Hulya17-07-2007 14:26
Hoi allemaal,

Ik ben toevaalig hier bij jullie op de site gekomen en ik ben blij dat ik mijn verhaal met iemand kan delen.
Ik zal me eerst voorstellen, ik ben een Turkse vrouw van 24, studder nog en ben als het goed is in januari afgestudeerd en ga dan voor de klas staan.

Ik ben op 29 oktober getrouwd met mijn grote liefde, we hadden verkering en ik was zo verliefd op hem..Hij was de perfecte man, lief , behulpzaam maakte zich zorgen omme kortom ik was in de zevende hemel. Onze ouders hebben kennis gemaakt en we gingen ons verloven. Hij deed in die tijd al raar..op onze verloving vertelde hij dat hij de hele nacht niet thuis was geweest en had gezopen.Hij zag er die dag ook niet uit, ik schaamde me dood van familie en vrienden, maar hij was mijn leven nu dus ik liep met trots over straat met hem.
Hij verteld eop een dag dat hij een brief had gekregen van de rechtbank, waarin stond dat zijn ex een kind had gekregen en ze hem wees als de vader. Volgens hem was dat niet waar en hij kon niet de vader zijn. Ik hield zoveel van hem dat ik me heb laten slepen in dit verhaal.Ik dacht hij heeft gelijk, hij zei ook al is het mijn kind ik wil niets met ze te maken hebben jij bent mijn alles en mij jou wil ik ites opbouwen.
Hij had contact met een 40 jarige vrouw, hij vertelde dat dat gewoon een vriendin was waarmee die af en toe praatte.
Mijn bruiloft was een sprookje, zo noemde ik het altijd. Maar 2 weken na het sprookje begon het. Eerts was het een klap, waarop hij sorry zei en die mooie rode laarzen kocht waar ik zo verliefd op was geworden..Ik vergaf hem..maar het werd erger hij kwam altijd in de nacht pas thuis. We aten nooit samen ik wist niet waar die was, bij een vriend zei die. Als ik door vroeg waar die was sloeg die me..maar het was niet gewoon slaan, hij schopte in mijn buik en rug, sloeg mijn gezicht bont en blauw.
En hij ging dan slapen of ging gewoon weg met de auto. Iklag dan alleen huilend in bed, ik wist niet meer wat ik meist doen..Op dat moment denk je ik kan niet zonder hem, ik haatte hem niet ik hield van hem.

hij zei : het is jou schuld, moest je maar je mond houden. Ik heb momenten gehad dat ik dacht, ja het ligt ook aan mij, als ik mijn mond nou houd dan slaat hij me niet en dan zijn we weer gelukkig. Hij zei ook vaak, zie je wel als je nou je mond steeds houdt dan sla ik je niet, en ik was trots dat ik het zo goed kon..De momenten dat hij laat kwam, mijn geen aandacht meer gaf em mij sloeg omdat ik vroeg waarom die nou niet thuis was gekomen na zijn werk, en waarom we niet samen hadden gegeten waren voor hem al een aanleiding om mij te slaan. We woonden in een heel kelin huisje dus ik kon geen kant op hij sloeg me van de ene kamer naar d eandere. Hij heeft me een keer naakt voor de deur gezet, ik was zo bang dat de buren me zouden zien dus ik smeekte of ik naar binnen mocht..Ik wilde hem niet kwijt, ik hield te veel van hem. Op school deed ik alsof ik het heel goed had, en thuis bij me ouders ook. Nu twee en een halve week geleden heb ik besloten weg te gaan bij hem. De laatste avond dat ik met hem was, wilde hij dat ik een lening aansloot zodat hij een auto kon kopen, hij beledigde mij en riep zoals altijd dat ik lelijk was en d'r niet uit zag.Hij vertelde dat hij contact had met het kind en de moeder van het kind. Hij schreeuwde dat ze mooier was voller was ( hij noemde mij altijd een zak met botten). Die avond besloot ik voor me zelf dat kind te accepteren en gewoon contact op te zoeken omdat ik hem niet kwijt wilde. Ik heb mijn zus gebeld en verteld wat hij allemaal had gezegd, ik had nooit verteld dat ik werd geslagen. Mijn zus belde hem de volgende dag op en vroeg waarom hij mij zo behandelde, hij werd woest dat ik het had verteld. Hij belde mij op om iets leuks te doen vanavond..op dat moment wist ik het niet meer, moest ik nou weer doen alsof er niets aan de hand was, of moest ik nu de stap zetten om weg te gaan bij hem..ik hield te veel van hem ik zou niet zonder hem kunnen dat wist ik..mijn zus en zwager kwamen naar me toe en hebben mijn verhaal gehoord, ik heb alles verteld en ze schrokken enorm toen ze hoorden dat hij me had mishandeld.Ik heb aangifte gedaan bij de politie en mijn spullen zijn opgehaald uit het huis. Hij heeft mij huilend opgebeld om het weer goed te maken, maar ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik niet zo wilde leven. Ik ben zelf nog een keer bij hem geweest om hem duidelijk te maken dat hij me zoveel pijn had aangedaan, geestelijk heel erg maar lichamelijk is het ook niet te beschrijven. Hij begreep het niet en zweerde maar hij zu veranderen..Ik begrijp nog steeds niet waarom ik zo sterk ben geweest en gewoon met pijn in mijn hart heb gezegd dat ik niet verder wilde. Hij is nu mijn familie aan het dreigen..al sik mijn aangofte niet terug trek dan gaat hij een van mijn naasten pijn doen heeft hij mijn moeder verteld. Zijn vader heeft gezegd dat ze mij niet wilden en dat hij zou trouwen met de moeder van het kind. Het doet mij pijn dat ik zie dat hij eigenlijk nooit van mij heeft gehouden. Al die leuke dagen die ik met hem heb gehad voordat ik met hem trouwde, zijn beloftes..Ik ben niet bang, ik loop gewoon door de stad en probeer gewoon te leven. Ik heb vaak huilbuien maar mijn moeder houdt me dan zo stevig vast en fluistert dat ze me begrijpt..dat gevoel dat iemnd mij met liefde vasthield, dat was ik al zo lang vergeten..hij heeft een wrak achtergelaten,ik denk dat hij dat wel beseft. Ik moet proberen sterk te blijven, wat hij me geestelijk heeft aangedaan kan ik niet zo opschrijven het is te veel, dat je iemand kan slaan betekent al dat je niet van die gene houdt. ik zou toch ook nooit mijn zus willen pijn doen? Het rare is ook dat zijn ouders all die tijd van alles wisten, ik vertelde zijn moeder dat hijme sloeg dat hij vreemd ging en altijd dronken thuis kwam. Zij doen nu alsof ik de schuldige ben.Ik ben de gene die is wegggeaan, ik ben de gene die nooit thuis was ( hij was er nooit dus ik liep dan blokjes om het huis zodat ik niet alleen hoefde te blijven) Ik was de gene die niet kookte voor hun lieftallige zoon ( hij at nooit thuis, dus het eten wat ik klaarmaakte gooide ik om 01.00 uur weg) ik maakte niet schoon thuis ( ik heb dagen gehad dat ik dagen lang op bed bleef omdat ik het niet meer aan kon) Deze vragen dwalen door mijn hoofd. Ik was juist een type die na school nog meteen het huis wilde schoonmaken en de was wilde ophangen, als ik dat niet deed dan schold hij me uit dus ik deed dat al was ik nog zo moe.
Ik ben iedere dag als hoer uitgescholden, als i mijn trouw ring niet omhad dat beschuldigde hij mij van vreemdgaan.
Ik heb donderdag een afspraak met iemand van een praatgroep. Ik merk dat het met de dag erger wordt. Van zijn tanten hoorde ik steeds dat het bij hun in de familie normaal was dat een man laat thuis kwam. Op een gegevn moment zou ik dat dus ook als normaal zien.Dat ik werd geslagen, dat ik nooit aan tafel zat met mijn man, en dat ik constant werd uitgescholden moest ik als normaal zien..
Nu ik bij mijn ouders ben zie ik dat er zoveel rust heerst, ik krijg veel liefde van ze, ze begrijpen dat ik het moeilijk heb en praten er niet over.
Ik ben benieuwd of jullie iets herkenen in mijn verhaal, en of er mensen zijn die ook aangifte hebben gedaan?? Ik heb geen enkel benul hoe het verder gaat, ik ben bang dat hij iets zal doen, maar ik wil niet thuis zitten omdat ikbang ben, het is zo moeilijk allemaal.

Groetjes Hulya..




Laatste 20 reacties:
 hurt(v)  08-09 01:00 
 hurt(v)  07-09 21:19 
 hurt(v)  07-09 21:08 
 hurt(v)  07-09 08:38 
 hurt(v)  06-09 22:35 
 hurt(v)  06-09 19:31 
 hurt(v)  05-09 23:19 
 bianca  04-09 23:34 
 madeliefj  04-09 23:31 
 Dinah  03-09 21:49 
 madeliefj  02-09 21:19 
 madeliefj  02-09 16:36 
 madeliefj  02-09 16:34 
 bianca  01-09 21:21 
 Helena  31-08 01:00 
 najat  30-08 17:43 
 najat  30-08 12:59 
 tweeling  29-08 11:30 
 geitje  24-08 12:39 
 Helena  18-08 17:33 
45 reacties:
ingridje718-07-2007 12:45
He lieve Hulya.

Ja meisje het is heel erg moeilijk!
Maar de belangrijkste stap heb je zelf gezet.
Je hebt met het aangeven heel duidelijk voor jezelf gekozen en stop tegen dit geweld gezegd!
Daar mag je heeel erg trots op zijn.
Nu op naar de volgende stap
Heb je al hulp gezocht?
Het is nu echt heel belangrijk dat je steeds meer gaat zien dat het niet jouw schuld is en dat je steeds meer gaat ervaren dat je heel veel waard bent.
Ik heb ook aangifte gedaan.
Mijn ex vriend werd ontboden op het politieburo en heeft zijn kant van het verhaal gedaan.
Er is een dossier op gemaakt bij de politie en opgestuurd naar justitie.
Gisteren heb ik justitie gebeld omdat ik ook geen idee heb wat er nu verder gaat gebeuren.
Een aardige vrouw vertelde mij dat het wel ff kan duren voordat ik in de pc wordt ingeschreven en dan duurt het weer totdat mijn zaak aan de beurt is.
De officier van justitie gaat het dan bekijken en beslist dan of het voor de rechter moet komen.
Ik krijg ook nog een voegingsformulier toegestuurd waarop ik mijn schade op kan schrijven.
Ik wil in iedergeval dan proberen om mijn psycholoogkosten terug te krijgen en eigenlijk ook een vorm van smartegeld i.v.m de geestelijke en lichamelijke mishandeling.
Ik heb ook naar die vrouw uitgesproken dat ik zo bang ben dat hij alleen maar een waarschuwing krijgt en verder niks maar zij heeft mij verzekert dat hij er niet zo makkelijk van af komt.
Natuurlijk kan hij met geen enkele straf goed maken voor wat hij mij heeft aangedaan.
Als je bang bent kun je altijd de politie bellen hoor. Ze weten er nu van door je aangifte.
Fijn dat je bij je ouders bent en je daar liefde ervaart.
Heel veel sterkte met alles!

Liefs Ingridje


E-tje18-07-2007 13:48
ingridje,

je kan op de site van schadefonds geweldsmisdrijven kijken en daar kan je smartegeld krijgen en je onkosten vergoed krijgen.. dit gaat buiten de dader om en zal hier niets vanaf weten.
Is dit misschien een optie voor je?

beiden wil ik heel veel sterkte wensen in hun verwerkingsproces.

ik heb momenteel iets teveel aan mn hoofd om gericht iets terug te schrijven.

zowiezo zijn jullie kanjers die eruit hebben durven stappen.

liefs E-tje


Hulya18-07-2007 14:02
Hoi allemaal,

Ik ben zo blij dat ik reacties heb ontvangen, ik zie dat ik hier mijn verhaal kwijt kan en dat jullie mij begrijpen..Ik wist nietwat ik verder moest doen kwa het afhandelen van mijn aangifte en de overige zaken, maar daar heb ik gelukkig ook reacties voor gehad. Ik wilde heel gaarg een reactie sturen naar Ingridje7 maar ik weet niet hoe ik dat moet doen..Ingridje zou je mij een reactie willen sturen als je wil?

Groet Hulya

-edit- verplaatst door admin


ingridje718-07-2007 14:56
Lieve Hulya

Onder dit verhaal staat reageer.
Als je daar op drukt wijst het zich van zelf.

Liefs Ingrid


Girl18-07-2007 16:07
He Hulya,
Respect hoor meis! Ik weet dat het zwaar is. Maar je doet het heel goed!
Mijn ex schoonmoeder kijkt me ook kapot. Terwijl ze verdomd goed weet wat er gebeurd is. Naja, moederliefde gaat blijkbaar voor alles vertel ik mezelf dan maar. Uiteindelijk is het ook niet zo belangrijk wat zij denkt, ik zie haar nu toch nooit meer. Veel sterkte ermee!
Girl


sannie18-07-2007 16:59
Hoi Hulya,
ik ben ook harstikke trots op je dat je deze stap gezet hebt.
Je boft met de liefde van je ouders.
Het is zo jammer dat je deze ellende hebt moeten doormaken. Maar je klinkt krachtig en je komt er wel.
Sterkte met alles.
liefs van sannie


Hulya19-07-2007 13:10
Hoi,

Ik zit nu al 2 dagen thuis, en weet eigenlijk niet een shoe ik de draad weer moet oppakken. Ik voel dat mijn lichaam rust heeft, ik kan nu gewoon eten en slapen dat heb ik in die 8 maanden niet gedaan. Ik had geen zin om te eten en ben daardoor ook dramatisch afgevallen.Hij zei altijd dat ik dun was en d'r niet uit zag, ik probeerde stiekem veel te eten zodat hij me wel aantrekkelijker zou vinden, maar dat is mij nooit gelukt. Ik heb steed shet gevoel hegad dat ik een lelijk mens was en het gevoel dat iedereen naar mij keek maakte mij gek.
Ik kan nu ook gewoon slapen, ik heb nachten op hem gewacht en als ik vroeg waarom die zo laat kwam dan sloeg die me zo hard dat ik an angst meteen weer naar bed ging om maar te slapen. Ik sliep gemiddeld 5 uur per dag. Als hij vroeg naar zijn werk moest dan stapte hij over mijn benen heen, ik smeekte dat niet te doen ik was bang dat hij ze op een dag zou breken maar hij luisterde niet.Ik werd wakker omdat hij om 05.30 uit huis moest. Als ik de deken naar me toe trok kreeg ik een klap op mijn hoofd of een schop tegen mijn rug.
Als hij het gevoel kreeg dat de buren ons hoorden dan kneep hij mijn keel dicht dat ik bijna stikte. Hij heeft mijn gezicht bont en blauw geslagen omdat ik zei: ik kon wel betere krijgen. Ik was een hoer volgens hem, dat kon je als vrowu niet zeggen. Hij mocht alles zeggen hij mocht ook vreemdgaan maar als ik dat zei of deed dan zou ik dood gaan.
Hij trok altijd zo hard aan mijn haar dat ik dacht dat ik geen haar meer zou overhouden. Ik heb dun haar dus hij zei altijd: je bent toch al bijna kaal dus zeur nou niet.
Ik heb mijn haar zwart laten verven omdat hij dat wilde en toen ik enthousiast naar hem toe ging was zijn reactie: gatverdamme..
Ik heb mijn haar weer laten blonderen: hij keek alleen en zei dat het niet meer zo mooi was als vroeger. Zijn moeder gaf hem advies mij niet in mijn gezicht te slaan maar op mijn lichaam zodat mijn ouders niets zouden opmerken.
Hij noemde mijn moeder een hoer, en als ik dan huilde en zei wat zou jij ervan vinden als ik jou moeder zo noemde? dan was zijn antwoord: als je mijn moeder zo noemt dan sla ik je dood..
De volgende dag deed hij alsof er niets aan de hand was, en zei dat die van me hield..Wat moest ik ermee. Als ik zijn administratie regelde vond hij me lief en slim, maar in de avond kreeg ik een klap omdat ik zeurde. Ik heb altijd geprobeerd het te vergeten en maar zo te leven. Maar iemand die zoveel onaardige dingen roept over de mensen waar ik zoveel van houdt?? Hij heeft nu een relatie met de moeder van zijn kind, zijn ouders vertellen overal dat ik een slechte vrouw was..Als ik die 29 juni niet de stap had genomen weg te gaan dan was ik nog wel steeds de ideale schoondochter die haar schoonouders met alles meehielp. Ze hadden eigenlijk een administratief medewerkster nodig ofzo..
Ik zal nooit begrijpen waarom mensen zo kunnen zijn, en dat ze hun medemens zoveel pijn kunnen doen. Ik heb altijd geprobeerd te praten of zelf te schrijven zodat hij zou begrijpen wat ik voelde.Maar tevergeefs..Ik heb hem zoveel kansen gegeven, hij i vreemd gegaan en heeft dat toegegeven, en omdat mijn liefde zo groot was heb ik alles maar vergeven.We waren maar 8 maanden getrouwd..

Ik zal nooit meer een man vertrouwen.Over een paar maanden veranderen ze toch wel. Ik merk dat ik zwak ben ik relaties. Ik wil alleen blijven en proberen zo gelukkig te zijn, ik denk dat een man altijd een belemmering voor mij zal zijn...

Groet Hulya

-edit- verplaatst door admin


sannie19-07-2007 13:39
Lieve Hulya ik voel het verdriet in je woorden heel sterk, en het doet me zoveel pijn. Ik ben ook erg teleurgesteld in mensen waar ik energie in stak, tevergeefs.
Wat jij zegt: als je nodig bent ben je slim en lief, het andere moment wordt je als een vod behandeld.
Het vertrouwen in mensen en ook in mannen zal misschien pas hersteld worden als jij je durft te gaan openstellen voor diegenen bij wie jij vanaf het eerste moment voelt: het is goed. En zelfs dan zal het tijd kosten.
Het is zo jammer en verdrietig dat je met open hart mensen tegemoet treedt en erop getrapt wordt.
Maar Hulya, wordt trots op je goeie aard en je zult zien: er komt een beloning. Mits je sterk blijft en je jezelf kunt beloven dat je je dit nooit meer laat gebeuren. Sterkte meis,
ik begrijp je verdriet


ingridje719-07-2007 16:54
Lieve Hulya

Ook ik voel je verdriet heel erg en begrijp je o zo goed!
Schrijf alles maar goed van je af!
Het helpt echt maar wees ook lief voor jezelf!!
Toen iemand dat tegen mij zei heb ik vreselijk gehuild omdat ik helemaal niet wist wat dat is: Lief voor mezelf zijn!!
Maar het is wel waar alles om draait voor ons vrouwen die alles voor de ander doen.
Nu eerst wijzelf, hoe moeilijk ook!

Ik denk aan je!
Liefs
Ingridje


sannie19-07-2007 17:15
Ik weet ook niet goed wat dat is: mezelf liefde, rust en evenwicht geven.
Nog steeds niet.
Het is iets wat we niet geleerd hebben misschien.
Maar alles valt te leren.
Dat hoop ik dan toch.
Toch wel raar eigenlijk als je je bedenkt dat je die rust zoekt bij een man die het je juist niet kan geven.
Wat kan het leven cynisch zijn.
Maar ook mooi!
Sterkte meiden. Heel veel liefs van mij.


ingridje719-07-2007 19:08
Hoi lieve Sannie

Ik vind het eigenlijk niet zo gek dat ik deze man heb gehad.
Juist door deze man leerde ik dat de rust en de hoop op liefde niet in die man zit maar in mezelf zou moeten zitten.
Ik verlangde iets van hem wat ik niet eens in mezelf had!!
Ja het is cynisch en erg wrang!!
Ik had het graag op een andere manier willen ontdekken, maar tegeijkertijd weet ik dat het zo moest gaan.
Ik ben o zo sterk voor een ander maar voor mezelf????
Daar ben ik nu mee bezig en hoe moeilijk nu ook, het gaat lukken!!!
Ook voor jullie gaat het lukken. We laten ons niet kisten hoor.
Wij zijn van het sterke geslacht en we zullen die mannen weleens een poepie laten ruiken!!

Liefs
Ingridje


Hulya20-07-2007 16:12
Hoi allemaal,

Ik begin het gevoel te krijgen dat ik een zeurkous word. Ik ben morgen 3 weken weg bij hem. Het rare is dat ik hem niet mis. Ik dacht altijd dat ik dood zou gaan zonder hem en dat zei ik ook tegen hem..Ik heb begrepen dat hij zijn leven verder wilt voortzetten met de moeder van zijn kind. Ik heb hem zoveel gesteund, ik stond altijd achter hem al deed hij mij zoveel pijn.Bij ons in de Turkse gemeenschap is het anders, iedereen praat er nu over wat het nog moeilijker voor mij maakt. Het draait er nu alleen om of ik wist of hij een kind had voor ons huwelijk, dus of ik degene ben die iets verborgen heeft gehouden. Ja ik wist dat hij een kind had maar we wisten beiden niet of het wel ZIJN kind was. Hij zei: iedere keer als ik het geluk vind komt er iets tussen, laat me niet alleen.

Ik heb altijd de gedachte gehad dat je een mens een kans moet geven dus ik heb hem die kans gegeven. Iedereen is nu vergeten dat ik ben mishandeld, gekleineerd en zelf ben verkracht door hem..

Hij heeft mij geestelijk gek gemaakt, ik durfde niet over straat en dacht alleen maar dat ik een lelijk mens was. Volgens hem zou niemand iets met mij willen beginnen en dat ik geluk had dat hij wel met mij was getrouwd.

Mijn vader is teleurgesteld, en praat niet meer zoals vroeger tegen me. Mijn foet is dus dat ik het verborgen heb gehouden over zijn kind. Hij heeft mij in die situatie gebracht, door zijn gepraat en zijn emotionele uitdrukkingen ben ik erin getrapt. Nu vertelt hij iedereen dat ik een slechte huisvrouw was, die nooit kookte en schoonmaakte..
Dus dat geeft hem het recht mij te mishandelen. Ik begrijp het niet meer, ik begrijp niets meer van het leven. Ik wil het allerliefst slapen en nooit meer opstaan. Ik ben pas 24 geworden de eerste week dat ik weg bij hem was 7 juli ben ik 24 geworden, hij heeft niet gebeld en geen contact opgezocht op mijn verjaardag..dat heeft me zoveel pijn gedaan. Hetzelfde geldt ook voor mijn 23ste verjaardag toen was die ook boos op me omdat ik bot was gewest tegen zijn moeder ( ik wilde niet alleen in Turkije voor de wet trouwen maar ook gewoon in Nederland, ik ben hier geboren, opgegroeid en studeer hier dus ik wilde trouwen in het land waar ik iets aan het opbouwen ben)

Ik zit met zoveel vragen in mijn hoofd, mijn vader heeft zijn vader gister uitgescholden. Het is niet dat ik alleen pijn heb, mijn hele familie lijdt eronder. Ik voel me schuldig, en ben boos dat ik niet naar mijn vader heb geluistert in het begin. Ik ben eringesleurt, ik was verliefd..
Ik hoor van alle kanten dat ze vertellen dat ik slecht was, maar wat ik heb doorgemaakt in die 8 maanden dat wordt niet verteld natuurlijk. Ik leef in een gemeenschap waar ik niets van begrijp. Ik geef mezelf moed, en ik weet dat het op een dag goed gaat komen met mij..Ik haat hem nu, hij heeft misbruik van me gemaakt. Ik heb hem geprobeerd een plekje te laten creeren in de maatschappij. Als hij blikjes uit het raam gooide en zijn afval uit de auto smeet heb ik hem uitgelegd dat dat niet kon, ik heb hem zijn woordenschat laten verbeter ( het is niet leuk dat ik dit zeg, maar ik heb zo mijn best gedaan om hem "normaal" proberen te maken)

Ik ben vandaag wel naar de kapper gegaan, ik heb mijn haar laten verven..En weten jullie wat ik ga doen? ik laat mijn haar volgende week rood verven..hij hield van blond daarom was die verliefd op me geworden zei die..Later wild ehij het donker en dat deed ik en toen weer blond en dat deed ik ook..o wat haat ik mezelf. Ik maakte altijd zelf mijn keuzes, hij heeft een wrak achter gelaten. Hij heeft 2 jaar van mijn leven ingenomen. Ik moet nu op mijn eigen benen staan en de kracht terug vinden en hem laten zien dat ik beter af ben zonder hem en zijn familie.

Ik ben nu wat opgelucht, maar ik denk dat het heel veel tijd gaat kosten totdat ik mezelf ben........

Hulya

-edit- verplaatst door admin


ingridje720-07-2007 18:18
He lieve Hulya.

Alles komt nu tegelijk op je af he!
Soms wil je dan even niet meer. Ik ken dat van dat voor altijd willen slapen en niet meer wakker worden.
Maar jij bent nog jong en hebt nog alles kansen!
Ik heb nog 2 kinderen waar ik voor verder moet.
Moeilijk he om weer te kiezen wat je zelf wil.
Telkens in je hoofd hebben wat hij mooi of goed zou vinden.
Ons zelf weer helemaal terug vinden kost tijd, heel veel tijd en verdriet!
Maar er komt een tijd dat we alles beter aan kunnen en er nieuwe dingen op ons weg komen.
Erger dan we gehad hebben kan niet meer!
Eigenlijk kan het alleen maar beter.

Een dikke knuffel
Ingridje


elly23-07-2007 12:29
hallo ik heb je verhaal met tranen gelezen heb ook sinds 3wk mijnrelatie verbroken met een marokkaanse manik leef heel erg met je mee ben ook mishandeld en vernederd ik hoor nu niets meer van hem het doet mij heel veel pijn want ook ik heb heel veel van hem gehouden en denk nu dat hij een ander heeft


hulya23-07-2007 18:13
Lieve Hulya,

Je bent zeker geen zeurkous, de site is toch bedoeld om je verhaal van je af te schrijven en steun te krijgen van vrouwen die weten wat het is om mishandeld te worden. Ik wil je ff zeggen dat ik het heel knap vind dat je bent weggegaan. Ik leef enorm met je mee, herken het een en ander in je verhaal. Het altijd maar weer jezelf wegcijferen...voor hem om het hem maar naar de zin te maken. daarom vind ik het een enorm goede zet van je dat je lekker je haar rood gaat verven. Super helemaal een beslissing genomen zonder hem. ik wens je heel veel sterkte en kop op he.

liefs senna


Hulya23-07-2007 18:15
Hoi allemaal,

Ik voel me behoorlijk ellendig vandaag, nou ja sinds gisteren. k moet steeds aan hem denken ik word er helemaal gek van. Al die leuke dingen wat we deden, hoe ik op zijn schouders zat tijdens onze strandwandelingen. Ik was zo verliefd op hem en de dag dat ik weg ging bij hem was ik nog steeds verliefd en het houden van is er nog steeds.

Ik kan zijn lach niet vergeten, wat ik ook doe het gaat gewoon niet. Ik kan nooit van een andere man houden, hij was mijn grote liefde.. Ik weet niet wat ik moet doen en hoe ik ermee moet omgaan. Hij heeft mij niet 1 keer geslagen, maar meerder malen. Hij heeft me gekleineerd en uitgescholden. De dagen dat het goed ging zaten we samen op de bank en dan hield hij me stevig vast en dat soort momenten heb ik dus nu voor me..

Ik hou van hem, ik kan niet zonder hem leven, ik heb op 29 juni weggegaan bij hem en ben nooit meer teruggegaan. Wel een keer om te praten maar nooit om het weer goed te maken.

Mijn moeder maakt me steeds duidelijk dat hij niet zal veranderen. Het zal alleen maar erger worden zegt ze. Hij gaf me niet alleen klap in mijn gezicht nee hij heeft me geslagen alsof die een man voor zich had.

Ik denk dat ik een hele moeilijke tijd inga, al sik hem zie dan gaat het me veel pijn doen..Het enige wat ik nu weet is, dat ik verschrikkelijk veel van hem hou.....

Hulya

-edit- verplaatst door admin


senna23-07-2007 18:39
lieve hulya,

wat is dit herkenbaar...die pijn, ik weet precies wat je doormaakt. Het gevoel hebben zonder hem geen leven meer te hebben. Maar...je hebt de eerste stap gezet en probeer die vast te houden. Ik ben dus wel weer terug gegaan naar mijn man en hij is geen steek veranderd. lijkt zelfs nog moeilijker te zijn dan voorheen, ze hebben dan de macht denken och ze komt wel terug. Niet doen!!! ik wou nl. dat ik nooit was terug gegaan, dan had ik nu een leuk huisje gehad en niet in deze elllende gezeten. Tuurlijk de mooie herinneringen blijven, geen enkele relatie is alleen maar slecht maar meid je bent veel meer waard. Kies voor jezelf.

liefs senna


senna23-07-2007 18:46
lieve hulya,

Nee ik ben geen marokkaanse maar vragen stellen mag altijd misschien kunnen we elkaar helepen.

liefs senna


speedy28-07-2007 00:27
Liever Hulya,wat jij schrijft is zo bekend voor mij, nog altijd heb ik tranen, mis ik hem, zie ik die fijnste momenten met hem voor me en doet dit me pijn en verdriet.Hij was de liefste man van de wereld en ik had de mooiste momenten met hem, maar hij kon van het een op ander moment een groot monster zijn en mishandelde mij of sloeg alles kort en klein.Elke keer als hij mij weer iets ergs geflikt had wachtte ik op het moment dat hij weer lief was en vergaf ik hem weer. Dit bleef zo door gaan totdat ik besefte dat ik eraan kapot zou gaan nog langer met hem door te gaan en hij nooit zal veranderen.Vandaar dat ik de laatste mishandeling niet meer accepteerde en hem aangaf, want met hem leven/omgaan was mijzelf(en mijn kind)vernietigen!Ik knok nu en probeer keer op keer(vooral als ik hem mis en/of dit verdriet voel)zijn negatieve kanten naar boven te halen wat mij echt helpt!Dan zie ik hoe vals en gemeen hij was, hoe hij keer op keer loog, hoe egoistisch hij altijd was, want hij was(zie ik nu achteraf)alleen maar lief en aardig voor mij als hij er zelf baat bij had,ik was alleen een fantasie/obsesie voor hem en goed voor hem als hij mij nodig had en alles moest zoals hij dat wou.Haat tov hem is er niet, want die man is ernstig ziek(al die mannen die zo zijn)en heeft hulp nodig(wat hij helaas niet zag).Mijn leven gaat verder, dit moet jij ook met jou leven doen, hoe zwaar het ook is(hoe erg je hem ook mist etc).Ik had te maken met 2 personen, zoals ik al zei, met een lieverd en een monster.De ene persoon, die lieverd, is voor mij overleden, maw dood en probeer ik ook op deze manier te verwerken en oa de mooie momenten ook een plekje te geven(wat wel tijd nodig heeft)en met dat monster wil ik niets meer te maken hebben!die maakt alleen maar kapot!Iemand die mishandeld en vaak verkeerd is, zal NOOIT veranderen, en zal dit blijven doen!dit heb ik jarenlang meegemaakt en jarenlang met hoop en hoop en nog eens hoop, maar wat elke keer weer valse hoop was.Jij bent te goed voor hem en jij bent veel meer waard!hij is het niet waard dat jij om hem blijft treuren!jij kunt ook jou energie zoveel beter gebruiken voor iets wat echt van waarde is en die het ook echt verdient!Ik wens je veel sterkte, weet wat jij doormaakt en ik zei ook altijd dat ik nog van hem hield! dat doe ik ook maar hij is overleden.


speedy28-07-2007 00:58
hulya, was ik je nog vergeten te zeggen, ik ben trots op jou dat jij bij hem weggegaan bent!de eerste goeie stap heb jij gezet... en ik weet zekers over een tijd zul jij ook alleen maar trots op jezelf kunnen zijn en je misschien wel afvragen waarom je je zo liet mishandelen etc


ingridje728-07-2007 10:25
He Lieve Speedy

Wat je schreef is helemaal waar!
Mijn ex was inderdaad ook alleen maar lief als hij er zelf baat bij had.
En als hij dan lief was dan dacht ik : zie je wel hij houd van mij.
En ging ik mezelf nog meer wegcijferen in de hoop dat hij weer lief voor mij zou zijn.
Aan die zogenaamde lieve momenten denk ik steeds minder. Als ik dat toch doe dan komt meteen de man die hij werkelijk was weer voor mijn ogen. Die zieke, verknipte en op machtbeluste man!!

Lieve Hulya

Speedy heeft hartstikke gelijk!
Haal die pijnlijke dingen naar boven, dan weet je weer dat je er goed aan hebt gedaan om met hem te stoppen.

Liefs Voor jullie allebei
Ingridje


speedy28-07-2007 12:02
Ingridje, jij ook veel liefs van speedy... en wat goed van jou dat jij ook(misschien wel eindelijk)ook zo denkt!


Hulya02-08-2007 17:33
Dag allemaal,

Ik ben nu al bijna 5 weken weg bij hem..Ik weet eigenlijk niet meer eens hoe ik me voel, het enige wat ik niet begrijp is waarom de politie zo weinig doet.
Ik heb laatst mijn stem moeten verheffen wat ik erg vervelend vind.Ik heb moeten schreeuwen om hulp. Ik heb steeds aangegeven dat mijn familie en ik waorden getreiterd door de familie van mijn ex. Ze hebben al mijn spullen nog maar ik krijg niets terug. Ze hebben heel veel goudstukken van me wat ik ook niet terug krijg.De politie zegt dat we dit onderling moeten regelen, ik heb al 10 keer aangegeven dat ik Turkse ben. Ik ben bang..
Bang dat er andere dingen gaan gebeuren en dat er de volgende dag in de krant staat: er is weer een Turkse vrouw vermoord door eerwraak.
Na lang aandringen ging er een agent met me mee naar het huis en tot mijn grote verbazing had hij al mijn schoolspullen weggegooid. Ik had mijn boeken gelukkig wel al laten ophalen maar al mijn schoolmaterialen die ik door de jaren heen heb gespaard zijn weg..Ik ga bijna voor de klas staan dus ik had een heleboel spullen gekocht om mijn eigen klas te kunnen creeren, hij wist zo goed dat dit belangrijke spullen voor mij waren maar hij heeft ze weggegooid..Ik heb lang gehuild, het waren misschien wel vingerpoppen en toverstaffen die ik in die dozen had bewaard maar ze betekenden zo veel voor mij.
Ik vraag mij af waarom deze mensen geen straf krijgen?Ze komen er zo makkelijk vanaf. Ik wil dat hij wordt gestrafd, omdat hij mij ook heeft gestrafd. Wat voor rechten heb je als vrouw in Nederland eigenlijk???
Ik heb aangifte gedaan maar dat is zelfs nog niet in behandeling genomen, komt hij er nou zo makkelijk vanaf? Waarom heb ik in godsnaam dan aangifte gedaan??
Hij heeft ervoor gezord dat ik een half jaar studievertraging heb opgelopen, maar hij mag wel lekker zijn leven door terwijl ik depressief ben en mijn studie niet heb kunnen afronden..

Ik wilde heel graag dat ik jullie kon doorgeven dat het goed met me ging, maar helaas..Ik maak me wel weer op en probeer er weer gewoon uit te zien. Maar voor de rest wil ik dat hij ook een straf krijgt..Zo makkelijk mag het toch niet allemaal zijn ..

Groetjes Hulya

-edit- verplaatst door admin


ingridje702-08-2007 23:32
Lieve Hulya

Dat je aangifte hebt gedaan is juist heel goed!!
Je hebt daardoor voor jezelf gekozen.
Een van de moeilijkste stappen.
Die aangifte moet de politie serieus nemen hoor.
Is hij al op het buro geweest voor zijn verhaal?
Heb je zelf al contact met de politie gehad over de stand van zaken?

Liefs Ingridje7


Girl03-08-2007 11:16
He hulya,
Toch ff een hart onder je riem steken. Je bent juist harstikke goed op weg. Jij bent er voor aan het zorgen dat op de lange termijn hij geen spullen meer van je weg kan gooien. Dat die spullen weg zijn is ontzettend kinderachtig van hem, maar bevestigd wel dat jij heel goed zat met je gevoel dat ervoor gezorgd heeft dat je bij hem weg bent gegaan. ook heel goed dat je een agent mee hebt gekregen. Ik hoop voor je dat je angt met de tijd minder zal worden en je ex geen gekke dingen gaat doen. Dikke knuffel!
Girl


Hulya07-08-2007 23:12
Dag lieve dames,

Ik ben vandaag bij slachtofferhulp geweest en heb daar een mooi gedichtje meegekregen van een lieve mevrouw. Ik wilde dit even met jullie delen.......

De kunst is om nare ervaringen uit je verleden om te zetten in kracht..

Ik weet zeker dat wij allemaal op een dag naar onze nare ervaringen zullen kijken met het gevoel dat het ons sterker heeft gemaakt. Op een dag staan we zo sterk in onze schoenen dat niemand maar dan ook niemand ons deze pijn ooit weer kan aandoen..

Groetjes Hulya

-edit- verplaatst door admin


Hulya18-08-2007 18:58
Dag allemaal,

Ik heb lang geen tijd meer gehad om even op de site te kijken en nog iets over mezelf door te geven.
Ik krijg hulp van een maatschappelijk werkster en heb medicijnen gekregen van de huisarts die me wat rustiger maken. Ik kan gelukkig ook slapen nu en ben gelukkig ook over het gevoel heen dat ik mijn ex zo miste..
Het is nu 2 maanden geleden bijna dat ik weg ben geggaan bij hem, heel raar maar ik dacht dat ik niet zou kunnen leven zonder hem terwijl hij mij mishandelde en kleineerde. Ik besef nu dat ik het beter zonder hem kan en dat het leven zoveel mooier is. Ik heb via slachtofferhulp ook hulp en ik krijg zelfs misschien mijn schoolgeld terug! Ook ben ik druk bezig met de scheiding en als afleiding ga ik veel weg met vriendinnen en heb de laatste tijd lekker veel gewinkeld. Ik schrijf alles wat in mijn hoofd nog afspeeld in mijn schriftje en dat helpt mij heel erg. Toen ik voor het eerst op deze site was, heb ik mijn verhaal huilend getypt..Ik weet heel goed dat het niet over is en de pijn voel ik nog steeds, ik vertrouw geen mannen meer en heb last van depressie..Maar ik weet dat het wel goed komt. Ik kan weer normaal eten en ben zelfs 1 kilo aangekomen!! Als ik met hem zou blijven dan zou ik kiezen voor een leven met geweld en gelukkig heb ik voor mijn vrijheid gekozen.
Ik ga misschien voor stage naar het buitenland maar dat is pas in januari, maar dat geef ik jullie nog wel door.

Groetjes en kusjes

Hulya

-edit- verplaatst door admin


kader19-08-2007 11:18
selam Hulya wens je het allerbeste meid.
Heel veel sterkte,geloof in jezelf dan komt alles goed.ze zijn het niet waard om een traan voor te laten.Ik hoop dat jij heel gelukkig word met alles wat je doet meid.

veel liefs Kader.


Hulya19-08-2007 19:01
Dankje Kader, ik zie aan je naam dat je ook Turkse bent. Ik was op zoek naar iemand van mijn cultuur die mij op mijn manier kan begrijpen in deze situatie.. Dus als je reageerd zou ik heel graag verder willen praten met je.

Groetjes Hulya


kader19-08-2007 20:22
Evet canim ik ben ook van turkse afkomst.
Ik zou ook graag met je willen praten. Zeg maar hoe jij het wil Hulya. hier of op msn. Voor mij maakt niks uit.

groetjes kader


ingridje720-08-2007 16:07
He Lieve Hulya

Ik weet nog dat we voor het eerst contact hadden.
Je verhaal klinkt nu al heel anders.
Er zijn heel wat positieve dingen gebeurd bij je!
Dat het nog geregeld moeilijk is dat is logisch maar er zit wel een stijgende lijn in.
TOP HOOR!!!

Liefs Ingridje


Hulya20-08-2007 21:45
Dag Kader,

Ik denk dat het het beste is om via msn te praten als jij dat ook wil tenmisnte..
Als je je msn adres stuurt dan voeg ik je toe.

Belki yardimci oluruz birbirimize..Optum

Hulya


kim04-10-2007 23:14
hallo meid
ik heb precies het zelfde ik ben pas 22
ben net 2 weken weg bij mijn vriend {ex}
ik heb 2 en half jaar met hem geleeft
hij is een zware agressiefe alcholist
ik hield ook van hem maart je ma heeft gelijk mijn ma zegt het ook zo'n mensen veranderen niet nooit niet ik dacht het ook ik ben 3 keer weg gegaan maar ook terug gegaaan omdat hij zei ik zal verandere zal minder drinken dus niet
ik kreeg bijna elke dag klappen en schoppen heb mijn ribben allemaal al gekneust gehad mijn neus over gehad en noem maar op vernederingen alles
mijn zelf vertrouwen alles is weg
mijn contacht met mijn vader en mijn zussen weg allemaal door hem ...dit is de eerste keer dat ik hier op zit ik wou eens kijken of ik niet de einige was die zich zo voelde maar nu ik rust heb ..wordt het zwarder je gaat aan de tijden denken die leuk waren ..nou heb ikook maar daar van in de plaat heb ik nu last van hele zware paniek aanvallen en slik medicatie en moet naar het riagg meid ik weet niet echt wat ik moet zeggen maar weet wat je mee maak hier mijn email adres mischien dat je zo eens wilt praten ..want met mensen er om praten die het niet zelf mee meaken kunnen je niet helemaal bergijpen kijk maar hier is het vrijhoevenkimhotmail.com nou sterkte met alles groetjes kim


Hulya13-10-2007 20:50
Dag allemaal,

Ik ben al heellang niet mer op de site geweest, en zie dat er een heleboel nieuwe mensen zijn aangemeld. Wat goed dat we voor onszelf opkomen en wat goed dat we daarbij steun zoeken en elkaar helpen..

Ik ben al 4 maaden weg bij mijn ex en heb nog steeds momenten dat ik hem erg kan missen. Het is zo verschrijkkelijk moeilijk allemaal. Ik heb dagen dat ik me ontzettend sterk voel maar dan heb ik opeens dagen dat ik me heel erg alleen voel en dat ik dan alleen in bed wil blijven en alleen maar wil huilen. Ik probeer het zo te verwerken en geef mezelf de ruimte. Ik heb hulp van maatschappelijk werk en dat doet mij ook erg goed.

Het is moeilijk voor ons allen, de stap zetten om weg te gaan. Maar geloof mij maar als je man of vriend je slaat dan kan je beter weggaan. Het zal natuurlijk heel erg moeilijk zijn ( kijk mij) het zal pijnlijk zijn maar wat is er belangrijker dan jezelf? We komen maar een keer op de wereld en wij willen toch ook het mooiste van alles halen genieten van iedere dag??

Het is moeilijk om een stap te zetten maar als je eenmaal die stap hebt gezet en je staat achter je besluit dan ben je sterk en je voelt je sterk. We zijn sterk en we kunnen het aan! Verliefd worden is leuk maar diegene moet blijven zoals die was en jou respecteren anders mag die weg uit je leven.
Ik heb pijn, ik heb heel veel pijn maar ik voel me niet meer minderwaardig.. Ik weet dat ik meer waard ben en ik weet dat ik op een dag wel en leuke man zal tegenkomen. En stel dat ik nou geen leuke man tegenkom, ja dan leef ik alleen. Helemaal alleen maar wel met rust want dat is he belangrijkste.

Sterkte allemaal, geloof en houd vanjezelf dat is het belangrijkste...

Hulya

-edit- verplaatst door admin


ingridje713-10-2007 21:31
Lieve Hulya.

Wat fijn dat ik weer wat van je lees en dat het eigenlijk best goed met je gaat!
Ja, we hebben de goede keus gemaakt maar nu nog elke dag sterker worden he!

Veel liefs Ingridje


Marjolein14-10-2007 01:19
Hoi Hulya, bedankt voor je berichtje. Ik heb het zelf even heel moeilijk nu en ik haal weer even kracht uit je woorden. Het is zo stom, ik voelde me zo sterk (ben nu 3.5 maand weg) en nu zou ik het liefste naar hem toe willen ook al weet ik dat hij me kapot zal maken. Ik zou zo graag willen dat alles goed was. Maar dat wil iedereen.. en het is niet goed. Het zal ook nooit goed worden. Hij is een vreselijke man. Ik voel me zo alleen. De eenzaamheid breekt me echt op.

Je bent heel goed bezig Hulya, je bent sterk. Hou dit vol. Het is heel goed dat je hulp hebt gezocht, heb ik zelf ook gedaan en haal daar veel kracht uit. Ik heb echt respect voor je en ben heel blij dat je de moeite hebt genomen om je positive energie met ons te delen. Sterkte met alles.


met maria14-10-2007 10:28
hallo ik bn inmiddels gescheiden ik heb met jou een gechat op chatten mishandeling weet je nog met mijn gaat redelijk ik ben alleen mijn 2 jonge kids kwijt


meertje14-10-2007 17:06
lieve hylaknap hoor en hou vol ik ben hier pas 1 dag en heb je verhaal gelezen moeilijk he maar denk aanjezels he klappe niet goed lees me verhaal maar mag hoeft niet sterkte met alles okee liefs meertje


Hulya14-10-2007 18:58
Dag allemaal,

Het gevoel "hij veranderd wel" dat heb ik iedere dag gehad. Zelfs toen ik met een blauw ook thuis zat dacht ik dat. Ik heb lang getrijfeld of ik wel goed bij me hoofd was. Hoe heb ik mezelf zoiets aan laten doen hoe????

Ik mis hem nog en dat is erg pijnlijk omdat ik weet dat hij echt niet hgaat veranderen.Ik wil iets moois van mijn leven maken en wil later als ik moeder word een leuke enthousiaste moeder zijn die vrolijk door het leven gaat met haar kinderen. Dat zou ik nooit kunnen met zo een man hij maakte mij iedere dag kapot.

De gedachte"toen was hij zo lief...."dat probeer uit mijn hoofd te wissen. Als hij echt leuk en lief was dan was die dat ook gebleven na een jaar. Ik wil een man hebben die mijn respecteerd. Ik wil iedere dag met een glimlach wakker worden en mijn man een zoen geven omdat hij mij gelukkig maakt...

Hulya


Danielle200714-10-2007 21:36
Lieverd!

ik wou dat ik ook al vier maanden verder was want het gemis en het terug willen van hem heb ik elke dag, en het zo moeilijk om niet die telefoon te pakken en hem te bellen maar ik weet dat het niet goed is want wat iedereen al zegt, dat soort mannen zullen nooit veranderen! en het rare is wat ik mezelf steeds afvraag waarom ik hem nog zo mis, de jongen die me slaat, uitscheld, vernedert, op me spuugt, me kleineert... het is gewoon zo onwerkelijk maar ik weet dat ik dit moet volhouden, ben nou al een maand onderweg en hoop dat ik alleen maar sterker wordt! jou woorden doen me goed, echt waar! ik heb zelf ook steun van een maatschappelijk werker en die helpt me zo goed! ik wens je heelveel sterkte en ja blijf sterk, ik blijf het ook tegen mezelf zeggen. liefs


Hulya23-10-2007 13:04
Dag allemaal,

Ik ben al best lang niet meer geweest op de site en dacht ik vertel even weer hoe het met me gaat. Ik doe dit ook om de mensen die pas bij hun ex zijn het gevoel te geven dat het met de tijd beter met je zal gaan.. De eerste dagen dat ik weg was bij mijn ex had ik een ondraagbare pijn in mijn lichaam. Eten en drinken ging echt niet meer, ik moest iedere dag huilen en dacht: misschien veranderd hij wel.. Door verhalen op deze site te lezen en met mensen te hebben gepraat die ook in zo een situatie hebben gezeten besefte ik me dat hij nooit zou veranderen. Je moet dan een keus maken,of je kiest voor jezelf of je kiest voor HEM. Als je voor hem kiest laat je jezelf links liggen. Je gaat voor hem maar denk daar bij wel dat je je zelf laat vallen en al het leuke van het leven ook. Je accepteert alles van hem, dat hij je kleineerd en slaat en kapotmaakt.. Je mag dan niet meer klagen omdat jezelf deze keus hebt gemaakt. Iedereen in je omgeving kan zeggen dat hij slecht is maar JIJ moet het ervaren en die stap durven zetten. Als je voor hem kiest kan je niet verwachten dat hij de lieve romantidsche man zal worden want dat is HIJ niet. Je kan natuurlijk ook voor jezelf kiezen. Je gaat dan bij hem weg en gaat de moeilijke periode door. Het is een moeilijke en zware periode ik weet er alles van. Iederde dag pijn voelen niet begrijpen dat jij dit meemaakt, niet begrijpend dat hij jou dit heeft aangedaan. Maar uiteindelijk heb je wel voor jezelf gekozen. Na een tijdje kom je de man van je dromen tegen die je met respect zal behandelen, want dat verdien je!
Ik wil tegen de mensen zeggen die pas de stap hebben genomen om weg te gaan bij hun ex: GA NIET TERUG. Je hebt de belangrijkste stap gezet en dat is dat je weg bent, dat is de moeilijkste maar de belangrijkste. Als je nu weer terug gaat begin je weer opnieuw, dus doe je zelf dat niet aan. Probeer deze moeilijke tijd door te slaan en na regen komt zonneschijn. Ik had nooi maar ook echt nooit verwacht dat ik het zou kunnen ( ik ben er nog lang niet hoor) maar met de dag merk je dat je beter kan slapen en het leven op een positieve kant kan zien. Ik wens iedereen sterkte..

Groetjes en een dikke kus van Hulya

-edit- verplaatst door admin


sannie24-10-2007 13:05
Lieve Hulya,
wat fijn om te lezen dat je je steedds sterker voelt. En heel goed dat je de vrouwen hier een hart onder de riem steekt, ben onder de indruk! Liefs van Sannie.


mona08-03-2008 19:20
mona 08-03-2008 19:05
HOERA HOERA HOERA HOERA HOERA HOERA DE SCHEIDING IS ROND IK BEN VRIJ VAN HEM HOERA HOERA HOERA HOERA IK VIER MIJN VRIJHEID VAN 7 MAART 2008 BEN IK VRIJ ERN BEN BLIJ NU DE KINDEREN MET ADVOCAAT TERUG WINNEN EN DAN KAN IK PAS ECHT GENIETEN HOERA



mijn hoop11-08-2008 18:21
lees bij mijn hoop pleas ik voel stuk beter heb al mijn verhalen nog op nieuw gelezen tegen 14 a 18 aug zou wat te horen ik hoop dat thuis krijg ik mis ze heel erg heb alles woning klaar en schuld vrij nog wel of in de sannering komt omdat ex veel schulden heeft gemaakt is nog een ??????? want moet rondkomen met 40 euro per week maar als thuis hoef niet reis naar heel te betalen dan heb 120,00 euro weer extra geld gedeel door 4 is dat 30, euro per week dan heb ik 70,00 euro per week om te eten kopen alleen voor de kids ik eet wat over is hihihi ik ben een ding VRIJ


turkse roos27-05-2010 22:53
mijn tante verteld mij welleens dat een man die echt van je houd:zelfs bang is om je pijn te doen met een zoen..laat staan slaan!

ik heb het ook heel erg moeilijk gehad.
heb nu 6hechtingen boven mijn wenkbrauw van de jongen van wie ik meer hield dan de hele wereld bijelkaar.. na zoveelste mishandeling heb ik NEE kunnen zeggen..
en geloof het of niet hou nog steeds van hem.. maar wil hem nooit meer zien! het is over na 3jaar relatie!!

liefst broken heart



   Reageer