ik zal mij even voor stellen...ik ben een meisje van 20 jaar,mijn vriend is 32. ik heb hem 2 jaar geleden ontmoet. ik een cafe in ons dorp. hij zag er leuk uit,leuk koppie en vriendelijk aardig. het ging allemaal heel erg snel...ik ging er steeds vaker slapen.op een gegeven moment wilde ik er gaan wonen. ik heb er nog spijt van dat ik dat gedaan heb, we kregen een ruzie weet niet meer waarom,maar hij pakte mij heel hard vaste en smeet me tegen een kast aan. daar kneep hij heel hard meen keel dicht kreeg geen adem meer, was doods bang echt heel bang. ik ben op mijn sokken naar mijn ouders gerent en helemaal in paniek het verteld. even later had hij thuis alles in elkaar getrapt. heel erg om te zien. ik vertel niet alles van dat is gewoon te veel om op te noemen. ik heb het gewoon gepikt,dacht ligt aan mij. ik doe alles fout. ik dacht miss is het een keer. ik besefte nog niet echt dat het mishandeling was...dat besef ik pas op de dag van vandaag. half jaar later raakte is zwanger,onze ruzies bleven maar nog niks beseffen. ik ben gewoon bang om iets tegen hem te zeggen ben bang om te gaan slapen. ben overal bang voor. toen ik zwanger was ded hij het nog en ik bleef moed houden. na zo een paar keer gedaan te hbben deed hij het vorige week weer. hij heeft heel lang mijn keel dicht geknepen ik heb er nog last van, mijn zoontje lag op bed. hij kwam woest thuis. heeft veel kapot geslagen. ik wadeer hem niet zegt hij. later heeft hij mij op de grond gegeooit en weer mijn keel dicht geknepen. het doet nog pijn. mijn pols oook Zwaar gekneusd moest fotos laten maken of het niet gebroken was. Hij negeert me elke dag hij doet net of er niks is gebeurd hij kan er ook niet over praten. het lijkt og hij iets in zijn hoofd heeft ik ben zo bang. durf niet weg te gaan hij doet mij wat aan wat moet ik doen...weet iemand het. ik wil echt weg ik trek dit niet meer maar naar waar zit wel met mijn zoontje van 9 maanden
ik begijp je verhaal.
maar je moet voor jezelf de keuze maken of je dit nog langer aankan.
en zeker niet voor je kind daar blijven, want als ie straks groter is gaat hij het ook beseffen wat zijn vader doet.
ik zou als ik jou was eerst een afspraak maken bij maatschappelijk werk en over je problemen proberen te praten.
ik ben zelf op een gegeven moment naar een blijf van mijn lijf huis gegaan.
voor mij was dit een goede keuze.
wens je veel sterkte
ieniemini
15-11-2006 14:01
hallo,
ik ben een vriendin van bobo.
ik heb haar dit advies ook al gegeven, maar het is niet makkelijk om deze stap te zetten. vanwege het kind zal ze waarschijnlijk nooit echt los van hem komen en als hij erachter komt waar ze mee bezig is flipt hij misschien helemaal door..voor een buitenstaander (ook al heeft hij/zij hetzelfde meegemaakt) is het allemaal makkelijk praten.
bobo
15-11-2006 14:06
ja maar naar een blijf van mijn lijf huis met mijn kleine? is wel moeilijk hoor. ik weet het niet eigenlijk,lijkt wel of ik geen kant op kan!
Just-mii
15-11-2006 14:22
Ik heb geen kinderen, maar ik denk ook dat het niet goed is voor kinderen om in zo'n situatie op te groeien, dus voor je zoontje hoeft je het niet te laten. Pik het niet, ga nog even bij je ouders wonen, ik denk dat die je wel op willen vangen hoor.. en dan ben je tenminste niet alleen met je zoontje, zodat hij je wat aan kan doen..
Doe anders aangifte.
Heel veel sterkte!
Liefs,
Just-mii
pebbles
15-11-2006 14:43
Hoi Bobo, ..Wat erg dat je je zo klem voelt zitten...voor de meeste van ons is dat heel herkenbaar....zelf heb ik 2 kinderen..1 van 12 en 1 van 5 ...Mijn ex gedroeg zich net als jouw vriend en ik ben lange tijd uit angst bij hem gebleven..daar heb ik nu heel erg veel spijt van ;de kinderen hebben daar namelijk erg onder geleden en dit was in veel mindere mate het geval geweest als ik eerder weg was gegaan....Blijf niet uit angst bij hem ...Dit is niet goed voor jou en niet goed voor je zoontje..maar die is nu nog klein..als je nu gaat herinnerd hij er zich later niks van...Om de schade bij hem zo veel mogelijk te beperken zou ik wel snel gaan..Het maakt eigenlijk niet uit waarheen..zolang het maar bij het geweld weg is..daarna kun je dingen gaan regelen..zorg eerst voor je eigen veiligheid en die van je kind..dat is je prioriteit..de rest is minder belangrijk..
Liefs en sterkte, pebbles
bobo
15-11-2006 17:50
zit te twijfelen wat ik moet doen. heb al heel de dag hoofd pijn. kan het echt niet los laten.hij zij vanmiddag dan zoek je toch een ander. dus ik zeg daar gaat het helemaal niet om het gaat erom wat je gedaan hebt en steeds doet. ik denk nu bij mezelf miss is het me eigen schuld wel ik weet t niet. waar moet ik beginnen als ik weg wil. we hebben net ee huis gekocht helemaal naar mijn zin en smaak,dan moet ik hier weer uit en dan waar moet ik heen. wi een eigen plek voor mij en mijn zoontje.
waarschijnlijk komt hij straks thuis(of niet) en doet hij weer gewoon normaal. Morgen moet ik werken,staat mijn hoofd helemaal niet naar.
de vraag is waar kan ik snel heen,zonder datmijn zoontje het echt merkt...
wat moet ik eerst doen de eerste stap?
xxxx
-edit- verplaatst door admin
sannie
16-11-2006 11:50
Hi bobo,
de eerste stap is denk een beslissing nemen waar je helemaal achter staat.
Dan ga je ervoor.
Kan hij niet weg uit het huis? Of gaat dat niet? En zo niet, heb je voor jezelf al uitgezocht of er vertrouwde mensen zijn die je tijdelijk op willen vangen tot je wat anders vindt?
Zodat je zoontje ook even in goede handen is en je niet teveel hoeft te gaan rondzwerven?
Als je echt weg wilt, sta er dan helemaal achter, want het is een grote stap en het maakt het denk wel heel ingewikkeld als je daarna weer gaat twijfelen.
Ook voor je zoontje.
Informeer eens bij opvangtehuizen.
Ik heb hier zelf geen ervaring mee maar op deze site staan veel verhalen van mensen die dit wel hebben meegemaakt.
Veel sterkte gewenst van Sannie.
Naam onbekend
16-11-2006 23:55
Hoi... jij moet echt weg. Gelukkig leef je nog. Misschien kan je naar familie of vrienden die verder weg wonen en die hij niet kent maar ga snel!!!!!! Het lijkt mij ook goed om je ouders alles te vertellen en hulp in te roepen. Ik was zwanger toen ik de keuze nam en het is heel moeilijk maar je komt er door heen en later ben je heel blij dat je de keuze voor je zoontje gemaakt hebt..ook ik heb een zoontje. Zij mogen dit niet zien en meemaken of stel dat er iets met je zoontje gebeurd..kies voor hem en jezelf nu het nog kan. Veel sterkte. Je kunt het.. en ik denk aan jullie. A
Jackie
18-11-2006 17:29
Kindje toch, alstublieft, ga daar weg!!! Doe het voor jou, en doe het voor je baby... Ik smeek het je, GA DAAR WEG!!!
bobo
26-11-2006 20:04
hey
hierben ik weer. nadat hij me geslagen ha,hebben we beetje gepraat. ik ben eerst naar zn zusje gegeaan en die heeft mij ook goede raad gegeven. het ging echt weer allemaal goed. tot aan nu vanavond. hij ging even tot half 6 weg met een vriend het is nu bijna halg 9 en nig niks laten weten. vind het heel erg, geen sms of telefoontje niks. voel me belazerd. hij weet dat ik hem niet vertrouw. soms blijfthij tot midden in de nacht weg...en ik zit maar alleen te wachten stom van me maar voel me zo diep van binnne. te janken
ik denk bij mezelf...waarom? het ging zo goed. ik heb hem allemaal lelijke smsjes gestuurd niet goed van me maar ja wat moet ik dan??????
Afwachten en afwachten....
-edit- verplaatst door admin
Rampje
26-11-2006 20:21
Ik heb je verhalen gelezen ga weg voor kind .Het is niet makkelijk dat heb ik ook niet,maar ook heb ik het nog zo moeilijk kan wel me zoontje veligheid bieden en een toekomst met hem opgaan bouwen.
liefs rampje
Naam onbekend
26-11-2006 21:05
Ja denk aan jezelf en ga . Hij is jou of jullie niet waard. Laat je nooit meer zo behandelen en geef je zelf niet de schuld.
ciske
27-11-2006 13:13
Lieve Bobo,
Ga alstublieft is goed nadenken,voor je kindje en jezelf.
Slaan,wegblijven en niks laten horen,
geloof me dat kan weinig goeds betekenen.
Ik heb het zelf ook allemaal meegemaakt
en wij hebben het nu ook niet makkelijk,maar het schaad je kind echt.
Ik zie het bij mijn dochter van bijna 2 en bij mijn zoon van net 9.
Allebei hebben ze veel te veel meegekregen en nu moet ik ervoor zorgen,
dat ze weer op de rails gezet worden naar de lieve kids die ze van binnen zijn.
Ik kan niet voor je beslissen !!!
maar ga alstublieft met je kind uit deze situatie.
Je kunt het echt,zoek de moederkracht in je op,dat zal je steunen ...
Veel liefs Ciske
bobo
27-11-2006 16:00
hey
daar ben ik weer. ik zal vertellen hoe het is afgelopen. hij kwam vannacht om 11.30 thuis. ik lag gelukkig al in mijn bed,maar mijn hart in mijn keel echt waar doods bang was ik hoor! hij was ladder zat had k gehoord van een vriendin want die had hem gebeld.
anmorgen deed hij net of er niks aa de hand was. ik moest mijn bek houden en ben een grote zeikerd. heb ik niet het recht dat om er wat van te zeggen?????
ik zeg ga dan lekker naar een ander als je denkt dat anderen het wel goed vinden,maar dan heeft hij het mis denk ik
Ik w il zo graag weg maar weet niet waar heenn
HELP
-edit- verplaatst door admin
rampje
27-11-2006 16:37
Je kan naar het politie buro gaan dat is het snelste .Ze helpen je met opvang neem papieren en het hoog nodige mee.Je moed deze grote stap echt zelf onder nemen .Voor de rest hebben we je steeds advies gegeven wat je kan doen .Ik heb toen ik het echt niet meer trok me papieren wat kleding en me kind.Naar het politie buro gegaan .Doe ander bel de hulpinstanties hierboven aan kan je aanklikken en bellen .sterktte en doorzetten.
liefs rampje
rampje
27-11-2006 16:47
Het heeft geen zin om te zeggen .ga naar die andere ze denken enkelt aan zichzelf .Je zal hem daar echt niet mee hebben .Ga het boek lezen monsterverbond ,deze mannen zijn fout enkelt denken ze van niet .En ik vind dat je aan je kind moet denken ciske heb het ook gezegd maar die raak je kwijt als jij er niks aan doet jij als moeder moet je kind beschermen hoe klein het ook is je kindje voelt het al en spreek ook uit ervaring.
rampje
Just-mii
28-11-2006 11:40
Lieve Bobo,
Ik heb je verhalen net ook even gelezen en ik denk net als de rest hier dat je niet alleen voor jezelf weg moet gaan, maar ook voor je zoontje. Of hij het nou merkt of niet, ik denk dat alles beter is dan hem in zo'n situatie houden.. Kinderen hebben alles beter door dan je denkt. Kan je misschien bij familie terecht?
Ik hoop dat het goed komt.
Heel veel sterkte!
Liefs,
Just-mii
Just-mii
28-11-2006 11:42
Heel veel sterkte.
Ik heb op je andere verhaal gereageerd.
liefs,
Just-mii
Naam onbekend
28-11-2006 21:00
Als je echt weg wilt dan gaat het je lukken. Neem contact op met een goede vriendin of familie en pak je spullen en verdwijn daar, laat jezelf niet in de steek door daar te blijven maar gun jezelf een betere toekomst. Succes A
Daan
29-11-2006 09:31
hoi..hij zegt dat je een zeikerd bent. dat zei mijn ex ook altijd. En ik geloofde hem omdat ik ook vond dat ik enorm zeurde. Nu weet ik dat dat een stuk van mijn eigenwaarde is geweest. Er klopte heel veel niet aan zijn gedrag en als ik daar iets van zei..was het zeiken. Als hij nachtenlang wegblijft en je slaat en daar zeg je wat van..is dat normaal! jij bent normaal en ik hoop dat je de kracht vind om het grootste 'zeikmens'(haha) te worden die in je zit en tegen hem zal zeggen BLIJF UIT MIJN LEVEN SUKKEL!!! (nou zeggen...gewoon naar handelen door alle contact te verbreken. het is zwaar maar loont zeker. Liefs
Naam onbekend
29-11-2006 13:02
Bobo, een normaal gesprek is voor dit soort mannen gezeik. Eigenlijk bestaan wij niet en moeten alles wat zij doen normaal vinden. Nachten wegblijven, andere vrouwen, grote schulden, mishandeling. Geestelijk en lichamelijk.
Eigenlijk ben je niet meer dan zijn knecht, waarmee hij kan doen wat hij wil. Veranderen????...waarom????....je gaat toch niet weg. Dit is zijn gedrag en daar zal je mee moeten leren leven, totdat je zeg, IK GA WEG.
Veel liefde, sterkte en kracht, Eindelijk
Naam onbekend
02-12-2006 17:07
er zijn plekken waar je heen kunt,maar moet je wel zelf willen.doe je dat niet zal niemand je kunnen helpen zo is het gewoon.wees eerst eerlijk tegen je eigen,daar kan je dan van uit bouwen aan je toekomst
bobo
06-12-2006 13:53
hier ben ik dan weer hoor...
het is weer niet goed gegeaan...hij is weer een dag lang weg geweest zonder mij iets te zeggen waar hij is,maar dat is voor mij al niet zo moeilijk meer...in het cafe.
af gelopen maandag hadden we sinterklaas feest hij kwam terug van het werken...ik zag dat ie had gedronken. hij was te laat want zwe zouden daar om 4 uur zij maar hij kwam om kwart over 5 ook nog eens aan kakken. dus ik zei er wat van,. hij werd natruulijk kwaad net als altijd...hij ging gooiten met dingen.
Ik maar probeeren normaal te doen,want ik wilde naar dat sinterklaas feest je kan dat nier maken om niet te gaan...dus met mijn hart in mijn keel dar heen. ik zat daar niet op mijn gemak zijn familie zag ook al weer hoe ver het was...voor de kinderen was het echt heel leuk,
toen we naar huis gingen belde zijn zusje dat we mijn tas vergeten waren. og ik ga wr wel om zei hij...ik dacht ja hoor die komt dus niet meer thuis. en ik heb heel vaak gelijk...het was ook zo..ik heb niks meer van hem gehoord maar wist van een vriendin van mij dat ze daar in het dorp in het cafe zaten. leuk he om via via te horen. zei had ze daar gezien... ik heb alleen een kwaad sms je van hem gehad dat het allemaal mn eigen schuld is,
ik heb het gevoel dat er iets met hem is hoor! dit klopt niet hoe hij is en doet. hij wil lang leve de lol.,maar hij heef wel een gezin. maar naar zijn zoontje kijkt hij wel maar naar mij hij doet net of ik grof vuil voor hem ben niet meer en niet minder. morgen ,oet ik naar de dokter voor een verwijs brief voor een psycholoog. ik zit er helemaal door,.ben bang om weg te gaan...bang om iets te doen. zit hele dagen met hart kloppingen. mensen om me heen zeggen dat ik zo veel af val, dat klopt ook mkomt denk ik door de stress. wil het gewoon allemaal goed voor mijn kleintje en me zelf cijfer ik weg. ik eet bijna niets meer... ben bang dat ik nog iets krijg door de stress er moet ik gedaan worden. met hem praten lukt toch niet. want of hj word boos of het word mijn schuld...en als we praten gaat het gwau over wat anders...en word het maar weer genegeerd....
bobo
-edit- verplaatst door admin
rampje
06-12-2006 16:03
Ik zeg je telkens weer ga bij hem weg .Ga het boek kopen monsterverbond .
rampje
anoniempje
06-12-2006 18:25
wat een bekend verhaal mij overkomt het zelfde steeds maar weer die drank en dan heb ik het weer gedaan en krijg overal de schuld van doe niks goed als ik pech heb krijg ok ook nog eens klappen en andere vrouwen zijn alles en ik ben dan niks tewijl we samen twee kindjes hebben ik kan alleen zeggen denk om jezelf en je kindje en heel veel sterkte kus anoniempje
anoniem
06-12-2006 18:42
Heb je verhaal gelezen heel herkenbaar die van mij kwam s´nachts thuis zielige muziek aan heel hard en dan maar wachten tot ik beneden kwam dan kon hij weer zeiken tegen me en zegen dat alle ellende mijn schuld is en dat ik zijn leven heb verziekt.
Ben zo blij dat ik weg ben gegaan al had ik iets langer gewacht was ie zeker gaan slaan ben wel bang dat ie nu nog iets doet maar denk er maar niet teveel bij na.
Hij is erg nijdig nu omdat ik samen ben en hij alleen hij weet nu ik ben haar kwijt normaasl kwam ik steeds terug kijk wel goed uit nu.
Als ik je een tip mag geven wees niet bang het is heel moeilijk maar je word sterker ik woog nog 56 kilo toen ik wegging hij heeft me gesloopt maar kom steeds sterker terug je bent meer waard dan wat wij hebben meegemaakt.
En geloof me die kleine van me is blij dat we uit elkaar zijn ook al zit ie nu nog tussen de buien van zijn vader hij gaat om het weekend en dinsdag en woe avond.
Just-mii
07-12-2006 13:25
Ik ben het helemaal met rampje eens. Ga bij hem weg. Dat is voor je zoontje ook beter. En laat hem je niet wijsmaken dat het jou fout is he, want je weet zelf ook dat dat niet zo is. Volgende keer gewoon om 4 uur bij je schoonfamilie zijn als je af hebt gesproken, laat hem maar lekker te laat komen..
Voor het eten heb ik misschien een tip (bij mij werkt het). Ik heb nu, na anderhalf jaar, last van PTSS en ik val nu nog steeds veel af.. (laatste tijd wat minder). Ik eet natuurlijk gewoon op de normale tijden, maar ik krijg gewoon niet zoveel naar binnen (als ik dat wel doe, begin ik over te geven). Maar ik eet rond 2 uur, of 3 uur 's middags ook nog even wat kleins (gisteren bijvoorbeeld een fruitsalade, als tussendoortje eigenlijk gewoon).. Dat helpt toch wel een beetje, want een paar uur na het eten krijg ik wel weer kleine beetjes naar binnen.
Ik wil je heel veel sterkte wensen!
en ik hoop echt dat je weggaat.
het is even moeilijk,m aar zoals hierboven al wordt gezegd; je komt er sterker uit!
Liefs,
Just-mii
Joanne
13-12-2006 23:12
Ik viel ook heel erg af door de stress en me ex zei ook nog dat hij magere vrouwen mooi vond, mocht wel eten maar niet aankomen, woog rond de 51 kilo op t laatst, nu zit ik weer op 59,wat ik deed en nog wel eens doe is "vloeibaar" eten, als je moeite hebt met slikken.. gewoon een ontbijtdrank, of wakeup van brinte, brinte zelf ook of een volle yoghurt. Blijf iig goed eten, slik wellicht daarbij wat vitamine, ik slik zelf nog steeds fem-fit. En ijzertabletten want heb een te laat ijzer en daardoor kan je je onwijs duf moe en ook deprie van worden, kom op beetje voor jezelf zorgen! Je komt er wel.. wees niet bang, erger dan dit kan het niet worden als je weg gaat..
heel veel sterkte
bobo
27-03-2007 20:45
hallo allemaal
het is enorm lang geleden dat ik hier geweest ben. hoop dat t allemaal goed gaat met jullie,
met mij niet zo best. Ik heb nu eindelijk de knoop dooor gehakt voor me zelf. mn Vriend(EX) is met mjn auto gaan rijden toen hij gedronken had en veel gedronken had, het was vrijdag op zaterdag en hij ging wat drinken in het cafe net als altijd. ik vondh et maar weer eens goed. toen ik de volgende dag wakker werd lag er een briefje,er stond op Dylan(onze zoon) is altijd blij, je hebt het voor elkaar. de rest weer ik niet meer. maar ik zoch er niks achter. ik stond later onder de doche en hoorde ik geklop. dacht dat hij het was dus deed niet open,maar er bleef maar kloppen,ik kijken snel een handoek om me heen, stond de politie voor de deur. Ik schrok me rot ik wist t gelijk er was iet met hem natuurlijk voor de zoveelste keer maar weer he. ze kwamen binnen en vertelde dat hij een ongeluk had gehad,maar dat het niet heel ergnstig was,
Maar dat mijn auto waarschijnlijk totall loss was. ik vond mijn auto nog erger als hem,had zelf net een nieuwe ford focus station gekocht, net 8 maanden oud, wat hij had intresseerde me al niet eens meer. had liever gehad dat hij iets ergs had gemankeerd.
Ik die ochtend naar me auto geweest,enja hoor lag helemaal in de prak. ik thuis gekomen en naar het ziekenhuis gebeld. ze vertelde me daar dat hij ook tabletten had ingenomen,hij wilde er dus een eind aan maken! had het beter gedaan,was ik van alle ellende en stress af geweest, ben nu inmiddels 14 kilo af gevallen. het ziekenhuis vroeg of ik langs wilde komen mar dat wilde ik niet. ik was woest verdrietig alles. hij mocht smiddags naar huis,ik hoorde van t ziekenhuis dat hij dor een vriend was opgehaald. kwam er via via achter wie. ik die man opgebeld en gevraagd waar mijn vriend was. en 3x raden die was meteen na dat ie naar huis mocht naar t cafe gegeaan. ik had hem dus nog helemaal niet gehoord of niets. Later hoorde ik dat hij bij die vriend geslapen had. HIj heeft vanaf toen geen woord er over gezegd. Dit heeft mij mijn ogen open gezet. eerst na al die mishandelingen bleef ik nog bij hem en dat ie me geestelijk helemaal gek maakt, maar nu maakt hij zo veel van me kapot over al waar ik kei hard voor werk,
Heb al veel geregeld de af gelopen dagen. vrijdag komt de makelaar en word ons huis te koop gezet, zou blij zijn dat alles achter de rug is en dat ik lekker met mn zoontje in een huisje zit, ok dan heb ik wel de luxe allemaal niet die ik nu heb maar liever dat dan nog bij hem blijven,
en het ergste van al is nog dat hij mij overal de schuld van geeft.
terwijl hij gvd zijn poten niet thuis kan laten elke keer en elke keer maar weer agressief en kwaad word.
Ik heb alles moeten regelen voor die auto hij is niet eens weze kijke NIKS niet.
maar goed dat is makkelijk he kritiek geven en commentaar op een ander.maar eens zeggen dat het zijn fout is ho maar
ik ben echt bang dat hij ziek in zn hoofd is
lang verhaal maar ben blij dat ik het getypt het.
laat jullie nog weten hoe t af loopt
-edit- verplaatst door admin
Vis
27-03-2007 21:58
Hallo,
Wens je veel sterkte, je zal het de komende maanden wel heel druk krijgen met van alles regelen etc, maar het is het echt waard. Goed dat je een beslissing gemaakt hebt, ik werkte in het verleden ook voor mijn ex (zijn openstaande rekeninen betalen etc). Ook hij zat elke dag in het cafe. Ik woon nu 1,5 jaar op mijzelf en het is heerlijk!
Sterkte!
Liefs Vis
abbygail
27-03-2007 22:20
hoi heftige verhaal joh............maar je doet het kei goed en denk in ieder geval aan een ding :
LIEVER EEN LEVEN ZONDER ANGST,VERNEDERING,MISHANDELINGEN STRESS,EN LUXE..................DAN EEN LEVEN VOL LIEFDE JE EIGEN IK WEER TERUG VINDEN EN GEEN STREES MEER VOOR JE ZOONTJE............KORTOM LIFE THAT YOU CAN MAKE IT .....succes xxx abby.
bobo
05-05-2007 20:56
Hallo
Het is weer lang geleden dat ik hier geweest ben,hoe gaat het allemaal met jullie.
Met mij aan de ene kant goed maar aan de andere kant heel slecht.
Ik heb AANGIFTE gedaan,
Hij had mee weer voor de zoveelste x geslagen. was erg bang heeft alles kapot gemaakt,mijn zoontje zat er bij in de kinderwagen dat gaf mij de druppel.
Hij schold me helemaal verrot voor alles en nog wat. Zei zelf dat hij me al veel eerder had moeten dood slaan en dat hij dat nou wel eens zou doen!
Ik ben stiekem met een smoes weg gelopen gezegdd at ik even om de koffie ging bij mijn moeder. Dylan ons zoontje lag op bed. ik moest wel even weg!
Ik eenmaal bij mijn moeder,belde mijn vader zijn tijdje geleden gescheiden,hij zei je moet nu echt wat doen bel de politie maar ik durfde eigenlijk niet.
Toch al mijn moed bij elkaar geraapt en gebeld,ze kwam gelijk langs bij mijn moeder.
Daar heel mijn verhaal verteld...pff
Ze zijn met mij mee gereden en hebben hem opgepakt langs de voordeur ik moest in de achtertuin wachten...wilde gelijk naar binnen daarna.
Gelijk toen hij was opgepakt moest ik mee naar bureau om aangifte te doen,
Ik heb alles verteld van wat hij ook in verleden heeft gedaan.Maand geleden heeft hij ook mijn net nieuw auto in de prak gereden,hij kwam uit cafe snachts en heef mijn auto gepakt,erg bezopen was hij natuurlijk daarbij had hij ook medicijnen ingenomen!!!!!! En een soort van afscheidsbriefje geschreven: ons zoontje is altijd blij mij zie je niet meer. Ik maakte me op dat moment niet zo druk toen ik uit bed kwam en hij was er niet.deed hij wel vaker en dan sliep hij bij een vriend. ik ging gewoon douchen en op den duur hoorde ik geklopt...
ik dacht dat is hem dus doe niet open,maar er bleef maar kloppen. ik kijken het was de politie???
Hij had een ongeluk gehad maar niet heel ergstig,jammer zei ik.
Ik haat hem van binnen zo diep denk ik anders kan je dat niet zeggen,hij heeft me natuurlijk jaren geslagen en geestelijk zo gewets dat ik me zelf niet meer kon zijn.
Mijn auto was dus ook totall loss dat vond ik echt verschrikkelijk die had ik speciaal gehaald voor ons zoontje ford focus station.
Heb hem toen paar dagen niet meer gezien hij heef ook niks geregeld voor die auto helemaal niks.
Ik kon overal achter terwijl het mijn probleem eigenlijk niet moest zijn,
maar ja nu weer koninginnedag. weer geslagen het was de druppel
Hij heeft 4 dagen vast gezeten voor verhoor. er waren allemaal getuigen die alles bevestigde van mijn kant, er waren genoeg mensen die wisten wat hij allemaal deed.
Nu zit hij bij familie. Hij moet stoppen met drinken en word in de gaten gehouden tot en met. Hij komt niet meer naar hier dat mag niet want als ik dan bel naar politie kan hij 6 jaar cel krijgen.
Zijn zoontje komt hij ook niet voor,mag niet. DAt vind ik heel erg want hij zegt steeds papa.
Nu maar afwachten wat voor straf hij krijgt en hoe we het gaan doen met ons zoontje,
Heb het er best moeilijk mee allemaal,daarom lekker dat ik hier ff men verhaal kan doen.
groetjes bobo
-edit- verplaatst door admin
bobo
08-05-2007 20:39
hoi hoi
Hier ben ik weer. Ik heb mijn ex vriend die ik heb aan gegeven vandaag weer voor het eerst gezien. hij kwam voor zijn zoontje te zien. Het deed me zo ontzettend veel pijn he. Ik dacht bij mijn zelf waarom moet ik dat die kleine man afpakken,zijn papa.
HEt is zo moeilijk met zon mannetje hele dagen alleen,maar dan denk ik weer waarom ik het doe en wat hij me allemaal heeft aan gedaan. Op het moment dat hij naar huis ging kon ik wel kei hard janken hij deed me zo veel pijn dat die kleine naar zijn papa moest zwaaien en dat hij alle spullen ging pakken,
moest zo veel huilen huilen huilen.
Ik zou zo weer terug krabbelen maar dat kan hewoon niet want dan word ik weer vernederd hele dagen en geleeft en mishandeld.
dit luch wel even op.pfff
xx bobo
-edit- verplaatst door admin
wilma v
09-05-2007 12:25
he bobo,
ik snap iets niet helemaal, ben je niet bang dat je ex op een zekere dag hetzelfde gaat doen met je zoon, als dat hij met jouw heeft gedaan? heb zojuist nog even je eerdere verhaal gelezen, en dat vond ik nogal heftig. snap eigenlijk niet zo goed waar die medelijden voor hem vandaan komt?
sannie
09-05-2007 13:23
Nou, Bobo, ik begrijp het wel een beetje, waar de pijn zit, dat je graag een lieve papa voor je kind had gehad en dat je nu het gevoel hebt dat je je zoontje zijn papa onthoudt, maar ik merk ook dat je best weet dat je het goede hebt gedaan, ter bescherming van jou en je kind. Het is ook moeilijk voor je kleine te snappen dat er opeens geen papa meer is,... dus dat zijn emoties die ik best van je begrijp, uiteindelijk weet je rationeel toch wel dat het voor je zoontje beter zal zijn zonder die bruut in jullie buurt.
Alleen voor de opvoeding staan is natuurlijk niet makkelijk, heb je geen familie en vrienden die je hierbij een beetje kunnen ondersteunen?
Sterkte. Sannie.
Rebekka
09-05-2007 18:22
Hoi Bobo,
Ik snap je heel goed hoor.
Ik ben dan ook voor dat mannen vrijwillig in therapie gaan, de kans is dan best groot dat het wel goed komt zoals bij mij.
Je kan het natuurlijk proberen, maar aangezien hij ook een drankprobleem heeft wordt het meteen een stuk moeilijker.
Het beste is dat een kind een vader en een moeder heeft, maargoed in jouw geval, hij heeft je aardig wat geflikt, hij zal het heel moeilijk krijgen om te veranderen en hij moet het wel willen en gemotiveerd zijn.
Kus,
Rebekka
linda
10-05-2007 08:47
hallo bobo
tja moeilijk he die tegenstrijdige gevoelens en gedachtes? en zeker als je dan weer naar je kindje kijkt die natuurlijk dolblij is als zijn vader er is.dan wil je het zoooo graag weer gewoon en normaal terwijl je donders goed weet,dat die relatie niet gewoon en normaal is!!
maar lieve schat houd vol hoor! voor jezelf en je kindje.
en natuurlijk valt het niet mee hele dag alleen met klein kindje maar denk dan zo..oke is best zwaar maar als ik mij ex terug neem word het dubbel zwaar nu heb je de vrijheid zonder ellende!
maar je gedachtes en gevoelens zijn herkenbaar hoor maar BLIJF STERK!!!!!
knuffel linda
shequel
25-05-2007 00:41
dat heb ik ook ik wil zo graag dat de jongens opgroeien met hun vader ze zijn zo gek op hem soms denk als ik ongelukkig ben geeft niet als zij maar gelukkig zijn