Ina

18-07-2007 02:42

Hallo allemaal,

Zou graag mijn verhaal willen delen,maar weet niet waar te beginnen.Het is te lang en te veel.Besef wel dat ik relatieverslaafd ben.Was 30 jaar getrouwd met een hele moeilijke man.We hadden beiden een moeilijke jeugd,veel alcohol en geestelijk geweld in het spel.
Ik was/ben een heel aanhankelijk mens en heel zorgzaam.Herken bijna alle kenmerken van de verslaving.Vorig jaar kwam ik erachter dat mijn man een narcist is.Een psychiater had dat na drie gesprekken al door.Hij gedroeg zich altijd onaangepast,had alsmaar kritiek,was heel nauwkeurig.Zonder overleg ondernam hij vele dingen,wist me altijd te overtuigen dat "het"aan mij lag.Was agressief en gooide dan met dingen of trok de kleren van zijn lijf.Smeet stofzuiger of strijkplank uit woede de tuin in...en als ik huilde van pijn en verdriet ging hij een boekje lezen of sporten.Nooit eens gezelligheid..altijd dwars.
Ook geestelijk treiteren op andere vlakken,woorden verdraaien,vernederen in bijzijn van anderen en nog heel veel meer.Dacht altijd dat het aan mij lag.Hij wist me er altijd van te overtuigen en toch...innerlijk wist ik dat het helemaal tegen mijn normen en waarden ging.
Twee jaar geleden ging hij in een razende bui weg.Huurde een flat.Zijn ontslag na vele jaren hard werken en het verlies van zijn status (zich bewijzen op het werk)waren de druppel.Geldgebrek speelde mee...maar alles lag weer aan mij,terwijl ik hem zooo graag wilde steunen.We vroegen de scheiding aan,maar ik wilde hem niet kwijt.Ik denk dat hij wachtte op mijn smeekbedes.Het was heel zwaar voor mij.Geregel met instanties.Hij zei dan: trek je het niet? dan kom ik terug,maar dan gaat alles zoals ik het wil..ik ben de kapitein.Destijds had ik echter veel steun van een vriend,met wie ik zonder bijbedoelingen veel sprak,ook over diens soortgelijke relatie met zijn vrouw.We probeerder door te praten over onze situaties een betere omgangsvorm met onze partners te krijgen.Maakte analyses over onze partners en onszelf.
Achteraf denk ik dat deze man de reden is geweest dat ik toen niet terugkrabbelde.Een tijd later kregen we dan toch een relatie.Mijn scheiding liep toen al.Toch kwam ik niet los van mijn man..probeerde van alles.zocht contact om te praten,maar steeds weer koud en afstandelijk.Inmiddels kreeg ik warmte en aandacht van mijn vriend.Had dat nooit eerder ervaren.Hij luisterde..had/heeft een rustige aard.
Als hij bij me was voelde ik me gelukkig.
En toch...wilde ik mijn gezin weer samen brengen.Ik heb een hechte band met de kinderen.Het voelde niet compleet zonder hem..
De scheiding ging niet door.We deden er een jaar over en op de dag dat die handtekeningen dan toch naar de advocaat verstuurd waren..haalde hij het formulier weer terug.Wilde dan toch niet scheiden,maar wist ook niet hoe het verder ging.We wonen nog steeds apart.Als ik hem niet vraag(en dat doe ik bijna dagelijks..dan zie ik hem niet.
Ik kan of wil het niet afsluiten.Heb constant het gevoel niet genoeg gedaan te hebben,terwijl mijn omgeving eronder lijdt en ik zelf ook,want hij is niet verandert.Er waren hoogtepunten dat ik met die vriend samen had willen gaan..maar het lukte steeds niet door omstandigheden.Hij zegt voorlopig niet weg te kunnen bij zijn gezin,maar dat wel wil zo gauw hij veel geregeld heeft.Hij heeft nog drie kinderen thuis.
Inmiddels ben ik aan twee mannen verslaafd.Trek aan beiden.Kiezen voor mezelf zou het beste zijn.Ik kan het niet.Kan ook moeilijk alleen zijn.
Weet dat ik er zelf aan moet werken.De afhankelijke opstelling moet veranderen,maar de aanhankelijkheid zie ik als een positief eigenschap.
Heeft er iemand raad?
Groetjes:Ina

Laatste 20 reacties:
hurt(v)	05-09 23:19
bianca	04-09 23:34
madeliefj	04-09 23:31
Dinah	03-09 21:49
madeliefj	02-09 21:19
madeliefj	02-09 16:36
madeliefj	02-09 16:34
bianca	01-09 21:21
Helena	31-08 01:00
najat	30-08 17:43
najat	30-08 12:59
tweeling	29-08 11:30
geitje	24-08 12:39
Helena	18-08 17:33
geitje	18-08 17:16
Dinah	18-08 16:35
Helena	10-08 20:56
najat	29-07 19:34
Helena	29-07 19:31
geitje	29-07 19:28

59 reacties:

ingridje7

18-07-2007 09:37

Hoi lieve Ina.

In jouw verhaal herken ik ook dingen van mezelf.
Ik was 25 jaar getrouwd met een man die het aspergersyndroom heeft. Dit is een vorm van autisme.
Toen hij toch nog vrij plotseling het huwelijk wilde beeindigen omdat hij rust, ruimte en vrijheid wilde,stortte mijn hele wereld in.
Ik was altijd aan het"zorgen"voor hem en ineens hoefde dat niet meer!
Tijdens en na de scheiding heb ik een korte relatie en wat andere contacten gehad.
De laatste relatie heeft 4 jaar geduurd!
Deze man had ook erg veel van een narcist!
Toen hij mij 6 weken geleden heeft mishandeld heb ik aangifte gedaan en daarmee ook tegen mezelf gezegd dat ik nu niet meer terug kan.
Ook ik ben vorig jaar nadat het 3 maanden uit was weer op hangende pootjes terug gegaan omdat ik dacht dat alles mijn schuld was. Gelukkig werd mij het afgelopen jaar steeds meer duidelijk! Het lag niet aan mij maar aan hem!
Hoe erg ook, maar nu weet ik dat ik dit nodig heb gehad om eindelijk eens te gaan inzien dat ik ook relatieverslaafd ben en heel erg moeilijk alleen kan zijn.
Door het lezen van veel boeken en door mijn psycholoog zie ik steeds meer dat het probleem in mijn jeugd ligt.
Daar was ik erg alleen. Een vader die alcoholist was en een moeder die erg veeleisend was en nog is!
Het wordt voor mij nu steeds duidelijker dat ik helemaal niet weet wat het is om van mezelf te houden.
Daar ligt het probleem bij mij en niet bij die mannen!!
Ik huil veel want er zit erg veel opgekropt verdriet maar ik mag het nu van mezelf.
Ik heb er nu tijd genoeg voor he!
Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt en herkenning vind.
Heel veel sterkte en lieve Ina probeer om die mannen los te gaan laten en aandacht aan jezelf te gaan geven.
Ik weet dat het heel gek klinkt maar als het kwartje gaat vallen bij je dan begrijp je het heel goed.

Liefs Ingridje

Naam onbekend

18-07-2007 15:08

Ojee..drukte per abuis halverwege op de verkeerde toets.weet nu niet of het al opgeslagen is...

Verder dan maar..schreef al een bedankje voor je reaktie en dat ik het moedig van je vind dat je alleen bent.
verder dan maar...
De hunkering naar liefde en de leegte die onstond in de jeugd..het oorspronkelijke tekort aan warmte,aandacht en veiligheid zijn de bron waarom we alles doen om te behagen.Het voelt niet eens als moeite.Alles wat ik ervoor terug krijg is de voeding die ik nodig heb om mijn accu tijdelijk te vullen.Nu het met die vriend ook langzaam aan verandert(hij heeft geen tijd vanwege drukte in zijn pas opgestarte bedrijf)komt mijn oude rusteloosheid terug en mijn angsten waarvoor ik zolang in therapie was en heel wat vermijdingsgedrag kreeg.
Wat jij schrijft dat je man ruimte vrijheid en rust wilde...dat zijn de woorden van "mijn"man.
Ik denk ook dat een ander het als een "druk"voelt(de zorgzaamheid en het saamhorige willen hebben)..
Maar in feite vluchtte hij in zijn eigen verslavingen: het klussen voor zijn familie...dag in dag uit.De familie waar hij nooit contact mee had gebruiken zijn kosteloze welwillendheid en mis-bruiken dat,terwijl wij (de kinderen en ik) alles zelf moeten opsoppen in huis en tuin..gewoon met alles.Mijn kinderen hebben ook geen man.
Wel vriendschappen gehad..en ze verbroken vanwege ongeveer hetzelfde.
We hebben veel verdriet,voelen ons verlaten..terwijl hij alles voor anderen doet om dat te krijgen wat hij zo nodig heeft van anderen maar van ons niet (kan) of wil aannemen.
Asperger komt in de richting van narcisme denk ik.Zonder die aanwijzing van die psychiater had ik het nooit geweten.Vreemd genoeg kwam hij in de scheidingsperiode iedere dag de krant halen(die krijg ik al jaren gratis) dat was zijn reden om dan hier iedere dag (op zijn manier) te polsen hoe het was.
Zelfs nu...zeker nu...zou ik nog liever weer met hem samen gaan,als deze leegte te accepteren.Ik verwijt me zelf dat ik vroeger niet gewoon mijn eigen leven invulde en hem zijn gang liet gaan..dat ik hem zo nodig had en saamhorigheid en gezelligheid zo mistte.Dat ik daar zoveel voor deed.Als ik had geweten wat ik nu weet..maar dat is achteraf gepraat.Het is gewoon heel zwaar...werk zoeken...herkeuring gehad en weer 100% goedgekeurd.Reuma...en zorgen voor mijn zieke ouders.Dat allemaal zonder rijbewijs of auto.Vroeger was dat stukje toch wel makkelijker,maar zo gewoon.
Ik ben blij dat ik alles even van me af kan schrijven en had niet zo'n snelle reaktie verwacht.
Ik wil altijd zo graag delen..niet alles zal uit onze jeugd komen.We hebben ook behoeftes en eigenschappen die uit ons pure zelf komen.Diep in ons kennen we normen en waarden en ook dat het niet klopt hoe ze zich gedragen.
De kracht en de formule om van ons zelf te houden is geringer als het incasseringsvermogen van het negatieve.
Mijn kinderen smeken me al bijna om "iets"te doen.Ze begrijpen mijn toegeeflijk heid niet.Wel hebben inmiddels veel mensen door..wat HIJ deed en doet met ons.Vroeger was dat niet zo.
Huilen doe ik niet vaak.Er zit een rem op.Goed van je dat je het er nu laat..
Ik denk in ieder geval wel dat het besef dat ik "relatieverslaafd"ben al een half kwartje is..hoe en of het gaat vallen..is de vraag.

Liefs:Ina

ingridje7

18-07-2007 16:03

Lieve Ina

Ja ik herken veel van je, vooral dat delen!
Maar lieve schat houd daar mee op!
Ik zie steeds meer dat ik veel te veel wil van een ander.
Ik wilde van mijn ex man en van mijn ex vriend emphatie voor mij!
Maar hoe kan je nu iets verlangen van iemand die dat niet in zich heeft??
Het is veel beter om jezelf aandacht en vooral liefde te geven.
Hoe gek dat nu ook mag klinken maar dan komt het ook naar je toe.
Als ik nu terug kijk op dingen in mijn leven dan zie ik dat er wel degelijk bijzondere dingen zijn gebeurd omdat ik me openstelde daarvoor en niet omdat ik er aan zat te trekken.
Loslaten, openstellen en vertrouwen zijn voor mij hele belangrijke dingen.
Ik denk dat jij ze ook zult herkennen.
Ik ben nooit een lezer geweest maar sinds een paar weken lees ik het ene boek na het andere.
Allemaal boeken die mij inzicht geven in mijzelf en in mijn situatie.
Daarnaast natuurlijk de hulp van de psycholoog en vandaag ben ik naar het ggz gegaan omdat er hier in de buurt helemaal geen lotgenotencontact is.
Ik wil nu proberen om samen met hun een groep op te richten.
Zo probeer ik om mijn verdriet positief om te zetten.
Ik wil een ander leven als ik heb gehad.
Ik ga nu voor mezelf!
Natuurlijk zal dat niet van de een op de andere dag gaan, dat besef ik maar al te goed.
Maar uiteindelijk wordt het alleen maar beter!.

Liefs Ingrid

sannie

18-07-2007 17:05

Lieve Ina,
ik herken ook veel van jou in mezelf.
Je hebt echt veel inzicht in jezelf en het is heel moeilijk zo'n verslaving, want dat is het in feite ook, om te zetten in meer eigenliefde en zelfstandigheid.
Het zijn vaak zulke vastgeroeste patronen, en het doet ook zoveel pijn dat los te laten, je alleen te voelen, oh wat herken ik dat.
Dat van die kapitein, ja, mijn vriend is ook zo, die wil echt alles naar zijn hand zetten en ik delf altijd het onderspit, en zolang ik niet voor mezelf kies, de grenslijn trek, zal dat alleen maar erger worden tot er niets meer van me overblijft. Dus ben ik langzamerhand in hele kleine stapjes mezelf weer aan het herontdekken,
ik woon niet samen en ik zie hem nauwelijks meer sinds de laatste keren dat het crisis was.
Het doet pijn, ik mis hem, en ja, zo iemand wil smeekbedes en zelfs dat helpt niet en je bent dan zo geneigd je zelf te vernederen en je trots op zij te zetten maar dat is het ergste wat je jezelf aan kunt doen.
En kijk, zo een man die zegt te willen gaan scheiden, het is weer iets wat complex is he, dus zoals je zelf zegt het zou beter zijn een tijdlang voor jezelf te kiezen. Maar ik weet als geen ander hoe moeilijk het is hoor.
Maar je inzicht is er, dat is al een stap.
Hoop dat je eruit los kan breken.
Groetjes Sannie

ina

19-07-2007 23:37

Lieve mensen.

Ik typte al zoveel...nu weer een heel verhaal voor Maria.Had zoveel opties voor haar..Ik kan die verhalen niet vinden..en nu had ik zoveel getypt en het is allemaal weg.Vind dat zo jammer.

Had zoveel info voor haar..
Heb zelf zo gezeten destijds..maar ik ging ervoor..
Maatschappelijk werk kan helpen.en zeer zeker de rechtshulp in Heerlen of Maastricht.Tel nr045-5719551

Ik moet me zo beheersen van ongeduld en onbekwaamheid met de pc.Zou zoveel willen schrijven en reageren op jullie.Maar ik deed het al en kan het"geschrevene"niet meer vinden.
Net had ik de code fout getypt en was het verhaal foetsie..zo'n lang verhaal.
Ingridje..Sannie..reageerde al eerder op jullie..
Voel een warme betrokkenheid op deze site..zo jammer dat ik niet echt deel kan nemen.
Heel veel sterkte:Ina.

E-tje

19-07-2007 23:53

lieve ina,

als je nu voordat je op opslaan drukt het stuk wat je getypt hebt copieert dan kan het een keer mis gaan met de code maar kan je het gewoon opnieuw proberen zonder dat je alles weer moet gaan typen.
Meestal word het geschrevene nooit zo mooi als dat je het de eerste keer hebt geschreven omdat dit recht uit je hart komt en dan zo uit je vingers vloeit.

Misschien heb je iets aan deze tip

ina

20-07-2007 01:48

Lieve E-tje

Bedankt voor je tip.Het gaat er echter meer om dat ik alleen in de rechterbovenhoek de laatste 10 berichten weet aan te klikken..de overige weet ik niet te vinden.Ben ik nu zo dom,of hoe zit dat?Heb dat op geen enkele andere site zo gezien.snap er niets van.Ergens na heel lang heen en weer ge-experimenteer kom ik dan toch ergens terecht,maar weet dan niet meer hoe ik handelde.
Liefs:Ina.

E-tje	20-07-2007 01:59
je kan ook het verhalenboek naar beneden scrollen en vind je het niet op die pagina dan zie je boven nr 2 en 3 enz staan. Mocht je specifiek iemand zoeken dan kan je bij die oogjes de naam intypen en dan klikken op de oogjes en dan heb je alle verhalen van die persoon. Het is voor iedereen even wennen in het begin maar het is wel een goed systeem waar je al snel wegwijs in kan worden. succes :o)

Ina

20-07-2007 15:56

Lieve E-tje,

Bedankt voor je geduld.Zie geen verhalenboek en ook geen 1 en 2 staan.
Het enige dat ik zie is de kolom rechts met de laatste tien berichten.
Gisteren kwam ik na het opslaan van een bericht bij het verhalenboek terecht.
Moet dus wachten of er hier eens iemand komt als het me niet lukt die me erbij helpt.
Heel vervelend.Heb een dip dag..heel erg.De leegte..het schreeuwt van binnen.Ik verveel me niet gauw,doe van alles.De confrontatie met die leegte is zo erg.In feite zegt het: heb me lief.En waarom ben ik het niet waard?
Mijn eigenwaarde is zoek.Die werd tijdelijk heel erg gevoed door die vriend.Nu meldt deze zich ook amper.
De aandacht die ik kreeg was zo mooi.Waarom geven we ons zelf zo de schuld van alles? in feite is het toch niet verkeerd om te geven en te ontvangen.Gisteren weer heel schrijnend incident met mijn man.We waren bij zijn zus die was jarig.Zijn andere zussen waren er ook.Ze spraken idolaat over zijn mooie resultaten van het "geklus"bij hun.Een andere zus vroeg hem weer wanneer ze op hem kon rekenen.Daarbij zei hij: je bent ook stom dat te vragen waar "zij"bij is..(bedoelde mij) en daarna ging ze naar hem toe en fluisterden ze.
Dit was zo heftig.Kreeg hartkloppingen en een heel onderdrukt woede gevoel.
We hadden opa en oma dag en het kind was er ook bij.Ik ging met hem spelen een eindje verderop en zei: jullie hoeven niet te fluisteren.Voor mij en de kinderen doet hij niets..ik ga ook zo'n belangeloze klusser zoeken.
De sfeer was om te snijden en ik beheerste me verder omwille van de jarige.
Vandaag onweert het.Dat is ook zoiets.Heb een onweersfobie.Heb ooit iets naars meegemaakt.Vanmorgen was ik radeloos.Bang en in paniek.Overbuurvrouw weet ervan en kwam me gelukkig in haar huis halen.
Mijn man weet gewoon dat ik afhankelijk van hem ben.Op dagen dat ik het weer niet vertrouw en onweer gemeldt wordt vraag ik hem soms of hij hier komt slapen.
Voor alles moet ik vragen.Van hem komt niets.De illusie dat het weer goed komt en de vele openingen (ook zonder afhankelijkheid)...er komt geen beweging in hem om een stap in mijn richting te zetten.Alleen maar wat ratio gepraat,de tv aan..en bij alles wat ik hem vraag zoals: zullen we eens dit of dat..zegt hij: heb je geld? of wat moeten we daar?
Ik kan niet geloven dat iemand zo kwaad of slecht kan zijn dat die de ander zo opjut of verwaarloost.Zelfs een verre vriend zou dit niet doen..
en altijd heb ik een excuus voor hem in gedachten zo van: hij had al zoveel tegenslagen of: hij had het ook niet makkelijk met mij met die angsten voor alles.Of: het zal wel aan zijn medicatie liggen.
nu ik jullie verhalen lees,weet ik helemaal zeker dat ik verslaafd ben en door alle angsten heen moet..zelfs zonder die vriend die het een tijd dragelijk maakte en mijn eigenwaarde gevoel voedde.
Nu ik deze man duidelijkheid vraag..steeds vaker..trekt hij zich steeds meer terug.Wat hij allemaal deed...daar is niet veel meer van over.
honderd sms per week..en nu nog geen 10 per week.maandenlang kwam hij even langs na zijn werk...en nu hooguit 1 x per week.
Kreeg zoveel dingen cadoo,zoals boeken die op dat moment bij de situatie pasten.Of cdeetjes.
Toch voel ik me steeds weer zo goed als hii even komt,terwijl ik van te voren baalde.Toch was er steeds de drijfveer om het weer met mijn man goed te krijgen omdat ik geen gezin uit mekaar wil brengen.Ik wil er niet de oorzaak van zijn en had dat gevoel ook niet in het begin omdat die man me zoveel vertelde over zijn vrouw.
Dat ik zo in dubio kwam vind ik ook niet normaal.Vertrouwde hem zo en misschien zit ik er helemaal naast.
In feite ben ik een heel moralistisch ingesteld mens.Wil anderen geen verdriet doen.Niemand.
Vergeven jullie me dat zo ��nsgericht over mezelf praat en niet zoveel reageer op jullie verhalen.De druk moet even van de ketel.Kon ik maar eens flink huilen.Het incident van gisteren moet eens uitgehuild worden.
Nogmaals bedankt.veel liefs:Ina

ingridje7	20-07-2007 16:45
Lieve Ina. Vandaag heb ik ook een vreselijke dipdag!!!!!!!!!!!!!! Het is eindelijk opgehouden met regen en ik ga nu maar boodschappen doen. Het is dat ik niet veel meer in huis heb want anders ging ik gewoon door met janken! Echt charmant zie ik er niet uit maar dat is dan maar zo. Liefs Ingridje

E-tje

20-07-2007 18:19

hoi ina,

ik probeer het gewoon nog een keer...
bovenaan zie je allemaal vakjes staan en daar staat ook het vakje verhalen.
Als je dit aanklikt dan zit je al in het verhalenboek... ik neem aan dat je dan gelijk een eerste verhaal ziet staan.
Boven dat eerste verhaal staan als het goed is cijfers.. dat zijn de bladzijdes.

Mocht je dit nu echt allemaal niet zien dan kan je als je op de site komt, dan kan je de webmaster een mailtje doen.
Het kan zijn dat je iets moet downloaden nog.

Maar we geven je gewoon af en toe een berichtje zodat je in de top 10 blijft staan ;) hihi

en meis.. het is hier niet erg om alleen dingen over jezelf te zeggen... je bent nieuw hier en wil net als iedereen Dolgraag zn verhaal kwijt.

Dat scheelt alweer een paar verontschuldigingen minder... doe je dat t.o. je man al niet al genoeg? (of teveel)

ik stuur zowel jou ina en ook ingridje een bos geweldig mooie zonnebloemen en een box chocolade... dat doet het altijd goed bij een dipje ;o)
en weet je wat... ik doe er gewoon nog een emmertjes ben&jerry's ijs bij... lekker op de bank... voetjes omhoog... doos tissues erbij...oh ja.. en vergeet de lepel niet... is wel handig met een emmertje ijs.
Nog behoefte aan een grappig leesboekje? doen we die er gewoon ook bij... huilen en lachen door elkaar.

heel veel liefs en sterkte bij de dipdagen van duivis ;o)

ingridje7	20-07-2007 18:58
Ik vind je een gek en heel lief mens e-tje. Liefs Ingridje

abby	20-07-2007 18:58
hoi lieve ina, ik doe ook mee door je in de top tien te laten staan.....en ja wat moet ik nog toevoegen aan het geen e - tje heeft geschreven.......ieder geval welkom van mij abby...........en ik doe er een doosje geluk bij xxx ingridje ook en ach wat ken mij het schelen geld moet rollen alle lady,s een roos naar kleur keuze.......love u all xxx

ingridje7	20-07-2007 19:18
Nog zo'n gek en heel lief mens!! Doe mij maar een rode roos! Liefde voor mezelf??? Liefs Ingridje

Admin

20-07-2007 21:01

hoi Ina,
Op de beginpagina van het verhalenboek (dus button verhalen) staan de laatste 20 reacties.

Het klopt dat je op geen enkele andere site zo'n vorm tegenkomt, we hebben het namelijk zelf gemaakt :-)
De bedoeling is altijd geweest dat het verhalenboek gebruikt wordt voor het (meestal eenmalig) neerschrijven van je verhaal. Mensen kunnen daar dan eventueel een ondersteunende reactie op geven.
Helaas wordt dit boek nu steeds meer gebruikt als prikbord en wordt het daardoor erg onoverzichtelijk.
En dat terwijl er al een prikbord is, die gecategoriseerd is en waar je op allerlei termen kan zoeken e.d.

Wellicht dat in de toekomst het verhalenboek zal verdwijnen en geintegreerd zal worden in het prikbord.
Maar voorlopig blijft het nog even zo.

Overigens kan je in het verhalenboek ook zoeken, ook weer vanaf de beginpagina van het verhalenboek.
Typ daar maria in, en dan vind je alle verhalen die door mensen met de naam maria geschreven zijn.

Groetjes,

Admin Mishandeling NL

Ina

20-07-2007 23:12

Aan alle lieve mensjes...

Jullie zijn echt wonderbaarlijk warm en geduldig.Zo lief...
Weet je...ik verwacht nl alweer kritiek..dom schaap was de uitspraak contstant.

Maar nu.E-tje..ik zie bovenaan helemaal geen vakjes staan.Misschien is mijn pc verkeerd ingesteld.Volgens mij mis ik een bovenstuk van de pagina.
Ik snap wel wat je bedoeld.
Ook lief dat jullie me in de top tien laten haha.Moet ik er wel als de kippen bij zijn.Heb niet eerder meegemaakt dat er zo snel en veel gereageerd werd.Leuk.
Downloaden? tja..de Admin vertelde er niets over.Maar goed..weer een reden temeer om die vriend dan maar weer eens te vragen:-) hij installeerde mijn pc..en het beetje kennis van nu.(niet veel dus).

Jullie zijn echte lieverds.
En zoveel cadootjes? huis vol bloemen en een buik vol chocola en ijs.
Tip: lekker glaasje rode wijn? voor iedereen een toast op het "nu".
"Ver"-leden is "Ver"weg..al was het gisteren..
Ingridje...voel je je opgeluchter nu?
Je verwerkt nu.Laat het maar stromen.
Kocht op de markt een bos rode rozen(hihi) ze hangen er verpieterd bij.
Abby,E-tje,Ingridje,Sannie en man of vrouw van de Admin...heel erg bedankt.
Mocht ik niet meer in de top tien staan...stuur ik wel een bericht naar degene die er wil in staan,want vreemd genoeg als ik dit schrijven opsla...kom ik bij het verhalenboek.(hoop ik tenminste).
Heel veel liefs..Ina.

abby

21-07-2007 05:27

hihihi lieve ina ik geef niet op ik zet je in de top 10 tot je de juiste weg hebt gevonden in deze mooie misschien iets ironische wereld,
want dat we hier zijn zegt al genoeg,maar nu we er een maal zijn maken we van de situaties van een ieder maar draagelijker,echt samen komen we er wel,we hebben al veel bereikd.......en het gaat zelfs verder dan de site alleen want we ontmoeten mekaar ook ;-)
samen staan we sterk,samen zijn we niet alleen,samen hebben we miljoenen ideeen,en zo slepen we een ieder erdoorheen in voor en tegenspoed,zonder verschil te maken tussen welk individu hier ook we zijn bij elkaar gekomen ,om een veilige weg te vinden.....om uiteindelijk te eindigen naar onze eigen individuele dromen,en zolang er hoop is ,is er leven ,en HOOP kom je op deze site zeker tegen........

kijk naar de tijd hihihihi ben op stap geweest maar ken nog netjes typen ;-)
ik ben ff lekker uit mijn bol gegaan totaal onverwacht......net zo onverwacht zoals ik deze site heb mogen vinden ,het lijkt gister maar ben er al weer 8 maanden,8 maanden vol liefde,warmte,genegenheid,opbeuringen,herkenning en de daarbij horende tips,en vriendinnen ja echte vriendinnen......nou die wou die gekke abby ff kwijt om half 6 in de ochtend hihihihi....love you all xxx abby.

Ina

21-07-2007 11:59

Hallo malle Abbietje,

Zo te lezen had je plezier.Enig voor je..
Werkt aanstekelijk.In de tijd dat je schreef was ik nog wakker van het prakizeren(hihi)
Jij dacht eraan om mij in de top tien te laten ...in de ochtendkriek..om te gillen.
Wat beschrijf je mooi de saamhorigheid en wat jullie doen.Maakt me nieuwsgierig.
Ik kom bijna nergens.Heb hier heel weinig contacten.
Hier kom ik dus niets tekort..

Mijn kleinkind komt straks een nachtje logeren.
De pc staat op zolder..(is dus een heel gedoe iedere keer,want moet de trap ervoor naar beneden klappen)
Kan dus soms een dagje overheen gaan(pc).
Mocht ik dan niet in de top 10 staan..niet erg..
Zal dan reageren op iemand die er wel in staat.Dat moet dan maar even zolang ik het "verhalenboek" niet meteen bij het openen kan aanklikken.
Als ik dit nu weer opsla,kom ik erin.
Fijn weekend..allemaal.
heel veel liefs:Ina

abbygail	21-07-2007 17:15
HA LIEVE INA ALVAST VEEL PLEZIER MET DIE KLEINE EN ZEKER GA JE HIER LIEFDE KRIJGEN SCHAT,EN IK HOU JE IN DE TOP TIEN ZEKER WETEN DIKKE KNUFFEL ABBY.

Ina

21-07-2007 23:46

Jeetje wat erg weer.
Schreef een lang verhaal.Is niet te zien hier.Deed er drie kwartier over.Wacht nog maar even af..misschien staat het ergens anders of was gewoon te lang.Ik deed alles volgens voorschrift haha.
Kind slaapt en ik had een verhaal over een eng incident wat me overkwam van een man die op paaszondag mijn voordeur intrapte en met een mes zwaaide.
Bert(mijn man) is nl nu hier(ongevraagd) omdat hij weet dat die kleine nu weer voor het eerst hier logeert.Beetje moraal onder zijn narcisme?
Voelt wel veiliger...toch is de eenzaamheid er..zo van binnen.
Dat sprookje..van een lieve man..een aai..wat echte veiligheid.Een des-illusie.Als hij nu even voor zijn begrippen wat aardig is en niet gaat emmeren over onbenulligheden..
In ieder geval kan ik nu met een ander gevoel naar bed.Slaap sinds dat incident amper.De kleine sliep niet meer hier sinds toen.

Slaap lekker allemaal..
liefs :Ina.

abby	30-07-2007 22:57
hallo lieve ina, zoals beloofd zet ik je weer ff in de top tien hihi ;-) hoe gaat het nu met je? zie je ondertussen het logo verhalen al? nou hier sta je weer hoop gauw iets te horen kus abby.x.

speedy

30-07-2007 23:03

Hallo, ik ben trots op jullie allen!Ik heb 3 keer over mijn verhaal getypt(mijn hele hebbe en houwe), maar 3 keer verdween dit opeens(doordat ik natuurlijk weer op verkeerde knop drukte), heb zoveel te vertellen, vooral te zeggen in hoeveel verhalen ik mezelf wel lijkt te horen.Ik leef nog altijd in angst, ben onzeker, heb door alles zo weinig vertrouwen, en voel vaak lichamelijke pijn en pijn en verdriet|(elke dag dat tranen ook komen, hoe ik ze ook tegen wil houden).Ik vind zelfs eng nu dit weer te schrijven, maar zo gauw ik op knop heb gedrukt"opslaan"kan ik nie meer terug.Ik heb eerste stap genomen, maar dit was en is zwaar.Velen zeggen tegen mij dat ik sterk ben, na alles staande te houden(merendeels van mijn leven, vanaf mijn jeugd mishandelingen etc, tot kort), maar ik weet ik ben zwak en juist mijn kind maakt mij sterk omdat ik juist hem niet zo'n jeugd wil geven als wat ik had!mijn kind is mij alles, daarom kon ik ook mijn eerste stap zetten, een stap die weer andere ellende met zich meebrengt en mijn angst er niet minder op liet worden(want wet in Nederland is gewoonweg shit!), ik met mijn kind uit onze huidige woonplaats weg zal moeten om onze rust etc te krijgen.Sorry dat ik jullie zo dom schrijf, ik zei al, heb 3keer mijn hele verhaal verteld en... dan is dit opeens weg(ik denk omdat ik computer etc nog niet zo goed ken en er nog altijd niet helemaal met mijn kop bij ben, er is ook zoveel gebeurd), ik wou jullie toch even iets zeggen, dit dus... en hoop volgende keer wel mijn verhaal op te kunnen slaan.Leven nu, sinds kort, is zo moeilijk/zwaar, ik kon zoveel beter overweg met die shit, maar wil niet meer die shit vooral voor mijn kind niet! en dat is knokken!Momenten mis ik hem, zie ik die mooie momenten weer voor mij, dan heb ik verdriet, ook heb ik verdriet en pijn als ik weer eens voel hoe hij mij vernederde, vals beschuldigde, mishandelde, voorloog etc, het is zo dubbelzinnig,ja het was dubbelzinnig, ik had(net als jullie)met twee personen te maken, een allerliefste(waar ik nog altijd van hou, maar ik doe nu alsof die overleden is)en met een monster(waar ik niets mee te maken wil hebben,die dee mij en mijn kind alleen maar pijn).Zovelen van buitenwereld snappen er niets van, daarom dat ik mij best vaak alleen voel(ondanks dat ik zoveel mensen om me heen heb).Mij werd gezegd dat ik sterk ben, na alles mij nog staande te houden... maar ik ben zwak mij zo vaak te laten mishandelen, het is mijn kind die mij sterk(ondanks dat ander zegt dat ik dit zelf doe).Als ik mijn kind niet had, was ik veel langer doorgegaan met hem, waar niemand weet van heeft.Ik wil mijn kind juist niet dezelfde jeugd geven die ik heb gehad!!dat maakt mij sterk... en ik weet dat mijn kind al al mijn liefde en warmte krijgt, alleen moet hij ook nog een mama hebben die zeker is en minder tranen etc heeft waar ik voor blijf knokken!Ik doe mijn best.Sorry, dat ik zo raar bij jullie ben"binnengekomen", maar legde al iets uit.Heb even weer dipje, het is soms zo zwaar!en moest mijn"gezeur"even kwijt... en jullie zijn dus pineut.Toch wil ik zeggen hoe ik met situatie van Sander meeleef!hoe erg ik dit vind!en maar hoop dat zij er lichamelijk weer bovenop komt!! dit in eerste instantie, dan geestelijk nog... en vooral dat zij dan sterk blijft!! en Sander wat tof van jou, laat haar aub niet in de steek!zij heeft jou nodig!Ik leef zo erg met haar mee!vind dit zo erg wat haar overkomen is!Laat aub zo gauw mogelijk weten als ze uit coma is
!Ik heb al kaarsje opgezet voor haar... Sander, ik ben zo trots op jou wat jij allemaal al voor haar doet en hier schrijft!Ik wens jullie veel sterkte! En ieder op deze site sterkte... en bedankt diegene die toch mijn`gezeur`wilde lezen.Liefs speedy, dit keer een depri speedy

Naam onbekend

30-07-2007 23:46

Hallo lieve sterke vrouwen,

Abby bedankt voor je top 10 gevoel..haha.
Las verhaal van speedy.
Pijn verdriet...en zoveel meer.Allemaal zo herkenbaar.In feite zijn we allemaal 1 verhaal.De details iets verschoven...
Allemaal moreel wetend hoe het hoort en wat niet hoort.
Allemaal begaan met de kinderen..het hoogste goed.
Allemaal de goede dingen koesterend van de partners...de mooie momenten.
De waarheid van de "waarde"sluimert in ons...winnend..want anders zouden we elkaar niet opzoeken en delen.
Heb voor het eerst geen contact 9 dagen lang.Na het vorige incident besloot ik niets meer van me te laten horen.
Voel me eenzamer als ooit...liet het ook toe..heb geen keus.
Slaap slecht..soms maar paar uurtjes of een hele nacht niet.
Ik geef me over aan de eenzaamheid,want daar vind ik mezelf..en al mijn dromen...mijn illusies...gooi ik overboord...
Als "hij"zich niet meld zal ik het ook niet doen...Kreeg dat 2 jaar niet voor mekaar..
Ik heb zoveel respect voor jullie allemaal.

Lieve Abby,speedy...zet em op....ook jullie verdienen het om trots op te zijn...
Oh ja Abby..
Logo verhalen vind ik nog steeds maar als ik iets opsla...ik erger me suf dat ik niet iemand weet te vinden die dat hier ter plekke even met me uitzoekt.
Veel liefs:Ina.

abbygail	03-08-2007 13:46
he lieve ina wat vervelend voor je ,maar we geven niet op je komt over als een toppertje van een meid.......het zal goed komen ......maar tot die tijd hier sat je weer lieverd kus abby.....

Ina

03-08-2007 14:09

Hoi allemaal,

Gisteren was oppas dag.Dan pas ik samen met bert op het kind.Hij s�chtends in het huis van mijn dochter en daarna komt hij met de kleine naar hier.
Tijdens de dut..zat hij hier al een uur de krant te lezen en ik sprak hem dan toch weer eens aan: hoe gaat dat verder hier? niets als verweer en kwetsingen.
Over onze dochters die het best moeilijk hebben.Ze zeuren nooit,maar zijn vaak hier.2x per week of zo.Met hun eten daar heeft ie geen zin meer in..hij noemt het wijven kakafonie.Maar..het is gewoon het delen van de hele week..er mag over gepraat worden bij mij.Ineens wilde hij weer weg..en ik hield hem tegen..wilde met het kindje zo graag weer even in zijn auto weg..dichtbij ergens spelen.
Hij trok bij..en het was weer even zo.. anders.We dartelden met het kind.Later was het weer heel erg.Mijn dochter stond hier voor een gesloten deur.Ze had geen sleutel en ze belde hem terwijl ik even nog wat papje haalde in de supermarkt.Hij schreeuwde dat het niet zijn probleem was dat ze voor de deur stond en dat dat weer typisch iets van mij was en verbrak de verbinding.
Ik stapte in auto en wist niets van zijn telefoontje met mijn dochter.Hier aangekomen barstte mijn dochter uit.Ze wilde nooit meer een oma en opa dag.Wilde geen pionnetje meer zijn van hem en mij.Ik wist nu even niet waar het over ging en hij liep weer weg.Pats..weer een luchtbel van mij kapot.Ze belde hem later en ik hoorde haar op zijn voice mail tekeer gaan.Ze zei alles wat ze al zo lang voor zich hield.Noemde hem geen normale pa of opa.
en dat ze niemand kent die zich zo misdraagt.Daarna zat ze depri op de bank..ze voelt zich al een tijd niet lekker en is best introvert en heel gevoelig.Ik zal altijd achter de kinderen staan..en toch..in het speeltuintje sloeg hij 2 seconden een arm om me heen en mijn hele idylle was voor even gelukkig.Het kind..ons kleinkind zien spelen..dartelen..een arm om me heen..en daarna weer de ontnuchtering..waar ik niet eens een rol in had gespeeld.Hij is een narcist.Dat staat vast..en toch ervaar ik dat als een ziekte.Het kon zo mooi zijn..oma opa en ouders zijn..hij werkt niet meer.dus veel tijd..
Hij kent de weg terug niet meer.Die heeft hij met zijn ego weten te blokkeren en zijn vele misdragingen.Die arm om me heen kwam wer even dan die man die ik ook ken..en waar ik nog steeds van hou.
Sorry voor het lange verhaal.
Ieder goed vonkje is voor mij hoop.Maar daar horen wel mijn kinderen bij.We waren en zijn een hecht span.Te sociaal,te goed,te vergevend..voor hem die zich nu ontmaskerd voelt door zijn jongste waarvoor hij nog het meeste respect had.
Begrijpt iemand me?Het verlangen om een normaal gezin te zijn is vele maal groter als afhankelijkheid.Brak hij maar open...ik ken een geval waar dat gebeurde,maar zolang hij de mogelijkheid krijgt om bij anderen zijn voeding van een nep respect te krijgen..zal het er niet in zitten.
Hoop zo dat het pc probleem eens verholpen wordt.
Heel veel liefs aan alle lieverds en sociale goed"zakjes"
Gr :Ina.

ingridje7

03-08-2007 14:53

Lieve Ina.

Ik begrijp heel goed dat je het verlangen hebt om een normaal gezin te hebben.
Maar ja wat is normaal??
In elk gezin zijn er problemen, bij de een wat erger als bij de ander.
Ik denk zelf dat het contact met je kids op dit moment het belangrijkste is.
Dat kiezen voor je kids en voor jezelf numer een moet zijn.
Ja dat blijven hopen dat heb ik ook lang gehad maar achteraf zonde van mijn tijd geweest.
Lieve Ina, ik weet dat het heel erg moeilijk is maar blijf bij jezelf en kies waar jij je goed bij voelt, waar je energie en liefde van krijgt.

Liefs Ingridje

Naam onbekend

04-08-2007 00:12

Lieve Ingridje,

Bedankt voor je reaktie.Het is waar"waar je je goed bij voelt"Ik ben met weinig heel tevreden.
Ben net terug van een bezoek aan de weekendtandarts.Nu was het mijn oudste die het niet meer uithield van de tandpijn.
Ze kon meteen terecht vanavond in een nabij gelegen dorp.Ze moest er binnen een half uur zijn.We moesten bert weer bellen.We kennen bijna niemand die op stel en sprong met ons ergens naar toe rijdt.Hij kwam ook meteen.Wachtte buiten langer als een uur.Hij doet het wel...maar dat wat hij uitstraalt..zo'n stress en alsmaar negatief.Vroeg hem toen hij me afzette of hij niet hier wilde blijven."nee"moest naar huis,moest zijn rivotril innemen.Was daar al veel te laat mee.Klonk allemaal verwijtend.Hoe kan iemand voor een pil kiezen als hij een warm bed,een vrouw die alsmaar het beste wil..en een lekker ontbijt kan hebben.
Ik denk dat hij verslaafd is aan die pillen.Hij is al moeilijk,maar in de bijsluiter staat on aangepastheid en agressie als bijwerking.Maar alles wat ik zeg neemt hij niet serieus.Hoop niet dat jullie mijn verhalen als gezeur zien.Er staan hier veel ergere dingen beschreven.Verbijsterend gewoon.
Het ligt allemaal aan het incasseringsvermogen en het persoonlijke gevoel dat voor iedereen anders ligt.Ik gun iedereen hier het allerbeste en dat het tij voor ons allen gunstig mag keren.
Heel veel liefs:Ina.

ina	07-08-2007 21:49
Halloooooooooooooooo, Volgens mij zit ik nu goed.Kan de hele site overzien aan de bovenkant.Nu nog leren..wegwijs te worden en heel veel lezen over jullie.. Lieve groetjes:Ina

ingridje7	08-08-2007 09:33
Lieve Ina Fijn dat het je nu gelukt is! Voorlopig heb je heel wat te lezen, denk ik zo, Hoe gaat het verder met je? Liefs Ingridje

Naam onbekend

11-08-2007 12:58

Lieve Ingridje,

Heb het zo druk.Weinig tijd voor de pc.
mijn dochter sukkelt nu al het tweede weekend met onuithoudbare kiespijn.Tandarts met vakantie.Gisteren naar Maastricht(niet naast de deur)andere tandarts..
Mijn broer die ik niet zo vaak zie,kwam onverwachts en blijft een paar dagen.Heeft hier een woninkje.

Oppas oma en opa dag verliep weer stroef.
Bert wilde niet meer hier eten.Als reden dat hij niet tegen dat "wijven gekissebis"kan.
Zolang 'dat'niet verandert wil hij niet meer samen eten.
Wij vrouwen doen niets meer of minder als enthousiast de week bespreken ervaringen delen en onze mening uiten.
Hij zoekt gewoon een reden...want zoveel om ons te bekritiseren is er niet meer..nu we hem (bijna) nergens meer voor vragen.
En toch...in gesprekken hoor ik dat de kinderen(ook al zijn ze volwassen) best veel verdriet hebben over zijn gedrag.
Hoor nu toch vaker de goede verhalen over pa..de leuke dingen van heel vroeger toen ze nog kind waren.
We zagen weer eens hoe slecht en mager hij eruit ziet.
nu hij hier helemaal niet meer warm mee eet..(zelfs die ene keer in de week niet) hij zal voor zich zelf niets maken..

Zijn starre trots is zo destructief.Het is beangstigend hoe ver hij daarin mee kan/moet gaan.Een depressie...?

Ik wil niet meer oordelen..of
invullen waarom hij dit of dat doet...
Wil niet meer gissen of hij me met opzet emotioneel chanteert..
Hij weet dat ik voeding zo belangrijk vind..dat ik met liefde en aandacht kook.Dus nu de "niet meer eten act".
Trouwens wil hij best met mij alleen eten zei hij..
Pff...zit ik daar ook weer over na te denken..zit ik weer de schuld bij de kinderen en mezelf te leggen alleen omdat meneer zich misschien geen baas meer voelt bij drie vrouwen aan tafel.Wat een onzin.
En toch..ben ik geschrokken van dat gewicht...
Voor de rest maak ik er het beste van..
En voel me soms rijk..als ik iets goeds kan doen..zoals gisteren die warme knuffel op straat met m'n kind na de behandeling bij die tandarts.
Na al die toestanden om daar te komen.

Wens jullie fijn weekend.

Ina	11-08-2007 13:53
sorry was mijn naam vergeten..bij vorige verhaal. lieve groetjes:Ina

ingridje7	12-08-2007 00:15
He lieve Ina Fijn om weer een berichtje van je te lezen! Ik vind het super hoe je nu bezig bent. Laat hem maar lekker niet eten. Dat is zijn eigen verantwoording. Niet gaan zitten invullen of denken voor hem hoor. Gewoon aan jezelf en aan je kids denken. Heerlijk he dat rijke gevoel!! Liefs Ingridje

Naam onbekend

15-08-2007 02:09

lieve Ingridje,

Bedankt voor je reaktie..en voor al je reakties hier.Je bent met iedereen begaan.Zo ik lees zat je in een soortgeljke situatie als ik.
Mijn vraag is: heeft je man nu een andere vrouw? Ik herken de drie eisen die ze stelden.Heeft hij die nu gevonden? hebben jullie nog contact?
Inmiddels heb ik geen contact meer met hem gezocht en hij niet met mij.Zie hem dus op de donderdagen als we samen op het kind passen.Ik zie er tegen op.Voel me al dagen niet lekker nu..misschien is het dat afkicken dat nu echt serieus aanklopt.De hoop ..is vervaagd..de pijn van niet de moeite waard te zijn,klopt bij me aan.Het geloof...dat hij van me houd..krijgt een nare smaak..en toch is er dat gevoel..dat hij reageert uit een zieke houding.Hoe kom ik daar van af?
Ik weet dat ik van mezelf moet houden..
Toch geef ik ook om die vriend...een zielemaat zogenaamd.Maar...hij heeft steeds minder tijd.
Wil niet oordelen want hij is een lieve man..die veel voor me deed.
Ik wil duidelijkheid en dat heb ik hem gevraagd.Hij is een verslaafde man...onderdanig en zoooooooo lief.Wil het iedereen naar de zin maken.
Op mijn vraag zei hij: waarom twijfel je nog steeds? en dagen later toen ik concreet om duidelijkheid vroeg:"ze zal me vasthouden"Hij is dus bang en een hele goede vader.Ik ben niet zo norm en waardeloos dat ik een gezin uit mekaar wil trekken..maar ooit zal er een kus gemaakt moeten worden,want ik wacht al zolang..en ik wil duidelijkheid..is dat zo vreemd?
Liefs:Ina.

ingridje7

15-08-2007 12:36

He lieve Ina.

Nee het is niet vreemd dat je duidelijkheid wilt maar die duidelijkheid zal je voor jezelf moeten krijgen!!
Niet wat wil hij! MAAR WAT WIL JIJ???
Ik weet dat dat heel moeilijk is maar uiteindelijk heb je een eigen keus.
Natuurlijk had je alles anders gewild maar het is nu eenmaal niet zo en bij deze man krijg je niet wat JIJ wilt!
Dat je er tegen op ziet om hem weer te zien op de dagen dat je samen op je kleinkind past, kan ik mij heel goed voorstellen. Het zou fijner zijn als je daar een andere oplossing voor zou kunnen bedenken.
Dat je hem dus niet meer hoeft te zien.
Ook hier weer een eigen keus in maken.
Het is heel moeilijk, vooral omdat je andere niet wilt benadelen maar ik leer nu steeds meer dat ik erg belangrijk ben! Aan jezelf denken wil nog niet zeggen dat je een egoist bent.
Ik vind mezelf steeds meer de moeite waard en laat steeds meer alleen de mensen in mijn leven toe waar ik mij goed bij voel, waar ik mezelf kan zijn!
Ja, het is een heel leerproces en geregeld zak ik nog een stukje terug maar het gaat wel elke dag beter en dat voelt heeeeeel goed!!
Lieve Ina, bij alles wat je doet vraag dan aan je diepe ik hoe het voelt en wat je wilt!
Mij helpt het om keuzes te maken.

Liefs Ingridje

Manuela

24-08-2007 15:48

Hallo mensen.

Nou ik zocht naar contact met mensen die waarschijnlijk hetzelfde als mij hebben meegemaakt en of nu nog meemaken.
Ik ben 23 jaar en moeder van een zoon 4 jaar.
Ik heb zoveel narigheid in mijn jonge leven meegemaakt. en het is net alsof het nooit ophoud!
Ik ben vanaf mijn jongs af aan mijn vader verloren aan de ziekte,
En vanaf die tijd is het mis gegaan.
Pesterijen op school.
In instellingen gezeten voor crisis en observatie opvang,
Mijn relaties die in de soep vielen door of Mishandelingen en verkrachtigingen en het dwingen van velen dingen.
En geestelijk geweld!
Ik heb er lichamelijke klachten ervan gekregen waaronder dus Hyperventilatie en alle dagen maar door en met de tijden en uren door. stress en spanningen.
Het geweld is nooit opgehouden.
Ik ben nu 3 maanden getrouwd,
en heb weer last van geestelijke geweld.
ik weet zelf niet meer wat ik moet doen.
heb hulp gezocht bij de riagg.
en daar zouden ze me verder helpen
maar ik weet ook niet wat ik kan verwachten.
het is allemaal zo moeilijk voor mij.
en ook voor mijn kleine zoon van bijna 4 jaar.
Ik heb zelf ook geen vrienden en vriendinnen waarmee ik hier over kan praten. hoewel ik dat heel erg mis!!

Dus vandaar ik hier mijn verhaal kom vertellen.
Heeft iemand hier een advies voor mij wat ik zou kunnen doen?

Groetjes Manuela

Naam onbekend

27-08-2007 01:25

Lieve Manuela,

Je verhaal klinkt zo bekend.
Ik ben een heel stuk ouder als jij..en ik weet er alles van.
Het is een heel proces,het te doorbreken.
In mijn jongere jaren was er geen pc..geen lotgenotencontact.
Wat me opvalt is dat heel veel jonge vrouwen aan hyperventilatie lijden.
Destijds duurde het jaren alvorens men wist wat ik mankeerde.Jij weet het nu al en je kent de oorzaak.
De situatie veranderen,inzicht krijgen en bewust worden....een heel traject.
Kost tijd en moed.Stap voor stap.
Dingen loslaten..en prioriteiten stellen gaan niet zomaar als je lich klachten hebt.Je houd ze wel in stand als je NIETS doet.In feite zijn het klachten omdat je over je eigen grenzen ging.Ze weerhouden je om acties te ondernemen en naar jezelf te luisteren terwijl dat NU net ZO nodig is.
Een kringloop zou ik zeggen.
Ontspannings oefeningen zijn nu aan de orde..en ook inzicht in je problemen.
Je weet dat er geestelijk geweld is...dat is al heel wat.
Ademhalingsoefingen en je grenzen bijstellen.
Zoek een psycholoog die bij je past.Een vrouw misschien? niet iedere hulpverlener kan je helpen.
Ik heb hier in mijn omgeving ook geen vriendinnen.Maar hier zie ik zoveel betrokkenheid en warme gedeelde aandacht.
Zorg goed voor jezelf..je zoontje verdient het ook.Kom op...houdt moed..en klim eruit..langzaam op je eigen tempo.
Ik wens je alle goeds..
Groetjes:Ina.

Ina	27-08-2007 01:40
Heb nog een tip.. Mocht je weer hyperventileren.Koop eerste hulp druppels van Bach..bij iedere goede drogist of apotheek te koop.Resq druppels. Neem het in als je het krijgt.Het is geen oplossing voor lange duur,maar alle kleine dingen helpen...een flesje in je zak..een fotootje van je kind...iets waar je aan gehecht bent. Ina.

ina

01-09-2007 22:35

Lieve mensen,

Kan iemand mij helpen.Probeer berichtjes te schrijven op het prikbord.Lukt me niet.
Weet niet hoe ik een eigen onderwerp kan schrijven,"openen".

Vanavond was ik zo eenzaam dat ik de telefonische hulpdienst gebeld heb.
Een aardige meneer,die ik met horten en stoten een tipje van mijn verhaal kon vertellen.Hoorde tot twee keer toe op de achtergrond de telefoon rinkelen.
Hij nam een half uur voor me en toen weer de telefoon afging,moest hij ons gesprek zomaar verbreken.Heel l.....
Die man zei..ik heb geen woorden voor je toestand..je moet hulp krijgen..
Hij noemde een paar instantsies.Ik zei hem dat ik nergens gehoor krijg en me niemand kan helpen.
Mijn twijfels en dubbele gevoelens kan toch niemand weg nemen.Echt voor mezelf kiezen en definitief de deur dicht trekken voelt nog steeds als een onmogelijkheid.
Iedere keer als ik hem zag(komt alleen nog voor op kleinkind dag..)heb ik een dubbel gevoel.Afgelopen donderdag huilde ik tranen met tuiten..en daarna sloeg hij een arm om me heen.Daarna weer harde woorden..en wat zo erg is....soms heeft hij een heeeeeeeeel klein beetje gelijk met zijn visie en standpunt...en DAT laat me dan weer zo twijfelen.Heb hem een sms gestuurd vanavond,dat deze toestand(nu)onmogelijk is,dat ik duidelijkheid wil.
Dat er geen begin kan zijn als hij met het verleden blijft "schermen".
Hij gebruikt het verleden en de dingen die hem toen niet aanstonden(terecht of niet)als een blokkade voor een nieuwe start.IK en vooral de kinderen moeten veranderen.
Het alleen zijn speelt me zo'n parten.
Kom nergens.Zelfs "ikea"is een droom uitje geworden.Omdat hij daar vroeger heel vaak met me was( ik vind dat zo leuk) zegt hij nu: 1x per jaar ikea is genoeg.Heb zoveel te vertellen en besef dat dit in feite op het prikbord hoort.
Donderdag liep hij weer boos weg.Terwijl hij m'n dochter zo kwetste.
Ze kwam vrolijk binnen met vrij kaartjes voor een pretpark.Ze zei tegen het kind(moet je nagaan..we durven zelf al niets meer te vragen) of deze aan opa wilde vragen of hij met ons daarheen ging.Hierop zei hij: wil jullie wel brengen..maar heb geen zin om daar rond te lopen,ga dan wel ergens zitten zolang.Omdat mijn dochter(wel of niet terecht zich weer afgewezen voelde,want om bij anderen te klussen is hem nooit te veel) zei deze: o,k dan gaan we wel met de trein.
Hij: noemde toen een naam van een hele associale jongen en vergeleek haar met hem.Dat was zo heftig voor haar.Ik probeer alles om haar te stabiliseren om haar eigenwaarde op te krikken..omdat ze al zoveel tegenslagen onderging met mannen..en hij zei zoiets.
Als iedereen weg is denk ik dan: o.k..hij wilde ons brengen..dat was al een mooi gebaar..
Ik zit zoooooooooo in dubio.
Het is zo moeilijk uit te leggen aan een ander..en teveel om te schrijven.
Zou wel een keertje met je op chat willen,Ingridje..
Pc staat echter op zolder en ik ben er vaak laat pas.
Een reaktie zou me al heel goed doen.
Ik droom van een klein autootje om er eens uit te kunnen.Heb geen rijbwijs.Sprak vanmiddag iemand met zo'n brommobieltje..
Illusie voor mij?
Groetjes aan iedereen:Ina.

E-tje

01-09-2007 23:42

meissie meissie toch...

je probeert de hele wereld te redden maar die last is te zwaar voor je schouders.
Het is helemaal niet lief bedoelt dat hij jullie wil brengen... hij geeft er mee aan dat hij helemaal niet wilt dat jullie daar plezier hebben en dat jullie je bezwaard voelen om lang te blijven daar omdat hij buiten op een bankje zou zitten.

Pik het gewoon niet meer dat hij jullie blijft kleineren... hallooohooo wie is jouw dochter voor jou... dat meiske wat je alle geluk van de wereld toewenste en wilde beschermen toen ze geboren werd?

Ik zal niet zeggen dat je niet om je dochter geeft want dat straalt door je berichten heen... maar bescherm haar door niet te hoeven veranderen om naar zijn pijpen te dansen.
Hij is het gewoon niet waard.

Jullie zijn het waard om gewaardeert te worden...in een huis te leven waar de intentie heerst om elkaar gelukkig te maken.
En voldoet hij niet aan die eis dan is daar het gat van de deur en niet meer terug.

Nee een brommobieltje is niet teveel gedroomt... je kan het waar maken en niemand anders dan jij!!!!
Maar zolang je hier in blijft hangen dan komt dat er nooit want altijd zal hij wel een reden vinden dat je het niet kan of niet mag... zal je er te stom voor vinden of andwers wel te duur.
Hoe dan ook... hij zal jullie nooit wat gunnen uit liefde want die bestaat er gewoon niet van zijn kant uit.

Potverdorie meissie... probeer jezelf te vinden want geluk zit in jezelf en niet in die van een ander.
En het is heel logisch dat je allang niet meer weet wie jezelf bent want hij heeft je gevormd tot iets wat hij wil en dan is dat nog steeds niet genoeg en dat zal het ook nooit worden.

ik wens je zo ontzettend veel sterkte toe in het vinden van jezelf en vergeet niet dat we er altijd voor je zijn... ben ik het niet dan is het wel een ander.

liefs E-tje

ingridje7	02-09-2007 00:04
He lieve Ina Ik ben het helemaal met E-tje eens !!!!! Ga voor jezelf en stop met al je energie en hoop in hem te stoppen. Hij is het echt niet waard!!! Ik mail je mijn msnadres door. Liefs Ingridje

ina

02-09-2007 00:25

Jeetje lieverds...

Wat zijn jullie rap.Lief rap nog wel..
E-tje bedankt voor je lange relaas.
Er is iets met mij...dat ik niet wakker word..
Is het dan zoooooooo bedreigend??
Die man aan de telefoon klonk ook bezorgd en radeloos.
Ik doe ook rare dingen..vergeet het ��n en ander.Liet de frituurpan de hele nacht aan omdat ik vet wilde smelten om te vervangen.Bankpas door automaat ingenomen en later weer op internet een fout met telebankieren en blokkeren van pasje.Ik slaap niet of amper..dat is het euvel.
Uwv stuurde weer oproep.Ouders ziek en behoeftig.
En hij..klust en klust en klust
Niemand zal het geloven wat er hier speelt.Vorige week kreeg zijn familie weer een ander beeld omdat we met elkaar dansten op die bruiloft.Ik wil en doe gewoon alles om mijn gezin weer bij elkaar te brengen.
Mijn dochter die hij die avond kwetste ging daarna naar huis.Nam een warme rest-hap van hier mee omdat haar vriendje(die ze ��n keer per week ziet) kwam.Toen ze het leeggegeten bordje opruimde zei hij: bedankt.....en noemde per abuis de naam van een andere "vlam".
Ooit was mijn kerel dan toch anders..en de meiden ervaren het als tegen-natuurlijk dat ze hem los moeten laten.
Wij drie vrouwtjes zoeken nog steeds het "thuis"dat onvindbaar tussen het puin ligt.
Hoe hard kan het harnas van een narcist zijn? met daaronder dan toch de echte ware liefde voor ons verborgen: want..E-tje..die heeft hij wel...heel diep ergens weggestopt.Zag gisteren nog de bevallingsfilm van mijn jongste..
Hij was een echte betrokken man toen.
Zijn ontslag heeft veel met hem gedaan.
Ik wil in ieder geval zo snel mogelijk een besluit.Zoo..kan het niet meer.
Ja E-tje..alles gaat volgens ZIJN scenario.Ik weet niet meer wie ik ben.
Ooit..deed ik een cursus om een zelfhulpgroep voor vrouwen op te starten.Alternatieve geneeswijzen en andere dingen.Ik ben geobsedeerd...wil zo graag de vruchten plukken van de investering in die relatie.Het was ALLES waar ik voor ging.Er waren ook goede dagen..en ik ben nu net Sarah geworden.
Heb gewoon ��n probleem,ben t� aanhankelijk..en t� vasthoudend.
Lees jullie reakties steeds w��r..het moet doorsijpelen,want ik ben z� verslaafd aan het geloof dat DIT ooit weer goed komt.
Bedankt lieve vrouwen..leunen is even zoooooooo nodig.
Ina.

ingridje7	02-09-2007 00:33
Lieve Ina Ik heb me rot gezocht om je een mail te sturen. Maar volgens mij kan ik dat alleen maar doen als je ook op het prikbord reageert. En ik begrijp dat dat juist niet lukt. Als ik je online zie dan kunnen we hier chatten. Liefs Ingrid

ina	02-09-2007 00:58
Ingridje.. Vulde wachtwoord en derg in bij prikbord. Is het verstandig om mijn email adres dan HIER te vermelden? Of..moet weer wachten op hulp bij pc. Bedankt alvast voor je goede bedoelingen. Jullie zijn kanjers..zo geduldig en lief..kan het niet vaak genoeg uiten. Warme knuffel aan iedereen:Ina

abbygail

02-09-2007 01:03

hoi lieve lieve ina,

lieverd ik kan je niet veel raad geven gezien andere omstandigheden,maar kan wel met je mee denken en mijn mening geven,lieverd iemand zoals op de video band van je jongste bestaat niet meer,toen was het je grote liefde en waarschijnlijk nog wat meer jaren gelukkig samen.
er is geen enkele rede dat hij jou zo kan veranderen programeren zeg maar want dat doet hij,lees geen enkele rede dus ook geen ontslag zijner zijds.
het heeft gewoon altijd al in hem gezeten,en zo als de aard is van het beestje komt HET BEEST er altyd wel uit,en dat is bij jou aan de hand als je net getrouwd,ouders enz bent is alles roze geur en manenschijn,maar zoals bij elk huwelijk (relatie)vliegen de ik hou zoveel van jou kanten er na enkele jaren vanaf en gaat het verder als leven met elkaar,en dat gebeurt ook in een huwelijk bij mensen die nog steeds gelukkig getrouwd zijn.......

maar nu komt mijn spreekwoordelijke alarm bel voor jou,dat mensen op geven moment met elkaar gaan leven hoeft absoluut geen probleem te zijn,maar in jou geval wel want op het moment dat het bij jullie overging in met elkaar leven.......IS HIJ VOOR JULLIE HET LEVEN GAAN BEPALEN!!!

en dat zal nooit helaas nooit meer anders worden en je kids kopieeren jou lieverd en gaan denken dat het normaal is zoals zij door hun vriendjes behandelt worden.......ze weten niet beter.niet jou schuld want inderdaad liefde,angst om los te laten ,de eindstreep trekken door definitief weg te gaan.......is door jou liefde voor hem geblokeert,nou lieverd ik hoop dat je die blokadde er nu echt vanaf haalt,je word nu sara dus leterlijk zit je op de helft van je levcen,mooi moment om eens voor jou INA EN KIDS te kiezen,daar het figuurlijk zo is dat niemand de 100 jaar haalt,dus alle jaren die je nog kan gaan leven op jou manier pak die mee,NU .......als we nl 30 jaar verder zijn denk je aan dit moment als je blijft ,was ik toen 02-09-2007 ong maar weggegaan nu ben ik tachtig en kan niet meer over doen.

echt ik meen het lieverd hoop dat je er trouwens enigzinds nog een woord van begrijpt MAAR LEEF,LEEF VANDAAG WANT NIEMAND NEE ECHT NIEMAND HEEFT JE MORGEN BELOOFD!!!

jij bent de regizeuse van je eigen leven het script ligt nu in de handen van hem,pak het script en neem de rol over.......gelukkig alleen met je kids,dan ongelukkig samen met hem en je kids.

nou lieverd ik type altijd maar raak zonder terug te lezen omdat het recht uit me hart komt dus sorry voor eventueel chaotisch schriven,ik geef je de kracht om weg te gaan DURF TE LEVEN,HET KAN JE NOG ZOVEEL MOOIS BIEDEN

hele dikke knuffel voor jou en kids en schrijf maar raak hier .

p.s op prikbord zie je verhalen helemaal boven aan zie je aanmelden staan,je vult dat in en als je wilt reageren meld je ,je aan door onderaan het prikbord je in te loggen met je dan nieuw gemaakte wachtwoord,en dan kun je op new topic drukken voor je eigen verhaal of op post reply als je wilt antwoorden succes lieverd xxx with love abby.......

abbygail

02-09-2007 01:33

p.s NEE het is niet verstandig hier je email adres te zetten,er zitten zelfs hier rotte appels bij zo nu en dan.......
je kan wel als je ergens waar dan ook op het prikbord ingridje 7 ziet staan op haar naam drukken dan krijg je haar profiel zeg maar ,en dan staat er ook send ingridje7 een email als je daarop drukt kan je jou mail naar haar sturen.

snap ie succes lieverd las net je vraag toen ik klaar was met reageren op jou dus hoop dat ik je nog ff heb kennen helpen kiss abby.

ina

02-09-2007 01:34

Lieve lieve abbietje,

Jouw woorden ontroeren mij.
Ik heb zo weinig te bieden op dit moment aan jou,jullie.
En ohja...ik ben al Sarah..:-)
Dat is niet te merken..met al die wijsheden van jullie(neem aan dat jullie zoooooooo veel piepjonger zijn)
Het vreemde is..dat ik het voor een ander ook best weet..maar voor mezelf zit ik helemaal geblokkeerd.
Maak en houdt me alert,please..
Zodat ik meer kan doen als alleen in mijn eigen sh..doorborrelen.
Zal proberen om rond avond uren( zo tegen 9) op chat te komen.Oh nee,moet zeggen rond 21 uur..dom schaapje( hij stoorde zich eraan.)Zie dan wel of er iemand is..
Zal ook weel verder proberen met "prikbord".
enne..bedankt bedankt.
alle goeds voor iedereen.
Ina xxx

abby

02-09-2007 01:48

ha die lieverd van een ina,

ik heb in july mijn 40 ste verjaardag gevierd hihi dus laat dat piep er maar vanaf,maar we zijn zo jong als we ons voelen of niet dan hihi.

en voel je nooit maar dan ook nooit schuldig dat jij er niet voor een ander kan zijn JIJ hebt nu ff alle steun nodig en dat mag en krijg je ook GRATIS dat is ook zo mooi de formule van hier als de een erdoor zit trekt een ander degene er weer doorheen E.L.T.O(eenheid lijdt tot overwinning) dag lievie xxx abby.

E-tje

02-09-2007 08:33

blijf op deze weg... Zal proberen om rond avond uren( zo tegen 9) op chat te komen.Oh nee,moet zeggen rond 21 uur..dom schaapje( hij stoorde zich eraan.)

jij bent gewoon jezelf en hij stoort zich er aan... blijf zien wat je zelf wilt zeggen en of doen en zie hoe hij er op reageert.
Je zal al snel misselijk worden van deze man.
Ga doen zoals JIJ het wilt...
Wil je smakken met eten, doe het dan
Wil je gekke geluiden maken, doe het dan
Wil je de afwas eens lekker laten staan of niet afruimen, doe het dan
Wil je als een debiel lopen,doe het dan
Wil je uitzinnig lachen, doe het dan
Alles ja ALLES wat jij wilt, doe het dan en al snel zul je merken welke beperkingen hij je op legt.
En dat hoort niet zo te zijn.

echt hoor... mensen scheiden om veel mindere redenen dan wat jou aangedaan wordt.

En even over dat noemen van een andere naam van het vriendje..wat in en in gemeen.
Hij is niet zo dom dat hij dat per ongeluk zegt... hij wil niet dat jullie een toekomst hebben en kan hij jou niet meer raken dan doet hij dat wel via de kinderen.
Verdomme...zn eigen vlees en bloed... hoe kan die... hoe laag kan je gaan

en net wat Abby zegt...de man die je op de video zag, waar je van houdt die is er niet meer... die is ergens onderweg gestorven maar wel omdat HIJ dat wilde en niet doordat hij met een ontslag te maken heeft gehad.
Hij heeft nu toch weer iets om handen en nog steeds behandelt hij jullie zo.

en dan nog... al zou het door een ontslag zo zijn geworden... het maakt het er niet minder erg om voor jullie en dat ontslag is nu eenmaal gebeurd en dat is iets wat nooit teruggedraait kan worden... het wordt gewoon nooit meer anders van zijn kant want dat ontslag staat!!!

dus pak je script en schrijf het verder tot het een perfecte film wordt.

go for it girl.. maak een kassakraker van je film ;)

p.s. ik ben ook niet meer zo piep (39)en net oma geworden zoals je misschien gelezen hebt.

ina	02-09-2007 14:03
Jeetje mijn verhaaltje weer weg. Bedankt E-tje voor je heldere reaktie. Lief zoveel mensen hier met betrokkenheid. Zal blijven proberen of ik iemand op chat zie. Dikke knuffel:Ina

Sanne	05-09-2007 05:24
Hallo allemaal, Ik ben nieuw op deze site... fijn te zien dat hier tips uitgewisseld worden en dat het steun geeft! Ik zag dat er vaak berichten verdwijnen... bedacht me: is het een idee om eerst een berichtje te schrijven in Word en dat dan te copieren naar �reactie�? Dan ben je niet meteen je hele verhaal kwijt als er wat mis gaat. Liefs Sanne

E-tje

05-09-2007 08:01

welkom op de site Sanne en gelijk al een adviesje ;)
het wordt wel vaker aanbevolen om te copieren maar niet iedereen weet hoe dat moet, copieren en plakken.

ik hoop dat je ook de warmte van alle andere vrouwen hier om je heen mag voelen.

welkom is altijd zo dubbel vind ik...je verwelkomt iemand, maar toch als alles goed was geweest dan had iemand hier niet hoeven te zijn.

ik hoop iig dat het nuttig is in een zware tijd.

Ina

05-09-2007 21:06

Lieve vrouwen,

Het doet me zo'n deugd..al de adviezen hier en het vertrouwen dat velen(helaas zo triest) dan toch open durven zijn.
Dat is echt heel bijzonder.Veiligheid ervaren om dingen te uiten die tussen de muren gewoon gebeuren.
Jullie weten dat ik nog niet op het prikbord kan schrijven en ik wil het niet steeds zo lang maken.
Ik ervaar ook van die downs en dan ineens weer wat kracht om dingen te doen,die "moeten".Als ik die dan "goed"doe..geeft dat weer een beetje voldoening.Al zijn er veel te weinig leuke dingen..helaas om wat op te knappen.En toch..vanmiddag weer met mijn oudste naar de tandarts in de stad.
Natuurlijk kan ze ook alleen gaan...ik dacht al aan het uien soepje dat steeds de beloning na een tandarts bezoek is.Heerlijk.Zijn van die kleine dingetjes.Al kunnen we niets kopen..inmiddels kreeg ook dat gevoel een plek.En dat is ook een rijk gevoel..Je er niet onder laten krijgen..al hebben we kleding,laarzen nodig en zien we zoveel leukigheidjes.
En toch..in de bus kreeg ik weer last van rare engte vrees angsten.Bomvol was het.Stond bij deur en voelde het opkomen.Vroeg aan een meneer om de chauffeur te vragen de deur open te maken om eruit te stappen..maar het was gewoon te druk en zo moest ik in de massa blijven staan..
Langzaam trok het weer weg...
Dat zijn van die dingen die er zo ineens weer zijn..
Toch de uiensoep als uitje vandaag laten winnen..
Ingridje nog bedankt voor de chat.
Voor herhaling vatbaar.Delen is zo nodig.Al denk ik soms als ik de verhalen lees...allemaal z�veel erger..
Wens jullie allemaal veel sterkte,moed en inzicht.En..beloon jezelf voor alles wat moeilijk is..al is het met een uiensoepje.
Liefs:Ina.

E-tje	06-09-2007 09:01
je bent een lieve vrouw... jij komt er wel :)

abby	06-09-2007 12:41
ja lieve ina daar sluit ik me helemaal bij aan ,je verhaal ontroerd me en tegelijkertijd voel ik de kracht van jou die er uit springt heb respect voor je knuffel abby xxx

Ina

06-09-2007 22:23

Als ik niet schrijf,lees ik over jullie.
Wat me opvalt is..alsof er een rem op zit..als ik wil reageren.Vind geen woorden voor al dat zinloze geweld.
Ben zo'n drukke prater,schrijf graag en veel.. zou zoveel meer willen doen..
Zoveel lieve woorden schrijven net als Abbytje,Ingridje,E-tje en de rest.
Mijn betrokkenheid is er niet minder om.
Wat ontzettend goed dat jullie er zijn.
Warme knuffel: Ina.

Wilma

08-09-2007 14:42

Indrukwekkend jullie verhalen en heel herkenbaar. Ik ben al een paar jaar gescheiden, leefde tijdens mijn huwelijk met een man die zijn driften niet kon beheersen en heb erg onder zijn (verbale) geweld geleden. Nu ben ik met hem verwikkeld in gesprekken over de kinderen (m.b.v. mediatior). Ik merk mijn grote bezorgheid als ze naar mijn ex gaan en soms met klachten terugkomen (hoofdpijn, overstuur)Dit is nauwelijks met hem bespreekbaar. En ik ben te bang voor hem om zijn wreedheden op tafel te leggen. Mijn zorg neemt alleen maar toe, merk ik.

Liefs,

Wilma

Ina

09-09-2007 00:55

Lieve Wilma,

Nadat ja al langer alleen bent,ben je dus toch weer verplicht om te onderhandelen met hem.
Hetg��n niet lukte toen je met hem samen was..MOET dus nu ...
Mijn kinderen zijn volwassen,dus ik kan je hierin niet adviseren.Misschien kun je het bespreekbaar maken bij maatschappelijk werk,of je huisarts.
Je zorg is heel terecht en begrijpelijk.
Misschien weet er iemand raad hier die in een soorgelijke situatie zit..en ervaring heeft met goede hulpverlening wat de kinderen betreft..en waar jij je zorg kunt uitspreken en oplossen.
Het zal je wel heel veel moeite gaan kosten..maar dat zijn kinderen waard.
Zijn de kinderen al groot genoeg om dingen te vertellen die ze bij hem ervaren?
Wens je alle goeds..en hoop dat jullie eruit komen.
Liefs:Ina

Ina

08-10-2007 01:18

Hallo meiden,

Wil toch nog even schrijven.Ik besloot er dus een probeer fase van te maken,vanwege duidelijkheid.Probeer hem zoveel mogelijk hier te hebben(proberen:-)
Dit lukt maar moeizaam.Het is een feit dat hij zover zijn eigen"ding"gewend is te doen..en zich daarnaast niet beschikbaar stelt op tijden die hem niet uitkomen,wat ik heel vervelend vind,..maar er niets over zeg.
Van de week had onze jongste haar premiere met de toneelclub in het dorp.
Hij en ik waren er natuurlijk ook.Hij haalde zelfs mijn bejaarde ouders met de auto op.Enerzijds kwam hij over als de behulpzame man..anderzijds toen hij er later genoeg van had..sleepte ik mijn pa na afloop de trap op in mijn ouders huis.
Vroeg hem of hij in weekend wilde komen.Was o.k.Gisteren dus..
Gistermiddag besloot ik mosselen te gaan maken voor mij pa.Overlegde met ouders of we "hem "ook zouden vragen.Was ook o.k.Belde hem op..nee had geen zin in mosselen.Hij zou dezelfde avond wel naar mij toe komen(weekend).Ik zat gisteravond op hem te wachten en belde hem alweer..hij had pyama al aan en wilde een film zien..en om mij een actie film te besparen,zou hij die liever gewoon lekker in eigen huis kijken.Wel stelde hij "lief"voor om me vandaag te komen halen om naar de rommelmarkt te gaan.Dat vond ik heel vreemd(zo meegaand).
Tegen tien uur gisteravond besloot ik naar hem te gaan: ik dacht: proberen..
Ga naar hem..nam nog lekkere dingen mee...en liep door pikke donkere straten naar zijn afgelegen flat.
HIJ WAS ER NIET...Auto weg.Geen licht aan in zijn huis.
Het enige dat ik genoeglijk vast stelde was dat mijn intuitie had geklopt.Had al zo'n voorgevoel.Tegen half 12 belde ik hem..zomaar...(wist wel dat ie niet op zou nemen) deed het om hem te laten gissen: zo van:zou ze aan mijn deur geweest zijn?
Misschien kwam hij daarom niet opdagen vandaag voor de rommelmarkt.
Nu begrijp ik waarom hij geen zin had in mosselen.Hij had al andere plannen..en wist dat hij dan niet meer weg zou komen.
Hoorde van zijn zus dat een broer een feestje had..zij zelf was daar niet heen gegaan.Wat een vreemde toestand.
Waarom zei hij dat niet gewoon?Waarom vroeg hij me niet mee?zou ik nu gedaan hebben..hem laten zien dat ik me anders opstel als vroeger.
Hij kreeg in zijn huidige flat de parterre woning toegezegd.Vroeg me of ik meeging.Ik eistte die probeerfase..van paar maanden.
Tegen mij zei hij dat hij die woning ook alleen nam.Tegen een kennis zei hij dat hij het nog overweegt,nog een paar weken de tijd heeft om zelf toe te zeggen.Hij zit in dubio omdat ik niet zomaar "ja"zei.En ook..ondanks dat het een mooie woning is..amper de vaste laten kan betalen.Met het luttele inkomen van mij erbij zou dat wel kunnen.
Ik weet dat het in verhouding met wat velen van jullie meemaken een peuleschil is..wat ik schrijf.
Zijn gedrag is echter zo dubbel...
En steeds weer bedenk ik nog..hoe wanhopig moet hij niet zijn?wil met mij samen..maar zijn ego zit hem dwars..en zijn status laat het niet toe.Emoties zijn frustratie..die omslaan in leugens en feestvieren..daar waar men zijn dubbelheid niet kent.Wie schreef het ook weer zo mooi?aantrekken en afstoten.
Jaaaaaa zo is het.
Bij mij is de rek er een beetje uit.Heb veel pijn..en onstekingen van teveel doen.Ook dit is dubbel...parterre woning zou mij goeddoen.Waarom kan het nu niet eens heel normaal,normaal zijn?
Ik snak ernaar.Het was al zo moeilijk de afgelopen jaren.Sorry voor lange relaas.Alle goeds..en dikke knuffel van: Ina.

ingridje7	08-10-2007 11:08
He lieve Ina. E-tje was degene die dat zo mooi had gezegd. Ze noemde het, Het vernietigingsspel!!!! Ik heb het zelfs opgeschreven omdat het zo veel duidelijk maakte voor mij. Liefs Ingridje

Reageer