Ik kan nu nog niet begrijpen ,datik er nog ben.
mijn leven met hem was een hel.
we trouwde 4-7 92 het zou het begin van een mooi leven moeten worden,
maar het werd een hel de eerste dag op huwelijksreis werd ik met mijn leven bedrijgt,we kwamen binnen in het apartement van zijn ouders entoen begon het zo nu ga ik je wat vertellen zei hij ; dit is het bewijs(trouwboekje) ik heb je gekocht dit is de rekening je bent mijn eigendom je gaat nu je hele leven doen wat ik zeg.
ik was een zelf verzekerd mooi meisje,en vroeg of hij nog goed in zijn hoofd was.
jij wil graag kinderen he zei hij maar die krijg je niet.ik vroeg waarom ben je dan met mij getrouwd,omdat je zo mooibent alleen daarom
zei hij .nou dan is het nu al over verzekerde ik hem.
hij begon op mij te slaan en te schoppen ik voelde niks meer ik was leeg en verslagen gaf geen kik en liet hem zijn gangetje gaan.ik dacht maar aan een ding hoe kom ik uit frankrijk.
toen hij met mij klaarwas bond hij mijn enkels aan mijn polsen vast en liet mij zo liggen .
uren lang in een apartement waar al een jaar niet gelucht was .
ik was bang echt bang.
hij kwam terug en maakte mij los hij smeekte mij hem te vergeven.
en met hem fijn vakantie te vieren.
dagen verstreken en voor dat de vakantie om was had ik hem vergeven.
dat was de fout van mijn leven .
het ging een paar maanden goed en toen overleed mijn vader nu hoefde hij niet meer bang te zijn.hij begon te slaan voor kleinig heden BV als ik geen kaas had gehaald was ik een slechte vrouw die niet goed voor haar man zorgde hij deed met mij wat hij wilde.in 93 wou ik bij hem weg en wachte dat hij naar zijn werk was,ik pakte snel wat kleren
en wou gaan toen kwam hij binnen owat toen gebeurde hij sloeg me bond en blauw en verkrachte mij zo nu kan je gaan zei hij je krijgt geen kleren mee ik vluchte en belde de politie die brachten mij naar een blijf van mijn lijf huis smorgens ging ik vandaar naar mama.
in de tijd datr ik bij mijn moeder waskwam ik tot de ondekking dat ik zwanger was.hij kwam er achter en smeekte kom terug ik zal goed zijn op jullie en ik ging terug even was het fijn het meisje werd geboren en alles was goed tot ik zwanger werd van mijn tweede dochter.toen begon het weer maar hoe kom je los met twee kleine kinderen .23april 2001 is me dat pas gelukt.ik ben los gekomen na dat hij mij bijna vermoord heeft ,geplundert en kapot gekregen ik weegde 143kilo en had 220 hoge bloedruk maar het was goed ik kon verder Alles zou goed komen dacht ik maar hij stopte niet.mijn meiden mochte 1 keer per 2 weken naar hem toe in het begin ging het wel ze werden wel iedere keer ondervraagt wat mamma zo deed en ze werden niet gewassen maar hij deed ze niets tot ik mijn huidige man leerde kennen hij begon de kinderen te slaan om dat die niks over mij en mijn man wilde vertellen ze mochten in de weekeinde niet met me bellen hij sloeg ze sloot ze hele weekeinde op en ze moesten hem maseren hij liep daar in zijn bloote kont rond de kinderen waren steedes afweziger als ze terug kwamen en boos op mij wantr ik liet ze naar hem toe gaan .
Ik liet brief naar brief sturen door mijn advocaat want ik wou dit niet wat hij met mij had gedaan daar was ik voor weg gegaan maar hem de kinderen ontnemen nee dat wilde ik niet .
Hij bleef ontkennen dat hij de kinderen slecht behandelde en toen heb ik de raad ingeschakeld een verschrikkelijke strijd die nu nog loopt hij mocht de kinderen van de rechter niet zien voor een jaar
toen begon de strijd op nieuw het werd nog eens geopend ik snap niet hoe het zo lang kan duren als je hoort dat vaders die hun kinderen nog nooit iets gedaan hebben zon moeite hebben als de moeder ze een loer wil draaien.en ik ben tot nu toe mijn kinderen proberen te redden van een beest en dat is zo moeilijk ik b en er kapot van lieve heer help me bij het beschermen van mijn kinderen de meiden zijn zo bang hij zal nooit stoppen nooit
Jeetje meid, wat heb jij het lang vol gehouden.
Goed dat je de raad hebt ingeschakeld.
Je moet niet alles geloven wat ze schrijven hoor.
Vrouwen die hun ex man een loer draaien, dat gaat zo makkelijk niet meer.
Vroeger wel, maar nu is er een nieuwe wet.
Een vader heeft recht op omgang, behalve wanneer dit niet in het belang is van het kind.
Die wet maakt het voor ons, vrouwen die hun kinderen slechts willen beschermen tegen hun ex, erg moeilijk.
Toch moet je vertrouwen hebben in o.a. de raad.
Zij screenen hem en jou en eventueel de kinderen.
Mensen die bij de raad werken en ook een rechter zijn maar een mensen.
Zij zullen wanneer het echt niet in het belang van het kind is hem geen omgangsregeling toe wijzen.
Het belang van het kind is erg omvangrijk.
Het feit dat er te veel spanningen tussen de ouders zijn en de moeder sterke weerstand bied tegen de omgang van de vader en het kind is al een reden voor afwijzing, daar het voor de moeder te veel spanning geeft en dit weerslag heeft op het kind.
Dat is dus niet in het belang van het kind.
Zo zijn er vele redenen om het af te wijzen.
Laat je hierover heel goed informeren.
Rechters moeten zich aan die nieuwe wet houden, maar als jij weet hoe die werkt dan kan je als moeder heel vindingrijk zijn om daar een beetje mee te spelen.
Ik herken de angst waarmee je leefd.
Geef dit ook eerlijk aan bij de raad.
Laat zien wie jij bent en waar jij voor staat.
Houd in je achter hoofd dat hij je kinderen nooit meer mee krijgt.
Ook niet als de rechter het toch toewijst.
Vecht tot op het bot om je kinderen tegen hem te beschermen.
Het is geen gemakkelijke weg, maar je bent sterker als je denkt.
Je haalt je kracht uit je kind voor wie je dit allemaal doet.
Niet opgeven Odilia.
Schrijf hier lekker van je af en je mag mij ook altijd mailen.
Ook ik zit in zo'n situatie als jij.
Bij mij is de omgang afgewezen, maar ik moet in mei weer voor de rechter verschijnen, omdat mijn ex in hoger beroep gegaan is.
Sterkte met alles!
Liefs Ilone
johanna
05-04-2004 13:51
ik besta ik nog
jij vies wijf dikzak je hebt mijn leven kapotgemaakt
waren zijn woorden .en ik ging me langzaam afvragen of ik slecht was.
ik was lelijk was dik en deugde niet .ik kreeg klappen en moest jaren doen wat hij zei ;mijn kinderen daar leefde ik voor hoe moest het verder nu 3jaar verder hertrouwd kindje erbij mijn man zegd dat ik de beste vrouw op de wereld ben met het mooiste figuur een moord wijf hoe kan dat ik ben nooit verandert mijn kinderen zijn nog steedes alles mijn prachtige man is mijn leven ik hou van hem liefste mijn man jou naam staat nu op mijn borst getatoeert
-edit- verplaatst door admin
odilia
06-07-2004 08:37
mijn verhaal lijkt sprekend op dat van ingrit alleen ik ben ook nog getrouwd en we kregen kinderen ik werd bijna 10 jaar geestelijk en lichaamelijk mishandeld na heel veel verdriet te hebben gehad en meerdere malen verkracht te zijn ben ik los gekomen nou ja los ik heb 1.5jaar op een scheiding kunnen wachten 3maanden bij de terapie gelopen om dat mijn nek bijna gebroken was mijn huis heeft hij hele maal vernield en verkocht hij niet heeft een jaar leeg gestaan terwijl het voor de helft van mij was ik wist me geen raad mijn kids mocht hij om het weekende zien en om de week swoendags
en dat ging steeds slechter mijn kinderen werden weekeinde opgesloten geslagen en ze mochten niet over mij praten ze mochten mij niet missen en me niet bellen ik ging er kapot van ik wist me geen raad ik leerde mijn huidige man kennen en het ging van kwaad tot erger ik heb iedere keer een brief laten schrijven door mijn advocaat en toch luisterde hij niet de kids logen en hij deed ze niks de kinderen werden steeds banger en banger en beklaagde zich bij mijn man papa ik wil alleen jou kun jij ons niet helpen mijn man was sprakeloos en had er heel veel verdriet van maar hij wou daar niet tussen komen tot mijn ex de meiden ontvoerd had toen sloegen bij mijn man de stoppen door en pakte hij de horen over jij moet eens heel goed luisteren zei hij tegen mijn ex om 10 uur zijn de meiden terug zo niet dan heb jij een heel groot probleem eindelijk waren de kinderen thuis ik was helemaal kapot ik heb nog met mijn ex gebeld dat het moest ophouden maar hij ontkende alles toen hebben we besloten om de kinderbescherming in te schakelen na heel veel leed pijn en angst hebben ze hem na 3jaar gestopt hij heeft nu geen omgang meer met de kinderen en de meiden zijn er heel goed AAN ZE ZIEN MIJN MAN ALS HUN ECHTE VADER EN MIJN MAN ZIET HUN ALS ZIJN DOCHTERS WE ZIJN ECHT EEN GELUKKIG GEZINNETJE KAN NOG STEEDS NIET GELOVEN DAT WE HET GERED HEBBEN EN HIJ HIJ GAAT VERDER EN VERDER ZIJN VRIENDIN IS NOG EEN KIND EN ZE IS BANG DAT KUN JE ZIEN ZIELIG ECHT ZIELIG IK KAN VERDER NU KAN DAT KIND HET OOK REDDEN IK HOOP HET IK BEN DE GELUKIGSTE VROUW OP AARDE NU EN DAT HEB IK TEDANKEN AAN MIJN LIEVE ZORGZAME EN FIJNE STERKE MAN
-edit- verplaatst door admin
odilia
03-09-2004 10:43
Het is nu al weer een tijdje geleden dat ik schreef.
Ik heb nu eindelijk een beetje rust gekregen mijn lichaam is aan het veranderen ben een hoop afgevallen en mijn bloedruk is beter.
De rechter heeft mijn ex gestopt.
Hij mag de meiden niet meer zien .hij kan natuurlijk nog in hoge beroep maar het is iniedergeval nu heel goed .ik kan weer genieten van mijn leven en mijn man en kinderen.
Eindelijk geen geweld meer ik kan nu echt alle aandacht aan de meiden besteden, en hoef niet de hele dag met angsten rond telopen.
Waar mijn leven de afgelopen 13 jaar alleen nog maar uitbestond.
Mijn jongste is inmiddels al 20 maanden nu kan ik eindelijk van dit kindje genieten .ik heb konstant de andere meiden moeten beschermen gelukkig dat mijn man zo sterk is hij heeft me er echt doorheen moeten slepen, mijn leven was echt een hel.
O god wat ben ik dankbaar dat hij in mijn leven gekomen is.ik had dit alleen nooit gered ik was ziek ik was op en kon niet meer.
Hij sleepte mij overal door heen,
de raad van kinderbescherming.
De jeugdzorg
de rechtzittingen.
De drijgementen van mijn ex.
Huilende bedplassende kinderen
slapeloze nachten
nachtmerrys
hij kon me steunen dit wou ik toch nog even kwijt echt een
dankwoord voor mijn lieve man waar ik heel veel van ben gaan houden die mijn hoge muur doorbrak mijn angsten weg nam en die.
Sterk bleef een rots in de branding
-edit- verplaatst door admin
ilone
03-09-2004 11:32
Hoi Odilia,
Heel herkenbaar allemaal.
Ook ik heb zo'n rots in de branding die mij er doorheen gesleept heeft.
Soms kon hij er ook niet meer tegen.
Hij had weg kunnen vluchten uit de situatie, maar is bij mij en mijn kinderen gebleven.
Mijn kinderen die het ook zo zwaar hadden.
Mijn vriend is zelf ook door mijn ex bedreigt en mishandeld.
Dit alles terwijl mijn vriend ook niet stabiel was op het moment dat ik hem leerde kennen.
Toch is hij blijven vechten.
Vechten voor een normale gezinssituatie.
Dat is ons gelukt.
Wij zijn alle vier weer redelijk stabiel momenteel.
Mijn petje af voor jouw man en de mijne.
We mailen!
Liefs Ilone
Naam onbekend
08-09-2004 14:44
Goed dat het nu beter met je gaat en je weer van je leven en je gezin kan genieten. Dat is toch een rijkdom !!
Mijn ex heeft mij in juni in elkaar geslagen in het bijzijn van ons zoontje van 7. Het gaat goed met ons met hier en daar een flinke dip. Maar ik blijf vechten voor ons geluk, hoe dan ook.
Nu hij dus sinds die avond zijn zoontje niet meer mag zijn, dreigt hij via zijn advocaat ook met de Raad van Kinderbescherming. Ik ben er niet bang voor, ik heb niks te verbergen. Ik kan gewoon niet begrijpen dat mensen soms zo dom bezig zijn en daar dus 2 (en de rest van mijn familie etc) mensen het leven goed mee zuur maken. En dat alleen omdat hij zelf zo klote in zijn vel zit. Bad luck !! Iedereen moet vechten voor zijn eigen geluk. Ik maak hieruit op dat mijn ex (zoals als die mannen die vrouwen mishandelen) gewoon gestoord zijn en alles berust op jaloezie. Een andere reden kan ik er niet voor bedenken. Dat maakt me alleen maar bozer. In plaats van zijn best te gaan doen, gaat hij verder met zijn eigen glazen ingooien.Hij doet maar lekker. Ik heb in die ruim 6 jaar dat ik bij hem weg ben (ik ben nog altijd blij dat ik destijds die stap heb gezet met mijn zoontje die toen nog geen jaar was)me altijd heel schappelijk opgesteld waar het zoon betreft en als hij denkt dat hij over me heen kan lopen, dan heeft hij het goed mis.
Zulke kerels komen zichzelf vroeg of laat toch een keer tegen en of er dan nog voor hen betere tijden komen ???? Ik hoop van niet !!
Geniet van het leven, in ieder geval weer een vrouw die de draad wel weer heeft kunnen oppakken.
Liefs, Jennifer
odilia
20-09-2004 09:49
Beste menssen allemaal.
als ik die brieven allemaal lees wat is er toch een onrecht in de wereld.
Ik heb het gered door mijn man en mijn krachtom te overleven.
mijn dochters heb ik kunnen beschermen,hij wilde niet anders ik heb hem vaak genoeg gewaarschuwd, van je moet goed zijn voor de kinderen heel veel waarschuw brieven laten schrijven door mijn advocaat dat hij goed moest zijn voor de meiden,maar hij wilde verder gaan met de kinderen waar hij met mij was gebleven.je pakt een vader niet zo maar zijn kinderen af.maar als zon man gevaarlijk is heb je geen andere mogelijkheid.dat is mij overkomen.
mijn ex is een machtig man met een eigen bedrijf.
hij heeft zelfs menssen omgekochtmet geld.om bij de raad een goed woordje voor hem te doen.
en nog heb ik gelijk mogen krijgen.ik heb het gered ik hoop dat het voor meer menssen op de site goed komt en dat ze gelukkig worden.ik ben inmiddels alweer bijna twee jaar getrouwd met een geweldig mens.heel veel sterkte allemaal groetjes odilia
odilia
20-09-2004 10:05
beste menssen het is zo belangrijk dat je iemand hebt waar je mee kan praten.
hulp verleners kunnen je wel helpen maar niet zo als een echte vriend of vriendin.
niemand kon me helpen want ik moest beschermd worden.
ik woonde alleen met de meiden en toen heeft hij nog een moord aanslag op mij gepleegd hij heeft mij met een fles op mijn hoofd geslagen.mijn huidige man heeft me pas kunnen beschermen. vanaf die tijd dat ik mijn man heb leren kennen.voel ik me veilig.hij heeft mijn man ook al in elkaar geslagen.maar die lag te slapen met buikgriep op de bank.nu durft hij niet goed meer om dat hij weet als hij nog eens komt.mijn man op hem wacht .mijn man is een held voor de kinderen en mij hij heeft ons gered van de ondergang.er bestaan nog goeie mannen echt groetjes odilia
odilia
05-10-2004 09:51
beste menssen
ik heb vandaag weer eens een hoop verhalen gelezen en op sommige gereageerd.
ik sta nog steeds te kijken wat zich in de wereld af speeld ben er gewoon misselijk van nu 3jaar verder kan ik bijna niet meer geloven ook in zon situatie te hebben gezeten.ik ben een hoop afgeslankt ik zit heel goed in mijn vel en de hoge bloedruk is stabiel.
mijn meiden zijn gelukkig.en ze zijn de film bijna kwijt.ze hebben het overwonnen ik ben de gelukkkigste moeder van de wereld dat ik dit voor mijn kinderen heb kunnen realiseren.bevrijd van het onheil.hij leeft verder maar niet in onze gedachten,hij zo noem ik hem.hij die ons kapot probeerde te maken is bijna verbannen.mijn man heeft dit kunnen realiseren mijn man.ik zeg dan ook met volle overtuiging.dat wat de ene man kapot maakt de andere kan lijmen.ik hoop dat de menssen van deze site ook zon geluk mogen proeven.niemand kan je zo goed helpen als een persoon waar je alles tegen durft te zeggen.onthoud goed instanties zijn vreemd. ze kunnen je wel steunen maar de rest moet je toch zelf doen wij hebben het samen gered mijn man en ik nogmaals een pluim voor mijn geliefde man
odilia
20-10-2004 11:55
beste menssen
ik heb deze week een slechte week met mijn gezondheid is het niet te best,mijn hart is weer niet goed inorde en mijn rug en pols spelen me heel erg parten ja en dan gaat het snachts ook niet goed hij is weer bij me in mijn gedachten voel de pijnen weer die hij mij me aandeed ik heb veel lichaams delen kapot als het slecht weer is dan voel ik het.ik ben depresief ik wil het nietlaten merken aan de buiten wereld mijn man is echt tof en ik ben ook gelukkig maar heb gewoon een schit week waarom komt het steeds weer boven na een tijdje en waarom wordt mijn gezond heid niet echt beter alles doet pijn heel veel liefs allemaal groetjes odilia
odilia
29-10-2004 23:46
beste lotgenoten,
het gaat naar omstandigheden goed,soms zijn er wel eens momenten dat alles weer boven komt en dan weet ik niet hoe ik met mijn gevoelens om moet gaan.
gevoelens van haat en hoe ik hem nog een loer kan draaien zo dat hij kan boeten voor wat hij me aan gedaan heeft.
hoe kan een mens een ander mens zon pijn doen en verdriet hoe kan je iemand het leven zo zwaar maken hoe kan het dat zoiets bestaat in deze wereld.
ik kan het af en toe nog steeds niet geloven dat ik het overleeft heb.wat een beest wat een smeerlap hoe kan ik het ooit helemaal verwerken .soms denk ik ja ik ben er over heen ik heb het verwerkt.en dan een paar weken later val ik weer terug.ja hoe kan ik het ooit vergeten ik heb aandenkens genoeg .overal op mijn lichaam zijn aandenkens aan hem .ik leef verder met mijn geweldige man en mijn kinderen maar toch is hij er heel vaak daar boven in mijn hersenen .jammer dat zoiets niet weg gaat dan was het leven een stuk eenvoudiger .ik wens jullie allemaal sterkte en geluk toe groetjes odilia
-edit- verplaatst door admin
ilone
30-10-2004 10:34
Hoi Odilia,
Ik begrijp wat je bedoeld.
Behalve de markeringen op je lijf die hij na liet heb je(gelukkig)je kinderen die jullie ooit samen deelde en waaraan je gezamelijke herinneringen hebt.
Ik heb foto's en videobanden die ik nooit weg zou doen omdat mijn kinderen er op staan, maar....hij ook.
Gisteren in de parkeergarage van de supermarkt zag ik zijn auto staan.
Een plaats waar ik hem nooooooit verwacht had, omdat HET geen boodschappen doet.
Gelukkig zag ik het pas toen ik de supermarkt verliet.
Je word er wel weer mee geconfronteerd.
Misschien was het zijn vriendin wel, maar dan denk ik ga lekker in je eigen buurt boodschappen doen.
De super is de enige plek waar ik mij veilig voel en zeker weet hem nooit tegen te komen.
Dat is nu dus in een keer anders.
Ook ik vraag mij af of het ooit helemaal slijt.
Die ups en downs zijn zo vermoeiend.
Houd je dat je leven lang?
Maandag moet ik naar de rechtbank voor getuigen verhoor.
Die eikel van een advokaat van hem is er dan ook om mij aan de tand te voelen.
Ik zie er heel erg tegen op.
Het is echt zo'n nare man zijn advokaat.
Maar ik zie het ook als mijn kans om die man ok is een veeg uit de pan te geven.
Iets wat ik niet kon doen tijdens de rechtzaken voor de omgangsregeling.
Toen heeft hij mij zo zwart gemaakt die man.
Hij kotste leugens over mij heen en ik moest mij inhouden.
Dat was uitlokking natuurlijk, maar ik heb er een hekel aan als iemand bij een zaak die om kinderen gaat zo'n vies spelletje speeld.
Dat maakt hem geen haar beter als mijn ex.
Dit keer heb ik niets te verliezen en is hij van mij.
Nou meis heel veel sterkte en probeer te genieten van de kleine dingen in het leven die zo groots zijn.
Dikke knuf Ilone
janny
02-11-2004 09:16
Lieve Odilia,
Heb gelezen wat je hebt meegemaakt. Je bent nu uit die situatie en bezig met verwerken (dat kan ook pas als je uit die situatie bent, zit je er nog in dan heb je daar geen tijd voor: ben je aan het overleven). Jij zit nu midden in een verwerkingsproces waarbij gevoelens van ontkenning, wrok, verdriet, verbijstering en dergelijke bij horen...normale, menselijke gevoelens zijn ten aanzien van datgene wat je is overkomen. Dit heeft is een lang proces met veel vallen en opstaan. Geloof mij ik weet waarover ik praat. Het heeft ook nog een naam, nl Post Traumatische Stressstoornis: flash-backs op de raarste momenten, paniekaanvallen, concentratiestoornissen, slaapstoornissen etc. etc.
Tijdens de keuring voor de WAO (daar ben ik dus in beland door die "fijne man"), moest ik een psychologisch onderzoek ondergaan van ongeveer 4 uur. Desbetreffende psychiater (een zeer goede) zei tegen mij: "Je bent niet gek, integendeel...je bent sterk want je hebt het overleeft ... en datgene waar je nu last van hebt heeft een naam nl. Post Traumatische Stressstoornis. Een logische, menselijke reactie gezien je achtergrond..." "Oke, en wat nu",was mijn vraag.
Letterlijk zei deze psychiater met een behoorlijke reputatie: "Je kan hulp gaan zoeken, maar dan wel zeer deskundige hulp, die gespecialiseerd is in deze stoornis, waarbij het belangrijk is dat jij een goed vertrouwen in deze persoon hebt. Belangrijkste is dat je leert omgaan met datgene wat jouw is overkomen. Want je moet verder met je leven en ALTIJD zullen er momenten blijven komen in je leven dat je er weer aan herinnerd wordt (een geluid, een geur, een uitspraak, bepaalde beelden, gedragingen van mensen etc. etc.). Je reactie zal gaandeweg de jaren minder heftig worden, maar hard om te horen: JE KOMT ER NOOIT HELEMAAL VAN AF, HET IS LEVENSLANG..."
Lieve Odilia, neem de tijd om het te verwerken, laat alle gevoelens die je dan voelt de vrije loop. Wil je je woede kwijt: doe het (ik ga dan bijv. de tuin omspitten zo combineer ik het onaangename met het nuttige). Ben je verdrietig, zet die huilplaat op, hard, en huil gewoon heeeeel hard mee.
Dit klinkt misschien heel stom om te lezen: probeer ook de humor ervan in te zien (humor helpt bij verwerken en relativeren) Voorbeeld van een gesprek tussen mij en een vriendin: je hoopt zeker op een hele strenge winter met minimaal 3 Elfstedentochten (haar ex leeft nu op straat)...Ja, minimaal en kan mij niet vroeg genoeg beginnen die winter. Jij hoopt zeker op een goede storm? Ja, minimaal windkracht 11 en anders help ik de natuur wel een handje om die steiger op scherp te stellen...Valse glimlachen op onze gezichten...Koffie, lekker met koekie erbij)...
En wees heel lief voor je zelf, verwen jezelf op zijn tijd. Zin om die foute reep chocolade te kopen: gewoon doen. Zin om dat geurtje te kopen, doe het...Geniet weer van jezelf, want je bent een sterke persoonlijkheid met een goed hart...
wilma
04-11-2004 00:41
Lieve Odilia.
Bedankt voor je lieve reactie.
Net als jij heb ook ik er periodes bij, dat alles terugkomt, en ik met een gruwelijk wraakgevoel zit.
Dan weet ik voor mezelf ZEKER dat ik hem ga terugpakken.
Alleen al het denken hieraan, lucht me ontzettend op.
In gedachten heb ik hem al honderden keren, de meest afschuwelijke dingen aangedaan.
En hier laat ik het ook bij.
Want ik zou nooit het risico nemen, dat ik door een actie van mij, het fijne leven dat ik nu heb op het spel ga zetten.
Maar de haat blijft, dat gaat nooit meer over.
Nu heb ik vorige week van mijn nichtje gehoord, dat hij een nieuwe vriendin heeft.
Ze heeft hem al vanaf de zomer heel vaak met deze vrouw gezien.
Zij woont daar namelijk om de hoek.
En nu heb ik weer enorme spijt, dat ik nooit aangifte heb gedaan.
Stel dat deze meid hetzelfde overkomt, dan zou het toch heerlijk zijn als er al een aanklacht lag.
(Ik heb trouwens al 3 jaar spijt dat ik nooit aangifte gedaan heb).
Heb het ook nooit gedurft, vanwege de bedreigingen en de angst.
Maar ja, daar is het nu te laat voor.
Ik heb hier nu bijna alle verhalen van lotgenoten gelezen, en hoe afschuwelijk alles ook is, het doet je toch goed dat je niet alleen staat.
Ik heb op de site mijn verhaal heel kort gehouden, maar denk dat ik er toch nog eens alles uit ga gooien.
Het schrijven lucht me op.
In elk geval wens ik jou en je geliefden, een heel gelukkig leven.
Want je hebt het eindelijk verdient.
Net als ik, en iedereen hier.
Kus van Wilma.
anouk
04-11-2004 23:54
Lieve Wilma, volgens mij verjaart het pas na 5 jaar, je kunt nog aangifte doen als je het ziet zitten!
liefs, anouk
odilia
09-11-2004 10:06
hoi menssen
het gaat weer wat beter met me. ja het zijn ups en downs maar ik moet me er bij neer leggen .Het gaat toch niet meer overjammer dat het zo moet inhet leven .Dat een zoon rot mens je leven zo op zijn kop kan zetten.je moet er mee leren leven hoe moeilik het soms is.
maar ja op deze site vindt je wel troost wat hebben jullie allemaal ook veel mee gemaakt zeg.ik heb voor heel veel vrouwen op deze site respect het zijn allemaal vechtertjes die het overleeft hebben.de een wat minder als de ander maar allemaal een triest verhaal .ik doe jullie allemaal de groetjes en wens jullie heel veel geluk toegroetjes odilia
odilia
16-12-2004 16:10
beste menssen het is nu alweer een hele tijd geleden dat ik mijn verhaal deed .toch merk ik dat je nooit meer de oude wordt na een leven met een man die je zo veel pijn heeft gedaan nooit meer .
ik merk hoe sterk ik ook altijd ben geweest het nooit meer wordt zo als vroeger toen ik bij mijn ouders leefde.hij heeft me zo beschadigd en kapot gemaakt.mijn leven met mijn huidige man en kinderen is zo fijn ik dacht nu kan ik weer de oude worden maar er hoeft maar iets te zijn dan ben ik al nerveus .heb ik ook nog de pech dat mijn broer ernstig ziek is geworden hij heeft aalvleesklier kanker iets wat niet te genezen is en het wordt een verloren strijd dus ik kan nu al zeker zeggen dat ik dalijk een mens kwijt ben die altijd achter mij heeft gestaan die er altijd voor me is geweest en waar ik ontzettend veel van hou .ik kan het gewoon niet aan om dat ik niet sterk meer ben door hem. jaren stress en verdriet en dan krijg je te horen als de brief van de recht bank nog moet komen voor stopzetting van de omgang.dat je broer nog maar heel kort te leven heeft.dat is nu een half jaar geleden.ik ben heel blij dat ik de meiden heb kunnen beschermen dat dat beest de kinderen niet meer kapot kan maken.maar krijg er meteen weer over heen dat je broer zo ziek is.en dat is nu ook nog zo erg gevorderd dat er geen uitzicht meer is.waarom moet ik dit allemaal in mijn leven mee maken bah.ik denk soms kon ik hem maar laten gaan in plaats mijn broer.dan zou het heel anders zijn maar ja jammer genoeg pakken ze een mens weg die altijd goed is geweest hij heeft een vrouw die stapel op hem is mijn broer is heel goed op zijn vrouw en zon hond kan verder met zijn leven jammer .ik moest even dit verhaal kwijt om dat ik behoorlijk in de knoop zit heel veel liefs odilia
-edit- verplaatst door admin
tulp
17-12-2004 09:09
ik weet niet zo goed wat ik schrijven moet maar ik wens je heel veel sterkte toe.
groetjes tulp
wilma v
17-12-2004 21:00
he odilia,
ik had een stukje tekst voor je geschreven, maar om de een of andere reden is die bij tulpje beland.
wilma.
Zilva
19-12-2004 00:05
Beste odilia
Het is niet leuk iemand te verliezen waar je altijd op kon bouwen, zeker nu je nog op zoek bent naar je zelf, en de goede gaan meestal eerder dan de kwade, onkruid vergaat niet. Mooie bloemen zijn vaak niet zo sterk, maar laten vaak wel de mooie indrukken achter, geniet nog zoveel van je broer zolang je nog kan. Wens je heel veel sterkte, en goeds toe.
Just me
rika
28-12-2004 00:53
Beste Odila,....
Eerst wil ik je bedanken op je advies. Ik weet zelfs niet veel tezeggen, maar wel dat ik je het beste wens met je broer. ZOlang je hem kan voelen en voor hem kan zijn, zoals hij misschien voor jou was geweest of nog steeds. OP iemand steunen doet je altijd goed.
Sterkte odilla en het beste in je leven met je gezin.
Liefs Rika
odila
07-01-2005 22:26
beste menssen ik schrijf maar weer eens van me af.
want het gaat heel slecht met me op dit moment.mijn broer is heel erg achteruit gegaan iets wat ik bijna niet kan verwerken.mijn lichaam en geest kan het gewoon niet meer hebben.
ik ben zwaar overspannen en haat mijn ex steeds meer voor hoe hij mij gemaakt heeft.ik kan bijna geen stress meer aan en nu met mijn broer dit is de druppel.bah bah een lichtpuntje het lbio heeft hem zijn bankrekeningen geblokkerd voor de kinder alenmentatie.en dat voor de kerst en het duurt ook nog een tijd voor het vrij komt fijnnnnnnnnnn ik wens jullie allemaal een gelukkig en fijn leven toe in2005 gr odilia
Zilva
08-01-2005 00:09
Beste Odilla
Houdt je je aan het licht puntje vast, het is een beginnetje. Het is ontzettend erg om een geliefd persoon zo achter uit te zien gaan, zonder dat je er iets tegen kan doen. Maar praat zoveel mogelijk met hem. Dat kan hem steunen, maar jou ook. En laat je aub niet mee slepen in een depressie, want dat is ook helemaal niks. Krijg je wel verwerkings therapie of zo iets? Wens je dit jaar heel veel sterkte toe, en dat je nog zolang mogelijk met je broer kan door brengen.
Liefs Zilva
Zilva
09-01-2005 02:32
Beste Odilla
Jij ook nog bedankt voor je lieve woorden, wat zijn die kerels toch ziek in hun hoofd, hoe haal je het in je hoofd met een boormachine. Wel fijn voor je dat je een nu een man hebt die je zo goed steunt. Veel sterkte komende tijd.
Zilva
odilia
21-01-2005 09:30
beste menssen.
ik heb behoefte om weer eens mijn verhaal te doen .
is wel nodig geloof ik,ik heb het heel moeilijk op dit moment.
Ik denk dat dit wel de zwaarste periode in mijn leven is.
ik heb heel veel mee gemaakt in mijn leven maar kon het atijd heel goed aan ,ik was sterk en had altijd voor ogen ,ik red het ik heb langere adem als jou,jij krijgt me niet kapot.
hoe erg het ook was ,ik had altijd mijn kindjes voor ogen en wist.
voor die moet ik verder,daar vecht ik voor,hun moeten een beter leven krijgen als ik.ik heb ze dan ook een prachtig leven bezorgd nu.ze hebben het geweldig een fijn ,liefdevol gezin,zijn we samen met mijn man.maar ja nu hebben we de pech dat mijn broer zo erg ziek is,mijn broer was altijd mijn grote steun,hij ving het verlies van mijn ouders op ,en hij omringde mij met liefde net als een vader.hij is 17 jaar ouder als mij en hij was, zo kun je wel zeggen broer en pa te gelijk.en nu is hij aan het vechten voor zijn leven .een strijd die hij bijna verloren heeft.ik vindt het verschrikkelijk zwaar.die kloot zak die duivel die leeft voort en mijn broer die de goede zelf is gaat,het leven is zo oneerlijk.zijn arme vrouw is helmaal van de kaart en zijn zoon zwaar overspannen ,en de dochter kan het allemaal niet meer aan ze houd zich sterk voor de andere maar ze heeft het ook gehad.
ik vang ze heel goed op en de zus van mijn schoonzus .is ook een fijne vrouw die hun kan steunen.dan merk je wat een nouw kliekje wij zijn .en dat is weer een steun voor ons allemaal.
ik haat mijn ex vreselijk en kan niet begrijpen dat hij zon klote familie heeft die zo oud wordt.bij mij gaat alles dood .nu merk ik eigenlijk wel dat ik hem heel erg haat .nog erger dan ik dacht,hij heeft mijn leven zo zuur gemaakt .nu mijn broer ziek is komt alles weer boven ,de verkrachtingen,de klappen,de geestelijke mishandelingen,de ruiten waar ik door heen werd gegooit,het kapote huis,enz ik denk er weer ieder dag aan .
de vieze klootzak bah .ik moest het gewoon even kwijt sorry heel veel liefs en groetjes odilia
-edit- verplaatst door admin
helena
21-01-2005 10:02
Odilia...ik vind het verschrikkelijk voor je. Ontzettend veel sterkte gewenst voor jou en iedereen die om je broer heen staat. En natuurlijk voor je broer nog het meest.
Het is inderdaad oneerlijk dat goede mensen gaan en slechte mensen blijven. Ik begrijp er ook niks van.
bloedend hart
23-01-2005 14:34
lieve meid,
De mooiste bloemen worden altijd als eerste geplukt, ik wens jou en je familie veel sterkte en geniet nog van de tijd die jullie samen hebben maar ook van de tyd die je gehad hebt met je broer. Sterkte.
silke
05-02-2005 13:18
heel veel sterkte
odilia
08-03-2005 21:46
ik wou gewoon weer eens wat kwijt want af en toe heb ik het gewoon heel zwaar.
Mijn broer is inmiddels zo slecht dat hij nog ongeveer 50 kilo weegt,bah die drie maanden dat hij zou leven zijn in middels 8 maanden verschrikkelijk bah,ik weet niet waar ik af en toe de kracht van af haal.
dingen komen weer boven,moest van de week aan mijn moeder denken die ik ook ,aan deze ziekte verloren ben,hoe mijn ex dat arme zieke vrouwtje teroriseerde,bah ze was zo bang voor die rot vent. alsze bij mij op bezoek was,en ik was even de kamer uit dan deed hij dat mens zo het leven zuur maken bah,nou mijn broer zo ziek is komen die herineringen steeds boven.
ook dat hij haar beloofde op het sterf bed dat hijmij niet meer zou slaan,dus ging hij maar schoppen en bedrijgen met messen,me door de glazen deuren duwen,nee als ik er over denk wordt het mij zwart voor ogen.ik moet sterk zijn voor mijn broer en ik kan het aan voor mijn man en kinderen .ik moet door.
heel veel liefs en groetjes odilia
onbekend
17-04-2005 22:31
sterkte meid heb hier geen woorden voor groetjes
odilia
25-04-2005 23:21
het is weer een tijdje geleden
ik ben mijn broertje kwijt,hij is nu na ruim 10maanden gestorven.
Een hele slopende ziekte heeft hem kapot gemaakt.
25juni 2004 hoorde ik dat mijn broertje aalvleesklier kanker had.
Die dag was voor mij een grote nacht merry.
ik had nog niet eens de brief van de rechtbank binnen en wist nog niet dat mijn kindjes eindelijk veilig zouden zijn ,dan krijg je te horen ,je broer heeft nog maar 3maanden te leven.
Nu ben ik na een hele rot tijd van uren reizen( want mijn broer woonde ver weg.en het zieken huis waar hij soms was was 4 uur reizen )heen en terug en een hele hoop verdriet en stress mijn broertje kwijt,hij was heel veel voor mij ,ik kon met hem praten zonder een woord te zeggen ,wij begrepen elkaar,hij was vader en broer tegelijk(wij scheelde 17jaar)ik heb het zo zwaar nu bah,en dan komen de traumas van vroeger heel sterk terug.van de week kwamen we van belgie terug en toen zag ik mijn ex ,net of het zo moet zijn ,en dan is het weer helemaal terug ,zou je er ooit vanaf komen ik hoop het toch zo,ik zeg ook nog tegen mijn man als we hem hier maar niet tegen komen ,en dan kom je hem ook nog net tegen.ik hoop dat ik weer een beetje op knap want nu voel ik me chit ,ik ben weer een beetje op gelucht af entoe je verhaal doen doet goed .
groetjes en heel veel liefs odilia
-edit- verplaatst door admin
helena
26-04-2005 09:21
Meisje toch, na alles raak je ook nog je broer kwijt...
Heel veel sterkte met verwerken, al zul je wel een moeilijke tijd hebben. Ik hoop dat je van je man genoeg steun kunt krijgen. Maar ik denk van wel.
Niks aantrekken van je ex, hij kan je niks meer maken! En in elk geval zijn je kinderen veilig, dat is al heel wat.
Een dikke knuffel van mij.
ilone
29-04-2005 12:45
Lieve Odilia,
Gecondoleerd met het verlies van jouw dierbare broer.
Koester de waardevolle momenten die je met hem gehad hebt en het feit dat je er voor hem hebt kunnen zijn tijdens zijn ziektebed.
Ik wens je heel veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies.
Liefs Ilone
odilia
07-05-2005 23:46
beste helena en ilone bedankt meiden
voor jullie medeleven ik heb het nu moeilijk maar mijn broer is nu beter af hij had een verschrikkelijke lijdens weg.
groetjes odilia
Zilva
08-05-2005 00:59
Beste Odilia
Gecondeleerd met je broer, sluit me aan bij ilone. Vervelend als je je ex weer ziet, en dit alle herrineringen naar boven doet brengen. Maar gelukkig heb je nu steun van je man. Hoop dat je leven nu een positieve wending gaat nemen.
Groetjes Zilva
Lin
10-05-2005 17:33
IK WENS JE HEEL VEEL STERKTE xje lin
odilia
08-07-2005 21:11
Beste menssen
Het is weer maanden geleden dat ik mijn verhaal deed
Ik zit er vandaag weer eens goed door heen ,en dan even op deze side je verhaal kwijt kunnen is toch zo fijn.
Gewoon omdat je weet dat hier je lotgenoten zitten ,doet al goed.
hier zijn zo veel menssen die begrijpen wat je voelt.
Mijn broer is nu al weer van april dood ,en het gaat weer wat beter met me ,maar soms zo als vandaag dan heb ik het weer gehad en komt het heel heftig terug,mijn verdriet ,mijn pijn,mijn haat,mijn verleden.
Soms is het niet eens leefbaar allemaal,het is zo oneerlijk ,eerst de strijd met mijn ex om los te komen uit de hel,dan mijn kinderen beschermen voor de klootzak,en dan wordt mijn broertje ziek bah ,ik begrijp het allemaal niet meer ,smorgens als ik wakker wordt dan denk ik het was een nare droom het is niet waar ,weet je als je dan nog terug kunt vallen op je ouders,of je broer of zus dan kan je nog je verhaal kwijt,maar ik heb niemand meer uit mijn eigen gezinnetje vroeger ,mijn man ,en kinderen zijn geweldig,en mijn schoonouders ook,maar het is anders ,soms is het net of ik niet geboren ben of niet besta ,mijn pa en ma dood ,en twee broers, en de haat die heb voor die klootzak ,ik haat hem toch zo
het is zo oneerlijk ,hij heeft zijn hele familie nog ,de viezerik.
hij doet alles wat god verboden heeft,hij heeft mijn leven helemaal kapot gemaakt ,soms ben ik nog wel heel gelukkig hoor,dagen ,weken,soms maanden,maar dan komt het gevecht weer in alle hevigheid terug ,mijn angst,mijn pijn,mijn verdriet.
volgens mij kom ik er nooit echt vanaf,het blijft steeds terug komen,hij komt snachts in mijn dromen,hij leeft als het ware nog altijd bij me ,niet meer als persoon maar als geest is nog bij me .soms wordt ik er gestoord van .ik zou zo graag kunnen genieten maar ik kan het niet echt,gisteren bv dan sta ik met mijn man in een schoenen zaak,ik heb door de hoge bloedruk verschrikkelijk vocht vast gehouden jaren lang ,dus ik heb hele zware voeten overgehouden,dus ik moet speciale schoenen,met steunzolen in een verschrikkelijke breedte maat ,dus ik sta daar na de schoenen te kijken ,dan raak ik helemaal in paniek ,krijg ik hartkloppingen,en wil ik weg.mijn man was extra met mij me gegaan dus ik werd ook nog heel erg bang dat hij kwaad zou worden terwijl ik weet dat hij datnooit zou doen,en zon dingen allemaal,ik wordt gewoon misselijk van me zelf soms en ik kan er niks aan doen.ik heb dit allemaal aan mijn ex te danken,de vieze gore klootzak ,nu voel ik me weer een beetje fijn heb het weer eens kwijt gekunt ,dat doet zo goed,jullie sterkte allemaal groetjes odilia
-edit- verplaatst door admin
odilia
13-10-2005 09:44
beste menssen
Het is al een hele tijd geleden dat ik hier was op de side
Ik heb heel erg veel te verwerken gehad ,dingen die bijna niet te verwerken zijn.
Mijn ex is nu eindelijk ,een hele tijd rustig ,hij heeft laats nog een kaartje naar mijn oudste dochter gestuurd die jarig was maar
het kind is nu heel erg sterk geworden en kan het allemaal aan.
ik zie dat hier nog altijd heel veel vrouwen op staan die iets heel ergs mee hebben gemaakt.
Ik wens jullie dan ook heel veel liefde toe en sterkte ,en ik hoop dat jullie snel uit de problemen komen.
Ik ben nu komend jaar april 5jaar verlost,en zal dan ook een knal fuif geven ,dat ik het gered heb,xxxxxxxxxxxxxxxx odilia
-edit- verplaatst door admin
odilia
23-04-2006 23:09
Hallo lotgenoten
Het is 23 april ik heb feest vandaag we zijn lekker gaan uit eten samen. feest want ik ben nu 5jaar vrij .
5 jaar is het geleden dat ik ben gaan leven.
ik was moe gestreden .
toen kwam gelukkig de breuk , weg met de beuk( bij naam van ex )
na veel elende en pijn ben ik lekker nu al 5 jaar vrij
door mijn lieve man en kinderen heb ik weer een leven.
echt vergeten zal ik het nooit kunnen maar ik ben wel gelukkig .
en dat zal onze lieve heer me gunnen .
want hij heeft me geholpen om weer te kunnen leven en ik hoef nooittttttttttttttttttttttttttt meer voor de beuk te beven .
veel geluk en liefde ook voor jullie groetjes odilia
-edit- verplaatst door admin
godislove
24-04-2006 09:13
Fijn voor je!!!! :-)
Liefs godislove
- streepje
24-04-2006 15:20
Gefeliciteerd met je 5-jaar vrij zijn. Besef het maar lekker vandaag. De heer heeft je geholpen en heeft je kracht gegeven, en kijk nu, 5 jaar later ga je lekker uit eten met je gezin!!!
Sky, Vida
24-04-2006 22:44
Veel geluk toegewenst...ik ben trouwens al vier jaar vrij!!!! Groetjes
odilia
25-04-2006 01:04
bedankt godislove,streepje en sky vida jij ook gefelisiteert. ja je moet van het leven genieten het is maar kort heel veel liefs een groetjes odilia
odilia
28-04-2006 14:48
als ik jullie verhalen weer lees dan kan ik me bijna niet meer voor stellen dat ik zo jaren geleeft heb.
met pijn ,angst en verdriet ,altijd schrik voor wat er weer eens gebeuren kan ,en dan jaren lange strijd om los te komen ,raad van kinderbescherming ,dokters,maatschappelijk werk ,politie ,enz
raar heel raar ik ben nu 5 jaar vrij .
maar toch kom je er nooit echt vanaf ,het wordt alleen minder en je wordt sterker.wat ik jullie kan mee geven is dat als jullie in nood zitten ,je echt moet vluchten en hulp zoeken wacht niet voor het echt te laat is.zorg dat als je kids hebt dat ze niet hoeven te lijden bescherm ze en vecht voor je recht ,mij is het gelukt eerst alleen en later samen met mijn man ,mijn man is mijn steun hij heeft de meiden en mij geholpen met alles ,een betere vader is er niet ,echt menssen zorg dat je doorzet sterkte allemaal groetjes odilia
-edit- verplaatst door admin
E-tje
28-04-2006 19:33
Vechten... ja dat heb ik gedaan... voor het te laat was... voor de mooie glimlach weg was van mn kleine meiske...
Soms bevat ik het niet dat mensen blijven hangen in zo'n relatie terwijl ze zien dat hun kinderen enorm lijden.
Het kind wat je als onschuldig mensje op de wereld zet en moet vormen tot een fijn mens, laat zitten in een wereld vol met negatieve prikkels.
Wie kan dit aan blijven zien?...als je niet kiest voor jezelf, doe het dan voor het allerbelangrijkste ter wereld... je kind(eren)!!!
Overlevingsdrang zit in een ieder en als volwassene kan je er ook wat mee doen.
godislove
29-04-2006 11:05
Mijn kind is nu bijna anderhalf...ik ebn ermee eens dat je kind niet in een omgeving met negatieve prikkel smoet opgroeien...maar ik wil dus weg bij haar vader...maar ik krijg zo schuldgevoel heb het gevoel of ik haar vader afneem als ik bij hem wegga want als hij met d ris is hij zo lief en ze is zn alles enzo....maar ja tegelijker tijd wil die niet eens 'oppassen" zodat haar moeder even kan ontspannen wat ze zelden heeft gedaan sinds ze op de wereld is. Beetje tegestrijdig dan. Maar vind erg vervelend dat gevoel van schuld...pfff
E-tje
29-04-2006 11:15
een vader is pas een goede vader als hij daarbij ook voor de moeder kan zorgen... iedereen weet immers dat als de moeder happy is, dat dan het hele gezin lekker draait.
odilia
29-04-2006 17:36
ja iedereen kan het en de kids zijn echt alles daar moet je voor gaan ,godislove je moet echt kiezen voor je kindje .
Je moet aan haar denken ,alleen aan haar .
Aan zon vader heeft ze niks zorg dat je vrij wordt van zorgen heel veel sterkte meid en iedereen hier sterkte en veel liefs groetjes odilia
odilia
07-05-2006 21:32
beste menssen
Ik lees net dat er nog heel veel menssen moeten vechten voor hun kinderen. vindt het onmensselijk dat en kind zo iets in zijn of haar jonge leven mee moet maken ,ik wens jullie dan ook heel veel sterkte toe ,ik gun het geen mens ,wij zijn nu 5 jaar vrij en gelukkig .maar vergeten doe je het nooitniet meer je bent veroordeeld voor je hele leven ,en je heb niet eens iets gedaan ,en de dader gaat vrij uit de klootzak heel veel liefs en serkte voor jullie meiden groetjes odilia
-edit- verplaatst door admin
odilia
16-08-2006 08:48
DAg lieve mensen
Ik ben hier alweer een hele tijd niet geweest.
maar nu ik jullie verhalen weer eens gelezen heb zie ik toch weer
dat er echt nog menssen zijn , die nog geloven dat hun partner nog verandert .
Ik heb het zelf mee gemaakt en ik heb met behoorlijk wat menssen gepraat ,en ik kan jullie zeggen als een man 1 keer slaat blijft hij dat doen ,en dat huilen en spijt hebben daar geloof ik niet aan .
Ik ben nu bijna 5 en een half jaar weg bij mijn ex ,en nu nog
is hij niet verandert .
Toen ik bij hem was heeft hij duizend keer een kans gehad .
maar hij veranderde telkens maar voor een paar dagen ..
Nu kan hij mij niet meer slaan en hij heeft geen macht meer over me .
en nog probeert hij het de waanzinnige .
als de kindeen jarig zijn stuurt hij een briefje tewijl hij dat niet mag .en dan schrijft hij ,doe mama de groeten .
net of er nooit iets geweest is ,gestoorde psygopaat
hij mag van de rechter de kids niet lastig vallen ook niet met post en hij doet gewoon door de klootzak
meiden ik wens jullie het beste ,en blijf niet bij zo iemand
want dat kost nog een keer je leven
-edit- verplaatst door admin
zonn
17-08-2006 01:03
echt kut dat hij zo door blijft doen. Dit is dus ook iets waar ik bang voor ben. Ik hoop dat jij en je kinderen ver bij hem vandaan kunnen blijven en dat je voorgoed van hem verlost wordt. Ik wil je even bedanken ook voor je reactie over 'de man' in het algemeen dat iemand er toch nooit mee ophoudt. Ik ben het helemaal eens met je alleen jammer dat het telkens zover moet komen voordat je echt doorhebt dat het al veel te ver is gegaan.
heel veel liefs zonn
ps: kun je in zo'n geval niet nog eens naar de politie gaan. Je hebt toch bewijs dat hij je nog steeds lastigvalt?
odilia
17-05-2009 00:05
1
0dilia
17-08-2009 19:40
Hallo allemaal.
Ik heb net mijn verhaal nog eens gelezen.
we zijn lange tijd super gelukkig geweest met zijn allen .Maar nu is mijn oudste dochter bezig met van alles .
Ik denk dat we ze door alle omstandigheden te verwend hebben te goed geweest en daar wordt je voor bestraft.Ik hoop dat ze snel tot inkeer komt.we zijn zo verdrietig
odilia
28-08-2009 19:25
lieve mensen Mijn arme kind heeft een persoonlijkheids stoornis .
ze doet dingen waar wij ons heel veel zorgen om maken.We hopen dat ze goeie hulp krijgt dan komt alles goed.
wij zijn gelukkig dat ze de dingen die ze doet niet meent en exstra doet .
want je kon er in het begin geen wijs uit worden en dan ga je oordelen dat is niet goed.we houden zo veel van ons kind