ik heb nu al bijna 2 jaar een relatie en weet niet meer wat ik moet doen ik wil geheim blijven zodat nieamnd uit mijn omgeving weet dat ik dit ben de verhalen die ik las zijn erger dan wat ik heb meegemaakt maar toch zou ik graag willen weten wat jullie over mijn situatie vinden sorry dit is de eerst keer dat ik dit doe
In het begin van mijn relatie ging alles perfect kon niet mooier,dacht ik maar op gegeven moment kwamen er steeds ruzies en werd me vriend steeds bezitteriger en mocht niet meer met al me vriendinnen omgaan 1 mocht ik houden omdat ik die niet zo vaak zag en sprak en ben nu rond de 4 keer geslagen maar heb voor iedereen verborgen gehouden durfde niet eerlijk te zijn want hield ook van hem en hij zij dat het hem heel veel speet etc.hij is ook wel heel lief voor me maar mag niks meer alleen doen zelfs boodschappen niet.ik ben pas22 jaar bij ruzies moet ik altijd maar zeggen dat het me spijt maar het spijt me niet als ik anders over dingen denk dan hem wil ook een mening hebben maar dat mag niet hij wil dat ik thuis zit en dat hij en ik genoeg aan elkaar hebben.en woon nog bij me ouders en die heb ik heel veel pijn gedaan heb heel wat keer geprobeerd een einde aan me leven te maken alleen omdat ik me zo klote voel ben zo erg veranderd ik loop als een zombie rond en doe niks meer aan mezelf terwijl voor deze relatie ik altijd met me uiterlijk bezig was en was erg spontaan me ouders doet het pijn hoe ik nu ben ik vind het zo raar om over me zelf te praten ik was een meisje wat van lol en lachen hield en nu lach ik bijna nooit meer deze relatie begon goed maar al snel veranderde het in extreme jaloersie en aggressie en angst om voor me mening uit te komen kijk hij heeft ook ze goede kanten en er is al een half jaar niet meer geslagen en hij heeft belooft het nooit meer te doen maar toch ben ik nu gevlucht alleen ben ik zwak en hoop sterker te worden en de goede dingen niet langer te zien hij heeft gezegd gigantich te willen veranderen maar ik denk dat hij het wel zou proberen maar dat dat niet zal lukken waarom hou ik dan toch van hem heeft iemand daar een antwoord voor ik begrijp mezelf niet ben alleen bezig mezelf kapot te maken bijna ieder moment denk ik weer hoe zal ik nu weer proberen een eind aan me leven te maken en weet dan is er toch echt wat mis met me en toch hou ik van hem ik begrijp het niet want diep in me hart weet ik zo gaat het niet langer hoop niet dat ik jullie lastig val met mijn verhaal vond het namelijk eng om over mezelf te schrijfen om me gevoelens te schrijven in ieder geval hoop ik op reacties
Nou je valt hier niemand lastig, hoor.
En ik herken zoals vele hier jou situatie je gaat weg maar toch mis je hem.
Nou meid alsjeblieft ga geen zelfmoodpoging doen voor die man, hij is het niet waard, ga alsjeblieft hulp zoeken bij je arts familie maatschappelijk werk, maar doe geen dingen waar je later spijt van zou krijgen, je voelt je rot, dat begrijp ik maar dat gaat wel over ik ben een jaar bezig en het is een proces, ga leuke dingen doen, schrijf het hier van je af hij is fout niet jij en blijf dat tegen je zeggen hij sloeg je dat mag niet punt uit.
je hebt de goed keus gemaakt om weg te gaan nu moet je het alleen volhouden en dat zal je vast lukken als je wilt kan je mij je msn adres geven ,ok dat lucht op als je erover wilt praten,
Nou meid sterkte en je weet het zoek alsjeblieft hulp echt ga je zelf niet van kant maken voor een monster zoals hem, je kunt weer gelukkig worden met de tijd, Je kan het Liefs barbie
happy
03-01-2007 15:50
lieve xxx kranig dat je de stap hebt durven zetten Ik weet precies wat je bedoeld en wat je voelt t enigste wat ik nog alleen deed was naar de wc gaan als ik geluk had ik had misschien 5 min van de dag voor mezelF mijn ex was ziekelijk jaloers net als die van jou en als je daarin mee gaat heb je op een gegeven moment de hel op aarde Dit gedrag heb ik 15 jaar getollereerd daarbij was hij ook nog alcoholist dan was t nog tien keer erger met mishandelingen en doodsbedreigingen maar ik durfde niet te gaan en als ik al eens weg liep durfde ik niet weg te blijven bang dat hij me vond Ik had niemand die me kon helpen ik stond helemaal alleen en ik moet zeggen ik heb het gered en als ik dat kan dan kun jij dat ook dat weet ik zeker Pak alle hulp aan die je krijgen kunt en denk niet dat je iemand lastig valt want dat doe je niet we vinden je kranig dat je zo snel inziet dat dit geen goeie relatie is Ik wens je heel veel sterkte en alle geluk van de wereld blijf sterk groetjes happy
E-tje
03-01-2007 15:53
idd je valt hier niemand lastig met je verhaal.
het is oh zo herkenbaar wat je schrijft... je word geisoleerd en daarna hebben ze je in de macht.
ook je gevoel van zelfdoding is heel begrijpelijk omdat je gewoonweg niet weet hier weer uit te komen.
je vraagt je mischien af waar je het aan verdient hebt en je hebt het ook niet verdient.
bij zovelen was het begin van de relatie te mooi om waar te zijn en pik je in eerste instantie dat stukje jaloezie.
dit is het begin van een spel...
nu hoop je waarschijnlijk steeds dat het weer zo zal worden als eerst.
zoals het in het begin was en de periode dat je van hem bent gaan houden, maar meis geloof me... hij houdt niet van jou...
houden van bestaat niet alleen uit woorden of geschreven stukjes per mail/brief maar houden van kun je voelen.
bij iedere relatie waarin later mishandeling aan te pas komt is er eerst een gedeelte van een fijne tijd geweest... want wie gaat er houden van een man die al vanaf dag 1 jou vernedertof slaat e.d.????
niemand toch!?!
je bent duidelijk ik een foute man getrapt maar wil erbij vermelden dat dat niet dom is want deze mannen hebben zo'n charisma dat iedereen daar in kan trappen.
ze zijn vaak knap, behulpzaam, spannend, en lijken je als prinses te behandelen.
kijk eens bij documentatie (geloof ik) en doe de psychopatentest.
ik denk zelf dat je daarin veel van je (ex)partner zal herkennen, zo aan je verhaal te lezen.
xxx
03-01-2007 16:20
bedankt voor jullie reacties ben er erg blij om heb helaas geen msn barbie maar ben wel op deze chat site aanwezig maar als ik niet meteen reageer dan zit er iemande mee te kijken en kan ik niet vrijuit praten alsnog bedankt jullie
linda
03-01-2007 17:02
lieve xxx net als iedereen sluit ik mij bij hun aan je valt niemand lastig!!
niets in lekkerder om er over tepraten met mensen die in de zelfde situaties zitten ,je amgsten van je af teschrijven en het besef nee ik ben niet dom
,het houden van het haten als verwarrend!! !
liefs linda
Ciske
03-01-2007 17:08
Mijn eerste reactie op jou verhaal was dat ik je stevig vast wilde houden en je wilde troosten,
Meis geloof me doe jezelf geen pijn meer.
Op jou leeftijd deed ik aan zelf snijden
en dat luchte op,maar je hebt er niks aan,want je houd er alleen maar littekens aan over.
Praat met je ouders vertel ze het hele verhaal, ook de verkeerde beslissingen die jezelf hebt genomen.
Kun je echt niet met hen praten ??
zoek dan een andere volwassene die je wel vertrouwd.
Het is absoluut allemaal niet overdreven van je,
je bent gewoon met een foute gozer in zee gegaan en dat maken we allemaal wel mee.
Niemand heeft het recht om jou te vernederen of pijn te doen en zodra dat gebeurd moet je echt voor jezelf kiezen, zeg tegen jezelf ik ben een mens en ik mag er zijn en ik ben het waard om van te houden en iedereen die dat niet doet, kan opzouten !
Ik ben 29 en heb 2 kids uit 2 verschillende relaties en ik ben gevlucht,maar na 2 mnd teruggegaan naar mijn woonplaats en dat is de grootste fout die ik heb gemaakt !
Bouw ergens anders een nieuw leven voor jezelf op, met mensen die jou aandacht waard zijn.
Hij kan willen veranderen ??
Maar mensen zoals hij hebben Niet het karakter om te Kunnen veranderen.
Alleen mensen zoals op deze site hebben de wilskracht om te leren van onze fouten en de inteligentie om te kunnen veranderen : Psychopaten kunnen soms lief zijn, maar zijn eigenlijk ook ontzettend Dom.
Mocht je ergens hulp bij nodig hebben ?
dan zijn er hier altijd mensen die je verder kunnen helpen,
Vraag dus aub ook om die hulp en voel je absoluut niet schuldig.
Je bent pas 22, maar je bent een kanjer alleen al omdat je hier met je verhaal komt.
Dikke knuffel Ciske
simba
04-01-2007 13:44
hoi meiden,
ik ben het helemaal met jullie eens!!
ik ben dus 1 van die vriendinnen die zijn moest laten vallen,we hebben elkaar ruim anderhalf jaar niet gezien.En dat heeft me erg veel pijn gedaan want het was niet leuk hoe we elkaar moesten verliezen.ik kreeg toendertijd met een man (waar ik nog steeds mee ga)en zij ging met hem,En mijn vriend werd zwart gemaakt door hem want die zou al die dingen wel doen,en zo zie je maar.Mijn vriend kan echt hard(met woorden) overkomen maar heeft een hart van goud.En ik ben blij dat ze me na die ruim anderhalf jaar toch heeft gebeld,de eerste stappen zijn moeilijk maar ben trots op dr.En ik hoop dat als de moeilijke tijd achter de rug is dat ze beetje bij beetje dr leven weer kan gaan oppakken en dat ze weer een beetje lol erin krijgt(dat geld ook voor jullie)Ik weet niet wat lichamelijke mishandeling is maar wel psychische mishandeling .Ik heb dat vroeger thuis meegmaakt en met de vader van me kinderen.En ben nu pas bezig met een therapeut.Dus wijffie wat ik wil zeggen ik heb ook altijd aan jou gedacht,dus geef nog steeds om je.Ook al kan ik je niet met alles helpen wil ik dat je dat weet.heel veel liefs en sterkte ben trots op je xxx
- streepje
04-01-2007 14:15
Wat een lieve vriendin ben jij zeg...wou dat die van mij zo reageerden ipv de irritante waaroms en hoezo en ga dan weg enz...heb het erg moeilijk gehad toen ik weer in mijn oude stad terug kwam en geconfronteerd werd door iedereen.....Jij bent een schatje!
mandy
04-01-2007 15:01
ik was vroeger een feestbeest ging donderdag,vrijdag,zaterdag standaard op stap!!! nu na zelfmoord poging gebroken arm en gebroken teen nagel later is er niets meer van mezelf over van hoe ik vroeger was had een groepje vriendinnen die ik nu aan de kant heb gezet (in opdracht van me vriend)heb 1vriendin over die ik ken vanaf ik 2,5 jaar oud ben zij steunt me en praat me moed in! vroeger was ik een zelf verzekerd persoon waar nu niets meer van over is zit gevangen in een huis samen met me vriend als hem iets niets zint dan slaat hij me scheld me uit zomer 2006 was zo erg dat ik 60 pillen heb ingenomen paracetamol waar ik dus alergie,s voor ben en ibuprofen... wat de bedoeling was gebeurden niet kreeg slangetjes me keel in en werd een soort zwart middeltje (bindmiddel) naar binnen gespoten dat zo vies is dat je vanzelf gaat kokhalzen en dan net zo lang tot dat ze denken dat alles eruit is GEEN PRETJE geloof me... DAARNA heb ik alles op een reitje gezet en ben gaan na denken en veel gepraat met me vriendin WEETJE niemand is zoiets WAARD luid mn conclusie nu
simba
04-01-2007 15:59
mandy geen 1 man of vrouw want die bestaan ook!is het waard met losse handjes!!ik word misselijk van dat ze dat met iemand kunnen doen eerst helemaal los maken van iedereen en dan helemaal afhankelijk aan diegene laten worden.vervolgens komen de ruzies en dan de losse handjes.en dan maar excuses maken en poessielief doen(ok die van jou dan niet )sorry word een beetje kwaad ,ligt niet aan jou.Maar dit is een tweede vriendin van me die dit overkomt.die van me eerste vriendin die had ik bedreigt!toen was ik ook niet welkom meer,maar zij is uiteindelijk weggegaan en is nu heel gelukkig met dr nieuwe man en heeft er een zoontje mee gekregen.Echt ik wens alle meiden veel succes en sterkte,maar echt er is een beter leven en voor dat ,dat gebeurt moet je heel sterk in je schoenen staan en dat is het moeilijke gedeelte want iedereen is het waard om geliefd te zijn.maar niet op de manier van die kneuzen met losse handjes!!
veel liefs
mandy
04-01-2007 16:23
vind je een TOP vriendin!!! je vriendin mag blij zijn met zo iemand als jouw en meid om TROTS op te zijn dat wou ik even kwijt
mandy
04-01-2007 16:25
je valt niemand lastig ik denk dat we ALLEEN maar van elkaar kunnen leren... en het voor iedereen goed is om zo je hart te kunnen luchten. en zo weetje dat je niet de enigste ben!!! groetjes EN STERKTE IEDEREEN...
xxx
04-01-2007 20:58
dank je wel simba en jullie allemaal natuurlijk ben heel blij met jullie simba hoor jou zo en zo snel weer want je weet wat ik voor je voel kusjes
xxx
04-01-2007 21:05
kut gister stuurde die weer twee gedichtjes met hoe die van me houd en dat ie dood wil zonder mij en toch wil ik het niet meer hoop dat ik van de week of volgende week de moed heb en niet meer zwak ben om te zeggen dat ik deze relatie niet meer wil en dat het me kapot maakt teken me eigen dooodvonnis als ik terug ga ga want zal nooit gelukkig worden met hem en dan zal ik zo ver gaan dat het me wel lukt om er niet meer te zijn daarom wil sterker worden zou graag reacties willen hoe jullie hierover denken bedankt groetjes xxx
-edit- verplaatst door admin
sannie
04-01-2007 21:25
Nou xxx-je,
lees maar alle verhalen en reacties erop en dan weet je dat er hier heel wat zijn die zich net zo voelen of gevoeld hebben als jij. Dus je bent niet alleen hoor.
Je lijkt heel goed te weten dat je niet weer erin moet trappen. Dus ben je al een goeie weg ingeslagen. Nu alleen nog maar volhouden.
Sterkte hoor.
linda
04-01-2007 22:43
hallo xxx
lijk wel of we dezelfde ex hebben! haha
en wat weten we met ons verstand goed wat we willen he?maar onze hart werkt niet echt mee?!
maar ik geloof en hoop dat alle onze hartjes en verstand gelijk komen!
voor iedereen hier!
is er nou echt geen pil voor??haha
al werkt deze site ook heel goed!!
heel veel liefs linda
xxx
05-01-2007 01:03
hoi allemaal jah alweer stuur ik wat,voel me namelijk nu zo rot,ik mis hem nu helemaal niet nu ik niet thuis ben,maar weet dat het gesprek eens zal moeten komen om te zeggen dat ik alleen verder wil,en daar zit ik heel erg tegenop,hij belt zelfs me ouders om te zeggen dat ie wil veranderen etc en dat ie zo veel van me houd mijn ouders weten niet alles maar begrijpen me wel,ze weten dat ik gek geworden ben door hem en zwaar ongelukkig en me ouders ze zullen me ook steunen bij het gesprek want willen ook dat ik deze relatie kap.maar zit er zo erg tegen op om hem weer te zien kijk hij heeft ook ze goede kanten dus zal eerlijk tegen hem moeten zijn dat ik niet gelukkig zal worden met hem en wil het ook niet meer maar ken ze tranen en daar was ik altijd erg zwak voor daarom zit er zo mee in me maag want hou ook van hem maar wil het gewoon niet meer hoop de aankomende dagen echt sterk te worden.en overal doorheenkijken zal hoop op reacties groetjes xxx soory voordat ik alweer iets schrijf
-edit- verplaatst door admin
Eindelijk
05-01-2007 07:04
Lieve XXX als hij echt van jou hou respecteert hij jouw standpunt.
Veel sterkte en moed met je gesprek.
Eindelijk
- streepje
05-01-2007 11:05
hee lieve xxx, niet sorry zeggen dat je weer schrijft hoor, maar is het voor jou nie een idee dat je naar het prikbord komt? Daar kan je eindeloos en elke dag weer je verhaal doen en reageren enzo...
Mug 40
05-01-2007 12:31
lieve xxx,
Ik zal aan je denken als de confrontatie met je EX!! daar is. Volhouden meid, je bent al weg. En je weet hoe hij kan zijn. Denk daar aan als je het gesprek met hem hebt. Hoe lief hij ook kan zijn. Ik ben best wel geschrokken van je verhaal! In zo een korte tijd heeft hij jou zo veel dingen verboden. Meisje je bent jong, kies voor jezelf. Sterkte....
Mug
wilma v
05-01-2007 12:40
he xxx
laat je vooral niet tegen houden door het"ik wil dood" gedeelte (aldus ex)
ik denk dat wij dat allemaal wel eens hebben gehoord.
dit is slechts een pressiemiddel, dus trap daar vooral niet in.
happy
05-01-2007 13:15
Dat dit een hele zware stap is weet ik uit eigen ervaring zoals zo veel vrouwen hier Maar hou je voor ogen dat t nooit zo zwaar is kan zijn dan alles wat je hebt meegemaakt Ga ervoor bij wat je hebt meegemaakt en wat je nog mee gaat maken als je de stap niet zet is dit een peuleschilletje zet door je kan het dat moet je je voor ogen houden Als je de moed hebt gevongen dan weet je dat er voor jou een heel ander leven staat te wachten lekker weer je vrij voelen leuke dingen doen voor jezelf lachen blij zijn gelukkig zijn JEZELF ZIJN dat is toch een prettig vooruitzicht of niet Hoe moeilijk t ook is dat gesprek duurt misschien 1 uur misschien ook langer so wat je bent 22 je leven duurt misschien nog 60 jaar dus kies voor jezelf Heel veel sterkte liefs happy
xxx
05-01-2007 13:23
nou vandaag komt het gesprek dus want hij belde op helemaal naar de klote dat ze moeder vanacht is overleden weet het nu helemaal niet meer voel me klote
-edit- verplaatst door admin
happy
05-01-2007 13:29
heel erg van zijn moeder maar laat je niet meeslepen in medelijden want ik denk dat dat gaat gebeuren Aan de situatie wat er nu is gebeurd verander je toch niets Het verdriet om zijn moeder verslijt op de duur al klinkt t misschien hard maar is wel de realiteit en dan zit je weer in de hele rotzooi Ik geef je de goeie raad zet door want medelijden is zelfvernietiging Je kunt als je dat wilt met hem meeleven dat is heel wat anders maar laat je niet afbrengen van wat je van plan was kies ondanks dit verdriet toch echt voor jezelf succes en gecondoleerd t was toch je schoonmoeder liefs happy
E-tje
05-01-2007 13:45
xxx als je onder op reageer drukt dan kan je vervolg schrijven op je verhaal.
anders krijg je allemaal kleine stukjes verhaal en word het erg onoverzichtelijk.
E-tje
05-01-2007 13:47
maar heel vervelend voor je ex, maar het maakt alles wat jij met hem hebt meegemaakt niet minder erg erom.
dat soort dingen gebeuren in families...
dat houdt niet in dat jij hem dan maar de schouder moet bieden die hij nodig heeft... die schouder is hij voor jou ook niet als jij het nodig hebt.
sannie
05-01-2007 15:59
Hoi xxx
Het is wat e-tje zegt. Als je hier denkt degene te moeten zijn die hem moet troosten, is dat het begin van weer je aan hem binden. Het lijkt mij heel moeilijk hierin 'hard' te moeten zijn, maar als je nu niet heel 'egoistisch' bent, zijn de rollen straks weer omgedraaid en ben jij weer degene die zonder steun aan je lot wordt overgelaten. Maak hem duidelijk dat het met jou ook niet goed gaat en dat je niet de aangewezen persoon bent er nu voor hem te zijn. (dat heeft hij immers zelf verspeeld bij je)
Succes, en voel je in geen geval schuldig, want dat ben je niet.
succes xxx-je
sannie
05-01-2007 16:04
Enne, gecondoleerd inderdaad, want voor jou zal het ook verdrietig zijn.
sterkte meid.
xxx
06-01-2007 13:35
nou ben eronderuit weten te komen hij was in montuarium bij zijn moeder en vroeg of het later uit zou komen normaal zou ik gezegd hebben ok ik wacht wel maar nu zij ik nou dan ga ik weer naar me broer en spreek je volgende weeek wel, en daar heb ik niks op terug gestuurd gekregen heb hem gecondolleeerd want vond het wel heel erg allemaal maar ik kon ze moeder trouwens niet en ben gister eindelijk eerlijk geweest tegen me broer over dat ie me in verleden heeft geslagen misschien heb ik nu wel spijt dat ik het heb gezegd maar gister veel bacardi gedronken en toen kwam alles eruit hij reageerde tegen mij gelukkig heel rustig en vind het heel erg dat ie het nooit heeft doorgehad maar heb het verteld weet niet of ik er nu wel zo blij mee ben maar is toch een last van me af gevallen hoop op reacties groetjes xxx
-edit- verplaatst door admin
sannie
06-01-2007 13:46
Hoi xxx-je
het is goed dat je het verteld hebt.
Je broer zal het wel heel erg vinden.
Ik durf zelf nooit zoveel tegen mijn familie te vertellen omdat ik bang ben dat ze het niet begrijpen of dat ze door mij stress krijgen. Maar toch is het goed dat je het verteld. Mijn familie denkt dat hij een hele goeie man is, maar ze zijn er niet bij als hij mij mishandelt en ook over hun slecht praat. Ik vertel hen alles als ik bij hen weg ben, nou ja, bijna alles, want ik wil gewoon niet dat ze denken dat ik zomaar weg ga bij hem.
ik denk dat als mijn moeder zou weten hoeveel verdriet ik heb, ze het echt erg vind, daarom vertel ik nu niks. Pas als het over is,
sterkte met alles xxx-je,
ik leef met je mee
xxx
06-01-2007 13:53
ja het was ook heel moeilijk en mijn moeder weet het al lang heb haar veel verdriet gedaan want ze mocht het tegen niemand zeggen maar toch is het beter om in ieder geval 1 iemand van je omgeveing te hebben die dan weet dat alles voor de buiten wereld mooi is maar dat jij zijn 2de kant heel goed kent bedankt voor reactie sannie groetjes xxx
xxx
09-01-2007 14:02
gister belde die mijn moeder en ik heb hem daarna terug gebeld heb hem eindelijk verteld dat ik het niet meer wou het hele gesprek probeerde die me over te halen om hem nog een kans te geven mijn gevoel zij neee ondanks ik dat moeilijk vind want begreep ze ma is net overleden en hij heeft het al moeilijk maar toch heb ik nee gezegd heb gezegd dat ik hem wel wou steunen met het verlies met zijn moeder maar dat ik als volwassen uit elkaar wou gaan ik zij ook tegen hem dat ik vorige week bleekwater had gedronken dat ik daarom zo.n maaagbloeding had (hoe gek kun je wezen zo ver was het met me) hij probeerde hele tijd goed te maken maar ik bleef bij me standpunt en heb daarna een ander tel nummer genomen dus hij kan me nu niet meer bellen was een moeilijk gesprek want vond het moeilijk hem dit te vertellen omdat hij had al pijn maaar ik kon gewoon niet anders hoop op reactie want voel me er best rot onder want ik wou niemand pijn doen en dat heb ik nu wel gedaan einde van tel gesprek zij die wel val dood en hing ie op toen heb ik gelijk me nummer laten veranderen
-edit- verplaatst door admin
Joanne
09-01-2007 14:13
Lievert, je hebt t heel goed gedaan
dat zijn moeder is overleden is heel vervelend. maar moet geen rden zijn voor jou om je toch weer in deze relatie te storten. Daarmee maak je het voor jezelf weer erger dan het is. Ik vind het zo knap van je dat je bij je standpunt bent gebleven, daaruit blijkt wel weer hoe sterk je eigenlijk bent. En ook meteen je nummer hebt verandert. Echt... hartstikke goed!
En ik krijg een beetje het idee dat hij zelfs zijn verdriet om zijn moeder nog meer aan je gaat hangen. Dus probeer hem zoveel mogenlijk te vermijden. Heel veel sterkte lievert! Echt, je bent erg sterk al zie je het misschien niet zo, en tuurlijk is het moeilijk, maar deze stappen die je maakt helpen je mee om uiteindelijk van hem af te zijn. En hoe lullig het ook klinkt, ik zou hem neit eens steunen met zijn rouw. Ut elkaar is uitelkaar. Rot voor hem maar denk dat hij genoeg vriendjes en fam heeft. En denk jij nou maar eens lekker aan jezelf en wees trots op jezelf! En dat je hem pijn hebt gedaan hiermee? ach, dat staan nog niet eens in de schaduw van jou pijn!
Knuffel!
xxx
09-01-2007 14:26
voel me alleen zo schuldig dat ik ook een beetje ben opgelucht maar heel erg bedankt voor je reactie groetjes xxx
sannie
09-01-2007 14:26
Hoi xxx-je,
je hebt er goed aan gedaan. Dat weet ik zeker. Dat hij aan het eind van het gesprek zegt val dood, bewijst maar weer dat hij niet als volwassenen uit elkaar kan, maar gewoon nog steeds dezelfde egoist is, want dat is gewoon een trap na geven. Dus voel je vooral niet schuldig. Wees trots op jezelf, dat je naar je gevoel hebt durven luisteren. Harstikke trots moet je zijn. Maar bleekwater drinken? Meisje toch, misschien ben je nu in staat liefdevoller met jezelf om te gaan.
Dat verdien je toch zeker.
Succes xxx-je, blijf sterk.
barbie
09-01-2007 14:29
Nou heel goed van je, je voelt je schuldig omdat jij tenmiste een hart hebt, en je vindt het zielig voor hem vooral in deze situatie maar vond hij het zielig voor jou toen hij je sloeg had hij toen schuldgevoelens denk het niet, anders zou die het niet meer gedaan hebben, tuurlijk tonen ze spijt achteraf maar dat is een truuk om je er weer in te laten trappen, want echt spijt dat betwijfel ik, en niet alleen die van jou maar ook die van mij, en het is alleen voor even om je terug te krijgen en dan begint de ellende weer opnieuw . liefs barbie
xxx
09-01-2007 14:35
sorry voor dat ik dit hier schrijf maar weet nog niet precies hoe alles hier werkt,loop nu bij meerdere phsygiators maar stom genoeg ben nog wel heel depressief maar heb hem nu een week niet gezien en gister aan tel een punt achter gezet wou het persoonlijk doen maar hij dacht dat ie dan hoop had en dan zij ik dat als ie me zag dat het niks aan mijn besluit zou veranderen dat ik het gewoon niet meer wou dus zag ie ook het nut niet om te komen beter voor mij maar een week hem niet gezien en een week geen moord neigingen meer me polsen helen heel goed en me maag denk ik ook wel heel soms doet me maag nog pijn maar gaat vast wel over want is gods wil geweest om me niet dood tre laten gaan ben een maand voor dit alles gaan bidden tot god want ben niet gelovig opgevoed maar heb echt het gevoel dat god er is en dat ie mij heeft geholpen groetjes xxx
-edit- verplaatst door admin
Patsy22
09-01-2007 15:06
Hoi!
Reken er maar op dat Hij er is hoor. Je beschermt als Zijn kind én altijd naar jou luistert!
Veel sterkte toegewenst, hou je taai.
Liefs
- streepje
09-01-2007 15:13
als je onderaan je eigen verhaal kijkt en dan onder de reaties, kan je gewoon weer op jezelf reageren, zoals je ook al es hebt gedaan, dan hoef je niet elke keer een nieuwe aan te maken!
God is met jou, geloof in hem en jezelf, dan kom je er wel en ben je sterk!
happy
09-01-2007 15:53
dat god er is ben ik van overtuigd en dat je als je er om vraagd altijd word geholpen zet jezelf en je kind iedere dag in t beschemende witte liefdes licht en vraag je geleidegids om hulp en bescherming je zult merken dat je geholpen word en dat je nooit alleen bent Ook al ben je niet gelovig opgevoed dat wil niet zeggen dat ze jou daarboven geen hulp sturen Maar die ervaring heb je al gehad anders had je t echt niet overleefd Ik wens je heel veel liefdr licht kracht en wijsheid toe liefs happy
sannie
09-01-2007 16:22
Ik geloof ook,
heeft me altijd overal doorheen gesleept.
Het is fijn te kunnen geloven dat je nooit echt helemaal alleen bent.
Naam onbekend
11-01-2007 17:22
Hoi. Heel mooi dat jij je zo geholpen voelt. Het klopt Hij is er gewoon als je roept...schreeuwt maakt niet uit. Blijf de juiste keuzes maken en het zal allemaal goed komen met jou!! Liefs Shanna.
xxx
12-01-2007 14:20
hoi allemaal
ben al 2 weken ergens anders en is nu officieel uit
had gister voor het eerst echt stoute schoenen aan en ben lang me vriendin gegaan wat hij altijd verbood ben niet lang gebleven maar was leuk om er te zijn om haar weer te zien maar leek alsof ik gewoon 2 jaar van me leven heb overgeslagen heb vanacht weer raar gedroomd dat ik hem belde niet om goed te maken maar om te vragen hoe het ging terwijl ik dat in het echte leven echt niet zou doen,heb me gister weer normaal gekleed van hem moest ik altijd lange dingen aan en alles bedekken en moet zo naar de psygiator waarom voel ik me vandaag down en gister zo goed gister durfde ik dingen en vandaag weer niet volgens mij voel ik me schuldig terwijl iedereen gelijk heeft en me niet schuldig hoef te voelen wou dat ik gewoon hem nooit was tegen gekomen had ik me nu ook niet zo gevoeld groetjes xxx
-edit- verplaatst door admin
linda
12-01-2007 14:55
hallo xxx
ook weer herkenbaar het gevoel dat je de 1 dag alles aan kan en de volgende totaal niets! heb ik en waarschijnlijk meerdere last van!
wat goed dat je bij vriendin geweest ben!! ook herkenbaar haha...ik ga vanavond uit eten met paar collegaas,en dat maakt mij zo blij het idee dat ik weg kan/mag! zonder ruzie gewoon weg!want als ik met hem had geweest had ik NOOIT gegaan! had ik thuis gezeten en moeten wachten dat hij dronken en witte neus (coke) thuis had gekomen!
meid denk zo 1 stap vooruit en 1 stap terug en zo worden stappen vooruit steeds meer!
liefs linda
Bartjuh!
18-04-2007 16:01
Ik vind het heel goed van je dat je er over durft te praten, het is helemaal niet erg als je berichten blijft sturen daar is deze site voor dus heel veel sterkte Gr. Bartjuh!
xxx
11-06-2008 11:53
Hallo naamgenoot =)
In jou verhaal herken ik veel van mezelf, ik ben alleen 4 jaar jonger en woon samen met mijn vriend die 8 jaar ouder is.
Ik mag ook niet met mijn vriendinnen omgaan en ik vind het vreselijk.
Hij laat me wel alleen boodschappen doen omdat hij dta niet erg vind (dat scheelt hem weer moeite)
Je valt niemanbd lastig met je verhaal.
sterker nog (klinkt vast heel fout) maar ik ben blij dat ik niet de enige ben. natuurlijk is dat niet goed om te zeggen want ik zou willen dat alle mannen hun handen thuis houden.
Ik heb net mijn verhaal geschreven en ik zit nog steeds te huilen.
Vroeger was ik ook heel vrolijk, ik lachte eigenlijk altijd. Ik was heel spontaan en kon het met iedereen vinden.
Nu is dat wel anders... het lijkt wel alsof ik contactsgestoord ben.
Ik weet niet meer waar ik het met andere over moet hebben (als ik uberhaubt de kans krijg om met andere te praten)
Ik wil je graag adviseren om weg te gaan bij deze man nu het nog kan.
Ik heb veel verhalen gelezen en eigenlijk bij allemaal hoor je dat het steeds slechter gaat.
Dat er nu al een halfjaar niet geslagen is is goed van hem natuurlijk, maar het was al fout genoeg om het 1 keer te doen.
Ga asjeblieft bij hem weg nu dit nog kan!