ik zit nog in mijn ENGE-LANDS....wou jullie ff opvrolijken do you knauwwwwwwwwwwww!!!

mooie uitspraak van mijn dochter wil ik ff met jullie delen,

""ALS TRANEN KONDEN SPREKEN WAS IK ALLANG UITGESPROKEN""

greetingsssssss abby (sorry ben melig ) hoop dat ik hier niemand mee kwets maar ik ben happy omdat het de laatste dagen zo gezellig en saamhoorig is...........love you oooooooooollll


pebbles02-02-2007 20:01
Ja he och lieve Abby ..XX voor jou hor ..je bent zo lekker positief en liefffffffffffffff!!


linda02-02-2007 20:08
nee hoor hoe kan jij iemand kwesten en zeker niet omdat je melig bent! gezellig toch?

ja het valt mij ook op dat het zo hartverwarmend is op de site ondanks al onze shit en sores..is het toch een voor alle en alle voor 1!!.en we toch gein en "lol" kunnen hebben!

is dat toch vriendschap en gaat het spreekwoord beter een goede buur dan verre vriend! toch niet op?

want ach mij buren zijn wel aardig hoor,maar wat ik met jullie deel weten hun de helft niet van! dus beter onbekende goede vrienden dan aardige buren

nou linda heeft nieuwe spreekwoord ontdekt!hihi liefs linda


sannie02-02-2007 20:12
wat fijn, zo snel al zulke fijne reacties.
Enne, je kwetst niemand met optimisme hoor.
liefs Sannie.


Els04-02-2007 13:37
Ik ben een hsp persoon.(hoog sensetief persoon). en dit is geen ziekte maar meer een gave.
Je ontvangt dus heel veel prikkels van buitenaf, zowel goed als slecht.
Je moet ermee leren leven. Maar jou verhaal komt me bekend voor, ik wist vroeger niet wat ik had, wist wel dat ik anders was dan anderen. en heel goed een ander kon aanvoelen en altijd de helpende hand was.
Door mijn hsp, heb ik die man waarvan ik slachtoffer ben geweest, kunnen helpen door in zijn hersens te kruipen.

Denk dat ik dit nooit meer van me af kan zetten, deze gebeurtenis in mijn leven heeft me een heel ander persoon gemaakt.
Ik ben ELs en die een lange tijd geleden, hier stond met mijn horror verhaal.
Waar uiteindelijk een einde aan is gekomen.
Me email staat erbij mail me maar, als je dat wil...

Dikke knufff
Els


Cyrina08-05-2007 20:10
Hoi Sannie en alle anderen.

Ook ik vang gevoelens op van mensen die niet iedereen doorkrijgt.
Voor mij was dit normaal als kind zijnde..Ik voelde me ook vaker een buitenbeentje daardoor.
Gelukkig werd ik in mijn familie hierdoor gesteund en begon ik te begrijpen dat ik speciaal was en iets waar ik trots op moest zijn.

Maar ook ik ben twee keer tegen de verkeerde man aan gelopen.
Nu na 2 jaar rust en weer liefde te hebben gevonden in mijn leven begin ik weer dichter bij mijn gevoel te staan en in me zelf te geloven. Mijn partner is zeer nuchter van aard maar respecteerd me wel zoals ik ben.


Cyrina08-05-2007 20:15
Dat ging niet zoals ik heb gepland.

Ook de dikgedrukte tekst spreek me zeer aan.

Ik ben al vakerop deze site geweest maar mijn verhaal schrijven heb ik nog niet kunnen doen.

Maar zal er zeker aan beginnen denk dat het moment er daar voor is.

Dikke knuffel Cyrina


Sannie28-05-2007 12:40
Hallo Allemaal.
Ik heb een paar heftige dagen, of eigenlijk weken achter de rug.
veel stress en pijn, mishandeling, en nog een hoop vreselijks
maar het goede nieuws is dat ik nu eindelijk ga breken, of eigenlijk al heb gebroken met de
relatie. Ik sta nog aan het begin en heb vaker op dit punt
gestaan. Het is nu voor mij een emotionele tijd en ik zou wel
uitvoerig willen schrijven hoe alles is gegaan en wat er allemaal is gebeurd maar eerlijk gezegd heb ik daar nu niet zo
de kracht voor en het lijkt me ook niet verstandig om in details te treden, want ben gewoon een beetje bang dat ik dan op een of andere manier herkend zou worden (je weet het maar nooit, ik ben zo paranoia geworden) en dat zo niet goed zijn.
Ik ben bij hem weg, en er zijn eigenlijk nog zo veel vragen
waar ik mee rondloop en voel me net een klein gewond vogeltje
maar toch heel diep begint in mij de overtuiging en kracht
te groeien dat ik nu eindelijk er echt los van zal komen,
want er is iets geknapt in mij na de laatste mishandeling
en ik pik het niet langer meer en ik zie nu eindelijk in dat
hij niet zal veranderen en dat het alleen maar erger en erger
zou worden. ik weet niet of hij nog gaat proberen me terug te
winnen, ik denk het niet want hij had er ook geen zin meer in,
maar je weet het maar nooit met dit soort mannen, hij kan wel
in een keer weer terug willen krabbelen, ik denk het niet.
Het is nogal een ingewikkeld verhaal, en ik zou eigenlijk alles
wel willen vertellen, maar dat kan nu (nog niet).
Feitelijk wil ik vooral kwijt dat mijn blinde liefde voor hem
over is, en mijn ogen geopend zijn en ik op ben gehouden mijzelf de schuld te geven van de mishandelingen (ik zou wel iets verkeerd doen, wie herkent dit niet).
Vrouwen hier op de site, en vriendinnetjes, ik wil nog wel kwijt dat jullie mij hier altijd fantastisch steunen, en die steun zal ik de komende tijd nog zeker nodig hebben. want het is nog allemaal zo vers, ik moet nu voet bij stuk houden en dealen met alle shit waar hij me mee heeft opgezadeld. Ergens voel ik me gebroken, maar ergens ook een diepe kracht nog in me omdat
ik voel dat ik eruit kan stappen na zoveel jaren pijn en verdriet. Nu komt er een tijd dat ik stap voor stap mezelf moet hervinden, en misschien gaat dat sneller dan ik denk omdat
ik best een hoop in mijn leven heb om voor te gaan.
IK wil jullie nogmaals allemaal hartelijk bedanken met heel mijn hart voor al jullie steun, wat mij zeker heeft geholpen in het proces me te gaan realiseren dat deze relatie geen toekomst voor mij is. DANK JULLIE ALLEMAAL LIEVERDS, en als ik iets voor jullie kan betekenen, ik blijf hier gewoon lezen en schrijven als vanouds. HEEL VEEL KNUFJES VAN SANNIE

-edit- verplaatst door admin


Pebbles28-05-2007 16:36
Hoi Lieve Sannie!!!!!!!!!

Ah meis toch...ik weet dat het moeilijk is , maar ben blij dat jouw ogen een beetje geopend zijn....Je verdiend namelijk zo veel beter, want bent echt zo'n schat !!!!! Heel veel sterkte lieverd en een suuuuuuuuuuperdikke knuffel...de rest doen we wel per msn..goed?
Liefs en dikke knuf , Pebbles


abbygail28-05-2007 17:54
oooooooooooooh sanneke ff gauw tussendoor,
hier ff een MEGADIKKEVETTELIEFDESKNUFFEL......van abby en kids............meis ik denk aan je ,en bedankt voor je woorden op msn,ik zag het te laat maar volgende week ben ik weer standbye miss you all....

sanneke pas goed opjelf lieverd,je verdient zooooooveeeel meer........


Kristel8129-05-2007 15:53
Hoi Sannie, wat goed van je zeg! Zo knap ook dat je ogen zijn geopend, en dat je inziet dat het jouw schuld niet is, echt mooi, en als ik jouw verhaal zo lees, denk ik dat je echt de kracht hebt om dit door te zetten; ik spreek namelijk nu ook een beetje uit ervaring, ik ben bezig met het verbreken van de relatie, en hij weet nu ook dat het geen zin meer heeft; na lang praten zijn zijn ogen geopend en die van mij gelukkig allang. Ik moet nu ook volhouden. Ik vind het echt knap van je meid, ik wens je heel veel sterkte toe, en blijf hier gewoon lekker van je afschrijven! Hele dikke knuffel van Kristel:)


Mickey8329-05-2007 20:51
Oh Lieve Sannie!!

Ik ben zo trots op je! Ik weet dat je er al zo lang tegenaan hikt. Het zal een moeilijke en verwarrende tijd voor je zijn/worden, maar je weet dat je er alleen maar sterker uitkomt. Ik denk aan je en wens je heel veel kracht en liefde!

Dikke knuffel,
Mickey

Wees je wel een beetje lief voor jezelf?


linda30-05-2007 19:04
hallo lieve sannie!!!!
was ff van internet af maar nu weer terug en wat lees ik van jou???!! goh meid wat sterk van je en wat zal je jezelf stoer en ""verdrietig"" voelen ..ja ja deze tante herkent donders goed de dubbelen en tegenstrijdige gevoelens hihi.

kan je enkel heel veel sterkte wensen en hopen voor je dat je de kracht blijft houden die je nu in je hebt en sterk blijft!
en kijk naar wat je had en wat je gerust gaat krijgen ECHT WAAR DAT DURF IK JE TEBELOVEN!!!!je bent veel en veel meer waard dan zo leven

veel liefs en dikke dikke knuffel van linda de pinda!knufxxxxxxxxxxxxx


sannie30-05-2007 19:34
Dankjewel voor de lieve reacties.
Nou, het valt niet mee hoor.
Soort van afkicken lijkt het wel.
Verschrikkelijk.
Ik lijk wel sterk maar voel me niet sterk.
Er gaat zo veel door me heen, zoveel tegenstrijdige emoties en een gevoel van machteloosheid.
Het zal er vast wel bij horen.
Een kennis van mij zei wel dat ik er opgeluchter uitzag. Zelf zie ik het nog niet zo. Heb ook melding gedaan, vond dat toch verstandiger. Verder merk ik wel dat ik mezelf totaal kwijt ben.
Niets lijkt vanzelf te gaan.
Het ene moment lachen, het andere moment boosheid en verdriet.
En al die vragen waar ik geen antwoord op zal krijgen. Maar goed,
in ieder geval wel vandaag weer wat van het 'normale' leven opgepakt.
Stond er verbaasd van dat ik dat kon.
Bleeeh, nu snap ik nog beter alle verhalen hier van diegenen die eruit gestapt zijn, en de worsteling en alle nasleep. Word wel met rust gelaten.
Zou het fijn moeten vinden maar ergens vind ik het ook frustrerend omdat het me nog meer confronteert met het gevoel dat ik volstrekt niet belangrijk was.
alleen een pion. ik weet het niet.
Maar snel van dat gevoel afkomen, Per slot van rekening is het nu zaak MEZELF belangrijk te gaan vinden, maar waar ben ik gebleven??????
Het gaat me wel lukken denk ik hoor.
Ben bezig met dingen in gang te zetten qua huisvesting, werk enzo.
Durf nauwelijks aan de toekomst te denken, zonder hem, ben het helemaal ontwend. want eerlijk is eerlijk.
hoe naar het ook was, de relatie voelde voor mij toch altijd als een soort basis voor de rest. Moet mezelf een keer gaan ontdekken. Als ik dat al had gedaan, was ik hier uberhaupt nooit in beland.
Sorry, moest effe van me af schrijven.
Liefs en dikke knuffel voor jullie.


linda31-05-2007 09:10
hallo lieve sannie!!!

valt allemaal niet mee he schat? je schrijft lijkt wel afkicken,nou volgens mij is het afkicken!! als je zolang in een relatie zit waar de ander de dingen bepaalt,regelt en nou ja je leven bepaalt en ineens is dat weg is dat verdomd moeilijk hoor want ineens moet je alles zelf doen en regelen en dat LIJKT ENG!!maar schat denk zo...er zijn mensen die kunnen stoppen met roken er zijn junks die af kunnen kicken dus dan kan jij heus wel ""afkicken"" van zo relatie hoor! echt waar! maar net wat abby en jonnepon ook tegen mij zeiden het is net als line dance 1 stapje vooruit 1 terug maar eens is het 3 stappen vooruit en kleintje terug maar heb geduld!! en dat is moeilijk want dat hebben wij (tenminste ik niet hihi)

wij willen het liefst gelijk weer een beter,mooier leven en tja als je lang pion ben geweest moet daar voor gevochten worden toch? maar probeer vandaag ook weer een ""normaal""leventje op tepakken hoor! wees lief voor jezelf!!
en loop je nog bij geitenwollensok?hoop het wel hoor..

en zeg nou nooit mer sorry als je je verhaal van je af wilt/moet schrijven want jij luisterde ook altijd naar mij/ons.

lieve schat ik weet hoe rot het gevoel is steeds dat heen en weer geslingerd gevoel tehebben van..ik wil mij blij voelen waarom ben ik dat nou niet!
ik moet opgelucht zijn maar voel mij verdrietig.oooh zo herkenbaar!!!!!!

maar schat eens komt de dag dat jij ook echt lacht!!
hmmm rijmt ook nog hihi

sterkte wijffie!!!!!! kusssss linda


sannie31-05-2007 10:46
Oh Linda, wat een lieve opbeurende woorden toch. En ik weet dat je uit eigen ervaring spreekt.
Loop nog wel bij geitenwollensokkies
maar afgelopen week een keer overgeslagen, kon die heftigheid er effe niet bij hebben, maar volgende keer ga ik gewoon weer.
Het is allemaal precies zoals jij het beschrijft. Ben trouwens ook zo onhandig als de pest dus hi hi, ik weet het het klinkt heel onomdern, maar ben iets aan het repareren geweest en lukte voor geen meter.
Wordt wel eens tijd dat ik een cursus
mannenkarweitjes ga volgen, hi hi. lekker ongeemancipeerd ben ik.
niet dat ik daar alleen die ex voor had, maar als ik eerlijk ben word ik nu wel een keer geconfronteerd met het feit dat de praktische kant van mijn bestaan altijd verwaarloosd is gebleven, ook al voor hem. Heb mijn talenten wel, en kan alles regelen wat ik wil, maar niet in het verslepen van dingen enzo, hahaha, moet er zelf om lachen nu. en wie weet, mist hij die kanten nu die ik voor hem opvulde.
maar ja, ben wel van plan om hier eens mee aan de slag te gaan. Gewoon een zelfstandige onafhankelijke vrouw gaan worden. wordt eens tijd. Dan kan ik bij de evt. volgende woeste gorilla die op mijn pad komt zeggen vlieg de boom maar in ik knap mijn zaakjes zelf op. dan druipt bokito vanzelf wel af.
Nou is het wel zo dat ik altijd ook heel hulpvaardig ben geweest met hem hoor, invullen van papieren enzo dat soort stuff. zucht.
Het ergste is dat ik nog steeds van hem hou en dat wil ik helemaal niet.
ik moet van dat slachtoffergevoel af.
maar bedenk je dat dit alles nog geen week oud is, dus eigenlijk is het normaal dat ik nog aan het kniezen ben.
Moet voorkomen dat ik in een depressie zak, want dat voel ik wel aankomen.
Maar ik vecht door hoor.
Echt wel.
Jij klinkt trouwens ook al heel anders dan toen je hier net kwam.
Petje af Linda. Moet een voorbeeld aan je nemen.


linda31-05-2007 12:57
haha die sannie the handyman oeps woman hihi.maar eerste stap is gezet je weg naar onafhankelijke vrouw oke dat er misschien niets meer werkt nemen we op de koop toe je probeerde het toch mooi! hahaha.

en wat het missen aangaat dat gevoel is begrijpelijk maar wat wil je nou je bent pas 1 week aan het afkicken en dat is zwaar en moeilijk hoor .pufff zucht steun! en ja spreek of praat uit ervaring.en met de steun van o.a jou is het mij langzaam en zeker gelukt om beetje bij beetje af tekicken maar""junk ""blijft ""junk""dus de verslaving is op de loer..maar hup gedachte verzetten!

en wel naar geitje blijven gaan hoor! ik heb ook wel eens geen zin of ik denk wat een geleuter net nu ik mij goed voel gaat zij weer lopen spitten of ik denk nu ff niet voel mij al zo beroerd maar ga dan toch maar weer en ach die mensen moeten ook verdienen hihihihi

en wat je schrijf dat ik anders klink dan dat ik hier kwam is ook zo.oojaa natuurlijk voel ik mij vaker zielig en slachtoffer dan ik mij goed voel maar ik geniet langzaam maar zeker steeds meer van de kleine dingen en vooral de rust van geen stress en onzekerheid wat de dag gaat brengen met andere woorden hoe staat mijnheer zijn pet!!hihi

lieverd jij red het ook wel!!

hier dikke kus en ga genieten van zonnetje! veel liefs linda de pinda


Jonnepon31-05-2007 14:36
DE tweede ronde met die code grrr.

Lieve Sannie,

Ik vind het heel erg dapper van je dat je de kracht hebt gehad om deze vernietigende 'relatie'te stoppen.
Tuurlijk heb je het nu moeilijk,verdriet,woede,onmacht enz,je bent eigenlijk afscheid van deze relatie aan het nemen.
Nu ben je bezig aan het losmakingsproces en ja dit heeft tijd nodig.
En dat je nog van hem houd maakt niet uit,wij zijn eigenlijk vrouwen(geweest)die Teveel liefde in een relatie hebben gestopt waardoor er grenzen werden overschreden,in een negatief spriaal kwamen en onzelfs vergaten!
Goed van je meis dat je melding hebt gedaan je heb nu i.i.geen stok achter de deur zeg maar.
Ik ben echt Supertrots op je en dat mag je ook wel opjezelf zijn hoor lieverd.
Ga maar lekker naast je schoenen lopen,neus in de lucht zo van Hier Ben Ik hihihi.
Enne zeker niet denken dat jij niet belangrijk bent geweest voor je ex,kijk het is zo dat jij veel sterker en krachtiger werd innerlijk en dat kon je ex niet hendelen.
Tsja en dan is het zo bij deze figuren dat ze dan afdruipen omdat je ze door hebt en het Niet meer Pikt snap je!
Jezelf terugvinden dat gaat ook iedere dag stapje voor stapje(linedance hihi).
Kijk een relatie is goed als de basis goed is en dat was niet zo(bij mij dus ook niet).
Nu is het belangrijk om voor en met jezelf de balans te vinden wat JIJ leuk vind en wat JIJ wilt!
En dit gaat je zeker lukken hoor lieffie.
Kijk eens naar onze Lindaatje die is het ook gelukt en is als een mooie roos open gegaan,geniet steeds meer van de kleine dingen.
Sannie wees lief voor jezelf en hou van jezelf,geef jezelf complimenten,koop een leuk kadootje,je huissie veranderen en mooi maken kaarsjes erbij enz hihi.
Enne brokkenpilotie gaat alle brokjes opruimen en word Handywoman hihi doen he lieffie!!

Linda lieverd je bent op de goeie weg hoor en bent supergoed bezig!!

Heel veel Liefs en Liefde voor allebei!!!
Jonnepon


sannie31-05-2007 15:45
Nou Jonneponnetje, ik denk dat ik vanavond maar een countrymuziekje opzet, effe linedancen, hihi. nee zonder gekheid:
dank je voor je helderheid en je steun lieverd,
knufje van Sannie.


linda31-05-2007 18:52
heey sannie rustig aan beginnen met line dance hoor!!!! stapje voor stapje.anders krijg je spierpijn en moeten we weer een lekkere masseur op je af sturen!.hihihihi

dank je voor je lieve compliment jonnepon.en weet je zo vol ik mij na jou woorden ook een bloem die elke keer beetje meer opbloeit en af en toe door donkere bui ff dicht gaat maar dan denkt.NEE NEE BLOEI EN GROEI!!en laat andere en jezelf genieten van mij!

wat een schatje is jonnepon toch he sannie? ze weet het zo goed en helder tezeggen.aan zo vrouw hebben wij echt wat hihi want wat jij nu voelt sannie is een copy van mij gevoelens en hopelijk krijg je ook de gevoelens die ik nu meestal heb en weet je dat voelt prima!

knufxxxx linda


sannie31-05-2007 20:33
Linda pindaatje, hi hi,
nou, en weet je dat jonneponnetje heel veel verstand heeft van bloemetjes?
Ze heeft het halve tuincentrum opgekocht, hi hi. Je hebt gelijk, ze is een toppertje, maar jij ook! voel me op het moment best lekker, dat komt misschien omdat ik een fietstochtje heb gemaakt, ook pammetje genomen, hehe, eindelijk effe rust in het lijfie.
Fijne avond nog: knufje van mij.


Jonnepon31-05-2007 23:04
Nou nou wat een complimentjes zeg de rozen die ik hier heb staan schieten spontaan open hihi.
Wat mij opvalt Sannie is dat jouw Humor steeds en steeds meer vorm gaat aannemen...Hou dit vast!!!
Hahahaa nou Lindaatje jij kan er ook wat van hoor lieffie lig vaak in een deuk als ik jouw stukjes lees hahaaa.
Hoe is het met jouw spierpijn nu,weten jullie dat muziek en dansen heel creatief en therapeutisch(slik wat een woord hihi)werken.
Het laat je innerlijke lekker huppelen hihi.
Enne jullie zijn Supermeiden hoor vergeet dit Niet!!!
Bloei bloei en Groei elke dag!

Fijne avond skatties.
Jonnepon


rampje02-06-2007 20:18
Hele dikke kus van ,heel goed van.
Ik weet dat het moeilijk ,maar je zal
zien dat je dadelijk weer van heleboel
andere dingen kan gaan genieten.
Geen verantwoording meer hoeft af te leggen .

veel liefs rampje


linda03-06-2007 09:58
hallo lieve sannie!
hoe is het nu met je? nog steeds sterk? zo ja..valt niet mee he om strerk teblijven..is onee lijkt makkelijk om terug tegaan zodat je leven weer bepaalt word,jezelf niet hoeft (mag!!) denken en je dagen bepaalt worden..


maar dit zijn juist de redenen om NIET terug tegaan al lijkt dat het makkelijkste hihi

lieve schat denk vooruit stapje voor stapje en ach pammetje extra kan geen kwaad hihih

je schreef dat jonnepon halve tuincentrim gekocht heeft nou volgens mij woont ze gewoon in tuincentrum!! hahahaha.

hopelijk heb je een rustige dag en schat denk enkel aan jezelf!!!!!!!!!

knuffffffxxxxxxx


sannie03-06-2007 16:49
Hee lieve lindapindaatje,
de ervaringsdeskundige, hi hi, ja, je hebt helemaal gelijk, het valt niet mee, maar ik heb ijzersterke dames hier die mij in de gaten houden,
en ponnetje is mijn in/ex-terieurverzorgster, die heeft geweldige tips voor de nieuwe inrichting van mijn hutje, haha, ja linda, het valt niet mee, maar ja,....doorzetten he,
ik kwam trouwens een van de geitenwollensokkies tegen, die was lekker aan het snacken, heel anders opeens, maar ja, zelfs shrinks hebben weleens zin in een berenhap he, hehe,
nou ik ga zo maar weer eens aan het werk want anders schiet het niet op.
Linda maak jij ook iets fijns van je dag hoor. Liefs Sannie.



ABBYGAIL03-06-2007 21:24
lieve lieve sanneke van me.........ik heb bijna weer internet ,heb nu nog 2 min.....maar ik wil dat je weet dat ook ik je niet vergeten ben en dat ik veel aan je denk ik wens je alles toe wat jou gelukkig maakt als je nog weet wat dat is schat en ik hoop dat je radicaal voor jezelf kiest je bent een mooie meid en heeeeeel lief,kom op meis je verdient het ............me deur staat wijd voor je open schat ik hou van je en denk aan je denk altijd dat er licht is aan het eind van de tunnel ,klinkt afgezaagd maar is toch echt waar hoor liefie tot gauw big kiss love and kisses from my heart and soul kiss.......


sannie03-06-2007 22:39
Oooh Abby, wat een lief berichtje van je.
Dank je wel en ik ben soooo blij voor je, dat je nu eindelijk in je paleisje zit,
meis, het is vast een hele emotionele tijd voor je, (net als voor mij, hi hi)
nu kun je echt helemaal een nieuwe start maken. En het wordt mooi weer de komende dagen geloof ik, dus kan je ook lekker van je tuin gaan genieten.
Dikke knuffel van Sannie


linda04-06-2007 08:04
hallo lieve sannie.en hopelijk is jou weekend een beetje rustig verlopen en met rust bedoel ik zeker innerlijke rust!! en ach dan maar met een pammetje als jezelf maar rustig voelt toch?!?

dus jij heb je eigen jan de bouvier (jonnepon dus).wel goed van je om je hutje op teknappen hoor heb ik toen zelf ook gedaan en heeft twee voordelen a..het houd je bezig en van de straat en b..geeft je zo zelfstandig gevoel en c..je hutje is dan weer mooi,leuk en netjes hmm dat zijn 3 voordelen!

geniet lekker van het zonnetje ga ik ook doen moet pas half vijf beginnen vanmiddag tot half 11 dus voor mij gevoel extra dagje genieten! met mij dochter die al vakantie heeft ivm examen nu wachten op uitslag maar ondanks alles staat ze er prima voor! dus maken ons geen zorgen!

dag lieverds!!!! kussss linda


Hulya19-07-2007 17:20
Hoi,
ik zag dat je had gereageerd op mijn verhaal, dus ik was even opzoek gegaan naar jou verhaal..Jij hebt dus in mei al de stap genomen om voor jezelf te vechten zag ik. Ik ben dus op 29 juni weggegaan bij mijn ex. Maar het lijkt alsof het erger en erger wordt. ik woon nu met mijn ouders en mijn vader hoort allerlei dingen nu dus hij komt steeds woest thuis.
Ik wist van te voren dat hij een ind had, maar hij zei dat het kind niet van hem kon zijn en dat hij van mij hield en dat ze zo wel iedereen konden beschuldigen van de vaderschap. Hij huilde en hield me vast en ik heb toen gedacht: ik ga ervoor. Maar nu is het: jullie dochter wist het allemaal van te voren had ze maar niet moeten trouwen. k voel zoveel pijn het is niet meer te beschrijven. Zoal sjij ook in je verhaal vertelde dat je niet van je ex verwachtte dat hij terug zou komen om zijn excuses aan te bieden.Dat herken ik. Mijn ex heeft me alleen 2 keer opgebeld en gehuild dat hij zou veranderen. Ik ben naar hem toegeweest en gevraagd of die begreep wat ik had doorgemaakt, hij omhelste me en we hebben toen nog voor het laatst gezoend. Maar noemde hij mijn zus weer een hoer, en mij een slechte huisvrouw..Ik zit alleen maar binnen en heb geen zin meer om te leven eigenlijk. Ik weet dat mijn vader heel erg is teleurgesteld in mij, het zal nooit meer worden als vroeger.

Ik ben benieuwd of jij er al over heen bent? Hoe je je nu voelt en hoe je het voorelkaar hebt gekregen..
Ik voel dat ik nu in een diepe put zit waar ik niet uit kan komen..Mijn ex woont zelfs dicht bij mijn ouders dus het zal ons iedere dag meer pijn doen om hem te zien..

Groet Hulya


MARIA18-12-2007 18:25
HALLO sannie
24 DEC MOGEN ZE 2 UUR THUIS MIJN BEZOEKEN IK BEN BLIJ ERMEE


mijn hoop11-08-2008 18:20
lees bij mijn hoop pleas ik voel stuk beter heb al mijn verhalen nog op nieuw gelezen tegen 14 a 18 aug zou wat te horen ik hoop dat thuis krijg ik mis ze heel erg heb alles woning klaar en schuld vrij nog wel of in de sannering komt omdat ex veel schulden heeft gemaakt is nog een ??????? want moet rondkomen met 40 euro per week maar als thuis hoef niet reis naar heel te betalen dan heb 120,00 euro weer extra geld gedeel door 4 is dat 30, euro per week dan heb ik 70,00 euro per week om te eten kopen alleen voor de kids ik eet wat over is hihihi ik ben een ding VRIJ


   Reageer