Pfff…. Ik heb voor de zoveelste keer de knoop doorgehakt!
Zoals eerder gelezen en dus gezegd, ik schaam me gewoon voor mezelf. Mijn dochter heeft er al geen vertrouwen meer in dat ik nu echt kap. Ook begrijpelijk, maar ik zit niet te wachten om nog meer onderuitgehaald te worden na een relatie als deze.
In 3 dagen tijd heeft 3 maal de politie voor de deur gestaan. 2 maal nadat ik 112 had gebeld en 1 maal gewoon het 0900 nummer. Aangezien er een aantekening staat bij mijn naam en adres zijn ze zeer snel ter plaatse.
Vrijdag avond hadden we een feestje waar ik onverwacht moest inspringen achter de bar omdat iemand het had laten afweten. Mijn ex vond dat niet leuk en ging flink aan de zuip en blowen. Aan het einde van de avond ging ik even buiten een sigaretje roken en een frisse neus halen. Sta gezellig met een dame te praten komt meneer naar buiten, mij niet zien staan. Voor mijn neus is hij met een andere vrouw aan het afspreken!!!! Ik laat het gebeuren en stap naar hem toe op het moment dat het geregeld is. Klaar was ik met hem en ik hoefde hem nooit meer te zien. Of hij zijn sleutel ook maar gelijk even wilde inleveren. Dat was goed maar die moest hij uit zijn auto halen. Je raad het al, hij gaat, na botsautootje gespeeld te hebben, er vandoor. 10 minuten later vertrek ik ook, waarna er een enge rit volgde omdat hij me ging achtervolgen. Hij had dus blijkbaar een straat verder op me staan wachten. De kreep!!!
Vervolgens hier thuis voor mijn deur moeilijk lopen doen. Ik was doodsbang, hij heeft eerder mijn deur ingetrapt mijn gezicht verbouwd, geprobeerd op wat voor manier dan ook binnen te komen. Wc raampjes zijn ook zeer gevaarlijk. Nadat hij een brandende peuk naar binnen gooide heb ik 112 gebeld. Ze wisten direct over wie het ging en hij is opgepakt. Heel vervelend waren ze me vergeten te bellen wanneer hij weer op vrije voeten gesteld zou worden. Dus stond meneer ineens via de achterdeur binnen de volgende dag. Heel mijn huis werd afgelopen en naar nu blijkt ook spullen meegenomen die niet van hem zijn. Wat moet hij in hemelsnaam met een jurk!!!! Dit is gewoon zieken en ziek gedrag. Zelfs zijn moeder doet er aan mee. Die belde ik net om te vragen of zij ervoor kon zorgen dat die jurk weer terugkwam wanneer hij zijn laatste spullen hier op komt halen. Krijg ik die jurk alleen maar terug als zij de matrassen terugkrijgt die ze me heeft gegeven. Hebben de kinderen geen matras. Wat hebben die ermee te maken. Haar zoon precies hetzelfde, dingetjes die hij aan de kinderen heeft gegeven heeft hij ook meegenomen, alleen maar om ze weg te gooien. Zo staat er een bureautje buiten weg te rotten en een matras van de oudste. Ik ben zo boos en verdrietig en teleurgesteld in die mensen. Moet ik me dan maar in elkaar laten slaan en mijn spullen laten vernielen? Ik weet het allemaal niet meer, moet ik blijkbaar nu een advocaat inschakelen om mijn spullen terug te krijgen of aangifte doen van diefstal. Ben het helemaal zat. Wil verder met mijn leven en dit gezeur achter me laten. Of zal ik het maar laten en hem die jurk laten houden en ik de matrassen en de koelkast en vriezer? Wat moet ik doen? Waar doe ik wijs aan? Mannen….. voorlopig even niet!
Ja sorry hoor...laat hem lekker stikken in die jurk voor alles nog erger wordt.
Niet meer binnen laten en via een advocaat regelen dat hij je huis niet meer mag betreden.
Punt uit...weg met die gast!!!
Als hij voor de deur staat...niet open doen...112 bellen als hij probeert binnen te komen.
Je laat je kinderen toch niet zonder matras zitten omdat mama gehecht is aan een jurk? of wel dan?
Lullig voor die andere dingen die hij heeft meegenomen van de kids maar dat is vervangbaar.
Ik weet hoe het is om werkelijk ALLES te verliezen...36 jaar foto en filmmateriaal...dat is niet vervangbaar...en al is die fucking jurk 500.000€ geweest...so whatttttt
Het gaat om jouw leven en die van je kinderen...lach in je zelf hoe hem die jurk zou staan...rode lippen erbij ;) kleed er mooie hoge pumps bij aan en jouw lol is compleet.
Maar ga ajb niet touwtrekken om een lullig iets...contact verbreken, ook al ga je hem missen en zal hij gaan smeken blablabla...ineens de mooiste liefdesbrieven zul je krijgen...alles zal anders worden...trap er niet meer in!!!
Alles op schrift en uitgesproken..ze zullen nooit in staat zijn om jou dit te laten voelen...
Houden van bestaat niet alleen uit lieve woordjes...houden van voel je!
manon2
03-06-2008 19:01
hallo madelief, ik heb lang over je antwoord na zitten te denken, ik denk dat ik wel weet wat er in je omgaat.IK zou zeggen net als e-tje laat hem gelukkig worden met de jurk, heeft ie nog n herinnering! maar wanneer je niets doet ben jij natuurlijk bang dat je hem echt kwijt bent, meissie word toch eens wakker, daarom ben je ook hier, om het van ons iedere keer weer te horen. Alle spullen zijn vervangbaar, jou leven en dat van de kids niet, weet je wat je hun hiermee aandoet, hun komen misschien later in dezelfde situatie omdat ze dat geleerd hebben, hoe zul je dat vinden!! het word tijd dat je met de kids gaat leven en al die ellende eens achter je laat, wakker worden, dit had je je vroeger van geluk toch niet voorgecteld of wel??? laat je je ook nog even testen op geslachtsziekte als ik jou verhaal zo lees!!! ga leven en ga genieten van je kids en laat hun eindelijk genieten van hun mama, liefs manon2
Madeliefje1/Madeleine
03-06-2008 22:13
Natuurlijk hebben jullie helemaal gelijk wat betreft die jurk. Ik kwam er net ook achter dat aangifte doen geen zin heeft. Heb ook bedacht dat ik hoop dat hij gelukkig wordt met die jurk en dat die hem maar goed zal staan . Laten ze allemaal maar de pest krijgen, ik ga door. Zonder jurk…hihi, dat dan weer wel. De kinderen zijn ook blij, behalve de jongste. Ik hou alles en hij mag ook alles houden. Als hij maar uit mijn leven verdwijnt. Zag hem net onvoorbereid, kwam binnen in de een café van een vriendin van mij. Hij keerde gelijk weer om. Raar genoeg was ik gisteren allen maar boos en woest en had moordneigingen. Vandaag deed het me pijn. Ik haat het dat ik, ondanks alles wat er is gebeurd, hem mis op een één of andere manier. Die strijd is nog de grootste strijd. En daar heb je dus misschien ook wel gelijk in Manon, dat ik dit aangrijp om contact te blijven houden. BAH!!!!
En ook die test, daar was ik zelf ook al over uit. Als meneer zo makkelijk met andere vrouwen afspreekt, dan was dit zeker niet de eerste keer!!!!!!
En E’tje, ja mijn kinderen zijn veel belangrijker. Die geven me hun onvoorwaardelijke liefde. Heerlijk is dat! Morgen zijn ze ook gelukkig weer bij mij. Daar verheug ik me nu al op.
Dank jullie wel voor de steun. Die heb ik echt even nodig om me er doorheen te slepen. Want deze keer ben ik de baas over mijn emoties! Ik wil niet meer terug naar hoe het was. En daar ben ik erg mee bezig. Denken aan de dingen die absoluut niet leuk waren. En dat meer als regelmaat dan als uitzondering!
E-tje
03-06-2008 22:51
zomaar een stukje tekst:
Je ziet me als het meisje van hiernaast
zoals je er zovele anderen kent,
Slechts een vis die in jouw richting zwemt
en die liefde en genegenheid zou kunnen brengen.
Maar ik kan dat spelletje niet met je spelen,
Ik weet dat het me alleen maar pijn zal doen,
Ik voel de tranen in m'n ogen
omdat we afscheid moeten nemen,
Als ik de liefde aankijk
die ik nooit zal beroeren,
is het zelfbedrog
om te denken dat het is zoals ik hoopte dat het zou zijn.
Blaren op m'n ziel,
is dat mijn weg of mijn eindbestemming,
Want telkens als ik verliefd word
maakt je het weer kapot,
Houdt dat dan nooit op?
Maar ik kan dat liefdesspelletje niet met je spelen,
Ik weet dat het me alleen maar pijn zal doen,
Ik voel de tranen in m'n ogen
omdat we afscheid moeten nemen,
Als ik de liefde aankijk
die ik wilde beroeren,
weet ik, het is zelfbedrog.
Madeliefje1/Madeleine
04-06-2008 09:53
Dank je wel E-tje
Het is niet zomaar een gedicht, het is waar.
Welke liefde…..denk er net weer aan. Dat is toch geen liefde wanneer je op je tenen moet lopen, bang om iets verkeerds te zeggen of te doen want dan is de sfeer zo omgedraaid en bijzonder grimmig ineens.
Lees net het stukje van Bianca. En inderdaad, het is geen spannende man maar een gespannen leven. Dodelijk vermoeiend.
Vanavond komt een vriend een TV en nog wat klein spul brengen. Ik red me wel!! Ik heb zulke lieve mensen om heen, daar sta ik echt van te kijken. Ik zit er straks nog beter bij dan ooit, hihi…..
Vanavond zal ik misschien weer en terugslag hebben maar dat zien we dan wel weer, stapje voor stapje. En ik ga hier blijven komen.
Madeleine
manon2
04-06-2008 14:36
lieve madelief, lees hierboven het verhaal van bianca maar eens, is misschien ook voor jou n hele openbaring ( en de antwoorden) heel veel sterkte manon2 xx
Madeliefje1/Madeleine
05-06-2008 13:50
Hallo Manon2,
Ik had het bericht van Bianco ook al gelezen. Momenteel ben ik weer volop actief aan het lezen hier. Voor de steun en het begrip maar zeker ook om de dingen voor mezelf een plek te kunnen gaan geven. Ik schaam me dat ik zolang met deze man ben doorgegaan, 4 jaar. En hier lees ik dat ik niet de enige ben.
Jij ook heel veel sterkte in je strijd! Je bent een kanjer.
Xx Madeleine
Door
05-06-2008 14:18
Hi Madeleine,
Bekijk het positief, je hebt 4 jaar lang je best gedaan je relatie te redden, dat is knap!
Hij is degene die zich moet schamen, JIJ NIET!
Zet 'm in gedachten maar een truttig hoedje op bij die jurk, hihi
Echt jij hebt alle reden om trots op jezelf te zijn!!!!!
manon2
05-06-2008 15:55
lieve madelief, je hoeft je nergens voor te schamen, wij (her)kennen dit toch allemaal, ik ben 12 jaar met die idioot samen gebleven, probeer wel het niet zo lang te laten duren, want straks zeg je, waarom heb ik al die tijd vergooit, JOU leven is belangrijk en dat van de kinderen, ga er samen van genieten nu het nog kan, de tijd gaat zo snel, laat het niet alleen ellende zijn, je bent zoveel meer waard en je bent het waard om gelukkig te zijn, toch, en je kinderen ook, houd vol, straks zeg je, wat is dit heerlijk deze rust, blijf hier komen en haal hier je kracht die je nodig hebt, dat doen wij toch allemaal hier, wij zijn er, veel liefs manon2
bianca
12-06-2008 14:56
heey madelief! waar ben je??????
hihi ben even bebieuwd hoe het met jou is?hopelijk net zo goed als met mij..oke kan nog iets lekkerder maar goed geduld is schone zaak!!
ga wel merken dat ik steeds meer mij leven terug heb en dat voelt best fijn!
mij checken is helaas nog niet helemaal over ,maar het raakt mij steeds minder zijn date-afspraakjes! en slappe gelieg tegen die vrouwen!
dus stap voor stap op weg naar nieuw leven! en jij ? vertel,vertel!
veel liefs bianca
Madelief
15-06-2008 12:53
Hallo Bianca,
Ben er nog, wel gelezen hier maar even niet meer geschreven.
Voel me in een spagaat!!
Ik heb de meneer in kwestie nog een drietal keren ontmoet de afgelopen weken. Hij had me nodig dus zocht contact. Hij heeft, zoals de meeste van de mannen waar het hier over gaat, van zijn eigen leven een puinhoop gemaakt. Tot voor kort was ik daar iedere keer weer om de brieven te schrijven de telefoontjes te plegen en zijn papieren op orde te brengen. Belasting shit enzo. Hij heeft een eenmanszaak vandaar. Stom genoeg ben ik daar nu dus nog een keer in mee gegaan en heb de nodige brieven geschreven. Wel op voorwaarde dat hij zijn spullen zou ophalen die nog in de tuin staan en dat ik mijn spullen terug zou krijgen. Mijn jurk heb ik terug, de rest nog niet. En natuurlijk weet ik ook hoe het werkt. Zo heeft hij nog lijntjes uitstaan en ik ben zo stom om daar in te trappen!!! We hebben zelfs nog seks gehad, bah.
De laatste keer vertelde ik hem dat ik as woensdag heel onverwacht met een soort gemeenschappelijke vriendin op vakantie ga. Super!!! Vind ik, maar hij uiteraard niet. Ineens deugt er helemaal niets meer van deze persoon, as usual. Ook heel herkenbaar voor iedereen hier. Ik loop hem zwart te maken bij iedereen, zegt hij. En ik weet, ik moet die discussie niet eens meer aangaan maar toch gedaan dus. Ik zei hem dat ik mijn verhaal vertelde waar geen woord van gelogen is en dat als mensen daar een oordeel over hebben dat hun oordeel is en wanneer dat voor hem slecht uitpakt hij misschien eens bij zichzelf te raden zou moeten gaan. Hopeloos natuurlijk, totaal geen enkele zin, zeker niet wanneer hij weer aan de hash heeft gezeten en dat is in feite altijd.
Gelukkig ga ik weg voor bijna twee weken en is er afstand. Het is zo krom dat je, ondanks alles wat er is gebeurd en je is aangedaan, zo'n persoon nog kan missen. En elke keer weer denk ik, wat mis ik dan? Hoe vaak heb ik niet hier gezeten waarbij ik dacht, moet je niet werken of weet ik veel wat. Gewoon alleen maar omdat ik alleen wilde zijn. Het is het gemis denk ik van iemand, wetend dat er uiteindelijk toch iemand thuis zal komen. Maar is dat wat ik echt wil in een relatie? Een iemand of een maatje. Respect, liefde, warmte, geborgenheid enz.
Dus Bianc, mijn strijd is ook nog niet voorbij. Maar ik ben me er, net als jij, wel van bewust dat het mijn ding is waar ik alleen iets aan kan veranderen. En volgens mij ben jij daar al een heel eind mee op weg!!
Ik een paar stapjes daarachter. Maar wij komen er wel!!!!
Knuf!!
Madeleine
manon2
15-06-2008 13:38
lieve madelief, ja stom he, als je dat dan ook echt meent!!! wat is in je achterhoofd de bedoeling hiervan, hem laten zien dat hij niet zonder jou kan!! hem laten zien dat hij je nodig heeft!!! je gooit hier zoveel energie in, geef die energie aan jezelf, jij hebt jezelf nodig en geef jezelf eens zoveel aandacht, dat is zoveel belangrijker, dan jezelf iedere keer weer te pijnigen, want dat doe je, je doet jezelf altijd PIJN. LAAT HEM VOLWASSEN WORDEN, op zijn eigen manier, met vallen en opstaan en leer jij zelf met vallen en opstaan, te LEVEN, voor jezelf. Dit is misschien wel wat hard zoals ik het schrijf maar wel waar!! het is met liefde bedoelt, ik hoop dat je dat ook zo ziet, ik wens je n heel mooie vakantie, geniet ervan en heel veel liefs van manon2 xx
Madelief
15-06-2008 18:52
Lieve Manon2,
Ik meen het rationeel gezien maar emotioneel voelt het anders.
Weet ook dat je goed bedoelt. Zal blij zijn wanneer ik weg ben, ben zo onrustig, ik word er naar van.
Ondanks alles en tegen beter weten ben ik er verdrietig van. Ook al zegt men dat ik verdrietig mag zijn en dat het erbij hoort. Het liefst wil ik inderdaad dat hij niet zonder me kan en weet ik veel wat. Dat hij nog meer pijn heeft en voelt dan dat ik nu heb. Pfffffffff....ik ben er nog niet....en naarmate we langer uit elkaar zijn hoe moeilijker ik het ermee heb.
Blijf schrijven en lezen hier. Dank jullie wel allemaal voor de steun en de support.
Xxxxx Madeleine
manon2
15-06-2008 19:25
lieve madeliefje, het is natuurlijk zoals je nu denkt, natuurlijk in de zin van, vrouwen zoals wij!! en natuurlijk mag je verdrietig zijn, dat klinkt misschien voor jou afgezaagd, maar bedenk dat je in n rouw periode zit, letterlijk, en dan ben je verdrietig en voel je je verdrietig, ik heb bijna 2 jaar gehuild, totdatr ik op n gegeven moment tegen mijn vriendin zei, houd dit huilen dan nooit op, waar komt het in godsnaam allemaal vandaan, maar als je rouwt moet je huilen, dat is toch logisch.Jij laat n leven achter je, waarvan je het liever niet achter je had gelaten, dus meid, rouw er maar om en huil, dat lucht op, veel sterkte en liefs van manon2 xxxxxx
Madeliefje/Madeleine
27-06-2008 11:35
Hai Manon2
een late reactie
zit inmiddels op mallorca en we gaan alweer bijna naar huis. was goed om even weg te zijn, weg van alle emoties en dingen die je iedere keer weer doen herinneren aan wat is geweest. het goede en het slecht...
ben er steeds meer van overtuigd dat ik deze keer echt voor mezelf ga. Het is vandaag 4 weken geleden dat ik er een punt achter heb gezet. En natuurlijk ben ik ook verdrietig en alles. Maar ik heb hier heel veel nagedacht en met m´n vriendin erover gesproken. Met hem had ik hier niet gezeten!! Hij heeft me nog wel een paar gebeld maar ik heb niet opgenomen. Wel werd ik daar heel onrustig van, ging dromen over allerlei rare toestanden. Ik wil nooit meer me zo gevangen voelen en dat doe ik eigenlijk nog steeds een beetje
tijd is op tot gauw
manon2
27-06-2008 14:23
lieve madelief, wat vind ik dit fijn dat je n mooie vakantie hebt gehad, heb je n mooie nieuwe herinnering om op terug te kijken, het word toch tijd dat je mooie herinneringen krijgt of niet?? het is goed dat je de telefoon niet hebt opgenomen en natuurlijk begint dan de ellende weer, want je word ineens weer teruggegooid naar het verleden, dit en het gevoel van de gevangenis, gaat langzaam over, het kan niet van de een op de andere dag, maar je zult je steeds beter voelen en vrijer,, dat zul je zien< ik hoop dat je er nu echt n punt achter gaat zetten en wens je veel sterkte,bij terugkomst in nederland, veel liefs van manon2 xxx
Madeliefje/Madeleine
12-07-2008 12:25
Hallo Manon,
Ben inmiddels alweer bijna 2 weken thuis.
De dag dat we terugvlogen kreeg ik een telefoontje van de desbetreffende meneer. Hij stond op schiphol om me op te halen?? Gelukkig was ik op dat moment nog op vliegveld Palma, wel weer een hoop onrust gelijk.
's Avonds toch met hem afgesproken, stom maar het is ergens soms zo moeilijk. Nu hebben we daarna elkaar nog een paar keer gezien. Je kent het wel, allerlei mooie verhalen. Hij zou in therapie zijn enz.... Je wilt het iedere keer zo graag geloven tegen beter weten in. Dus dan weer boos op jezelf!! Hadden we een afspraak om eens de tijd te nemen voor elkaar en samen even ergens een hapje te eten. Natuurlijk geen bericht en geen contact, ja pas om een uur of half 10. Toch doet het pijn en ik weet dat ik degene ben die zelf die pijn in stand houd.
Ben super onrustig, geen avond bijna thuis. Alleen maar op de vlucht om niet met mezelf en het alleen zijn geconfronteerd te hoeven worden. Pff...wat kun je je alleen voelen. En natuurlijk, dat gaat ook over en ik moet hier doorheen maar soms zou ik wel kunnen en willen janken zodat ik geen ogen meer over heb....Het lukt niet, krijg er geen traan uitgeperst!!!!
Sorry, alleen maar zielig gedoe maar ik voel me zo. Waarom hebben ze geen knop erbij geleverd zodat je naar believen je emoties en je gevoel kunt uitschakelen...hihi....
Bedankt weer voor het luisteren!
Xxxx madeleine
manon2
12-07-2008 13:53
lieve madelief, weet je wat ik aan dit verhaal nu het ergst vind, je hebt het geeneens over je vakantie, waar is die gebleven!!!!oh wat is dit toch erg, en ja, je doet jezelf heel veel pijn, en die onrust, dat niet alleen thuis kunnen zitten, daat herken ik wel, dat had ik in 97-98 ook, toen ging ik ook de deur uit, maar namate,bij mij toen de therapie vorderde, werd ik rustiger en bleef thuis, ook jij komt wel op dat punt, het heeft z,n tijd nodig, wou alleen dat je met hem al klaar was> Eigentlijk ben je dat ook wel, maar op de een of andere manier durf je dat punt niet te zetten, dat zul je allemaal zelf moeten doen en dan kan de verwerking, het rouwproces, pas beginnen, want dat is het, n rouwproces, en dat doet pijn, logisch toch, er is n stuk uit je leven, waarvan je het beste had gehoopt!!!! En die knop, die komt ook nog wel, op n moment dat je het niet verwacht, je bent nu nog veel te druk in je hoofd, het komt allemaal, en ik hoop voor jou, snel, want pas dan kun je beginnen aan je nieuwe leven, heel veel sterkte en liefs van manon2 xxxxx
Madeliefje/Madeleine
12-07-2008 16:40
Hallo Manon,
Ja, stom hé. De vakantie lijkt ook zo lang geleden alweer, bruin gaat er zelfs al af. Ik had een heerlijke vakentie, rust!!! Heel veel geslapen en het heel gezellig gehad. Alleen maar zon, zee en strand en dan ook nog natuurlijk de broodnodige terrasjes pakken. Zou zo weer weg willen maar ja, wanneer je terugkomt is gelijk daar weer de realiteit. Dus vluchten heeft geen zin.
En ja ik moet los komen. Dat gaat ook wel iedere dag een beetje beter maar soms is daar zo'n enorme dip, pffff....Ook denk ik omdat ik nu thuis zit omdat de kinderen er zijn. En dat is misschien ook wel eens goed. Aanstaande donderdag heb ik een intake gesprek bij de ggz. Een groeps iets. Ik geloof over autonomie en het stellen van je grenzen met andere vrouwen. Ik ben heel benieuwd en heb er ook wel zin in. Ik wil door en het met mezelf weer fijn hebben zonder dat gevoel van paniek dat me nu soms zo overvalt. Dank je wel weer voor je opbeurende en ook zo ware woorden. Ik zou willen dat ik er nu ook wat meer voor anderen kon zijn maar op een één of andere manier zit mijn hoofd te vol. hele dikke kus!
Madeleine
manon2
12-07-2008 21:28
lieve madelief, wat goed van je om in zo,n groep te gaan, ik ben zelf zoals je al wel weet 6,5 jaar in therapie geweest en vaak in groepen, ook ik moest o.a leren mijn grnzen te stellen, ook ik wou verder en niet weer dezelfde fouten maken, ik heb er heel veel aan gehad en dat zul jij ook hebben, al zul je soms wel schrikken, maare dat hoort erbij,om je bewust te maken van jezelf, goed hoor!!!!! ik herken dat met je hoofd volhebben heel goed, ik heb dat ook heel lang gehad, jaren, kon niet meer lezen, puzzelen enz, wat ook ik heel erg vond, dat heeft ook zijn tijd nodig, maar alles op z.n tijd, vind je ook niet, je bent heel goed bezig, dat is het belangrijkste en je wilt verder met je leven en daar gaat de groep je dadelijk ook mee helpen, ik vind je n kanjer, ga zo door,veel liefs en doorzettingsvermogen wens ik je, xxx manon2
bianca
13-07-2008 10:03
hallo fijn om weer keer wat tehten van je!! en zo groep is goed hoor!! zit er zelf ook bij en moet zeggen dat het mij aardig goed op weg hebt geholpen!!zelfs al zoveel dat ik af en toe al geen zin heb om heen tegaan nou goed tekentje dus!!
en je laatse berichtje is geen zielig gedoe hoor!! meid zo herkenbaar.
dat alleen voelen en daarom steeds huis uitvluchten ..maar ga dat positief zien wijffie en denk bij elke ""vlucht"" kijk dit kan en mag ik zomaar doen zonder gezeur of gezeik! mij leven,mij keus en opgegeven moment vind je ook wel weer rust in jezelf en in je huisje
en het moet toch wel steeds duidelijker worden dat hij niet veranderd?? zelfs als het nog geens echt ""aan""ïs,bepaalt hij het liefst alweer alles!
en ja ja komt ze weer hihi afkicken is zwaar,moeilijk,maar geloof erin dat als je van hem af bent je leven stukken leuker,rustiger is!!
spreek nu uit ervaring..en oja geef toe soms zit ik ook thuis en denk ik terug aan de leuke tijd (wat eigenlijk leuk)maar dan denk ik ook ..was het leuk? wil ik hem terug? en als ik dan ja zeg tegen mijzelf ga ik denken/opschrijven wat ik er dan bij krijg! gratis en voor niets en dan denk ik ..NEEEEEEEE laat maar!! liever ff pijn van gemis dan pijn en ongelukkig in zo flut relatie! schiet toch niets op.dat totaal geen goede,gezellige,veilig toekomst!! dus dan maar zonder hem!!
maak wat van je dag! en probeer tegenieten omdat jij bepaalt wat je gaat doen,met wie, hoelaat je weg gaat,hoe laat je thuis komt..kort gezegd jou leven!!
veel liefs bianca
Madeliefje/Madeleine
15-07-2008 11:11
Hallo lieve dames,
Ben eigenlijk nu aan het werk maar iedereen zit boven in een meeting dus ik neem even de gelegenheid waar.....
Ik vind jullie zulke kanjers en ben zo blij dat deze site er is. Hier kan je je verhaal doen zonder dat men denkt dat je van een andere planeet komt ofzo.
Heb gisteren mijn ex weer gesproken en gezien, pffff.... Was ergens waar hij bijna niet meer komt maar uitgerekend gisteren dus wel. En het maakte me direct weer duidelijk waarom ik niet meer met hem verder wil. Hij was stoned en dus heel vervelend en drammerig en wat ik daar deed en en en....
Ik ben opgestaan, heb afgerekend en ben weggegaan. Maar waarschijnlijk omdat ik niet op mijn hoede was, belachelijk dat je dat überhaupt moet zijn, had ik niet direct door dat hij achter me aan kwam. En dus weer een avond naar de knoppen. Heeft ie toch weer zijn zin, ik ga daar voorlopig niet meer naar toe!
Heb ik voor die lul van het weekend zo in een dip gezeten, echt ik kan er niet eens zelf met mijn pet bij! Ik ben zo boos en eigenlijk ook zo blij. Dat ik dit niet meer hoef te pikken en dat ik mijn vrijheid weer heb en dat ik alles weer zelf kan bepalen. Ja even niet komen waar de kans bestaat dat hij ook zou kunnen zijn. Maar als dat alles is!!!! Ik voelde me gisteravond zo triest en zo weer zoals ik me tijden in de relatie voelde. En nu kwam ik thuis en het was weg! THUIS in MIJN huis.
Ik kan wel blijven schrijven en ik weet ook heus wel dat dit een moment opname is maar echt, het besef!!! het besef dat mijn leven weer van mij is!!!
Hele dikke knuffel voor iedereen. Want juist in deze tijden heb je die arm om je heen zo hard nodig.
XXX Madeleine
manon2
15-07-2008 12:06
lieve madelief, nou van mij krijg je die arm en die schouder, wel twee!!!Volgende keer moet je echt iets eerder schrijven hoor, als je voelt dat je die put inzakt, want juist op dat moment ,is het goed om het van je af te schrijven!!!Maar ik kan je wel iets opbeurends meegeven, dat in de put en verdrietig voelen, word steeds minder en er gaat steeds n langere tijd tussen zitten, toch goed dat je contakt houd, want dat is erg belangrijk!!!!!,Ja dat gevoel dat je hem tegenkwam en daarna ,daar kan ik helemaal inkomen, net alsof je teruggeslagen word, maar dam kom je in je huisje, je eigen veilige huisje, en dan weet je hoe fijn het is om n eigen leven te hebben
bianca
15-07-2008 13:05
nou hier nog twee armen dat zijn er dus al vier!!!! lijkt wel een teletubbie-knuf **kusje!!*
maar toppie hoor dat je meer en meer in inzicht komt! en balen dat die bimbo daar juist moest zijn.maar wees trots op jezelf en je gewoon bent opgestapt en hem als lulletje rozenwater voor schut liet staan!! triest figuur!!
en erg he dat we om zo iemand toch iets teveel in dip hangen pufff!!
maar wijffie je doet het goed hoor! we weten allemaal hoe moeilijk het is of kan zijn maar de aanhouder wint!! en dat ben JIJ!!! bedoel natuurlijk niet die flapdrol want die denkt de aanhouder tezijn maar die verliest!!
go go go ga door hoe je nu van strart gegaan bent!! applaus voor jou
Madeliefje/Madeleine
16-07-2008 16:48
Hartverwarmend jullie reacties!!!!
Net een formulier voor de polite ingevuld ivm aangifte die ik heb gedaan. Ik wil op de hoogte gehouden worden en de schade die ik heb geleden vergoed zien! En dan heb ik het nog niet eens over de materiele en de fysiek schade. De psychische schade is zoveel groter.
Ik kan er steeds minder bij hoe het zover heeft kunnen komen. Waar was IK.
Normaal gesproken ben ik niet zo. Het is zo eng dat het je gebeurt zonder dat je er in eerste instantie erg in hebt. Kan dat dan weer zomaar gebeuren. Kan ik weer in diezelfde valkuil vallen? Bij iedere man denk ik, laat maar.... Nu ben je leuk en hoe ben je een paar maanden verder? Ik weet rationeel gezien heus ook wel dat dat erg kort door de bocht is maar het vertrouwen is weg. Ondanks dat ik ook een paar hele goeie vrienden heb in de gedaante van een man. En die me ook af en toe gewoon een knuffel geven en verder niets van me verwachten. Maar ja, die staan emotioneel gezien toch ook een stuk minder dichtbij dan je partner.
Morgen intake, spannend. Ik hoop zo dat het me een goed gevoel geeft. Dat het is wat ik er van verwacht. Natuurlijk ben ik zelf degeen die de verandering moet ondergaan. Met name een andere manier van denken. Grenzen durven stellen, voor mezelf op komen, zelfstandig handelen. Men denkt en vindt in mijn omgeving dat ik dat toch ook doe. Ze zien niet dat onzekere persoontje wat onder het masker zit.
Gisteren was er een vriend langs. Heel gezellig en ontspannen. Hij is blijven slapen. Alleen die arm om me heen weer. Iemand die gewoon lief voor me is. Heb gelijk duidelijk gezegd dat ik geen zin had in toestanden. Slapen en meer niet! En ook dat was geen enkel probleem. Koesteren die mensen!!!!
Manon en Bianc, ik hoop jullie nog vaak te "spreken" hier. Het doet me heel goed, de feedback. Het maakt je sterker en geeft op een één of andere manier ook net dat ruggesteuntje wat je zo nodig kunt hebben.
Hele dikke knuf
XXX Madeleine
manon2
16-07-2008 21:29
lieve madelief, mij heeft de therapie erg geholpen om dezelfde fout niet meer te begaan, ik ging er ook voor de 100% voor, en dat moet jij ook doen, zal soms best wel heftig zijn, want je komt jezelf tegen en dat kan flink pijn doen, tenminste in mijn geval wel, maar ik heb het gerd en jij kunt het ook, had ik deze site toen maar gehad, was het n stuk makkelijker geweest, maar ja, ik heb jullie nu!!!ga ervoor madelief, zeg tegen jezelf, ik wil dit nooit meer , en je zult zien heel langzaam word je wakker en inderdaad, waar was je, dat heb ik me ook vaak afgevraagt, je komt er meis, heb vertrouwen in jezelf en de wereld om je heen word anders en je gaat leven voor jezelf, want zo hoort het, sterkte en liefs van manon2xxxxxx
Madeliefje/Madeleine
23-07-2008 11:41
Hallo lieve allemaal,
Jeetje mina, wat maak ik er een puinhoop van. Heb mijn ex weer een paar keer gezien, hij heeft zelfs weer een keer hier geslapen!
Het is ook zo moeilijk, hij is zo lief dan en gezellig en niet stoned!!! Wetend dat dit niet altijd zo zal blijven.
Ben nu weer afstand aan het inbouwen. Mijn avonden vol aan het plannen zodat ik niet in de verleiding kan komen om überhaupt met hem af te spreken. Ik wil niet meer verder met deze man. Ik kan niet meer verder met deze man. Ik moet voor mezelf kiezen en voor mijn kinderen. En zo ben ik dus weer in een discussie met mezelf aanbeland. Stom stom stom....Ik wil vooruit!!
Volgende week woensdag 2e gesprek en dan hoor ik wanneer ik kan beginnen in de groep. Het kan me niet snel genoeg zijn. Ik voel zo dat ik dat steuntje in de rug nodig heb. Die confrontatie iedere keer weer. Daarom kom ik ook hier. Het opschrijven en het erkennen dat er dingen niet helemaal gegaan zijn zoals ik wilde. Ook het bekennen, omdat ik me toch wel zo schaam er een terugval in te hebben gehad. Want ik blijf erbij dat ik niet met hem verder wil!!!!! PFFFFFFFF..... Ik weet dat het uiteindelijk makkelijker gaat zijn maar dan zal ik wel het contact totaal moeten verbreken. Zodra ik hem zie of spreek en hij is "normaal" dan val ik weer een paar stappen terug.
Moest het ff kwijt!
En Manon ik heb jouw verhaal nog een keer gelezen, kippevel!!! Heel erg goed van je dat je nu hier bent! Dat is toch een begin van vertrouwen, ook daarbuiten zijn er mensen die je kunt vertrouwen. Ik ben erover gaan praten en ook in mijn nabije omgeving waren er vrouwen die iets soortgelijks hadden meegemaakt. Veel meer dan je zo aan de buitenkant ziet!
Hele dikke knuf,
XXXX Madeleine
Door
23-07-2008 16:10
Lieve Madeleine,
Ik vind jou helemaal niet stom, stom, stom ...ik zie jou meer als hard aan het werk om sterk genoeg te worden en dat gaat met stapjes en soms met vallen en opstaan.
Kijk eens hoe ver je al bent, echt al een heel eind.
Je komt er vast wel, knuffel Door
bianca
23-07-2008 20:01
hallo madeliefje!
ooh ooh meisje! was het te moeilijk om zijn charme-offensief te weerstaan?tja logisch hoor want ze weten precies de ""juiste""dingen tezeggen en tedoen en whammmm open gaat ons hart (niet ons verstand want die weet het gerust wel!) maar tja helaas werken die twee dingen niet altijd samen puffff
en nu werkt je verstand weer ff beter dan e gevoel en je hebt weer besloten om afstand te gaan nemen!! applaus en het is ook stap vooruit stapjes achteruit! maar elk mens heeft recht op nieuwe ""kans"" dus JIJ OOK!! dus pak die nieuwe kans om weer afstand tenemen of om ja ja ben ik weer om af tekicken!!
en schaam je nou niet! niet voor jezelf en al zeker niet tegenover ons!
gebeurd is gebeurd en probeer het gewoon weer opnieuw!! en blijf hier vooral komen en schrijven!
bianca
manon2
23-07-2008 21:47
lieve madelief, je red het wel, zeker als je straks dee hulp van de therapie erbij hebt, dan word het je nog duidelijker, het word al steeds duidelijker, je hebt alleen net dat ene duwtje nodig en wat mij betreft, zit momenteel helemaal niet goed in m,n vel,ga weer aan de antidepresiva en volgende week n intake voor hypnotherapie, er zit nog veel teveel en ik kan zo niet door, dus gaan we weer, maar we redden het,toch,jij ook, wij allemaal, liefs van manon2 xxxx
Madeliefje/Madeleine
23-07-2008 22:17
Hallo lieverds,
Echt hartverwarmend jullie steun en reacties! Kinderen zijn nu even boven en ik moest gewoon even kijken of iemand had gereageerd, en natuurlijk werd ik niet teleurgesteld!!
Ik ga er weer vol tegenaan met "afkicken" (-;
Manon, wat naar om te horen dat het even minder gaat. Als ik iets voor je kan doen... Heel veel succes met je volgende stap. Dat vind ik trouwens super van je, je gaat gewoon door met vechten. Je bent een kanjer!!
Knuf allemaal.
XX Madeleine
bianca
23-07-2008 22:47
jaaa natuurlijk ga je er weer tegen aan!! omdat je ergens gerust heel goed weet!! dit leven wil ik niet,verdienen ik en kinderen niet en hij veranderd niet!!
en ach een terugvalletje is dat nou het ergste wat er kan gebeuren?? hmm wel nee!!
sterkte!! en go go go!!!
manon2
26-07-2008 14:02
lieve madelief, dank je voor je lieve woordjes, dit doet n mens zo goed, n beetje begrip, ja we gaan er maar weer voor en dan denk ik ook,tjee 55 en nog steeds vechten, kut man, wat n leven heb ik mezelf gegeven!!!ik ben alleen maar aan het vechten, hopelijk word ik hiervoor beloond in m,n volgende leven!!!en dan die vreselijke muur van onbegrip, n buuf die afg week zei, ja, ik heb je al zo vaak gezegd, kom we gaan lopen naar de PLUS, nou ja dan doe ik dat toch, en dan???? dit brengt me geen ene steek verder, ik doe wat ik doen moet en dan houd het op!! kan het gewoon niet uitleggen, n zoon die deze week reageerde ,toen ik gezegt heb dat het niet zo goed met me gaat en dat ik naar hypnotherapie ga, ik heb vakantie tot 5 aug, ik heb hem n mooie vakantie toegewenst, tjee wat doet dit pijn, maar goed ben al blij dat ik hier ff kon spuien, we gaan erweer voor, allemaal, veel liefs van manon2 xxx
manon2
04-08-2008 19:49
lieve madelief, hoe gaat het met je, ik mis je hier en ben benieuwd naar je, ik ben virige week donderdag voor de intake geweest en da morgenvroeg voor de eerste keer hypnotherapie doen, ik ben benieuwd hoe het zal gaan, maar we gaan er wer voor, net zo lang tot dat ook ik me weer vrij kan voelen!! laat je iets van je horen, veel liefs van manon2 xxxxxxx
Madeliefje/Madeleine
10-08-2008 12:40
Hallo lieve Manon, (weer)
PC viel net uit, heel bericht getypt, pffff....
Ben druk bezig, a.s. woensdag het derde gesprek voor de autonomie groep, zoals het heet. In september daadwerkelijk beginnen. Hard nodig want ik dwaal te snel weer af. Zeker wanneer ik het druk heb. Het lijkt wel of ik dan meer me laat drijven op alles wat er op mijn pad komt in plaats van bij mezelf te blijven.
En jij, hoe vaar jij?
Blijf geloven in jezelf. Je bent zo'n mooi mens. Je verdient al het goeie in het leven!!!!
Hele dikke knuffel,
Madeleine
Madeliefje/Madeleine
23-08-2008 12:18
Hallo lieverds hier,
Weer een stapje verder.
Ik heb geen idee hoe het komt maar ik heb zo'n gevoel van rust over me. Helder en duidelijk en het is goed zo.
Het enige wat me nog een beetje zorgen baart is dat mr.X zo onvoorspelbaar is en dat hij daardoor nog een bepaalde onrust veroorzaakt. Dat is een stukje angst dat ik nog moet verwerken.
Zou ik dan nu echt "afgekickt" zijn?
De spanning die eerst ook zo belangrijk was en deel uitmaakte in alles van mijn leven lijkt weg. Her heeft geen enkele aantrekkingskracht meer...Ik werd woensdagochtend wakker en het was daar!!
Mede doordat ik na een ruzie met hem zodanig in de war was een behoorlijke schade heb gereden aan mijn auto. Ik werd wakker woensdag en ik dacht en nu is het genoeg! Mijn leven is mijn leven en het is wat ik ervan wil maken. Ik wil genieten en mensen om me heen die mij waarderen om wie ik ben en het niet nodig vinden mij te willen veranderen in een persoon die ik niet ben. De enige die dat nog deed was Mr.X. En nu is het klaar...
Misschien een onhandig verhaal maar ik wilde het even delen.
Knuf Madeleine
manon 2
23-08-2008 17:20
jeahhhhhhhhhhhhhhhh madelief, het kwartje is gevallen, heerlijk en eindelijk, ben zo blij voor je, en nu je eigen leven pakken en opnieuw inrichten op die manier zoals jij het wilt!!!!E denk er nu dan altijd aan, Zoals ik n ander behandel, zo wens ik ook behandeld te worden, ben zo trots en blij met je ,heerlijk, kan er gewoon geen andere woorden voor vinden, heerlijk, veel liefs van manon2 xxx
Madeliefje/Madeleine
07-09-2008 12:07
Hallo dames,
Was, ben op de goede weg. Alleen meneer is weer eens doorgeslagen. Dat is dat onberekenbare waar ik zo bang voor blijf. Zit nu dus weer met de bibbers en angst in het lijf.
Hij ziet mij als zijn bezit en wanneer hij me niet kan krijgen dan moet ik dus maar dood. Het hele dorp heeft daar getuige van mogen zijn. Jeetje wat was ik bang. Ik durfde niet eens mijn telefoon te pakken om zelf de politie te bellen. Dat heeft dus een omstander gedaan, waarvoor hulde en heel veel dank!! Wel de hele dag bang geweest. De politie kwam en is gaan zoeken maar hij had zich verstopt. Die hebben het opgegeven dus daar stond ik. Ik durfde echt niet naar huis. Kon niet eens de kinderen bij me hebben omdat ik hun veileigheid niet kon garanderen. Ze zijn er nu wel gelukkig maar o, wat haat ik dit.
Hij moet 19 september voorkomen, ik hoop dat hij een goeie straf krijgt. Hoewel hij dat toch niet zal zien als iets dat hij aan zichzelf en zijn eigen manier van doen te danken heeft. Het is mijn schuld, dat kreeg ik gisteren ook natuurlijk nog te horen en allerlei andere enge dingen.
Ben het weer even kwijt,
een bibberig met de tranen hoog Madeliefje
manon 2
07-09-2008 13:50
lieve madelief, zou je mij een email willen sturen, via het prikbord svp,liefs van manon2
bianca
08-09-2008 21:49
hallo jeetje wat een narigheid!! met recht een dorpsgek!! brr krijg de rillingen van je verhaaltje! maar gelukkig dat er zo hulpzame omstander was..en fijn dat je kinderen weer bij je zijn. maar je zal wel helemaal van padje zijn?
nou zeker hopen dat hij goede straf krijgt!! en domme koe kan mooie jou de schuld geven ,maar hier zijn in iedergeval omstanders bij geweest!! en ach is het niet zo dat wij het toch altijd en eeuwig gedaan hebben???
misschien ""geloven""we dat zelf een beetje maar rechter prikt gauw door dingen heen hoor!!.
xxx
Madeliefje/Madeleine
23-09-2008 15:38
Hallo dames,
Afgelopen vrijdag was de rechtszaak. Dit ging over een gebeurtenis vorig jaar november waarbij hij mijn jukbeen met een flinke slag op 5 plaatsen had gebroken.
Net gebeld met het Slachtoffer informatiepunt. Hij heeft hoger beroep aangetekend!!! En de straf stelde al niets voor. 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, 40 uur taakstraaf od een maand zitten en een schadevergoeding aan mij te betalen van € 200,-. Tsssssssssss....ik wil ervan af!! Durf de deur 's avonds niet open te doen voordat ik heb gevraagd, en dus ook antwoord gekregen, wie er aan de deur is. Alles is voordurend op slot, zelfs met mooi weer durf ik niet de deur open te laten want wie weet, anders staat hij zomaar weer binnen. Ik heb al regelmatig tegen het plafond aan gezeten, een kind die een beetje hard op de ramen bonst, een ander kind dat via de achtertuin binnenkomt and so on.
Ik haat het dat ik ondanks dat ik vrij ben toch ook nog gevangen zit! En hij gaat in hoger beroep! Waar kan ik tegen hem en zijn onvoorspelbaarheid in hoger beroep. Ik denk dat ik langer vastzit in mijn angst dan hij, met zijn zielige gedrag!!! BAHH
Dames, Bianca, Manon, zet hem op. We zijn het waard om met respect behandeld te worden!!
Zelfs ik ben er na meer dan een jaar achter, of beter gezegd, sta er nu volledig achter!! DIT NOOIT MEER!!!
heel veel liefs,
Madeleine
E-tje
25-09-2008 09:43
Het is erg vervelend dat hij hoger beroep heeft aangetekend maar soms :) dan krijgen ze in het hoger beroep een hogere straf opgelegd.
Dit is misschien een schrale troost omdat je NU in die angst zit en het voelt alsof hij maar ongestoord door mag gaan.
Want laten we eerlijk zijn...dit is toch een straf van lik mn vestje.
Heel veel sterkte
Madeliefje/Madeleine
15-01-2009 14:12
Hallo dames,
Een paar maanden verder inmiddels.
Het gaat goed met me, niet meer aan de anti deprssieva, een hond(groot), een een hele lieve meneer.
Maar het rare is dat je zo gewend bent geraakt aan slecht en ruzie en spanning en en en... dat ik er niet in kan geloven dat het nu zomaar wel goed gaat en dat deze meneer wel te vertrouwen is.
Ik was in een soort groepstherapie maar dat ging over andere zaken dan dit. En natuurlijk zullen er raakvlakken geweest zijn de dames van de groep maar het ging overwegend hoe iemand op dat moment in het leven stond door een verleden met name betrekking hebbende op de jeugd.
En ook dat zal misschien ook bij mij een rol spelen maar ik kon het niet opbrengen om me daar op dat moment mee bezig te houden. Ik was/ben teveel nog met alles wat er de afgelopen jaren is gebeurt bezig.
Ik zoek begrip, en geen ongeloof. Mensen kunnen niet bevatten dat ik me dat heb laten gebeuren. Jij, zeggen ze dan, hoe kan dat nou. Zo'n slimme mooie meid. Dat jij je daarvoor hebt laten lenen. Ach, je houdt je mond dan maar weer. Maar ja, het is nog niet weg!
Iedereen hier, heel veel sterkte en kracht!!
XX Madeleine
manon2
15-01-2009 16:50
hej meis, je bent toch niet voor niets bij mij en je hebt mijn msn adres toch ook, met mij kun je over alles praten,liefs van mij xxx
Madeliefje/Madeleine
26-05-2009 08:36
Goedemorgen allen,
Lang geleden weer dat ik hier ben geweest.
Ik moet zo naar de rechtbank een schriftelijke slachtoffer verklaring op laten maken. En hoewel ik vind en ook wil dat de rechter moet weten wat het met een mens doet zo'n gek, heb ik er ook zo helemaal geen zin om weer de diepte van alle ellende in te gaan. Krijg er pijn in mijn buik van!
22 juni komt de zaak van de bedreiging voor. Ik sta hierin sterk omdat ik getuigen heb. En alles valt of staat daar blijkbaar toch mee. De eerste zaak moet nog steed voorkomen, het hoger beroep dan.
Het gaat nu wel redelijk goed met me en toch ben ik nu van slag. Zo erg dat dit zo'n impact blijft houden. Zal dat altijd zo blijven?
Ik moet gaan, er staat een gigantische file en anders ben ik te laat in Den Haag.
Ik hoop van jullie te horen hoe jullie met deze shit uiteindelijk om zijn gegaan. Want al is het voorbij, het is nog niet voorbij.....
XX Madeleine